五次第義略說瑜伽心悅論 調伏吉祥賢 仁欽珠 藏汉

班匝咕汝

d1813 五次第義略說瑜伽心悅論 調伏吉祥賢 仁欽珠
D1813
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་། བོད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ཉི་མ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་རོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ་སྱཱ་རྠ་ཡོ་གི་མ་ནོ་ཧ་རཱ་ཊིཔྤ་ཎཱི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་ པའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅེས་བྱ་བ།དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ས་དང་པོ་ནི་བརྙེས་གྱུར་པའི། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བཏུད་ནས། །རིམ་པར་རྣལ་འབྱོར་ཡིད་འཕྲོག་པ། །དོན་མདོར་བཤད་པ་བདག་གིས་བྱ། །འཕགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམ་བརྟག་པ། །ཚད་མ་དེ་ནི་ བྲི་བར་བྱ།།བདག་གི་གཞུང་གི་ཚད་འདི་ནི། །སྐྱེ་བོས་རྟག་ཏུ་སྙིང་ལ་ཟུང་། །འདིར་ཡང་དཔལ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་ཡོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འཁྲུགས་པས་གནས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བླངས་ནས་དཔལ་ལྡན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་གཞན་དབང་གི་ཐུགས་ ཀྱིས་བློ་ཞན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས།རིམ་པ་ལྔའི་གོ་རིམས་ཀྱི་མདོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་གསུངས་པ། མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཕྱག་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་འདོད་པས། འཇིག་ རྟེན་གསུམ་སྤྱོད་ལས་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ།གསུང་རྣམས་ཀྱི་དང་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པ་སྟེ་རང་གི་དོན་ལ་ཉའོ། །འདོད་པ་དང་གཟུགས་ དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པའོ།།འདིར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བརྟན་ཞིང་སྲ་བའི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །དེས་གྲོལ་བ་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ།།དེ་ཅི་དམ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུངས་པ། མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེའོ།
印度堪布阿朗卡拉夏親授，藏地譯師班智達尼瑪扎（日稱）譯。
梵文為：Pañcakramasyārtha yogimanohara tippani nama
藏文為：五次第義略說瑜伽心悅論 頂禮金剛薩埵！
禮敬已獲初地的聖者龍樹后， 我將略說次第瑜伽心悅義。
聖教之思維， 當以量來寫。 此論之份量， 眾生常記心。
此處，在吉祥集會等續中所含偈頌混亂處，將其全部攝取，具德聖者龍樹尊以大悲攝受之心，觀察世間愚鈍者，依三十二續次第五次第之次序而宣說。
欲修略說次第者，當先頂禮，為顯果性而說"解脫三界行"等。
言語及世間圓滿攝集即為三界。
三界即是三界，是自義之詞尾。
即欲界、色界、無色界三界。
此處，一切有情相續中之五蘊等，執著堅實之事物自性即是分別，彼即是普行之言說。
從彼解脫即是離之義。
若問彼是否為殊勝識之本性？為顯清凈故說"等同虛空"。
等同虛空即是彼智慧。
།འདི་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་གཞག་ཅིང་བཅད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བའི་གཡང་སར་ལྷུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང་། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་ཕལ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང གི་ངོ་བོ་ནི་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ནོ།།དག་ཅིང་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཆེད་དུ་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འདི་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་ བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་ཞི་བའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་དབེན་ནི་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཞི་འདི་ནི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་ལེགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་སེམས་དེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །གོ་དཀའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་བདེ་བ་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། སྡུག་བསྔལ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཤེས་ནས་བརྟག་པར་དཀའ་བའོ། །རང་གི་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཕན་པ་མཐའ་ཀླས་པ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་གཞན་རབ་ཕན་ནོ། །འདིས་རང་གི་དོན་ཕུན སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཁྱབ་པའོ།།ཐམས་ཅད་དུ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ལུས་པ་མེད་པར་སྤངས་པ་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ངང་ གིས་འཇུག་པས་རྒྱུ་གཞན་གྱི་སྐད་ཅིག་གིས་སེམས་བརྟན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཀུན་དུ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པས་མཚན་མ་མེད་པའོ།།ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བཏུད་པར་བྱེད་པའོ། །སྐུ་ནི་ལུས་སོ། །ཅི་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་མང་པོའི་ཚིག་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་ རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།
雖然如此，由於斷除並捨棄一切所緣而無故，
爲了遣除那些墮入執著空性見解深淵者的見解，諸法之空性非異於諸事物，亦非事物之存在性，遠離極大部分，色等一切詞義之自性即是諸法自性。
清凈即是離煩惱障和所知障的緣故，或為攝受眾生故，從清凈法身中放射這些，因為如是宣說故。
寂靜即是一切苦痛息滅之相故，或具寂靜之相故。
遠離即是離輪迴與涅槃分別故。
此最勝寂靜唯是堅固自性故，因此即是獲得善妙。
無生之真如自性即是瑜伽士以心了知之境，即是化身。
因此非聲聞等所能了知。
難解即是最極甚深，因為是如是一味樂之自性故。
因為痛苦也不能行持和分別宣說故，知此即是難以思議。
因為圓滿無邊自他利益故，稱為善利自他。
此中遍攝自利圓滿之宣說。
因為於一切所化眾生相續中如是各別顯現故。
無相即是於何處沒有暖等諸相之殘餘。
或者，由自然趣入故，以他因剎那令心堅固而放射化身，故為無相。
頂禮即是敬禮。
身即是身體。
若問是誰的？為顯示諸佛之複數詞故，即是頂禮五如來身。
།གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ན་འདུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུད་དུ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སྟེ། སྟོང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་མེད་མཉམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་མཉམ་མེད་དེ་མཉམ་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཉམ་ མེད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པ་ནི་མཚུངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟོག་སྐུ་གཅིག་སྟེ་མི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གཅིག་ནི་གཉིས་པ་མེད་པའོ། །སྐུ་ནི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པའི་ལུས་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །ད་ནི་རྗོད་བྱེད་ དང་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་བརྗོད་པ།དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དུ་མ་རྣམས་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོར་བྱས་ཅན་ནོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་གོ་རིམས་སོ། །དེ་བདག་ གིས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་བསྟན་པར་བྱའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་སྐྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕན་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། དེ་སྐྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་སྐྱེད་པའོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་དུ། དཔལ་ལྡན་འདུས་ པའི་རྒྱུད་འདི་ཡིས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདུས་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ། ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའོ། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའོ། །འདུས་པ་ཕྱི་མར་གསུངས་པ་ཡང་། །འདུས་པ་སྦྱོར་བར་རབ་གསུངས་ཏེ། །སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་མངོན་བརྗོད་བྱེད།།ཅེས་སོ། །དཔལ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་འདི་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་དཔལ་ལྡན་ནོ། །རྒྱུད་ཏེ་གཞུང་རྒྱུན་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་ སྦྱར་རོ།།དེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཐའ་དྲུག་གི་དོན་འདི་དང་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ཏེ་དྲང་བ་དང་ངེས་པ་དང་། དགོངས་པ་དང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པ་དང་། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལས་སོ།
若問向誰頂禮？因為在集會續中所說故，即是向樂，因為是四空自性故。
無等等者，一切空即是無等，等即是彼之自性故。
或者，無等即是諸佛，與彼等相等即是相同。
因此即是無分別一身，無分別即是離分別，一即是無二，身即是以三十二相等莊嚴之身。
今說能詮、所詮及必要，說"吉祥"等。
續中諸多偈頌集為一體之事即是略集，因極為簡短故稱為略造。
其次第即是順序。
我當解說即是當宣說。
生起利益一切眾生，即是欲求世間利益即是佛性，生起即是顯現生起。
此中即是如是。
為遮余續故說"以此吉祥集會續"。
集會即是集合，即三十二尊集為一體。
或者，即是空性與大悲。
如後集會中所說："集會瑜伽善宣說，宣說一切諸佛陀。"
吉祥即是此具世間與出世間圓滿故稱吉祥。
續即是論典相續之相，亦是吉祥集會續，如是詞句相連。
因其難解故，從了知此等六邊義，即從了知引申、決定、密意、如言、非如言、非密意等遍計。
།མཐའ་དྲུག་གི་དོན་ཉིད་ལྷག་པར་མ་རྟོགས་ པ་དེའི་དོན་དུ་བདག་གིས་དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་གང་འདི་མཐའ་དྲུག་གི་དོན་གྱི་བཤད་པ་འདི་ཉིད་ལ་འདིར་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ།སྐལ་ངན་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བ་ཡིས། །སྤངས་ཏེ་བཤད་པ་དྲང་བའི་དོན། །ཡང་དག་དོན་ནི་རབ་སྟོན་ཕྱིར། །ངེས་པའི་དོན་ ཡང་གསུངས་པ་ཡིན།།མཆོག་འདོད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་སྟོན་པ། །འགལ་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གསུངས་པ་གང་དེ་དགོངས་བཤད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་དང་རྟོག་པ་བསྡུ། །སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བར། །དོན་རྒྱས་པར་ནི་གསུངས་པ་ནི། །དེ་ནི་ ཇི་ལྟ་བཞིན་སྒྲར་གསུངས།།ཀོ་ཊཱ་ཀྵ་ཀ་ལ་སོགས་སྒྲ། །འཇིག་རྟེན་བསྟན་བཅོས་ཕྱི་རོལ་བྱས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་བརྡར་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བཞིན་མིན་སྒྲར། །བསྒྲགས་དབང་རྟུལ་པོའི་སེམས་ཅན་གྱིས། །རྟོགས་པའི་དོན་ཕྱིར་གསལ་བ་རུ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས་ པ་ནི།།དགོངས་པ་མིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །མཐའ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ནང་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པར། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ་དམན་པའི་སྒོམ་པ་པོས་སོ། །འདིས་ ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་གསུངས་སོ།།དགོས་པ་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་སེམས་ཅན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་བག་ཆགས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།།རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་གཉིས་པ་སྟེ། །དེ་རྣམས་ལ་ཅིར་གྱུར་ན། འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་རྨོངས་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལེགས་ ཏེ་ཡང་དག་པར་མངོན་པར་བལྟས་ནས་ཏེ་མཐོང་ནས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་གང་དུ་རྒྱུད་དུ་བྱེ་ཞིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེས་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་རྣམས་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ།རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ།
爲了那些未能深入瞭解六邊義者，我將入於此吉祥集會續燈明廣釋中所說的六邊義解釋： "
對於薄福者，勝者舍而說，此即是引申義。
為顯真實義，亦說決定義。
對欲求勝者眾生，善顯法性真諦者，
以相違語句結合，所說即是密意釋。
壇城等及攝諸分別，隨其所行， 廣說其義，此即如言說。
拘答叉迦等聲，世間論典外道造， 如來所立之密語，此即非如言說。
為令鈍根眾生，了知義故而明顯， 如是明顯所說，即是非密意說。"
在六邊義解釋中，瑜伽心悅義略說應由引申義和決定義二分來了解，此是為劣根行者。
此說明了所詮之必要。
由"遣除分別"之必要門中了知果，心中思維而說"分別習氣"等。
種種貪等顛倒執著，眾生所增益即是分別亦是習氣，如是詞句相連。
分別習氣二者，于彼等如何？三界迷惑。
具慧者即瑜伽士善觀察而見。
因此說："應以瑜伽續清凈。
"瑜伽即是智慧方便平等趣入雙運自性大金剛持。
于彼續中分別了知，應以此清凈心之過失，應當清凈自性。
།ལུང་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་ཤེས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུངས་པ། འདོད་པ་ལྔ་རྣམས་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལྔ་ཡང་ཡིན་ལ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པས་འདོད་པ་ལྔ་རྣམས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་པར་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ཏེ་མ་དོར་ཞིང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ གདུངས་པར་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱ་དཀའ་བ་དང་།སྡོམ་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མི་བཟད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བྱ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་དུབ་པའི་སྦྱོར་བས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་བཞེངས་ པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་དཀའ་བ་རྣམས་སོ།།ཤིང་དྲུང་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་སྡོམ་པ་རྣམས་སོ། །རི་ལས་མཆོང་བ་དང་མེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མི་བཟད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་རྣམས་སྟེན་པར་བྱེད་བཞིན་པས་གདུང་བར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། གདུང་བཞིན་ པ་ལ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་པོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྡུག་བསྔལ་བས་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བས་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་ རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།གང་ལས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་དཔལ་འདུས་པའི་རྒྱུད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི་དེའི་དོན་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ལས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ ནི་ལུས་སྐམ་བྱེད།།སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་སེམས་གཡེང་འགྱུར། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་སྔར་གསུངས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྡོམ་པས་བསྡོམས་ནས་སོ།།གང་གིས་ཀྱང་དབྱེ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ཕྱེད་པར་ནི་འགྱུར། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ་རྟག་ཏུ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ།
如經中所說："了知輪迴性，即說為涅槃。"
說瑜伽行為："五欲"等。
五亦是欲亦是，故稱五欲，即世間所欲、所貪求者，即色聲等境。
不應捨棄彼等，亦不應以苦行折磨，苦行即是依其他乘所作難行、禁戒及難忍之律儀。
當解釋難行等之義：以疲勞身體方式建造寺院等即是難行。
樹下住等清凈功德即是禁戒。
從山跳下及投入火中等即是難忍。
雖依止此等亦不應折磨，因為折磨者不能成就，不得菩提。
因此，如是了知后，瑜伽士之心王不應以苦行。
然則如何？所說：應以享受五欲之樂成就菩提即佛果。
從何處？隨順瑜伽續，瑜伽續即是吉祥集會續。
隨順即是從深解其義。
如其他續中所說："
以苦行禁戒難忍故，以苦使身枯，由苦心散亂，散亂成就他。
" 于"是故"等中，此中修行者是故以前所說色等五欲功德近受用之禁戒而修。
因為任何人都不能分開故成為不可分，此即是瑜伽士律儀，即是恒常，即一切時。
།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །སྒྲུབ་པ་དག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་། གཞན་དུ་བཀོད་པའི་ རིམ་པ་ལྔའི་དོན་གང་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པར་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་དངོས་སུ་གསུངས་ཏེ། ཅི་ལྟར་འདིར་སྒྲུབ་ཅིང་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན་བདེན་ཏེ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་གསུངས་པས་ངག་དང་སེམས་ཀྱང་སོ་སོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟར་ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལུས་ཏེ།ལུས་ཉིད་སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ་ཚིག་ཉིད་སེམས་ཏེ། འདི་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པར་གསལ་ལོ། །རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ལུས་ལྟ་བུ་དང་ལུས་ སེམས་ལྟ་བུ་དང་སེམས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་སོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་གནས། །དགོན་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགོན་པ་ཆེན་པོའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཆུ་དང་། ལ་སོགས་པས་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་སོགས་པས་བརྒྱན། །རི་བོ་དབེན་པ་དག་ཏུ་ནི། །འདིར་ཡང་རྣམ་པ་དབེན་པ་རུ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དག་འདིར་ཀུན་ནས་བསྡུ་བར་བྱ་བས་ན་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་ སྟེ།དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན། ནམ་མཁའ་རྟག་པའི་སྦྱོར་རྣམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་དགོན་པ་ཆེན་པོར་འདོད། །གནས་མེད་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །གནས་ཆེན་པོར་ནི་ས་ཕྱོགས་ཡིན། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ འདིར་དཔག་བསམ་ཤིང་།།དངོས་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་མེ་ཏོག་མཛེས། །སྤྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་མཛེས། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རི། །རང་བཞིན་མེད་དབེན་ཉམས་དགའ་བ། །རྡོ་རྗེའི་མིང་ཅན་དེར་བསྒྲུབ་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུང་རབ་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་དགོན་པ་ཆེན་པོར་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་བཤད་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པས་ཕུང་པོ་སོགས་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དགོན་པ་ཆེན་པོར་འདོད་དེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ།།དགོན་པ་ཆེན་པོར་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་གནས་སོ།
"于身語意金剛之修持中"者，雖然在他處所立五次第之義即是略造次第，如是在略造次第中直接說身遠離，若問此中如何修持圓滿？
誠然，由說身遠離故，亦各別修持語和心。
如何？因無異於心之本性故，身是心之化現；
因身即是心及心之所依故，言說即是語，語即是心，明顯無離此之事物。
如續中所說："汝當生起如身之心、如心之身、如言說之心。"
"
金剛持成就修持處，大寂靜處"等所說，于大寂靜處所，即最勝方所，因水等令心悅故。
"以花果等莊嚴，于寂靜山中，此中亦遠離，一切成就攝。
"世間與出世間一切成就於此普遍攝集故成為攝集，此即是一切成就攝集，即應修持成佛。
或者："
虛空常恒瑜伽眾，蘊聚即是大寂處，無住而住之理故，大處即是地方所。
圓滿受用此如意樹，種種成就妙花飾，化現果實善莊嚴，圓滿正等菩提山。
自性空寂悅意處，金剛名者應修持。
" 此經典之義是：從"虛空"等至"大寂靜處"之終，說明如是性，于彼以觀察蘊等而生起蘊等。
由彼瑜伽，蘊等諸法欲求大寂靜處，如廣大虛空。
"大寂靜處"即是如是凡俗蘊等之修持處。
།ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ གནས་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གནས་སོ།།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ལྡང་བ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེ་ཏོག་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པ་གསུངས་སོ།།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རི་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྡོ་རྗེའི་མིང་ཅན་ཞེས་པའི་མཐར་ ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་པ་གསུངས་སོ།།འཇམ་པའི་སྟན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མར་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་སུ་ཁ་ཤར་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟན་འཇམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ ཉེ་བར་འདུག་སྟེ་དཔལ་འདུས་པ་ང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་རང་གི་སྙིང་གར་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ། སླར་ཡང་རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་བལྟས་ནས། དེའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་ནས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་ཐོག་མར་མཆོད་ཡོན་དབུལ་བར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཉིད་དུ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་ བསྒྲུབས་ནས།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པའི་གནས་གཞིའི་རང་བཞིན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པས་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་བསལ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཕྱག་ གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ།པདྨ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་བཞུགས་པ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་རྣམ་པར་མཛེས་པ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཆང་བ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མས་འཁྱུད་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུར་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་རྡོ་རྗེའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།འདིའི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཛྙཱ་རྟོགས་པ་ལའོ།
因依凡俗蘊等而修持金剛薩埵等故。
從"無住"等至"大處"之終，應作密意表示，即是修持光明自性他者之處。
圓滿受用自性起現者，從"圓滿受用"等"妙花"起，說圓滿受用。
圓滿受用亦是修持化身之處，以"化現"等至"圓滿正等菩提山"說之。
從"自性空"等至"金剛名者"之終，說示一切清凈。
"于柔軟座"者，首先於悅意處面向東方，于內梵座柔軟等之上，以菩薩跏趺坐安住，作"我是吉祥集會"之慢。
其後于自心間日輪上，觀修從吽字生起之金剛，復于金剛上觀吽字，
以彼種子光明向外作鉤狀攝召將說之智慧輪，觀想於前方虛空中，首先應獻浴水。
其後即以從種子所生之花等作圓滿供養，圓滿成就禮拜、懺悔等后，應於一切眾生生起慈等梵住自性之心。
即刻以空性解脫門除遣凡俗我慢，剎那觀想自身為大金剛持之身，白色，二臂一面，安住蓮花月輪座，
以光明輪莊嚴，具三十二相，
以八十隨好為飾，與金剛界自在母相抱，應觀想如幻之身。
以智慧燈金剛三摩地之理。
由此義解釋門當作決定解釋：Jñā是了知義。
།ན་ནི་དགག་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། གང་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་འོན་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་མ་ལུས་པ་ཟིལ་ གྱིས་མནན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྒྲོན་མའོ།།མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ། །རིམ་པ་འདིས་དེ་ནས་སྙིང་གར་སྐད་ཅིག་གིས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་བར་འགྱུར་བར་བསམས་ནས། རང་གི་རིག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཆགས་ པ་ལས་དེ་ཞུ་ནས་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་གྱི་པདྨའི་དབུས་སུ་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་ཅེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱུང་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་གཟུགས་ཁ་དོག་ནག་པོ་ཞལ་གསུམ་པ་ཕྱག་དྲུག་པར་བསམས་ནས་བདག་གི་མདུན་དུ་འདུག་པར་བལྟ་སྟེ། སླར་ཡང་དེ་རང་གི་ ལུས་ལ་འོ་མ་དང་ཆུའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་བདག་ཉིད་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་མཆེ་བ་ཅུང་ཟད་གཙིགས་པས་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མས་འཁྱུད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ།ཉི་མའི་གདན་ལ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསམ་ པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ་སྔགས་པའོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་འདི་དག་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དགོངས་པ་བླངས་པའོ། །གནས་བསྲུང་བ་ནི་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་འདིས་སོ། །དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདི་ ཡིན་ཏེ།ཧཱུཾ་ཡིག་རིང་པོ་བརྗོད་ནས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཕྱུང་སྟེ། གཡོན་བརྐྱང་གི་སྟབས་ཀྱིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས། ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྩེ་མོར་ ནི་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། ཁྲོ་བོ་ཞེ་སྡང་གནས་ལས་སྐྱེས། །རྟག་ཏུ་གསོད་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས། །སྒྲུབ་པོ་མཆོག་གི་ཆོས་ཅན་གྱིས། །གསོད་པའི་དོན་གྱིས་འགྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་གསུང་རབ་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁྲོ་བོ་ནི་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་སོ།།ཞེ་སྡང་གནས་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་གོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལས་རྫོགས་པའོ། །གསོད་ལ་བརྩོན་པ་ནི་གདུལ་དཀའ་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ལས་སོ།
"na"是否定詞，於何無了知即是智慧，然而勝義諦不可言說。
遮蔽一切顯現，于無邊世界中顯現，即是燈。
因不可分故為金剛。
以此次第，然後觀想剎那於心間成為忿怒金剛持，與自明妃共同以大貪愛相應，彼融化后當正遍佈于中脈道蓮花中央。
然後以"vajradhṛk"咒向外放出，觀想為不動佛身黑色三面六臂，觀于自前而住。
復以牛奶與水之方式入于自身，自身如因陀尼藍寶色，微露獠牙令人生畏，與觸金剛母相抱，如幻之身，于日輪座上觀想為忿怒金剛身三菩薩自性。
如是住于忿怒金剛三摩地之咒師。
此等剛說者，取自月稱阿阇黎所造金剛薩埵修法之密意。
"應當觀想守護處所"者，以此次第。
其次第是：誦長音吽字，從彼生起閻摩敵等十忿怒尊正遍放出，以左展姿勢住于日輪，具將說之標誌等，應觀想於十方壇城頂端。
如續中所說："忿怒從忿怒處生，常勤于殺害諸尊，殊勝修行法性者，為殺害義而成就。"
此經典之義是：
忿怒即閻摩敵等，忿怒處即吽字，從彼生即從彼圓滿。
勤于殺害即是調伏難調之事業。
།བགེགས་རྣམས་གསོད་པའི་དོན་གྱིས་དྲག་པོའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོག་ གི་ཆོས་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གསོད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཞེས་པའོ།།བགེགས་ཀུན་རྣམ་པར་གཞིག་དོན་དུ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། གནོད་མཛེས་འོག་ཏུ་གནས་པ་ལ་རྣམ་པར་བལྟས་པས་སྤྲུལ་པའི་གནོད་མཛེས་གཉིས་པ་བཀུག་ནས་རང་གི་མདུན་ན་གནས་ཏེ་ཅི་བགྱིའི་གཟུགས་ ཀྱིས་བཀའ་ནོད་པར་རྣམ་པར་བསམས་ནས།ཧཱུཾ་ཡིག་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཅན་འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་པ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་པས་བཀའ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ཕྱི་ནས་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོས་བཀའ་ཐོབ་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་སོང་སྟེ། དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ལྕགས་ཀྱུས་སྙིང་གར་ཕུག་ནས་བཀུག་སྟེ་ཞགས་པས་མགུལ་པ་བཅིངས་ནས་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་བཅུ་ལ་ཡང་དག་པར་གཏད་ནས་སླར་ཡང་ངེས་པར་གནོད་མཛེས་མདུན་དུ་གནས་སོ།།བཀུག་པའི་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་ པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ནི་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་སེར་པོ་མིག་སྟོང་པ་ལག་པ་གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ། གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་ལག་པ་དག་གིས་རྡོ་རྗེ་སྒེག་པས་འཛིན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན། ས་སྲུང་དཀར་པོ་ལ་ཞོན་པ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་སོ་ སོར་གནོན་བཞིན་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ནི་གཤིན་རྗེའི་ཕྱོགས་སུ་གཤིན་རྗེ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ཞལ་གཅིག་པ་ལག་པ་གཉིས་པ་གཡས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ལག་པ་དག་གིས་དབྱུག་པ་དང་སྡིགས་མཛུབ་འཆང་བ་སྐྲ་དམར་སེར་འབར་བ་གྱེན་དུ་བརྫེས་པ། གཡོན་བརྐྱང་གི་ མ་ཧེའི་སྟན་ལའོ།།དེ་བཞིན་དུ་པདྨ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ནི་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཆུ་ལྷ་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་པ་ལག་པ་གཉིས་པ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་ལག་པ་དག་གིས་ཀླུའི་ཞགས་པ་འགྱིང་བས་འཛིན་པ། རུས་སྦལ་ལ་ཞོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ནི་ལུས་ངན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ལུས་ ངན་སེར་པོ་མི་ལ་ཞོན་པ་ཚོན་པོ་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་ཀྱི་ལག་པས་ནེའུ་ལེ་དང་གཡོན་གྱི་ས་བོན་གྱིས་གང་བ་ཅན་འཛིན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན་ནོ།
為殺害諸障礙故成就猛烈事業，圓滿所欲之義。
"殊勝法性"即極殊勝殺害自性之義。
于"為摧毀一切障礙"等中，觀察下方住處之妙吉祥，召請化現之第二妙吉祥，住于自前，觀想以"何所作"之形受教敕。
以四吽字咒，此忿怒形相，即忿怒金剛忿怒授予教敕。
其後妙吉祥王得教敕已往十方而去，以鉤刺帝釋等障礙主之心，召請后以索繫頸，正交付於十忿怒王，復又妙吉祥定住於前。
當說所召障礙主之色相標誌等次第，其次第是：
帝釋住于東方，黃色，千眼，二臂一面，右手與左手持金剛作妙態，具寶冠，乘白象，為閻摩敵各別鎮壓，應如是觀想。
如是智慧敵于閻摩方，大黑閻摩一面二臂，右手與另一手持杖與威指，赤黃髮上豎燃燒，左展於水牛座上。
如是蓮花敵于西方，白色水天一面二臂，右手與左手以妙態持龍索，乘龜。
如是障礙敵于羅剎方，黃色羅剎乘人，肥胖一面二臂，右手持鼬鼠，左手持滿種子，具寶冠。
།དེ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བའི་མེའི་ཕྱོགས་སུ་མེ་ལྷ་ཚོན་པོ། དམར་པོ་འབར་བར་བས་བརྒྱན་པ་དམར་པོ་ལག་པ་བཞི་པ་གཡས་པས་ མི་འཇིགས་པ་དང་བགྲང་ཕྲེང་འཕྱང་བ།གཡོན་པས་དབྱུག་པ་དང་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་འཆང་བ། ར་སྐྱེས་ཀྱི་སྟན་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོའི་བདེན་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སྲིན་པོ་ནག་པོ་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་གཅེར་བུ་ཆ་ལུགས་ངན་པ། མཆེ་བ་གཙིགས་པའི་ཞལ་སྐྲ་གྲོལ་བ་གཡས་ ན་གྲི་འཆང་བ།གཡོན་ན་ཐོད་པ་འཆང་བ། གཡོན་བརྐྱང་པས་རོའི་སྟན་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱུག་པ་སྔོན་པོའི་རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་རླུང་ལྷ་ལྗང་གུ་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་རླུང་རས་འཆང་བ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན་ཤ་བ་སེར་པོའི་སྟན་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་པོ་ཆེའི་དབང་ལྡན་གྱི་ ཕྱོགས་སུ་དབང་ཕྱུག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་ན་ཌ་མ་རུ་འཛིན་པ།གཡོན་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། རལ་པ་རུས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་རི་བོང་ཅན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཁྱུ་མཆོག་ལ་ཞོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྟེང་དུ་མེས་པོ་སེར་པོ་ཆེན་པོ། །ཞལ་ བཞི་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་ཕྱག་དག་གིས་བགྲང་ཕྲེང་དང་དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་འཛིན་པ།བོང་ཐུང་བ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་པ་ཅན་རལ་པས་བརྒྱན་པ་ངང་པ་ལ་ཞོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོའི་འོག་ཕྱོགས་སུ་སའི་ལྷ་མོ་སེར་མོ་ཞལ་གཅིག་པ་འདམ་སྐྱེས་ལ་ གནས་པ།གཡས་ན་སོ་བའི་སྙེ་མ་ཐོགས་པ་གཡོན་ན་བུམ་པ་ཐོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་རྒྱ་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་བྱང་སྒོར་སྤྲུལ་པ་གཉིས་པ་བཞག་ནས་འོངས་ཏེ་ཕྱི་ནས་ཕུར་ པ་བཅུའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ུཏྤལ་སྔོན་པོའི་འདབ་མ་སྔོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་ཐུག་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་གསལ་ལོ། །འོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོར་གདབ་ཅིང་འོག་ཇི་སྲིད་པར་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་ཕྱག་བསྣམས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་ལངས་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་བྱིན་པའི་ཐོ་བས་སམ་ཡང་ན་རང་གི་མཚན་མ་ངེས་པར་སྤྲུལ་པས་ཨོཾ་གྷ་གྷ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་བརྡུང་བར་བསམ་པར་བྱའོ།
如是不動於火方，肥胖火天，紅色以火焰莊嚴，紅色四臂，右手垂施無畏印與數珠，左手持杖與水瓶，于羊座上。
如是欲王于阿修羅方，黑色羅剎一面二臂，裸體醜陋形相，露獠牙面發散亂，右持刀，左持顱器，左展于尸座上。
如是藍杖于風方，綠色風天一面二臂，持風幡，具寶冠，于黃鹿座上。
如是大力于自在方，白色自在天一面二臂，右持撥浪鼓，左持托杖，髮髻以骨鬘與月飾，乘牛王。
如是頂輪轉于上方，大黃色祖父，四面二臂，右手與左手持數珠與三叉戟，矮小供養持具，以髮髻莊嚴，乘鵝。
如是妙吉祥王于下方，黃色地天女一面，住于蓮花，右持麥穗，左持寶瓶，具寶冠。
于"廣大金剛甘露"等中，修行者當決定觀想，然後于北門安置甘露軍第二化身後前來，其後應觀修十橛形相。
從"青蓮花瓣青"等至"三面六臂相"之終，根本中明示甘露軍一切特相。
于"下"等中，應觀想打於十障礙主頂及盡下際。
于"手持金剛錘"等中，妙吉祥王起立，以閻摩敵所賜錘或以自標誌決定化現，誦"oṃ gha gha"等咒語而觀想擊打。
།བརྡུང་བར་བྱེད་པ་དང་དུས་མཚུངས་པ་རུ་རྡོ་རྗེའི་ཕུར་བུ་དང་རྡོ་རྗེའི་ཐོ་བ་དག་ལས་འཕྲོས་པའི་རྡོ་རྗེའི་མེས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀུན་ནས་འབྲོས་པར་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ། གདུག་པ་རྣམས་ཚིག་བཞིན་པས་ ཕན་ཚུན་དེ་དང་དེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས།ཕྱོགས་བཅུར་ཕུར་བུས་བཏབ་ནས་ནི། །དེ་ནས་སྟེང་འོག་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿཞེས་པའི་ཡི་གེ་བཞི་ཡིས་ལྕགས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་ར་བ་བཞི་པོ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།དེའི་སྟེང་དུ་བྷྲཱུཾ་ཡིག་གིས་རྡོ་རྗེའི་གུར་རོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གོ་ཆའོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་སའི་ཆ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་བསྲུང་བ་ཞེས་པ་འདི་གསལ་དུ་འཇུག་པ་ནི། དངོས་ པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་གྱིས་སོ།།བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད་པ་སྟེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་ པ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ།།དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་། སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་སྒོམ་པ་མེད་པ་ སྟེ།གཟོད་མ་ནས་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འདིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདེན་པ་ གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་དང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་སུ་མེད་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་ པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ།།དེ་ནས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ནུས་པ་ལས་ལྡང་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སོ་སོར་དང་པོར་སྲིད་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།
觀想與擊打同時，從金剛橛與金剛錘放出金剛火，令帝釋等眷屬四散奔逃，惡者如言燒燬，彼此互相稱說。
"以橛打於十方，然後加持上下"者，以"ṭakki hūṃ jaḥ"四字，如次第以鐵、水、火、風四墻，以四方等分別觀想于外。
其上以"bhrūṃ"字為金剛帳，三字為鎧甲，以"hūṃ"字觀修種種金剛自性地分。
其後，勝義唯空性即是勝義守護，此明入者，以"無事物"等偈頌義。
于堅固與動搖無事物中無所修故無修，因無所修故。
"修非修"者，即使有亦非修，雖離修亦是有故。
如是具無事物者即不成有事物。
是故所修、修者、修行皆無所緣。
或於勝義諦無修，因本來清凈故。
若修世俗諦自性者亦非所修，因為真實故。
以此方式，二諦自性事物不應修持，因見二諦無二而解脫故。
是故修者、修行、所修等，于殊勝了知雙運次第者無所緣執著，不存在。
此說守護輪等一切事物皆為空性。
其後，為令從昔願力中起，應以各別最初生起次第生起所依壇城。
།རྣམ་གཞག་རིམ་པར་གསུངས་པ་ཡང་། །གནས་ནི་བསྐྱེད་པ་སྔོན་ འགྲོ་བས།།རྡོ་རྗེ་གསུམ་བསྐྱེད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ས་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་ཞིང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། །རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། ས་བོན་ཧཱུཾ་གཉིས་ཡཾ་ལས་བྱུང་ནི། ཧཱུཾ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཆུད་པའི་ཡཾ་ཡིག་གོ། །དེ་ལ་ཡཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གཉིས་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞོགས་དག་ཏུ་ཧཱུཾ་ཡིག་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ གཉིས་ཀྱིས་མཚན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལ་ཡང་མཁས་པས་རིག་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ཡང་དག་བསྡུས། །རྡོ་རྗེས་ཆའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་སའི་ཆར་ བསམ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བྲིའོ། །དེའི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི་ཟེ་འབྲུའི་སྟེང་དུ་ཡཾ་ ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ།སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་སའི་ཆར་སྒོམ་པ་པོས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེར་ནི་ཞེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་སྣམ་བུའི་དབུས་སུ་བྷྲཱུཾ་ཡིག་ཁ་དོག་དཀར་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ རང་བཞིན།དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་གྲུབ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། གསལ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་གདན་དང་ལྡན་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། གསལ་ བ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྡན།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གྲོང་། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དབུས་སུ་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་སྐད་ཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཞལ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གཟུགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཡང་ བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ་རྒྱུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།
如安立次第所說："處所以生起為先，應修三金剛生起。"
"加持智慧地"者，意為應加持並生起心地為智慧地。
于"住于虛空界中央，應修風輪"等中，種子二吽字中有焰字者，即二吽字中央所含焰字。
其中焰字變化為風輪。
"具足二金剛"者，即兩側以二吽字所生金剛為標誌。
如是其他三輪亦應由智者了知。
"攝集四輪正圓滿，于金剛分之壇城"者，即正攝集四輪后，應思維修持為金剛自性地分。
或由住于風等四輪之金剛變化，于地輪上為種種金剛。
有些說：應畫虛空界即法源。
其中央于種種蓮花臺上，由焰字等所生風等輪正攝集，修行者應觀修為種種金剛自性地分。
"于彼"者，于種種金剛墊中央，白色毗盧遮那自性之"bhrūṃ"字，由其變化具四成就等功德，明凈如幻，于種種蓮花上具月日等座之重樓，應由瑜伽士修持。
如是續中亦說："具足明等壇城，一切如來之城。
" 其中央離種子剎那自性三面等大金剛持身相，應觀想由毗盧遮那等壇城眷屬所環繞，此為增上信解即因壇城。
།སླར་ཡང་ཁ་སྦྱར་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ལྷ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ཁ་སྦྱར་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྤྱོར་ བས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རབ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ལུས་སུ་གཏོགས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་སུ་ཡང་དག་པར་བསམས་ཏེ། རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ཏེ་གནས་ ཇི་ལྟ་བར་དོན་དམ་པའི་འཁོར་ལོ་ཡིས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཞུ་བའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྟེ། འོད་གསལ་དུ་རབ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཟུགས་ཕུང་དུ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །བསད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅན་དུ་བྱ་བའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་དག་གོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན་དེའི་ཚོགས་ཏེ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་དགོངས་སོ། །འདིས་རབ་མཆོག་སྟེ་མཆོག་ཏུ་ ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།བློ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོར་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཕུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །རྟོག་པ་མེ་ལོང་ནི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ས་ཁམས་ ནི་སྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྱན་མའོ།།མིག་གི་དབང་པོ་ནི་སའི་སྙིང་པོའོ། །གཟུགས་ཀྱང་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེའོ། །ཁྲོ་བོ་ཡང་དག་ལྡན་ནི་ཁྲོ་བོའི་རིགས་དང་བཅས་པ་སྟེ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དང་མི་གཡོ་བ་དང་བཅས་པའོ། །བྱམས་པ་ཡང་ལྔ་པར་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཐར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །མཉམ་ཉིད་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པའོ། །ཆུ་ཁམས་ནི་གཤེར་བའི་རང་བཞིན་མཱ་མ་ཀཱིའོ། ། རྣ་བའི་དབང་པོ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །སྒྲ་ཡང་སྟེ་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མའོ། །ཁྲོ་བོ་གཉིས་དང་ཡང་དག་ལྡན་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དང་བཅས་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་བོ་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ།
于"複次以和合瑜伽"等中，意為以因壇城中三十二尊自性以和合瑜伽，即以無二瑜伽應攝入自身壇城。
複次應正思維修持彼等身份諸佛，即蘊界處自性。
如次第即如處所，以勝義輪即壇城輪融化次第，于真如即光明中應攝入，以下文"屬於色蘊"等偈頌。
以"殺已"等，即以空性自性令成無自性。
如來即此等如來。
若問何者，即其眾，意指屬於身壇城之天輪。
由此獲得殊勝即最勝大手印相成就，具慧者當各別獲得。
于"色蘊"等中，色蘊即毗盧遮那，分別鏡即鏡智自性，地界即堅性自性白度母，眼根即地藏，色亦即色金剛，具忿怒即具忿怒部，即閻摩敵與不動。
慈亦為第五即成識蘊。
如是於一切偈頌終皆應由瑜伽士觀察。
于"受"等中，受蘊即寶生，平等即獲得平等性智，水界即濕性自性瑪瑪吉，耳根即金剛手，聲亦即聲金剛母，具二忿怒即具般若敵。
于"想"等中，想蘊即無量光。
།སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང ངོ་།།བྱིན་ཟ་ནི་མེའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཀར་མོའོ། །སྣའི་དབང་པོ་ནི་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའོ། །དྲི་ཡང་སྟེ་དྲི་རྡོ་རྗེ་མའོ། །ཁྲོ་བོ་གཉིས་དང་ཡང་དག་ལྡན་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་དང་དབྱུག་པ་སྔོན་པོ་དང་བཅས་པའོ། །གཞན་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གཞན་དུ་ རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱ་བ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་ཡང་ངོ་། །རླུང་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་སྒྲོལ་མའོ། །ལྕེའི་དབང་པོ་ནི་འཇིག་ རྟེན་དབང་ཕྱུག་གོ།།རོ་ཡང་རོ་རྡོ་རྗེ་མའོ། །ཁྲོ་བོ་གཉིས་དང་ཡང་དག་ལྡན་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་དང་སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་བཅས་པའོ། །སྟེང་འོག་ཁྲོ་བོར་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་དག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །རང་བཞིན་ ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའོ།།སྣང་བའི་སྒྲས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོར་ཞུགས་པ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པའི་སྐུའི་ནང་དུ་ཆུད་ པའོ།།རྣམ་ཤེས་ཡང་ནི་འོད་གསལ་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ནི། མགོ་བོའམ་ནི་རྐང་པའམ། །ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་པའི་བར། །ཞེས་པའི་རིམ་པ་འདིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་པའོ། །འདིའི་རྣམ་གྲངས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་མྱ་ངན་ འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ།།དམན་པ་ནི་མི་བརྟན་ནོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལས་དེའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར། ཨོཾ་ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དོན་དམ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
妙觀察即妙觀察智自性，火食即火界自性白度母，鼻根即虛空藏，香亦即香金剛母，具二忿怒即具蓮花敵與青杖。
住他地菩薩亦令入於他處，因為是境與有境故。
于"行"等中，行蘊即不空成就，作業成就即獲得成所作智，風即風自性度母，舌根即世間自在，味亦即味金剛母，具二忿怒即具障礙敵與大力。
于"具上下忿怒"等中，即具頂髻尊與妙臂王。
自性即觸金剛母。
以顯現聲詞應取遣除一切障礙與普賢、文殊。
具顯現等三智自性入識蘊，即入於世尊不動佛身中。
"識亦于光明"者，即世尊身，以"或頭或足，乃至到達心間"此次第，終至空性。
此中顯示異門之"涅槃"等易解。
"劣即不堅"之理，為令其慢堅固，應以"oṃ śūnyatā jñāna"等。
以"勝義壇城"等語句顯示此自性。
། འོད་གསལ་བར་ནི་རབ་ཞུགས་པའི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འོད་གསལ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་རབ་ཏུ་བཀྲུས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ། ལྡང་བར་ཡང་དག་རབ་བལྟ་བྱ། །སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི སྔགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་རྫོགས་པའི་སྐུ་དེའི་རབ་སྦྱོར་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི་སྟེ་འདིའི་དོན་ནི།དང་པོ་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །གསུམ་པ་གཟུགས་ནི་རྫོགས་པ་སྟེ། །བཞི་པ་ཡི་གེ་དགོད་པའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་འདིས་ལྷ་ལ་དམིགས་པ་སོ་སོར་ རྟོགས་པ་སྦྲེལ་བར་བྱའོ།།ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཧཱུཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །སླར་ཡང་སྔགས་པས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཟླ་བའི་གཟུགས་སོ། །དེར་ཏེ་ ཟླ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཨཱཿཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཁ་དོག་དམར་པོའོ།།པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུའི་སྟེང་དུ་སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་འབྱུང་བའི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། འདིའི་བར་མ་ཆོད་པར་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཟླ་ བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སེམས་ཙམ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བ་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་དམན་པའི་སྒོམ་པ་པོའོ།།དེ་ཉིད་དུ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་ཆུད་ནས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་བ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་ལ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་མངོན་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་རོ།། །།སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཟླ་དབུས་སུ་སྟེ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།ཡི་གེ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་རྩེ་མོ་ལྔ་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་སླར་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་དུ་སྣང་བ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་ གི་ངོ་བོའོ།
入光明者，即瑜伽士以光明為所緣，遍凈一切煩惱垢染后，其後"應正觀起，
以咒身瑜伽"等，即以三字咒生圓滿身，其瑜伽即四金剛，其義為： "
第一空性菩提，第二攝集種子，
第三圓滿形相，第四安立文字。"
以此將說次第，應連結于各別了知緣天。
虛空界即心性光明，故由吽字變化之方便自性為日輪。
複次由咒師即瑜伽士，于其上觀想唵字變化之月相。
于彼即月相中央，阿字變化為紅色八瓣蓮花。
于蓮花蕊上，觀想上上生起之"oṃ āḥ hūṃ"三字。
此中無間，應修持由日等變化圓滿月輪，唯心最極明顯，般若光明自性，此為劣修行者。
於此攝入一切堅動事物后，以"oṃ dharmadhātu"等咒語令自心寶堅固。
如是亦說："入定唯智慧，說名為瑜伽。
"此即瑜伽。
于"複次"等中，瑜伽士應于月中央即月輪上觀想三字。
由三字變化所正生之五種現證，顯示為五股白金剛。
金剛上覆次三字，方便智普現，增長光明自性。
།ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རིགས་པས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ད་ཟླ་བ་དཀར་དང་མཚུངས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ་ཕྱག་ གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ་དང་པོའི་མགོན་པོར་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་ཀླུའི་བློའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡང་། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གནས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ལྷ་བཟང་པོ། །ཞལ་གཅིག་ཕྱག་ནི་གཉིས་པར་ནི། །ལྷ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ ཡིན།།ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ རོ།།མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། དགོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་དགོད་པ་བྱ་བཞིན་པ་ནི་དང་པོའི་མགོན་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་ བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུམ་པ་ལྟ་བུར་ མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ།།སླར་ཡང་གསུངས་པ་ཡང་། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་དབང་པོ། །དེ་ཡི་སྐུ་ལ་ཤ་རུས་ཁྲག་མེད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་ཕན་ཆེད་ཁམས་ནི་རབ་འཇུག་བྱེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡི་མཛད་པ་མཛད་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་དགོད་པ་ཡང་ དག་བྱ།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སོགས། གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཅེས་པ་སྟེ་ས་བོན་དགོད་པ་ནི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་སྟོང་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ས་བོན་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ།
"由般若方便平等瑜伽，將生起天身相。
"以此無上密意理，由此二智變化如白茉莉月，獲得近顯圓滿受用身，應觀想自身為二臂一面初主尊。
如龍慧足於《真實成就》中亦說："
如所欲方住，剎那善天尊，
一面具二臂，應當修此天。"
如是若欲修持毗盧遮那等為主尊時，則彼等由三字變化為輪等，由彼應修為大金剛持相，此即隨瑜伽。
于"不動"等二偈之解釋，應觀安立后即刻，正在安立時，為持初主尊化身故，應隨入蘊界處。
如是續中亦說："以一切如來咒加持大士相。
即刻由加持力，諸如來見彼菩提心金剛如第三。"
複次亦說："如住十方勝王尊，彼身雖無肉骨血，為利有情入諸界，作為化身諸事業。"
于"次當正安立"等中，即毗盧遮那等乃至妙臂，即應了知如處安立種子為空。
種子處等於根本中明顯。
།འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ནི། གཏི་མུག་ དགའ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོད་པ་ལ།ལཾ་མ+འཾ་པཾ་ཏཱཾ་ངོ་། །ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་པ་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ཡང་བྲི་བར་བྱེད་དེ། བཤད་པ་འདི་ནི་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལས་ན་རང་གི་མིང་གི་ཡི་གེ་ཉིད་ས་བོན་དུ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་ མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་མོ་ཧ་རཱ་ཏི་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་རྒྱུད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དགོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་སོ། ། འདི་རྣམས་འདིར་ཉེ་བར་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་དགོད་ཅེས་འདྲི་ན་བདེན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོར་ས་སྙིང་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱི་མར་རོ། །ད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་སྔར་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས ལྷན་ཅིག་སྦྲེལ་ལོ།།དེ་ནས་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཇི་བཞིན་རིམ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་གཞུང་མཐར་གྱིས་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །འདིས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ད་ནི་རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་འདོད་ནས།སྤྱི་བོའི་དབུས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་པོ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལས་སྤྱི་བོའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ཡིག་དེ་ལས་སྤྱན་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ དང་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ།།དེ་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་བདག་པོ་སྟེ་གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་དུས་གསུམ་དུ་ བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་སྐུ་འཆང་བ། དཔལ་ནི་སྤྱན་མ་སྟེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ ཏུ་གྱུར་པའོ།
然而有差別者，于愚癡佛母等安立中，為"laṃ māṃ paṃ tāṃ"。
于境天女等亦有寫"jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ"等種子字者。
此說應思維，因於根本續中見到自名字即為種子故。
故由續中近示"moharāti"等咒為種子故，應安立於地等自性。
如是三種境相等亦即色金剛母等。
若問此等於此未攝受故如何安立，誠然，將由"于大成就中由地藏等"等而明瞭，此為后說。
今由不動隨入，以前說二偈相連。
于"次當安立"等中，乃至"蘊等如次第"之終，一切文句我已解釋。
由此圓滿身壇城，此即勝瑜伽。
今欲顯示大瑜伽，故說"住于頂中央"等。
"主尊勝瑜伽"者，即如前說頂中央月輪，其上唵字，由彼應觀想種種度母與身金剛相連。
"彼中央"等，即于毗盧遮那眾中央，應觀想主尊即一體主尊，此易解。
于"持佛身"等中，佛即住三世如來，持彼等身自性，故持佛身。
吉祥即度母，具彼者即具吉祥。
三金剛即大金剛持，與彼成為不可分一體。
།བདག་ལ་སྟེ་བདག་གི་ལུས་ལ་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་གནས་ཏེ་སོ་སོར་གནས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའི་གཅིག་གི་ཚིག་གི་དོན་ལ་མང་པོའི་ཚིག་ནི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ལ་ ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ།།ཕྱོགས་བཅུར་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་ལ་སྒོམ་པ་པོས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གསུང་དང་ཐུགས་དག་ལ་ཡང་སྟེ། ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །སྤྱན་མ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་མ་ཐག་ཏུ་ལྷའི་ཚོགས་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྔོན་མ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཁུ་བ་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ཐོབ་ནས་འདོད་པ་མཐའ་དག་རྫོགས ཤིང་དགྱེས་པར་གྱུར་པར་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།སྐུ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཨོཾ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དག་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་དམར་པོ་དང་ ནག་པོའི་ཁུ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ཇི་ལྟ་བར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ལྕེའི་ཆུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ། །གསུང་ལམ་ནི་གསུང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ནི་གོས་དཀར་ མོ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་གང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་ཐོབ་པ་ལ་ཚིག་ཚིག་མ་ཡིན་པའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། དེའི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་ནི་ངེས་ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ།ངེས་ཚིག་སྨོས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དེས་ཆོས་དང་དོན་དང་སྤོབས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཟུང་ངོ་། །བདག་གི་ཚིག་ཀྱང་དེ་འདྲ་ཞིང་ནི་དེ་འདྲ་བའི་གསུང་ངོ་། །ཆོས་འཛིན་པ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་འཛིན་པ་ལྟ་བུར་ཤོག་ནི་གྱུར་ཅིག་ གོ།།འདིས་སྒྲ་མ་ལུས་པ་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །སྙིང་གར་དགོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ།
祈請加持安住於我，即安住於我身。
"身金剛持"者，因為初單數詞義用複數詞為教證故。
如是于其他二偈中亦應了知。
以此"十方"偈，修行者應向一切毗盧遮那眾祈請。
如是于將說語意二者亦然，余如前。
于"度母"等中，祈請后即刻，二天眾互入定，
以前行勝喜樂受，由白界自性毗盧遮那門入，獲得智慧地后，圓滿一切欲樂而生歡喜，應如是觀想。
從"何身"等乃至"oṃ"為止，應堅固無二我慢，此為攝義。
如是于語意加持中，應了知以次第紅黑界自性如處而入。
舌蓮等於根本中明顯。
于"法"等中，法即無量光。
語道即語自性故。
吉祥即白衣母，由具彼故具吉祥。
"三金剛"等如前。
于"何即金剛法"等中，"何"者即"某"，為得詞非詞。
決定說何等為決定語，其圓滿相續即圓滿決定語。
由說決定語近顯，亦應攝受法、義、辯才。
我語亦如是即如是語。
"如持法"者，即愿如持法。
此示由宣說無餘聲故圓滿。
"安立心間"等易解。
།དེར་ནི་ཞེས་པ་ནི་རི་བོང་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཟེའུ་འབྲུར་སླར་ཡང་ས་བོན་འོད་ཟེར་ལྔ་དང་ ལྡན་པ་ཞེས་པ་མན་ངག་གོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སླར་ཡང་གོ་སླའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐུགས་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཏུ་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཐུགས་འཆང་བར་ བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་འཆང་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ།།མཱ་མ་ཀཱི་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་གང་ཡིན། །གསང་བ་པའི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསང་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དོ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་གསང་བ་པ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དབང་པོར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་དབང་བོ་སྟེ་གསང་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བློ་ལྡན་པ་ནི་བློ་ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་ མའོ།།དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ལྡན་དེ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་མི་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་གང་ཡིན་པའོ། །བདག་གི་སེམས་ཀྱང་དེ་འདྲ་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ཤོག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལྟ་བུའིའོ། །ོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་ པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་སླ་བར་བཤད་དོ།།སྙིང་གའི་དབུས་གནས་ཕྲ་མོ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྣམ་བསྒོམ་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙིང་གའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་སྟེ་རྫོགས་པ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཕྲ་མོ་སྟེ་ནས་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ ཕྱག་གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ་རང་སྣང་གི་ཤེས་རབ་མ་ལ་འཁྱུད་པ།རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བའི་གདན་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་བསྒོམས་ནས་དེའི་ཐུགས་ཀར་དགོད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ནི་ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ ཡིག་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་མིང་ཅན་བསྒོམ་པར་བྱའོ།
"于彼"者，即于月相上由吽字所生金剛臍，複次種子具五光明，此為口訣。
"次"等複次易解。
于"持金剛意"等中，如金剛之意即金剛意，由不雜輪迴涅槃故，持如是意故名持金剛意，即不動佛。
由具瑪瑪吉故具吉祥。
"三金剛"等如前。
于"何為普賢意，密主"等中，密即無二智。
由宣說顯示故為密者，即毗盧遮那等。
由為主故為主，義為密者之主，即真實教示者之主尊。
具慧者，慧即觸金剛母。
具彼者即具慧，此即如是不動意。
"我心亦如是，愿同金剛持"即如金剛持。
從"oṃ sarva tathāgata citta"等乃至"應觀三昧薩埵"為止，于根本中已說易解。
于"住心中央微，應修智慧薩埵"等中，住心中央即圓滿三昧薩埵心間，微即如麥粒量，紅色，二臂一面，抱持自顯般若佛母，持金剛鈴，
于種種蓮上月輪座上，修智慧薩埵后，
于其心間安立者，即于其心月輪上，由吽字所生金剛，以唵字等圍繞吽字，應脩名為三摩地薩埵者。
།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་གི་སྟན་གྱི་སྟེང་དུ། ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རང་གི་མཚན་མའི་ དབུས་སུ་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་སླར་ཡང་དབུ་རྒྱན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁ་སྤྱོར་གྱི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པའི་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་མན་ངག་གོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ་འདིས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཕྱག་རྒྱ་སྒྲུབ་པ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། བུ་མོ་རྙེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ལ།འདོད་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུ་མོ་ཡངས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མིག་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིག་ཡངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཟུགས་དང་ལང་ཚོས་བརྒྱན། སྔོ་བསངས་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོའི་འདབ། །ཅེས་སོ། །བཙོ་ བླག་མཁན་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་གདུལ་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་མས་རྗེས་སུ་ཞེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ལེགས་པར་བསླབས་པ་ནི་སྐལ་ལྡན་མའིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་གུས་ཏེ་མཉེས་གཤིན་ པའོ།།དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུས་ཅན་མ་བླངས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་བཟུང་ནས་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། དེར་ཐ་མལ་བའི་དངོས་པོ་བསལ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འདྲ་བར་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོར་རྣམ་པར་ བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་མ་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ནི། སྙིང་ལ་གནས་པའི་ལྷ་མོ་ཆེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་འབེབས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐྱེད་མཛད་མ། །རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་མོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་ངེས་པར་ བསམས་ནས།ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་དགོད་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱའོ།
如是毗盧遮那等瑜伽者，于由唵字等所生自座上，由唵字等所生自相中央，應觀想唵字等。
其後複次于頂飾上，大金剛持白色一面二臂，與金剛界自在母一起，以和合瑜伽，觀想菩提心滴流相續遍滿全身，此為口訣。
此大瑜伽宣說自利圓滿。
今為他利圓滿故，當開始成就手印。
于"獲得少女"等中，由是所欲色故，少女廣大，具二諦自性之眼，即大手印者為廣眼。
此之殊勝以色相青春莊嚴，"青蓮瓣"等。
"烹飪者"即由法施於所化壇城眾，以不動自部眷屬女令生愛著之義。
善學即具緣者。
故於成就者恭敬悅意。
如是取得殊勝外身女已，置於前方，除去平凡性后，應觀想如將說智慧手印，一面二臂白色身相。
如是智慧眷屬女即："
住心大天女，降下瑜伽者瑜伽，生起一切佛，說為金剛界自在母。"
決定觀想外內自性手印已，于蘊界處等，應安立毗盧遮那等種子唵字等。
此中有差別，于手等支分上，應遍佈由吽字所生忿怒王眾。
།རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམས་ནས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་ཅིང་། མཆོག་གི་རྣལ་ འབྱོར་པ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་བཙུན་མོའི་ལས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྡོ་རྗེའི་ཁའི་བུ་གར་ཕཊ་ཡིག་སེར་པོའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨའི་དབུས་སུ་ཕྱུང་སྟེ།དེ་མ་ཐག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཕྱག་རྒྱས་སོ། ། རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། བདུད་རྩི་ལྕེ་ཡིས་བླངས་ནས་ནི། །གཙང་མའི་ཆེད་དུ་སྟོབས་ཀྱི་ཡང་། །ཞེས་སོ། །ོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གོ་སླའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ཡིག་སྤྱི་བོར་བསམ་པར་བྱ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས ཏེ།ོཾ་ས་སྤྲུ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་རྩ་བའི་གཞུང་གི་གོ་རིམས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །འདིས་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་མཐར་ཐུག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེད་ དུ་སྲིད་པ་སྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་དག་པར་དབྱུང་བར་བྱའོ།།ཇི་ལྟར་ཇི་སྙེད་ཉིད་ལུས་ལ་དགོད་པ་དེ་ཉིད་ཆུང་བས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་སྔགས་ཡི་གེ་ལས་རྫོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སོགས་ པ་འདིའི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨའི་དབུས་སུ་ས་བོན་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་བལྟས་ནས་དེ་ནས་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡིག་དེས་རྫོགས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་བརླབས་བདག་།ཅེས་པ་བདག་གི་བའི་སྐུ་དང་ གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་སུ་མངལ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ།
隨入觸金剛母，觀修自身為身印，以金剛蓮花和合為前行，以隨貪慢抱持親吻等，誦吽字，殊勝瑜伽者以無量光瑜伽住於後妃事業。
其後由明顯領受顯現等三智慧，勸請住于自身如來眾，于大樂自性菩提心流時，于金剛口孔以黃色吒字咒，將菩提心引至蓮花中央。
即刻以不空成就慢供養住于自身諸佛菩薩，以迦樓羅手印。
如其他續中亦說："以舌取甘露，為清凈故力。
" 從"oṃ sarva tathāgata"等於根本中易解。
此說如是，從"應想唵字于頂"開始，乃至"oṃ sarva tathāgata pūja"為止，我已依根本文次第全部解說。
此由喜樂究竟故，名為第一三昧王三摩地。
今為他利圓滿故，修生起次第者應當正出生壇城輪。
如所說于身安立一切，應修小者，因金剛鬘續中如是說故。
"由自咒字圓滿"等義，即于般若蓮花中央，觀三十二種子自性菩提心自性吽字等，其後由自咒字吽字圓滿。
"三金剛加持我"者，加持我之身語意即三金剛自性，應于胎中生起忿怒金剛形，即意金剛。
།ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་མའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་དངོས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བྱིན་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས། སྔགས་ གཅིག་པུས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱའོ།།རྣམ་པར་གཞག་པར་གསུངས་བ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སམ། སྔགས་གཅིག་པུས་སྤྲུལ་པ་ལས་ཤེས་སོ། །འདིར་གསུངས་པ་ཡང་། སྒྲ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་རིམ་པ་ ལའོ།།བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་སྔགས་ལས་རྫོགས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བར་བྱེད་པས་བཛྲ་དྷྲྀཀ་གོ། །ཡང་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས། བཛྲ་དྷྲིཀ་སྟེ་འབྱིན་པའི་ སྔགས་ནི།སྔགས་ཉིད་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེས་རྫོགས་པའོ་ཞེས་པའོ། །གང་ལས་ན་ཐོག་མར་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཅན་དུ་རྫོགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མདོར་བསྟན་པ་དང་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པས་སླར་ཡང་རྫོགས་པའོ་ཞེས་གསོལ་ ལོ།།དེའི་སླད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཏེ། ལྷ་མོའི་མངལ་ནས་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི། ཛི་ན་ཛིཀསྔགས་ལས་རྫོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བཤད་པ་འདིའི་རིམ་པ་ མཁས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཁ་ཅིག་རང་སྔགས་ཡི་གེ་བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཏེ་དེས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་འདྲི་བར་བྱེད་པ་དེ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ འབྱིན་པའི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུངས་པ་ཞེས་ཀླུའི་བློའི་ཞབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་འདི་ཉིད་དུ། །མཻཾ་ཐླིཾ་ས་བོན་ལས་རྫོགས་པ། །བྱམས་པ་ས་ཡི་སྙིང་པོ་དག། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སེམས་སོ། །མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཅན་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནོ།།རལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །མི་བསྐྱོད་པས་ནི་དབུ་རྒྱན་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་ཚིག་འདིའི་ལྷག་མ་མེད་པར་བདག་ཅག་གི་བཤད་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་བདག་གིས་ འདིར་མ་བཤད་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མི་བདག་འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནི་མུ་མེན་ལྟ་བུའོ།
或於智慧眷屬女分，由實際給予菩提心非正生起故，唯以咒語變化三十二尊壇城輪圓滿應圓滿。
所說安立亦由菩提心或唯咒變化可知。
此中所說亦于無異聲次第。
于"由金剛持咒圓滿"等中，示現五種現證之持金剛故為金剛持。
或由持有二諦自性金剛智慧故為金剛持，出生咒即應表示咒。
由彼圓滿。
從何處？初于般若蓮花，由自咒字圓滿為不動金剛持之形，此為略說，由廣說彼複次圓滿。
故由將說心間，即從天女胎，以如前所說咒應向外出生。
如是將說"由勝者勝咒圓滿"等，智者應了知此次第。
有謂自咒字即金剛持等咒，由彼圓滿不動等，應思此所寫。
何故？且如龍慧足所示，于安立中說金剛持等咒為出生咒之安立故。
或由此中說："由咩帝令種子圓滿，慈氏與地藏"故。
"不動金剛持"等即忿怒金剛持。
"髮髻"等易解。
"不動為頂飾"者，此句無餘，我等解說將於將說智慧輪之後說故，我於此不說，因無自性故。
"如人主旋轉"者，如舞蹈。
།གནག་དང་དམར་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སྐུ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་དྲག་པོ་དང་ཞི་བ་དང་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཞལ་གསུམ་རྣམ་པར་མཛེས་པའོ། །རྒྱན་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས།།ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཆ་བྱད་འཆང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་དྲུག་ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་མཚན་མ་རྣམས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཆང་བ་རྣམས་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིས་འདི་གསུངས་སོ།།ཅི་སྟེ་ཡང་པདྨ་ནག་པོའི་བཤད་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུའི་བློའི་ཞབས་ཀྱིས་སྦྱར་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་གཞུང་གི་བཤད་པ་རབ་ ཏུ་སྦྱིན་པས་དེ་མི་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དགོངས་སོ།།འདི་ནི་ལྷ་མོའི་མངལ་དུ་གནས་པའི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་ཐམས་ཅད་བྱའོ། །རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྤྱན་སྔ་ནས་ནི་འདུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྩ་བ་ལས་ཆེས་གསལ་བར་བཤད་དོ། ། རྗེས་སུ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདུན་དུ་འཁོད་པའི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་དེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ལམ་ནས་སྙིང་གར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྔར་གྱི་གཟུགས་མི་བསྐྱོད་པའི་གཟུགས་སུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་འོད་འབར བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་ན་བཞུགས་ཏེ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའོ། །རྒྱུ་འདིས་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་རྟག་ཏུ་འཆར་བའི་མར་མེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ས་བོན་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གོ། །དཔའ་བོ་རང་གི་ཕྱག་རྒྱས་འཁྱུད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེས་འཁྱུད་པའོ། །འདིས་ཞེ་ སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་སྦྲེལ་ལོ།
"黑紅白三面"者，如理由三身清凈之忿怒、寂靜、大貪三面莊嚴。
"一切莊嚴具圓滿"者，由持轉輪王相故。
"六臂"者，由六波羅蜜清凈故。
"金剛"等者，為六如來標誌，持彼自性者，為成就六如來各自體性故為壇城主故，此說此義。
若欲作黑蓮解釋，由聖龍慧足所造安立論釋極施，思彼不住。
此于天女胎中住之忿怒金剛應作一切差別。
從"觀見"至"住于眼前"為止，于根本中極明說。
于"隨入"等中，前住之忿怒金剛由毗盧遮那道入於心間，應觀修自身為忿怒金剛形。
前形轉為不動形，放射因陀尼藍光，由具一切寶性故。
住于日輪中央忿怒金剛。
由此因，于由吽字所生日輪上，由吽字所生黑金剛，如常升大燈，
為破無明暗故，應脩名為三摩地薩埵之光蘊相，具足五如來種子。此為口訣。
"勇士自手印抱持"者，即觸金剛抱持。
由此住于忿怒金剛三摩地之瑜伽者，"應放射毗盧遮那等一切壇城"相連。
།ཛི་ན་ཛིཀ་ཅེས་པ་ནི་རྒྱལ་བར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ནི་རྒྱལ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བདུད་རྣམས་ ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་ལོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བདུད་བཞི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་ལོ། །དཀར་དང་གནག་དང་དམར་པོའི་ཞལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་མདུན་དུ་ཟླ་བའི་འཁོར་ལོར་བཞུགས་པར་ བྱེད་དེ་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྲེལ་ལོ།།རཏྣ་དྷྲྀ་ཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་འཆང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རིན་ཆེན་འཆང་ངོ་། །ཡང་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རིན་པོ་ཆེ་འཆང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རིན་ཆེན་འཆང་ངོ་། །སེར་ དང་གནག་དང་དཀར་པོའི་ཞལ།།ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །ང་རྒྱལ་གནས་ལ་གནས་པ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་གྱིས་དྲེགས་ཤིང་སྙེམས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པས་དུལ་བར་བྱས་ནས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པའི་གོ་འཕང་ལ་ཡང་དག་པར་བཞག་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་གཡས་ཀྱི་ངོས་སུ་བཞུགས་སོ།།ཱ་རོ་ལྀཀ་ཅེས་པ་ནི། ཨཱ་ནི་ཀུན་ནས་སོ། །རོ་ནི་འཁོར་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཨཱ་རོ་ལྀཀ་གོ། །ཡང་ན་རོ་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བགྲོད་བར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པས་ཨཱ་རོ་ལྀཀ་གོ། །དམར་དང་གནག་དང་ དཀར་བའི་ཞལ།།ཞེས་པ་ནི་གསལ་ལོ། །སྙིང་གའི་ཕྱོགས་གནས་པ། གཡས་པ་ཡི་ནི་འབྱེད་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་པདྨའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་པདྨ་དམར་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །པྲཛྙཱ་དྷྲྀ་ཀ་ཅེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ ཤེས་རབ་བོ།།དེ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཤེས་རབ་འཆང་ངོ་། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་ཟླ་བར་སྣང་བའོ། །དེ་ཁམས་ཕྲ་བས་ནམ་མཁར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཤེས་རབ་འཆང་ངོ་། །ལྗང་དང་གནག་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་པ་དང་། ཕྱག་དྲུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་ སླའོ།།འོད་ཟེར་རྣམ་པར་འཕྲོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་འབར་བ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་ནི་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་འབྱུང་། །འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་སྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་རིགས་འདི་རྣམས་འདོད་པ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཐར་པ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པ་པོ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ།
"勝者勝"者，勝者性即勝者，以十二分法輪勝諸魔故為勝者勝。
或由金剛喻三摩地降伏四魔故為勝者勝。
"白黑紅面"等者，即彼世尊住於前方月輪中相連。
"持寶"者，由持能圓滿一切意願之寶故為持寶。
或由持真實際寶故為持寶。
"黃黑白麵"者易解。
"住于慢處者"者，調伏以財傲慢自滿眾生以佈施，安立於慢清凈位中，住於世尊右側。
"阿羅力"者，"阿"為遍，"羅"為輪轉行故為阿羅力。
或"羅"為三智，由從彼趣入勝義諦故為阿羅力。
"紅黑白麵"者明顯。
"住心方，開啟右邊"者，由近取蓮花聲故，應了知即為紅蓮。
"持慧"者，最勝遍別相為慧，持彼故為持慧。
或慧為月現，由細界持于虛空故為持慧。
"綠黑白麵"及"六臂"等易解。
"放射光明"者，表示此具光焰。
"此等五種姓，成就欲解脫"者，此等五蘊自性種姓，由受用欲而成為能成就解脫者。
།སླར་ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆེད་དུ་ལྷ་མོ་བཞི་པོ་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་མོ་ཧ་ར་ཏི་ཞེས་པ་ནི་གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེ་ལ་དགའ་བས་གཏི་མུག་དགའ་མའོ། །ཡང་ན་གཏི་ མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དགའ་བས་གཏི་མུག་དགའ་མའོ།།དབྱུང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་མངལ་དུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །སྤྱི་བོར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཅི་ལྟར་རེ་ཞིག་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པར་རིགས་ཏེ།ཕ་དང་བུའི་རིགས་ལས་སོ། །ཕ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་རིགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་འདི་བདག་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རིགས་ཀྱི་ དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་པར་བརྗོད་དེ།རིགས་འཆོལ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བར་དངོས་གྲུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་གྱི་གྲཝར་ནི་མེའི་མཚམས་སུ་བཞུགས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཉེ་བར་འཁོད་བའོ། །དྭེ་ཥ་ར་ཏི་ཞེས་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་དགའ་བས་ཞེ་སྡང་དགའ་མའོ། ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དགའ་བས་ཞེ་སྡང་དགའ་མའོ། །གནག་དང་དཀར་དང་དམར་བའི་ཞལ། །ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །བདེན་བྲལ་དུ་ནི་བཞུགས་པར་གྱུར། །ཅེས་ཏེ་འདིར་གདན་མ་བརྗོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། མཱ་མ་ཀཱི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རིན་པོ ཆེའི་རིགས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རིན་པོ་ཆེའི་སྟན་ནོ།།ད་ལྟ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཉི་མའི་སྟན་ཁོ་ནའོ། །རཱ་གར་ཏི་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ནི་འོད་དཔག་མེད། དེ་ལ་དགའ་བས་འདོད་ཆགས་དགའ་མའོ། །ཡང་ན་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དགའ་བས་འདོད་ཆགས་དགའ་ མའོ།།དམར་དང་གནག་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །བཛྲ་ར་ཏི་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་དགའ་བས་རྡོ་རྗེ་དགའ་མའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ལ་དགའ་བས་རྡོ་རྗེ་དགའ་མའོ། །ལྗང་དང་གནག་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རིམ་གཉིས་པར། །གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དབྱུང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཟུགས་སུ་གཟུགས་བརྙན་དུ་བྱ་ཞེས་པ་འདིས་གཟུགས་སོ། །མཉན་པར་བྱ་ཞེས་པས་སྒྲའོ། །བསྣམ་པར་བྱ་ཞེས་པས་དྲིའོ། །མྱང་བར་བྱ་ཞེས་པས་ རོའོ།
複次為毗盧遮那等受用故出生四天女，故說"摩訶拉底"者，癡即毗盧遮那，于彼歡喜故為癡歡喜母。
或由喜愛癡清凈故為癡歡喜母。
"應出生"者，應于胎中圓滿。
"頂戴毗盧遮那"者，如何且由輪王所化眼等，應由輪王自身印持，由父子種性故。
父即世尊壇城主大金剛持自身。
若謂如是，則種性主等之主為世尊，如是亦由種性主印持，由雜修種性不成就故。
住于東隅火方即近住。
"嗔歡喜"者，不動佛，于彼歡喜故為嗔歡喜母。
或由喜愛煩惱嗔清凈故為嗔歡喜母。
"黑白紅面"者易解。
"住于西北"者，此中未說座位何故？
由瑪瑪基無定故，若為寶部時則為寶座，今為金剛部時則唯日座。
"貪歡喜"者，貪即無量光，于彼歡喜故為貪歡喜母。
或由喜愛貪清凈故為貪歡喜母。
"紅黑白麵"等易解。
"金剛歡喜"者，金剛即不空成就，于彼歡喜故為金剛歡喜母。
或由喜愛金剛智故為金剛歡喜母。
"綠黑白麵"等易解。
"瑜伽者于第二次第，應出生色金剛母等"者，由"應成形影"故為色，由"應聽聞"故為聲，由"應嗅"故為香，由"應嘗"故為味。
།རེག་པར་བྱ་ཞེས་པས་རེག་བྱའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆེད་དུ་རང་གི་མིང་ཁོ་ནས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་ བཞི་པོ་རྣམས་ཕྱུང་ངོ་།།འདིར་ནི་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེའི་གདན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་གསུམ་པར་ཡང་ཤར་གྱི་ནི། སྣམ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དག་ཅེས་པ་འདིའི་བཤད་པ་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ།།བྱམས་པ་ས་ཡི་སྙིང་པོ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱུང་བའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་སླའོ། །རྐང་མེད་དང་རྐང་གཉིས་དང་ རྐང་བཞི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པས་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱམས་པའོ།།ས་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་སྟེ་ནང་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་སའི་སྙིང་པོའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ པས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ།།ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་ལས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གོ། །འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ དཔལ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལོ།།སྒྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ལས་རྣམ་པར་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སེལ་ལོ། །ཀུན་ནས་མཛེས་པར་བྱེད་ཅིང་བཟང་པོ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། །འདི་རྣམས་དབུ་རྒྱན་རང་གི་མགོན། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།འདི་རྣམས་ཏེ་བཤད་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མགོན་པོའི་སྒྲས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་འདོད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་ཏེ། དཀར་ པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་སླར་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།།ཕྱག་དང་མཚོན་ཆ་རྣམས་ཀྱང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་ནི་འདིར་ཀུན་ནས་བསྡུས་པ་ལའོ།
由"應觸"故為觸。
由金剛聲，由三摩地色等清凈故為色金剛等。
今為領受色等境故，唯以自名出生色金剛等四天女。
此中聲金剛由寶生印持故即為寶座。
如是于第三次第亦"于東毯"等乃至"普賢等"，此解釋由眼處等自性。
"慈氏地藏等"者，菩薩等由各自種子圓滿而出生。
此等種子于根本易解。
由緣無足、二足、四足等眾生以慈故為慈氏。
如地無動之三摩地，彼即為心要，誰具彼即為地藏。
由持五智自性金剛故為金剛手。
虛空無障智即為心要故為虛空藏。
由三摩地力為諸世間主故為世間自在。
從光明三摩地起，悅意吉祥故為文殊。
障即煩惱，由幻喻三摩地力遣除故為除一切障。
普遍莊嚴且善故為普賢。
"此等頂飾自主尊"等中，此等即已說慈氏等菩薩，由自主聲表毗盧遮那等，由彼等印持。
身色等，具白等色，應複次如彼觀察。
"手與兵器等"中，"及"於此為總攝。
།ཀྱང་གི་སྒྲས་གདན་ཟུང་ངོ་། །རང་རང་གི་ནི་བདག་པོ་མཚུངས་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ།།ཅི་ལས་ན་དེའི་ས་ལ་སོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་མན་ངག་གོ། །བྱམས་པ་འབའ་ཞིག་གཡས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཡས་ན་སྟེ་ཕྱག་གཡས་པའི་འཁོར་ལོའི་གནས་སུ་ཀླུ་ཤིང་གི་མེ་ཏོག་བསྣམས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་སྦྱོང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་པོ་རྣམས་དབྱུང་བ་ནི། ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་སྔགས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ས་འོག་ཏུ་དེ་བཞུགས་སོ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་ པའི་གཞུང་གི་དུམ་བུ་དག་གི་ནང་དུ་ཁྲོ་བོ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་ཆེས་མང་པོ་ཡོད་དེ།ཆེས་མང་པའི་ཚིག་དེ་རྣམས་ལ་ཚིག་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདག་གིས་བྲི་བར་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་བློ་བྱང་བ་མཁས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའི། ཚིག་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་སླ་བར་མཐོང་ནས་མ་བྱས་སོ། །གཤིན་རྗེ་ནི་དམྱལ་བའོ། །དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐར་བྱེད་དོ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་དོ། །ཡང་ན་གཤིན་རྗེ་ནི རྨོངས་པའི་མུན་པ་སྟེ་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དོ།།དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་མཐར་བྱེད་དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དོ། །གནག་དང་དམར་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དང་པོའི་ཞལ་ནི་ནག་པོའོ། །གཡོན་པའི་ཞལ་ནི་དམར་པོའོ། །གཡས་ པའི་ཞལ་ནི་དཀར་པོའི་ཞལ་ལོ།།ཤར་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཤར་སྒོར་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །པྲ་ཛྙཱ་རྣྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ ཉིད་དོ།།དེ་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པས་མཐར་བྱེད་དོ། །ཤེས་པས་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱིའང་འདི་ཁྱད་པར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཤིན་རྗེའི་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷོའི་སྒོར་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ།
"亦"字表示座位相配。
"各自主尊相等"者，慈氏等菩薩相等，由何故？由到達彼地故，此為口訣。
"唯慈氏于右"等中，于右即于右手輪處持那伽樹花之義。
"清凈諸處"等易解。
由手等支分自性出生十忿怒尊者，"從咒生閻摩敵"等乃至"彼住地下"為止之文段中，
有十忿怒尊眾多差別語，于彼眾多語中，我隨聖者略作分別書寫，此應由智者通達。
其餘語詞解釋于根本易解故未作。
閻摩即地獄，由世尊大忿怒三摩地斷除、摧毀故為閻摩敵。
或閻摩為愚癡黑暗即無明自性，由勝義諦斷除、摧毀故為閻摩敵。
"黑紅白麵"等中，初面為黑，左面為紅，右面為白麵。
"住于東方"者，即住于東門。
"般若敵"等者，由般若摧毀煩惱故為般若敵。
或般若為分別自性，由入光明而斷除故為般若敵。
"蛇莊嚴"者，已說及將說諸忿怒尊亦應了知此差別。
"住于閻摩方"者，即住于南門。
།པདྨཱ་ནྟ་ཀྲྀ་ཏ་ཅེས་པ་ནི་པདྨ་ཆུས་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པས་གོས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་པདྨ་ནི་སྐྱེ་གནས་སོ། །མཐའ་ནི་ནང་སྟེ དེར་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ།།ཆུ་ལྷའི་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ནུབ་ཀྱི་སྒོར་བཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། །བི་གྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནི་བགེགས་རྣམས་མཐར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ།།ཡང་ན་བགེགས་ནི་ཁམས་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཟད་པ་དང་འཕེལ་བ་དག་གིས་ལུས་ལ་གཟིར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བགེགས་ རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ།།སྔོ་དང་དམར་དང་དཀར་བའི་ཞལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞལ་དང་པོ་སྔོན་པོའོ། །གཡོན་པ་དམར་པོ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གཡས་པའི་ཞལ་ནི་དཀར་ པོར་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ཡོངས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ།།ལུས་ངན་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་བྱང་གི་སྒོར་བཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་ གཡོས་པའི་ཐུགས་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ངེས་པར་སེམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་མི་གཡོ་བའོ།།ིནྡྲ་ནཱི་ལའི་འོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཔེར་ན་ནོར་བུ་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་འོད་འབར་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཊཀྐི་རཱ་ཛ་ཞེས་པ་ནི་ཊཀྐི་ནི་འདོད་པའིའོ། །དེས་མཛེས་པར་བྱ་འབར་བར་ བྱ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་ཊཀྐི་རཱ་ཛའོ།།ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱ་དག་ནི་འཆིང་བར་མཛད། །ཅེས་པ་ནི་འདིར་གསུངས་པ་ཤེས་རབ་ལ་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་རབ་ཏུ་བརྐྱང་སྟེ་ཕན་ཚུན་འདུད་ནས་སྡིགས་ མཛུབ་གཉིས་རབ་ཏུ་བརྐྱང་བར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་མཐེ་བོ་གཉིས་པོ་དག་གི་སྟེང་ནས་གུང་མོ་དང་མིང་མེད་གཉིས་ཀྱིས་མནན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་འགྱུར་རོ། །ནཱི་ལ་དཎྜཾ་ཞེས་པ་ནི་ནཱི་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡིག་པའོ། །དཎྜ་ནི་དེར་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ པས་ནཱི་ལ་དཎྜའོ།
"蓮花敵"者，如蓮花不為水染，由不為煩惱所染故，由彼摧毀故為蓮花敵。
或蓮花為生處，邊際為內，于彼由二根和合方便生起勝喜樂故，即為蓮花敵。
"住於水天方"者，即住于西門。
"障礙敵"等者，斷除諸障礙，即摧毀故為障礙敵。
或障礙為四大種，由彼等增減逼惱身故為障礙，由方便智生起而摧毀故為障礙敵。
"青紅白麵"等中，初面為青，左面即紅，一切時應了知右面為白，此義當廣說。
"住于羅剎方"者，即住于北門。
"不動"等中，由於世間八行常起動搖心，以金剛喻三摩地決定思維故為不動。
"因陀尼藍光"等者，如因陀尼藍寶光焰。
"塔吉王"者，塔吉為欲，由彼莊嚴、熾然、清凈故為塔吉王。
"二手結金剛吽印"者，此中所說智慧抱持式，結二拳，伸二小指相向，伸二食指。
其後以中指無名指按二大指上，即成金剛吽印。
"尼藍杖"者，尼藍為眾生罪，杖即于彼懲治故為尼藍杖。
།རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་རླུང་གི་གྲཝར་བཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། །མ་ཧཱ་བ་ལཾ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་སྟོབས་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ན་སྟོབས་པོ་ཆེའོ། །ུཥྞཱི་ཥ་ཙ་ཀྲཾ། ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །ཚངས་པའི་གནས་སུ་དེ་བཞུགས་པར་བྱེད་དོ། །སུམྦྷ་རཱ་ཛ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་དྲངས་ཤིང་ཕུར་བུས བཏབ་སྟེ་ངེས་པར་གདུལ་བར་བྱེད་པས་ན་ངེས་པར་གནོད་མཛེས་སོ།།ལྷ་ནི་སུམ་ཅུ་གཉིས་རང་བཞིན། །ཀུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱུང་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞུག་པ་དང་། མངོན་པར་དབང་ བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་འདིས་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ།།དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་སྟེ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བལྟས་ནས་ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་པའི་ སྔགས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་གཞུག་པར་བྱའོ།།སླར་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་གི་སྙིང་གར་གནས་པའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལྔ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུས་གང་བའི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་རྣམས་དང་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་མཁར་བལྟས་ནས་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བར་སྔགས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ།།དེ་ཡི་རྗེས་སུ་སངས་རྒྱས་ལྔ། །མངོན་པར་དབང་བསྐུར་རིན་ཆེན་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཀློག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཙུ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ཡལ་འདབ་ཀྱིས་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དུ་སྐུ་གཅིག་ལ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱེད་དོ། །དབང བསྐུར་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེ་ཏོག་གི་ཆར་དང་།རྔ་བོ་ཆེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་ནས་ལྷ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གང་དང་གང་ཡིན་པའི་རྒྱས་འདེབས་པ་དེ་དང་དེས་དབུ་ལ་མཚོན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ།
"住于風方"者，即住于風隅。
"大力"者，由勝義諦力令眾生近惑消除故為大力。
"頂輪"者，由賜予眾生超越三界智慧故為頂輪轉輪王。
住于梵天處。
"降伏王"者，由引十方障礙眾並以橛釘釘之而調伏故為降伏王。
"三十二天自性，出生一切壇城"等者，如是應以此次第勤修三身自性壇城輪之攝受、灌頂等。
其次第為：以自心種子光明召請智慧輪，觀於前空，獻洗足等供養已，以"吒吽曼吙"咒如法作召請、攝受等，應如水乳般令智慧輪入誓言輪中。
複次如是以住自心種子光明迎請五如來持滿智慧水瓶及眼等天女，觀于虛空，咒師應祈請灌頂。
其後誦"五佛大寶灌頂"等偈頌，以庵摩羅等葉灌頂。
即于彼時，眼等天女以吉祥偈頌作吉祥。
灌頂后即降花雨、奏大鼓聲而作歡喜。
后應了知三十二天各各種姓主以印持頂。
།འོ་ན་ཏེ་ཕྱུང་ བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཕགས་པས་རྒྱས་བཏབ་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།དེ་ཉིད་དུ་ཐོས་པའི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཐོབ་ནས་མི་འགྱུར་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་མན་ངག་ལོག་པ་བསྲུང་བར་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་རྒྱས་འདེབས་ པ་འཕགས་པའི་དགོང་པས་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་མ་ཐག་ཏུ་གང་རྒྱས་འདེབས་ཤེས་སོ།།འདིའི་བར་མ་ཆད་པར་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྲ་མོའི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པས་སྣའི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ། སྣའི་རྩེ་མོར་ཏེ་རང་གི་རྡོ་རྗེའི་བུག་པར་ཡུངས་ ཀར་ཏེ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་དུ་ཡུངས་ཀར་ལ་སྟེ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོའི་དབུས་སུ་བཏགས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པ་པོས་འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་བཅས་ཏེ་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པར་ བསྒོམ་པར་བྱའོ།།འདིའི་དོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེར་ཡང་དགོངས་པས་བཤད་དེ་ངེས་པར་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ནི། སྐྲ་ཡི་ཁྱོན་གཅིག་ལ་གང་སངས་རྒྱས་ནི། །རྣམ་མང་གངྒཱའི་རླུང་གི་བྱེ་སྙེད་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བཟང་པོ་སྤྱོད་པར་ཡང་། རྡུལ་གཅིག་སྟེང་ན་རྡུལ་ སྙེད་སངས་རྒྱས་རྣམས།།སངས་རྒྱས་སྲས་ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་དག་།ཅེས་སོ། །ཡང་ན་ཨུཏྤ་ལ་སྔོན་པོའི་ཁ་དོག་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ནས་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་དེ་ཉིད་དུ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པའི་སྣའི་རྩེ་མོ་དང་ལྷ་མོའི་པདྨའི་སྣའི་རྩེ་མོར་བཤད་མ་ཐག་པ་བསམ་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་ཙ་ན་ཀའི་འབྲུའི་ཚད་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གོ། །ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཉམས་ དགའ་བ་ནི་དགའ་བར་བྱ་བ་སྟེ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གསང་ཆེན་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ནི་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་ལྔ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ།།རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་རིན་ཆེ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་བ་དང་བཅས་པའམ་མི་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ།
若問：聖者不是說于所出生壇城中印持嗎？
于彼聞得圓滿天身後，具不變增上慢者說為守護邪口訣。
由此印持，應知聖者密意即灌頂后何者印持。
此中無間說天微細瑜伽真實，故說"鼻端芥子"等。
鼻端即自金剛孔中，應觀想芥子即白明點。
即于彼芥子，即白明點中，修習瑜伽者應不雜觀想具行不行及樓閣之壇城輪，因如幻故。
此義大乘經中亦以密意說，決定宣說："於一毛端量中，有如恒河沙數諸佛安住。
"又善行中說："一塵中有如塵數諸佛，安住佛子中。"
或應由不動瑜伽者觀想青蓮花色金剛麥粒量。
如是應觀想毗盧遮那等瑜伽者鼻端及天女蓮花鼻端如前所說。
或應觀想豆粒量輪等相，此為口訣。
智慧處為出世間智慧因。
悅意即可喜，由具如彩虹白等色故。
大秘密為非他境界。
智慧所觀即略軌修習者唯以智慧。
"自性五色"等者，從五部出生。
"大寶"者，如寶貴金剛等相。
由"智慧處"等，應於一切有行無行差別。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་ པར་གཞག་པར་ཡང་གསུངས་པ་ཡང་།དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། རིན་ཆེན་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་མཐོང་བའི་ མཚན་མ་དང་གཟུང་བའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་ལས་ཤེས་པའོ།།དེ་ལ་མཐོང་བའི་མཚན་མ་ནི་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བའི་མཚན་མ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མའོ། །དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་མི་གཡོ་བར་ཤེས་ནས་སྒོམ་པ་དབང་དུ་གྱུར་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སྤྲོ་ བར་བྱའོ།།བརྟན་པར་མ་གྱུར་ཡོངས་མི་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བཞིན་པ་ན་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ། །རབ་མཆོག་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བས་བརྟན་པར་བྱས་པར་གྱུར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱང་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་འབར་བ་ མཚུངས་འོད་ཀྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདིའི་སྒོམ་པའི་ཐབས་གསུངས་པ། སློང་མོ་ཟ་བས་བཟླས་མི་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སློང་མོའི་དོན་དུ་སློང་མོ་ བྱིན་ཅིག་ཅེས་སོ་སོར་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་མངོན་པར་བརྩོན་པས་སོ།།སློང་བ་ལའང་དགའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟས་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་མ་གྱུར་ཅིང་ཇི་ཙམ་དུ་ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་དབྱེ་བ་ནི་སློང་མོའོ། ། དེ་ལ་དེས་བཟླས་པར་མི་བྱའོ། །ཅི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབྱེ་བར་དགའ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་དོན་གསུངས་པ། སློང་ལའང་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་ལན་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བགྲོད་པ་གང་གི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི འཁོར་ལོ་ཆེས་གསལ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དེར་སོན་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་གཞག་པར་བྱའོ།།གནས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། དངོས་པོ་གང་དང་གང་གིས་ནི། །མི་རྣམས་ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྦྱར། །དེས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །ནོར་བུ་ སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཇི་བཞིན།།ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་སོ།
因此于安立中亦說："見彼真實"。
應修習者，由瑜伽者入定故。
說此三摩地果："寶堅固已當放"等。
由生起見相及所取相而知。
其中見相即心堅固。
所取相即成就相。
爾時由觀金剛等知不動已，為生修習自在故應放。
"未堅固不應遍放"者，正修習時不應放。
"應放最勝云"者，由金剛等放而成堅固已，亦應放佛云。
"如佛光焰等"者，由具白等色者。
說此修習方便："乞食不應誦"者，行極無戲論行之瑜伽者，不應為乞食而明說"請施乞食"，由勤勇故。
"于乞亦不應喜"者，不應貪著食，應知足僅以維持身命為量。
或分別即乞食，于彼不應以彼誦。
若問：一切種皆應喜分別耶？說其義："于乞亦不應喜"。
此義為：一次或二次或三次分別行時，若見壇城輪極明顯，爾時應以至彼心安住。
於他處亦說："以諸事物中，眾人正繫心，即成彼自性，如雜寶形狀。
" 因此說："誦咒支分無損"。
།འདིས་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་སྟོང་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྔགས་པས་ སོ།།རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། ཛི་མ་ཛ་ལ་མཛྫྷེ་ཙ་ནྡྲ་ས་ཧི་ན་ཨུ་སོ་སཙྪ་ན་མི་ཙྪ། ཏི་མ་སོ་མཎྜལ་ཙཀྐཱ་ཊཱ་ཏནྟ་ཨ་ས་ཧཱ་བེཾ་སཙྪ་ཞེས་སོ། །འདིས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་པའོ། །ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངག་གི་བཟླས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་ པ་གཉིས་བརྗོད་པར་འདོད་ནས།བརྗོད་ནས་རྡོ་རྗེ་སྤྲོ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་ནས་ནི་ངག་གི་སྒོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་ནཱ་ད་ལས་བླངས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །སྤྲོ་བར་བྱ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དབྱུང་བའོ། །འཇུག་པའི་རླུང་གིས་དེ་ཉིད་དུ། ། ཡང་དག་བཟླས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་གོང་བུའི་བཟླས་པའོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་འདི་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །འདིས་ནི། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བཟླས་པ་ཡང་། །རྣམ་གཉིས་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་བརྟན་པའི་ཕྲ་མོའི་སྦྱོར་བས་གང་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྱན་མ་ལ སོགས་པ་བཞིར་བྱུང་བ་དེ་དང་བྲལ་བས་གདུངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ་བར་འདོད་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་པས་ཇི་ལྟར་སྨྲེ་བར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ།དཀྱིལ་འཁོར་གནས་པའི་ལྷ་མོ་བཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིས་ནི་དྲུག་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ སྒེག་ཅིང་སྙན་པའི་སྣ་གླུའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁྱོད་ཅེས་མདུན་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས་སད་པར་བྱེད་དོ་ནི་སློང་བར་བྱེད་པའོ།།རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་བརྙེས་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བརྙེས་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གོ།།སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་རོལ་པའོ། །དེའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་ཚིམ་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དགའ་བ་ཡིད་འོང་ངོ་། །དོན་ཆེན་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།
由此心堅固，咒師現前如幻壇城輪，空一切外分別。
於他續中亦說："吉瑪吉拉瑪杰燦札薩希那烏索薩查那米查，提瑪索曼札拉查卡札壇塔阿薩哈邊薩查。
" 此為第二"最勝壇城王"三摩地。
今欲說三字語誦分別二種，故說"誦已放金剛"等。
誦已者，由語門從三摩地薩埵音取出。
金剛即三字。
放即向外出。
"以入息于彼，應正誦"者，為團塊誦。
此即一切佛五如來真實中此咒誦。
由此說："微細瑜伽誦，應作二種"。
"應入真如中"者，由各別堅固微細瑜伽，了知唯心性，即緣此真如。
如是見大持金剛為光明自性已，由離彼以慈等自性所生眼等四天女，以苦惱心欲見，
故為顯示如何以具悲而嘆，說"壇城住四天女"等。
以四偈頌，由具六支等妙音歌贊為先，如對面而觀"汝"而喚醒，即為召請。
"金剛心"等者，獲得心自在。
由獲三界法王位故為處主。
由為眾生界即成眾生自性故。喜即遊戲。
彼悅意即生滿足故為喜悅意。
大義即勝喜。
།དེ་འདོད་པར་བྱེད་དོ་རྫོགས་ པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་དོན་ཆེན་འདོད་པའོ།།རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དགའ་བ་ཡིད་འོང་དོན་འདོད་པས་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་འདོད་པར་མཛོད་དེ་རོལ་པར་གྱིས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡབ་བོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕན་པ་དང་ བདེ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཉེན་མཆོག་ཆེན་པོའོ།།བདག་ལ་སྟེ་བདག་གི་སོན་པར་རོ། །མགོན་པོ་ནི་བདག་པོའོ། །གལ་ཏེ་བཞེད་ནའོ། །རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་པ་ནི་མི་འཇིག་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །སེམས་ཅན་མང་པོ་དགའ་བའི་བཀའི་འཁོར་ ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་རྗེས་སུ་ཕན་པར་མཛད་པའི་བཀའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སངས་རྒྱས་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་དོན་དམ་ཕན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ བདེན་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་དག་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དགོངས་བས་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཕན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་ སྤྱོད་པར་བྱེད་པས་འདོད་ཆགས་དམ་ཚིག་།འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བདག་ལ་དགེས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཏེ་རོལ་པར་མཛོད་ཅིག་གོ། །ཁྱོད་ནི་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ཞེས་པ་ནི། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་བརྙེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ལ་ཕན་ཞིང་རྗེས་བརྩེ་བ་ཞེས་པ་ནི ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚངས་བའི་གནས་བཞིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་རྟག་ཏུ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །བདག་ལ་དགེས་པར་མཛོད་ཅིག་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་སྤྱོད་ པས་བརྟེན་པའོ།།ཀུན་ནས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱིས་སོ། །བཟང་པོ་ནི་དགེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། །གཞན་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེས་ཟིན་ཏོ། །ཁྱོད་ནི་རྡོ་རྗེའི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བོད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་ལས་ ཕྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་འདོད་པའོ།
"彼欲作圓滿"者，為大義欲。
以如是喜悅意義欲，以擁抱等於我作欲而遊戲。
由為生一切眾生因故為父。
由作眾生利益安樂故為眾生大勝友。
於我即於我前。
怙主即主尊。若愿。
"金剛身汝"等者，由不壞身故為金剛身。
"眾多眾生喜法輪"者，由汝于眾多眾生作隨順利益轉法輪故。
"為佛菩提勝義利益隨示"者，佛即五蘊。
彼等義為世俗諦。
菩提為勝義諦。
由彼等正合而生大樂身為勝義。
由以利益眾生意樂而顯示故為利益隨示。
由貪慾行貪故為貪慾誓。
愿以貪慾行自性於我歡喜而遊戲。
"汝為金剛語"者，由獲語自在故。
"於一切眾生界利益隨悲"者，為殊勝悲自性。
因此以四梵住為利益眾生故，常即一切時正入。
"於我歡喜"者，以極喜行依止。
"遍"者，由眾生界。
"善"者，獲得善故為普賢。余已分別。
"汝為金剛欲"者，從成就義門呼喚，由金剛蓮花等合而出生壇城諸天，能凈治瞋等行眾生界故為金剛欲。
།ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་མཆོག་གོ། །འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ རྣམ་པར་དག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཐར་པ་རབ་ཏུ་རྩོལ་བའི་ཕྱིར་ཕན་དོན་ཆེའོ།།ཤཱཀྱའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་མཆོག་།ཡང་ན་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པའི་ ཕྱིར་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་མཆོག་གོ།།རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ཡོན་ ཏན་རིན་ཆེན་མང་པོའི་གཏེར་གྱུར་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད་དེ་བརྟེན་པར་མཛོད་ཅིག་གོ།།གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་དང་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བདག་ཉིད་བསྔགས་པར་བྱེད་པའོ། །མགོན་པོ་གལ་ཏེ་ དེ་རིང་བདག་ནི་གསོན་པར་མཆིས་བཞེད་ན།།ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚེ་དང་ལང་ཚོ་སྩོལ་བས་གསོན་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་མངོན་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཚངས་པའི་གནས་ བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ཡང་དག་པར་སྐུལ་བར་བྱེད་བཞིན་པ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྒྱུན་གྱི་ཤུགས་ལས་གཉིད་རབ་ཏུ་སད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལས་རྣམ་པར་བསླང་བར་གྱུར་པས་བཞེངས་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་བདག་ པོ་མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་ངོ་བོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཆད་བཞིན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པར་མཛད་དོ།།མི་བསྐྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གཡོ་བས་མི་བསྐྱོད་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་ཐུགས་གང་ཡིན་པ་བོད་པར་བྱེད་པ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྟོང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཆེའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ དབྱིངས་སོ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མཁས་པ་ཆེའོ།
由為事業部主故為最勝誓。
由以貪慾行眾生貪慾清凈方便勤求解脫故為大利益。
由為釋迦種姓中最勝故為正等正覺勝種。
或由作意智慧自性作無餘眾生利益故為正等正覺勝種。
雖為離近緣自他分別真實，然由於眾生隨悲故為平等隨悲。
以如是殊勝功德為眾多功德寶藏者，於我歡喜而依止。
由能生貪慾、離貪及中等貪慾、光明智故，為自讚嘆。
"怙主若今日欲我活"者，以貪瞋癡清凈方便賜予金剛薩埵壽命青春，意為愿令活命。
"如是"等者，如是由四梵住自性諸天女以說正功德而勸請時，如由昔願力流續而從睡眠覺醒般，從空性瑜伽中起而起立。
怙主即主尊不動等體性諸如來，即毗盧遮那等以將說偈頌讚嘆。
"不動"等者，由一切煩惱聚不動故為不動。
金剛即心，呼喚為不動金剛。
如是"大智"等亦應觀。
由為四空自性故為大智。
金剛即不動等。
執持彼等故為金剛界。
由遍知二諦分別故為大智者。

班匝咕汝

།སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཕྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་མོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་གཙོ་བོ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་གོ།།གསང་བའི་དབྱངས་ནི་དམ་ཚིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདག་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོད་གསལ་བའི་མེ་འབར་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ དག་པ་ཆེའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོས་དྲུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཞི་བའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཆེའོ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་རྣམས་སྟོན་ཅིང་འཆད་པར་མཛད་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པར་བྱེད་པའོ། །རིན་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་སྩོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའོ། །དོན་ཡོད་པའི་རིགས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མདུན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་པ་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་པའི སངས་རྒྱས་སོ།།སྒྲུབ་པ་པོའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་མཛད་པའོ། །དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་དག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་བྱུང་བའོ།།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བསྟོད་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །བསྟོད་ནས། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་བསྟོད་ནས།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷ་མོའི་འཁོར་ལོ་རྗེས་སུ་མཉེས་ནས་གསང་བ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་བཟའ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཤད་ནས། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ ཀྱི་བཟླས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བྱ་སྟེ་རང་གི་སྐུའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁོར་ལོ་གཟུགས་ཕུང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་རྗེས་སུ་བཅུག་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་མེད་པས་བཞུགས་སོ་ཞེས་པའོ།།ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པའོ།
身壇城、放出壇城及勝義壇城自性為三壇城。
由於身等金剛中為主尊故為三金剛最勝。
密音者，為以不動門讚歎"請於我示誓真實"。
"毗盧遮那"等者，由成光明火燃故為毗盧遮那。
因此為大凈。
金剛即諸如來。
由彼等清凈體性為第六故為寂金剛。
由為最勝喜自性故為大喜。
顯示宣說諸光明自性。
金剛者為呼喚。
"寶王"等者，由賜有義智慧故為成就金剛。
為有義部。
由彼等以圓滿佛為前故為成就金剛圓滿佛。
由圓滿修行者眾生息等諸業所欲故為圓滿一切意樂。
清凈自性即光明。
由從彼出生自性故為清凈自性出生。
如是"頂禮汝金剛薩埵"為總結讚歎。
贊已，"爾時諸佛"等者，由諸佛即毗盧遮那等自讚已，以大樂自性隨喜天女輪，說密即應守護及應食等，以寂等業差別而說。
應作二種咒誦，于自身輪以外輪，
以"了知色蘊"等理趣隨入已，
以大樂相於一切無執著而住。
此為第三"最勝業王"三摩地。
།ད་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དེས་བསྡུ་བ་བྱའོ། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་ པོའོ།།ཧཱུཾ་ཡིག་སྙིང་པོར་ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས་འདི་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། སླར་ཡང་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྲོས་ནས། དེའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བློ་ཞེས་པ་དེའི་ཡིད་ལ་བསྡུ་བར་ བྱའོ།།འཕགས་པས་གསུངས་པ་ཡང་། འདི་ནི་ས་གསུམ་མ་ཡིན་གཞལ་ཡས་ཁང་མིན་སྲོག་ཆགས་མ་ཡིན་འདི་རྒྱལ་རྣམས། །མི་མིན་འདིར་ནི་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་ཡུལ་མིན་དབང་པོ་མ་ཡིན་ས་སོགས་མིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིན་ཆོས་ཉིད་བདག་ཉིད་ཕྱིར་ ན་དེ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་བ།།སྣ་ཚོགས་འདི་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོར་ཤེས་པར་གྱིས་དང་སེམས་ཁྱོད་ཅི་ལ་འཁྲུལ། །ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་པ་གང་གི་ཚེ་ལུས་སྐམས་བར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གཞན་གྱིས་ལུས་ ཚིམ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྤྱི་བོའི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཝཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟག་པ་སྟེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཨོཾ་ཡིག་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སོན་པར་བསམས་ནས་བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་ངེས་པར་དབབ་པར་བྱ་སྟེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འཆི་བ་མེད་པར་བྱེད་དོ།།ཞེས་པས་བདུད་རྩི་ལྔ་རྣམས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་འོད་ཟེར་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་བའི་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་ མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ།།བརྗོད་པར་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་འདིས་ནི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཡང་དག་པར་སྐྱེའོ། །སྐད་ཅིག་ལས་ཏེ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ལུས་ལ་སོགས་པ་བདེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པ་སྟེ་རྙེད་དོ་ ཞེས་པ་ཕན་ཡོན་ནོ།།ཡང་ན་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་སོན་བྱས་ནས། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རེག་ལས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གོམས་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་གོ།
今為學習攝要義，說"如是作四瑜伽"等。
如是以彼說次第，具三三摩地瑜伽者應作攝集。
"種種"者為事物。
"吽字為心"者，由三摩地薩埵光明攝集一切眾生而入於此，復從彼放出金剛薩埵相遍滿，以彼相即彼智，應攝於彼意。
聖者亦說： "此非三地非宮殿非有情此非諸王， 非人此非輪自在境非根非地等， 亦非色等由法性自性故彼等壇城眾， 此等種種知為壇城輪心汝何惑。"
為示修壇城輪咒師何時身枯時以他禪令身滿足故，說"一肘量"等。
于頂上虛空觀想由昂字變化所生月輪，應作至彼量。
次當想唵字正入自性于月輪中央，應降五甘露，由此等作不死。
即五如來以五光明自性從頂至足底現前灌頂。
所說金剛相應即緣如來，由此生具威光身。
剎那即不久亦得身等安樂住之利益。
或說內自性滿足儀軌： "
།ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཚིག་གོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་དོན་ནི་དང་པོར་ཧཱུཾ་གཉིས་དང་ཡཾ་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྗང་སྔོན་གཞུའི་དབྱིབས་ཅན་རྡོ་རྗེ་ གཉིས་ཀྱིས་མཚན་པ་འབར་བར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གཉིས་དང་རཾ་ལས་བྱུང་བའི་གདུང་བར་བྱེད་བ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁ་དོག་དམར་པོ་ཟུར་གསུམ་པ་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་པདྨའི་སྣོད་ཕྱི་དཀར་པོ་ ནང་དམར་པོ་ཨ་ཡིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཡང་བལྟས་ནས།དེའི་དབུས་སུ་བཟའ་བར་བྱ་བ་ཟན་ལ་སོགས་པ་ལ་བྷྲཱུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཱཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་པའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་གོ་ཀུ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོན་མ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ ཅན་ཨོཾ་ཡིག་གིས་མཚན་པའོ།།དེའི་བར་སྣང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོས་དཀྲུགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་སྣོད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་པའོ། །ཱཿཡིག་གིས་ནི་རྟོགས་ པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་དང་མཚུངས་པར་འབར་བའི་ཨཾ་ཡིག་གིས་རབ་ཏུ་འབར་བར་བྱེད་པ་སྟེ་འདིས་དམ་ཚིག་གི་བདུད་རྩི་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེར་གནས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་ངེས་པར་བབ་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བཀུག་ནས།དམ་ཚིག་གི་བདུད་རྩི་ལ་རབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་ལན་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཁ་ཟས་སྦྱང་བའོ། །མགྲིན་པར་དུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ལྐོག་མ་སྤྱད་པའོ་ཞེས་པའི་མཐར་ ཐུག་པའི་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ།
"以吽字"等為此廣說之語。
"以吽字"等義為：
首先應觀想由二吽及焰種子所生風輪，青綠色弓形，以二金剛為標誌而燃燒。
其上由二吽及染所生熱惱火輪，紅色三角形，以二金剛為標誌。
其上由阿字變化所生蓮花器，外白內紅，由阿字加持。
觀已，于其中央飲食等上，由"勃隆 昂 絳 康 吽"種子變化為五燈及五甘露，為五智自性，以唵字為標誌。
其虛空中由吽字所生白金剛攪拌，即以吽字清凈，由金剛蓮花器等合而成彼金剛等味，以啊字應了知。
以如智慧日燃燒之昂字令極燃燒，此令誓甘露圓滿。
由住彼三字放光降下，攝集十方世界所住如來智慧甘露，令入誓甘露中，以三字加持七遍。
此為凈飲食。
從"頸為螺"等至"咽喉行"為止，依不動瑜伽者，于根本中明顯。
།སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་སྟེ་ཧཱུཾ་ཡིག་སྙིང་གར་བསམས་ནས། རྩེ་གསུམ་མེ་ནི་དེ་ལས་སྤྲོ། །དེར་ནི་བཟའ་བ་བསྲེག་བ་དག་།འདི་ནི་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མགྲིན་པར་དུང་དང་པདྨའི་སྟེང་དུ་རང་རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བ་བསྐྱེད་ནས་ཞི་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས དཔའི་རྩེ་གསུམ་གྱི་མེ་ལ་བཟའ་བ་སྦྱིན་སྲེག་གྱིས་ཤིག་པ་ནི་མན་ངག་གོ།།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། །འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་འཇིག་བྱེད་པ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་ཁ་སྦྱར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་ཡོད་དེ། འདིའི་བཤད་པ་ནི་སྟེང་ འོག་གི་རླུང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་ལས་སོ།།དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཆེས་གསལ་བར་བཤད་དོ་ཞེས་པ་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་ཡིད་འཕྲོག་རྫོགས་སོ། །མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པར་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་སོ་སོར་བསྟན་ནས་དོན་ རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་འདོད་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མགོན་པོ་ནི་སྐྱོབ་པར་གྱུར་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ། ཀུན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པས་ སེམས་ཅན་ཀུན་ནོ།།ས་མ་ལུས་པར་ངེས་པར་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཏེ་དཔལ་དང་ལྡན་པ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་འདིའོ། །འདུད་ནས་ནི་ཕྱག་བྱས་ ནས་སོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ལས་ན་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་དཔལ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི་དེའི་དོན་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་པར་ བྱད་པའི་རིམ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་འདོད་ནས།བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་རྣམས་ནི་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།
"云聲"等者，云聲即於心想吽字。
從彼放三叉火，于彼燒食，此為內護摩。
如是毗盧遮那等瑜伽者于頸上螺與蓮上，生各自種子變化輪等標誌，以唵字等加持，以寂等業差別各自三摩地薩埵三叉火作食護摩，此為教授。
從"風"等至"能壞一切害"為止易解。
此中有"於此內合作瑜伽"句，此釋為上下風輪。
于吉祥金剛鬘等中亦極明說，此為略作次第義略說瑜伽奪意竟。
于略作次第中別說身遠離已，欲近說金剛誦義釋故說"一切眾生自性"等。
怙主即救護者。
云何？一切眾生自性，一切亦是彼，眾生等亦是，故為一切眾生。
決定住一切地所生有情彼等自性，風識圓滿心金剛。
彼為具吉祥大樂，即具吉祥與大樂二者。
敬禮即頂禮。
金剛誦次第說即當說。
從何？從瑜伽續隨行，瑜伽續即吉祥集會等續。
隨彼行即從彼義增上了知。
欲示入金剛誦次第故，說"善住生次第"等。
善住生次第者，為修略作次第諸者。
།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་གཟུགས་ འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།ཀུན་ནས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་རྣམས་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིའོ། །འདི་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ། ཐབས་ཏེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་འཆད་བཞིན་པའོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པའོ།།ཅི་ལྟ་བུར་ན་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་རོ། །སྲོག་གྱུར་པའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རླུང་བཤད་དོ། །རླུང་ཞེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རླུང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིའོ། །སྲོག་གྱུར་ པ་ནི་འཚོ་བར་གྱུར་པའོ།།ལས་ཀུན་རྣམས་ནི་བསྐུམ་པ་དང་བརྐྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ལས་ཀུན་བྱེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། རྟ་ལ་ཞོན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རླུང་དང་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་དག་ཅི་ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་རླུང་གི་ཁམས་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་ཅན་ཏེ།འདི་དག་གི་རེ་རེ་ནས་རང་ལས་རང་དངོས་པོ་མེད་ཅན་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲི་བའོ། །འདི་ལ་ལན་རླུང་དང་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་སླར་ཡང་ཡུལ་རྣམས་སུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ། གང་ཚེ་སྣང་བ་ལྡན་འགྱུར་པ། །རླུང་གི་བཞོན་པ་ཉིད་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་རོ། །དེ་ ཉིད་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ།།ཅི་ལྟར་ན་སྙིང་གར་སྲོག་གོ། །བཤད་སྒོར་ཐུར་སེལ་ལོ། །མཉམ་གནས་ལྟེ་བར་ཡང་དག་པར་གནས་སོ། །གྱེན་རྒྱུ་མགྲིན་པའི་ཕྱོགས་སུའོ། །ཁྱབ་བྱེད་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་སླར་ ཡང་ལྔའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ཀླུ་དང་རུས་སྦལ་དང་རྩངས་པ་དང་ལྷ་སྦྱིན་དང་ནོར་ལས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་པའོ།།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འོད་གསལ་བས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་བྱ་ བའི་མཐར་ཐུག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱའོ།
圓滿次第為欲雙運相者。此等欲從一切獲得性相為欲圓滿次第諸瑜伽者。
此即金剛誦，方便即為因，彼亦正說。
圓滿佛即正等正覺諸佛所說示現。
如何？如階梯次第。
"成命亦"等說風。
"風"者即所示現彼為風。
眾生者即諸世間。
成命即成活。
作一切業即決定作屈伸等故作一切業。
識乘即成為識之乘，如乘于馬。
雖然如此，風與識豈非有顯現耶？
風界為無色，識亦無色，此等一一自性無實，不應示現為境成就，此為問。
此答：由風識成一故，復緣諸境故有顯現。
如是亦于無上密意說："何時具顯現，成為風之乘"等廣說。
彼即風為五自性成五種。
如何？命於心。
下行於密門。
平住正住臍。
上行於頸分。
遍行由住一切身理故。
彼覆成五自性十種，住眼等與龍、龜、蜥蜴、提婆達多、勝財俱。
從"風之真實漸次"等至"以光明清凈"為止，當分別四次第分分義。
།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པ་དང་བྲལ་བར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྔགས་ངེས་པར་སེམས་པར་བྱེད་དོ་དེ་རྣམས་རྟོགས་ནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཐོབ་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པར་འགྱུར་རོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་གནས་ཞེས་པ་དོན་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་སྟེ་སྔགས་པ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་སོ་སོར་རྙེད་པའོ།།རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོས་ངག་དང་སེམས་དག་གིས་གཅིག་ཏུ་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་འདིས་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ་གཞན་ནོ། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པས་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི། ། རིམ་པ་གཉིས་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ངེས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ཉིད་དུ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངག དང་སེམས་ལ་དམིགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་སོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཞེས་པ་ནི་ལྔ་པོ་བྱས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པར་ལུས་བརྫུན་པ་ཉིད་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དག་དང་སེམས་དག་བརྫུན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ སོ་སོ་སོ་སོར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསུམ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་བྲལ་བས་མ་ནོར་བར་གྱུར་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་གཟུགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།། དེ་ལ་གནས་པ་རྣལ་འབྱོར་བའོ། །ཡང་དག་མཐས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། འོད་གསལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལའོ།
"由風真實漸次"者，離此則不能正入乃至趣入咒真實。
咒即三字。
由遍知彼等入住出自性而決定思維咒，了知彼等即獲得已，當善學金剛誦。
金剛誦住者何義？現前作金剛誦三摩地所住瑜伽者即咒師，將獲得緣心，即各別獲得。
由所依能依性，語心二者一切住故，心所緣第二次第如實遍知如何？
如此有說："金剛誦唯語遠離，他者由無上密意為心遠離。
"彼不應理。何故？
由月稱阿阇黎決定說："唯緣於心者，當說第二次第"故，及此中由加持次第亦說"獲得身語心遠離"故。
是故由第二次第緣語心無自性智二者為虛妄。
"住幻化三摩地"者，由作五種分別，于略作次第中身虛妄性、金剛誦及心虛妄性，此三各別智正合為一，即三正合。
由離三金剛無錯亂，為加持相幻化天身幻化三摩地。
住彼瑜伽者。
"由真實邊清凈"者，于"將獲光明"之理。
།ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་དམིགས་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཐོབ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་མི དམིགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རྟོག་པ་བླངས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཏོ།།ཡང་དག་མཐའ་ཡས་ལངས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ལངས་བའོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ སོ།།ཐོབ་པར་འགྱུར་ནི་སོ་སོར་རྙེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཕགས་པས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་དངས་བའི་ཆུ་ཀླུང་ལས། །ཉ་དག་མྱུར་དུ་འཕར་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་དངས་བ་ལས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་བཞེངས་པར་བྱེད། །ཅེས་བའི་ རིགས་པ་ལས་སོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་འཛིན་གནས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་པོ་ནི་སློབ་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། འདི་ནི་རྫོགས་རིམ་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་ལ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ།།གཞན་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་འདི་དག་རྒྱས་བཏབ་གནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་དག་སྟེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། རྒྱུད་དུ་ལེགས་པར་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་དགོངས་པའི་སྐད་ཀྱིས་སྦས་བར་བྱས་པའོ། །དེ་བཤད་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་བར་བྱ་ནི་བླ་མ་ལས་དངོས་སུའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་རླུང་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ལ་ཆེས དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདིའོ།།འདི་དག་གི་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཆེས་མཆོག་གོ། །རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་ འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ནི་བཤད་པར་བྱ་སྟེའོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་བཤད་པ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་གཞུང་དུ་འགྱུར་རོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ནི་དཔལ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་ནི་སྟེང་གི་སྣའི་བུ་གར་རོ།།ཡུངས་ཀར་ནི་རླུང་ཕྲ་མོའོ། །དེ་བསམ་པར་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱའོ།
獲得決定了知身語心所緣之理，不近緣世俗諦自性，由取彼一切勝義諦分別，示現證菩提次第。
"從真實邊起"者，由彼化身正起。
無二智即離二智。
將獲得即各別獲得。
如是聖者亦說："
如從清凈河流，魚等速疾躍起，
如是從清凈光明，起現幻化網。
"由此理故。 住雙運三摩地者，為住正等正覺三摩地瑜伽者。
于任何亦無所學即不成學。
由此次第，此名圓滿次第瑜伽，彼成大金剛持。
其他具一切種勝等皆為大金剛持之差別。
"彼即此等密封住"等者，此等即所說諸釋彼。
于續善密封即以密意語隱藏。
隨彼釋續金剛鬘等，由彼隨行從上師口當了知即直接從上師。
彼者，于彼五種風最初者，即于光明等初加持次第，于加持等初此金剛誦。
此等中金剛誦最勝。
風真實略說語入根本續即當說。
此廣釋及各別廣釋之釋當成正說之論。
根本續者即從吉祥集會續。
"當想鼻端芥子"等者，鼻端即上鼻孔。
芥子即細風。
當想彼即當表示。
།ཅི་ལྟར་ཡུངས་ཀར་གྱི་སྒྲས་རླུང་གི་ཁམས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་གསུངས་པ། རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཨུ་ཎ་ལ་སོགས་པར་སརྟྟི་ ལས་ཨ་པ་ཥའི་མཐའ་ཡང་ངོ་།།དེས་ཡུངས་ཀར་ཏེ་རླུང་ཕྲ་མོ་ཉིད་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ཡུངས་ཀར་ལ་ནི་ཡུངས་ཀར་ལ་སྟེ་ཕྲ་མོའི་ཁམས་ལའོ། །འགྲོ་བ་དང་བཅས་པའི་མི་འགྲོ་བ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་རླུང་དང་ལྷན་ཅིག་ པས་འཇུག་པ་དང་གནས་བ་དང་ལྡང་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེའི་གནས་ཏེ་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ་རྟེན་ཞེས་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཉམས་དགའ་བ་ནི་ཉམས་དགའ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གསང་ཆེན་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་ཉིད་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བས་རླུང་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་ པའོ།།ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྲ་མོ་རླུང་གི་ཁམས་དེ་ཉིད་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའོ། །རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལྟར་རིན་ཐང་མེད་པའོ། །ཡུངས་ཀར་སྦོམ་པོའི་ཚད་ཙམ་དུ་ནི་ཡུངས་ཀར་ལྟར་ཕྲ་མོའི་རླུང་གི་ཁམས་ཙམ་མོ། །སྣའི་རྩེ་ མོར་ནི་སྔར་བཤད་པས་གསལ་ལོ།།ནན་ཏན་གྱིས་ནི་འབད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྟེ་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རང་བཞིན་ལས་སམ། སྐད་ཅིག་གིས་ཞལ་གསུམ་པ་ཕྱག་དྲུག་པར་དམིགས་པ་ལས་སོ། །རྟག་ཏུ་ནི་དུས་ ཐམས་ཅད་དུའོ།།འདི་ནི་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། །ཚིག་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ནི་ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཞེས་བོད་བའོ། །ཡང་དག་རབ་བཤད་བྱའོ་ནི་བསྟན་ པར་བྱའོ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ངོ་།།སྙིང་བོ་ལས་ནི་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་ལས་སོ། །ཆེས་སྙིང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །མཆོག་ནི་དམ་པའོ། །གསང་ཆེན་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། གང་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།
如何以芥子聲說風界？
此說：由"使行、使去"，從烏拿等中薩爾提得阿帕沙末。
由彼芥子即細風，為彼法性故。
去與不去于芥子者，于芥子即于細界。
有去之不去，為所依能依三字與風俱入住出，當一處修。
智住者，彼三智之住即極住，為依之異名。
悅意者，當令悅意。
何故？由與風等壇城俱綠等自性故。
大密即極喜，為金剛誦瑜伽者。
以智觀察者，由入住出以智性觀察風為三字型性。
"五色"等者，彼細風界具白等色。
大寶即如大寶無價。
如芥子粗量者，如芥子細風界量。
鼻端者如前說明。
精進者由勝勤故。
當修者于瑜伽，或從風等四壇城自性，或從剎那緣三面六臂。
恒時者一切時。
此為密意釋。
此語廣釋於四天女遍問釋續中說："彼天女"等。
天女者即諸天女。
當正說者當示，為薄伽梵語。
從心要者從略作次第。
最心要即金剛誦次第。
勝即殊勝。
大密即極密。
一切佛者過去未來現在諸佛。
何者金剛誦相。
།དེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །གནས་པ་ནི་འགྱུར་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ཉིད་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །ཡུངས་ཀར་སྦོམ་པོའི་ཚད་ཙམ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །དེའི་ནི་རླུང་གིའོ། །དབུས་ན་གནས་པའི་ལྷ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ གྱིས་ཀུན་དུ་གནས་པ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྔགས་དང་ལྷ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་གསལ་བ་ནི་གཉིས་སྐྱེས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཕྲ་མོའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བའི་གཟུགས་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་བསྐུམ་པ་དང་བརྐྱང་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྗེས་སུ་ རྟོགས་པར་བྱ་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་མི་གསལ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་གསལ་བ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོས་སོ། །འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེང་དུ་གནས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ རང་བཞིན་གྱི་དབུགས་སོ།།འདི་དག་གང་གི་ཚེ་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་འབྱུང་བ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ། ས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དགའ་བས་མཆོག་ཏུ་ བསྐུལ་བས་ཡན་ལག་མཐའ་དག་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་མེས་ཞུ་བར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་བུ་ག་ནས་གོང་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ནས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་པདྨའི་སྣའི་རྩེ་མོར་ལྟུང་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡུངས་ཀར་གྱིས་སྒྲས་བརྡར་བྱས་པའོ།།རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། བདུད་རྩི་ཁུ་བ་ཞེས་བཤད་དེ། །དེ་ལས་འགྲོ་བ་གསུམ་རྣམས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཉིད་སྟེང་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་དབུགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའོ། །སྲོག་ནི་འཚོ་བའོ། །རྩོལ་བར་བྱེད་ཅིང་རིང་དུ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲོག་གི་རྩོལ་བའི་རླུང་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ་ལྷག་པར་རྟོགས་པའོ།
彼一切自性者，三界一切眾生自性風與識正相應。
住者即變化。
"五智體"等者，由五如來自性故，為鏡等五智自性。
彼即風自性。
如芥子粗量者由前說明。
彼者即風之。
住中天者，由三字自性遍住，由彼自性咒與天無別故。
不明者，由二生故及細形故。
具明形者，由屈伸行等業正了知故。
或不明者由地等性，明者由風性。
後續部中亦明說此義："五智自性"等者，住上五智自性氣。
此等何時下遍行時，彼即五大自性，為地等自性。
於二根和合，由內自性慧方雙入喜勝催，一切支分由大貪火融化自性，從金剛孔以團形出，以菩提心明點形落於蓮鼻端。
此為修習有情生次第者，如來以芥子聲表示。
續中亦說："說為甘露液，從彼生三有。"
"五色"等者，彼上遍入氣為五如來自性。
由彼故為大寶。
命即活命。
作勤及遠展者，說為命勤風，為殊勝了知。
།དེ་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉིན་མཚན་དུ་ཟློས་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རང་སྔགས་ཞེས་པ་ཧཱུཾ་ཡིག་སྙིང་གར་བསམས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་བྱུང་བའི་ནཱ་ད་མི་ཤིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཨ་ཡིག་ཕྲ་མོ་ཐིག་ལེའི་རྣམ་པའོ།།སེམས་ནི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པར་དགོད། །ཅེས་པ་ནི་སེམས་དེར་གྱུར་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདིར་ཇི་ལྟར་སྲོག་ གི་སྒྲས་སེམས་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན་སྲོག་དང་སེམས་དང་འཚོ་བ་ཞེས་པ་རྣམ་གྲངས་སོ།།གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་སེམས་གང་ཡིན་པ་ལས་བློ་གྲོས་སུ་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ནང་ནས་ནི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ ཉིད་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པར་རོ།།རིམ་པ་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་ལྔའི་བཤད་པ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མངོན་པར་མ་བརྗོད་པ་ནི་གཞུང་རྒྱས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་སུ་སྦྱོར་བ་མངོན་དུ་འདོད་པ་ཡོད་པ་ན། དེའི་ཚེ་ སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པར་དེ་མ་ལུས་པའི་བཤད་པ་གསུངས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་སྦྱར་བར་བྱའོ།།འདིའི་ཡང་སླར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་ཏེ། སྣ་རྩེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས།ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་རོ། །འདི་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པར་སླར་རྒྱས་པར་བཤད་པས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྲོག་གི་རྩོལ་བའི་རླུང་གི་བརྟག་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་ལས་སྲོག་གི་རྩོལ་བའི་རླུང་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་འོད་ལྔ་རྣམས་སྲོག་གི་རྩོལ་བར་གྱུར་ནས་སྟེང་གི་སྣ་ལས་ཏེ་སྟེང་གི་སྣའི་རྩེ་མོར་སྲོག་གི་རྩོལ་བའི་བུ་ག་ནས་ངེས་པར་བྱུང་སྟེ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་ལ སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་བཞིར་འགྱུར་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ།།འདིས་ནང་གི་དུས་ཀྱང་ཡིན་པར་བཤད་དེ་ལྷག་པར་རྟོགས་སོ། །སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་བརྟན་པར་བྱ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྔ་མས་བཤད་པ་གཅིག་མངོན་ པར་བརྗོད་དོ།།བཤད་པ་གཉིས་པ་དེ་རུ་དྲངས་ནས་བར་མའི་སྒོམ་པ་པོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་གསུངས་པ། སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་འདིའི་དོན་ནོ།
由彼入等自性晝夜誦故，自咒者，想吽字於心，從吽字所生那達不壞者，即阿字細明點相。
"心成明點安住"者，意為令心成彼而修。
此中如何以命聲說識？命與識及活命為異名。
由於續中說命識即為慧故。
由此於六支瑜伽中說為命勤支，即金剛誦次第。
于其他次第中亦不明說別攝等五支瑜伽釋，由懼文廣故。
若於彼等欲明瑜伽時，則由月稱阿阇黎所造續廣釋中說彼一切釋，瑜伽者當從彼了知而修。
此復廣釋于名金剛鬘釋續中說，從"鼻端"等至"說為內時"終。
此如前廣釋之釋，復由廣釋而釋。
"鼻端芥子"者，命勤風觀察。
從五佛自性住于命勤風，彼五光成命勤，從上鼻即上鼻端命勤孔必出，由起等次第必出左右等分，成四種，即彼成四相。
由此說亦為內時，殊勝了知。
"于鼻端當堅固芥子"者，由前略說偈明說一釋。
引彼第二釋，中等修習者當了知。
彼說："當想鼻端芥子"此金剛語義。
།འདིས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་ མི་འགྲོ་བཅས་ཡུངས་ཀར་ལ།།ཞེས་པ་ནི་ཡུངས་ཀར་ལ་སྟེ་ཕྲ་མོ་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསམ་པར་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་བ། །གསང་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གནས་ཏེ་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལུས་འདི་ཉིད་གནས་མཐར་ཐུག་པའི་ཉམས་དགའ་བ་སྟེ་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ཞེས་པ་འདིས་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་སོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་འོད་ཟེར་ལྔ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཅི་ལས་འོངས་ནས་སྟེང་གི་སྣ་ལ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་མི་ཤེས་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་ལྐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ།།འོན་ཀྱང་འདིར་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རླུང་རྒྱུ་བའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ་ནི་ལུས་ལ་ལྟོས་པས་མི་རྒྱུ་བའི་རིམ་པས་རྒྱུ་བའི་རིམ་པ་ནི་གཞན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པར་ བཤད་དེ་གསུངས་པ།སྙིང་གར་ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ལྐོག་མར་མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གསང་བར་དབང་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ལྟེ་བར་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །འདི་རྣམས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའོ། །འདི་ རྣམས་འབྱུང་བ་ན་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པའི་རིམ་པས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་འཇུག་བའི་རིམ་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་ཏེ་རིམ་པའི་རིམ་པ་ལས་མ་འདས་པས་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་གནས་པ སྟེ་རྣམ་པར་རྒྱུའོ།།ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འབབ་པའི་ཁ་དོག་གི་དབྱེ་བས་ལྷའི་ངེས་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །གཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པས་རྟོགས་བྱ་མིན། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གོ་སླའོ།
此將示風真實與咒真實。
"有去不去于芥子"者，于芥子即細風界，所依能依成有去不去，當思惟三識菩提自性，當了知。
此當修真實。
"智住悅意，大密以智觀察"者，智住即風與識身，此住究竟悅意，非分別瑜伽者境，由為光明智自性故。
"以智觀察"者，此說天真實。
前說五智自性五光明者，彼等從何來而行於上鼻不知，為此說"喉"等易解。
然此中示喉等四壇城風行安立，由依身不行次第，行次第與他相同。
月稱阿阇黎于續廣釋中說："心為水壇城，喉為火壇城，密處為大自在壇城，臍為風壇城。
此等具水等壇城光明，住於一切身。
此等出時，依止寂等次第差別，由出入氣次第，特示去來，四壇城入次第如次，不越次第次第，住於半時分而行。
今由壇城流色差別天決定，從根本明。
從"右"等至"幼瑜伽者不應知"終易解。
།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རླུང་གི་དེ་ཉིད་སོ་སོར་བསྟན་ནས་ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མར་རེ་ཞིག་སྔགས་རྣམ་པ་བཞིའི་དེ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས ཀྱི་གསང་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་སོ།།ཡི་གེ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ལྷའི་གཟུགས་སོ། །སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ བསྟན་པ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཚིག་གི་ལམ་ངེས་པར་བརྗོད་པས་སྔགས་བསྡུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ལས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པའོ། །དོན་རྟོགས་པའི་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་བཟླས་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ་མི་ཤིགས་པས་མཛེས་པ་བར་ཆད་མེད་པར་སྤྲོ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་སོ། །དུས་ གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།བརྟགས་པ་ནི་ངེས་པར་བརྟགས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་ཤིགས་པའི་ངོ་བོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །འདིས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཚོན་པས་ བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།།སྔགས་རྣམ་པ་བཞིའི་ནང་དུ་ནི་དངོས་སུ་མཚོན་པའི་སྔགས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་། ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་རླུང་ངོ་། །དེའི་བཟླས་པའོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་གྱིས་བཟླས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མཉན་པར་བྱ་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སློང་མོ་ཟ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ལ་སློང་མོ་ཟ་བར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་གྱིས་བཟླས་པར་མི་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ།
"如是"等者，如是以略說及廣釋等次第別示風真實已，今當示咒真實。
其中首先略說四種咒真實： "一切如來身語意大密"者，即唵阿吽。
由從此三字生故，近緣即天形。
一切咒心普催者。
最極密者，由示彼咒自性空，自性空勝義菩提心。
由從自身語意金剛決定說詞道，說如是攝咒，即由說唵阿吽而詞說。
"了知義"等者，即唵字等諸義入等。
由彼隨覺者，即隨彼而誦者。
由彼因故，無自性即以不壞莊嚴無礙廣大形。
三世佛者，住三世諸佛如來。
觀察者，由決定觀察遍知，即由一切如來不壞性了知。
此由表咒真實而示。
於四種咒中，直接示表徵咒。
云何？由是語清凈分故。
集論中亦說："語清凈究竟唯了知金剛誦"。
金剛即風，彼之誦。
或由自性誦故，非他所聞誦即金剛誦當說。
"食施"等者，不應以食施行相而誦，不應觀察。
།སློང་མོ་ཟ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བར། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དམན་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བཟླས་པར་ མི་བྱའོ།།སློང་ལའང་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །སློང་བ་ཞེས་པ་ནི་ཟས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། སློང་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཟས་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པར་མ་གྱུར་པར་ཇི་ཙམ་དུ་ལུས་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་དུ་ཆོག་ཤེས་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་ གྱུར་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན།བཟླས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉམས་པའོ། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་པས་བཟླས་ པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རླུང་ངེས་པར་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ནི། སླར་ཡང་སོ་སོར་འདི་ནི་རླུང་ངོ་འདི་ནི་སྔགས་སོ་ཞེས་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྟན་ པའི་ཚིག་གིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སླར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པ་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་སླར་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སླར་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པའོ། །དཔལ་ལྡན་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཁྱབ་བདག་ཆེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།།སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་འདི་ནི། །ཞེས་པ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྐྱེད་ནི་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་རང་བཞིན་ མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ནི་དང་པོར་སྐྱེས་པའོ།།ཅི་ལས་ན་བརྟེན་ནས་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འདིས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་ ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་མྱོང་བར་བྱས་ནས་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།མཁའ་དང་མཉམ་ནི་འདིར་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་བྱ་བའོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་མཛད་པ་པོ། །སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་དེ་བསྟན་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནས།རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་གོ་སླའོ།
食施者為近喻義，故如行乞般，為求等劣義所作其他亦不應誦。
亦不應喜乞。
乞者，以食為近喻，不應喜乞，即不應貪著食，僅以維持身命為足，應行知足及極無戲論行。
如是住行瑜伽者當作何？說"誦"等，咒即三字。
支分無損者，即天瑜伽無損。
欲一切受用咒師當誦。
或由咒自性決定風行者，不應復以此是風此是咒分別觀察。
故說："誦無損咒支"。
以略說語廣釋，復廣釋于示密意釋續中說："爾時復請"等者，即復作請問。
吉祥者即金剛手。
"毗盧遮那大主"者，即金剛薩埵。
"種種色相此心"者，即有情自性心。
近生一切有情者，由生一切有情故。
"生"等者，如是心雖無自性而生，即初生。
從何？從依緣，如映象。
此將說所作能作事。
如是心自領受者，由自善領受已，正菩提心即菩提自性。
等空者，此作與虛空等相。 "作有情利者，請示最勝人"等至"分別說"終易解。
།མི་རྟོག་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ལས། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཞིར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི། མི་རྟོག་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ལ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ལས་སོ། །སྔར་མདོར་ བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱས་པར་འཆད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས།བརྗོད་དང་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དང་། །བརྡར་གྱུར་དང་ནི་དོན་དམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སླར་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་ནི། ཚིག་བརྗོད་པ་ནི་ཐུན་མོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྒྱས་པར་རོ། །ཐུན་ མོང་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པར་རོ།།ཚིག་གཞན་གྱི་ནི་སྔགས་བཏུ་བའི་བར་མ་ཆད་པས་སླར་ཡང་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་དྲངས་ནས་ཆེས་གསལ་བར་མཁས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་བཟླས་པ་བཏུ་བ་གསུངས་པ། དང་པོ་གཅིག་ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡིག་ལ་སོགས་པ་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྡེ་ཚན་གཅིག་གོ། །ང་ཉ་ཎ་ན་མ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །ང་ཉ་ཎ་ན་མ་སྤངས་ནས་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་བཞིའི་སྡེ་ཚན་བདུན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །སྡེ་པ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་ འཇུག་བཞིན་པའི་དང་པོ་གཅིག་གི་ཡི་གེ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུང་བར་བྱའོ།།གཅིག་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་དང་པོ་གཅིག་གི་དབྱངས་ཏེ་ཨི་ཡིག་གོ། །དང་པོར་བཀླག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམ་ པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གཞན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་པར་སྦྲེལ་ལོ།།འདི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་དེའི་དབུས་སུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དང་པོར་བྱས་པ་ཟུང་དང་ཟུང་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་རྐང་པ་རྫོགས་ པར་བྱེད་པ་ལའོ།།བཅུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅུའི་སྒྲ་ནི་བཅུ་པོ་རྣམས་སུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ནས་ཧ་ཡིག་གི་མཐར་ཐུག་པ་དམན་པའི་ཡི་གེ་ལྔ་བཅུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཅུ་པ་བཞི་རྣམས་གཅིག་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་བཞི་བཅུར་ འགྱུར་རོ།།བཏུས་པའི་ཡི་གེ་དགུའོ། །བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བཅིང་མེད་དོ། །ཡང་ན་བཅུའི་ནི་སྡེ་ཚན་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཧ་ཡིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་དགུ་དབུས་ཞེས་པ་འདི་ ལ་དགུའི་སྒྲས་སྡེ་པར་འགྱུར་པ་ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་འདོད་དོ།
"從無分別義真實"者，世尊自示為四咒王者，從無分別義真實即勝義。
廣釋前所略說，故說："示說及所緣，表示及勝義。"
復由此說："詞說為共"等廣說。
共即能說。
由他詞無間攝咒，復當廣釋。
引彼智者當極明瞭知。
今說說詞攝誦："初一"等者，字等十六母音等為一組。
"訥聶納那瑪"為第二。除訥聶納那瑪，取咔等字四組為七組。
於此九組中，取正入初一字。
一亦是此，由屬彼類故。
"亦初"者，初一母音即伊字，由初讀故。
了知彼已，與他正相合。
此為諸組之初。
云何？由取其中故。
義為如作初，作于偶對中。
尼聲為圓滿句。
"以十"等者，十聲當明說為十。
其中從阿字至訶字末，取劣字五十。
十四成一，成四十。攝字九。
此十所不縛者為無縛。
或十即由十組所不縛者，當知為訶字。
"知彼"易解。
今于"九中"此中，九聲欲顯為組阿字等。
།ཁ་ཅིག་གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བསལ་བར་འདོད་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ནི་ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསལ་བྱེད་ རྣམས་ནི་ང་ཉ་ཎ་ན་མ་རྣམས་དང་།དེའི་ལྷག་མ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དང་ཡིག་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲངས་དགུས་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དགུའི་སྒྲས་གང་ཡིན་པ་བརྗོད་དེ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དགུའི་སྒྲ་ཀུན་དུ་སོགས་པ་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།ཅི་ཨ་ཡིག་དང་ཧ་ཡིག་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དམ་འོན་ཏེ་ཡི་གེ་གཞན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བཅིངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར་ཨས་བཅིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཨ་ཡིག་གིས་ཡང་དག་པར་བཅིངས་པ་ནི་ཨ་ཡིག་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཀ་ལ་སོགས་ པའི་ཡི་གེ་རྣམས་སོ།།ཕན་ཚུན་ཡང་དག་སྦྱོར་ལས་ནི་རྒྱུ་ལས་སོ། །འབྱུང་བའི་མཐའ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །འདིར་འབྱུང་བའི་སྒྲའི་རིམ་པའི་མཐའ་སྟེ་རིམ་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཨུའི་ ཡི་གེ་ཐུང་དུ་ནི་འབྱུང་བའོ།།མཐའི་སྒྲ་ནི་གང་འབྱུང་བ་དང་ཉེ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བརྗོད་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། ཨཱུའི་ཡི་གེ་རིང་པོ་ མཐའི་སྒྲས་གཟུང་བར་བྱའོ།།ཱི་ཡིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་མཐའ་ཡང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་མཐའ་སྟེ། དེས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ལས་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །ཆ་ཡི་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆ་ ཡང་འདི་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་ཆའི་དང་པོའོ།།ཆ་ནི་ཆ་ཤས་བཅུ་དྲུག་སྟེ་རྣམ་པར་དག་པས་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་གོ། །ཆ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་བྱུང་བའི་ཡི་གེ་ནི་ཨ་ཡིག་གོ། །ཆའི་དང་པོ་བཅུ་དྲུག་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གནས་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་རྫོགས་པ་བཅུ་ དྲུག་གི་ཕ་རོལ་དུ་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ཨཿཡིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ལྔ་གཅིག་གི་སྒྲས་ཡི་གེ་ལྔ་ལྔས་སྡེ་པ་ལྔར་བྱས་ནས་ལྔ་པ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སྡེ་པ་ལྔ་པ་དེའི་ལྔ་པ་མ་ཡིག་གོ། །དེས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པའོ། ། ཡང་ན་ལྔ་པ་ཕྱི་མའི་སྒྲས་ང་ཉ་ཎ་ན་མའི་སྡེ་པའི་མ་ཡིག་ལྔ་པར་འགྱུར་རོ།
有欲除"或為他"之疑故說"明字母"等。
母音即阿字等。
輔音即訥聶納那瑪等及其餘應取。
當字為決定取。
故由數九當了知隨入。
由九聲所說，由彼隨行，九聲普等之義。
豈唯阿字與訶字而已，抑或由他字正縛耶？故說"故由阿縛"等。
由阿字正縛者，即阿字正具咔等諸字。
由互正合因者，從因。
"由生邊"等者，五大種為諸生。
此中生聲次第邊，如次第言說。
故烏字短為生。
邊聲由是生及近事應明說自性故，當知為生。
由欲明說故，未成亦由聲入，烏字長由邊聲應取。
伊字非。
生亦是彼邊亦是，故生邊，由彼正具。
無間生二字後者為余。
"分初"等者，分亦是此初亦是，故分初。
分即十六分，由清凈故十六母音。
于彼諸分初生字即阿字。
非唯分初十六，住即十六圓滿后普住阿字，是為義。
"五五正具"者，由五一聲以五五字成五組已取第五，彼第五組第五瑪字。
由彼正具即普抱。
或由后五聲，訥聶納那瑪組瑪字成第五。
།དེས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་པ་ནི་གསུམ་དང་གསུམ་ནི་གསུམ་དུ་སྟེ་གཅིག་ལྷག་མའོ། །བཞི་ཡང་ཡིན་ལ་གསུམ་དུ་ཡང་ཡིན་པ་ནི་བཞི་ནི་གསུམ་དུའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ནི་ངེས་པར་བཅིངས་པ་སྟེ་གནས་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། ། ཧ་མཱི་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གསུམ་རྣམས་སོ། །དབུས་སུ་ཨ་ཡིག་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བཅད་པ་མ་ཡིག་ཅེས་པ་བཞི་པོ་མཐའ་ཧ་ཡིག་དང་ཨུ་ཡིག་དང་མ ཡིག་རྣམས་ནི་གསུམ་རྣམས་སོ།།ཡང་ན་ཨ་ཡིག་གཉིས་ལས་ཧ་ཡིག་གང་ཡིན་པ་ཡང་ངོ་། །འདི་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་བར་རྣམས་སུ་ཡི་གེ་བཞི་རྣམས་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ུ་ཡིག་དང་། ཨ་ཡིག་དང་། སུ་ཡིག་དང་ མ་ཡིག་དེ་རྣམས་ཅི་ཞིག་ཡིན་མ་ཡིག་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཇི་ལྟར་གཅིག་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིག་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དབྱངས་བཅས་ཞེས་ཏེ་དང་པོ་དང་ལྷག་མ་དག་གི་མ་ཡིག་གི་ནི་རྗེས་སུ་ང་རོའོ། །རིང་པོར་ བཅས་ནི་གཉིས་པའི་གནས་སུ་ཨ་ཡིག་གི་ཕ་རོལ་གྱི་ཨ་ཡིག་ལ་རིང་པོའོ།།ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བ་ཕྱིས་དང་མཚུངས་ནི་ཨ་ཡིག་ནི་ཨུ་ཡིག་གིས་ལྷན་ཅིག་ཡོན་ཏན་ཨོ་ཡིག་གོ། །དང་པོར་རྗེས་སུ་ང་རོས་དང་པོ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཧ་ཡིག་གིས་ཨུ་ཡིག་གིས་ཀྱང་ ངོ་གཉིས་པ་ལ་ནི་རྣམ་བཅད་ལས་ཕ་རོལ་མ་ཡིག་གི་དབྱིའོ།།ཡང་ན། ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བ་ཕྱིས་དང་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཕྱིས་པས་ཨུ་ཡིག་གི་དབྱི་བའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཨུ་ཡིག་ལ་ཨོའོ། །འི་ཡི་གེ་ཨུའི་ཡི་གེ་ལ་ཨོ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཡང་དབྱིའོ་ཞེས་པས་ཨུའི་ཡི་གེ་ དབྱིའོ།། ཡིག་གིས་ཡི་གེའི་མཆོག་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐུང་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཐུང་ངུ་ནི་ཨོའིའོ། །མ་ལུས་རབ་ཏུ་ངག་འཇུག་ལས་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་བྲལ་བས་ཅི་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །གཅིག་མིན་དུ་མའང་མ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་དུ་མ་རྣམས་སུ་སོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཅིག་པུ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཨ་ཡིག་ཙམ་གྱིས་རིགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཨཱ་ལིའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཀཱ་ལིའི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི དབང་ལས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱབ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ།
由彼正具。
"四定合於三"者，三三為三，餘一。
亦四亦三者為四於三。
由彼等決定合者，即決定縛，於三處如理為余。
訶米諸字為三。
中二阿字及遮分瑪字，此四末訶字、烏字、瑪字為三。
或由二阿字中訶字亦是。
此等為三字。
於此等間，四字當決定合。
烏字、阿字、素字、瑪字，彼等何？非由二瑪字生。
此中如何一言說？瑪字由是彼自性故，隨母音者，初及餘二瑪字即隨韻。
具長者，于第二處阿字后阿字為長。
功德合後同者，阿字與烏字合功德即嗡字。
初隨韻為初等。
第三合者，由訶字烏字亦然，第二則由遮分后瑪字脫。
或"功德合後同"者，此中由后脫烏字。
云何？烏字為嗡。
伊字烏字為嗡，后亦脫，故烏字脫。
由字別了字最勝性說"短"等，短即嗡字。
由無餘語入因者，由是因故。
離彼不能說任何。
"非一亦非多"者，由示為多字故，非唯一。
云何為一？由唯阿字是類故，亦非多。
"何字"等者，母音無間輔音能詮義力故，成背向。
།ཡང་ན་གཉིས་ཀའི་ཨ་ཨཱ་ཀ་ཁ་ཞེས་པ་ཡང་བྱས་ནས་རིམ་པར་འཇུག་ཅིང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུད་མེད་སྐྱེས་པ་མ་ནིང་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི། རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་སྤངས་པའི་ཨཱ་ལི་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་ངོ་། །ད་ཉ་ཎ་ན་མ་ སྤངས་པའི་ཀཱ་ལི་ནི་སྐྱེས་པའི་མིང་ངོ་།།ཱ་ལི་ཀཱ་ལི་དག་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ནིང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་པའི་ཡི་གེ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་སླར་ཡང་མདོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་གོ། །འོག་དང་སྟེང་དུ་ཡང་དག་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་ནི་མཐའི་ཧཱུཾ་ཡིག་གོ། །སྟེང་ནི་དང་པོའི་ཨོཾ་ཡིག་གོ། །དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་དོན་གྱི་དབང་ལས་བར་གྱི་ཨཱཿཡིག་གོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀློག་པའི་རིམ་པས་དང་པོ་དང་བར་དང་མཐར་གནས་སོ། །ཤེས་ནས་བློས་ནི་ངེས་སྦྱར་བྱ་ནི བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སླར་ཡང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ། བརྗོད་པ་ཡི་ནི་སྔགས་འདི་དག་།དངོས་མེད་ངོ་བོ་ལས་འབྱུང་བའི། །དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས། །ལྷ་རུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་གང་། །བརྡ་ཡིས་དེ་ཉིད་གསུམ་ གནས་པ།།རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཡིག་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་ནི་འདིར་མན་ངག་སྟེ། ཨའི་ཡི་གེ་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་ཤིགས་པ་སྒྲ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསང་ཆེན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཡང་དག་པར་ བརྗོད་པར་ཡང་གསུངས་པ། ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྔགས་འདི་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དགོངས་པས་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྟེ།རྣམ་པ་བཞིའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲངས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདིའི་ཉིན་མཚན་དུ་བཟླས་པའི་གྲངས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱིན་ཟ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་གལ་ཏེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་བཟླས་པ་བསྟན་ནོ།
或由二者阿阿咔佉等亦作，由次第入及能詮故。
"女男中性"者，除日利、日利長、勒利、勒利長之母音為女名。
除訥聶納那瑪之輔音為男名。
除母音輔音者為中性。
"彼等亦"者，所說諸字復由經部及界等次第遍察。
"下上正具"等者，下為末呼字，上為初嗡字。
由彼等正具者，由義力中間阿字。
此三字由讀次第住于初中末。
知已意當定合者，應說。
復說前所廣說者："
此等說咒，從無實性，從彼遍轉色，近緣為天，表示三性住，自性誦相。
" "示字"等，此是此中教授：阿字即真如不壞，明顯聲，諸佛心要大密真實性。
正說相亦云："尼字一切字中勝，大義聖字。"
"此等說咒"等，"誦咒支分無損"等終，此等一切密意菩提心略說偈，所說四種咒真實性，引彼當了知。
故於此金剛誦晝夜誦數當入，"
說白衣等誦"等，依吉祥等壇場，若復由至尊足示誦。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པར་གསུངས་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཐོག་མར་རླུང གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན།དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྣ་གཡོན་པ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་རླུང་གི་རང་བཞིན་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྗང་གུ་སྟེ་སྔོ་ བསངས་འོད་ཟེར་ནག་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་སོ།།འདིར་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དག་གི་འཕོ་བ་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས་འཕོ་བར་བྱེད་པ་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་སྐར་རྩིས་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དབྱུ་ གུ་གཅིག་གི་བཞི་ཆས་རྐང་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ།།ཆུ་སྲང་བཅོ་ལྔ་པོ་འདི་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱས་ནས་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །འདིས་དབྱུ་གུ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ཆུ་སྲང་གཅིག་གིས་དབུགས་དྲུག་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་དབུགས་དགུ་བཅུ་རྣམས་ སོ།།འདིར་སླར་ཡང་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱས་ནས་དབྱུ་གུ་གཅིག་གིས་དྲུག་ཅུ་ལྷག་པའི་སུམ་བརྒྱའི་དབུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབྱུ་གུ་གཉིས་འཕོ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཕོ་བའི་ཡན་ལག་བཞིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་རྐང་ པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔའི་དབུགས་སུ་འགྱུར་རོ།།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་སྲང་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན། གང་དུ་ཆུ་སྲང་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཆུ་སྲང་གི་རྐང་པ་གཉིས་འདི་རྣམས་བཞི་འགྱུར་དུ་བསྒྲེས་པས། ཡང་དག་སྦྱོར་བཞིས་བརྒྱ་ ཕྲག་དགུ།།ཞེས་པ་བསྡུས་པའི་ཚད་ཀྱིས་སོ་སོར་བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འཕོ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རིམ་གྱིས་ནི་འཕོ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི། དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་སོ། །དྲང་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པ་ཐོབ་ནས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དུ།མཚན་མོ་ལ་དབྱུ་གུ་མཉམ་པར་ཉིན་མོ་ལ་སྟེ་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་དབྱུ་གུའི་སྒྲ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རྣམ་གྲངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་མངོན་པར་དགོངས་པས་དབྱུ་ གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ།
如是復由聖天足所說行集中說，為正遍施故，初于風輪次第瑜伽師當修何？
其中次第是此：
從左鼻出風輪中如來不空成就，風自性風輪綠色，即天青黑光自性。
此中當說差別，見由月日二執行次第而運，故於算術論中以六十杖言說諸世間。
依彼由一杖四分成一足。
此十五水秤成四倍成六十水秤。
由此立為一杖。
一水秤為六息。
如是一足為九十息。
此中覆成四倍，一杖成三百六十息。
由此分別，以帶半二杖執行立數，由遍運四支成帶半二足已，成白衣等二百二十五息。
由此成幾許水秤？于彼三十七水秤二足，此等四倍相乘，"
正合四九百"者，由略數各別生功德立執行二十四次第即二十四執行，故由攝九十六輪所欲顯。
由引義故。
得金剛誦已，于吉祥金剛續中，夜等杖日中，世尊豈非說為六十四杖耶？此中杖聲即輪異名，由合於四輪故，密意亦當說為六十四杖。
།དཔལ་འདུས་པར་ནི་གཡོ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་མཚུངས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ཅེས་དྲིས་པའོ། །ཀྱེ་རྡོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལན་ནི་མཁས་པ་སྒོམ་པ་པོས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་དབུས་སུ་ཡོངས་ སུ་འཕོ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་བརྗེ་བ་སྟེ་རིམ་པ་ཞེས་པ་དང་རྣམ་གྲངས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ཅི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན་འདིར་གསུངས་པ། ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབྱུ་གུ་གཉིས་ཀྱི་འཕོ་བ་ནི་དབུགས་དགུ་བརྒྱར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དབུགས་དགུ་བརྒྱས་འཕོ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།ཐལ་བ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལས་ན་ཇི་ལྟར་དབྱུ་གུའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལས་སོ། །འཕོ་བའི་རིམ་པ་ནི་གཞན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དབྱུ་གུ་གཅིག་པ་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་རྣམས་སུ་རྐང་པས་དམན་པའི་ཆུ་ སྲང་བཞི་མེད་པ་དེ་ངེས་པར་འདིའི་རྐང་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་ལྷག་པའི་ལྔ་བཅུ་ནི་ཆུ་སྲང་གཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་སོ།།གང་དུ་ལྔ་བཅུ་དྲུག་དང་རྐང་པ་གཅིག་འདི་དག་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱས་ནས་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་གཉིས་ཀྱི་ཆུ་སྲང་ངོ་། །ངེས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། ། གང་དུ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། །འདི་ཉིད་དབུགས་དྲུག་ཏུ་བྱས་ནས་སོ་སོར་བསྐྱེད་པས་བསྒྲེ་བའི་རིགས་པས་བསྒྲེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གསུམ་གྱི་དབུགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པ་བསྡུས་པའོ། །འདུས་པའི་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་འཕོ་བ་རྐང་པས་དམན་པའི་དབྱུ གུ་བཞིར་འགྱུར་རོ།།ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་བའིའོ། །བཞི་པོ་འདིའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་རྐང་པ་ནི། རྐང་པས་དམན་པའི་དབྱུ་གུ་གཅིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུགས་གསུམ་གསུམ་བདུན་རྐང་པ་གཉིས་སོ། །གཞུང་འདི་ཙམ་གྱིས་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་རླུང་ འབབ་པ་སྣའི་བུ་ག་གཅིག་ཏུ་འཕོ་བས་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་འདོད་དོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་གཞན་སྣའི་བུ་ག་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིས་ཐུན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཐུན་ གཅིག་ལ་ནི་བཤད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ཐུན་བདུན་པོ་རྣམས་སུ་འང་མཁས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།
于吉祥集中問："由二十四動分別如何同時立？"
吉祥金剛答：智者修習者當了知於四輪中遍運即輪遍轉，立為次第及異名。
云何作？此中說：帶半二杖運為九百息。
名為九百息運，非成彼過。
由何？由如杖外立如是內之理故。
執行次第即與他同。
當說彼：一杖六十水秤中，無少一足四水秤，定有此一足六十餘五十水秤住於一輪。
于彼五十六及一足，此等成四倍為二百二水秤。
由決定義故。
于彼二百二十五。
此即成六息，由各別生相乘理相乘者，成帶半千三百息，是為略。
集中帶半運成少一足四杖。
吉祥金剛者。
由此四分別足：少一足一杖輪息三三七二足。
由此許教得半時已，四輪風落一鼻孔運為十六運立者，是吉祥金剛者所欲。
此中他第二鼻孔如是立，金剛誦瑜伽師當了知。
由此成一時。
於一時所作說者，于餘七時中亦當由智者了知。
།དགུ་བརྒྱད་དག་ཏུ་གང་བསྟན་པ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་རིམ་གྱིས་ནི། །དེར་ནི་སོ་སོར་བསྐྱེད་འབྱུང་བ། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །ཞེས་ཏེ་དགུ་ བརྒྱ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རིམ་པས་བསྒྲེ་བའི་རིགས་པས་བསྒྲེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ།།གང་དུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །འདིའི་ཆུ་སྲང་ནི་གང་དུ་སུམ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །དབྱུ་གུ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཐུན་དུ་བསྒྲེ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་ པས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ།།དཔལ་འདུས་པར་དབྱུ་གུ་ལྔར་བྱས་ནས་ཉིན་མོ་ལ་ཐུན་དྲུག་དང་མཚན་མོ་ལ་ཡང་ཐུན་དྲུག་རྣམས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཐུན་ཕྱེད་དུ་བྱས་ནས་ཉིན་མཚན་གྱི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རིམ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཞི་བ་ཅན་ལ་སོགས་ པའི་ལས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་འཕོ་བའི་དབྱེ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སོ་སོའི་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་དུས་ཚོད་ རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ལས་སླར་ཡང་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབྱུ་གུ་བདུན་གྱིས་ཐུན་དུ་བྱས་ནས་ཉིན་མཚན་གྱི་ཐུན་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ།།ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབྱུ་གུ་བདུན་གྱིས་དབུགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན་གང་དུ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱའོ། །འདིའི་ཆུ་སྲང་ནི་གང་དུ་བཞི་ཀའོ། ། འདི་ཉིད་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲེས་པས་གང་དུ་སུམ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །འདིར་ནི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དབྱུ་གུའི་རིམ་པས་གྲོ་བཞིན་གྱི་ཟླ་བ་ནས་རྒྱལ་གྱི་ཟླ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་ལྷོར་བགྲོད་པའི་འཕོ་བས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའོ། །དེས་དབྱུ་གུ་གཉིས་བྱས་ནས མཚན་མོའི་འཕེལ་བ་དང་ཉིན་མོ་ཡང་ཉམས་པའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་མཆུའི་ཟླ་བ་ནས་ཆུ་སྟོད་ཀྱི་ཟླ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་འཕོ་བས་ཀུན་ནས་ཁྱབ་པོ། །དེས་འདིར་དབྱུ་གུ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་ཉིན་མོའི་འཕེལ་བ་དང་མཚན་མོ་ཡང་ཉམས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་དུ་ འཕོ་བ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ནི་ཐ་སྐར་དང་ནག་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་རབ་ཞུགས་པས།འདི་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱུ་གུ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སོ།
"於九百所示，由二十四次第，于彼各別生起，二萬一千六百。
"即於九百所示，由二十四次第相乘理相乘者，成二萬一千六百。
于彼二萬一千六百。
此水秤于彼三千六百。
由一杖立為時分，成六十杖。
于吉祥集中作五杖，日中六時夜中亦六時。
由此等作半時已，日夜二十四次第正示者，由寂靜等廣大事業分別當了知。
于瑜伽續中，世尊示現執行分別種種量。
由瑜伽母續無同時金剛誦各別差別。
由此外內時分立復由六十杖帶半七杖作時已，成日夜八時。
帶半七杖成幾息？
于彼二千七百。
此水秤于彼四百。
此即由八相乘于彼三千六百。
此中當說差別：由緣起杖次第，從畢宿月至勝月終，由南行運遍滿。
由彼作二杖已，夜增日亦減。
其後從嘴月至水牛月終，由北行運遍滿。
由彼此中作二杖已，當見日增夜亦減。
於世間二運中間，由入昴宿黑月二月，此由等味二杖無行無增。
།འདི་དག་ཐམས་ཅད་གལ་ཏེ་ཡང་དབྱུ་གུའི་རིམ་པས་དོན་མདོར་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཉིན་ མཚན་གྱིས་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་གི་དབུགས་ཀྱིས་བྲལ་བར་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།འདིས་འདི་དག་གསུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐར་རྩིས་པའི་བཏང་སྙོམས་སུ་དབྱུ་གུའི་རིམ་ པས་དུས་ཚོད་ཡོངས་སུ་ཤེས་བརྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དབྱུ་གུའི་རིམ་པས་དུས་ཚོད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།གང་གཉི་གས་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་གི་དུས་ཚོད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ལྷན་ཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་འགལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གསུངས་སྐྱེ་ པ།དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ལ་ལྟོས་ནས་བུ་ག་གཅིག་ཏུ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་འཕོ་བ་འབབ་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འཕོས་ནས་བུ་ག་གཉིས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་འཕོ་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འཕོ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་དག་རྣམ་པར་ བཤད་པའི་རིམ་པས་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མངོན་པར་བགྲོད་པས་ཡོངས་སུ་ངལ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་ཁ་ཅིག་གོ།།དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་སླར་ཡང་ཐུན་མཚམས་བཞིའི་སྐད་ཅིག་།འདུས་པ་ཕྱི་མར་བསྟན་པར་འདོད་ནས་རིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རིག་པ་ནི་གོས་དཀར་མོའི་བྱིན་ཟའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་གོ་རིམས་ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་ལོ། །ཆོ་ག་འདིའི་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དེས། ཐུན་མཚམས་བཞིར་ནི་རབ་སྦྱོར་ལས། །ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ནི། སྣའི་བུ་གར་རླུང་གི་དཀྱིལ་ འཁོར་འབབ་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ན།ཕྱི་ནས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ་འདི་དག་གི་དབུས་སུ་ཕྲ་མོའི་སྐད་ཅིག་ལྷག་པར་རྟོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་ཐུན་མཚམས་བཞི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་རབ་སྦྱོར་ལ་སྟེ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔགས་ཡི་གེ་ གསུམ་རླུང་གིས་ལྷན་ཅིག་པ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་བྱེད་པར་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་གནས་སོ།།ཡིག་གྲངས་འབུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་ཏེ་གྲངས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བགྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པར་རོ། །ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ངག་གི་བཟླས་པའོ།།སྤང་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ།
此等一切雖由杖次第略說義。
如是復由日夜二萬一千六百息離，正遍知非由外當了知，是為立說。
由此等當說：算術師舍杖次第遍知時，緣起杖次第遍知時。
由二者續內時遍知，即使片刻亦非，不成相違。
他處說異生：依六輪於一孔帶半運落，其後運已於第二孔依六輪帶半運亦然，即成日夜合運十六種，由此等解說次第，由內外遍知顯行遍勞，此等是一分。
於一一輪普行復由四時際剎那，欲說後集已，說"明"等。
明即白衣吉祥輪之義。
此次第即法。
如是作此儀軌勤勉者，"由四時際正合"者，此義：
于鼻孔風輪落離已，后入火輪，於此等中由勝解細剎那，當說四輪四時際，即正合，由勝解故。
故三字咒與風同時支分無損，即不作咒分別當誦而住。
"具十萬數相"者，數分別當數，謂乃至。
于"外誦"等，外誦即語誦。
斷即當遍斷。
།རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་པོ་ཡི་ནི། །བར་ཆད་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྒོམ་པ་པོའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སྔགས་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་ པའོ།།དེས་ན་རང་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ནི་སྔགས་དང་ལྷ་དག་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནིའི་སྒྲ་ཡང་ནི་སླར་ཡང་གི་དོན་ལའོ། །ཅི་ལྟར་ཟློས་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་སྔགས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་མངོན་པར་ འདོད་དོ།།འདི་དག་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གླང་པོ་རྙེད་པ་སྟེ་ཐོབ་པའི་མོད་ལ་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལས་གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་བར་བྱེད་དེ་གང་གིས་གླང་པོ་ཆེ་རྙེད་པ་དེས་གླང་པོའི་རྗེས་ཅི་ཞིག་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན་བདེན་ཏེ་ ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ལུས་ཏེ་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫོགས་པའི་སྒུ་ནི་སྔགས་ལུས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རང་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །མངོན་གྱུར་ནས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཚོལ་བར་བྱེད་ དེ་སྔགས་ཚིག་ཏུ་རྗོད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གནས་སོ།།འདིར་ཡང་ནིའི་སྒྲ་ནི་སླར་ཡང་གི་དོན་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མི་ཟད་པའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པས་གཟུང་བ་ལ་འཇུག་གོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་གང་ཞིག་སྦྱོར་གསུམ་དོན་དང་ལྡན་པའི་མི་ནི་སེམས་དཔའ་གསུམ་དང་ལྡན་ པའི་སྔགས་པ་རླུང་གི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།གུས་པ་དང་བཅས་པས་བར་ཆད་མེད་པར་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ཅི་ཞིག་ནི་མི་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤྱན་དྲང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། ། རབ་ཏུ་འཇུག་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་བཤད་པས་གསལ་ལོ། །མྱུར་བ་དང་ནི་རྣམ་སྡུད་དང་། །ངལ་བར་བཤད་དང་སྔགས་སྦྱོར་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གསུམ་པོ་རྣམས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་ཡི་གེ་གསུམ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པར་བྱའོ། །རྣ་དྲུང་དུ ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས།དེ་འདིར་གསང་ཞིང་དགོངས་པ་ཡིས། །ཕྲ་མོའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་སླའོ། །བསམ་གཏན་ཁ་ཏོན་མེད་མོད་ཀྱི། །ཞེས་པ་ལ་བསམ་གཏན་ནི་རླུང་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པས་མཉམ་ པར་གཞག་པའི་སེམས་སོ།
瑜伽修習者，有障即金剛誦修習者障礙因。
咒義即世尊金剛持，咒義即金剛誦。
故自身世尊。
金剛持即金剛薩埵自性。
金剛體性即咒與尊不可分故。
尼聲亦于複次義。
云何誦即語誦不作咒語誦者是所欲。
此等即由喻門各別當示故，說"象"等：
得像剎那尋象跡，由何得大象彼尋象跡耶？誠然不尋。
故咒身即三字咒生圓滿身是咒身。
故即具近緣所說金剛誦。
自身即瑜伽師。
現前已尋何他，不作咒語誦而住。
此中亦尼聲于複次義。
于"複次"等，無盡聲入定執。
金剛持何者具三瑜伽義人即具三勇識咒師，當觀風入住出，由具敬無障長時串習瑜伽。
何者人即成金剛持。
"迎請"等是略說。
由"入迎請"等廣說明。
"速及攝，說勞及咒合"者，於三句中如理當作三字合。
從"于耳邊"等至"此中密意，由細瑜伽說"終，從根本易了。
"雖無禪誦"者，禪即由觀風等持心。
།ཁ་ཏོན་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་བཟླས་པའོ། །འདི་དག་དང་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྗོད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་འདིས་ནི་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་ཏེ། རིམ་པ་ ལས་མ་འདས་པས་བསྟེན་པ་སྟེ་གོམས་པར་བྱས་ནས་ཞི་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྒོམ་པ་པོས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།འདི་དག་སླར་ཡང་གསལ་བར་གསུངས་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྒྱལ་ བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ།མཉམ་མེད་སྔགས་ནི་བཟླས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དང་མཚུངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེར་འགྱུར་བ་ནི་མཉམ་མེད་དོ། །གུས་པ་དང་བཅས་པས་གོམས་པའི་སྦྱོར་བས་མཉམ་མེད་སྔགས་བཟླས་ནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་གི་རླུང་སེམས་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་ལ་རླུང་ཐིམ་པ་དེའི་ཚེ་སྣའི་བུ་གར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ཆེས་གསལ་བར་མཐོང་ཞིང་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ལས་སོ་ཞེས བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྒོམ་པ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་ཁམས་གསུམ་ཉིད་དེ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་བརྫུན་པ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟའོ་ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ཆེས་གསལ་བར་བསྟན་པ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ལྷག་མ་དབུགས་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་ སེམས་ལ་སླར་ཡང་ཐིམ་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས།དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཁ་དོག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་བརྫུན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །འདིའི་ ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ།།དབུགས་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་བཟླས་ནས་ནི་ཞེས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཞེས་པའི་དོན་ཅི། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་དེ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་བསྒོམ་པར་བྱས་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་དེས་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ།ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་མཚུངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལ་ཞེ་ན་ཟླ་བ་ཉ་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།
誦即語言誦。
離此等世間即自性誦相故。
"由此"等，由此說金剛誦次第如法，由不越次第依止即串習已，寂靜等一切事業，金剛誦修習者當由金剛誦三摩地成就。
此等復明說：于無二平等勝大瑜伽續中，"誦無等咒已"等，成無與等者即無等。
由具敬串習瑜伽誦無等咒已。
爾時云何？一千六百風融心。
何時風融心，爾時由鼻孔入等次第，具五如來體性，見四輪極明且正解故當成就。
成就體性即修習瑜伽師彼三界，身語意假必定成就。
明示四輪已，今欲說餘二萬息復融心，說"六"等：三字咒風自性五色五智體性即四輪二智假因。
故"從智生"者正生。
余息何者，由一月誦二萬，即成六十萬。
"禮金剛薩埵已"義何？三字自性金剛薩埵，悅已修已，彼瑜伽師當成就，得身語意假自性，得同金剛持。
於何？滿月義。
།དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཅི་བརྟུལ་ ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ་དེ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཚིག་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྔགས་མི་དགོས་སོ། །གཟུངས་ནི་བཙན་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་རླུང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་རོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ལྡོག་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡང་བྱ་བ་ཁྲུས་དང་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཉིད་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འབབ་པར་གྱུར་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱ་བ་ཞི་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལས་བཞི་པོ།ར་སོགས་གསུམ་ལས་གང་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ནའི་དོན་ནོ། །མེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐུན་ཚོད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ནི་སྟེ། ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ། ལས་ནི་གཉི་ག་གནས་པ་ལ། །ཞེས་པ་ ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འབབ་བཞིན་པ་ལ་གཙོ་བོས་ལས་གཉིས་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ་ལ།གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་ལས་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ་། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་ཕལ་བ་དང་གཙོ་བོའི་དངོས་པོས་གང་དུ་གཅིག་ཡིན་པ་དེར་བཞི་ པོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལས་ངེས་པ་མེད་དོ།།འབྲས་བུ་གསུངས་པ། མཆོད་པ་བརྩོན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་གཅིག་བློ་ལྡན། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླའོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་ཞེས་སོགས་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རླུང་ གི་སྒྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པ་བྱས་ནས།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་འདིའི་དོན་ངེས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྣའི་བུ་གའི་རླུང་བརྟགས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་རླུང་དང་ལྡན་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འཇུག་ པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས།སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་སྦྱར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཙམ་གྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པས་གཟུང་བ་ལ་སྟེ་ལྷག་པ་མེད་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཙམ་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ བ་ལ་སྒོམ་པ་པོ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།།འདིས་འདི་སྐད་དུ་གསུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་ནས་ས་བརྒྱད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་འགྱུར་རོ།
如是入瑜伽師，於行持等一切當行耶？抑或不然？於此疑問，說"于彼無"等。
不需語言體性咒。
陀羅尼即強力瑜伽風輪。
"從一至一返"者，於他他亦事，沐浴飲食等亦不作。
然由金剛誦即當成就義，說"由"等。
揚字變化風輪落已，于識何少許四事業寂靜等。
由"啰"等三何者，于利生者即前義。
于"火"等，於半時分時，即半時分。
"於二事住"者，于風輪正落時，主尊攝二事，于彼由正生餘三輪亦作二事正生。
由何？由凡主體性，於何一處即四者理無定。
說果："由勤供養"等至"無分別一智者"終，從根本易解。
"語金剛"等，由作觀語金剛風成就，"由三智分別"者，當定說此義：
觀鼻孔風，具三字風心金剛現前方便金剛誦為因，具入住相三智分別，"當定於唯心"者，唯聲于定執，即無餘當合。
或融唯心。
由此於心堅固，于修習者得緣及心緣。
由此當說：遍得心緣已，成第八地自在。
།དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡང་། དང་པོ་ལས་ ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས།།ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་མན་ངག་ཡིན་པས་ཀྱང་འདིར་བྲིས་པའོ། །སློབ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ། བླ་མ་ལ་བརྙས་སྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་ལ་ སྔགས་ཀྱིས་རློམ་པ་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་འཆལ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཛིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མན་ངག་གིས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །ཚིག་གཞན་ཐམས་ཅད་གོ་སླའོ། །རི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་ན། དེ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལས་ཅི་ལུང་ ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ན་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་མི་འགྲོ་བར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།འདིས་མ་གྲོལ་བ་ཡང་གྲོལ་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་འཕྲོག་པ་རྫོགས་སོ།། །། མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གསུམ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོ་སོ་སོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྐུ་སོ་སོར་བསྟན་པར་འདོད་པས་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆེན་པོ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྤྲེལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་གཙོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་སྟོང པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ།།སོགས་ཀྱི་སྒྲས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཕར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོའོ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པར་འདི། །སོ་སོར་བསྟན་པ་ནི་བརྫུན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ནི་བདག་གི་སྒྲས་མངོན་པར་ བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོས་མི་དམིགས་པར་བདེ་བའི་རྣམ་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །རིམ་པ་གང་གིས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དེའི། འང་གི་སྒྲས་ནི་རྐང་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བདག་གིས་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ ཀྱིས་སོ་།།བཤད་པར་བྱ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །བརྩེ་བས་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་སོ།
所說無上密意亦："由初業瑜伽，當得第八地"。
此後初金剛誦修習者等，由此即教授故亦此中書。
說令弟子定解："輕師誑"等，由咒慢即語誦放逸故。
攝即由金剛誦教授攝受。
餘一切語易解。
"山王"等，由師恩得益教，彼不解脫，何況僅得教即解脫成佛，不往惡趣更何須說。
當說此未解脫亦解脫。
金剛誦義略說奪瑜伽心終。
略作次第及金剛誦次第亦，各別示三智假已，今欲示彼無別身各別故說："禮大金剛已"等。
大亦此是金剛亦，故大金剛，即大金剛大空性體，于彼禮敬而系。
故即金剛薩埵等主，于彼金剛空性思欲何者即勇識，彼即大空自性。
等聲攝不動等。
由此等為主故主。
"加持次第此，各別示"者，假身語意等當由我聲說。
由彼等加持即由互異體不緣，作圓滿樂相。
由何次第加持彼，昂聲即作圓滿句。
我即龍樹。
當說即當示。
由悲即由緣法悲。
།དང་པོ་རེ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་རོ། །དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ཅིང་ནི་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་ བ་ལ་སོགས་པས་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བའོ།།རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཤེས་པའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོས་པ་འཛིན་པའོ། །ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེའི་གང་ཟག་ཏུ་གཟུང་ངོ་། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡང་ དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ།འདིར་བཤད་པས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་སྔོན་ཐོས་པ་དེ་ནི་སློབ་མ་ལ་བཤད་པས་དེ་ལྷག་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ ཞེས་སྤྲེལ་ལོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་བསྙེན་བཀུར་བ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་པ་ལས་བླ་མ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །བླ་མ་ལ་རབ་ཏུ་དད་པ་དང་ཡང་དག་མགུ་བའི་ཆེད་དུ་ཞེས་པའོ། །སླར་ཡང་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་བླ་མ་ ལ་མངོན་པར་དང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ།ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་སོ། །དེའི་བར་མ་ཆད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བར་མ་ཆད་པར་རོ། །བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ གསུངས་པ་ལས་བླ་མས་ཐོབ་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་དེ་སློབ་མའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རིམ་པ་ཅིས་ཤེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་དང་བཅས་པའི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ མཐར་ཐུག་པ་ཐོས་པའི་ཕྱི་ནས་འདིའི་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་པ་འཆད་བཞིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱའོ།
"初且隨生起次第"等，即一切之初。
"正得灌頂"者，由阿阇黎灌頂等如法次第現灌頂。
知四續密意者，知事續、行續、瑜伽續、母續。
"得"等者，由金剛誦次第得身語意清凈。
故即持聞。
由持聞即當執為寶人。
"勝解二諦"者，於世俗諦及勝義諦勝解。
"正悅金剛阿阇黎已"等，此義是：
此中由說前聞加持次第教授，由說于弟子故，正悅欲彼勝解之金剛阿阇黎而系。
"其後"者，由於彼承事正悅故，師成正喜。
為于師極信及正悅故。
復說由受用五欲于輪中當現凈于師，由"大會供養"等教。
"彼無間"等者，無間受用五欲。
"師面前"者，由師傳承面前說，由師得極得加持教授，為弟子當示。
雖爾，由何次第？于"其後"等，具鬘水等此等秘密灌頂終聞后，此第二灌頂正說般若灌頂亦，當於金剛寶各別示真實。
།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཅི་ལས་ཤེ་ན་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་ཉིད་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་གསུང་ལས་སོ་ཞེས་ ཡོངས་སུ་བཤད་པ་འདི་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་བཞིན་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།སོ་སོར་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཁོ་ན་ལའོ། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡང་། སྒྱུ་མ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ ཀྱིའང་།།བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཁྱད་འཕགས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རབ་དབྱེ་འདི། །འདི་ཉིད་ལ་ནི་གསལ་པར་མཚོན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་སྣོས་པས་ཡེ་ཤེས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ སྨོས་པས་ཡེ་ཤེས་སོ།།འདི་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་གཉེན་པོའོ་ཞེས་སོ། །མཐར་གྱིས་མཚན་མོར་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ཀྱང་འདིར་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་དང་འདི་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་བདེན་ཏེ་མཐར་གྱིས་དང་བྲལ་བས་དེ་ཡང་སོ་སོར་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས།དེའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མངོན་བརྗོད་བྱ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་མཚན་ ཉིད་དོ།།སོ་སོར་སྟོན་པར་གྱུར་པ་ནི། །བླ་མ་སློབ་མའི་ཆེད་དུའོ། །འདིའི་དོན་སོ་སོར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་བཞིན་པའི་ཁོང་སྟོང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་མིན་ལ་སྙོམས་འཇུག་ལ། །དམིགས་འཇུག་ལ། དམིགས་ མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་ལ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟོད་པར་བྱའོ། །ཁོང་སྟོང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁོང་སྟོང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ ལྟར།།ཞེས་པ་ནི་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའོ། །སྙུན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙུན་ནི་ནད་དོ། །མི་གཙང་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་བསྐྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ བདེན་པའི་ངོ་བོའོ།།མངོན་སུམ་ཚད་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ།
金剛阿阇黎由何？由"灌頂已當各別示真實"語故，此遍說亦由此正說現證次第隨入故當隨解。
各別依止即唯于業印。
所說無上密意亦："一切幻中，女幻即殊勝。
此三智分別，於此即明表。
" 故由加阿阇黎灌頂示智。
此即現智對治。
由說秘密灌頂智。
此即增智對治。
終夜各別證二智已，加持教授亦此中當各別示已，般若灌頂非瑜伽耶？
云何示二灌頂及此等真實？誠然，由離漸次故，彼亦不能各別示。
其後說："當說般若智，加持相。
各別示者，為師弟故。
"此義各別此等。
由此等正說"無空腹"等至"入無相等持，禮無緣汝"終贊，當贊師為三智無別自性。
"無空腹"等者，汝身無空腹。
"如空虹"者，即具五光色喻。
"無病"等，病即疾。
"無不凈"等易解。
"如水月不可取"等者，由具動故非真實體。
由現量境故非假。
由此當如水月取。
།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལའང་ངེས་པ་མེད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ང་རྒྱལ་མི་མངའ་རྨོངས་མི་མངའོ། །ཞེས་ པའི་དོན་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་གོ། །རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པར་བྱ་བཞིན་པའི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མཁས་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །རྣམ་འཕྲུལ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ངེས་པར་སྤངས་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སློབ་ དཔོན་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྟོད་ནས།སྙད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བཞིན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་ཚོགས་ པའོ།།སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་སུ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་པར་སྤྱོན་པའོ། །དེ་རིང་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་ནི་དེ་རིང་ནི་ཉི་མ་འདི་ལ་སྟེ་དང་ངོ་། །བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ བདེན་པ་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་བཀའ་དྲིན་མཛོད་ཅིག་།བདག་ལ་ནི་བདག་གིའོ། །གཙོ་དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་གོ། །ཁྱོད་ཞབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སློབ་མའི་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་གསོལ་བ འདེབས་པའོ།།འཇིགས་མེད་གསོལ་འདེབས་པ་ནི་གཙོ་བོ་མཐར་ཐུག་པ་ལའོ། །སྙིང་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླའོ། །དེ་ལས་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་བརྩམ། །ཞེས་པ་ནི། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བཤད་པར་འདོད་པས་བླ་མས་རིམ་པ་ཉེ་བར་བྱའོ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི་སྟེ། དེ་ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། ཤིང་དང་རི་དང་ཆུ་བོ་དང་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །འདི་དང་འབྲལ་བས་བདེན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉམས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ།
如是"于諸法亦無定"者，即一切法自性義。
"無慢無癡"義易解。
故為斷二現分別故，"禮無緣汝"即當禮敬。
由此次第于正說無緣句偈等，智者亦當解。
"常"等易解。
"作幻變"者，即于定斷種種戲論分別入等持。
"如是"等，如是由真實功德即如實功德贊已，由此正說偈當請。
"具一切智智蘊"等，蘊即聚。
"有輪"者，有即輪，云何？
由五趣中輪式流轉故。彼等游。
"今說寶"者，今即此日及。
由說寶即由說世俗諦寶當恩賜。
"於我"即我之。
"彼主"即遍主。
"汝足"等易解。
"如是"等，如是聞彼弟子語已何成？即正請。
無畏請即于究竟主。"悲"易解。
"由彼始加持"者，欲說加持故師當作次第。
"加持"等，示世俗諦，彼云何？樹山河海等事城即世俗。
由離此不能證諦故。
如是月稱足說："由壞世俗諦無世間成就。"
།བདེན་པ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཐ་དད་པ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བསྟན་པའི་བླ་མའི་ཞབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་ སླའོ།།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་གང་གིས་བླ་ལས་དངོས་སུ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་གཉུག་མའི་ལུས་སུ་གནས་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ་སྟེ་ཆོས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་ངལ་བ་ནི་དུབ་པ་ཞེས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ།དོན་དེ་འབྲས་བུ་མེད་པའམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ ཕུང་པོ།།སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡི། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་གང་ཡིན་ནའོ། །དེ་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་སོ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་རྣམས་སོ་སོར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་ པོའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་སློབ་མས་བཤད་པ་ཐོས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་ལས།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་རྙེད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་རང་བཞིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངའ་བདག་གོ་སྟེ་འགྲོ་བ་གསུམ་ པོ་ཡིའོ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་ གི་སྒྲ་ནི་རྐང་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལའོ།།ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་གནས་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་གནས་སོ་ཞེས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གསུངས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་ལུགས་དང་མཐུན་ པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་འདོད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་འབྲས་བུའོ།།འོད་གསལ་བ་འདི་དག་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།
示此諦者，"師足"等示超三智差別智自性身易解。
"由何"等，由何行者不從師直接得加持次第教授住本性身。
于經續及觀察即八萬四千法蘊中，彼瑜伽師勞即疲之異名，彼義成無果或顛倒。
如四天女遍問大瑜伽續說："大能仁法蘊，八萬與四千，不知彼真實，彼等皆無果。"
"加持次第"等，各別示般若灌頂即大空智，弟子由聞說門亦從金剛師得加持次第已，成一切佛自性。
故為主即三界。
於此生即於此生無疑成佛，如是為令極解故當得。
"加持三摩地，如是住光明"等，及聲即圓滿句。
如住世俗諦如是由勝義諦住，示二諦於世間瑜伽師。
由此欲示所說二諦順逆因果事，由因果差別說即世俗諦果。
此等光明當說。
།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ ནི།།འོད་གསལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ། །དེ་བས་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་ཡིས། །སྔོན་དུ་བདག་བྱིན་བརླབ་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་ གསུངས་པ།ས་ཡི་ཁམས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ། །ཆུ་ནི་མེ་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ། །མེ་ཡང་ཕྲ་མོའི་ཁམས་ལ་ཡང་། །རླུང་ནི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ཐིམ། །སེམས་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ལ་ཐིམ་བྱ། །སེམས་ལས་བྱུང་ནི་མ་རིག་ལའོ། །དེ་ཡང་འོད་གསལ་བར་འགྲོའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ འདིར་འགག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པས་སྟོང་པ་བཞིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བཞིན་པ། རང་དབང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་དབང་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །འགྲོ་ཀུན་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་ བོའི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའོ།།དེའི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །འོད་གསལ་བ་ཅིར་འགྱུར་བ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཅི་ལྟར་འོད་གསལ་ཡིན། འོད་གསལ་ལས་ནི་སྟོང་ཆེན་ཏེ། ། དེ་ལས་ཀྱང་ནི་ཐབས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལས་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་བྱེད། །དེ་ལས་རླུང་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །རླུང་ལས་མེ་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །མེ་ལས་ཆུ་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཆུ་ལས་ཀྱང་ནི་ས་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱུང་བའོ། །འཁོར་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན ནོ།།ཞེས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། ས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་སྟོང་པ་བཞི་པོ་སྟེ། །ཚིག་དོན་བརྒྱད་པོ་སྐྱེ་བ་དང་། །འཇིག་པའི་རྒྱུར་ནི་རྣམ་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་འདི་སྐད་དག་གསུང་བར་འགྱུར་ ཏེ།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡིན་ཞེས་མི་ཤེས་ཏེ་ཁྱད་པར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་བཞིན། དེ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདེན་ པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་འདི་ནི་རྣམས་ལ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།
"由加持次第，當得光明。
故金剛師，先當示成加持。
"由此次第欲示凡夫等由地等門因果事說： "
地界融於水，水亦融於火，火復于細界，風於心遍融。
心亦融心所，心所于無明，彼亦趣光明，三有此中滅。"
如是此等由逆四空因果事。
彼亦正說："無自在"等，無自在即依因緣。
"一切趣"即異凡夫心無事大空果體。
彼因即光明。
光明成何？即一切空相。
加持果體因如何是光明？"
從光明大空，從彼復生方，從彼生般若，從彼正生風。
從風正生火，從火正生水，從水復生地，此諸有情生，非成輪迴。
"豈非如是住耶？ 如是聖天足亦："
地等四及，如是四空，
八字義生，滅因當知識。"
此中當如是說：
不知凡夫與如幻瑜伽師何差別即差別。
瑜伽師于凡夫，由彼等如幻相，于彼等所緣有事無執為諦，此等如愚者執為諦者，由顛倒執

།གནས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། འདི་ལས་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན དུ་ཡང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བག་ཆགས་མེད་པ་ཐོབ་ནས་རང་གི་རྟོག་པས་འདྲི་བར་བྱེད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའོ།།འདི་ཉིད་སླར་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་སེམས་ གང་གིས་བྱིས་པ་རྣམས་དངོས་པོ་རྣམས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བཅིངས་པར་གྱུར་པའོ།།གང་དུ་ཞེ་ན་འཁོར་བ་སྟེ་ཀུན་དུ་འཁོར་བར་བྱེད་པས་ན་འཁོར་བ་སྟེ་འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སེམས་དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་བདེ་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི། སེམས་འདི་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །འཆི་བའང་ཡང་དག་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་འཕང་གཉིས་རྫོགས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་སོ།།སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་གནས་པར། །འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ལྟོས་པའི་ཚིག་གོ། །འདི་དག་གོ་འཕང་གཉིས་གཉིས་བསྟན་པ་དེ་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་དེ་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ཉིད་ལས་བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པའི་འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་བོ།།འདི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །སེམས་ལས་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་འདོད་ ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཅི་ལས་ཤེ་ན་རང་བཞིན་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །རིགས་པ་འདིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ནས་སོ་སོའི་ སྐྱེ་བོའི་སེམས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།
他處亦說："此中無所遣，少許無所立，于真實正見，若見真實解。"
由順逆因果事相等。
如是復由有習氣得無習氣，由自分別問者即凡夫。
為復示此故，說"由何"等，由不遍知如幻三摩地心，愚者由執著諸事成縛。
於何？輪迴即遍輪轉故名輪迴，即從趣至余趣乃至。
由如幻三摩地遍知事自性彼心，瑜伽師當往善逝處。
如是殊勝："此心都無生，死亦實非有"等，依圓滿二位瑜伽師心說。 "
心體遍住，由輪迴當知"等，是依未圓滿瑜伽師心語。
為明示此二位示彼二偈故，說"風瑜伽"等，離金剛唸誦因故，心住體性不可取即不可得。
然由瑜伽故，瑜伽師得加持果。
此說三智無別大空體。
"從心"者，由非遍習如幻三摩地，由正合風識，當正生貪離貪等相不善自性。
由何？由自性為因，即從彼自性及生遍生。
由此理不知事自性故，執取凡夫心生。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་ཀྱི་ལམ། །བྱེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་རྣམས། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དོན་བཤད་པ་སྤྱོད་བསྡུས་མཛད་པས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ བྲལ་བ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས།ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ། གསོབ་གསོག་སྟོང་པ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་ནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་ཐ་དད་ཅེས་པ་ནི། སྣང་བ་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་སྣང་བ་མཆེད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའོ། །ལྷའི་རྣམ་པ་སྔར་སོ་སོར་ བསྟན་པ་ཁྱད་པར་གྱིས་དགའ་བའི་དགའ་བས་དབང་བསྐུར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པས་འབྱུང་སྟེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་བས་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅས་ པའི་ཁམས་གསུམ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས་ཏེ་སྒོམ་པ་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་བརྗོད་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ་། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡང་། སྣང་ བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་དང་།།ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་སོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཐ་དད་པ་མིན་པར་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཉིད་གཞན་མིན་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྔར་ བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ལོ།།སོ་སོར་བསྟན་པའི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཅི་ལྟར་མཚོན་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་དོན་སླར་ཡང་གསུངས་པ་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་སྔགས་པས་སྒྱུ་མའི་ལུས་ནི་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཁ་དོག་རྣམས་ནི་འཇའ་ཉིད་དེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཁྱབ་པ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བས་སོ་ནི་ཇི་ལྟར་རི་བོང་ཅན་གཅིག་ཉིད་ཆུ་དང་བཅས་པའི་སྣོད་སྣ་ཚོགས་སུ་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །གང་དུ་མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སྟེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ།
如是續中亦說："十善業道，作者離智慧。"
此義解釋集論作者說："
如是諸有情離善知識，由自心未證知如實，執我執我所，于空虛妄分別善不善等，于無始輪迴當受苦。"
"彼性"等，如幻心即三識意差別者，從二現生，離二增現即得近現。
先各別示天相，由殊勝喜之喜灌頂相。
瑜伽師生大樂體即當生。
"是故"等，是故如是一切趣即有情世間及器世間三界，此中當說如幻。
住如幻三摩地修習者，見彼所說三界如是，即與如幻相等。
無上密意亦說："見三種現，安住十地。"
"色與受性及"等，色即內外無別，一切唯幻非他，如前說究竟明。
云何表各別示幻身？此義復說，由映象等喻，咒師當表幻身。
諸色即虹，由具白等光明故。
遍滿水月者，如一兔輪于具水諸器見。
如是由幻身遍滿。
于無垢鏡即離垢等易解。
།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ ལེགས་བྲིས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡིན་པ་ལེགས་བྲིས་པ་སྟེ་མཛེས་པར་བྲིས་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་དཔེར་ན་རས་ལ་རི་མོའི་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་བྲིས་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་ གྱུར་པ་ཞེ་ན་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་རོ།།འདི་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་ཆེས་བསལ་བར་འཕགས་པས་བྲིས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བློ་ཞན་པ་དག་གིས་མཐའ་དག་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་བསྡུས་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་ སྨྲས་པ།པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཟླ་བའི་སྟན་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན། དབུ་ལ་རལ་པས་བརྒྱན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་གནས་པ། ཕྱག་གི་ཡལ་འདབ་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་ལ་འཁྱུད་པའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ གསུམ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་འོད་ཟེར་ལྔའི་རང་བཞིན་བརྫུན་པའི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་གསལ་བ། གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་ མར་ཐོབ་པའོ།།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་རྣམ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཆང་བ་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ ཅུས་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་ལུས་རྡོ་རྗེ་བླ་མས་བསྟན་པར་བྱའོ།།གང་དུ་ན་མེ་ལོང་དུའོ། །ཅིའི་ཆེད་དུ་ན་སློབ་མ་བཟང་པོའི་ཆེད་དུའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡང་། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ཆ་ཤས་མཐའ་དག་དང་། །ལྡན་པའི་གཟུགས་ནི་ཆེས་གསལ་རྣམ་པར་སྣང་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་དང་ནི་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །ཞེས་སོ། །འདི་ཉིད་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ངེས པར་མཚོན་ནི་སྒྱུ་མ་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱ་བ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལས་བྱུང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནོ།
"金剛薩埵善畫"者，金剛薩埵何殊勝善畫即妙畫。
云何？如於布上由異畫事生一相知。
如是金剛薩埵善畫。
彼復云何？"具一切相最勝"等廣說。
此等體性，雖極超勝所畫，如是鈍慧者亦當說攝要加持教授義。
此中說：白蓮月座，其上白色身二臂一面具菩薩跏趺，頭飾髮髻住三摩地印，臂枝抱持金剛界自在母。
或離三金剛。
加持體性如虹體性，五光自性具虛妄習氣意生明顯身，第三般若智慧灌頂各別了知尋伺剎那得。
近得現體性上品瑜伽師，由剎那相瑜伽各自證知大空智，諸佛受用圓滿身具三十二相，八十隨好莊嚴身，金剛上師當示。
於何？于鏡中。
為何？為善弟子。
由此當說加持所說相。
聖天足亦說："如映象具一切分，色最明顯現，如是金剛持身即分別，八十隨好及相等。"
"此即何"等，定表即當正表幻，即從幻生智身自性。
།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བསྟན་པའོ།།འོན་ཀྱང་སོ་སོ་སོ་སོར་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ ནི་ལྷ་སྲས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ།དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རབ་སྦྱོར་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རབ་སྦྱོར་དང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་སྲེག་གཏོར་མའི་བྱ་བའང་ཀུན། །དེའི་ཚེ་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱའོ་ཞེས་པ་ལས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཞི་བ་ཅན་དང་རྒྱས་ཅན་ཡང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་ཅན། །དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱའོ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ།དབང་པོའི་མཚོན་ཆ་ལྟ་བུའི་སྐུ། །དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །མཚོན་ཆ་ཞེས་པ་ནི་གཞུ་སྟེ་བརྡ་ལས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་ པོའི་གཞུ་ཅི་ཞེ་ན།དེ་ནི་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཁ་དོག་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དབང་པོའི་གཞུ་ནམ་མཁའི་མཐིལ་དུ་ཁ་དོག་གི་དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་ཉེ་བར་མཚོན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒེག་ སོགས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དང་།གླུ་དང་རོལ་མོ་སོགས་བརྟེན་པ་གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུའོ། །འདིའི་དོན་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ནས་བཤད་དེ་དེས་ན་གོ་སླའོ།
受用圓滿身亦如幻身即受用圓滿身，十地自在者當證。
"彼性"等，示為受用圓滿身。
然于各各趣中名生者，依凡夫心當說為乾闥婆有情。
"金剛身"等易解。
"自性"等，一切天子即一切主尊，為大金剛持體性義。
"是故"等易解。
由如幻身當作一切。
為示此故，說"咒印勝瑜伽"等。
咒印勝瑜伽，壇城等分別，由欲作壇城等，依世俗雖當正成辦。
供火施食事亦一切，爾時由如幻色於一切時作，由此無過。
寂性及增益，如是具力及降伏，由等同天虹故當作一切。
如是世尊于大日經中亦說："如天器身，由修彼性得。"
此義即：天者帝釋，器者弓，由標帝釋弓義。
云何天弓？彼表五光色，如天弓于空界由色差別遍明，如是即表受用圓滿身義。
"嬉戲等"等，嬉等受用，歌樂等依止，何時作，爾時如水月。
此義唯由前說，故易解。
།གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་དང་སྒྲ་ལ། མིག་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་མིག་ གི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཏེ་སྒྱུ་མའི་ལུས་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།མང་དུ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།ཅིས་ཤེ་ན་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་རྙེད་ཀྱིས་སོ། །མིག་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་ནི། དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་མཁན་སྐྱེས་པ་དང་ལག་ལྡན་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་མིག་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་པ་སྒྱུ་མའི་ལུས་གང་ཡིན་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་སྟེ། དེ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་མངའ་བདག་ཡིན་པར་བཤད་དེ་ལྷག་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་ཡང གསུངས་པ་འདི་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང་སྣང་བརྙན་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྲ་བརྙན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་མིག་འཕྲུལ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་དང་གློག་དང་ཆུའི་ཆུ་བུར་དང་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་པ།སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉེ་བར་མཚོན་པར་འགྱུར་རོ།།དཔེ་བཅུ་གཉིས་པོའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་དོན་ནི་བྱ་བས་སོ། །སྨིག་རྒྱུའི་དོན་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་མེད་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་ནི་ཁ་དོག་དུ་ མ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆུའི་ཟླ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྒྲ་བརྙན་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་སོ་སོར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྨི་ལམ་ནི་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གྲིབ་མ་ནི་ཤ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྤྲིན་ནི་སྒྲིབ་པས་ ཀུན་དུ་གཡོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
"色與聲"等，於色于聲，眼等趣入亦眼所取即色，如是眼等境等當觀如幻，即與彼相等，即與幻身相等義。
"何須多"等易解。
"映象"等，由十二喻如鏡等當了知幻身。
云何？由極轉得故。
與幻相等者，如幻師化現男人、象、馬等。
如是瑜伽師見與幻相等幻身，說彼為諸世間主，即勝解。
如是集論。
智金剛集大瑜伽續中亦說此，為明此如幻三摩地故說：
心及心所平等瑜伽大樂三摩地，由幻等喻表示，
如來恒河沙數佛土中如幻、如水月、如影像、如陽焰、如夢、如回聲、如乾闥婆城、如幻術、如帝釋弓、如電、如水泡、如映象，由十二幻喻表示大樂三摩地。
當說十二喻義：幻義由作業，陽焰義由虛妄性，乾闥婆城由無定處各別現性，
帝釋弓由多色性，映象由明性，水月由遍滿性，回聲由於異處各別說性，夢由唯識性，影由離肉性，云由遍覆障因性。
།གློག་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆུའི་ཆུ་བུར་ནི་སྐྱེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཐིམ་པ་ཉིད་ལས་སོ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མིག་འཕྲུལ་མཐོང་བ་དང་རེག་པ་ཉིད་འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཚེ་འགྲོ་བ་ཡང་གཟུགས་དང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ།།དམིགས་མེད་ཀུན་རྫོབ་དག་ཏུ་ཡང་སྟེ་བདེན་པ་བཅུ་ལ་དངོས་པོའི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱས་པར་གྱུར་པའི་བདེན་ པའི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་པར་བརྗོད་དེ།།དམིགས་མེད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་ཐེག་ཆེན་ཉི་ཤུ་པར་གསུངས་པ་ཡང་། སྒྱུ་མས་བསྒྲུབས་པའི་སྒྱུ་མའི་བྱ། །རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་སྡུད་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་སྒྱུ་མ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ ཆོས་ཉིད་དོ།།ཞེས་སོ་འདི་དག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་སོ། །ཐ་སྙད་ཡང་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྟན་པར་བྱས་པ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཅུ་ ལ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་།སྟོན་པ་པོ་དང་། བསྟན་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་མེད་དོ། །ཞེས་གནས་སོ། །སླར་ཡང་འདི་དག་ཉིད་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་དབང་པོའི་ལམ་ཉིད་དེ་མིག་ལ་ སོགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་རང་བཞིན་ལམ་འདིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཐབས་ཐོབ་པར་བྱའོ།།དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །མཉམ་པར་མ་གཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་གཞག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདིའོ།།ཡང་ན་མི་མཉམ་པས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱིས་གཞག་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་ དོ།།འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་བསྐྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།
電由唯剎那住性，水泡由生滅性。
"見"等，幻術見觸性，眾生恒如幻，如是一切時眾生亦色觸等由如幻性遍知。
無緣世俗中亦即於十諦事城中亦不近緣，成為法性已，諦性世俗諦性法性說。
無緣聲者，如二十大乘中亦說："
幻所成幻鳥，恒時近攝取，
爾時幻非有，故諸法法性。"
此等當了知世俗諦體性遍說如幻。
依正言說示眾生如幻者，世尊于勝義十諦中無所示、能示及示言說性而住。
復欲示此等故說"何何"等，色聲等何何根道性，即眼等境自性，當得此道自性方便。
于彼彼自性，即世俗諦如幻受用圓滿身自性。
"非等持瑜伽"者，于非等持位等持即此。
或由不平等，所取等對治現等三智安立即生起瑜伽，離三金剛加持相。
由此生得一切佛自性幻身體性。
།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གང་ཡིན་པ་དེས་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ བྱས་ནས།དེ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོར་བརྗོད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་ས་བཅུ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་ཀུན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ རྣམས་ལ་བཤད་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ།།དེ་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་དང་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །མངའ་བདག་བདེ་བ་ཀུན་རང་བཞིན་ནའི་འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཀུན་རང་བཞིན་ནོ།།ཁམས་གསུམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་མངའ་བདག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཁའ་ལས་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་སྟེ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ པར་གནས་དང་ཟས་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྙེད་པར་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྔགས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ དྲ་བ་སྲིད་པ་མཐའ་ཡས་དག་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ།།འགྲོ་ལ་རབ་མཆོག་སྟོན་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནི་རབ་མཆོག་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལའོ། །འགྲོ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ་ཅི་ཞིག་རྣམས་ཀྱིས་ཤེ་ན། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅི་བྱས་ན་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔེ་གསུངས་པ། སྟོན་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་སོ། །ཅིར་གྱུར་པས་སོ་ཞེ་ན། ཕན་པར་བཞེད་པ་འཇིག་རྟེན་འདིར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ བཞིན་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་དེ་སྡུད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པ་ ལ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱིས་སོ།
加持相如何成為一切佛自性？若謂十地自在者當證，彼應說為十地自在菩薩體性者，此誠然，因說十地菩薩唯是佛，非正等覺故。
"遍一切"等句釋易解。
為示彼幻身遍滿性故，說"行住"等。
彼瑜伽師由是大故為大士。
自在具一切樂自性者，由離輪迴苦習氣一切故具一切樂自性。
於三界中出生故為自在，由金剛薩埵自性故。
是故從空剎那即不久，住處飲食等，由入如幻三摩地等持瑜伽師得。
"成"等，一切佛自性咒師，斷無邊有分別網。
"于眾生示勝妙"者，勝妙即殊勝，于眾生即示眾生。
彼瑜伽師由何供養？由諸天即一切義。
作何？數數禮拜即一切分。
"如何"等說喻：師即圓滿佛。
云何成？如利益意樂於此世間趣入，如是大瑜伽由攝種種自性智故，由眾生我性攝彼智自性身故。
"無"等，種種生即一切語義等，永無少許所成辦，即金剛薩埵由幻身。
།མཚན་པ་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ། །གང་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པའོ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བསྟེན་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པ་ལས། རང་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་ལ སོགས་པ་རྣམས་སོ།།ལུས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་སྐྱེ་བར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་ནའོ་ཞེས་སོ། །འོད་གསལ་བ་ལས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་ འགྲོ་བ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྱེད་པ་པོའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་ཡང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ངེས་པ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱི་དཔེ་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚུངས་པ་དང་། རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ བྱའོ།།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྨན་གྱིས་གསོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ནད་སྐྱེ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྱུ་མའི་སྨན་པས་ནད་ལས་རྒྱལ་ བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་མན་ངག་དག་།ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་འཇིགས་ཆེན་ལས། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་སླའོ། །སློབ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ། གང་ཞིག་ ང་རྒྱལ་དྲི་མས་སྦགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་ལོ། །བདེན་པར་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པའི་ཚིག་གོ། །རྣམ་པར་མཁས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་པོའོ། །གཅིག་པ་ནི་བླ་མ་ལ་མཉན་པ་དང་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །ཁ་ཅིག་སེམས་ དཔའ་ཅན་ཞེས་ཀློག་སྟེ་བསམ་པ་རྫོགས་པ་ཞེས་པའོ་ཞེས་པས།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་འཕྲོག་རྫོགས་སོ།། །།བདག་བྱིན་བརླབ་པ་མ་གཏོགས་པ། །རིན་ཆེན་གཞན་དག་འདི་ན་འང་མེད། །མེ་ཡི་ སྦྱངས་པའི་ནོར་བུ་བཞིན།།འོད་གསལ་རྣམ་དག་ཉིད་ལས་སོ།
相即決定了知。
雖如是，一切唯所成辦。
一切印即一切有，即大樂。
由彼大樂自性，此等一切世俗諦相依止，瑜伽師由知，自身當隨成就義。
"煩惱"等，業道即十善等。
身聲表欲現生。云何？
說亦由煩惱，由彼生。
是故作者及果亦復如是。
由光明大空彼生眾生，故為作者。
由決定了知此等諦故為果。
爾時當了知瑜伽師幻身喻如陽焰相等、如夢、如乾闥婆城。
"此"等，"彼等由幻藥治"者，彼等未證如幻三摩地瑜伽師生種種病，由證如幻三摩地者以幻醫勝病義。
"加持教授"等至"大怖苦海"終，由根本易解。
說令弟子決定了知："何人慢垢染"等亦明。
"說真實"者即真實語。
遍善巧即遍觀察者。
一者即于上師聞讀等作者。
有謂讀為"具勇"，謂圓滿意樂。
加持次第義略說奪瑜伽師意竟。
除加持外，余寶此中亦無，如火煉寶，由光明清凈性。
།དེ་བཞིན་དུ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་ནས། སྟོང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་ འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ཉིད་བསྟན་པར་འདོད་ནས།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་སེམས་དཔའ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཞེས་སྤྲེལ་ལོ། །ཅིར་ གྱུར་བ་ལས་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པ་པོ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་པོའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ མངོན་པར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་འོད་གསལ་བའོ།།དེ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་པའི་རིམ་པ་བཞི་པའོ། །བཤད་པར་བྱ་ནི་བསྟན་པར་བྱའོ། །བདག་གིས་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ ཀྱིས་སོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དག་གི་རང་བཞིན་འདི་ནི་རང་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་རང་ཉིད་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་རང་འབྱུང་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །གཅིག་ པུ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།།ཁམས་གསུམ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཏེ་དེ་དང་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལྷག་གོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མན་ངག་རྣམས་ནི་རབ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་མཉེས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འདོད་ པ་ལྔ་ལ་ཉེར་ལོངས་སྤྱོད།།ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་སླ་བར་བཤད་དོ། །སྣང་བ་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ། བླ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལའོ། །ཅི་ལས་ན་སྙོམས་པར་ འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ལས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དབང་པོ་གཉིས་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཞེས་པ་ནི་ཆོ་གའི་སྒྲ་དོན་ཏོ།
如是知由緣加持為先應入光明，欲說以禮敬四空自性大金剛持為先之續，故說"禮金剛薩埵"等。
金剛亦此薩埵亦此，故金剛薩埵，即空性大悲無別體性，禮敬彼已而連。
由何成？一切空示者，即示近一切空光明故，為一切空性示者。
是故，四空自性，金剛薩埵體性四現證菩提次第，即現即由一切當正了知故，圓滿菩提即光明。
別別了知彼次第即現證菩提第四次第。
當說即當示。
我即龍樹。
彼金剛薩埵及金剛阿阇黎自性，說此為"自生"等。
由遍知一切事無自性故自生，故自生即世尊。
唯一即金剛薩埵。
三界勝天即金剛阿阇黎，由彼彼金剛薩埵金剛阿阇黎勝。
何故？由善授教授故。
"彼正悅"等至"近受用五欲"終，由根本說易解。
"當生諸現"者，當生起並體驗現等三智，于勝作印。
由何？由等入儀軌，即金剛蓮花和合為先，由二根平等合故為儀軌聲義。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་ཉིད་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། །དེ་དག་པར་ཞེས་གསུམ་པོ་ ཡང་།།རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །ཞེས་སོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའིའོ། །རབ་སྟེ་དང་པོ་ནས་འབད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལས། བུམ་པ་ལ་སོགས་ སུ་ལེགས་པར་བཞག་ནས་ཏེ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུའོ།།ལ་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་པདྨའི་སྣོད་དང་། །སུ་ཀ་ཏི་ཀ་དང་དུང་ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་ངོ་། །མཚན་ཕྱེད་ན་དབང་བསྐུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྲོད་ལ་ཕྱོགས་པ་ནས་བརྩམས་ནས་མཚན་ མོའི་ཆུ་ཚོད་བདུན་པའི་མཐར་ཐུག་པས་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དང་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་བྱིན་ནས།སྣང་བ་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩ་བ་རུའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་ཕྱི་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།།སླར་ཡང་བཞི་པའི་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ཡང་ངོ་། །འདི་དག་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་སྨོས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་དབུས་སུ་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་རིག་པར་བྱེད་པ་བརྫུན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བླ་མས་མཚན་མོའི་ཐུན་གསུམ་པའི་ལྷག་མ་ལ་བསྟན་པ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ལས་སོ།།གཞན་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱོགས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཤེས་རབ་གང་ལ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་གསུམ་ པ་ཉིད་བཞི་པར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ནོར་བུའི་དབུས་སུ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་བསམ་པར་བྱའོ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ ནི་དཔེ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་དབང་བཞི་པའི་དོན་ཏོ།།ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བརྒྱ་པར་གསུངས་པ། ཡང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་སོ།
如是復說無上密意："貪慾及離貪，彼等凈三者，由金剛蓮花，二根平等合。"
"于瓶等"等，菩提心即世俗。
由最初殊勝精進，善置於瓶等，為灌頂密義。
等聲攝蓮器、善器及凈瓶等。
"午夜灌頂"等，從初夜始至夜七時終，授阿阇黎灌頂及密灌頂已，初現智于金剛寶根。
令彼體驗勝智第二已，后當授般若智慧灌頂。
複次第四現灌頂亦爾。
當說此等體驗體性：說般若灌頂即得近對治現。
寶生金剛寶中大樂了知，為虛妄習氣所染體性，上師于夜第三時余示彼體驗體性，此說一分。
余當說第四灌頂離相分：於何般若示體驗加持相之般若，當授第四灌頂。
然第四灌頂體驗智于金剛寶頂，第三即成第四。
云何成般若智？于寶中別別了知彼即當思寶頂。
不可言說樂光明自性離習氣智為所喻，此第四灌頂義。
百五十頌說："復有習氣彼等亦無過，為一向救護。"
།རིམ་པ་འདིས་དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་བླ་མས་སློབ་མ་བཟང་ལ་ཞེས་སྦྲེལ་ ལོ།།དབང་བསྐུར་ཡང་དག་ཐོབ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་བཞི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ནས་ཏེ། དེ་ཡང་ཚིག་གིས་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་བཞིན་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་ནས་སོ། །ཐོ་རངས་དུས་སུ་ཡང་སྟེ་མཚན་མོའི་ལྷག་ མ་ལ་འོད་གསལ་བའི་མན་ངག་གི་ཁྱད་པར་སླར་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ།།ཡང་དག་མཆོད་ནས་མཉེས་བྱ་སྟེ་བཤད་པར་བྱ་བཞིན་པའི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་ལའོ། །སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བྱས་པས་སོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སྒྲས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་མངོན་པར་བརྗོད་ལ།འདིས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་བྲལ་བ་སྟེ་བག་ཆགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའོ། །འདོད་ པས་མ་གོས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྲེད་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བཅིངས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངེས་པར་སངས་པས་ན་དམིགས་མེད་ཅེས་བདེ་བའི་ཚིག་གོ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་གྱུར་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཕྱག་འཚལ་གྱུར་པ་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་བར་ བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་གོ།།དམིགས་མེད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ལ་འདི་འདྲ་བའི་ཚིག་སྦྱོར་བ་ཚིགས་བཅད་གཞན་ལ་ཡང་མཁས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །མི་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལའོ། །ཁམས་ རྣམས་ལ་སྟེ་ཁམས་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་བླངས་ནས་དེས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལའང་སྟེ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མཐར་ཐུག་པ་བསྡུས་ནས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ པོ་རྣམས་ལ་རང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་འདི་རྣམས་མི་བརྟན་པ་སྟེ་ཁྱེད་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་གྲོལ་པའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཀུན་རྟོག་མེད་དོ། །ཐུགས་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའོ།
由此次第金剛上師于善弟子作灌頂而連。
"得正灌頂已"等，得四灌頂體驗體性正已，復由別別言說所示，如所說次第得已。
復于黎明時，即夜余，由光明自性復以光明教授殊勝。
正供養悅意，即以如所說贊上師。
由弟子合掌。
"定解脫三界"等，三界聲說所取等心對治現三智，由此解脫即離，由無習氣自性故。
是故等同虛空。
于無染欲者，即非為貪慾正繫縛。
由定斷所緣分別故，無所緣為樂語。
"敬禮汝"即為汝敬禮，當作禮敬。
于無所緣語，如是語合，于余偈亦當善察。
"不住"等，于蘊即色等五蘊。
于界即取四界等乃至法界終，由彼當遍知十八界。
于處亦即攝眼處等乃至法處終，當成就自定解十二處，此等不堅即汝不當堅，由光明自性故。
是故解脫顛倒。
"無分別"等，即離分別。
彼即無遍計。
心極不住，即由極不住自性故。
是故不可思議作意，不應思即遍計。
།གནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བླ་མ་ལ།བསྟོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་བ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གོ་སླའོ། །བསྟོད་མ་ཐག་ཏུ་སླར་ཡང་ཆེས་ཏེ་སླར་ཡང་ནན་ཏན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ་གསུངས་པ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཡོན་ཏན་ དམ་པ་ཡང་དག་བརྗོད།།ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་གསལ་ལོ། །སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་སྐྱེ་ནས། །དེ་ནས་རིམ་པ་འདི་ཉིད་བརྩམ་ནི་རིམ་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྒོ་ནས་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ ཆུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ།།སྣང་བ་མཚན་མོ་འཆི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ནི་མཚན་མོའི་ཆའོ། །གསལ་བ་ཉིན་མོའི་ཟེར་འགྱེད་འགྱུར་བ་ཉིན་མོ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མཆེད་པའོ། །སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་འབྲེལ་ པའི་མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ངོ་བོའོ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་འདི་དག་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་ལན་ཅིག་མིན་པར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྦྱར་ཏེ་ཡང་དག་པར་འབྲེལ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཚན་མོའི་ཆ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུང་ བྱའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་བླ་མ་མཚན་མོ་དང་།ཉིན་མོ་དང་། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཆ་འདི་དག་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་འདིར་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་ ཞེས་དགོངས་པ་ལ།གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པའི་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་འདི་དག་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དབང་བཞི་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ།།དེ་འདིར་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་འགྱུར་བར་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། །མཚན་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མོ་ལས་བྱུང་བས་མཚན་བྱུང་སྟེ། ཨ་ཎའི་རྐྱེན་ནོ། །མཚན་བྱུང་མུན་པ་ནི་སྣང་བ་ ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་ཉམས་པའོ།།མུན་ནག་མ་ལུས་ཏེ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ།
從"無住"等至"弟子合掌于上師，贊已"終，由根本易解。
贊已即刻復說更殷重祈請："
大怙主賜我"等至"正說勝功德"終亦明。
生悲憫于弟子已，"爾時始此次第"即當始說由現證次第門內現證次第。
當示外現證彼許。
"現夜死"等，般若自性現為夜分。
"明日放光成"日即方便智自性現增。
與現增相連際即近得現體性。
此三智自性等不一時，即一切時合當正相連義。
"非夜分"等，示為所取對治現等，了知上師夜、日、時際分此等不成三智彼許，當說此光明自性。
雖爾，思光明自性何？說："何者解脫諸自性"，即離此與自性相連遍現三智，即遍舍。
彼何？勝義諦第四灌頂所說大樂體性一切空相。
此中菩提剎那成，上師勝說瑜伽師境。
"夜生"等，由夜生故夜生，阿拏詞綴。
夜生暗即現等智損壞。
暗黑無餘即一切離，時際現亦何剎那，當說此。
།ཅི་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་ཡང་ཡོད་ཅེས་འདྲི་ བར་དགོངས་པ་ལ་ལན་གསུངས་པ།འདི་དག་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཁྱད་པར་ནི་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་བ་དེ་འདིར་སྐད་ཅིག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དྲི་མེད་དེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་བ་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་ ཡང་དག་པའི་མཐའ་རུ་བསྟན་པར་བྱའོ།།སློབ་མ་ལ་ཡང་སློབ་དཔོན་མཆོག་སྟེ་གཙོ་བོའི་བླ་མ་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་རིབ་རྣམ་པར་བཅོམ་པ་སྟེ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཉིད་རབ་རིབ་སྟེ་དེ་སྤངས་པའོ། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དེ་གསུངས་པ། སྐྱ་རེངས་ འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་རྩ་བར་བཞུགས་ནས་ནི། །དེར་ནི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། །ཤཱཀྱའི་མགོན་པོས་བརྙེས་ནས་ནི། །འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་སྟོན་པར་ མཛད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་རོ། །ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་འདིས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱས་པས་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྨིག་ རྒྱུའི་རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱི་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་འདི་དག་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ནི། དེ་རྣམས་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་བླ་མས་ བསྟན་ཏོ།།འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སློབ་མ་དེས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ནང་གི་བདེ་བ་ཉིད་རྣོ་བའི་རྣམ་པར་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད། རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པས་འདི་དག་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ། དང་པོར་སྨིག་རྒྱུའི་རྣམ་པར་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ་། །གཉིས་པར་སྣང་བ་སྟེ་ཟླ་བའི འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ།།གསུམ་པར་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པར་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ་མུན་པའི་རྣམ་པའོ།
思問何為時際現自性？抑或有餘？答：此等損壞體性由前即沒。
雖爾，剎那差別即乃至日未升，此當說為剎那。
無垢即離垢一切空光明剎那，當示為真際。
于弟子復勝阿阇黎即主上師何差別？破翳即現等三智即翳，斷彼。
無上密意亦說彼："
于晨曦時分，由金剛等持，住菩提根本，于彼降諸魔。
彼即無上智，釋迦怙主得，為利三界故，於此即示彼。"等廣說。
"示外菩提"即由能示。
"令得"等，由此內現證次第當說，由正了知樂故，初即當生唯一陽焰相智，后當生現智三次第終。
此四智無習氣體性，彼等上師示為第四剎那。
何光明剎那之剎那，彼弟子得佛菩提即佛性。
云何成佛性？內樂即利相生體性一切空相，離濁即離煩惱，由此等即說為無生體性。
如是集論亦說："初見如陽焰相具五光聚。
二現如月光。三現增如日光。
四近得現如暗相。"
།དེ་ནས་མུན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ།།ད་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་བསྟན་པ་གསུངས་པ། ཐོག་མེད་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཐོག་མེད་བྱུང་བའོ། །འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་ ལས་མཐའ་མར་བྱུང་བའོ།།ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་དབུས་མིན་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་དང་པོར་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ནི་མཐའ་མ་འདི་དག་གིས་དབུས་སུ་ངེས་པར་གནས་པའི་འོད་གསལ་ལོ་ཞེས་པས་དབུས་སུ་བྱུང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་བྱུང་བའོ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱས་ནས་མཐར་བྱུང་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་དབང་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ནི་ཡང་ན་དེ་ལྟ་ལ་ ཡང་།སྒྲ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་དོན་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་དོན་གྱིས་ཕྱོགས་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཁས་པ་རྣམས་རྒྱུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ རང་བཞིན་གསུངས་པ།འགྲོ་དང་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འབྱུང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་གཟུགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་མཚར་མིན་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་ པོར་ཞེན་པ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གནས་པ་མིན་ཡང་ནི་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་གནས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའང་མིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཡོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གྲོལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའོ།།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་གཟུགས་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམས་ལ་འདི་དག་དང་ འདྲ་བར་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདིར་བྱུང་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
爾後離暗剎那，見極明光明常現自性，勝義諦相以智慧眼。
今說光明自性別示："無始生"等說，由此等法住法性故說無始生。
由光明次第末生。
雙運次第非中生。
加持即初雙運次第末，此等定住中光明，故中生。
雙運次第即諸佛體性故無邊生。
除三智分別已末生，即當說光明第四灌頂相。
此中偈或復如是，此三聲於三義，復由義入無上分入者。
如是智，諸智者常說一切空。
說此智自性："去來"等，本來無生體性，不生去來等言說。
極稀有色即法身自性故。
非稀有即說諸執著種種事故。
非住亦即一住故住。
由遍一切故亦非速去，由前說明。
"何有"等，何無分別智，解脫有無言說即遍舍。
雖爾，于彼有無雲何？能生者世俗當此說。
"福非色"等語，如此等說，瑜伽師當了知。
此生即由離福罪故。
།དེ་ཅི་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་རབ་ཏུ་གསུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ།།ལུང་དུ་ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་དབུ་མའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་མཐོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་སྟེ་གལ་ ཏེ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་སོ།།ཇི་སྲིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དོ། །དབུ་མའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སེལ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་ཅི་ལས་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ་རྙེད་ནས་རྒྱུ་དང་མི་ རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དེ་བརྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་གཉེན་གཅིག་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མིའི་སེང་གེའོ། ། ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཁྱམས་པར་བྱེད་པའོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་མཐའ་དག་གོ། །དེ་ནི་མི་ཟད་པ་སྟེ་ཟད་པ་མེད་པའི་ལུས་ཐོབ་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཡོན་པའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པས་བསྲུབས་པས་ཡོན་པོ་མིན་པའི་ལུས་སོ། །ཐུགས རྗེས་བཀུར་བར་བྱེད་བཞིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་སྟན་ལ་མི་ཞེས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་སྟན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟན་གྱི་འཆིང་བ་བསྟན་པའོ། །སྟན་ལ་བཅིངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མིག་ བཙུམས་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པས་བརླན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་རྒྱས་མིག་སྟེ་དགའ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་གཞག་ཡིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་བྲལ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚིག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ།
彼何？一切空。
彼即具一切相勝如是自性智。
此一切空諸佛即正覺諸佛極說。
教中亦說："諸如是隨中義見，彼等於真如知者現前，若由正知。" 乃至一切遍計彼一切無。
中無遍計彼，何有遮立？
"如是"等，如是無生體性彼即得已，由動不動體性即堅與行事一切體性如是一味故。
行親一即無緣大悲自性故。
何瑜伽師智自性人獅。
遍行即漂泊。
無餘行即一切。
彼得不盡即無盡身。
"彼非曲身"等，由如是力攪故非曲身。
由大悲承事故，于有情利極入故。
"彼不坐座"即由無定座故。
示座繫縛。
不繫于座。
由光明自性故，彼閉目。
由空性力潤故廣目，即由勝喜故。
等持即由觀如是故。
此非等持即由定觀一切事如是體性故。
由唯空究竟故離言。
由作有情利故具語。
།ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའི་ངེས་པ་སྟེར་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་ངན་གྱུར་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་བརྒྱད་རྣམས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་བྲན་གྱུར་པ་དེ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་ པ་གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རིག་ཅིང་ཉེས་ཀུན་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།།མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རིམ་པ་འདིས་བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་དམིགས་པར་བྱ་ཞིང་གོམས་པར་བྱའོ། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ འང་རྗེས་གཞིག་ལ་སྟེ་རིལ་པོ་སྟེ་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པས་རིལ་པོར་འཛིན་པའོ།།འདིའི་རིམ་པ་ངེས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་སྟེ་ཕྱི་ནས་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །རེ་ཞིག་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མགོ་བོ་རྐང་པའི་བར་དུ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ།།རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། བརྟན་པ་དང་ནི་གཡོ་བ་ཉིད། །དང་པོར་འོད་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཏེ་ཀླུང་ངམ་ལྡེང་ཀའི་ཆུ་ནི་དྲི་མེད་ལའང་། ཐིག་ལེ་གང་ ཞིག་ཐིམ་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་མན་ངག་གིས་ཕྱི་ནས་བདག་ཀྱང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་སྟེ།འདི་བྲིས་པ་ལ་ནི་འདིར་དགོངས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །ཅི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པར་བྱའམ་འོན་ཏེ་ཐ་ དད་པས་ཤེ་ན།འདིར་སྒྲུབ་པ་སོ་སོར་གསུངས་པ། རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་དག་གི་བར་དུ་སྦྱོར་བ་གཅིག་པ་འདི་འདོད་དེ་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་དཔེ་སོ་སོས་གསུངས་པ། དབུགས་ཀྱི་རླུང་ནི་མེ་ལོང་ ལ།།ཀུན་ནས་ཐིམ་འགྲོ་ཇི་ལྟ་བར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རྐང་པ་སྦྱོར་བ་རྣམས་མ་བྱས་པ་ནི་རྩ་བར་མཆོག་ཏུ་ཆེས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
具受用即得世間出世間圓滿定故。
惡色即背八世法故。
彼即世間怙，由證諸佛如是故。
他仆即由無慢故。
何勝解彼即知真實盡諸過。
"得教授弟子"等，由此次第當緣修二種禪。
持圓次第，如是亦隨破即由空性持蘊為圓，故持圓。
此次第定。
如是隨即後分為隨破。
且當示持圓次第："乃至從頭至足"等偈。
隨破次第亦修彼，此次第即"堅"等：
堅與動，初作光明，即如龍樹水無垢，何點融，由教授后亦作光明自性隨破次第，此寫不作此意。
何一瑜伽師作持圓與隨破？抑或異耶？
此說別修：持圓與隨破間欲此一相應，于彼修習。
云何別了知？此義說別喻：
"如氣息風，遍融于鏡"等偈足相應未作，由根本極明故。
།འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་། ཀླུང་ངམ་ལྡེང་ཀ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆུ་ལ་ ཐིག་ལེའང་གང་ཞིག་ཐིམ་པར་བྱེད།དེ་བཞིན་དེ་དག་རིམ་མཐར་རྗེས་གཞིག་པར་གསུངས་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྟགས་མཐར་དྲན། །མེ་ལོང་ལ་ནི་རླུང་དག་རིམ་པར་སོན་པས་ཟད་པ་དེ་བཞིན་ཡང་དག་བལྟ། །རིལ་པོར་འཛིན་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པར་འདོད་པ་འདིར་ནི་དེ་ བཞིན་ཡང་དག་བརྟག་།ཅེས་སོ། །འགྲོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་སླའོ། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་ལན་འགའ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་བྱ་བཞིན་པའོ། །གཟུགས བཅས་འོད་ཟེར་དེ་དང་དེ་སྟེ་འོད་ཟེར་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་གྱིས་གལ་ཏེ་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱང་དགའ་བས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར བྱེད་དོ།།ནིའི་སྒྲ་ནི་རྐང་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །འདིའི་དོན་གྱི་དཔེ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་དང་བའི་ཆུ་ཀླུང་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །འདིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞབས་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་བསྟན་ ནོ།།འདི་ཉིད་སླར་ཡང་ལྡང་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷའི་ལུས་སུ་གསུངས་པ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་ལ་ལྟོས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །མེ་ལོང་ལ་ སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་མངའ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་བརྟག་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་ པར་བྱའི།ཁ་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཙམ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་པ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལྷའི་ལུས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་མོ། །ཟུང་ དུ་འཇུག་པ་ཅན་ནི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་ལས་སོ།།སོགས་པའི་སྒྲས་ལས་དང་ཆོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་གཟུང་ངོ་། །འོད་ལྔ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཡི་སྟེ་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་བསླང་བར་འགྱུར་རོ།
聖天足於集行中亦說："如龍樹無垢水，何點亦融入。
如是彼等次第終隨破說，瑜伽師念至相終。
鏡中風次第盡，如是當正觀。
持圓作次第欲此，如是當正察。
" 從"去"等至"知真實"終，從根本易了。
"為有情利時時成"者，即作有情利。
具色光彼彼即具五光金剛薩埵自性，若作爾時，剎那由殊勝加持次第，亦以喜作息等事皆圓滿。
尼聲即于圓滿足。
說此義喻："如從凈水流"等偈。
此于雙運次第，聖龍樹足別示。
此即復說起體性天身："觀五部佛"等，即說如是何依五佛部大手印。
圓滿生鏡等五智天相即大手印，彼復大持金剛身。
即由此故，大手印即五佛主體故。
於此義增勝解當說察聲，非於一切處住分別。
由僅此增勝解，由業體殊勝天身得體驗。
如是亦說雙運道。
雙運者即果，由說等。
等聲取業法大手印。
五光遍起即具五色光大手印遍起，當正起。
།གང་ དུ་ནམ་མཁའ་ལའོ།།ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་ལྟར་རོ། །འདི་དངོས་པོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཐམས་ཅད་སྟོང་པས་དག་པར་བྱེད། ། ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བཤད་པ་མངོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བཞིན་པས་དག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ངག་གི་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་བཤད པའོ།།སློབ་མ་བཟང་པོ་སྐལ་བཟང་མན་ངག་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སེམས་ཏེ་དོན་གང་གི་ཕྱིར་དུ་བྱང་ཆུབ་ལ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་བདེན་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་བླ་མའི་སྤྱན་སྔ་ནས་སླར་ཡང་ལག་པ་མེ་ཏོག་ འཛིན་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་པས་བླང་བར་བྱ་ནི་ལིང་ངའི་ལ་མིག་གི་གཟུགས་ཕྱིས་པ་མཐའ་ཡིས་སོ།།ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་གཞུང་སོ་སོའི་མཐར་གྱིས་བཤད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མར་ཤེས་རབ་ཉི་མ་ཉིན་མོའི་ལྷག་མའི་ཡེ་ཤེས་ སྐད་ཅིག་བཞི་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བླ་མས་སླར་ཡང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ཉིད་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་བཟང་པོ་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ བྲལ་བ།།ཞེས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་དང་འཛིན་པ་པོ་སྤངས་པ་ནི་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ། རབ་ཀྱི་རབ་ཀྱི་སྒོམ་པ་པོས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས་ཏེ། ཇི་ ལྟར་ཤིང་དང་རི་དང་འབབ་ཆུ་དང་།རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སློབ་ མའི་ཆེད་དུ་བླ་མ་མཆོག་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ།།འདིས་འདི་བཤད་དེ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐེག་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་རིན་ཆེན་ཚིག་ཉིད་དུ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་འདིའི་དོན་བསྟན་པ་དེ་ནི་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྒྲར་མངོན་ པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།
何處？于虛空。
云何？如帝釋弓。
此為定配一事自性於一切事故說："結手印"等至"一切空凈治"終說當顯說。
一切空即由無分別習氣障盡斷體性，由修無自性而凈治，此語攝義釋。
"善弟子具福得教授"等，于菩提即心，為何義故菩薩于勝義諦顯說者。
此于上師前復作持花合掌手，當取即以眼形末邊拭。
云何作當了知？此義當入別論終釋：
初當說智慧日晝余智第四剎那，上師復示何者，即由語門當取，得善弟子由正教授攝義當取等。
"離一切事"即離一切事蘊界處所取能取捨，彼自正知體，勝中勝修者當知。
由法無我等性，如樹山流水海等法本來不生自體如是自性，如是："自心本來不生，空性自性。"
為弟子勝上師別觀。
此說此：于深廣乘增勝解，灌頂寶語即授，此義示即復如是第四灌頂聲當顯說俱生喜當示，此即真實。
།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ནས་བླ་མའི་ཆེད་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། སློབ་མ་ལ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་གོ་སླའོ། །ཅི་ལྟ་བུར་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དྲིན་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོབ་པ་ནི་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་རྙེད་པའོ། །སློབ་དཔོན གྱི་དྲིན་ནི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ནོ།།དྲི་མེད་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་དངོས་སུ་སྦྲེལ་ལོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཅི་ ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན།དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་བའོ། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དག་པའོ། །མཚོན་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་ རང་བཞིན་ནི་དགེ་ལེགས་སྐྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱང་འདས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་པའོ། །དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་པས་ཁམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས་སོ། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟོག་བྲལ་ལོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །བསོད་ ནམས་མིན་པ་དག་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཏེ་བྲལ་བ་རང་ཉིད་འདིར་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་སོ། །མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་བདེ་བ་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ་གསང་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་།བདེ་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ཏེ་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་བདེ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ བདེ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་དེའི་རིམ་པའོ་ཞེས་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་འཕྲོག་རྫོགས་སོ།
"爾後"等，爾後為上師當獻隨順供養。
從"寶"等至"何況余弟子"終易解。
云何體性所得智慧彼果說："從阿阇黎得恩"等，得即得彼教授。
阿阇黎恩即上師恩德。
無垢即離垢何堅慧，如是詞相應。
住真實道瑜伽師當修真實，如是直接相連。
真實瑜伽師云何？一切事自性真實。云何？
由無礙故明。
由離二障故凈。
由難表故極細。
最寂自性即由生善故。
由生佛涅槃故解脫。
彼能持者即界，即佛涅槃界。
由離有與涅槃二故無二。
由超一切分別故離分別。
由一切時體驗樂相體性故常樂自性。
彼現證即瑜伽師。
解脫非福德即離，此自即于修真實者成薄伽梵。
金剛薩埵即成金剛自性而住。
最勝秘密樂現覺次第者，即最勝亦彼亦秘密彼，及樂亦彼亦現覺彼，
即最勝秘密亦此及樂現覺亦是，即最勝秘密樂現覺即光明，彼次第，如是光明次第義略說瑜伽師意奪圓滿。
། །།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་དགོངས་ནས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འོད གསལ་ལས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་ལྡང་བར་བྱེད་པ་ཕྱག་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མགོན་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོབ་པར་གྱུར་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་ རབ་ཏུ་བཏུད་ནས་སོ།།ཡང་དག་པར་ངེས་པའི་དོན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐ་མ་བྲི་བར་བྱ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །རྒྱུ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ཏེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྒྲས་ མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདི་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཟུང་འཇུག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པའོ། །ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ཐ་མ་ནི་ཟུང་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །འཇུག་ནི་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་ གྱུར་པའོ།།སྣ་ཧ་འཆིང་བ་ལའོ་ཞེས་པ་འདིའི་བྱིངས་ལས། ཀྟའི་ས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ལས་ཕྱི་མ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ པའི་སྒྲར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་འོད་གསལ་ལོ། །རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤང་བ་ལ་སྟེ་གསུངས་པ་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་རྟོག་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ ཏོ།།གང་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉི་ག་དག་གང་དུ་སྟེ་ངོ་བོ་གང་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་རོ་མཉམ་ཞིང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་ བརྗོད་པར་བྱའོ།།རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞན་ལ་ཡང་གཅིག་གྱུར་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚིག་དག་གིས་བཤད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཅི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྒྱུ་མའི་ལུས་སོ།།རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །ཤེས་ནས་ནི་བློས་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་སོ། །འདི་དག་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །གང་གིས་རིག་པ་ནི་ ཤེས་པའོ།།རྣམ་བཅས་དངོས་པོ་ཀུན་བཏགས་ནས། །ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་བཏགས་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ།
為利有情現前思已，由昔願力從光明起雙運次第，欲以禮敬為先而示，故說"因果體性"等。
怙主即成世間救護。
禮敬即極敬禮。
當寫真實決定義雙運最後次第，如是相連。
云何？怙主因果體性。
果即光明。
因即幻身，當以加持聲顯說。
此等一性即具果因體性雙運。
即由此故離一切二。
雙運最後次第者，雙即因果。
運即成一和合。
"那訶"于繫縛，此從詞根，加克多薩極相應。
從光明次第后即殊勝。
"輪迴"等，輪迴即世俗諦，當以加持聲說。
涅槃即勝義諦，即光明。
于舍二分別即說亦由離二諦分別，離二分別即雙運次第義。
何處成一事即世俗諦與勝義諦二者何處，即於何體成一事，得等味及一性，如是當說雙運。
由此次第于余偈亦當察以成一雙運語說。
云何由諸智？"遍染清凈知"等，遍染清凈即幻身。
清凈即光明。
知即由慧別了。
此等成一事即一性。
由何了知即智。
"具相一切事分別"者，具相事一切分別即加持。
།རྣམ་མེད་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །འདི་དག་གཅིག་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་ནི་ཐ་ སྙད་དུ་བྱེད་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་རིག་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུང་བྱ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །འཛིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་སོ་ཞེས་པའི་རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་བློའི་རྣམ་ པའོ།།ཡོད་མིན་ཏེ་ནི་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་བའོ། །གང་དུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལའོ། །མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བཤད་པ་སྟེ་སྨྲས་པའོ། །རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་སོ། ། ཆད་པ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ནི་སྟོང་པ ཉིད་དོ།།ཐབས་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །གང་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་ ཅེས་པ་ཡང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོའོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མི་ཟད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་ པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ།།གཉིད་ལོག་པ་དང་རབ་སད་པ། །གནས་སྐབས་འདི་ཉིད་སྤངས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །རབ་ཏུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །མཉམ་པར་ གཞག་དང་མ་བཞག་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །དྲན་དང་དྲན་མིན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དྲན་མི་ན་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །དྲན་པ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ སོ།།ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་ལོ།
了知無相即光明。
此等作一性而行即施設。
彼瑜伽師了知即能知。
"所取能取"等，所取即光明。
能取即未清凈幻身，如是二分別即心相。
非有即不當生。
何處即于智。
成不可分時說即言。
"常斷分別"等，常即未清凈幻身。
斷即光明。
"智慧悲心成一性"等，智慧即光明。
悲心即未清凈幻身。
"方便智慧和合"者，智慧即空性。
方便即幻身。
"何處有餘蘊，如是無餘蘊"等，有餘蘊即幻身。
無餘蘊即涅槃。
"何處人無我"等，人無我即加持體性。
法無我即光明。
從"知"等至"無盡瑜伽師住"終易解。
"睡眠與覺醒，離此二時位"等，睡眠時位即光明。
覺醒時位即幻身。
"等持非等持"等，等持即光明。
非等持即幻身。
"念與非念解脫"等，非念即光明。
念即幻身。
"貪離貪解脫"等，貪即幻身。
離貪即光明。
"所作與能作"等，所作即光明。
།བྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ སོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་གཅིག་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་གངྒཱའི་བྱེ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའི་བར་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ཀྱང་ཡོད། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྗོད་པར་ བྱེད་པའི་ཚིག་ཀྱང་ཡོད་པས་འདི་དག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཤེས་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོར་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་མཁས་པས་རྣམ་གྲངས་པའི་སྒྲར་བྱའོ།།སློབ་བཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་བཞིན་པ་ནི་འབད་པ་བྱེད་བཞིན་པའོ། །རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ།།སྤྱོད་པའང་དེའི་དོན་དུའོ། །འདིར་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདིར་ནི་མན་ངག་གི་ ཁྱད་པར་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པའང་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པར་བསྟན་ཏེ་དེ་ནི་འདིར་མ་བརྗོད་དོ།།སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་། ཤིང་ཡང་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཏཱ་ལའི་འདབ་མ་ ཡང་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཤིང་བལ་ཡང་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནས།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གོ་སླའོ། །འདི་དག་ཀྱང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་པ་རྩོལ་བ་མེད་པར་བྱིས་པ་བཞིན་ དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ།དེའི་ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆར་འབེབས་སོ། །དཔལ་འདུས་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པར་ཡང་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱིས་ཆ་རིག་པ། །བློ་ལ་གོས་དང་མ་གོས་པ། ། དེར་ནི་བདེ་བས་རྟག་ཏུ་གནས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱས་ནའོ། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམས་སྤངས་པ། །རང་བཞིན་ཤེས་པས་མི་གོས་ཏེ། །པདྨའི་འདབ་མ་ཆུ་ཡིས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བཤད་ནས་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར ཐུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བཤད་པ་ནི།ཆེས་གསལ་ལོ་ཞེས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་དོན་མདོར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།
能作即幻身。
從"生起次第此一"等至"如恒河沙"間，有顯說世俗諦語，亦有顯說勝義諦語，於此等現了已，由說雙運體性次第，智者當作異名聲。
"學習"等，學習即正精進。
大瑜伽即住雙運位而修雙運。
行亦為彼義。
此中當行極無戲論行，此為余。
此中由教授差別，無戲論及極無戲論行亦于略作次第中示，此處未說。
集行中亦說："木亦燒成灰。
多羅葉亦燒成灰。
棉亦燒成灰。"
欲示一切處由自性一性慢當行故說，從"如自身"等至"一切圓滿成就"終從根本易解。
此等於集行中亦說：瑜伽師一切從未斷疑無勤如嬰兒而行，爾時降一切圓滿雨。
吉祥集密廣釋中亦說： "
金剛蓮花等合故， 由三智慧分了知，
心染及與未染彼， 即由樂故常安住。
所禁亦當作。
舍作非作諸， 由知自性不染污， 如蓮葉於水。"
說已"福德"終偈釋極明，如是雙運次第義略說瑜伽師意奪圓滿。
། །།སྐྱབས་གསུམ་བླ་མར་བཏུད་ནས་ ཤིན་ཏུ་བགྲོད་དཀའ་ངེས་པར་རིང་།།ཟབ་མོ་གསང་སྔགས་ཚུལ་ནི་རྒྱ་མཚོ་མན་དཱ་ར་ཡི་རི། །རིམ་ལྔར་རྣམ་པར་སྦྱར་ཞིང་བསྒྲུབས་པའི་བདག་གི་བསོད་ནམས་ནི། །གང་ཡིན་དེས་ནི་འགྲོ་རྣམས་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་གྲུབ་གྱུར་ཅིག་།དོན་ མདོར་བཤད་པ་འདི་ཡི་ཚིག་གི་ཆུ་སྐྱེས་བུང་བ་སྦྱོར་བ་སྦྲང་ཚོགས་འཕྲོ་བཞིན་པ།།སློབ་དཔོན་སློབ་མ་གཏམས་པ་སཱ་ལ་མཆོག་གི་རི་མོར་ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐུལ་པ་ལས། །བརྟེན་པའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅེས་བྱ་བླ་མ་མང་པོ་མཉེས་པར་བྱས་ ཤིང་རིང་ནས་འགྲོ་ལ་བརྩེ།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འཕྲོག་པའི་དམ་པ་དགེ་སློང་ཐུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོ་ཡིས་བྱས་པ་ཡིན། །མ་བརྗོད་གཞན་དུ་བྱས་པ་ཉེས་པའི་ཆ་ཤས་གང་། །མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་གནད་ཀྱིས་ཡོངས་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས། །བཅུད་ ཀྱི་རང་བཞིན་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆུར།།ཉེས་པའི་འཁྲི་ཤིང་མི་ཤེས་བདག་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱེད། །འདི་ནི་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་པའི་པཎྜི་ཏ་ཐུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོས་མཛད་པའོ།། །།རིམ་ལྔའི་འགྲེལ་པ་རྣལ་འབྱོར་ པའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།འདི་ནི་དཔྱལ་ལོ་ཙཱ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོའི་ཕྱག་དཔེའི་རྒྱ་དཔེ་ལས་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་རིན་ཆེན་གྲུབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཡི་གེ་པ་དགེ་སློང་སྒྲ་ཚད ་པའོ།
禮敬三皈依上師已， 極難行且定遠， 甚深密咒法如海曼陀羅山。
於五次第修習成就我福德， 愿以此令諸眾產生就最勝菩提。
此略說義詞蓮蜂群飛舞， 師徒充滿如娑羅勝畫由慧力催生故， 依此意奪名多師歡喜久悲眾， 大慧奪勝比丘調伏吉祥賢所作。
未說他處所作過失分， 最勝功德要義普隨著，
精華自性智者功德水， 過失藤蔓無知我亦入。
此乃摩揭陀國班智達調伏吉祥賢所造。
五次第釋瑜伽師意奪圓滿。
此從賈羅扎那法賢手抄梵本譯為藏語，
比丘仁欽珠翻譯校對定稿，書記比丘聲量。