吉祥密集莊嚴論 無垢藏 蘇那巴室利密多 達磨譽 藏汉
d1848吉祥密集莊嚴論無垢藏蘇那巴室利密多達磨譽
D1848
@#།།རྒྱ་གར་སྐད་དུ།ཤྲཱི་གུ་ཧྱ་ས་མཱ་ཛ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ།དཔལ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།མ་ལུས་མུན་པའི་རྒྱུན་ནི་རྣམ་དག་པ།།འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་ཁྱད་པར་མ་ལུས་རྒྱུ།།གང་གི་སྐུ་ནི་ཚད་མའི་རྗེས་འགྲོ་བ།།ཐམས་ཅད་འདུས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བརྙེས་དམ་པ་ལ།།དོན་མེད་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།།ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་འགྲེལ།།རིགས་པས་ཕལ་ཆེར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་དང་རྣམ་དག་པས།།བླ་མས་རྗེས་གནང་མངོན་གྲུབ་དང་།།དེ་ལ་བརྙས་པ་དགག་ཕྱིར་དང་།།རྩོད་པ་ངན་པ་སྤངཕྱིར་རོ།།ལ་ལར་ཚིག་གཞན་དགོད་པ་དང་།།ལ་ལར་འདྲེས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་དང་།།ལ་ལར་སྔར་མེད་བཅུག་པ་དང་།།ལ་ལར་ལུང་དང་རིགས་པས་སོ།།འགྲེལ་བཤད་མང་པོ་བལྟ་བྱས་ན།།ཕན་ཚུན་དུ་ནི་འགལ་བ་ཡིན།།གང་རྨོངས་དེ་ནི་དགག་དོན་དུ།།ཀུན་ལས་གཅེས་པ་བསྡུ་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་གཏོགས་པ།།གང་རྣམས་མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་བློ།།གང་རྣམས་མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ཚིག།།ཅིས་ན་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཡིན།།ཚད་མ་ལུང་དང་མི་འགལ་བ།།མཐོང་དང་མ་མཐོང་བ་ཡི་ཚིག་།གང་རྣམས་དེ་ནི་མཁས་པས་གཟུང་།།གཞན་དུ་འདིར་ནི་ཁྱེད་ཅག་སླུ།།བསྟན་བཅོས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་།།རང་གི་ཚིག་གིས་མི་གནོད་པ།།དེ་གཟུང་མཐོང་དང་མ་མཐོང་ལ།།འདི་ནི་རིགས་མཁྱེན་འདོད་ཕྱིར་རོ།།དམ་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་།དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐོས་པ་མེད་ན་ཕལ་ཆེར་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་གོ།།འདིནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསེ་རུ་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་མིགནས་པས་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་འདམ་སྐྱེས་ལྟ་བུ་སྟེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ཀྱང་དེ་ཉེས་པས་མི་གོས་པས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་།ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་།།སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་སོ།།ཞེས་བརྗོད་དོ།།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ཏེ།སོ་སོའི་བདག་ཉིད་རིག་གྱུར་པ།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
梵文題目:Śrī-guhya-samāja-alaṃkāra-nāma
藏文題目:དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱན་
漢譯:《吉祥密集莊嚴論》頂禮吉祥文殊金剛!
清凈一切無明暗,利益眾生無遺因,其身隨順諸量行,頂禮圓滿總集尊。
為證最勝微細法,以免生起大無義,隨順智慧之註解,多依正理而成立。
以其圓滿清凈故,上師許可得成就,為防輕慢彼等故,為除惡劣諍論故。
或處安立異文句,或處交錯之形相,或處新增新內容,或處教證與理證。
若觀眾多釋論時,彼此之間有相違,為除愚癡作遮遣,攝集精要最珍貴。
除遍智者無他人,誰人具有無謬智,誰人具有無謬語,何故不成愚癡者?
不違量與教證者,所見未見諸言說,智者應當取彼等,否則於此汝受欺。
論典成立之正理,自語相違不能害,應取所見未見法,此為知理所欲故。
若未聞諸聖者所說之內容及其必要等,大多不入于聽聞等。
此乃以救護一切眾生離苦之大悲為相,
以及以一切種智法之真實性為所緣之智慧力,如獨角獸等涅槃,不住三界,如蓮花不染污泥。
為利一切眾生,如虛空般住于輪迴盡際,然不為過失所染,是為無住涅槃。
如是亦說:"
以慧不住于有,以悲不住寂滅。"
極為清凈無二之自證本性,法界自性,各別自證,不動,即是各別自證,頂禮法身
།ཞེས་པའི་རིགས་པས་སོ།།ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོའི་ནང་དུ་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་བ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་གང་བའི་བརྟེན་པའི་ལྷ་དང་།རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མ་ལས།།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དངོས་པོས་མངོན་པར་སྤྲུལ་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དཔལ་ལྡན་ཏེ།སྦྱིན་སྩོགས་རྣམ་བཅུ་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་ཚུལ།།ལམ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་ནི་གནས་པར་བགྱི།།ཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསེ་རུ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཐུགས་དང་གསུང་དང་སྐུའི་གསང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ།།གང་ཕྱིར་ཆོས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་པའི་རིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་ཀྱང་གསང་བ་འདུས་པ་སྟེ།སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་གསང་བ་སྟེ།།འདུས་པ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད།།ཅེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་བཤད་པས་སོ།།གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དང་དེ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ཡང་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་དང་།སྤྲུལ་པ་དང་ལམ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ཉིད་ཤེས་པ་འགྲོ་སྐྱོབ་ལ།།ཐར་པ་མཆོག་ནི་རྣམ་གསུམ་ཉིད།།མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར།།ཐར་པ་ལྟར་སྣང་དེ་ལས་གཞན།།ཞེས་ཏེ།འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ།།དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ལམ་མོ།།དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་གསང་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐུགས་དང་གསུང་དང་སྐུ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའི་བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།དེ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བགེགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།
如是道理。十方無邊世界中,一切動靜諸法顯現,于極微塵中各自顯現無量,乃從智慧方便自性無垢三昧中所生起,以大樂充滿之所依本尊與能依壇城之本性。如《聖寶燈經》云:"
如極微塵之分別,現前變化一切世界自性諸法。"
具足圓滿十波羅蜜多之本性,及福德智慧二資糧圓滿,故為吉祥。
如雲:"佈施等十種白法功德法,于道中當善安住。"
非獨覺等行境,因為法身、報身、化身之本性是意密、語密、身密故。如雲:"除法界外,無有他法。"
以此理趣,以法界本性攝集一切如來為一,故名密集。
如《後續》中說:"
身語意三為密,集聚稱為集。"
為攝受彼彼所化眾生故,雖離一切分別,然以種種音聲、化現、道路、神變等,宣說三乘所攝之法。如雲:"
了知此義救護眾生,解脫最勝唯有三種,若無則定不生起,除此即為似解脫。"此為果位普賢。
現證此果之因即三種三昧之相為道。
其助緣為灌頂、明行、三昧耶等密法等因緣,以及意密、語密、身密和一切主尊之畫壇城。為息除彼等違緣魔障等故,有諸事業之集聚。
།གསུམ་པོ་འདིར་མ་བསྡུས་པ་དེ་དག་བསྟན་པ་དང་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།དགོས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་སྟོན་པར་འདོད་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ།།རྣམ་འགྲེལ་ལས།།བརྩེ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཕྱིར།།ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད།།ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་ཅན།།དེ་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན།།ལུང་དང་རིགས་པས་རྣམ་དཔྱོད་པས།།སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས།།ཞེས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།།གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ནི།།གོམས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ།།ནོར་བུ་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས།།དེ་རིག་པ་རྣམས་རྗེས་དཔག་མིན།།ཞེས་པའི་རིགས་པས་སོ།།གུས་པས་ཡུན་རིང་པོར་བར་མེད་པར་གོམས་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ།།རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལས།།དོན་གསལ་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་པས་གསལ་བར་སྣང་བ་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ།།འཁོར་ལོ་འཁོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས།།སྐྱོབ་པ་བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་།།ཚོགས་སད་པ་ཡི་ནུས་པ་ལས།།བསྟན་པ་ཡང་དག་སྐོར་བར་བྱེད།།ཅེས་པས་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ།།ཡང་ན།དེ་མི་རིག་དང་རྣམ་པ་མེད།།རྟོག་བྲལ་དེ་ནས་བྱ་བ་མེད།།རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལྟར་སྣང་སྟོན།།ཞེས་ཏེ།དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་ཏེ།སྙིང་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པས་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མར་གྱུར་པའི་བདེན་པའོ།།གསུང་གཅིག་ཏུ་ནི་གསུངས་མོད་ཀྱི།།དུ་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་མཚོན།།ཞེས་པ་དང་།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མ་ལས་ཀྱང་།འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ཇི་བཞིན་དུ།།སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་གསུང་ནི་རྗོད་པར་བྱེད།ཅེས་གསུངས་སོ།།གདུལ་བྱའི་མོས་པས་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྐད་སྣ་ཚོགས་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པས་སོ།།གང་དང་གང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི།།ལུས་ཅན་འདུལ་བའི་སྣོད་དུ་འགྱུར།།དེ་དེ་སྙིང་རྗེའི་དབང་སོན་པས།།སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སྟོན།།ཞེས་སོ།
此三者所未攝之內容,為顯示教授者與聽聞者之信心等因緣,對說法者所需要者,即是所詮。
其目的是以具足悲心而欲為他說法,以聞思修次第而現證。
如《釋量論》云:"
具悲欲除苦,精勤諸方便,
方便生彼因,隱蔽故難說。
以教理觀察,遍知諸苦因。"
其所詮以量與教證成立。
如雲:"
不可示於他,唯從修習生,
如寶銀等智,彼智非比量。"
由恭敬長時無間修習而現證。如雲:"
隨逐分別故,無明顯境相。"故明顯顯現者即是離一切分別之瑜伽師。
如雲:"
以輪轉瑜伽,護主無作為,
以眾生力故,正轉妙法輪。"
是故無因緣而任運成就。或者:"
彼離無明及諸相,離分別后無所作,如解脫般而示現。"
如經云:"
世間善智慧位中,從出世間后所生,清凈世間智現前,世尊為說法。"
以具大悲本性,於一切相各別了知真實,以不欺誑性而成量之諦實。
如雲:"雖說為一音,別別示多種。
"又《聖寶燈經》云:"
如同一切世間音,剎那即能作詮說。"
隨所化眾生意樂而顯現者,是以自願力故,以種種語言、化現、神變、道路等。如雲:"
以何何色身,堪為化眾器,
彼彼悲力故,具悲者為說。"
།གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྣོད་ཇི་ལྟ་བར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་དེའི་དངོས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱོབ་པས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གཟིགས་གསུང་།།འབྲས་མེད་ཕྱིར་ན་བརྫུན་མི་གསུང་།།ཐུགས་བརྩེ་ལྡན་ཕྱིར་གཞན་དོན་ཡང་།།རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཕྱིར་ཚང་ཡིན་ཡང་ན་སྐྱོབ།།བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་མཛད་ཡིན།།ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་ལས་སོ།།མགོན་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་འབྲས་བུ་ཡིན།།ཞེས་བརྗོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ།།དེའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྟན་པའི་ཆོས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་གྲགསཔའི་རྒྱུད་འདི་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་དང་།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་དང་།སྐྱེས་བུའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་།བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཆོས་དང་མཐུན་པར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་གོ།།གང་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།།འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས།།སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་རྗོད་བྱེད་ངག་།ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དབང་བྱས་ཡིན།།དེ་ལས་གཞན་དུ་དབང་བྱས་མིན།།ཞེས་སོ།།འདི་ཉིད་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ཏུ་རིགས་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་བསྟན་ལ།འདིའི་འགྲེལ་བར་འབྲེལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་།སྐྱེས་བུའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཏེ།བསྟན་བཅོས་ཆོས་ནི་མ་བསྟན་པར།།ཞེས་སོ།།འགྲེལ་བཤད་གཞན་ལས་ཀྱང་འབྲེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་།སྐྱེས་བུའི་དོན་ཞེས་ཟླས་དབྱེ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་སོ།།དེའི་དགོས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའོ།།དེ་དག་གི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ།དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་གྲུབ་པས་སོ།།འདི་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཟུང་ཤིག་།རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ།ཁྱོད་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་དབང་བསྐུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གིས་སོ།
為他人如其根器,以聞等次第令其現證,此為顯示之直接目的,因為除此之外別無他法。
如《釋量論》云:"
救護者見自道而說,無果故不說妄語,
具悲故為利他人,一切所作皆相應。
是故圓滿或救護,即是宣說四諦者。
"又因說"怙主您利他是為果"故。
其能詮者,即是顯現為教法語業表色本性之《吉祥密集》此一著名續部。
當依此義一體攝集之相、所修之方便、詮說士夫義利、及隨順論典之法而觀察,對現量等境具有證悟者當解說。
如《釋量論》云:"
關聯及隨順方便,詮說士夫義利語,
觀察已而作抉擇,除此之外非所擇。"
此即《釋量論》之文句,於此中顯示論典之義。
其註釋中說關聯、隨順方便及詮說士夫義利等,如雲:"
未說論典法。"
其他註釋中亦說關聯、隨順方便及士夫義利等分類,由彼等而作詮說。
其目的即是了知所詮。
彼等之方便與從方便所生之事即是關聯,因為除此之外不成立故。
一切皆當各別受持。
善男子,此是一切如來誓句之真實,即以"汝即是一切如來法自在王之輪"而灌頂之語故。
།བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཡིན་ཏེ།རྒྱུད་འདིར་ཡང་སྟོན་པ་དང་འཁོར་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་འདྲ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་རིམ་པའི་དགོས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་།།ཚུལ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་གྱུར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་།།དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི།།ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར།།ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད།།ཅེས་པས་འདི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ།།འདིས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་།།དེའི་དགོས་པ་དང་།འབྲེལ་པ་དང་།བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་དེའི་དགོས་པ་དང་།དེའི་ཡང་དགོས་པ་རྣམས་ནི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།།དད་ལྡན་འཇུག་པ་ཡན་ལག་ཏུ།།སྟོན་པ་དང་ནི་འཁོར་དབང་པོ།།ཡུལ་དང་དུས་དག་ངེས་བསྟན་པ།།རང་ཉིད་ཚད་མར་གྲུབ་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་ན་ནི་སྡུད་པ་པོ།།ཡུལ་དང་དུས་ནི་ཉེར་མཚོན་དང་།།དབང་པོ་དང་བཅས་སྨྲས་པ་ན།།ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ།།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཚིག་ཕྲད་དག་།ཐོས་པ་ལ་སོགས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས།།ཞར་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པས་སོ།།དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་།།ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས།།བརྒལ་ལན་བཅས་པས་བསྙད་པར་བྱ།།མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས།།ཞེས་རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་བརྗོད་དེ།དེར་དགོས་པ་དང་བསྡུས་པའི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།
世尊是金剛法,於此續部中,雖然導師、眷屬及結集者之果相似,但因不可思議,為以一切智利他次第之目的攝受所化眾生,且因其他方式之續部非是精進菩薩之行境故。分別心等轉依即是諸法真實之觀察智慧本性。
如雲:"三十二種相,八十種隨好,此為大乘受用故,許為佛陀受用身。"
以如是相好受用圓滿身之自性結集,以"如是我聞"等間接表達。此中能詮、其目的、關聯、所詮及其目的、乃至其目的等,皆是聞等趣入之支分,如同法稱論師所說:"
為令具信趣入支,顯示導師及眷屬,境及時等決定示,自身成立量故也。
於世間中結集者,境及時之表示等,連同根機而宣說,隨行即是量性故。
此等一切語助詞,聞等宣說皆廣稱,此為附帶所生者。"
如《解釋正理》中說:"
應當具足攝義目的,文義相應及銜接,並具問答而解說,諸欲說經義者也。"
于彼中亦當說明目的及攝義等。
།མངོན་རྟོགས་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས།།རྒྱུད་དུ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ།།རང་དབང་ཞུགས་པས་གྲུབ་མེད་ཕྱིར།།དེར་དཀྲུགས་བསྟན་པས་དྲི་མ་མེད།།འབྲས་བུ་མཐོངཉིད་དེ་འབྲས་བུ།།དོན་གཉེར་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར།།དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་གླེང་གཞི་ཡི།།ལེའུར་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་བསྟན།།དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འདོད་པ་ལ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པར།།དེ་རིགས་དབྱེ་བས་རྣམ་དྲུག་ཏུ།།ལེའུ་གཉིས་པས་བསྟན་པ་ཡིན།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེ་ཡི་སེམས།།དེ་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་ང་རྒྱལ་དང་།།དེ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་དོན་དུ།།སླར་ཡང་གསུམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན།།དབང་བསྐུར་མེད་པར་གྲུབ་མིན་དང་།།དཀྱིལ་འཁོར་མེད་ནའང་གྲུབ་མིན་ཏེ།།འདི་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར།།བཞི་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན།།དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་དབང་བསྐུར་ལ།།དམ་ཚིག་སྡོམ་པའང་བརྗོད་བྱ་ཞེས།།དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།།ལེའུ་ལྔ་པར་གསུངས་པ་ཡིན།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་།།རྗེས་ཆགས་མཆོད་དག་རྣལ་འབྱོར་པས།།ཐ་མི་དད་སྩོགས་རྟོགས་དོན་དུ།།ལེའུ་དྲུག་པ་གསུངས་པ་ཡིན།།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་ཡིས།།འདོད་ཀུན་ལོངས་སྤྱོད་བསྟེན་པས་ན།།འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ།།འདི་ལ་སོགས་པ་བདུན་པར་གསུངས།།རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རྗེས་མཐུན་ཕྱིར།།རིག་མ་སྦྱང་བར་བྱ་དོན་དུ།།རྣམ་སྣང་སྩོགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་པའི།།དོན་དུ་བརྒྱད་པ་བསྟན་པ་ཡིན།།ལྔ་པ་དམ་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ།།འདི་ལ་གང་ཞིག་ལོག་རྟོགས་པ།།དེ་ནི་འདི་ཡིས་སྤོང་བྱེད་པས།།དེ་ཡང་ལེའུ་དགུ་པར་དཀྲོལ།།བཅུ་པར་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པས།།རིག་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།།དྲག་པོ་ཞིང་སྩོགས་བསྒྲུབ་སྩོགས་དང་།།རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་བོན་གསུང་།།ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་གྲུབ་པ་ཡི།།རྒྱུ་རུ་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམས་དང་།།སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱི།།ཧོ་གཉིས་བཅུ་གཅིག་པར་བརྗོད་དོ།
以現觀法等分類,續部示現為四種,因無自在趣入故,于彼混雜說無垢。
見果即是其果報,求義者入于因中,是故佛陀于緣起,品中宣說果等法。
彼之因中所欲求,菩提心即是其因,以彼種類分六種,第二品中如是說。
空性以及彼之心,複次法界我慢等,為證悟彼等義故,複次宣說第三品。
無灌頂者不成就,無壇城者亦不成,為證悟此等義故,第四品中廣宣說。
于壇城中作灌頂,誓言律儀亦所詮,諸了知真實義者,于第五品中宣說。
身語意之金剛及,隨貪供養瑜伽士,無別等義為證故,第六品中而宣說。
具足智慧與悲心,受用一切諸欲故,為利眾生得菩提,此等義於七品說。
隨順明咒之律儀,為修煉明妃義故,毗盧遮那等加持,為此義故說八品。
第五宣說誓言時,於此若有邪解者,此品為其作遣除,故於九品中開釋。
第十品中以觀察,明妃加持等事業,猛烈田等成就等,金剛持位種子說。
天尊形相成就之,因中三字等咒語,悲心智慧自性之,二吽十一品中說。
།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་།།བྱིན་བརླབས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་།།བརྩོན་འགྲུས་ལྔ་ཡི་ཕན་ཡོན་སྩོགས།།བཅུ་གཉིས་པ་རུ་ཡང་དག་བསྒྲགས།།སྔགས་བཟླས་དེ་ཡི་དོན་སྩོགས་དང་།།རྟག་པ་ལ་སོགས་ཁ་དོག་དང་།།མཚོན་སོགས་ངེས་དང་ཞི་སྩོགས་ལས།།བཅུ་གསུམ་པ་རུ་སྟོན་པར་བྱེད།།ཞི་སྩོགས་དོན་དུ་སྔགས་ཀྱི་ནི།།དྲག་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་དང་།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་སྒྲུབ་དོན་དུ།།སྤྱན་སྩོགས་བཅུ་བཞི་པ་རུ་བསྟན།།རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རྗེས་མཐུན་ཕྱིར།།རིག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ནི།།དབང་བསྐུར་ལ་སོགས་ངེས་པ་ཀུན།།གྲུབ་པའི་དོན་དུ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།སྐུ་སྩོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་དང་།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་།།རྫས་སྩོགས་སྒྲུབ་ཐབས་ཡང་དག་པར།།བཅུ་དྲུག་པ་རུ་བསྟན་པ་ཡིན།།དམ་ཚིག་བསྲུང་དང་བྱང་ཆུབ་ལ།།བསེ་རུ་ལ་སོགས་ཚུལ་ངེས་པ།།སྟོན་པ་རྒྱལ་བས་མདོར་བསྡུས་པ།།བཅུ་བདུན་པ་རུ་བསྟན་པ་མཛད།།ཟབ་པར་བརྗོད་དོན་སྤྲོས་པ་དང་།།རྩ་བར་མ་སྨྲས་བརྗོད་དོན་དུ།།རྒྱུད་ནི་ཕྱི་མའི་ཚུལ་གྱིས་ནི།།ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་རུ་འདོད།།འཆང་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་བཤད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།མདོར་བསྡུས་པས་བརྗོད་པའི་དོན་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།།སྐབས་ཇི་ལྟ་བར་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།།དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ནི་གཞོན་ནུ་མའི་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གཞན་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་རྣམ་པས་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པའོ།།བདག་གིས་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པའོ།།ཐོས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་རྟོགས་པ་སྟེ།མཐོང་ཞིང་ཐོས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་བརྗོད་པས་སོ།།ཁོང་དུ་ཆུད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པ་པོ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་བདུད་རྩི་ཉན་པ་ལ་ཚིམ་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསན་ན་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བསླབ་པའི་དོན་དུ་ཐོས་པ་སྨོས་སོ།
身語意之金剛及,祈請加持作禱告,五種精進之利益,第十二品中宣說。
持咒及其義等法,常等諸色相差別,兵器等定寂等業,第十三品中開示。
為寂等義咒語之,猛烈修法等事業,瑜伽士為成就故,眼等法於十四說。
隨順明咒之律儀,成就明咒方便及,灌頂等諸決定法,為成就故十五品。
身等壇城諸天眾,瑜伽士之諸律儀,物等成就諸方便,第十六品中宣說。
守護誓言及菩提,獨角等法決定理,佛陀導師作略說,第十七品中宣說。
甚深所詮廣大義,根本未說諸義理,以後續部之方式,第十八品中所許。
為使持有者與聽聞者易於了知所說義理,因簡略宣說之義理文句等難以善解,故應隨處而說之。
其中"如是我聞"是以少女歡喜之方式,因以自證自相之體性不能向他人顯示故,以共相方式宣說即是續部義理之略說。
"我"即是親聞。
"聞"即是以聞思修次第而證悟,如後續部所說"見聞通達"。
雖已通達,因離阿賴耶識故無我慢,于說法者生起導師想,對珍貴妙法甘露聽聞無有滿足,菩薩摩訶薩與諸佛尚且聽聞,何況其他,為示此教誡義故說"聞"。
།ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འདིར་འཆད་པ་ནི་གཞན་དག་སྟེ་སྣང་བར་བྱེད་པར་འདོད་པས་མུན་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་སྡུད་པ་པོ་གཟུང་བར་བྱ་བར་འོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འདོད་པས་གཟུང་བར་མི་འོས་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་དུ་དོན་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ངེས་པར་བྱས་པར་བསྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་གང་ལས་གང་དུ་ཞེ་ན་གསུངས་པ།དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སྟེ།འདིས་ནི་བདག་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་དང་།ཐོས་པ་མང་བ་དང་།མདོ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དཀོན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་བྱུང་བའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའི་ཚིག་གིས་སོ།།མ་འོངས་པས་ཀྱང་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི།འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད།།ཉོན་མོངས་བདུད་ལ་སོགས་འཇོམས་པས།།ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་དེ་འཇོམས་ཕྱིར།།དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བཅོམ་པར་བཤད།།ཅེས་ཏེ།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་དང་འཆི་བདག་དང་ལྷའི་བུའི་བདུད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་།།སྙན་དང་དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་།།བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལྡན་པ།།དྲུག་ལ་སྐལ་ལྡན་ཞེས་ནི་ཐོས།།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་ནི།།ཇི་ལྟར་རྒྱལ་ལ་བསྟེན་འཇུག་ཡིན།།དེས་ན་གཞན་དུ་གཞན་མིན་འདི།།བཅོམ་ལྡན་བདེ་བར་གཤེགས་པར་འདོད།།ཅེས་སོ།།དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་དེ་ལ་རྟོག་པ་མ་ལུས་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཏེ།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དེའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྱུང་ཁུང་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་འདི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཐུས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པས་སྙན་པ་མ་ལུས་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པས་སྙན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་དཔལ་ཡང་ཡིན་ནོ།
為斷除通達,此處解說即是他者,如欲作光明反成黑暗般,欲顯示結集者應當執持而實則顯示不應執持。
於此義已圓滿故,不顯示確定結集者。
何時從何處於何處?
答曰:"一時"即一剎那。此說明自身獲得不可思議解脫門,多聞,及寶經稀有,如前所說"往昔"等末句。
未來也當於此精進,故如是說。
"薄伽梵"者,
因能降伏故稱"薄",降伏煩惱魔等故,智慧能降彼煩惱,是故智慧稱為薄。
即是降伏煩惱、蘊、死主及天子魔故。
自在與妙色,名稱吉祥智,精進圓滿具,具此六稱梵。
此等圓滿法,如何依勝者,是故非他處,薄伽善逝許。
具足自在圓滿等功德,離一切分別習氣之自性,即是真如清凈,為自在圓滿之薄伽梵,因具足成辦自他利之力故。
鏡智即是其他智慧之源泉,故為色相圓滿薄伽梵之自性,因此是一智之相故。
平等性智以大悲等珍貴功德力,能生利益一切眾生之力,成為一切美名之真實所依,以圓滿性成為主尊,故具足圓滿名稱與吉祥。
།སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྩོལ་བའོ།།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པ་དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ།།དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ།།ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་དང་།གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྒྲུབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་བཤད་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའོ།།དེ་ཉིདཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ།གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དེ།།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་པའོ།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད།།ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས།།ཞེས་པས།དེ་ཉིད་བཙུན་མོ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་བྷ་གའོ།།དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པའི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལས་གསུངས་པ།བྷ་ག་བཅོམ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཏེ།།དེས་ན་འདོད་ཆགས་སུན་མི་དབྱུང་།།དེ་ཉིད་གཞན་ནི་དམཚིག་གསུམ།།དེ་ཉིད་འདིར་ནི་འདུས་པ་ཡིན།།ཞེས་སོ།།དེ་རྣམས་སུ་ཞེས་མང་པོའི་ཚིག་གིས་ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་ནང་དུ་གནས་པ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལ་བརྟེན་པ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་རྩེ་མོ་ཅན་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
妙觀察智以無顛倒決斷諸法之自性故為智慧圓滿。
以精進波羅蜜清凈所建立之作業精勤,為智慧圓滿之精進。
如是以殊勝功德珍寶莊嚴,故為薄伽梵善逝。
彼等一切皆是如實而來,
以正觀察並如是示於他人,
以此詞義成立故為如來。
以前所說身語意無二之自性,
非聲聞等境界故為心要。
即以五智之自性,以法界體性通達一切事物,因不為現量比量所分故為金剛。
即所謂薄伽梵大金剛持,離分別之教法。
般若波羅蜜無二,彼智即是如來。
故彼即佛母為般若,彼即如前所說理為婆伽。
彼亦如無二平等勝說:"婆伽即是薄伽梵佛,是故不應舍貪慾,彼即是為三昧耶,此中即是總集也。
"以"彼等"之多數詞,說明十方無邊世界一切器情諸法中現見之一一極微中,具足十力等法生起,住于種種蓮花及種種金剛所依,金剛寶頂宮殿中安住之大金剛持壇城眾會。
།གང་གསུངས་པ།མང་པོའི་ཚིག་ནི་སོ་སོའི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི།།ནང་ན་མཐའ་ཡས་འོད་འཕྲོ་མ་ལུས་འགྲོ་བ་ལ།།རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཆ་བྱད་དུ་ནི་གྱུར་པ་ཡིན།།འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་བསྟན་པར་འདོད།།བཞུགས་ཞེས་ཏེ་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་གང་གི་ཚེ་མགུ་བར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནས་དེ་རུ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་སྔར་དང་འབྲེལ་ལོ།།གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐོས་ཤེ་ན།བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་སྟེ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་སྟེ།རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ།།མང་པོའི་ཚིག་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནོ།།སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།།དོན་དང་སྒྲ་ཡི་བྱེ་བྲག་ལ།།བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་འདོད་མིན་ཏེ།།དེ་དག་སྔར་ནི་མཐོང་མིན་ཕྱིར།།སྤྱི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན།།ཞེས་བརྗོད་པས་སོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ།།དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དང་བྲལ་བས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས།།བདག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་དུ་གསོལ།།གང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་བདག་དང་གཞན་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བས་དོན་གཉིས་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་དོན་གཉིས་པོ་རྟོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཚིག་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡི་གེ་མ་མཐོང་བ་དང་དོན་མ་མཐོང་བ་ཞེས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་དཔལ་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ལས།།ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་སོ།
如所說:"多數詞即于各微塵中,內有無邊光明遍及一切眾生,成為能依所依之形相。
欲顯示輪眾。"
"安住"者,即以種種方便奪取種種根機眾生之心,當令其歡喜時,則與"爾時我聞"相連。
與何者一同聽聞?不可說,即以各自證知之自性不能言說,正因如此故不可說,因非能詮故。
因是多數詞,故為能作者之作用詞。
如同法稱論師所說:"于義及聲之差別,非許所詮能詮性,因彼先前未見故,唯以共相而表述。
"以觀察所詮能詮事物故為法界體性,勝義中離彼分別故,因彼等功德為大主故首先宣說。
如是《楞伽經》中說:"我請世尊為說名為語言分別相之心要法門。
以此分別語言相心要,愿世尊以分別觀察門,令我與其他不可說菩薩摩訶薩證悟二義已,速得現證無上正等正覺,並令一切眾生清凈證悟不可說二義。
"如是說:"善男子,離言之義即是佛語之義。"又說:"於法界中未見文字亦未見義。
"如是《吉祥秘密要點》中說:"離言說之佛剎如虛空界微塵數等大金剛瑜伽自在眾。"
།ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ནི་རི་རབ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མཉམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དང་མཉམ་པའི་གྲངས་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།གྲངས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཡང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་མེད་པའི་ཡང་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་མའི་ངག་གི་དོན་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གྲངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཚིག་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཡང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་སྒྲ་ཇི་སྲིད་དུ་ལན་མང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲེས་ཀྱང་མདུན་ན་གནས་པའི་བྱེ་མའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཆུབ་པས་ཉུང་བའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་དོན་སྔ་མ་དེ་དངལྷན་ཅིག་ཏུ་གཞི་མཐུན་པ་འགལ་ལོ།།གང་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས།དེའི་མདུན་ན་གནས་པའི་བྱེ་མའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དཔག་ཚད་དུ་མའི་ཚད་དུ་ཡོད་པའི་བྱེ་མའི་ཕུང་པོ་བགྲང་བ་དང་གཞལ་བ་དང་ཚད་ཀྱིས་གྲངས་སུ་བྱས་པ་འདི་ཙམ་ཞེས་བྱེ་མ་རྣམས་ཀྱི་འབྲུ་ལ་མངོན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྲེས་སོ།།སླར་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཇི་སྲིད་དུ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བརྒྱུད་པ་རྟོགས་སོ།།དེ་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་སོ།།དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཡང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྲིད་པ་དང་མཉམ་པར་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ།།དོན་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་དོན་གཞན་མི་སྲིད་པས་ཟློས་པར་འགྱུར་རོ།།གཞི་མི་མཐུན་ན་ཡང་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ།རང་རིག་གིས་ནི་རིག་བྱ་བ།།ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུད་དང་བྲལ་བ་ནི།།རྟག་ཅིང་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མཐོང་།།གློ་བུར་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་ནི།།ཞེས་རྒྱན་ལས་སོ།།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ནུས་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ།།དགའ་ཆེན་འདི་ནི་གང་ལ་ཆགས།།སེམས་ཅན་གནས་ལ་ཆགས་པ་ཡིན།།ཞེས་པས་སོ།
一切皆是且彼等亦是佛剎,彼等與須彌山之微塵數相等之微塵數相等,此即為大數。
以諸數目亦不可說之又不可說,即所謂無數之又無數等,
由彼等後者語義極多故,數目差別之詞不可說之又不可說之聲,縱然多次重複,亦唯了知如前方沙堆般少故,與前詞義共同所依相違。
如《華嚴經》中說:"其前方所住大沙堆,量達多由旬之沙堆,以數量、衡量及度量所計數者如是,于諸沙粒上重複說不可說之又不可說。
"複次於此所說,乃至了知不可說佛出世之相續。
隨即以心了知如來等如瞻部洲微塵般。
隨即以心了知如來等與不可說之又不可說佛剎微塵數相等。
若是一義,則不應有他義故成重複。若所依不同,則成無義。
正因如此,無二清凈唯自證性之法界體性菩提自性即是菩薩。
如《莊嚴論》云:"以自證知所知境,離相續法界體性,見為常住真實事,非是暫時之性相。
"于眾生利益具大力用即是大菩薩。
如雲:"此大喜於何貪著?貪著眾生住處也。"
།འདི་ལྟར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་བཅུ་བདུན་པ་འདི་ལས་དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་འདིར་སེམས་ཅན་གང་རྣམས་སྐུ་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བ་ལ་དེ་རྡོ་རྗེའི་དཔལ་གྱིས་ཡང་དག་པར་རེག་པས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ།།དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་ལས་སོ།།གསང་བའི་པདྨའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དབང་བསྐུར་མ་ཐག་ཏུ་གྲུབ་པའི་དངུལ་ཆུས་ཟངས་གསེར་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་དག་པས་གང་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་གྱུར་པས་དེ་རྣམས་མིང་དེས་བརྗོད་དོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རོ།།རང་གི་དམ་ཚིག་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཏེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་བྱེད་པ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་འགྲེལ་ལས་གཞན་དོན་ཡང་།རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ།།ཞེས་པས་སོ།།དེས་ན་དམ་ཚིག་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་སྔ་མ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ།དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་པོར་བརྗོད་དོ།།དམ་ཚིག་བཞིན་ཏེ་ཞེས་པ་འདིས་འདིར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པས་བརྗོད་པས་སོ།།བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་ངོ་བོ་དང་སྐུ་སྟེ་ལུས་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ།དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་དེ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ངོ་བོ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར་སྣང་བའི་གསུང་རྡོ་རྗེ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་མེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་གང་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པའོ།
如是不可量亦為第十七,其後於此金剛虛空界中,諸眾生從三身誓言所生,由彼金剛威德真實觸及故,彼等一切成為如來應供正等正覺三金剛智者。
從今始,一切眾生皆由普賢普賢,即一切如來身語意授記,如是所說之語。
于秘密蓮花壇城中,眾生世間甫一灌頂,如成就水銀點化銅為金般,由處所轉變故,蘊界處清凈故,諸眾成為菩薩與如來故,以彼名稱稱之。
所謂"如是"即是"如此"。
于自誓言成就中為主要者,即所欲本尊成就之方便,利益一切眾生之精進智慧,亦為一切如來所必定,不可違越。
如《量釋》云:"為利他故,一切所作皆當勤行。
"是故誓言為主要,如前如金剛般即是金剛,最初說為不空成就。
由"如誓言"此語,此處由不空成就所說故。
精進智慧若無大圓鏡智則不生,故其體性與身如金剛般即是金剛,彼即是世尊毗盧遮那,故稱其為彼。
雖有彼,此處若無諸法真如別別觀察智則彼不生,從彼所生彼之體性,顯現宣說十二分教之語金剛,即是世尊無量光,故稱其為彼。
彼圓滿究竟之果即法界清凈智,其自性心金剛即是如是世尊不動佛。
།འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་རང་བཞིན་དགེ་བ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྡོ་རྗེ་སྟེ།གང་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་གོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་།སའི་སྙིང་པོ་དང་།འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་།ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དེ་ཉེ་བར་གདགས་པས་སོ།།དེའི་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་དེ།དེའི་རིགས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དག་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཆད་དེ།ཅི་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་ནུས་སམ་ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་རྒྱུད་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དཀྲུགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལས་རྒྱལ་བས་རྒྱལ་བའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་གང་དེ་སྐད་དུ་དེ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ།།དཔལ་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་གྲགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།སྲ་བ་དང་།གཤེར་བ་དང་།དྲོ་བ་དང་།ཡང་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས།ས་དང་།ཆུ་དང་།མེ་དང་།རླུང་རྡོ་རྗེ་གང་རྣམས་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྤྱན་དང་།མཱ་མ་ཀཱི་དང་།གོས་དཀར་མོ་དང་།སྒྲོལ་མ་རྣམས་དེ་བཞིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་ལ་གོ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་དཔང་པོར་གྱུར་པའོ།།གང་གསུངས་པ།བརྟན་དང་གཡོ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ལ།།གང་འདིས་གོ་སྐབས་སྟེར་བར་བྱེད་པས་ན།།དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི།།རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ངེས་ཚིག་ལས།།ཞེས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་སོ།།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྣམས་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཤིང་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ།།གང་གསུངས་པ།དེ་རྣམས་དགོན་པ་རྣམས་སུ་ཤིང་ཆེན་གྱུར།།སྨན་དང་མི་ཟད་རིན་ཆེན་གཏེར་དུ་ཡང་།།ཞེས་སོ།
若無平等性智,此等一切皆不生,故其自性善所生一心專注相之三摩地金剛,即如是世尊寶髻。
彼等之灌頂,如其次第,遍除一切障礙、地藏、世間自在、金剛手、虛空藏,如是稱謂施設。
其必要亦有,為顯示其種性故。
諸如普賢等如其次第解說,然一切是否皆能如是解說,智者當觀察,此續遍是錯亂。
由勝煩惱障及所知障並習氣故名勝者金剛,即彼所謂普賢。
吉祥密續中說:"名為勝者菩薩,即聞名為普賢。
"堅性、濕性、暖性、輕性等相,即地、水、火、風金剛,彼等清凈體性,即是世尊佛母眼佛母、瑪瑪吉、白衣母、度母等如是。
以於一切開顯之相,所謂虛空金剛,即十力等法所生,為一切如來現等覺之所依,成為大金剛持自性之證。
如所說:"于諸堅動金剛中,此能開顯諸機緣,是故虛空界金剛,金剛持性依詞義。
"正因此故,說虛空自性即金剛持。
為成就諸佛菩薩等種種不可思議利他事業故,乃至以樹等形相亦得顯現。
如所說:"彼等於曠野成大樹,亦成藥物無盡寶藏。"
།ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་བར་མར་གནས་པའི་དབྱེ་བས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་གཟུགས་དང་།སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ་གང་དེ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རྟགས་ངེས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཕོའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ།།འདིར་འབྲས་བུ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་དང་པོར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱག་བྱ་བ་གཉིས་ནི་བདེ་གཤེགས་དང་།རྒན་པ་ཞེས་པས་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་སྟེ།དེ་རྣམས་སྔར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་པས་མྱུ་གུ་འདོད་པ་རྣམས་ས་བོན་ལེན་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འདོད་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བདག་གིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་མཐོང་བ་དང་ཕྱག་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་གང་ཡང་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞན་ཉིད་ཁྱེད་དང་མཁན་པོས་མཁྱེན་པ་དང་གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ཁྱེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་།དེ་བཞིན་དུ་རངབཞིན་དང་སྐུ་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་དབྱངས་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མཚན་གྱི་གཟུགས་འདི་ལྟ་བུ་དང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ཁྱེད་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སོ།།སླར་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།རིགས་ཀྱི་བུ་གང་རྒན་པ་རྣམས་དང་སྣ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིསཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བུ་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་ལ་ཕྱག་བྱའོ།།རྒྱལ་པོའི་བུས་ཀྱང་རྒན་པ་དང་སྣ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པ་ལ་གུས་པར་མི་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།
以悅意、不悅意及中性之分,三種本性即色、聲、香、味、觸及分別境之法界金剛,即彼等為三種佈施等之清凈本性,如是即色、聲、香、味、觸及法界金剛等。
因法界自性為般若與方便之本性,且世間亦無定相,雖般若為主,然諸三摩地以男相顯示。
此中雖果無差別,然諸如來較諸菩薩先示現者,關於二種禮敬,即善逝與長老,有說不應禮敬諸菩薩,彼等以先出現為理由,
如欲得苗者取種子,如是欲得如來果者,當禮敬菩薩等。
如是《聖密嚴經》中說:"
爾時,諸比丘禮敬文殊師利童子足,合掌而白言:'以我見此勝士汝及作禮之善根,及我其他善根為汝與和尚所知,以及我於世尊釋迦牟尼如來前之善根,愿如汝等,如是得性與身,如是得色相與音聲,如是得如此相好之形及變化如汝等。'
"複次於此說道:"善男子,長老等及大族者,亦當禮敬王子幼童。
王子亦不應不恭敬長老及大族者。"
།དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པའི་རྒན་པའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདུད་པར་བྱའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གུས་པར་མི་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤ་བཀོང་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་སྤངས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་སྣ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པ་དང་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རིགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་གནོད་པ་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་དབེན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཉན་ཐོས་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཉམ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཔེར་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་མིག་རབ་རིབ་ཀྱི་ཉེས་པ་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་པ་ལ་སེམས་ཅན་མ་དད་པའི་མིག་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ཉེས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ་ཞེས་ཤེས་སོ།།རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་རིག་པ་ཐམས་ཅད་དང་སྨན་བསྡུས་ཤིང་ཚོགས་པའི་སྨན་གྱི་ལུས་མཐོང་བ་དང་རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་རིག་པའི་སྨན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་དག་པར་བཟུང་བ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྨྲ་བ་དང་།རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ།
如是,長期修習梵行的長老聲聞與獨覺們,亦當禮敬初業菩薩。
菩薩亦不應不恭敬聲聞與獨覺。
譬如,善男子,雖受眾人擁戴的王子未失王者之相而獲得一切之尊,然與王族大臣不同,因為種姓為主故。
如是,初業菩薩雖為煩惱障與所知障所染,然以發起一切智心之相而不空,雖未得一切之尊,與聲聞及諸佛不同,因為是佛種姓之主故。
譬如善男子,清凈的如意寶珠,眼病過患者說是不清凈,而不能正確認知。
如是,對於本性清凈的發起一切智寶心,眾生以不信眼無明翳之過患,知為不清凈。
善男子,譬如集聚一切明咒與藥物的藥身,以見觸共處能令眾生疾病寂滅。
如是,增長一切善根的智慧、方便與明咒之藥,以正持菩提心及正具足菩薩醫王智慧身,以見聞共語及隨念之修習,能令眾生疾病寂滅。
།དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱ་མིན།།ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་ཚིག་ངན་སྨྲས།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཐོབ་ན།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར།།གང་ཞིག་བུར་ཤིང་ས་བོན་ལ།།ཞེ་སྡང་ཤ་ཀར་ཟ་བར་འདོད།།བུར་ཤིང་ས་བོན་ཉམས་པ་ཡིས།།ཤ་ཀར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར།།བུར་ཤིང་ས་བོན་བསྲུངས་པས་ན།།དེ་ལ་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བསམ།།བུ་རམ་ཤ་ཀར་ཕྱེ་མ་རྣམས།།དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྲུངས་པས་ན།།དེ་ལ་ཉེ་བར་བསམ་པར་བྱ།།དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས།།དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན།།དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས།།སོ་ནམ་པ་ཡིས་སྲུང་བར་བྱེད།།དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས།།གཙོ་བོ་སྲུང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར།།ཇི་ལྟར་ནག་པོའི་བཅུ་བཞི་ལ།།ཟླ་བའི་ལུས་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར།།དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་ལ་མོས་པ།།སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར།།ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་གཞོན་ནུ་ཉིད།།སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་འཕེལ་བར་མཐོང་།།དེ་བཞིན་ས་ལ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱིས།།འཕེལ་བ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་མཐོང་།།ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བཅོ་ལྔ་ལ།།ཟླ་བ་གང་བ་རྣམ་པར་མཛེས།།དེ་བཞིན་ས་ཡི་མཐར་སོན་པའི།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་མཛེས།།ཞེས་སོ།།དེ་དག་ལས་ཞེས་པ་ནི་མཇུགསྡུད་པའོ།།ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐའ་ཡས་པས་སོ།།བདུད་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མུན་པ་རྣམ་པར་སྣང་བས་སེལ་བར་བྱེད་པས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་གང་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པས་རང་དོན།།ནི་རྐྱེན་ཕྱིན་པས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ།།ཟག་པ་མེད་པའི་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།རིན་པོ་ཆེ་ཏོག་གི་མཚན་མ་ཡོད་པ་དང་གང་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གཞལ་དུ་མེད་པས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
如是,
聖龍樹親言:"菩薩不應受禮敬,說此實為惡語言。
若未得菩薩果位,法身終不得生起。
若於甘蔗種子上,瞋恨欲食其糖果,毀壞甘蔗種子故,糖果終不得生起。
若能護持甘蔗種,當知彼為近因緣,糖漿白糖及糖粉,從此必定得生起。
若能護持菩提心,當知彼為近因緣,阿羅漢及辟支佛,從此必定得生起。
譬如稻苗等農作,農夫護持使生長,如是大乘諸法中,護持主要而修行。
如同黑月十四日,月輪身相不可見,如是信解大乘者,佛陀身相得顯現。
如同新月初生時,剎那剎那漸增長,如是入地諸菩薩,剎那剎那見增長。
如同必至十五日,圓滿月輪極莊嚴,如是至地之究竟,法身莊嚴極殊勝。
"此等為結語。"
一切等同虛空界"者,謂遍一切處之法界自性無邊故。
不為四魔等所動搖,故為金剛。
以遍照能除一切眾生相續中之黑暗,故能顯現一切事物之真實性,是為自利。
以緣已圓滿故為金剛毗盧遮那。
能增長無漏喜悅,能顯示一切事物之真如,故與寶相順,如如意寶珠般能圓滿一切意願,是為平等性智之因。
具寶頂相及金剛者,故稱為此。
不可測量故為無量,是顯示一切法性之化身,凡金剛者皆如是稱。
།དོན་ཡོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་སྟེ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་པོ་བརྟན་ཞིང་ཁོང་སྟོང་མེད།།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེར་བརྗོད།།ཅེས་ཏེ།མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་པ་ཉིད་དང་།མི་ཕྱེད་པའི་ཡང་ཕྱིར་གང་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར།ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ནི།།ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་གདབ་བོ།།ཞེས་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལས་སོ།།འདི་ཙམ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའོ།།དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་བཅུ་ནི་རང་གི་ཤེས་པ་དང་དུས་གཅིག་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ་དེ་བས་སྔ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཡིན་ནོ།།རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ས་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ཁམས་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་ནི་རེག་བྱའོ།།སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི།།ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་དེ།།དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར།།དེ་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཕྱིར་རོ།།ཞེས་བརྗོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཆ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་།ནམ་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཡོད།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་རིག་འདོད།།བརྟགས་ཕྱིར་དོན་དང་འབྲེལ་བ་མིན།།ཞེས་པས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།སྣང་བར་གྱུར་པའི་ཡུལ་རྣམས་གང་ཡིན་པ།།གང་ཞིག་རྟོགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས།།དེ་དེ་གཉིས་སུ་སྦྱོར་དང་བྲལ་བས་ན།།དེས་ན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མིན།།ཞེས་སོ།།དེ་ལས་གཞན་དུ་གོམས་ན་འཁོར་བ་དང་།གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པས་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པསབསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་མམ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ནོ།།འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད།།བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད།།ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ།།ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ།།ཞེས་པའི་རིགས་པས་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ།
有意義者,即對一切眾生具有果報,是作業精進之智。
如同金剛,是五智等之自性,金剛即是決定性智慧,因為能徹底通達一切事物之真實性。
如說:"堅固心要無虛空,空性即說為金剛。
"因為不被現量等所損害,且不可分離,故凡金剛者皆如是稱。
如是,於一切未說之處亦當了知金剛之義。
如是:"蘊界及諸處,一切當印持。
"此乃續部後分所說。
僅此即是依世俗諦而有作用,故為事物。
其中十種色法與自識同時者為蘊,在此之前者為根境。
觸之一分即地等四大為界,餘者為觸。
如阿阇黎陳那所說:"內在所知之體性,如外境顯現彼為境,以是識之體性故,亦復是彼之緣故。
"由此說明一切識皆由自分所緣而成分別之境,如說:"虛空法界亦復有,分別即許為自證,以是所思故非與境相連。
"因為是自證之體性,故為現量,因此無有外境。
為此而說:"所有顯現諸境界,以及一切覺知處,彼等遠離二合故,是故無有諸分別。
"若於此外修習,則為輪迴;由人無我故為聲聞緣覺;以不二真如之體性圓滿十波羅蜜多,經三無數劫或三十三劫而成就。
如說:"於此無所除,亦無少可加,如實見如實,如實見得脫。
"以此理趣之力而成無上正等正覺。
།ཞལ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡང་བསྒོམས་ན་སྔགས་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ།མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི།།སངས་རྒྱས་ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས།།རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་ཀྱང་ནི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་།ས་ནི་སྤྱན་དུ་གྲགས་པ་སྟེ།།ཆུ་ཁམས་མཱ་མ་ཀཱི་རུ་གྲགས།།གོས་དཀར་མོ་དང་སྒྲོལ་མ་ནི།།མེ་དང་རླུང་དུ་གྲགས་པ་ཡིན།།མཁའ་དབྱིངས་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ནི།།དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་བརྗོད།།ཅེས་སོ།།འདི་ཡིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི།།སྐུ་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན།།གསུང་ནི་ཆོས་འཛིན་མཆོག་ཡིན་ཏེ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་སོ།།འདི་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེ་ན།གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་དག་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་མམ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།།མཐོང་བ་མེད་པ་ཙམ་དང་ཚད་མ་མེད་པ་ཡང་འདིར་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བསྐལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཉམས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དེ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དབང་པོའི་འཁོར་གསུངས་སོ།།ཏིལ་གྱི་གོང་བུ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཏིལ་གྱི་གོང་བུ་ས་བོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདིར་གང་བར་སྣང་ངོ་།།གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་སྟོན་པའི་དུས་ནའོ།།འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུད་འདི་གསུངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།
若以三面等形相修持如來等之相,則持咒者於此生中即可成就無上智慧方便之自性、無垢最勝喜之自性之具緣者。
如是所說:"
略說五蘊者,即是著名五佛身,金剛生處即是為,菩薩壇城最殊勝。
地即稱為眼佛母,水界即稱為瑪瑪吉,白衣度母二佛母,即稱為火與風界。
虛空界金剛誓句,即說彼為金剛持。
"又說:"
以此如來即,身與意金剛持,語即法持最勝者,於此生中當獲得。
"為何如是?
因為于現量、比量與教量境中,彼等不相違故,依隨善逝之比量與教量,經三無數劫或三十三劫而成就。
因此當知"於此生"等之義。
僅是不見與無量在此處處皆相等,因為諸佛世尊之自性是不可思議故。
正因如此,僅此而已,為攝受具有種種衰損、清凈、色相及手印等信解之瑜伽師所化眾生,故應如是了知。
彼等等即是宣說與彼等俱在之根之眷屬。
如胡麻團者,猶如胡麻團為種子所充滿,如是此處顯現為一切如來所充滿。
"成就"者,即于說法時。
此說明此續是一切如來以一音而宣說。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།།ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དང་།།འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ།།མྱ་ངནལས་འདས་ཞི་འདི་རྣམས།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་གསུམ།།ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ།མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་འདུས་པས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་བའི་བདག་པོ་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་གོ།།བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་གོ།།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་གོ།།དེས་འདི་ཚད་མ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན།མངོན་སུམ་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་དང་།།དེ་ལས་རྗེས་དཔག་ཡུལ་དང་ནི།།དེ་དག་ཡུལ་མིན་རང་གིས་ནི།།གནོད་མེད་སླུ་བ་མེད་ཕྱིར་ཚད།།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།།མཐོང་དང་མ་མཐོང་འདི་ལ་ནི།།སླུ་མེད་དེ་ཡི་ཡུལ་དག་ལ།།མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་།།གཉིས་པོས་ཀྱང་ནི་གནོད་པ་མེད།།འདིར་ཡང་མངོན་སུམ་ཡུལ་ལ་ནི།།ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ལ།།ཀུན་ལ་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་བཏབ་པ།།ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ།།དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལུང་གི་ཡུལ་ཡིན་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།འདིས་ནི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད།།ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིན།།གསུང་ནི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཡིན་ཏེ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ།
若問是否為如來語,則:"
諸法皆無我,一切有為法,
皆是剎那性,涅槃寂靜等,
此等即為法,印相之三相。
"此即是說,此三相攝於此密乘中。
如是世尊告密主言:"無常"即是極無常義,此乃就彼而言之語。
"苦"即是離欲,此乃就彼而言之語。
"無我"即是空性相,此乃就彼而言之語。
"寂靜"等即是現證無相,此乃就彼而言之語。
若問此如何為量?"
現量境以現量知,由此比量知境及,
非彼境者由自身,無害無欺故為量。
"如《量釋》云:"
于見未見此,無欺于彼境,
現量與比量,二者亦無害。
"此中於現量境,即于蘊處界等一切以印契印持,如說:"
諸蘊及處界"等,是依世俗諦而說。
由此所當比知者,亦即是不二等,以"一切法不二"等,是依勝義諦而比量。
非彼二者行境者,即是教量境,於此生中成佛等,如說:"
身即是佛身,意即金剛持,語即最勝金剛,於此生中當獲得"等而說明。
།ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཞེས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པས་འཇིགས་ནས་མཁས་པས་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་།རང་གི་ཚིག་གིས་མི་གནོད་ན།།དེ་གཟུགས་མཐོང་དང་མི་མཐོང་ལ།།ཞེས་པས་རིགས་པ་ཤེས་པས་འདོད།།གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས།དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས།།བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ།།རིགས་པས་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ།།བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན།།ཞེས་སོ།།ཅི་སྟེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་དང་མངོན་པ་དང་མི་འགལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ནི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་འདིའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཞེས་པ་ངག་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་པ་འདིའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས།།རང་ལ་འཇུག་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས།།འདུལ་བ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ།།ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའང་ཡིན་པས་ན།།ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད།།གཞན་དུ་ན་ཡང་གང་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པ་དག་དེ་ལས་གཞནཔ་དང་ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བས་དང་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་ཏེ།སྡེ་པ་བཞིའི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།
在某些方面,"
自身亦不相違"這一說法應當接受。
在此密乘中,因為希求所見與未見之果,畏懼失壞大義,故智者以論典成就之理及自語若不相違,
如說:"于彼形相之見與未見",通達理者即當認可。
如世尊說:"
比丘及諸智者們,如同火燒割磨之金,
應以理觀察我語,當取非因敬信故。
"若問:經說"契合經藏、顯現於律藏、不違對法者是佛語,其他則是魔語",而此義不見入于經等,云何是一切如來之語?
答:不然。
因為"自"字特指此語之故。
此密法確有契入經等之故。
如聖無著說:"
自入于自身,律顯等諸法,
雖深且廣大,不違法性故。"
再者,若不爾者,如聖一切有部等諸部之律中,有未說非時食等,彼此互相矛盾,互相觀待,則四部之教法將成非佛所說。
།ཚད་མས་གྲུབ་པའི་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་ཚུན་འཇུག་པ་ལ་གཏམ་རྒྱུད་འགལ་ན་ཡང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་དུ་ཡང་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ལ།།ཐབས་དང་བཅས་པར་རབ་བསྒྲུབས་པས།།གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུའི་ཕྱིར།།རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་དུ་ཡང་།།ཞེས་སོ་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་རང་དང་གཞན་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཙོ་བོའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ།རིགས་པ་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་པོ་ཉམས་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་སྦྱོར་བས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ལོ་རྒྱུས་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་བློ་གྲོས་ངན་པ་བསལ་བར་བྱས་པ་ཅི་ཞིག་བྱ།ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དང་།།འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞི་འདི་རྣམས།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ཡིན།།དེས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཁྱབ།།སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན།།གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པས།།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཅུང་ཟད་མིན།།ཉེས་པགསུམ་དང་རྣམ་བྲལ་ཉིད།།མཁས་པས་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད།།མིན་ན་གསུམ་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར།།སྡེ་པ་བཞི་ཡི་ལུང་རྣམས་ནི།།རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱེ་རྣམས་ལ།།དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས།།རྣམ་གཞག་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་ཡིན།།གང་དུ་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡོད།།དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཚིག་།གང་དུ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད།།དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་གྱིས་གསུངས་མིན།།ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པའི་རྗེས་ལའོ།།དེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་གནསཔས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སྣང་མཛད་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱང་ཡིན་ནོ།།སྐབས་འདིར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ།
以量成立的取捨真實性及其方便,雖在一切處相互契入時有傳記相違,然實不相違。
正因如此,由於在主要義上無欺,即使是極為隱密之義亦是量的自性。
如《量釋》中說:"
于取捨真實,及其諸方便,
善加以成立,主要義無欺,
故於余推理。
"若問:如是以量成立補特伽羅法無我及具果大乘皆已宣說,又因是自他覺悟之因,故此即是主要之妙法,應由通達理者畏失大義者以聞思修所生慧明顯修持。
說些相違傳記等又有何用?除遣極愚者又有何益?
諸法皆無我,諸行剎那性,涅槃寂靜等,是法印特徵。
是故遍三乘,說為共特徵。余相不可得,佛未說少許。
遠離三過失,智者許為相。若非將成三,四部諸教法,
分為十八部,非時食等法,安立互相違。何處有共相,
彼即遍智語,何處無此相,彼非世尊說。此等為攝頌。"
其後"是指現見三面相后。
彼恒住一切虛空界,故是身語意金剛自性,因此是大者;
又以種種方便顯示一切事物真實性故為光明;又于有情相續中顯示故亦是大毗盧遮那。
此處從"作"字,表大金剛持。
།འདིའི་ཆེན་པོ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་སྟེར་བས་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དང་།ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།།དངོས་གྲུབ་ཀུན་ལ་རྗེས་ཆགས་ཕྱིར།།མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད།།ཅེས་པའི་ལུང་ལས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ།སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་ཚོགས་སེལ་དང་།།སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལས་འདོན་འདོད་པས།།དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།།སྙིང་རྗེ་ཆགས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད།།གང་ཞིག་མངོན་པར་འདོདསྟོབས་པ།།དེ་ཕྱིར་གྲུ་ཡི་འབྲས་བུ་བཞིན།།གང་ཞིག་རྗེས་མཐུན་སྦྱོར་བ་ཡིས།།དེ་ཉིད་ཐབས་སུ་རབ་ཏུ་བརྗོད།།འོ་མ་དང་ནི་ཆུ་བཞིན་དུ།།གང་ཞིག་སྙིང་པོ་ཚོགས་གྱུར་པ།།གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས།།དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་བརྗོད།།དེ་འདིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཚུལ་ལོ།།དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན།ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ།ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་པ།།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་སོ།།དེ་ལས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་མཆོག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལ་བཅུག་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་སད་པའི་ཕྱིར་དང་།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ།
此中"大"亦是以法界體性及大悲自在遍及一切有情相續,且貪慾亦能賜予一切悉地教授故為隨貪,又因能令生無漏大樂之喜故。
智慧方便自性無垢大樂自證體性即是普賢。
如經云:"
大貪薄伽梵,隨貪諸悉地,
大供養大貪,令諸有情喜。
"又如是說:"
除盡一切苦,欲拔苦因故,是故於眾生,宣說悲愛著。
若欲現賜予,故如船果然,若以隨順行,即說彼為方便。
如同乳與水,若成精要聚,以無二瑜伽,說為慧方便。"
由此能獲得故為方法。
何為此方法?即是三摩地,為慧方便自性之瑜伽。
如續後分云:"慧方便和合,是名為瑜伽。
"由彼等入定即是現前,以最勝隨貪入定緣及一切所化世間,遍滿一切虛空界之諸如來即是入於此中者。
因為往昔願力成熟故,又因三摩地力不可思議故。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཡང་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་།ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བསླབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ཐབས་གཞན་གྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་མིན།།ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་།མ་ཐོགས་སྦྱོར་བ་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྨྲོས།།མི་མཉམ་མཉམ་པའི་ཆགས་ཚུལ་རྣམ་དག་པ།།ཞེས་པ་དང་།ཆགས་ཉིད་གསང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ།།བདེ་བ་ཀུན་གྱི་བདུད་རྩི་མཆོག་།ཅེས་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ལས་སོ།།དེ་ལྟར་ཡང་།གང་ཉིད་ཡུན་རིང་དུས་སུ་བསྒོམ།།དེ་བཞིན་གུས་པ་ཡིས་ཀྱང་ཡིན།།བར་མེད་པ་ཡིས་དེ་ཉིད་ནི།།གསལ་པོར་འགྱུར་ཞེས་གཞན་དུ་མིན།།འདོད་ལྡན་མ་སྩོགས་རྣམ་རྟོག་ལ།།ཇི་ལྟར་དེར་ན་སྣང་གྱུར་པ།།ཡང་ན་ཇིལྟར་བདག་ཞེན་པ།།དེ་ལ་བདག་མེད་སྟོབས་ཅན་མིན།།སེམས་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་བསྒོམ་པ།།རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་ལ།།བླ་མེད་ཐེག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས།།དེ་ཕྱིར་དེ་རུ་དེ་གསལ་འགྱུར།།མཁས་པ་བྱིས་པ་བུད་མེད་རྣམས།།ཀུན་གྱིས་བདེ་བ་ཚོལ་བར་བྱེད།།རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་གྱིས་དབྱེ་བ་ཡིས།།དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་འདོད།།གང་ཞིག་མཆོག་ཡིན་དེར་བསྒོམས་ཏེ།།དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྦྱར།།རྟོག་ལྡན་དེ་རུ་བདེ་བ་ནི།།རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་ནི་རབ་ཏུ་བསྔགས།།ཚད་མ་ལུང་གིས་དེར་གྲུབ་པ།།དེས་ན་དེ་ནི་ཕྱིན་ལོག་མིན།།དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་གྱུར་པ།།མཁས་པ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཡང་དེཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་དང་།གཞན་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ།འདི་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན།།དཔེར་ན།གང་ཞིག་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བའི།།བློ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་དུག་།དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡི་ནི།།བདུད་རྩི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བློ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།།གང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྨོངས་པ་འཆིང་།།འདིར་ནི་མཁས་པ་དེ་ཡིས་གྲོལ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས་སོ།
諸如來雖恒時等持,然由入定而示現。
即由等持而入于說法等,此亦為當學之義,謂以此道獲得無上正等正覺。
如續後分所說:"非由余方便,不得成佛故。"
又云:"無礙非他瑜伽說,不等等貪清凈理。
"如密點續云:"
貪性即大密,一切樂中勝甘露。"
又如是說:"
若於長時中修習,如是以敬亦復然,無間斷故彼性相,明顯非由余方便。
具欲母等分別中,如是于彼所顯現,或如自我所執著,于彼無我力非勝。
心中修習樂相狀,于自他人相續中,無上乘中瑜伽者,是故於彼彼明顯。
智者愚者及女人,一切皆求樂受用,廣大相續差別故,彼樂分為五種相。
若於最勝彼修習,即于彼性修瑜伽,具慧于彼樂受用,廣大相續極稱讚。
以量教證彼成就,是故彼非顛倒見。"
由彼等得決定者即為智者,雖非勝義,然由能令彼成樂等故,是瑜伽師自他菩提之因。
若問除此之外諸法如何為輪迴之因?譬如:"
若人未見真實義,其心即是顛倒毒,
若見真實義性者,甘露無倒覺性心。"
是故:"由此愚癡縛,於此智者解。"
等,如吉祥勝初續所說。
།བདེ་བའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ལས།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།།འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་མི་འགྱུར་ཏེ།།དེ་ཡི་རྩ་བས་སྲིད་པ་གནས།།ཞེ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི།།རྒྱུ་ནི་བདེ་བའི་རིགས་པ་མིན།།དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ།།གཉིས་མེད་སེམས་ལ་དེ་ཡང་མེད།།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།།བདག་གཞན་ཡང་དག་སྒྲོ་བཏགས་པ།།འདོད་ཆགས་ཆོས་ནི་དེ་དག་ཉིད།།ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་མེད་གྱུར་ན།།བདེ་བ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས།།ཕྱིའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ནང་གི་བདེ་བ་ལུས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་སོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་།།བཏང་སྙོམས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།།བསྒོམ་མིན་དེ་ཕྱིར་གཉིས་མ་ཡིན།།བདེ་བ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ།།ཟག་བཅས་ཡིན་ན་ཡོངས་གྱུར་པ།།དེ་ཚེ་སྐྱོ་བར་བྱེད་འགྱུར་ཞེས།།དེ་ཡོངས་དག་དང་རྩ་འགལ་ཕྱིར།།བདག་མེད་པ་ཐོང་བ་གོམས་པར་བྱ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བདེ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མཆོག་མཉམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་དེ་ལས་མཆོག་ནི་མེད་ཅེས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དཔལ་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ལས།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ནི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད།།ཅེས་སོ།།ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ནི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་ངེས་སོ།།བདག་ཉིད་བདེ་བར་བྱེད་པ་ན།།མཁས་པས་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན།།སྲིད་པར་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་པས།།རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ།།དམྱལ་སོགས་སོང་ན་དེ་ཡིས་ནི།།སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང་།།ཇི་ལྟར་སྣོད་ཡིན་མ་ལུས་ལ།།ཤིན་ཏུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ།
由體驗樂的形相,生起貪慾等故,輪迴相續不斷,以其根本而有存。
若問:貪慾等法,其因非是樂理,其因是愚癡,于無二心中彼亦無。
如《釋量論》云:"
于自他妄執,貪慾諸法性,若無妄執時,於樂亦無慾。"
是故世親論師說:"
若謂外散亂令定力退失,然由定生之內樂及身生之身樂,實順於定故。"
如是苦為厭離因,舍無所需故,不應修習彼二,唯當修習樂。
若是有漏盡轉時,則生厭離心,以彼凈化與根本相違故,應當修習無我見。
是故所說:所成就之樂即是最勝平等珍寶,更無勝此者。
如是復于吉祥密點續中說:
"金剛薩埵汝成辦安樂。"
具慧悲自性者,由現證樂故,于利益一切眾生事業中,以周遍之隨行及返遮,由量及教而決定。
智者令自身安樂時,即是樂之形相,不厭離輪迴故,恒時利益他人。
若往地獄等處,于彼如幻顯現,隨諸所化根器,極作眾生利益。
།སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཕྱིར་དང་།།བཏང་སྙོམས་མཁོ་བ་མེད་པ་ནི།།སྐྱོ་དང་མཁོ་བ་མེད་དག་གིས།།འཁོར་བ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་ཡིན།།དེ་ལས་ཆགས་བྲལ་མྱང་འདས་ལ།།རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའང་ཡིན།།མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས་པ་དེ།།ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དོན་སྲིད་ཡིན།།དེ་ནི་མེ་བཞིན་མྱ་ངན་འདས།།ཞེས་པས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བརྗོད།།མྱ་ངན་འདས་ལ་སེམས་ཅན་དོན།།རྣམ་པར་ལོག་པ་མཚོན་པ་ཡིན།།སྙིང་རྗེ་རང་དབང་སོན་པས་ན།།རྒྱ་ཆེ་རྒྱུན་གྱི་བདེ་བའང་ཡིན།།མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ།།སངས་རྒྱས་དྲི་མེད་རྣམས་ནི་གནས།།འཁོར་བར་མ་ཡིན་མྱང་འདས་མིན།།མི་གནས་པ་རུ་རབ་གནས་ཡིན།།གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་སྦྱོར་བས།།ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས།།གང་ཕྱིར་ལྟ་ལ་སོགས་ལྡན་པ།།བསྒོམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་སེམས།།དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལའང་།།ཤེས་རབ་ལ་སོགས་རབ་སྒྲུབ་བྱེད།།དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན།།ངེས་པ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར།།རྟོགས་ལྡན་གནོད་པ་མ་མཐོང་བས།།ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནའང་འཇུག་པ་མིན།།བླ་མེད་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར།།འདོད་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ།
因為能生苦故,以及舍無所需故,由厭離及無需求故,而離輪迴之貪。
由此離貪涅槃中,恒時而住。住于涅槃者,如何能作眾生利益?
彼如火般涅槃,為何不如是說?于涅槃中眾生利益,顯示為顛倒。
由具自在大悲故,亦是廣大相續之樂。于無住涅槃中,諸無垢佛陀安住,
非住輪迴非住涅槃,善住于無住。由住與非住相應故,諸佛得涅槃。
以具足見解等故,修習無錯亂心。彼于現法中亦,成就智慧等德。
若問其究竟如何?雖無定準亦當趣入。具證者未見過患,縱有疑惑亦不趣入。
為得無上安樂故,不應退轉欲求。
།ཐེག་པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་ནི།།རྟོགས་ལྡན་མ་ཡིན་ཐལ་བར་འགྱུར།།འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ།།རྟོགས་ལྡན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན།།བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐོབ་པས།།འཇུག་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།།རྒྱ་ཆེའི་རྒྱུན་བདེ་རྣམ་པ་ལ།།མཁས་པ་རྣམས་ནི་རང་དབང་གྱུར།།རང་དོན་དེ་སྲིད་རྒྱུན་མི་འཆད།།སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་ལ་མཁས་པས།།སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་མཁས་པ་ཡང་།།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡིན།།བག་ཆགས་དང་བཅས་ཉོན་མོངས་དང་།།ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་བསྟེན།དེས་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད།།ཉམས་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཡིན།ཇི་ལྟར་སྣོད་ཡིན་མ་ལུས་པའི།།སེམས་ཅན་དོན་ལ་མངའ་བདག་ཡིན།།ཏིང་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི།།གང་ལྟར་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་ལ།།དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ལྟར།།བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་སྲིད་ཡིན།།སྒྲུབ་པར་བྱེད་དང་གནོད་མེད་ཕྱིར།།འདིར་ནི་མཁས་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ།།དེ་ལསགཞན་ནི་དོན་བརྟེན་མིན།།སྙིང་རྗེ་སྒྲོ་འདོགས་མེད་སྦྱོར་བ།།དེས་ན་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རིགས།།འཇུག་པ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ལས།།རང་གི་དོན་ལ་དེ་རྣམས་ངེས།།རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཇུག་ཡིན།།གང་གི་རྣམ་པར་བསྒོམ་གྱུར་པ།།དེ་སེམས་བློ་ནི་འདོད་འབྲས་བུ།།བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ།།ཞེས་སོགས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན།།ཡོངས་རྫོགས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ།།གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན།།བློ་གྲོས་བཟང་ལ་རིགས་པ་ཡིན།།དེ་མེད་རང་དབང་དུ་མི་འགྱུར།།གཟུགས་སོགས་སྣང་བའི་མྱོང་བ་ལ།།ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་མྱོང་བ་ཡིན།།ཆེ་རྒྱུན་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར།།དེ་ཐོབ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན།།ཟག་མེད་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ།།དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བརྗོད་པ་ཡིན།།དཔལ་ལྡན་གསང་འདུས་རྒྱུད་བརྗོད་པའི།།མཁས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན།།དེ་ཉིད་བརྟན་ཞིང་གཉུག་མའི་གཟུགས།།རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས།།འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློགས་ཏེ།།བློ་ཡིས་དེ་ལ་རྗེས་གཟུང་ཕྱིར།།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།།འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན།།ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས།།འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློགས་ཏེ།།བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་ཡིན་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ།
于其他乘之所欲,非為具證者應成。
為得果故而趣入,具證者非彼之外。
已得自他二利故,趣入有何必要?于廣大相續安樂相,諸智者得自在。
自利恒時不間斷,于離一切增益善巧故,離一切增益善巧者,亦是所知障清凈。
具習氣煩惱及,一切蘊皆清凈依。
是故身語意,永斷諸過失。
如是於一切堪能,眾生利益得自在。
由三昧咒力故,如於他相續中,如除毒等般,亦有安樂之相。
由作成就無害故,於此智者生疑惑。
除此非依義利,大悲無增益相應,是故於諸智者應理。
由趣入義之疑惑,彼等於自利決定。
由比量而趣入。
於何相而修習,彼心意樂為所欲果。
于圓滿修習中,如前已說。
為得圓滿安樂故,修習色等顯現。
于具善慧者應理。
無彼不得自在。
於色等顯現體驗中,極為體驗。
為經歷廣大相續安樂故,得彼與彼相連。
為得無漏安樂故,是故如是宣說。
吉祥密集續所說,智者當修習。
彼即堅固本性身,隨順顛倒雖勤作,亦不能轉,以心於彼隨攝故。
如《釋量論》云:"
無害及真實,自性中顛倒,
雖勤作不轉,心向彼方故。
"如是《吉祥金剛心莊嚴》云:"得大貪成就之大菩薩們,為得大樂勝果故而正趣入。"
།བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདུད་ཆེན་པོ་རྣམས་འཇོམས་པའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ།།བདུད་ཆེན་པོ་འཇོམས་པ་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཁམས་གསུམ་མཐའ་དག་གི་དབང་ཕྱུག་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ།།ཁམས་གསུམ་མཐའ་དག་གི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཞིང་བདེ་བའི་མཆོག་དང་།ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་ཁང་གནས་པར།།གྱུར་པའི་མཆོག་དང་དཔའ་བོ་རྣམས།།དེ་སྲིད་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན།།བྱེད་བཞེད་མྱ་ངན་མ་འདས་པ།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐབས།།ཡེ་ཤེས་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ།།ལས་ཀུན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།།སྲིད་པ་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།།འཇིག་རྟེན་གདུལ་བྱ་ཆགས་སོགས་ཀྱིས།།ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་རྟགས་སྡིག་བྱས།།དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་དོན་དུ།།རང་ཉིད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདུལ།།དཔེར་ན་པདྨ་ལེགས་དམར་བ།།ཚོན་གྱི་ཉེས་པས་མ་གོས་ལྟར།།རྟག་གྱུར་གནས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་ནི།།འགྲོ་ལ་ཕན་པ་གོས་མ་ཡིན།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་རྣམ་དག་པ།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཏེར་ཆེན་པོ།།ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་རྣམས།།དེ་རྣམས་བརྟན་པས་དོན་བྱེད་དོ།།ཞེས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།།ཀྱེ་མ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་འདི།།རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་རང་འབྱུང་རྣམས།།ཆགས་བྲལ་གང་ཞིག་དག་བྱའི་ཕྱིར།།ཆགས་པ་ཡིས་ནི་འདུལ་བར་བྱེད།།འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།།འདོད་ཆགས་ཡེ་ཤེས་རྙོག་པ་མེད།།འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཆགས་པས་བཅོམ།།བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་བྱེད།།ཅེས་དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་སོ།
獲得大樂勝果之大菩薩們,為證得一切如來之大菩提勝果故而正趣入。
獲得一切如來大菩提勝悉地之大菩薩們,為獲得降伏諸大魔之勝悉地故而正趣入。
獲得降伏大魔勝果之大菩薩們,正趣入三界一切之自在。
獲得三界一切自在勝果之大菩薩們,普遍救護一切無餘眾生界,於一切眾產生就最勝利樂及最極大樂勝果。
何以故?
乃至住于輪迴宮,勝者與諸勇士等,
爾時無等利眾生,未入涅槃而欲行。
般若波羅蜜多方便,以智慧加持成就,
一切業皆清凈,及輪迴得清凈。
世間所化貪等故,乃至輪迴相造罪,
為令彼等得清凈,自身乃至輪迴調伏。
譬如妙紅蓮花,不為染料過所染,
恒時住處過失,不染利益眾生。
大貪清凈,大樂大寶藏,獲得三界自在者,彼等以堅固行利。
是故,
嗚呼自性清凈此,隨貪自生諸者,
為凈離貪何者故,以貪而作調伏。
此乃一切佛陀之,貪慾智慧無垢濁,
以貪降伏離貪者,施與一切安樂事。
如是出自《吉祥真實攝集》。
།འཁོར་བས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་དོན་དུ།།སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བསྟན་པར་བྱས།།ཕལ་ཆེར་སྐྱོ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི།།ཐར་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད།།སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེའི་དབང་སོང་གང་།།སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ནི་མཐོང་མ་ཡིན།།དེ་རྣམས་རྨོངས་པ་སྤང་ཕྱིར་ཏེ།།སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པས་འཇུག་པ་མིན།།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་།།འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་མཁྱེན་ནས།།སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་གསུངས་པ་ཡིན།།ཁོ་བོའི་དེ་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་།།དེ་ནི་བདག་མེད་ལམ་བརྟེན་ཡིན།།སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི།།བསྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན།།དེ་ཕྱིར་མི་རྟག་ལས་སྡུག་བསྔལ།།སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་བདག་མེད་གསུངས།།མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་གང་གསུངས་པ།།འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་གཟིགས་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་།།བདག་མེད་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བར་བྱེད་དོ།།འཕགས་པ་ཡང་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ།།ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ཐ་མལ་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་དོ།།གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས།ཙནྡན་དང་ནི་སྟེའུ་བཞིན་དུ།།ཀུན་ལ་མཉམ་པར་གནས་པ་ལ།།ཆགས་བྲལ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན།།བླང་དང་དོར་བ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར།ཞེས་སོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་དེ་རྣམས་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས།ཆགས་བྲལ་གྱིས་འདུལ་འཇིག་རྟེན་ལ།།ཆགས་བྲལ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ཡིན།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་སྦས་པ་ཡིན།།ཞེས་སོ།།གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་དེས་གྲོལ་ལོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་སོ།།འདི་ལྟ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རང་གི་ཆུང་མས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་དོ།།འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ།
為生起厭離輪迴故,宣說苦等諸法。大多數人因厭離心,趣入解脫道。
為悲心所攝受眾生,不見其苦本身。為斷除彼等愚癡,非由示苦而趣入。
如《釋量論》中說:
了知諸行即是苦,所說修習于苦者,我之彼亦從緣起,此依無我道而住。
以空性見得解脫,余修即是彼義故。是故從無常至苦,從苦宣說無我義。
經中亦云:"如是如來見世界不清凈已,以無常、苦、無我及厭離苦之言教,令貪著輪迴之眾生生起厭離。
聖者亦趣入調伏法。
"為調伏離貪所化眾生故,說凡夫之相為離貪。
如《釋量論》云:"
如栴檀與荊棘,於一切平等住,
說為離貪慾者,因斷取捨故。"
因彼等非是現證大樂之法器故。
如《吉祥初續》云:"
以離貪調伏世間者,以離貪本身而清凈,
大貪即是大安樂,金剛薩埵所隱藏。"
于佛陀教法中宣說離貪,是為令彼等清凈故。
何以故?外道以離貪法得解脫。
諸如來之解脫是由於對一切眾生起隨順貪著。
譬如諸菩薩亦以自己妻子攝受眾生。
以貪慾亦表徵菩提,如《三界勝續》中所說。
།ཕྱག་འཚལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཆགས་ལ།།ཕྱག་འཚལ་འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་བ།།ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་ཆགས་བྲལ་ལ།།ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་རྒྱན་གྱི་བཀོད་པ་ལས་སོ།།སྣ་ཚོགས་ཐེག་པ་མི་རྣམས་བློ།།རྒྱལ་བས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མཛད།།ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་།།ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས།།སྲིད་དང་ཞི་བ་ལ་ལྟོས་པས།།དད་རྒྱུའི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་།།ཡོངས་སུ་དག་པ་འགྲོ་ལ་ཁྱབ།།ཡིད་བྱུང་ཞི་བ་ཟག་པ་མེད།།དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལྔ་པས་བསྔགས།།རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་བདེ་བླ་ན་མེད།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི།།ཚད་མ་ལུང་གིས་ངེས་པ་ཡིན།།སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ཏེ།།གདུལ་བྱ་གཞན་ནི་མོས་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་སྦྱོར་བ་སྨྲས་ནས་གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ན་ཞེས་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་མཛོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལས་བརྗོད་དེ་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་གྲུབ་བོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཀྱང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་པ།དེ་ལ་བདེ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་བདེ་བ་དང་།ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་།སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོའི་བདེ་བ་དང་།ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདེ་བ་དང་།གནོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ལྔའོ།།དེ་ལ་བདེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཉིས་དང་།རྒྱུ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་།ཚེ་འདི་འམ།ཚེ་རབས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ།དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་རྒྱུ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ།འདི་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་དོ།།སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རྒྱུ་བདེ་བར་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སློབ་པའོ།།ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ།འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་།གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་ལས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བར་དག་གོ།
"禮敬于有貪著者,禮敬于離貪著者,禮敬于離貪者。"
此出自《一切如來身語意金剛秘密莊嚴續》。
諸人根器各不同,佛以種種乘攝受,以三乘而得出離,安住於一乘果位。
依于輪涅二邊故,信因諸樂之中間,遍及清凈諸眾生,厭離寂靜無漏法。
是故讚歎五種樂,廣大相續無上樂,此乃智慧方便性,以教量理而決定。
佛性本為一體性,為化眾生示異相。
因此金剛手說密修法后,若非由他成佛者,如《最勝秘密藏續》所說,以理教而成立。
如聖無著在《菩薩地》中所說:此中有五種安樂:
因樂、受樂、對治苦之樂、受斷樂、無害樂等五種。
其中,樂分之根境二者,從彼因所生之樂受覺知,以及今生或他世所欲果報之任何業,總攝一切即名因樂,此上更無,此外更無勝者。
不觀待苦之寂滅,從彼三因所生起,于身心有益之體驗即名受樂。
此復略攝二種:有漏與無漏。
其中無漏者是有學位。
有漏者是三界,即具足欲界、色界、無色界。
複次,隨其所應,三界一切六處差別,從眼觸所生乃至意觸所生。
།རྣམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ།ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱིའོ།།དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ལུས་ཀྱིའོ།།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཀྱིའོ།།གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང་བཀྲེས་པ་དང་།སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་།སྣ་ཚོགས་མང་པོ་འབྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཉེན་པོས་ཞི་བར་བྱ་སྟེ།སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།གནོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ།མངོན་པར་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བདེ་བ་དང་།ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་དང་།རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བདེ་བའོ།།དེ་ལ་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ།ཁྱིམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་ངེས་པར་ཐར་པ་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།འདོད་པ་དང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤངས་ཏེ།དབེན་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་གཏན་དུ་བྲལ་བ་དང་།ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་རྒྱུ་བདེ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡིན་གྱི།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་མ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སོ།།སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོའི་བདེ་བ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ཙམ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བསལ་བས་བདེ་བ་ཡིན་ནོ།
此六種又分為二類:身的和心的。
其中,與五識聚相應者為身的,與意識相應者為心的。
對於寒、熱、饑、渴等諸多痛苦,以及種種眾多所生之寒、熱、饑、渴等苦的對治而得以平息,僅僅因苦的止息而生起樂想,此即名為對治苦之樂。
入于想受滅定者,名為受斷之樂。
無害之樂略攝應知有四種:出離之樂、遠離之樂、寂靜之樂、圓滿菩提之樂。
其中,以信心從在家出家為善,從種種在家苦中解脫,此名出離之樂。
遠離慾望及不善法,依止靜處,入初禪定,生起離生喜樂,此名遠離之樂。
在第二禪等中,寂滅尋伺,此名寂靜之樂。
永遠斷除一切煩惱,如實現證諸所知事,由圓滿菩提所得之樂,此名圓滿菩提之樂。
其中,因樂是因為成為樂的因而是樂,並非以自性而是。
受樂不是以因的事相而是,唯以自性而是。
對治苦之樂既非以因的事相,亦非以自性,僅是因苦的止息及苦的除去而是樂。
།ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདེ་བ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན།སྡུག་བསྔལ་བསལ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི།འདི་ལ་ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ལ།ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་དུས་དེ་ཙམ་ཞིག་གནས་པས་ཞི་བར་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བའོ།།གནོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བར་གཏོགས་པ་ཐ་མར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་གཏན་ཞི་བར་གྱུར་ལ་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡིན་ནོ།།གནོད་པ་མེད་པ་དེའི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་མ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དང་དེའི་འདྲེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཕན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱི་གནོད་པའི་ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གནོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུན་པ་བཟློག་པར་བྱ་སྟེ།ཅི་ནུས་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་ཅིང་འབད་པར་བྱའོ།།ཕན་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བཅས་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།མི་ཕན་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་དང་འབྲེལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་།སེམས་ཅན་རྣམས་མི་དགའ་བཞིན་དུ་བཟློག་པར་བྱ་ཞིང་དྲང་བར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་།བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་མི་ཕན་པ་ལ་བཟློག་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིས་བདེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ངེས་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་གྱིས་ན་བདེ་བ་འདོད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཕན་པ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ཕན་པ་ནི་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ལ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།
受斷之樂既非以因的事相,亦非以自性,也非以除苦,於此任何感受皆是苦,而正苦暫時止息即為樂。
屬於無害之樂最後的圓滿菩提之樂,是因為後世徹底止息正苦,今生一切煩惱分位的習氣依處皆永遠斷除而為樂。
其餘無害之樂,因與此最後者相順、同分、引導,應知是無害之樂。
其中,菩薩成就有情利益方面的樂,而非損害方面。
對於損害方面的樂,應以如實正慧遍知,令諸有情轉離欲求,盡力勸阻。
凡是有益之事,即使伴隨痛苦,菩薩也要依靠善巧方便,雖令有情不悅意且伴隨痛苦地成辦。
凡是無益之事,即使伴隨安樂,也要依靠善巧方便,以安樂與悅意方式,勸阻引導不願的有情。
為什麼呢?因為應當確知,伴隨痛苦而成辦的樂事,以及伴隨安樂而止息的無益之事,對有情而言終將唯是安樂。
因此應知,菩薩欲令有情得利益者,實際上就是欲令得安樂。
應知給予利益即是給予安樂,因為利益如因,安樂如果。
因此應知,凡是對有情具有利益者,即是具有安樂。
།དེ་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ལས་རྒྱུ་བདེ་བར་གཏོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་།ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དག་གནོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་།ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དཔྱད་མི་དགོས་པར་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་རྒྱུ་བདེ་བ་དང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རེག་པས་བསྡུས་པ།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དང་།ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་མི་ཕན་པ་དང་།མི་འཕྲོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་།ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཕན་པ་དང་།འཕྲོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་བཞིནདུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྤྱད་པར་བྱ་བསླབ་པར་བྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ།རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་གྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་འདིར་འདུས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་ནང་གི་རེག་བྱའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་ལའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དེ་ཡང་ཡིན་ལ།དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཡོངས་སུ་མཉེས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བའོ།།མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མྱོང་བྱ་ཉིད།།ཡིན་ཡང་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ།།ཞེས་པའི་རིགས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེའི་སྣོད་དུ་ཐབས་ཀྱིས་གཙོ་བོའི་རང་གི་གཟུགས་རྣམས་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བུད་མེད་རྣམས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་པའོ།།འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་གྲུབ་པོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་སྤྱན་མ་སྟེ་དེའི་རྣམ་པས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།
其中,凡是今生來世成為所欲果報之樂因業,以及感受斷絕之樂,和無害之樂,皆是利益且無過失,故菩薩應當無需觀察而必定為諸有情成辦。
凡是樂受、樂因,以及由根、境、觸所攝,能生煩惱、具煩惱、有過失、無益、不適宜者,不應成辦。
凡是不生煩惱、非具煩惱、無過失、有益、適宜者,菩薩應當隨力隨能為諸有情成辦。
自身也應如是正行、學習、體驗,應觀此攝於廣大相續之樂、正等菩提之樂。
"爾後"是指大持金剛內觸樂體驗之後。
是一切如來身語意,
又因是彼之自在及能生故,亦是主尊。
"彼之遍喜"是指彼等體驗無漏大樂。
雖然是現前所體驗,但彼之本性,如此理趣,即是彼之本性。
以方便將彼等器中主尊自身諸相,顯現為智慧為主的女性諸相。
這一切雖無分別,但以往昔願力及三昧力而成就。
"其中某些"是指毗盧遮那金剛,即是佛,即是佛眼佛母,為攝受所化有情故以彼相。
།དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་མཱ་མ་ཀཱིའི་རྣམ་པ་དང་།དཔག་མེད་རྡོ་རྗེ་གོས་དཀར་མོའི་རྣམ་པ་དང་།དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་དེ་སྒྲོལ་མའི་རྣམ་པསསོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རིན་ཆེན་ཏོག་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་རྣམས་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ།།འདིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རིགས་དང་རིགས་ཅན་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྨྲས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་རང་གི་རིག་མའི་ནང་དུ་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུའོ།།གང་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས།།ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་རྣམ་བཀུག་སྟེ།།དགུ་པོ་སྤྲོས་ནས་བཙུན་མོ་ཉིད།།བསྒྲུབ་བྱའི་ལུས་ལ་གཞུག་པར་བྱ།།ཞེས་པ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སོ།།ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གི་རྒྱན་ནོ།།སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པས་འདིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ནི་རང་གི་འོད་ཀྱི་རིག་མའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུ་རྣམས་ལའོ།།རང་གི་སྙིང་ཀའི་ཟླ་བ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་དམར་པོའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དབུས་སུ་མགོ་གྱེན་དུ་བལྟས་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུས་བཀུག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་བ་ཞུ་བའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པས་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བས་མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲུ་བཞི་དང་རྡུལ་མེད་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སེམས་འདི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ།།དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ།།ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་མཐའ་དག་གི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་སོ།།ཆེན་པོའང་དེ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འདའ་བར་མི་བྱ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེའི་དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ་ལེན་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།
如是不動金剛與瑪瑪基的形相,無量金剛與白衣母的形相,不空金剛誓句即度母的形相。
如是毗盧遮那、不動、寶生、無量光、不空金剛等,安住於色、聲、香、味、觸的自性形相。
此說明在真實義中種姓與所屬種姓無有差別。
"爾時"是指眼母等天女們剛剛進入自己明妃之內時。
如第十八所說:"
以大貪慾之法,召請智慧輪,放射九尊后,應入妃身中所修之身。
"此即是處所圓滿轉變。
"復"是詞之莊嚴。
不動佛以輪迴與涅槃分別之分別風,於此為大金剛持。
一切如來身語意心要金剛佛母之婆伽,即是自身光明明妃法源蓮花蕊中。
從自心月輪所生紅色金剛臍中安住月輪中央向上仰望的吽字光芒如鉤形攝召如來方便智慧雙運,
即成月融之形,從秘密金剛所生,因無不平等故為四方,因無塵垢故為光明,因心之煩惱是暫時的緣故。
如說:"此心自性光明,諸垢乃暫時",以此理趣自性完全離於暫時垢染。
大者亦即是彼,以清凈法界體性遍及一切故;亦是誓句,因一切如來亦從生起門不可違越,故為大金剛持。
其中心即是心要,由攝受故為壇城。
註:對於咒語和種子字的特殊要求,在這段文字中並未出現完整的咒語或獨立種子字(除了提到的一個"吽"字外),因此未能按照四種形式展示。
如有包含完整咒語的藏文,我會按照要求以藏文、梵文天城體、梵文羅馬拼音和漢語字面意思四種形式顯示。
།བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆེད་དུ་སྟེ་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་དང་ལྡན་པའོ།།གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེལ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པས་ཀྱང་ནང་དུ་ཆུད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དོ།།སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་གི་དབྱེ་བས་སོ།།སངས་རྒྱས་སྤྲིན་གྱིས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་གང་བའོ།།དེའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ནི་དེའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་གང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཁྲུགས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུགས་པའོ།།གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ།མགོན་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷའི་གདན་ནོ།།འདི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོང་སྟེ་ཐར་པའི་གྲོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁང་པ་བརྩེགས་མའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་འོད་ཀྱི་རིག་མའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པའི་རྗེས་ལའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོ་ནི་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་དེའི་དབུས་ནི་རང་འོད་ཀྱི་རིག་མའི་པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔར་བརྗོད་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་ཁ་བསྐང་བར་བྱའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་རིག་མའི་པདྨའི་ཟེ་འབྲུའི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཅུག་པའི་རྗེས་ལའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེའི་སྙིང་པོ་ནི་སྙིང་གའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་སྦྱོར་བ་དང་དེའི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་བཀུག་སྟེ་བཞུགས་སོ།
加持是爲了清凈有情世間,即為灌頂之目的而具有化現。
明顯是因為是清凈意的自性。
如同水晶成為一切法影像之所依,故雖住于量無邊宮殿之外,亦能見到內部如來等,以其自性法性故為大金剛持之本體。
種種色相是以白等顏色差別。遍滿佛云是以不動等壇城尊眾充滿。
其放光是因其光芒充滿故。
如攪動般攪動。明等壇城是具有日月本性,是具主尊天之座。
此亦將成為如來,是一切如來之城,因是解脫之城故為樓閣。
"爾時"是指在自身光明明妃法源中化現壇城之後。
一切如來身語意金剛之主即如前所說是大金剛持。
一切如來壇城,其中心即前所說入于自身光明明妃蓮花蕊之壇城中,應補充"有情世間"。
僅以入壇城並非成就菩提,而是具有聽聞無上法之緣分,然而宣說是殊勝灌頂。"爾時"是指將有情界納入自身明妃蓮花蕊內壇城之後。
菩提本性之心如前所說即是金剛,如是即大金剛持,其心要即是心間金剛臍內安住的吽字所生金剛與蓮花之結合,以其光芒鉤召而安住。
註:文中提到的種子字"吽"(ཧཱུཾ)可以按要求四種形式顯示如下:
藏文:ཧཱུཾ梵文天城體:हूं梵文羅馬拼音:hūṃ漢語字面意思:吽
།དེ་ཉིད་དུ་ཐིག་ལེ་ཞུ་བའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་སྙིང་པོ་ས་བོན་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པས་སོ།།གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་དམ་པའི་དབུས་སུ་ནི།།གཞུག་སྟེ་ཞེས་པ་འདི་ཡང་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ།།གང་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས།རྡོ་རྗེ་པདྨའི་སྦྱོར་བ་ལས།རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡིན།།དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྙིང་གར་དབབ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས།།རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་དབྱུང་བར་བྱ།།ཞེས་པས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་མཛོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལས།དེ་ནས་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་དྲངས་པའི་ཁུ་བའི་ཐིག་ལེ་རྣམས་གནས་གསུམ་དུ་གནས་པ་དག་ཡིན་ཏེ།མགོ་བོ་ལ་བུམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ།དཔེར་ན་བདུད་རྩིའི་གཟུགས་དང་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དང་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོས་སྤྱི་བོ་ནགནས་པའི་བུམ་པ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་འབབ་པར་གནས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།།གཞན་སྙིང་གར་གནས་པའི་པདྨ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་དཀར་པོ་མར་སར་དང་འདྲ་བ་གང་སྔར་བལྟས་པའི་བུམ་པའི་བདུད་རྩིས་པདྨ་དེ་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་འབབ་པོ།།དེ་ནས་འབབ་པའི་སྦྱོར་བས་རྩ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁ་ནས་འབབ་པ་རྩ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་ལས་འབབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨེའི་དབུས་སུ་སྟེ།འོན་ཀྱང་ཡི་གེ་ཨེ་ནི་ཡི་གེ་ཨེ་དང་འདྲ་བའི་ཟུར་གསུམ་པ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དུ་མའོ།།དེ་ནས་ཨེའི་ཆ་བྱད་ཉིད་ནི་གྲུ་གསུམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་ལས་གྲུབ་བོ།།དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ།མཆོག་ཏུ་རྗེས་ཆགས་ཕུན་ཚོགས་དཔག་མེད་ཀྱིས།།གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དམིགས་ནས་ནི།།དགའ་བའི་སྒྱུ་མའི་སྒྲ་ཡིས་དེ་རྣམས་དང་།།རྒྱལ་བའི་ཚོགས་རྣམས་མ་ལུས་གཞུག་པར་བྱ།།དེ་ནི་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་དང་།།གཟུགས་སོགས་མ་ལུས་ཡུལ་གྱི་རངབཞིན་གྱིས།།ཕྱུང་ནས་རིག་མ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི།།གཉུག་མའི་རིག་མའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱ།།དེ་ཡི་པདྨའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་ནི།།དཀྱིལ་འཁོར་དྲི་མེད་ཟླ་ཟེར་ལས་བྱུང་བར།།བསམས་ནས་བློ་ཡིས་འགྲོ་བའི་ཚོགས་རྣམས་ནི།།མ་ལུས་དེར་ནི་རབ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱ།།གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་པདྨའི་དབུས་སུ་ནི།།རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་རྒྱལ་བའི་ཚོགས་གཞུག་སྟེ།།ཞེས་སོ།
即成為溶化明點之形相,因說"心要即是種子"。
于秘密金剛聖尊之中心,應入等,此亦應以傳承方式觀察。
如第十八品所說:由金剛蓮花之結合,是為一切金剛彙集,彼等一切降於心間,從身語意之金剛中,應當由金剛道中出。
同樣在吉祥最上密藏明點中說:
然後從毛孔中引出的明點精華安住於三處,頭部以瓶的方式,譬如以甘露之形相、甘露之自性、甘露之本性,應觀察從頂部安住之瓶中流下。
其他安住於心間的蓮花極其柔軟潔白如新鮮酥油,前述瓶中甘露流下滋潤此蓮花。
然後以流下之瑜伽從五脈口流下,從彼等五脈流下者是在字母E的中央。
然而字母E是如同字母E般的三角形,具多種顏色。
然後E的形相即是三角法源,此由經典成立。
如是所說:
以最勝貪慾圓滿無量,觀察一切所化世間已,
以歡喜幻化之聲音,應攝諸勝者眾無餘。
彼以眼等天女及,色等無餘境自性,引出彼等一切明妃,應納入本初明妃中。
于彼蓮花中央內,觀想從無垢月光,所生壇城之中已,應普遍納入眾生。
于秘密金剛蓮花中,應納毗盧等佛眾。
註:文中提到的種子字"E"(ཨེ)可以按要求四種形式顯示如下:
藏文:ཨེ梵文天城體:ए梵文羅馬拼音:e漢語字面意思:誒
།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་དུ་ན་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་བདུད་རྩི་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ།སེང་གེ་མོའི་ཚིལ་བཞིན་དུ་གསེར་གྱི་སྣོད་མེད་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་གཉིས་པའི་རྗེས་ལའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གང་ལས་མ་ལུས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྗེས་ལའོ།།འདི་ཟཧེས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་གནས་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ།ཟླ་བ་རྒྱས་འདྲ་དཀར་བའི་མདངས་ལྡན་ཞིང་།།གཡས་དང་གཡོན་པའི་ཞལ་ནི་སྔོ་དང་དམར།།སྐུ་རུ་བསམ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།འཆི་བ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།རྒྱུ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་པས་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ།།རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་པ་མེདཔ་སྟེ།རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པོ་ནི།དེ་ནི་ཡི་གེ་མ་དང་ཡི་གེ་ཧ་དང་ཡི་གེ་ཨུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡང་ཡིན་ཏེ་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པའོ།།དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་སྟེ།ཧཱུཾ་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་སར་པ་བསམས་ནས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ།།གང་རྣམས་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཟླ་བ་ཞུ་བའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ།།དེ་རྣམས་ནི་ཚིག་བདུན་པོ་སྟོན་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་འགལ་ཏེ་ཟླ་བ་ཞུ་བའི་དངོས་པོ་ཡང་དྲུག་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལས་ཕྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བཅུ་བདུན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
欲證悟者應當清凈器世間后證悟,否則若無殊勝所依,則不會生起殊勝三昧和無上珍貴法之甘露。
如同獅子脂若無金器則不能安住,故說清凈器世間。"
然後"即在一切如來第二次祈請之後。
因為一切如來無餘從中生起,故是空性、無相、無愿三解脫門,因此稱其為彼。
如前所說,彼即是金剛亦是三昧,于彼入定。
"然後"是在誦唸"嗡舜尼亞達嘉那班扎索巴瓦阿德瑪扣杭"(藏文:ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ,梵文天城體:ॐशून्यताज्ञानवज्रस्वभावआत्मकोहं,梵文羅馬音:oṃśūnyatājñānavajrasvabhāvaātmako'haṃ,意為:我即是空性智慧金剛自性)之後。
此說自證本性即一切虛空界,安住為一切如來金剛之本性。
一切如來空性等三解脫門清凈之本性即三解脫門之清凈。
如說:"如滿月般具白色光澤,右左面為藍色與紅色,應觀想為身"。
"超越死亡之一切法"即空性。
"解脫于因"即無相。
"離分別"即無愿。
此三解脫即是字母མ(ma)、ཧ(ha)、ཨུ(u)之本性,亦是字母ཧཱུཾ(hūṃ),因為顯明故如是稱說。
觀察之目的即是顯示法性無分別。
因此而成金剛自性,如說"觀想從hūṃ所成新金剛"等。
有些解釋說一切如來之金剛即是月融之本性菩提心。
彼等與說七句之普賢相違,因為月融之事是在第六句義之後,且是第十七品所說之內容。
།གང་འཆད་པ་དེ་ལས་འདི་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གི་ཁུ་བས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་རྡོ་རྗེའི་ཆུའི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཏེ་འདི་ནི་ཚིག་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་འགལ་བས་དེ་རྣམས་ལ་ཉམས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།དེ་ལྟར་ན་ཡང་།ཆོ་ག་འདི་ནི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཡིན་ཏེ།གཞུང་ལུགས་འདི་ནི་ཡིད་ཆེས་གྱུར་ལས་ཡིན།།ཡིད་ཆེས་དེ་ཡང་དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་དཔལ།།ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམ་དག་ལས།།གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐ་དད་མ་ཡིན་པས།།སངས་རྒྱས་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཡིན།།ཚད་མས་ཡང་དག་དེ་ཉིད་སྟོན་བྱེད་པས།།ལམ་མཆོག་སྟོན་ཕྱིར་དེ་དང་འདི་མཉམ་ཡིན།།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་དེ་ཉིད་མཉམ་མེད་འཆད།།གང་འདི་ལམ་གསུང་དེ་ནི་ཡང་དག་སྟོན།།སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་ཅིས་ན་འདི་སྟོན་མིན།དེ་ཕྱིར་འདིས་ནི་དེ་གཞུང་ཡིད་བརྟན་ཚིག་།ཉིད་ཡིན་པར་ནི་རང་གི་རྣམ་གཞག་གྲུབ།།དེ་འགལ་བར་བཤད་གང་འདི་སླར་བཀག་ཡིན།།ཚིག་བདུན་བཤད་པ་ཡང་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་རྒྱུད་འདིའི་ཆེད་དུ་གཉེར་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡིས་ནི་བསྐུལ་ཕྱིར་སྤྲོ་བྱ་སྟེ།།ཞེས་པས་སོ།།དེས་ཀྱང་དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང་།དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ།།རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་རྣམས་དང་།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཚོགས་ཡིན་ནོ།།སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་གས་བསྒྲེ་བྱ་ཞིང་།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་གོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྟོན་པ་ལ་མཁོ་བའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ།གསལ་པོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རྟོགས་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ།
所說的這個是如同遍滿虛空界中一切如來身語意金剛誓言甘露的金剛水瓶般安住,此為第二句。
若問與普賢相違者有何過失?即便如此:此儀軌出自論典,此論典出自可信,彼可信即吉祥佛陀尊,此智慧從清凈佛出,因為此非有別異,此佛怎能不可信?以量正示真實故,示勝道故此彼等,佛所說義無等詮,此說道者即正示,佛歡喜故何不說?是故此為彼論可信語,自建立成就已,所說相違今已遮。
七句解釋也是隨順普賢,彼即是此續部所求的廣釋,是由世尊親自宣說的,如說:"因善知識勸請故當歡喜"。
彼又以"以吉祥集會壇城儀軌"等說明四種繪製壇城及灌頂等。
"隨順眾生利益"等是寂靜等事業集。"以火
供儀軌應修"等是外內火供。
"如是了知"等是教授所需。
三種三昧的特徵是現證,因為明確宣說故,若與此相違則與世尊教言相違,因為是隨順彼義故。
在現量、比量和教量境中,如同世尊教言,彼等不能損害彼故,了知是隨順彼,因此是智者之境。
།དེས་ན་འདིས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པ་སྔར་བརྗོད་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱིས་རེག་པའི་རྗེས་ལའོ།།གང་བཅུ་བདུན་པ་ལས།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་འདིར་གང་སེམས་ཅན་སྐུ་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱིས་ཡང་དག་པར་རེག་ནས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེས་དབང་བསྐུར་བར་གྱུར་ཏོ།།གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དཔལ་ཡིན་ལ་ཐིག་ལེ་ཞུ་བའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ།བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ།།འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད།།ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས།།ཞེས་ལུང་ལས་སོ།།ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་རང་གི་རིག་མའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོབས་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་ནང་གི་པདྨའི་ཟེ་འབྲུའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ།ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་།།ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང་།།སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་།།ཞེས་པའི་ལུང་གིས་སོ།།དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བརྗོད་པས་སོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི།རྡོ་རྗེ་ངེས་འབྱེད་ཤེས་རབ་སྟེ།།སེམས་དཔའ་རིག་བྱར་བརྗོད་པ་ཡིན།།ཞེས་པས་སོ།།ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་དབང་བསྐུར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ངོ་བོའོ།
因此,這是顯示器世間的清凈。
眾生世間清凈前已說的總結說"爾時",即在金剛吉祥觸及之後。
如第十七品所說:爾時,在此金剛虛空界中,對於從三身誓言所生的諸眾生,以金剛吉祥真實觸及后,一切成為如來應供正等覺三金剛智者。
從此以後,一切眾生稱為普賢普賢,由一切如來身語意金剛授權。
從秘密金剛所生即是吉祥,成為融化明點之形的毗盧遮那等彼真實了知,是以上師口訣殊勝的灌頂。
"所有"即是指蘊界處所攝的眾生。
如經中說:"此中無我亦無眾生,此等諸法皆有因"。
"住於一切虛空界"即是恒時安住一切虛空界,即于身語意大金剛持明妃一切如來力及不共等法所生內蓮蕊中所攝壇城中真實安住。"
一切"即是如器,如經說:"雖天王降雨,不適種不生,雖諸佛出世,無緣不得善。"
"彼"即是前所說。
"以金剛薩埵加持",如說:"金剛決定即智慧,薩埵說為所知。
"以智悲本性大金剛持的加持,由金剛吉祥上師口訣灌頂,一切如來樂即方便智慧自性最勝喜之體性。
།ཡིད་བདེ་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བའི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའོ།།དེ་ཐོབ་པ་ནི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་སྟེ།འདི་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྐྱེན་བྱིན་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ལ་རེག་པས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།འདིས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།ཟླ་བ་ཞུ་བའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་དང་།།དེས་ནི་དེ་རྣམས་དེ་འོག་དབང་བསྐུར་བྱ།།ས་ཡི་སྙིང་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་།།མཁའ་སྙིང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྒྲིབ་སེལ་བཅས།།དཔལ་ལྡན་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ།།དེ་དག་མིག་ལ་སོགས་པ་གྲངས་བཞིན་ནོ།།གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དག་དང་།།རེག་བྱ་དང་ནི་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་དང་།།ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་རྣམས་ཀྱི།།ངོ་བོ་ཉིད་གྱུར་སྤྱན་ལ་སོགས་པར་གྲགས།།གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དེ་བཞིན་འདུ་ཤེས་དང་།།འདུ་བྱེད་དང་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་བཤད་པ།།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགསབདེ་གཤེགས་རྣམས།།ཞེས་སོ།།སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་རྒྱུར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་མའི་དབུས་ཀྱི་གདན་དབུས་མ་ལ་གནས་པ་བཅུ་དྲུག་ཆ་དང་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བ་གང་བ་ལ་གནས་པའི་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྙིང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ནོར་བུ་དམར་པོ་འདྲ་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟང་པོའི་ལྟེ་བ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་བྱུང་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྤྲུལ་པས་འགྲོ་བའི་དོན་མཆོག་གི་ཕན་པ་བྱས་ཏེ་དེའི་ང་རྒྱལ་བྱས་པའི་རྗེས་ལའོ།།སྙིང་པོར་དེ་ནི་ཐུགས་མཚོན་ནས།།ཟླ་བ་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་ཡིས།།མཚོན་ཆ་མཆོག་གིས་དྲངས་ནས་ནི།།སེམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་དངོས་བྱས་ཏེ།།སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི།།བྱང་ཆུབ་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པར་བྱ།།ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་སོ།།སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ།སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།
心悅即是從彼所生喜之化現利益一切眾生。
獲得彼即是誓言金剛等乃至得成不空金剛,此由給予彼自性緣故說為彼之本性。
如聖寶燈經中亦說:"以如來光觸及所有眾生,彼等一切獲得佛法。
"此即是以眾生世間清凈所攝。
成為月融化之形相,彼等隨後當受灌頂,地藏手持金剛與虛空藏世間自在除障,具吉祥普賢等,彼等如眼等數。
色聲香味觸及法界金剛,地水火風諸性,成為眼等所知。
色受想行識所說,毗盧遮那等善逝等。
由器世間佛剎清凈成為因而成就故說:
"爾時"即住於法源中重樓中央座中央,住於十六分及眾所生圓滿月中之最勝初心要所生如紅寶珠之善金剛臍住于月之心要所生無量化身作眾生最勝利益,作彼慢之後。
如後續續部說:"
心要即表心,月金剛瑜伽,以最勝武器引導已,
心成咒實相,以咒相之法,當誦菩提偈。
"心要即是與宮殿相關。
一切如來身語意金剛亦是此,誓言亦是,如前是大金剛持。
།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་བྱུང་བས་དེ་ལྟར་དེ་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ།དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ།།འདི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་རིག་པས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་པས་སོ།།རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས།།དབྱེར་མེད་དབྱེ་བའི་དངོས་པོ་ལས།།རིགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་ལྡན།།རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་སོ།།གཟུགས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་སྣང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐུའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ཡིན་ལ།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པས་ཀྱང་སྔགས་སོ།།དབང་པོ་དང་ནི་ཡུལ་དག་གི་།རྐྱེན་གྱིས་གང་དང་གང་བྱུང་ཡིད།།ཡིད་དེ་མན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད།།ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན།།ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའོ།།སྐྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་གང་ཞིག་གིས་ཕན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རིགས་པ་ལས་སོ།།དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས་གང་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོམངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་སྟེ།གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་དང་རྩ་བའི་ཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་བརྗོད་པ།ཐུབ་མཆོག་ཕྲ་རབ་ལས་གྲུབ་མཚུངས་མེད་པ།།ཟླ་བ་རྒྱས་འདྲ་སྐར་མའི་མདངས་ལྡན་པ།།གཡས་དང་གཡོན་པའི་ཞལ་ནི་སྔོ་དང་དམར།།སྣ་ཚོགས་རྒྱན་རྣམས་འབར་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས།།རིག་མ་དམ་པ་འཁྱུད་པར་མཛད་པའོ།
由從彼所生故如是如前金剛三昧,于彼入等持。
此即說是以法界自性由自證直接應當了知,彼義能詮亦是一切名故。
明智士夫如後續續部所說:"以身語意金剛,不二分別事,與種性正具,是為明智士。
"色即是大士三十二相八十隨好所顯究竟智慧方便自性之身。
一切如來即是智慧本性,以作意一切法性故是意,以大悲所攝事救護一切眾生一切苦故亦是咒。
如後續續部說:"根與境等緣,隨所生何意,彼意稱為意,'tra'義為救護。
"彼等加持即以生起自身為因。
生起即由何者于彼作利益,如理所說。
彼加持即具一切眷屬現前。
故說立即以加持力,此即空性等解脫三摩地等性現前而有,即是薄伽梵普賢,而空性等三解脫門清凈,青紅白三色,以右左根本三面相為一切如來所見。
如是亦說:"最勝牟尼微塵所成無與倫,如滿月具星光明,右左面青與紅,種種莊嚴熾然二手,抱持勝明妃。"
།ལྷག་མའི་ཕྱག་གིས་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་དང་།།པདྨ་རིན་ཆེན་བསྣམས་པ་ཟུང་གཉིས་མཛེས།ཁམས་གསུམ་ཁོངས་ནི་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ཡིས།།ཐུབ་པའི་འོད་ཚོགས་དུ་མ་རྣམ་པར་འགྱེད།།རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་རྣམ་དག་པས།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་མཆོག་།མ་ལུས་འགྲོ་བའི་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཉིད།།རྒྱལ་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རུ་མཐོང་།།ཞེས་སོ།།གང་དག་ཞལ་དང་པོ་དང་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ཡིན་ལ་གཡས་པ་དམར་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།དེས་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་།།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་འོད་འདྲ་ཞིང་།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།།སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གསུམ་གྱུར།།ཞེས་པས་བཅོ་ལྔ་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།གང་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྒྱས་པར་མ་ལུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ།།ཚིག་བདུན་པ་བཤད་པར་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་པ་ལས་བྱས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་བཅུ་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།གང་བཤད་པ།ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་པ།།དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ།།འདི་ཡི་དབུས་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ།།རང་གི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག་།རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབར།།རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་བསམ་པར་བྱ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས།།དྲངས་པར་དེ་ཡིས་རྣམ་བསྒོམས་ན།།དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེར་འགྱུར་བ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།།ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་།ཅེས་སོ།།འདིས་ཚིག་བདུན་གྱི་བཤད་པ་བླ་མ་ལས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་གོ་།གཞན་ཡང་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།མང་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་གཞུང་མངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རམ།ཡང་ན་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་བསམས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ།མཁས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་གཟུང་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་མ་བཀག་གོ།
余手持金剛劍與,蓮花寶珠雙雙美。
三界內悉皆廣大,牟尼光聚普遍放。
以三解脫門清凈,智慧方便本性最勝悲。
無餘眾生唯一性,見為生王子之身。
有些解釋說第一面及全身皆為藍色,右面為紅色。
因此緊接著說:"如毗盧遮那光明,金剛薩埵大王尊,成為佛金剛持三。
"此與第十五品所說相違。
又於此中從"果位普賢是為大貪慾法"起,乃至"于彼三摩地"為止,皆是廣說無餘。
解釋七句者,彼等亦從六句義中生起故,是第十品所詮故。
如說:"
住于虛空壇城中,應當修習壇城佈設,從此中央字母吽,觀想成為自身相,
金剛光明極熾燃,應當思維普遍放,一切佛身語意,由彼引導作觀修,
即刻即成彼,身語意金剛持,金剛薩埵大王尊,一切主尊最自在。"
由此推知七句解釋未從上師處通達。
又以量和教證相違故,多說此亦因文繁而畏,或者思維他人過失何為,因智者應當自己觀察抉擇而取,故未破斥。
།གནས་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱིས་གདོན་པ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ།ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དགཔའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གཙོ་བོར་སྨོས་པ་རྣམས་ཏེ།དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནས་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའི་བར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲས་བུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ།།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོས་ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཀྵི་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་གྱིས་ཡིན་ཏེ།སྙིང་པོ་ས་བོན་དུ་བརྗོད་ཅེས་པས་སོ།།འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྐུལ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡར་བྱས་པའི་ཕྱིར་འབྱིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཡིན་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་བརྗོད་པ།དེ་རྗེས་ས་བོན་གྱིས་ནི་དབྱུང་བར་བྱ།།ཀྵིཾ་ཛཾ་ཁམ་ཀཾ་ཀཾ་སཾ་ཞེས་པ་འདི་དག་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན།ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཁཾ་རཾ་ཞེས་བཤད་པ།དེ་དག་གཟུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ།།ལཱཾ་མཱཾ་པཱཾ་ཏཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིར་བཤད་པ་དེ་དག་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན།བྲུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཱིཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་སོ།།ས་བོན་དེས་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་ཟླ་བ་ཞུ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བབ་ཅོལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པའོ།།མངོན་པར་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱུང་བ་སྟེ་འདི་ཞེས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའོ།།ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་རྗོད་པས་བརྗོད་པའོ།།ེ་མའོ་ཞེས་པ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་མཆོག་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ།།འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསེ་རུ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་གསང་བའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་བྱ་མ་ཡིན་པའོ།
由轉依而成如來的一切眾生,為利益故,各以其種姓宣說解脫。
此處說"爾時",即一切如來獲得安樂與喜悅之後,作為究竟圓滿果位的法界清凈智慧本性,不動佛等諸尊為主要所說者,從金剛誓句等乃至事業金剛。
一切皆因果位相等,故此續中以如來之名稱說。
毗盧遮那如前所說,大金剛持心咒入于口中,以剎字等種子,如說"心咒即種子"。
為利益一切眾生故,諸如來以手印表示真實義,作為發起因,為普遍說法等義而出現。
如是所說:"其後以種子當出生,剎吽占康康桑等,此等為眼等所屬。
咋吽曼吙康讓所說,彼等即色金剛等。
藍曼帕當四字所說,彼等即眼等所屬。
布昂則康吽等,此依次序即常等。
"所謂以種子出生,若說是清凈眼等,或說月輪融化由彼等所生,此乃妄說,應由具理智者觀察。
"顯現"即出生,"此"即前述。
自說即無需祈請而自行宣說。
"嗚呼"表示稀有。
菩提心即金剛吉祥相,僅由入觸即令一切眾生獲得安樂與喜悅。
此為一切如來所有,非獨角獸等境界故為秘密。
非分別境界故不可思議。
།རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ།ཉོན་མོངས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའོ།།ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས།།དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད།།ཅེས་པས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་འདུས་མ་ཐག་ཏུའོ།།ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་འདུས་ཤིང་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་འདུས་པའི་སྤྱོར་བས་ཚོགས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རེ་ཞིག་དང་པོར་མཆོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ།སྟོན་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན།བདག་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་མ་འོངས་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསླབ་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་གསོལ་ཏོ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ།།ཅིས་ཤེ་ན།གསུངས་པ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་མཆོད་པ་དང་གཞན་གྱིས་ཏེ།དེ་སྤྲོས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཆོས་ཉན་པའི་དང་པོར་ངེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པ་ལ།དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཡིན་ཞིང་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ།དེའི་སྤྲིན་གྱིས་ཞེས་སོ།།འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ངག་ཡིན་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདུས་པ་བཤད་དུ་གསོལ།།ཞེས་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལསོགས་པ་ལྔ་པོའི་ངོ་བོ་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་སྟེ།འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསང་བའོ།།མཉམ་པ་ཉིད་དང་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་བདག་ཉིད།།རིགས་གསུམ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ།།འཇུག་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ།།སེམས་ཀྱི་གསང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡིན།།ཞེས་བཟང་པོའི་ཞབས་ཀྱིས་བརྗོད་པས་སོ།།དེ་ཉིད་རིགས་ནི་ལྔ་རུ་བརྗོད།།རིགས་གསུམ་གསང་བར་སྨྲས་པའོ།།ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ།
由自性清凈故無垢染,即不與煩惱相混。
如說:"水界及金與虛空,如彼清凈愿清凈。
""爾時"即眷屬剛剛集會之時。"
又"是指依于彼等集會而以集會瑜伽而聚集。
一切如來首先亦應供養頂禮後作祈請,于大金剛持生起導師想后,為聽聞正法而趣入。
更何況我等?為教導未來聽法者正確學習之故,一切如來作供養頂禮而祈請,此為相關。
若問何故?所說:一切如來之密供及其他供養,其廣大遍及十方,此即聞法之初當決定不可違越之誓言。
由其二無分別之本性故為真實,由其無漏性故為殊勝,能令喜悅增長故為珍寶,故說"以其云"。
"如是祈請"為緊接之語,"薄伽梵,請說集會"。
一切如來合一之本性即是彼聚集,因此即鏡智等五智之本性,為五部之自性故為真實,因此為秘密。
平等性智與成所作智攝於法界清凈智中,故為三智之本性。
如善足所說:"
法報化身性,三部法報化,以入作有情利,心密加持是。"
有些人說,如續後分所說:"彼即說為五種姓,三種姓說為秘密。"
།སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་འདུས་པ་གཞན་དུ་བཤད་དེ།གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་དོན་དང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ།རྟག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དཔེ་མེད་པ་གཟུངས་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྡན་པ་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་འདི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལེགས་པར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མི་འགལ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་དག་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡང་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ།།མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་འཆད་པ་དེ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་དོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ།།འདུས་ནས་བསྟན་པས་ན་སྙིང་པོ་སྟེ།མདོར་བསྡུས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།གསང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དབྱུང་བ་སྟེ་དེ་གསུངས་ཤིག་ཅེས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལའོ།
在《攝頌難釋》中,智足論師對三身中五智的攝集另有解釋。
如其所說:
顯現為義與有情的一切基識轉依之體性,即為映象智之自性法身,因為是恒時世尊無分別之自性故。
由大悲所生,煩惱意轉依之自性為平等性智;有分別意識轉依之體性為無比總持等相應之妙觀察智。
此二智即為圓滿報身,因為平等性智與妙觀察智是如所證法受用之所依故。
眼等識轉依之相,由精進波羅蜜清凈所生即成所作智,此亦為種種化身之所依故為化身。
法界清凈智即善清凈法界智。
由波羅蜜乘與密乘之差別及五智各自之自性,當視為此處無相違。
同樣,有說眼等識轉依之體性為妙觀察智,分別識轉依之自性為成所作智。
又有解釋說眼等識轉依之自性為法界清凈智,當知彼說為此所破。
因此即為諸金剛,如前所說即為諸如來。
由集中宣說故為心要,即略攝之身語意三種。
由從秘密所生故為開顯,即請說彼。
"爾時"即祈請之後。 |