返回列表

明燈論釋聖天 藏汉

d1794 明燈論釋聖天
D1794
@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་དཱིཔྟ་ན་ནཱ་མ་ཊཱི་ཀཱ་། བོད་སྐད་དུ། སྒྲོན་མ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་བཤད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན མེད་ལས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་བསྟན་ནས།།ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཁམས་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །དོན་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་བརྙེས་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དྲི་མེད་ མཐའ་ཡས་དངོས་གྲུབ་ཀུན་བརྙེས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམས་མངོན་གྱུར་ཐོགས་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ། འདས་དང་མ་བྱོན་དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
梵語:Pradīpta nāma ṭīkā 藏語:སྒྲོན་མ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་བཤད།
漢譯:《明燈論釋》
敬禮菩薩摩訶薩聖觀自在!
從諸法無自性中示現幻化身, 以大悲力為盡一切眾生界, 圓滿諸愿如同如意寶, 證得無上正等覺者前,我恒以凈信而頂禮。
頂禮于無垢無邊成就一切悉地者, 頂禮于無礙現證空性義理者, 頂禮于遍及過去未來一切時者。

註:這是一篇論釋的開篇,包含了題名和禮敬偈。
譯文儘量保持了原文的對仗格式,特別是在頌詞部分。
這裡的敬禮對象是觀自在菩薩,以及對其功德的讚頌。
།རླུང་དང་སྔགས་དང་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ།།སེམས་ཅན་གང་དག་རྒྱལ་བ་ཡིས་གསུངས་ལེགས་པའི་དོན་ལ་རབ་རྨོངས་པ། །དེ་གསལ་ཕྱིར་ནི་ཟླ་བ་གྲགས་པས་སྒྲོན་མ་གསལ་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་མཛད། །སེམས་ཅན་བློ་དམན་ཁ་ཅིག་དོན་དེ་ཉིད་ལ་རྨོངས་གྱུར་པས། །ཉི་མ་སྣང་བ་ལ་སོགས་ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་ རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བ་བརྩམས།།འདོད་རྒྱལ་དབང་གིས་ལེགས་པའི་དོན་གསུངས་ལེགས་པར་གསལ་བྱས་ཀྱང་། །རྨོངས་པའི་དབང་གིས་རྒྱུད་དོན་ནུས་པ་མ་མཐོང་དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་དགའ་བ་མཆོག་སྐྱེས་ནས། །བློ་དམན་དོན་དུ་བདག་གིས་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ ནི་མི་མཁས་གང་ཞིག་གིས།།སྔོན་དུ་བསྟན་བཅོས་མ་རྙེད་པར་། །གང་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་རྙེད་པ། །གང་ཡིན་དེ་ནི་ཡ་མཚན་ཏེ། །དེ་འདིར་བདག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ། །གང་ཡང་བློ་དམན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། །མཁས་པས་བསྟན་བཅོས་མི་རྩོམ་པར། །ཉོན་མོངས་དྲ་བས་བཅིངས་ པ་ཡིས།།བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གང་རྩོམ་ཡང་། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་བསོད་ནམས་མེད། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་སྤང་བར་བྱ། །བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་མཁན་པོ་ཡིས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ནི་འབྱུང་ཁུངས་སུ། །རྣམ་པར་བཞག་པས་དེ་ལས་ནི། །དྲན་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། །ཁྲེལ་ཡོད་ པ་དང་ཤེས་རབ་དང་།།དད་དང་མོས་པ་ལ་སོགས་ལ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བའི་ཆོས། །གང་གིས་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིས། །བསྟན་བཅོས་མི་རྩོམ་གྱུར་ཀྱང་བླའི། །བསོད་ནམས་འབའ་ཞིག་སྡིག་པ་མེད། །གང་གིས་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་དང་། །དེ་བཞིན་ང་རྒྱལ་ལ་ སོགས་པ།།ཉོན་མོངས་མི་དགེ་སྔོན་སོང་ནས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རབ་བཤད་ཀྱང་། །ས་བོན་མི་དགེའི་དབང་གྱུར་པས། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་དམྱལ་ཚོགས་བསྲེག་།དེ་བས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ཡིས། །དགེ་བའི་ཆོས་འདི་སྔོན་ སོང་ནས།།གང་ཡིན་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཞན་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །བསྟན་བཅོས་གང་ཞིག་བརྩམས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་དོན་བྱེད་ནུས་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་ལོང་བ་གང་ཞིག་གིས། །གཞན་གྱི་ལོང་ཁྲིད་མི་ནུས་པ། །དེ་བཞིན་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།
頂禮于遍知氣、咒及心等一切者!
對於如來所說善妙義理極為迷惑的諸眾生, 為令明瞭故,月稱造《明燈廣釋》。
因有些智慧淺薄眾生對此義理仍生迷惑, 故造如日光等共同殊勝廣釋。
雖以任意力善說妙義使之明了, 然因愚癡未見續部義理威力,故於此生最勝歡喜。
為智慧淺薄者,我當稍作解說。
若有不智者, 先前未得論, 後來方得之, 此實為稀有, 我今當分別。
又為智慧淺者, 智者不造論, 為煩惱網縛, 所造諸論著,
唯罪無福德, 是故智者當遠離。
造論之論師, 以佛語為源, 如是建立已, 念知與慚愧,
具慚及智慧, 信解等諸法, 善心所法中, 以彼為先導,
雖不造論著亦可, 唯有福德無罪過。 若以貪慾嗔恚, 如是我慢等法,
煩惱不善為先, 隨順一切佛語, 雖作善妙宣說, 因不善種子力,
現法中感地獄眾燒。 是故造論著時, 應以此善法為先, 而後造論著。
若以智慧微弱, 所造任何論著, 彼不能作利益, 譬如盲人者, 不能引導盲, 此亦復如是。
།གང་ ཚེ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ཡང་།།སྒྲ་དང་དོན་རྣམས་གཏན་ལ་འབེབས། །ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་ལེགས་པར་མཁས། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་ཀུན་ལ་མཁས། ། སྔགས་དང་རྫས་དང་སྨན་རྣམས་དང་། །ཐུན་མོང་གསོ་བ་ལ་སོགས་ལ། །རབ་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། །གཞན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུན་འབྱིན་ གྱི་།།སྦྱོར་བ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཁས། །དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །དེ་ཡིས་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པར་བྱ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། །ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ལྷར་སྣང་སྟེ། །དེ་ཡིས་བརྩམ་བྱ་མ་གཏོགས་པ། །གཞན་གྱིས་བརྩམས་ པ་དོན་མེད་འགྱུར།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསྡུས་པ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། །འདི་ལྟར་རིགས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་། རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་།གསང་བའི་དོན་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། རིགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཆད་པ་ ལ་སོགས་པ་ཡང་སྨོས་པ་ཡིན་ནམ།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདུལ་བ་དང་། རིགས་ ཐམས་ཅད་པ་འདུལ་བ་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་སྣོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་གྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ནི་གཉིས་དང་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གསང་བ་ལས་མི་འདའ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དོན་ཡོད་པར་ འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་རིགས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།
當造論著時, 應確定聲義, 善通外道論, 通達諸宗義,
咒語及物質藥物等, 共同醫療等, 皆當善通達, 能破他論著,
極為善巧方便, 以諸善法為莊嚴, 如是當造論。
或菩薩, 或以大悲力所化現, 佛現世間天相, 除彼所造外, 他造則無義。
若問:為何說此一切如來身語意秘密總集?
為攝受一切種姓及攝受最勝種姓故。因為說在此一切如來秘密集會壇城中,即使造作五無間罪等者亦能獲得無上勝果;
又因為此秘密義理非一切共有。
若問:
所說一切種姓是否也包括斷種姓等?
若如是,則世尊所說四諦、波羅蜜多等將成無義。
答:不然,因為能成最勝種姓故。
若問:如是則調伏最勝種姓與調伏一切種姓豈非互相排斥?
答:不然,因為是八萬四千法蘊之所依故。
若問:如是則非為最上乘,而成一切乘?
答:不然,因為乘無二三之分。
何以故?因為不離一切如來身語意秘密,一切眾生亦具此本性故。
若問:如是則世尊所說四諦法輪等成有義,如前?
答:不然,因為一切眾生各住自種姓故。
།རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའམ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ གྱི།རིགས་མ་ངེས་པར་ནི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་རིགས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཅིག་བསྐྱེད་དམ། ས་བོན་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ཅེ་ན། ས་བོན་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། རྐྱེན་ཅན་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསོས་འདེབས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསོས་འདེབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ས་བོན་ཉིད་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ ཡིན་ཏེ།གོང་མའི་སྐྱོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལུང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསང་བ་མཆོག་གི་ཕྱིར། ས་བོན་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལས་དང་པོ་པ་འམ། ས་ལ་གནས་པ་ཡིན། ས་ལ་གནས་པའི་ དབང་དུ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ།གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ནི་འཇུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། རིགས་གཅིག་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འོན་ཀྱང་ས་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསད་པའི་མཆོག་ལ་གནས་པའམ། སོ་སོ་རང་རང་གི་ལམ་ལ་གནས་ ཤེ་ན།དང་པོ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ནི་རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚིག་གི་བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའམ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བ་ མཆོག་ལ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་དང་། རང་གི་ལམ་ལ་གནས་ཞེས་པ་ཡང་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོར་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་གཉིས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གསུམ་དང་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡིན་ནོ།
若問:此所謂種姓是從緣起還是法爾如是?答:非從緣起,因為具足一切緣故。
若問:如是則種姓應不決定而成不定種姓?答:因為由自種姓所生故。
若問:此所謂由自法所生,是一切種子生一,還是一種子生一切?
答:非一切種子生一,否則將成緣不決定、一切生一切、有緣者成無義。
答:不然,因為此中一切種子由一切緣滋養故。
若問:此所謂滋養,種子本身並非受制於其他緣,否則將如前過失。
因為經中說:"如來最勝秘密故,諸種子當成一",故非法爾具足一切?
答:此是初學者還是地上菩薩?若就地上菩薩而言則可接受,毫無過失。
若就後者而言,則連趣入都不可能,更何況說成一種姓。
然而,若問:一切地上菩薩是住于最勝位還是各住自道?答:非如初說,因為為時間所害故。
若如后說,則為自語相違。
何以故?因為或成無取捨語言之菩提,或成三無數劫方能成就故。
又"一切住最勝秘密"與"住自道"二者相互矛盾故。
若謂:因此應當取受?答:不然,因為諸地上菩薩皆修生起次第,且被授記為一切如來大秘密故。
若問:如是則無乘之差別?答:不然,因有二故。
此所謂二者,是由三與二之差別而立。
།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་ དམ་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དང་།རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསལ་བའོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དངོས་པོར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི་ཅི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའམ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་རྟོག་གྲང་ན། རེ་ཞིག་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླས་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལས་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལྷའི དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་འདི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ འདི་དམན་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ན་ནི་མི་འདོད་པ་མེད་དོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། རྟོག་པ་དང་དབང་པོ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་ པར་ཡང་སྣང་ངོ་།།དངོས་པོ་ལྷའི་སར་སྣང་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འཁྲུལ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པའི་དུས་ན་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་གང་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལས་མེ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །ལོག་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྟོག་པའི་དུས་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་བཞིན་ནོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡང་ཕྲད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་རོ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་། མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སླུ་བར་བྱེད་པ་དང་ མི་བྱེད་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་གནས་པའོ།།དེ་བས་ན་མདོ་སྡེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གསུམ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའོ།
隨大乘經典修學者,現證勝義法性后,見諸顯現如幻,且以加行修持天尊天母壇城。
住密集壇城者,唯受用勝義諦與真實世俗諦故。
若問:此等事物顯現如幻,是真實世俗還是顛倒世俗?
答:首先,非真實世俗,因為對方已明說故。
亦非顛倒世俗,因為一切共同顯現故。
此所謂事物顯現為天尊壇城,亦非顛倒世俗,因為未曾承許故。
亦非真實世俗,因為非一切共同顯現故。
若謂:因此不應取受?
答:不然。
若此事物如幻顯現於下劣者為真實世俗,則無不可。
何必定要於一切顯現為真實世俗?所謂顛倒世俗即是迷亂。
如是所謂迷亂,于無分別與無根者亦顯為真實。
事物顯現為天尊處則不然,因為有不迷亂事物故,且於觀察時即如是顯現故。
依何而住,于彼義中無欺惑者,即是真實世俗,如由煙推知有火。
顛倒世俗于觀察時不住,故於義中有欺惑,如繩上見蛇。
此生起次第,因能令相遇且無欺惑,故成真實世俗。
迷亂知與不迷亂知,由有欺惑與無欺惑相互排除故,處於相違。
是故,隨經修學之菩薩們,住于勝義諦、真實世俗諦與顛倒世俗諦三者。
།སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དུས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཚིག་གིས་གསལ་ བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཅན་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ།།སེམས་ཅན་ཞེ་སྡང་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་ ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ།།སེམས་ཅན་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ནི་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཕྲག་ དོག་ཅན་རྣམས་ནི་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ།།དེ་ལ་སོགས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་རྒྱུད་ཆེན་པོའོ། །དེ་ ལྟ་བུའི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱུད་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་དང་།དུས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་གང་དགོས་པ་ནི་གང་དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་གང་། འབྲེལ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ གསང་བ་འདུས་པ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དགོས་པའོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་དགོས་པ་ནི་གང་ལ་གང་ཞིག་རག་ལས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རག་ལས་པའི་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པའོ།
入密咒門之菩薩們,唯受用勝義諦與真實世俗諦故,因此亦成二乘。
非由時間而明顯,乃由有學與無學之差別。
亦非由自語而明顯,因有二故。
是故此當取受。 亦非無有必要,因為能調伏貪慾等眾生故。
諸如來為調伏貪慾眾生,以大貪法隨行故,從貪慾門說法。
諸如來為調伏嗔恚眾生,以大嗔法隨行故,從嗔恚門說法。
諸如來為調伏愚癡眾生,以大癡法隨行故,從愚癡門說法。
諸如來為調伏我慢眾生,以大慢法隨行故,從我慢門說法。
諸如來為調伏嫉妒眾生,以大妒法隨行故,從嫉妒門說法。
如是等以稀有大行利益一切眾生故,具大必要,故為大續。
如是稀有續,因具大行、大時等故,稱為大續。
若問:此中所詮為何?必要為何?必要之必要為何?
關聯為何?答:一切如來之密集道及果為所詮。
如實了知道果為必要。
能詮與所詮互相依賴,故成依賴關聯。
圓滿成就自利與他利為必要之必要。
།ཡང་ན་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་དགོས་པའོ། །ཡང་ན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ པོ་དགོས་པ་དང་དགོས་པའི་དགོས་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དཔལ་ནི་དཔལ་ཏེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དཔལ་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་ དཔལ་ལྡན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་རྣམ་པར་རོལ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་དོ། །རྒྱུད་དེ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྣམ་ཕྱེ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།མཐའ་དྲུག་གི་ནི་འཆིང་བས་བཅིངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། མ་རིག་པ་དང་རྣམ་པ་དྲུག་གོ། །འདི་ནི་ མཐའ་སྟེ།འཁོར་བའི་གཡང་ས་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་ཡང་ཡིན་དྲུག་ཀྱང་ཡིན་པས་འདི་ནི་མཐའ་དྲུག་གོ། །མཐའ་དྲུག་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་ཡང་ཡིན་པས་མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོར་མ་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་ དམན་པར་གྱུར་ཞེས་པའོ།།དེ་བས་ན་མཆོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དམན་པར་གྱུར་པའོ། །གང་དམན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་གནས་པའོ། །གང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་གནས་པ་དེ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ།།གང་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།
或者,安住于道為必要,由此獲得果為必要之必要。
或者,共同與殊勝成就、自利與他利二者,分別配為必要與必要之必要。
為廣說所詮等故,說"吉祥續王"等。
其中,吉祥即是吉祥大金剛持。
具此吉祥故為吉祥,即如來與眷屬眾妃遊戲。
即彼方便智慧無二雙運之續。
此續即為王,因說為瑜伽續中極為明顯分別故。
若問:一切眾生皆當具此等法耶?答:"為六邊束縛"等。
此中六邊為貪慾、嗔恚、我慢、見、疑、無明六種。
此為邊際,因近於輪迴深淵故。既是邊又是六,故為六邊。
既是六邊又為束縛所縛,故為六邊束縛所縛。
若問:由此成何?答:"未成王"即成為下劣。
故未成殊勝者即為下劣。
凡下劣者即不住稀有行。
凡不住稀有行者即非稀有行境。
凡非稀有行境者即非彼果者。
凡非彼果者即具邪果。
།མདོ་དག་ལས་ཀྱང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མ་རིག་པ་ལས་ནི་འདུ་བྱེད་འབྱུང་ངོ་། །འདུ་བྱེད་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ནི་མིང་དང་ གཟུགས་འབྱུང་ངོ་།།མིང་དང་གཟུགས་ལས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་ནི་རེག་པ་འབྱུང་ངོ་། །རེག་པ་ལས་ནི་ཚོར་བ་འབྱུང་ངོ་། །ཚོར་བ་ལས་ནི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ལས་ཀྱང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙུན་ མོ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པའོ།།སེམས་ཅན་ལོག་སྲེད་ཅན་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ ནི་རབ་ཏུ་བརླག་གོ།།ཀུན་དུ་བརླག་གོ། །ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་བརླག་གོ། །འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷུར་ལེན་པའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་སྤངས་པའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་ཡུལ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ནི་རྒྱལ་བའི་ སྲས་ཏེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ནི་འཁོར་བ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གང་ལ་སྤྱོད་ཅེ་ན། དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པ། རྒྱལ་བའི་འདུས་པ་གང་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།རྒྱལ་བའི་འདུས་པ་ནི་རྒྱལ་བ་འདུས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་ རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་སོ།།དེས་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦས་པ་ཞེས་པའོ།
諸經中亦云:"
大菩薩,從無明生諸行,從諸行生識,從識生名色,
從名色生六處,從六處生觸,從觸生受,從受生有"等。
又從他處:"
大菩薩,如來受用佛母是稀有行。
邪貪眾生為貪嗔等所縛,不住如來行,因此等眾生住于煩惱邊際。
嗚呼!
此等眾生已毀壞!普遍毀壞!普遍極毀壞!此等取輪迴法,
此等專事煩惱,此等眾生捨棄稀有行,此等眾生捨棄一切如來成就。
" 若問:為六邊束縛故,豈非非一切境耶?答:不然,故說"成佛子境"。
佛即佛陀,即大金剛持等。
佛子即佛子,即彌勒等。
成為彼等境界,此說非為輪迴者境界。
成為境界即彼等可受用之義。
若問:受用何者?解說"吉祥續王"即"諸佛集會"。
諸佛集會即諸佛集聚,即如來與佛母眷屬和合。
若問:此何故非一切眾生境界?答:"諸佛密封"。
諸佛即大金剛持等。
密封即對一切隱藏之義。
།དེ་དག་གི་དོན་ཡང་དོན་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་དགོངས་སོ།།གལ་ཏེ་གསང་བ་ཞིག་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ལེགས་པར་ལུང་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་ པ་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ།།ཡང་ན་དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་རྒྱལ་གྱི་དཔལ་ནི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དཔལ་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །རིམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ནི་རྒྱུད་རྒྱལ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའོ།།ཡང་ན་དཔལ་ལྡན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དང་གང་ལྡན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་དཔལ་ལྡན་ཡང་ཡིན་རྒྱུད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་ དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་རྒྱལ་ཏེ།གང་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྣམ་ཕྱེ་སྟེ། གང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དོ། །གང་ ཞེ་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེས་གསལ་བར་བཤད་པ་སྟེ། སྒྲ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བྱས་ཤེའོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་ པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།མཐའ་དྲུག་གི་ནི་འཆིང་བས་བཅིངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་ཀྱང་ཉེ་བར་གདགས་པ་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། བློ་དམན་པ་རྣམས་ ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་ཡུལ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།
此等義義如是顯示:
諸如來不二方便瑜伽稀有行,聲聞緣覺等非共極密意。
若問:若是秘密,則一切處皆無分別耶?答:不然,故說"從龍樹得",即從善得授記菩薩龍樹處得說。
或者,吉祥續王之吉祥即三身。
獲得彼吉祥之方便即吉祥,即生起次第與圓滿次第。
主要宣說二種次第之續即續王,即一切如來秘密集會。
或者,吉祥即諸如來。
具彼即吉祥,即大金剛持。
此即彼所說即續王。
或者,既是吉祥又是續故名吉祥續王,具有獲得福德智慧二資糧方便者即名為此。
此由瑜伽續極為明顯分別,主要宣說三摩地之續即瑜伽續。
何者?即彌勒等向如來請問之續《智慧金剛集》等。
明顯即明顯解說,即廣說一切聲義。
若問:何故以瑜伽續廣釋一切如來秘密集會?答:說"為六邊束縛所縛"。
具六邊束縛者即名為此。
若問:雖為六邊束縛所縛亦不應安立耶?
答:下劣智者能了知,故說"成佛子境"。
成佛境即顯示為大金剛持等所了知。
།རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར། །ཞེས་པས་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།རྒྱས་སྲས་ཡུལ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཁོ་ནའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་པའོ། །འདིས་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའོ། །མཐའ་དྲུག་གི་ནི་འཆིང་བས་བཅིངས། ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཚིག་སྟེ། བཤད་པ་བཞི་ཡི་འཆིང་བས་བཅིངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་བཅིངས་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་བའི་འདུས་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་མཐའ དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་ཞེས་སྦྱར་རོ།།རྒྱལ་བའི་འདུས་པ་ཡང་སྒྲའི་རྣམ་པ་བཅིངས་སམ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་བཅིངས་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། སྒྲའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིམ་གཉིས་གནས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅེའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་པ་ཡང་མི་གདུག་སེམས་དང་བཅས་པ་འམ། སྙོམ་ལས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། ཕྱོགས་གཉི་ག་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སུས་ཀྱང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །འདི་དག་གི་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ ནས་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་གསང་བའི་དོན་དུ་མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་པའོ།།གང་མཐའ་དྲུག་གི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཚོགས་དང་སློབ་མའི་གང་ཟག་གིས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ པར་འགྱུར་རོ།།གང་ཚོགས་དང་སློབ་མས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པ་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲུལ་པ་ལས་རྙེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དང་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ།
"成佛子境"表示是彌勒等諸菩薩所應了知。
"成佛子境"此語並非僅指成為佛子境界,而是指唯成佛子境界。
此即遮遣與他共有。
"為六邊束縛所縛"此為譬喻語,亦應知"為四釋束縛所縛"等。
若問:為彼等所縛者是何?答:說"何為佛集",即一切如來秘密集為六邊束縛所縛。
若思:佛集是束縛語言形式還是義理形式?
答:因非語言形式,故說"彼以二次第印封",即以生起次第與圓滿次第印封。
若思:諸如來印封是否帶有惡意或懈怠?答:兩者皆非應取,故暫且遮除。
若問:非一切能了知此?答:說"從龍樹得",即一切如來秘密集為任何人所未得者從阿阇黎龍樹處得。
此等義如是顯示:分別法器與非法器已,對非法器以六邊束縛縛為秘密義。
凡為六邊束縛所縛者即成佛子境。
凡成佛子境者,資糧道與加行道補特伽羅不能獲得。
凡非資糧道與加行道所得者,從瑜伽續與菩薩化身處可得。
凡從瑜伽續與菩薩化身處所得者,因非與一切共有故。
因非與一切共有故當分別種姓。
།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ པ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ཉིད་ཕྱི་དང་ནང་གི་དབྱེ་བས་རྒྱུའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལེགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྟོད་པས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ རྒྱུད་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་མི་འདའ་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ནི་གསང་བ་འདུས་པ་ནས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་གསུངས་ སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བཤད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གསང་བའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་གསལ་ བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞུས་པ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྒྱུད་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་སྤྱོད་པ་མཆོག་གི་རྒྱུད་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཐོབ་པ་ དང་རྩོལ་བ་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ།དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་དངོས་གྲུབ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དབང་དང་དམ་ཚིག་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་དམ་ཚིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་ འབྱེད་པའི་རྒྱུད་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོའི་རྒྱུད་གསུངས་སོ།
若問瑜伽續如何解說?答:一切如來由外內證悟門而現前圓滿成佛,故於如來秘密集中亦當顯示證悟。
彼如來秘密集之證悟,以內外分別,為善說因位證悟、道位、果位及譬喻等甚深稀有證悟故,宣說證悟續。
諸如來依究竟義菩提心而成佛,故於續王中亦以讚歎彼而為明顯顯示故,宣說四天女所問菩提心續。
一切如來不離化身,化身真如及成就法之方便六支瑜伽于秘密集中近示。
為明顯顯示此故,宣說彌勒所問後續。
諸如來不離四種解說方式,為明顯顯示此義故,宣說秘密續金剛鬘。
諸如來不離以大悲力為眾生說法,明顯顯示此之續即吉祥金剛手所問智慧金剛集續。
諸如來不離稀有行,明顯顯示此之續即最勝行續。
諸如來不離獲得與精進二種悉地,明顯顯示此之續即名為顯示悉地續。
諸如來不離灌頂與誓言,明顯顯示此之續即開顯誓言真實性續。
諸如來不離生起次第與本尊瑜伽圓滿次第,明顯顯示此之續即金剛銳利續。
།དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ གསང་བ་འདུས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བཏབ་པ།ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ། ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ། ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་བས་མཆོག་ཏུ་དམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའི་ཊཱི་ཀཱ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པདྨའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར། གསང་སྔགས་སྐུ་ནི་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རིམ་པ་དང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ ག་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།འདིས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་གཟུང་བར་བྱའོ། །རིམ་པ་དང་པོ་ཞེས་སྨོས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་དང་པོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་ དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན།འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཉིད་དོ། །རིམ་པ་གཉིས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི། །རིམ་པ་གཉིས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་སེམས་ལ་དམིགས་པས་ན། སེམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། གང་ གི་སེམས་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་ན།སེམས་ལ་དམིགས་པའོ། །རིམ་པ་གཉིས་པ་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །ཙམ་ཞེས་པ་ནི་དགག་པ་སྨོས་པ་སྟེ། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ཞིག་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རིམ་ པ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཡིད་དང་རིམ་པ་གསུམ་པའོ། །ཞེས་པ་གང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་བརྫུན་པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པས་ན་བདེན་པའོ། །རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་རིམ་པ་གསུམ་པའོ།
因此,一切如來之身語意秘密集,為瑜伽續所極其印定,極其甚深,極其稀有,極其難解,即便一切諸佛菩薩亦難獲得,故成為最殊勝者之行境。
因此,隨信行者與隨法行者當依瑜伽續、菩薩彌勒之註釋及菩薩蓮花之教授而瞭解。
如是宣說立誓后,今當略說真實義。
為此說"密咒身即極成就"等。
成就身即生起次第,成就咒即第一次第,故如是稱。
次第二字應貫通二者。
此亦當攝生起次第。
豈非說第一次第?為何二者皆稱第一?
此是唯就圓滿次第而言,非與生起次第共通。
此第一次第又是何?此即金剛唸誦。
為說第二次第故說:"唯緣於心識,稱為第二次第。
"緣於心識故名緣心,以心為境故名緣心。
第二次第者,是相對金剛唸誦之第二次第。
"唯"字表遮遣,唯緣心識是第二次第,其他則非。
為顯示第三次第故說:"世俗諦之說,意與第三次第。
"由因緣所生虛妄顯現即世俗,就世俗而言為諦故名諦。
相對第二次第,此為第三次第。
།འདིས་ ནི་ཅིག་ཅར་གྱིས་འབྱུང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་གཟུང་ངོ་།།དེ་ནས་རིམ་པ་བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དག་པ་ནི། །རིམ་པ་བཞི་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། རིམ་པ་བཞི་པའོ། །རིམ་པ་བཞི་པའི་དུས་སུ་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་སྐུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ནས་རིམ་པ་ལྔ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་སྦྱོར་གང་ཡིན་པ། །ཟུང་འཇུག ཅེས་བྱ་ལྔ་པ་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་རིམ་པ་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་ཀུན་གྱི་ནི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས པའི་རིམ་པ་འདི་ཡང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ།།ཡང་ན་རྒྱུད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ། ། ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་མོ། །སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་དང་། གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་། དབང་བཞི་པའོ། །གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང གྲོགས་སྤྱོད་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་ མེད་པའོ།།འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་པ་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའོ།
此即顯示頓時生起之如幻身。
為顯示第四次第故說:"清凈世俗諦,稱為第四次第。
"以總持及隨壞之力,如幻身自性清凈即是光明,此為第四次第。
于第四次第時,安住於二諦之理:如是等持為勝義諦,從彼所得之身為世俗諦。
為顯示第五次第故說:"二諦和合即,雙運名第五。"
了知勝義諦與世俗諦二者無別,此即雙運,為第五次第。
為顯示修法之殊勝故說:"此為修法之最勝。"
此生起次第與圓滿次第是一切修法中最勝,為何?因為是二種悉地之因。
"攝諸續之義"者,一切如來之續不出道與果二者,此生圓二次第亦具道果二者,故為續義之攝要。
或者,續即一切如來之秘密集會,其支分即四天女所問等,其義攝要即具道與果。
道有二種:成熟道與解脫道。
成熟道有四種:瓶灌頂、密灌頂、慧智灌頂及第四灌頂。
解脫道有四種:真實性三摩地與伴行。
真實性三摩地有二:生起次第與圓滿次第。
圓滿次第有五種:金剛唸誦等。
行有三種:有戲論、無戲論、極無戲論。
果有二種:暫時果與究竟果。
།ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་པའོ། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའོ། །འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པའོ།།སྔགས་དང་སེམས་དང་ལུས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནམ་དེ་ལས་གཞན་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡང་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའི་གང་ཟག་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དོན་མཐའ་དག་ལ་གཞོལ་བའི་གང་ཟག་ གོ།། རེ་ཞིག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དོན་མཐའ་དག་ལ་གཞོལ་བའི་དབང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་མའི་སྐྱོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དོན་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་འདིས་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་གང་ཟག་གཉི་ག་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ ནས་རྒྱུད་ཀྱི་མཐའི་ཡི་གེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཤེས་ནས་མཐའ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཐའ་དྲུག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ན་མཐའ་དྲུག་ལ་འཇུག་པ་ཞེའོ་། །མཐའ་དྲུག་པོ་འདི་ཡང་གང་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་གོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནི་མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་ལས་མི་འདའོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཐའི་ཡི་གེ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བཤད་པ། ཇི་སྲིད་ཡ་ར་ལ་ཧའི་བར། །ཀ་ག་གྷ་མཐའ་ན་ཛའི་ མཐའ།།ད་དྷའི་མཐའ་དང་མ་མཐར་བཅས། །ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་གི་མཐའི་ཡི་གེའོ།
僅僅獲得共同悉地是暫時果。
殊勝悉地是究竟果。
這些是一切如來續義之攝要。
關於"咒語、心、身"等已經解釋完畢。
若問此"攝要"是否即是下文所說之義或是其他義?不是第一種情況,因為無義。
若說是后一種情況,因為說是"此續之義攝要",也不是。
一切補特伽羅有二種根機:利根者聞首便解之補特伽羅,與鈍根者專注一切義之補特伽羅。
暫且不是為鈍根專注一切義者而說,因為會有前述過失。
此是為利根聞首便解者而說。
為何如此?因為利根者僅此便能理解,且不會趨入廣大義理。
因此,以此如來秘密集會義之廣說,將攝受利根與鈍根二種補特伽羅。
以上已說明攝要之義。
為令知曉續之末字故說:"知已趨入六邊。
"因為趨入六邊,故稱為趨入六邊。
若問此六邊趨入何處?趨入如來秘密集會大續等。
為何如此?因為一切如來續不出六邊之外。
因此應知如來續之末字,其解釋為:"
乃至雅(ya)、拉(ra)、拉(la)、訶(ha),咖(ka)、嘎(ga)、伽(gha)末、拿(na)、匝(ja)末,達(da)、馱(dha)末及末(ma)末。
"這些是瑜伽續名稱之末字。
།འདི་དག་ནི་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་གི་མཐའི་ཡི་གེ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ།བྱམས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་མིང་གི་མཐའི་ཡི་གེ་ནི་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཨ་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵཿབྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་ཀའི་མཐའ་ཅན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཧའི་མཐའ་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཡང་ན། ཇི་སྲིད་ཡ་ར་ལ་ཧའི་བར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཨཱ་ ལི་ཀཱ་ལི་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བས། །འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་འགྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ལས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་། སེམས་ལ་དམིགས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། སྙིང་གི་དབུས་ན་མི་ཤིགས་པ། །འབར་བ་མར་མེའི་རྩེ་ལྟར་འབར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ལོ་ས་བོན་འོད་ཟེར་ལས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང སེམས་ལ་དམིགས།།སྒྱུ་མའི་འོད་གསལ་ཟུང་དུ་འཇུག་།ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་རླུང་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལུས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ ཀྱང་དང་པོ་ནི་རླུང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་རླུང་ལ་ལོབས་པར་འདོད་པས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཡི་གེའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡི་གེ་དེ་དག་ཀྱང་མཐའ་གང་དུ་འདུས་ཤེ་ན། དེ་དེའི་རྩ་བ་ ཡི་གེ་གསུམ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ། མཐའ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དེ་དང་དེའི་རྩ་བ་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་སྒྲ་ལ་གཞོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ས་མ་ཛ་ཞེས་པ་ནི་འདུས་པའི་མིང་གི་ཡི་གེའོ།
這些也在吉祥智慧金剛集中說道: "世尊,瑜伽續名稱的末字是什麼?"
世尊回答說:"
慈氏,瑜伽續和大瑜伽續名稱的末字僅此些而已:
阿(a)、咖(ka)、卡(kha)、嘎(ga)、伽(gha)、昂(ṅa)、擦(ca)、察(cha)、匝(ja)、咋(jha)、娘(ña)、吒(ṭa)、他(ṭha)、搭(ḍa)、荼(ḍha)、拏(ṇa)、塔(ta)、他(tha)、達(da)、馱(dha)、那(na)、帕(pa)、帕(pha)、巴(ba)、婆(bha)、馬(ma)、雅(ya)、拉(ra)、拉(la)、瓦(va)、夏(śa)、沙(ṣa)、薩(sa)、哈(ha)、克沙(kṣa)。"
菩薩摩訶薩以咖(ka)為末字者有三十二。
如是乃至以哈(ha)為末字者亦有三十二。
因此瑜伽續和大瑜伽續共有七萬二千。
或者,由"乃至雅、拉、拉、哈"等也當攝持阿里迦里(āli-kāli)。
如金剛莊嚴續中說:"阿里迦里等運用,成就四輪。
"所說四輪即是阿里迦里,不是其他。
從四輪出生金剛唸誦、緣心、如幻光明等。
如其他經中說:"心間不壞處,燃如燈焰燃。"等。
又從他處說:"從輪種子光明中,金剛唸誦與緣心,如幻光明雙運入,一切從此而出生。
" 因此,從風生識,從識生取蘊身。
是故修行的瑜伽師首先應當學習風,然後應當學習識。
欲從識中通達風者,也應如實了知四輪字義。
若問這些字歸於何等末字?
說道:"彼彼之根本,三字。
"意即與末字相連的續之根本作用。
若問三字的體性是什麼?就依止聲音的人而言,"sa ma ja"是集會的名字字母。
།ཡང་ན་སྒོམ་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱས་ཏེ། དེ་དེའི་རྩ་བ་ ཡི་གེ་གསུམ།།བ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྩ་བ་ནི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་མི་འདའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པར་ བྱེད་པའི་ཐབས་ལས་མི་འདའ་ལ།ཡི་གེ་གསུམ་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །ཱཿནི་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །ཧཱུཾ་ནི་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མི་འདའ་ལ།ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཱཿནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །ཧཱུཾ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ དབང་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན།ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་བུམ་པའི་དབང་ངོ་། །ཡི་གེ་ཨཱཿ་ནི་གསང་བའི་དབང་ངོ་། །ཧཱུཾ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཡི་གེ་ཨཱཿནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ཧཱུཾ་ནི་སེམས་ ལ་དམིགས་པ་དང་འོད་གསལ་བ་དང་།ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ོཾ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་ནི་འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་གསུམ་དུ་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་སྣང་བ་དང་།སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། གསུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། ཐུགས་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེ་གསུམ་དང་གོ་རིམས་སུ་སྦྱར་རོ།།འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འོད་གསལ་བ་དང་ཆ་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡི་གེ་གསུམ་དང་གོ་རིམས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ འབའ་ཞིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྩོལ་བ་མེད་པ་གསུམ་དང་གོ་རིམས་སུ་སྦྱར་རོ།
或者就修持而言,"
彼彼之根本,三字"是指一切如來方便字和智慧字的根本即是:
ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ(藏文) ॐ आः हूँ(梵文天城體) oṃ āḥ hūṃ(
梵文羅馬拼音) 嗡阿吽(漢語意思) 這不離一切如來的三密字。
三字不離一切如來的成就方便。
若問一切如何攝於三字中?如是一切如來之身不離三金剛:即字母嗡是身金剛,阿是語金剛,吽是意金剛。
如是一切如來不離三身:字母嗡是法身,阿是圓滿報身,吽是化身。
如來生起次第之分亦復如是。
若問一切如來成熟灌頂如何攝集?字母嗡是寶瓶灌頂,字母阿是秘密灌頂,吽是智慧灌頂。
若問一切如來五次第如何攝集?如是字母阿是金剛唸誦,吽是緣心、光明和雙運,嗡是如幻身。
就單獨金剛唸誦而言,三字如是配合于出息、入息、住息三者。
就單獨緣心而言,三字配合于明相、增明、得明智慧。
就單獨如幻身而言,三字依次配合于如幻身、如幻語、如幻意。
就單獨光明而言,三字依次配合于光明智慧、類光明智慧、世俗諦。
就單獨雙運而言,三字依次配合于有勤、無勤、極無勤三者。
།ཡང་ན་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གོ་རིམས་སུ་སྦྱར་རོ། ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲའི་ཚོགས་ནི་ངག་གི་ལམ་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ དབུགས་དང་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།འབྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་དང་། འཇུག་པ་ལས་འཇུག་པའི་སྒྲ་དང་། གནས་པ་ལས་གནས་པའི་སྒྲ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲའོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །ཁོང་ནས་ འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད།།ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག་།ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། །གསང་བ་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། །སྒྲ་རྣམས་ཡི་གེ་ལས་བྱུང་སྟེ། །ཡི་གེ་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྒྱུ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་འདུས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡི་གེ་ལ་འདུས པ་ཇི་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་ཡང་འདུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཕུང་པོ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་ གཉེན་པོར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་ཏེ་དེ་དག་གི་སྣོད་འདུས་པ་འདི་གང་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དམ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་དང་ངག་འདུལ་བར་བྱེད་པས་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་ ལས།བཞི་དང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི། །དམ་ཚིག་མཆོག་ནི་རྨད་པོ་ཆེ། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་རབ་གནས་པ། །འདུལ་བའི་སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ ཆེན་པོ་མདོར་བསྡུས་པ་གསུངས་པས།དཔལ་ལྡན་འདུས་འདི་སྣོད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་འདིས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་མཆོག་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ།
或者依次配合于有戲論、無戲論、極無戲論。
因此,一切如來法的根本即是三字。
一切如來之義相如是,于音相亦復如是。
一切如來的音聚從語道而生,且與氣息同住,從出息生出息之音,從入息生入息之音,從住息生住息之音,此即從三字所生之音。
其他經中亦云:"阿字為一切字中最勝,是大義聖字,從內生起無生,遠離言說,是一切言說因中最勝,能顯明一切語言。
" 密嚴續中說:"諸音從字生,字從三字生,是故一切音,皆攝三字中。
" 一切如來之密集與一切如來之三種字母是不二、不可分、非各別、無差別。
因此,如同攝於字母中一樣,應知亦攝於如來密集中。
對此解釋道:"大牟尼說法蘊,八萬四千數。
"即一切如來為對治八萬四千煩惱而說八萬四千法蘊。
若問此等之所依密集為何?一切如來從誓言門中,以誓言和律儀調伏身語,故稱為律。
如他處所說:"四種及總別,殊勝大誓言,安住三律儀,是為律儀最。
" 于經部和對法亦復如是。
由說此等一切如來大密要義,故云:"吉祥密集是法器。
"因此,此中亦顯示續部之殊勝,故說為最勝。
།གཞུང་ཉུང་བ་ལ་དོན་མང་བ་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་གི་ཚོགས་ཕྲ་མོ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ མཐའ་དག་གི་དོན་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འདི་དག་གིས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡང་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདུས་པའི་རྒྱུད་ནི་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སངས་རྒྱས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་འདི་དག་གི་དོན་ནི་ཚོགས་དང་བླ་མའི་གང་ཟག་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱན་བདུན་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ན། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ་རྒྱན་བདུན་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྣམ་པར་འཁོར། །ཞེས སྦྱར་རོ་།།འདི་ཉིད་ཀྱང་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་བཞུགས་པའི་ཚོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་དང་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པ་འདིས་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་ རྒྱུད་ལས།གསང་བའི་བདག་པོ་དོན་རྒྱས་པའི། །ཚུལ་ཆེན་འདི་ནི་རྙེད་གྱུར་ནས། །ཇི་བཞིན་དོན་ནི་རྙེད་བཟུང་བ། །དེས་ན་ལམ་ངན་དག་ཏུ་ལྟུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།
所謂"文少義多",是指僅以微小的文句集合便能獲得一切如來教法的含義,因此稱之為"文少義多"。
應當了知這些也顯示了續部的殊勝性。
爲了說明因難得,故說:"密集續甚難得"等。
因為此經中說,即便一切佛菩薩也會生起疑惑,更何況其他人。
若問為何佛會生疑?一切佛菩薩從來都沒有疑惑。
因此,這些話的含義是:即便具有資糧並有緣在密集壇城中聽法的殊勝補特伽羅也會生疑,更何況聲聞、菩薩種性等其他人。
若問為何如來密集的義理難得?說道:"因七莊嚴難解故。
"由於七種莊嚴難以通達,所以如此稱呼。
若問這樣會如何?答:"於一切處皆週轉。"
此義亦如本續所說,從住眾開始,以六邊及四分所解釋的這些內容,都是以印契印持密集之義。
如世尊在《授記密意續》中說:"
密主得此廣大義,如是大法后獲得,
若執著如實之義,則墮入于惡道中。"等等。
།དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་བས་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །འབད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་ནི་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་གསང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་དང་། རིགས་མ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བླ་མའི་གདམས་ངག་རྗེས སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་།དད་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གཞན་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་བཤད་པའི་དབྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་འདོད་པས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དེས་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་བློ་དམན་པ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བཤད པའི་ཕྱིར།དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་རྒྱན་བདུན་བཤད་པར་དམ་བཅས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གླེང་བསླང་བ་ཡི་གྲངས་ནི་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གླེང་བསླང་བ་ཡང་ཡིན་ལ། ལྔ་ཡང་ཡིན་པས་གླེང་བསླང་ བ་ལྔའོ།།རིགས་པ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་པ་རིགས་པ་ནི་འཐད་པ་སྟེ། འཐད་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱས་བཤད་མཐའ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་པ་བསྡུས་པའི་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འདིར་རྒྱས་པའི་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། །མཐའ་དྲུག་ཀྱང་ ཡིན་པས་འདིར་རྒྱས་བཤད་མཐའ་དྲུག་གོ།།བཤད་པ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་པ་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་པའི་ལྔ་པ་ནི་ལྔ་པ་སྟེ་གྲངས་ཀྱི་ལྔ་པའོ། །དེའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ནི་ཚོགས་དང་། སློབ་ མའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ།།དྲུག་པའི་དབྱེ་བ་ལྔ་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་དང་སློབ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།
爲了說明應當了知一切如來密集,故說:"因此依上師恩德,精勤而了知。"
如來密集對於不具足灌頂和誓言者、誹謗上師者、不遵循上師教誡者、聲聞種性者、緣覺種性者、菩薩種性者及不定種性者等,永遠不會獲得。
而對於遵循上師教誡者、具足信心和誓言等者、大乘種性補特伽羅,應當了知因續。
爲了說明欲為他人宣說法要的分類,故說:"欲攝受眾生"等。
依止上師教誡,如實了知如來密集義理的補特伽羅,爲了攝受未來鈍根眾生,應當隨順解釋續部而宣說,故說"其分類"。
這也是承諾解釋七種莊嚴。
爲了略說其分類,故說:"引起序分數有五"等。
既是引起序分,又是五種,故為五種引起序分。
"理趣亦有四種分",理趣即是道理,意思是合理之法有四種。
"廣說邊際有六種",不是略說,而是在此唯一廣說。
既是廣說又是六邊,故此為六種廣說邊際。
"解說亦有四種分",解說即是宣說,稱為宣說之法有四種。
"第五分類有二種",第五即是數字第五。
其二種分類是依眾會和弟子的差別。
"第六分類具五種",是眾會和弟子階段的分類。
།བདུན་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་མཐའ་དག་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་པའོ།།རྒྱན་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདིས་ནི་རྒྱན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་ཡང་གང་ཞིག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་པའི་རྒྱུད་ནི་ ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདག་གིས་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཅི་བཤད་ཅེ་ན། རྒྱན་ནི་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ཡི། །རྒྱས་པ་དག་ནི་བདག་གིས་བྱ། །ཞེས་པ་གླེང་བསླང་བའི་གྲངས་རྒྱས་པ་དང་། རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། མཐའ་དྲུག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གླེང་བསླང་བའི་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དྲིས་པ་དང་། ལན་དུ་བཅས་པའོ། །དྲི་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་འདིའི་མིང་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་སྨོས་ཏེ།མིང་མེད་པ་དང་མིང་མ་ཡིན་པ་དང་། མིང་ལོག་པ་རྣམས་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་འདིའི་མིང་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པ་དང་། དགོས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དགོས་པ་ལོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །གང་གི་དོན་དུ་འདི་ཉིད་མཛད། །ཅེས་ དགོས་པ་དྲི་བའོ།།བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ། སུ་ཞིག་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་འདྲི་བའོ། །ཚད་མེད་པ་དང་། མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདིའི་ཚད་གང་ཞེས་ཚད་འདྲི་བའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་དང་པོའི་ ལན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ནི་མིང་ཡིན་ལ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་ཇི་སྙེད་པའོ། །དེ་བས་ན་གང་ལ་དེ་དག་གི་རྟགས་སུ་ འབྲེལ་ཏེ།འདིའི་མིང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསང་བ་འདུས་པ་འདི་གང་གི་དོན་དུ་མཛད་ཅེས་པའི་ལན་དུ། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཅན་དོན་དུ་མཛད། །ཅེས་སྦྱར་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དང་འོག་ནས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ བཤད་དོ།
"第七分類有二種",是指如來將一切義理宣說為二諦。
以上是略說。
"莊嚴略說"這個說明表示並非廣說莊嚴。
若問從何處能了知廣說?故說:"隨順解釋續"等。
解釋續即是四天女請問等。
隨順彼續我將解說。
解說什麼呢?"七種莊嚴,次第各自,我當廣說",即是廣說引起序分數目、廣說理趣、廣說六邊等。
其中首先廣說引起序分數目有二種:問與答。
爲了說明問,故說:"此續名為何"等。
爲了遣除無名、非名和錯名,故問"此續名為何"。
爲了遣除無義、非義和邪義,故問"為何義造此"。
爲了遣除無作者、非作者和邪作者,故問"誰是作者"。
爲了遣除無量、非量等,故問"此量為何"。
爲了說明第一個問題的答案,故說:"續名即是名"。
即是一切如來身語意密集等。
如來續有多少名稱。
因此,若問與彼等標誌相關的此名是什麼,則答是"密集"。
對於"此密集為何義而造"的問題,答:"為欲求者義而造"。
因為上文已說且下文也將善說,故此處未說。
།འདིའི་བྱེད་པ་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་དུ། འདིའི་དོན་བྱེད་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་གང་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་གསུང་བ་པོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཞེས་ སྦྱར་རོ།།འདི་དག་གིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་གསུང་བ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདིའི་ཚད་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ཚད་དག་ཀྱང་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལེའུ་དང་དེ་བཞིན་ ཆོ་ག་དང་།།ཞེས་པ་ལེའུ་བཅུ་བདུན་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་ལེའུའི་ཚད་དོ། །ལེའུ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོ་ག་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟར་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུའོ། །ཆོ་ག་ལ་ཚད་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དུམ་བུ་ལ་ཡང་ཚད་ཡོད་དེ་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྐུའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བདུན་ནོ།།དུམ་བུ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་ཚད་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚད་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཞི་ཡང་ཡིན་ པས།དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་ལེའུའི་ཚད་དང་ཆོ་གའི་ཚད་དང་། དུམ་བུའི་ཚད་དང་། རིམ་པའི་ཚད་དོ། །འདི་དག་གི་ཐུན་མོང་གི་ཚད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསྡུས་པའི་ཚད་དང་། རྒྱས་པའི་ཚད་དང་། ཤིན་ཏུ་ རྒྱས་པའི་ཚད་དོ།།བསྡུས་པའི་ཚད་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱས་པའི་ཚད་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐབས་དང་། དགོས་པ་དང་སྐྱོན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབང་དུ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། དབང་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་གྲོགས་སོ། །དགོས་པའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་དུ་དགོས་པ་ཡང་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཞི་སོགས་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི དཀྱིལ་འཁོར་འདིས་ཞི་བའི་ལས་དང་།རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པར་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་གྲུབ་པ་བརྒྱད་དང་ནི། །ཞེས་པ་ས་འོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་གྲུབ་པར་དགོངས་སོ།
對於"此作者為誰"的問題,答:"此義之作者是金剛薩埵"。
即是誰做何事,彼即是此作者。
作者即是說者。
若問是誰,即是金剛薩埵。
這些表明:一切如來密集之說者是金剛持。
對於"此量為何"的問題,答:"量亦當說"等。
"品及儀軌",即有十七品是品的數量。
如同品一樣,儀軌也有數量。
如此,就成熟道而言有二十種儀軌。
如同儀軌有量,分支也有量,即一切如來身等十七分支。
如同分支,次第分類也有量,如此就共同而言有二次第。
就特殊而言有五次第,即金剛唸誦等。
既是量又是四,故說:"彼成四種"。
就特殊而言有品量、儀軌量、分支量和次第量。
這些的共同量是什麼呢?有三種:略量、廣量和極廣量。
略量有四種:所依補特伽羅等。
廣量有五種:所成、能成、方便、目的和過失。
就極廣而言有七種:壇城、修持、灌頂、誓言、事業、真如和助伴。
對於"目的為何"的問題,答:"目的亦當說"。
"息增等事業儀軌",是指如來密集此壇城能如金剛般成就息災、增益等事業。
"如是八成就",是指此能成就地下成就等。
།འདི་དག་གིས་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བསྟན་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ ཅེས་བྱ་བ་ཡང་གང་ཞིག་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན།དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལའང་ལྷ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དང་། རྫས་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་གྲང་ན། ལྷ་ཐུན་མོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་རེ་རེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ གྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་འདི་ལྟར་ཞི་བའི་ལས་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ།།རྒྱས་པའི་ལས་ལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དབང་གི་ལས་ལ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དྲག་པོའི་ལས་ལ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ལས་ཐམས་ ཅད་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ལྷ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫས་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་ཞི་བའི་རྫས་ནི་འོ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པའི་རྫས་ནི་བ་བླ་དང་། ལྡོང་རོས་དང་། མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབང་གི་རྫས་ནི་ཁྲག་དང་། མཚལ་དང་མེ་ཏོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དྲག་པོའི་ལས་ནི་དུག་དང་། སོལ་བ་ཆེན་པོ་དང་། གྲིར་ཤི་བའི་ཤ་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྫས་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཐུན་མོང་བ་ ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་།ཞི་བ་ལ་ནི་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ལ་ནི་བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་མཱ་ར་ཡེ་ཤེས་པའི་སྔགས་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་བས་ན་སྔགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལ་ནི་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དབང་ལ་ནི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །སྤྱོད་པ་ཐུན་མོང་བ་ ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།ཞི་བ་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དབང་ལ་ནི་དོན་སྤྱོད་ལ་སྤྱོད་དོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་དོན་མཐུན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་མཆོག་ཡིན་ཞེས་པའམ། རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
這些說明了共同成就。
若問何為共同成就,為何要說明? 首先已經解釋過了。
其次,若要考察所謂的共同本尊和共同物品等,本尊並非共同,因為是每位本尊的特殊事業。
所謂特殊事業是這樣的:息災事業用毗盧遮那瑜伽,增益事業用寶生佛瑜伽,懷柔事業用無量光佛瑜伽,降伏事業用不空成就佛瑜伽,一切事業用金剛薩埵瑜伽。
因此本尊非共同。
物品也非共同,因為息災物品是牛奶、白花等,增益物品是檀香、乳香、黃花等,懷柔物品是血、硃砂、紅花等的瑜伽,降伏事業是毒藥、大炭火、刀死者的血肉等的瑜伽。
因此物品非共同。
咒語也非共同,因為
息災以"śāntiṃ kuru"(息災)為咒尾,
增益以"puṣṭiṃ kuru"(增益)為咒尾,
懷柔以"vaśaṃ kuru"(攝受)為咒尾,
降伏以"māraya"(降伏)等咒語為咒尾。
因此咒語非共同。
作意特相也非共同,因為息災作意慈心,增益作意悲心,懷柔作意喜心,降伏作意舍心。
行為也非共同,因為息災行佈施,增益行愛語,懷柔行利行,降伏行同事。
因此這不是共同成就。
而且,這是殊勝的,或因為從不共因而成就。
།ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ལས་གྲུབ་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འམ། རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ ལས་གྲུབ་ཀྱང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སྨྲ་བ་ནི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ མ་ཡིན་ཏེ།ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ལས་འདྲེ་བར་བྱེད་ཅིང་འོན་ཀྱང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་པོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཐ་མ་མེད་པ། དབུས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། ཁ་དོག་མེད་པ། དབྱིབས་མེད་པ། གྲངས་དང་། བགྲང་བ་དང་། ཤེས་པ་དང་། བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ གཉིས་སོ།།རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དབུ་མའི་ལམ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། འདུས་པ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཏོག་ལས་ཀྱང་། ཅི་སྟེ་མཆིས་ཞེས་བགྱི་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། མ་མཆིས་ཞེས་ བགྱི་ན་ནི་ཆད་པར་འགྱུར།དབུ་མའི་ལམ་ནི་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་དག་ལས་ཀྱང་། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་ཀྱང་མཐའ་རུ་འགྱུར། །མཁས་པས་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །དབུས་ ལ་རྟོག་ཅིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ།།ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང་། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པའི་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།
其他經典中也說:"一切如來的殊勝成就"是從不共因而成就的。
如果說"從共同因成就也是殊勝",或說"從不共因成就也是共同",這就太過了。
這種說法不對,因為這是針對圓滿次第而言的。
又因為一切都依止於世俗相,所以也非不共。
本尊也非不共,因為息災等各別事業相混,而且與圓滿次第共同,所以稱為共同。
因此這是共同成就。
若問何為所謂的"殊勝",為此說"佛陀也是殊勝"。
一切如來的秘密殊勝成就即是法身等。
若問何為法身,一切如來的勝義法身是無始無終、無中、不可示、無礙、無色、無形、超越數量計算認知言說的境界、遠離一切諸法。
如《寶積經》中說:"迦葉,有是一邊,無是第二邊;常是一邊,無常是第二邊;中道是無所緣。
" 如《大集寶頂經》中說:"若說有則成常,若說無則成斷,中道是無所緣。
" 其他經典也說:"有無二者是邊,凈不凈二者是邊,智者應舍二邊,不住于中。"
此論中也廣說:"無實修無實"等。
།འདི་ཉིད་ནི་མཆོག་ཡིན་པར་ཡང་ལུང་གིས་བཤད་དེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། སྐུ་གསུམ་པོ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཐུན་མོང་ལས་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སྨོས་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ ཅིའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་གྲགས་ཤེ་ན།འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྤངས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བ་ལ་མཆོག་ ཅེས་བྱ་ཞེ་ན།འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་།ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བར་དུ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཐམས་ཅད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་དུ་མེད་པས་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་དང་དུས་དང་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐལ་བ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བརྟག་ཅེ་ན། དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་ པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།མཆོག་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་མ་ཡིན་གྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །མཆོག་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབའ་ ཞིག་གིས་ཐོབ་ཀྱང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་འདི་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཉིད་དོ། །རྒྱན་དང་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། འདི་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་ལ་གང་གིས་ཕན་འདོགས་པ་དང་། གང་ལ་གང་གིས་མཛེས་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་ ལ་གང་གིས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱན་ནོ།
這也是經典所說的殊勝,如雲: "諸法無自性, 三身之差別, 不從共同成, 此乃成殊勝。
" 因此這是殊勝成就。
若問:不是說"佛陀"嗎?為何不是大金剛持等而說法身等為殊勝成就? 這就是佛陀,因為斷除二障,福德智慧資糧圓滿的緣故。
若問:所謂殊勝不是不共的嗎?為何稱共同為殊勝?這確實是不共的,因為與聲聞等不共。
但非與其他宗派不共,因為與般若波羅蜜多等共同。
也非種姓不共,因為與金剛種姓乃至事業種姓共同。
也非方便不共,因為是生起次第和圓滿次第等一切方便的果。
也非因不可示而不共,因為一切處所、時間和雙運自性都成為殊勝。
那麼,何為殊勝成就?為何稱為殊勝成就?第一個問題已經解釋過了。
關於第二個問題,是因為不共,不是因爲了悟殊勝的差別,而是因為獲得殊勝的差別。
所謂獲得殊勝,也不是由一切因獲得,而是唯由圓滿次第獲得。
若說"雖由唯一獲得也是共同",這就太過了。
因此這就是殊勝成就。
第一莊嚴已經解釋完畢。
若問:為何稱為莊嚴?凡是對某物有益、使某物美麗、使某物歡喜的,那就是它的莊嚴。
།རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་དང་། གསལ་བའི་རྒྱན་ནོ། །རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གྱི་དཔེ་ནི་བུ་མོ་བཞིན་ མཛེས་པ་ལྟ་བུའོ།།གསལ་བའི་རྒྱན་ནི་དཔེར་ན་བུ་མོའི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་ནི་བུ་མོའི་བཞིན་མཛེས་པར་བྱེད་དོ། །བུ་མོའི་བཞིན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའི་གླེང་བསླང་བ་ལ་ སོགས་པ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཤད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྒྱན་ལ་དགའ་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཤད་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ།།གླེང་བསླང་བ་ནི་འདས་ཟིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་བཤད་ཟིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིགས་པ་ཡང་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་རྒྱུད་དག་དང་ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུད་ནི་གང་དུ་རྟོགས།གླེང་གཞི་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ། ཐབས་གང་གིས་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དང་པོའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་ཡི་སྐྱེ་བར་འཁྲུངས་པ་ནི། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་མིའི་ རྒྱུད་དུ་གཏོགས་ཞེས་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ན་དེ་ཉིད་མིའི་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ནི། །ངེས་པར་ འབྱུང་བ་གླེང་གཞི་ཡིན།།ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ངེས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ། །འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལས་སྡོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། །ངེས་པའི་ཚིག་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་འདུལ་བ་ལས་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ ཐུབ་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།།ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་སྡོམ་པ་རྣམས། །མ་ལུས་བརྩལ་མེད་ཐུབ་པས་ན། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ།
若問莊嚴有幾種?一切如來的莊嚴有兩種:自性莊嚴和明顯莊嚴。
一切莊嚴的比喻有兩種:自性莊嚴的比喻如少女的容顏美麗,明顯莊嚴的比喻如少女的珍寶。
譬如,珍寶能使少女的容顏更加美麗,對少女的容顏有所助益。
同樣,一切如來密集的序分等,能助益一切如來的詮釋。
一切如來莊嚴的必要性是爲了引導喜愛莊嚴的眾生,並且有助於一切如來圓滿的詮釋。
"序分已經結束"是說五種序分已經解釋完畢。
爲了說明四種道理,故說"當解說道理"等。
關於"諸續"等,續在何處了知?序分是什麼?為何如此稱呼?以何方便獲得?這是其含義。
爲了回答第一個問題,說:"生於人身者,稱之為續",即屬於人的種類。
若問為何稱為續,因為與人的出生相連,故如此稱呼。
這表明不屬於天和非天的種類。
爲了回答第二個問題,說:"從後宮眷屬中,出離為序分",即從在家出離成為出家。
若問為何稱為大牟尼?"
此中所說律,稱為決定語",因為能調伏一切律儀,故稱大牟尼。
其他經典也說: "
守護諸根門, 無勤持律儀,
以能調伏故, 故稱為大牟尼。"
།འདིའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་དུ། །འབྲས་བུ་འདོད་པས་ ཆོས་སྤྱོད་པ།།དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་འབྲས་བུ་ནི་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་པོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་ནི་འདིར་ཕྱུག་པ་དང་། གཟུགས་བཟང་བ་དང་། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ སོ།།དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི། །རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དབང་དུ་ བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་འདོད་རྒྱལ་གྱི་ཞགས་པས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་དགོས་པ་མེད་ཀྱང་རྩོམ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་ནམ་ཡང་རྩོམ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བས་ན་དགོས་པ་ཐམས་ ཅད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་འདུལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདུལ་བའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་བསྐྱེད་པ་ནི། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་ པ་སྟེ།།ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་རིགས་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་འདི་ནི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཅེས་བརྗོད་ཅེ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དབང་དུ་ནི་ འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དོ།།རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་ནི་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུད་དོ། །དཔེར་ན་རི་ལས་གསེར་འབྱུང་ཞེས་བརྗོད་ན་རི་གསེར་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལྟ་བུར་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་བསྐྱེད་པས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་དང་། འདོད་ ཆགས་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གླེང་གཞི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སླར་ཡང་རིགས་གཅིག་གྱུར་པ་ནི། །གླེང་གཞི་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་ ནས་སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བས་བསྡུས་ཏེ།རིགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་གླེང་གཞི་ཞེས་བརྗོད་དོ།
對於"這是什麼因"的問題回答: "
為獲得果而修法, 此即稱為因。"
所說的果即殊勝與共同的成就。
或者說,此處的果是指富有、相貌端正、力量、無畏、總持、禪定等功德法。
獲得這些的因是佈施、持戒、忍辱等。
"此為離貪法, 承許四種理。"
這不是就具有貪慾而言,而是就離貪慾而言。
因此,被慾望之繩索所縛者即使無需求也會造作,而具大悲的如來們若無眾生利益則決不會有所造作。
因此,一切必要分為兩種:調伏離貪者和調伏具貪者。第一種已經解釋完畢。
關於第二種解釋道: "生起五部佛, 即稱為續。"
即一切如來之主大金剛持父母無二瑜伽中生起五部等,此稱為續。
若問為何稱為續?就無二瑜伽而言,因為相連故為續。
就五部佛生起而言,因為是源頭故為續。
譬如說"從山中出金"時,山屬於金的種類,
同樣,因生起五部佛,應知都屬於如來部和大貪法部。
若問序分又是什麼? "再次成一種性, 詳說即序分。
" 一切如來安住于百種性的分類中,復由金剛攝集瑜伽攝集,成為一種性,這稱為序分。
།རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་བཟུང་བ་ནི། །ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འཆང་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡིད་བཞིན་གྱི་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཆང་བའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འཆང་ཞེས་པའོ།།འདི་དག་གི་དོན་ནི་འོག་ནས་བཛྲ་དྷྲིཀ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་དུ། སྒེག་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ནི། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་ བརྗོད་པ་སྟེ།།ཞེས་པ་སྒེག་པ་དང་འཇོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རིགས་པ་ཡང་ནི་འདས་ཟིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྒྱན་ནི་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པ་རྣམ་ པ་བཞི་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་བཤད་པར་རིགས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ།།མཐའ་ཡང་ཡིན་ལ་དྲུག་ཀྱང་ཡིན་པས་མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། མཐའ་དྲུག་གི་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེས་ངེས་པར་བྱས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ གསང་བ་འདུས་པ་མཐའ་དྲུག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།མཐའ་དྲུག་པོ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དྲང་བ་དང་ནི་ངེས་དོན་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་འདི་དག་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མཐའ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་འགལ་བ་ རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་སྟེ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གཅད་པ་མེད་དེ།དེ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་ན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དྲང་བའི་དོན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་དོན་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་མཐའ་ ཡིན་ནོ།།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་དོན་ལ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །དགོངས་པས་བཤད་པ་དང་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པ་ནི་སྒྲ་དང་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་གསལ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མཐའ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐའ་ཡང་ ཡིན་ལ་དྲུག་ཀྱང་ཡིན་པས་འདི་ནི་མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ།
"持金剛等物, 稱為確定語。
" 即因持金剛故為大金剛持。
若問為何稱為持寶,因持如意寶珠故稱為持寶。
這些含義應從下文解釋"vajradhṛk"等咒語義時了知。
對於"這些的因是什麼"的問題回答: "妙艷等行為, 即稱為因。"
意思是妙艷、柔美等是一切佛的生起因。
"理亦已說畢",是說四種理已經解釋完畢。
"莊嚴亦三種"等,是說在解釋四種理之後,應當解釋六邊,因為這是合理的。
既是邊又是六,故為六邊,六邊語即非義。
由此確定,意思是一切如來密集由六邊印封,由此能了知。
若問六邊是什麼? "具有表義和了義"等。
若問為何稱為邊?因為法相違而住故為邊。
若無遍計則無分別,這是相互舍離而住的相違特徵,如常與無常。
表義和了義二者也因為無遍計則無分別故是相違。
因此應知表義如實等也是如此。
即表義和了義二者是由一義相互舍離的邊。
如文與非如文二者因義不定故稱為語邊。
依意趣說與非依意趣說,因語義二者明顯安住故配為二邊。
既是邊又是六,故此為六邊。
།།དེ་ནས་མཐའ་དྲུག་གི་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དང་། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་ནུས་པའི་གང་ཟག་ཅིག་སློབ་དཔོན་གྱི་གན་དུ་འོངས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་འདྲིའོ། །དྲང་བའི་དོན་ཞེས་ བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡིན།ཅི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་དུ་བརྟག་ཅེ་ན་བཤད་པ། །སྐལ་ངན་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བ་ཡིས། །སྦས་ཏེ་བཤད་པ་དྲང་བའི་དོན། །ཞེས་པ་སྐལ་བ་ངན་པ་ནི་སྐལ་བ་ངན་པ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་སྐལ་བ་ངན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་ སུ་སྐལ་བ་ངན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐལ་བ་ངན་པའོ།།དངོས་སུ་སྐལ་བ་ངན་པ་ནི་རིགས་ཆད་པའི་གང་ཟག་འབའ་ཞིག་གོ། །རིགས་ཆད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་སྐལ་བ་ངན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་སུ་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་དང་ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་ནང་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །འདི་དག་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྐལ་བ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དམ་པའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉན་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར རིགས་ཆད་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཅིའི་ཕྱིར་ལྟོས་ནས་སྐལ་བ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རིགས་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འགའ་འགས་ཀྱང་ནི་མི་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་བས་གང་སྦས། སྦ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦས་པ་སྟེ།མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དྲང་བའི་དོན་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་དང་། སྲོག་ དང་།གསོ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། གང་ཟག་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མ་རིག་པ་ལས་ནི་འདུ་བྱེད་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་དག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་ དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་།གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་སྣང་བ་ཙམ་ནི་མ་གཏོགས་སོ།
然後爲了說明六邊各自的性質,有一個能夠消除疑惑、未知和錯誤認知的人來到上師面前,如此詢問:"
什麼是所謂的權宜之義?為什麼要觀察權宜之義呢?"
對此解釋道: "對於劣根者,勝者以隱蔽方式所說的是權宜之義。
"這裡所說的劣根即是聲聞種性等人。
或者說,劣根有兩種:相對而言的劣根,以及實際的劣根。
實際的劣根僅指斷種性的人。
所謂斷種性,並非是指沒有種子,而是僅就煩惱行為而言。
相對的劣根有兩種:實際上屬於聲聞等外道一方的人,以及屬於內道一方的普通人。
為什麼稱這些人為劣根呢?因為他們沒有聽聞甚深廣大正法的根器。
既然沒有這種根器,難道不就是斷種性嗎?為什麼說是相對的劣根呢?
所謂斷種性是指完全不能獲得任何果位的人,而這些人並非一點果位都得不到。
那麼,佛陀隱藏了什麼?為什麼要隱藏呢?隱藏瞭如來甚深廣大的法等,因為僅僅見到就會感到恐懼。
難道不應該全面地宣說嗎?不是的,因此說"權宜之義"。
世尊自己也說世間有我、命、養育者、補特伽羅、作者、受者等,又說:"大菩薩,從無明而生諸行。
"又說:"佛子們,這三界唯是識而已。"
此外還說:"一切法無自性,除了顯現而已。"
།རིགས་ཀྱི་བུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དད་པར་གྱིས་ཤིག་།འདི་ལས་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ནི་ནམ་ཡང་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐུགས་ལ་ཆུད་ནས་སྐལ་བ་ངན་པའི་སེམས་ཅན་གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་བ་དེ་ལ་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ ལ་ངེས་པའི་དོན་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་།དེའི་ལན་དུ། མཆོག་འདོད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། །ངེས་པའི་དོན་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་མཆོག་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ནི་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་བཟང་པོ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་དེ་འདོད་པ་ནི་དེ་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའོ། །ཡང་ན་མཆོག་འདོད་པ་ནི་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་འདུན་པ་ནི་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོགས་ནི་མོས་པའོ། །དད་པ་དང་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ འགྱུར་རོ།།མཆོག་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལམ་ངེས་པ་ཉིད་དང་། འབྲས་བུ་ངེས་པ་ཉིད་དང་། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ངེས་པ་ཉིད་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་མི་སྤོང་། མི་འདོར། སྒྲིབ་པ་དང་། གོ་གཅོད་པར་མི་བྱེད། བསླབ་པ་དང་། དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་བར བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ།།དགོངས་པས་བཤད་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། མཆོག་འདོད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཆོག་འདོད་པ་ནི་མཆོག་འདོད་པ་སྟེ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འདོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་འདོད་ པ་ཡང་ཡིན་ལ།སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་མཆོག་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཏེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མང་པོ་ལ་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་མང་པོའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །མཆོག་འདོད་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ་། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་སྟོན་པ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པའོ།
"善男子,要對天瑜伽生起信心!除此之外永遠也找不到真實的方便。
"這是世尊自己通達了殊勝道和殊勝果后,爲了調伏劣根眾生,隨其所應而如是說法,這就是一切如來的權宜之義。
當問到:"什麼是了義?"對此回答: "為求最勝眾生故,也宣說了義法。
"這裡求最勝的眾生即是善根者,因為他們有享受善果的根器。
所謂"最勝"是指最勝悉地,"求"是指珍視。
或者說,求最勝是生起志願,因為志願本質上是欲求。
助緣是勝解,信心、正念等也相應具足。
為求最勝眾生宣說真實義,這就是了義。
為什麼稱爲了義呢?因為道路決定、果位決定、最勝決定、稀有決定,所以稱爲了義。
或者說,所謂了義是指從發菩提心直至成佛期間不捨棄、不放棄、不遮障、不阻礙,而是增長學處、正念等,這就是了義。
什麼是密意說呢?爲了解釋這點而說:"為求最勝眾生故"。
求最勝即是求最勝,意思是求最勝悉地。
既是求最勝,又是眾生,所以稱為求最勝眾生。
這裡"諸"字表示眾多,因此是爲了眾多求最勝的眾生而宣說。
求最勝不是指求共同悉地。
為什麼這樣說呢?因為"顯示法性真實義",法性真實即是諸法的了義。
"顯示"即是顯示法性真實。
།ཇི་ལྟར་སྟོན་ཞེ་ན། འགལ་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གསུངས་ཞེས་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ལ་འགལ བ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤངས་པ་དང་།མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། ། འགལ་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་བཤད་པར་བྱ་བ་དང་། བཤད་པའི་དགོས་པ་དང་། བཤད པའི་ཡུལ་དང་།བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། བཤད་པའི་མིང་ཙམ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་བཤད་ཅེ་ན་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། བརྡ་ལ་གོམས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའོ། །བློ་དམན་རྣམས་ལ་མི་སྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ལམ་ལོག་པ་ ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབང་པོ་དམན་པ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའོ། །འདི་ལྟར་ཟག་ པ་མེད་པའི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་འགྱུར་ཏེ།འདིར་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དམན་ཞེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དམན་པ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ཞན་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཤད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ རྟོགས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།དབང་པོ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་ཅེས་པའོ། །བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གསལ་བ་ཡིས་ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་གསལ་བ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། ། བཤད་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་མ་ནོར་བར་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པར་སྟོན་པའོ། །བཤད་པའི་མིང་བསྟན་པ། ཇི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དགོངས པ་མིན་པས་བཤད་པའོ།།ཞེས་སྨོས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྟོན་པས་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ་ཞེས་སྨོས་སོ།
如何顯示呢?"以相違語句組合而說",論中的相違是指偷盜等行為,比如說放棄偷盜和實行偷盜是相互矛盾的。
因此,說"通過偷盜力量而成佛"這與論典相違。
以這種相違語句組合來顯示真實義,這就是密意說。
關於"這是何種密意"等內容,應當知道是在一切如來密意授記續中。
這裡將顯示所說內容、說法目的、說法對像、說法方式和說法名稱。
那麼,對什麼樣的人說呢?是對最勝智慧者和熟悉密意者。
為什麼不對智慧低劣者說呢?因為他們會入于邪道。
那麼,是不是在任何情況下都不對所有人說呢?確實如此。
"對於根器低劣眾生"等,根器低劣是指信根等低劣。
這樣,一切無漏根先成就,這裡是說智慧根低劣。
智慧根低劣即是智慧薄弱的意思。
這些顯示了說法對象。
然後為顯示說法目的而說"爲了理解",意思是不以密意說法是爲了讓根器低劣眾生理解。
為顯示說法方式而說"以最明顯",最明顯即是非密意說。
為顯示所說內容而說"顯示彼真實","彼"是指壇城真實等。
不錯誤地顯示真實即是確定顯示。
顯示說法名稱,當問到"如何稱呼"時,說"是非密意說"。
這的含義是,一切如來密集如是顯示相即是非密意說。
།དེ་ནས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་ དང་རྟོག་པ་ལས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྒྲུབ་པ་དང་། དབང་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཕྲིན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ་། །རྟོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལས་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་སྒྲ་ཡང་དེ་ ལྟར་གསུངས་ཞེས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་བཞིན་སྒྲར་གསུངས་པའོ་ཞེས་པའོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཀོ་ཊ་ཀྵ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀོ་ཊ་ཀྵ་ནི་ཀོ་ཊ་ཀྵ་སྟེ་ཀོ་ཊ་བ་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་།།འདི་ཉིད་ནི་བརྡ་ཉིད་དོ། །བརྡ་ཅན་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་བསྟན་བཅོས་ལ་མེད་ཅིང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་ རྟེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ།དེ་ལ་གང་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་མེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་མེད་ཅེས་སྨོས་ཤེ་ན་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྡར་གྱུར་པ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁོ་ནའི་བརྡར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་བསྟན་བཅོས་ལ་མེད་ཅིང་། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྡར་གྱུར་པ། །ཞེས་ བྱ་བ་འདི་ནི་གཉིས་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁོ་ནའི་བརྡར་གྱུར་པ་ཞེས་པ་འདིས་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྡར་གྱུར་པ་ཁོ་ནའི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །འདིའི་མིང་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཇི་བཞིན་མིན་པར་ བསྒྲགས།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་མིན་པར་བསྒྲགས་ཞེས་སྨོས་སོ། །མཐའ་དྲུག་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་ནི། །ཞེས་པ་མཐའ་དྲུག་གི་དབྱེ་བ་ནི་མཐའ་དྲུག་གི་དབྱེ་བ་སྟེ། མཐའ་དྲུག་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཞན་འདྲེན་པའི་ཚིག་གོ།།བཤད་པའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ལ་སོགས་པའོ།
接下來解釋如實語。
為此說"從壇城圓滿與續"等,即壇城、修持、灌頂、誓言和事業。
續即是顯示真實義的經典。
"從中如何說行為"是指如實義而說如是語。
對如是義廣說即是如實語說。
什麼是非如實語呢?說"如 koṭākṣa 等詞",koṭākṣa 即是 koṭava 等應當理解。
這本身就是密意。
那麼什麼是具密意呢?即是一切如來遍行風等。
因為這樣的論典極為稀有,所以說"世間論中無"。
世間論即是世間的論典,其中所無即是在世間論中不存在。
難道不是在世間和出世間一切中都不存在嗎?為什麼只說在世間論中不存在呢?因為"成為如來密意",即唯是如來密意者稱為如是。
"世間論中無"這句顯示不共。
"成為如來密意"有兩種解釋:
一是說"唯成為如來密意",這解釋了與他相應;
二是說"唯如來密意所成",這解釋了不相關。
問其名稱是什麼?說"稱為非如實",因為如實語等的緣故稱為非如實。
"顯示六邊分別已"中,六邊分別即是六邊分別,意為顯示廣說六邊。
"已"是引導其他的詞。
"當說解釋分別"是指字義等的解釋分別。
།དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བ་དང་། བར་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབྱེ་བའོ། །བསྡུས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ ཚིག་གི་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བར་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། དང་པོ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་རབ་གཞོལ་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཡི་གེའི་དོན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་ཞིག་།ཅིའི་ཕྱིར་ཡི་གེའི་དོན་དུ་བརྟག་ཅེ་ན་བཤད་པ། སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་རབ་གཞོལ་བའི། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་གཞོལ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང འདི་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའོ།།དེ་ཡི་བཀོད་པ་རབ་བསྟན་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲའི་བཀོད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡི་གེའི་དོན་ནི་ཡིན་པར་བཤད། ཅེས་སྨོས་ཏེ། སྒྲའི་བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དང་པོ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་ ལུང་བསྟན་ཏོ།།ཞར་ལ་ནི་བཤད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ་། །གཉིས་པས་ནི་བཤད་པ་པོ་བསྟན་ཏོ་། །ཞར་ལ་ནི་དེའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པས་ནི་བཤད་པའི་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །ཞར་ལ་ནི་དེའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པས་ནི་བཤད་པའི་མིང་བསྟན་ཏོ། །ཞར་ ལ་ནི་དེའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མདོ་སོགས་ལ་ནི་རབ་བཞུགས་པའི། །ཞེས་སྨོས་སོ། །མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་མངོན་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་འགྱོད་པ་ནི་ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལའོ།།དེའི་འགྱོད་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་རིན་པོ་ཆེ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ་འདུལ་བ་ལ་དད་པར་གྱིས་ཤིག་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ ལྟ་བུའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་དང་ལྡན་པ་དག་།ཅེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་གང་ལྡན་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ཡང་སྤྱིའི་ཡིན་ཞེས་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་ ཞེས་པའོ།།སྤྱིའི་དོན་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏེ་ཁྱབ་པའི་དོན་ཏོ།
其解釋有三種:略分、中分和廣分。
略分即是"詞義"等。
中分即是"首先唯一性"等。
為顯示廣分故說"唯于聲音專注"等。
其解釋字義有幾種?為何要觀察字義呢?解釋道:"唯于聲音專注"是指僅專注于聲音,而非一切如來的密意。
"外部論典通達者"是指非此宗派的外部論典所獲得的。
"顯示其安立"是指聲音的安立。
如何說呢?說"解釋為字義",即是聲音的解釋。
第一是宣說所要解釋的教授。
附帶顯示解釋的必要。
第二是顯示解釋者。附帶顯示其必要。
第三是顯示解釋的方法。附帶顯示其必要。
第四是顯示解釋的名稱。附帶顯示其必要。
然後為顯示第二故說"總義"等,說"安住于經等"。即隨順經、律、論的意思。
其中悔意是對大乘發心。
遣除其悔意即是顯示與之相順。
如《寶焰續》中說:"善男子,當信律,這是一切如來的四大秘密"等。
"具生起次第者"中,生起次第即是生起次第本身。
與此相應者即是具生起次第者。
這也是總的意思。
為何稱為總呢?因為這是遍及的緣故為總。
總義即是總義,即遍及義。
།དེ་ནས་སྦས་པའི་དོན་བཤད་པ། འདོད་ཆགས་ཆོས་ནི་རབ་སྟོན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། འཕྱང་བ་དང་། འཁྱུད་པ་དང་། འཕྱང་ཐག་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ ཉིད་ནི་ཐུགས་ལས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་སྦས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུའོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་། སྙིང་པོ་ཡོད་པས་སྦས་པའོ། །ཞེས་པའོ། །དང་པོས་ནི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པས་ ནི་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་ཏོ།།གསུམ་པས་ནི་མིང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྦས་པའི་དོན་བསྟན་ནས། ད་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། འོད་གསལ་བ་ནི་རབ་སྟོན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏོ། འོད་གསལ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐ་མས་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཐའི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་ད་ནི་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཆད་པར་ཉན་པར་འདོད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ སྨོས་ཏེ་འཆད་པར་འདོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ།།ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་སློབ་མའོ། །སློབ་མའི་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་ན། དབྱེ་བ་ཡང་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཚོགས་ལ་བཤད་པ་སྟོན་པ་དང་། །གཉིས་པ་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་ལ་ ཚོགས་ལ་བཤད་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོགས་ལ་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།ཇི་བཞིན་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་སྒྲ་ནི་ཇི་བཞིན་པའི་སྒྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིའི་དོན་གྱི་བར་ནི་ཚོགས་ལ་བཤད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དེའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སློབ་མ་ལ་བཤད་པ་དུ་ཞིག་།ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་མ་ལ་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་བཞིན་མིན་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་བཞིན་མིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་ནི་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དེའི་སྣོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལྟར་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ནས།ད་ནི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཉན་འདོད་པའི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉན་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།
接著解釋隱義:"顯示貪慾法"等。
貪慾法即是貪慾法,即懸掛、擁抱、繩索等。
這是從心中流出故為隱藏。
世俗諦即是世俗諦,如幻身。
三種智慧即是光明智慧等。
這些也因有精要故為隱藏。
第一顯示分類。第二顯示詞義。第三顯示名稱。
如是顯示隱義后,現在要顯示究竟義,為此說"顯示光明"等。
光明即是光明,即勝義諦。
雙運即是雙運,即無二義。
二種即是光明和雙運。
最後顯示詞義。
如是顯示究竟分類后,現在為顯示解釋的分類,故說"于欲解說聽聞者"。
欲解說者是上師,欲聽聞者是弟子。
因弟子分類有二,故說"分類亦有二"。
這是什麼呢?說"對眾解說顯示,第二對弟子解說"。
其中對眾解說是什麼?為何稱為對眾解說呢?說"如實語"等。
如實語即是如實語。
如是乃至總義為對眾解說。為何?
因為他們是其法器,故如是稱呼。
對弟子解說有幾種?為何稱為對弟子解說?說"非如實語"等。
這五種非如實等是對弟子解說。為何?因為他是其法器。
如是顯示二種解說后,現在為顯示補特伽羅的分類,故說"於一切相欲聽聞"。
意思是在一切時間和一切方面欲聽聞的補特伽羅。
།རིགས་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། །བློ་ཡི་རྣམ་པ་དཔག་མེད་ལས། །གང་ཟག་རྣམ་པ་ ལྔར་འདོད་དོ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། དཔེའི་དབང་དུ་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པོ་ཉིད་གང་ཡིན་སུས་གསུངས་ཤེ་ན། ཨུཏྤལ་དང་པད་དཀར་དང་། པདྨ་ཙནྡན་རིན་པོ་ཆེའི། །རང་བཞིན་ཐ་དད་མིང་གིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཨུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་ནི་གང་ཞིག་།ཅིའི་ཕྱིར་ཨུཏྤལ་གྱི་གང་ཟག་ཏུ་བརྟག་ཅེ་ན། བཤད་པ། དེ་ནི་མ་ལུས་ཐོས་གྱུར་ལ། །འཛིན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་མཁས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ ཅད་མ་ལུས་པར་ཐོས་པ་ནི་མ་ལུས་པར་ཐོས་པའོ།།འཛིན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་མཁས། །ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་བརྗེད་འགྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནི་བླ་མ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་བརྗེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་མིང་ཅི་ཞེ་ན། ཨུཏྤལ་ ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་གོ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཨུཏྤལ་དང་འདྲ་བས་ཨུཏྤལ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གོ། །ུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་ཨུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉི་མ་ཤར་བའི་ཚེ་ན་ཁ་འབྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གང་གི་ཚེ་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ནི་གང་ ལ་འབྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་མེད་དོ།།པད་དཀར་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུང་བྱ་མང་དུ་ཐོས་གྱུར་ཀྱང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྲ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་པའོ། །སྟོན་པ་ཡིས་ནི་ནུས་མེད་པ། །ཞེས་པ་ནི་བསམ་པ་དང་ བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ཞེས་པའོ།།བུམ་པའི་རས་བལ་ས་བོན་འདྲ། །ཞེས་པ་ནི། བུམ་པའི་ནང་དུ་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་བཅུག་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །པད་དཀར་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་པ་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལ་ཆུས་མི་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཀྱང་ གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།དད་དང་ལྡན་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཤེས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་འདོད་པ་དང་། དང་བ་དང་། ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དེ་དང་གང་ལྡན་པ་ནི་དེ་རྣམས་དང་མ་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ དང་ལྡན་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་མ་བྲལ་བའོ།།ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་མ་བྲལ་བའོ། །ཐོས་ནས་བློ་ཡི་ཁ་བྱེ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་བློ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཞེས་པའོ།
有幾種種姓呢? "從無量心的種類中,承許補特伽羅有五種。"
這是說,從種姓的角度來看是無量的,但從比喻的角度來說有五種,這是其含義。
這五種是什麼?由誰所說? "
烏巴拉及白蓮花,蓮花旃檀與珍寶,自性各異以名稱,一切智者所宣說。"等。
其中烏巴拉補特伽羅是什麼?為何觀為烏巴拉補特伽羅呢?
解釋道: "彼于無餘聞法已,于能受持極善巧。"
即是說完全聽聞一切經論,無餘地聽聞。
"于能受持極善巧"是說僅僅聽聞就能完全領悟。"
剎那之間即忘失"是說一旦離開上師就會忘記。
其名稱是什麼呢?說"名為烏巴拉補特伽羅"。
因與烏巴拉相似故為烏巴拉般的補特伽羅。
這烏巴拉有什麼相應的性質呢?所謂烏巴拉是在太陽升起時開放,當太陽落山時則無開放的性質。
白蓮花補特伽羅又是什麼呢?"雖多聞所應受持"是說雖然聽聞無量如來語。"
無力於他開示說"是說離開思維和言說。
"如瓶中棉花種子般"是說如同瓶中放入棉花種子不可見一樣。
"如白蓮花補特伽羅"是說如同白蓮花不為水所染著一樣。
蓮花補特伽羅又是什麼呢?"具信且具大悲智"等,"具"字應用於一切處。
具信即是具有欲求、凈信、確信,與彼相應即是不離彼等,即是具有彼性。
具大悲即是不離大悲。
具慧即是不離大智慧。
"聞已開啟智慧門"是說成為廣大智慧。
།ཚིགས་མེད་འོད་མ་བཞིན་ཉན་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཚིགས་པ་མེད་པའི་འོད་མ་གས་པོ་ལྟར་ཉན་ཞེས་པའོ། ། འདིས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉན་པར་བྱེད་ཅིང་སྒོམ་པ་དང་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་ཉིད་མིང་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། པདྨ་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཚིགས་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་པདྨ་གས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག ཡིན་ཞེ་ན།ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐོས་པ་ཉུང་བ་ནི་མ་ཐོས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་ནི་བདག་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བའོ་། །རྩ་བ་མེད་པར་མང་དུ་སྨྲ། །ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པར་སྣ་ཚོགས་པ་སྨྲ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱིས་རང་གིས་འཛིན་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅི་ཞེ་ན། ཙནྡན་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ་། ཙནྡན་དང་འདྲ་བས་ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་སྟེ་། རི་མ་ལ་ཡའི་ཙནྡན་ལྟ་བུའོ། །ང་རྒྱལ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དབྱར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཙནྡན་ལྟ་བུའོ། ། ཞེས་པའོ། །རྩ་བ་མེད་པར་མང་དུ་སྨྲ། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་བ་དོ་ལའི་རིའི་ཙནྡན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང ཟག་བསྟན་ཏེ་།ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་མཁས་ལ་སྒྲིན། །ཞེས་པ་ནི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། གང་གི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།མཁས་པ་ནི་མཁས་པ་སྟེ། གང་གིས་གང་གི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་མཁས་པའོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་མཆོག་དང་མ་བྲལ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱུད་གཅིག་ལས་ཐོས་ནས་ལེགས་པར་སྟོན་ པ་ནི་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་མ་ནོར་བར་ཐོས་ཤིང་དེ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རིན་ཆེན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་པ་སྟེ་དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གོ་སླའོ།
"如無節竹竿般聽聞"是說如同無節的竹竿破裂一樣聽聞。
這表示一直聽聞而捨棄修習、講說等。
此人名字是什麼呢?說"名為蓮花補特伽羅"。
無節是比如破裂的蓮花一樣。
旃檀補特伽羅又是什麼呢?"少聞而具有我慢"等。
少聞即是未聞。
具我慢是說自稱"我是具有多聞者"。
"無根而多說"是說未生確定解而說種種的意思。
"不能隨後受持"是說後來自己也不能受持。
其名字是什麼呢?說"名為旃檀補特伽羅"。
因與旃檀相似故為旃檀般的補特伽羅,如喜馬拉雅山的旃檀。
"具我慢"是如夏季的旃檀。
"無根而多說"是指如婆多羅山的旃檀的意思。
"不能隨後受持"是指如具蛇心的旃檀的意思。
這些說明了旃檀般的補特伽羅。
接著說明珍寶般的補特伽羅:"戒律清凈且智巧"是說具足三學戒律、攝善法戒、利益有情戒,具足這些即是戒律清凈,誰的戒律無過失即稱為如是。
智巧即是善巧,於一切所作無礙者即是智巧。
具慧即是具足智慧,意思是不離最勝智慧。
從一續聽聞后善為開示,是說聽聞無誤的真實教授並行持與之相關的事業,稱為如是。
此人名字是什麼呢?"如珍寶補特伽羅",即如同珍寶瓶一樣的意思。其餘易解。
།བདེན་གཉིས་རྣམ་ པར་ངེས་བྱས་ཏེ་།།ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདུས་པའོ། །འདིར་རྒྱན་བདུན་ཡིན་པས་ན་རྒྱན་བདུན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་པ་འདི་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བཤད་སྨྲ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་ དཀའ།།ཞེས་པ་སྟེ་བཤད་པ་པོ་དང་སྨྲ་བ་པོ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལས་རྙེད་ཀྱི་གཞན་ལས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས།།ཞེས་པ་ནི་གོང་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གླེང་གཞི་རིམ་པ་སྦྱོར་བར་བཅས། །ཞེས་པ་ནི་གླེང་བསླང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱན་རྣམ་པ་བདུན་བཤད་པའི་རིགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱན་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་འཆིང་ བ་བཅིངས་ལ་རྒྱུད་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།རྒྱན་རྣམ་པ་བདུན་ཡང་ཡིན་ལ་བཤད་པའི་རིགས་པ་ཡང་ཡིན་ན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲོན་མ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་རྒྱན་རྣམ་པ་བདུན་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རྒྱན་རྣམ་པ་བདུན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཤད་ནས། ད་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་བཤད་པར་འདོད་ནས་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་གསུངས་ཏེ། ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལ་བབ་པའི་ཚིག་གོ། ། ལེའུ་བཅུ་བདུན་གྱི་བསྡུས་པའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལེའུ་བཅུ་བདུན་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་ཏེ་གཞུང་གི་ཚོགས་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་བཅུ་བདུན་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་བདུན་ཁོ་ན་སྟེ་འདི་དག་གིས་ནི་མང་བའམ་ཉུང་བ་རྣམ་པར བཀག་པ་བསྟན་ཏོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་སྟོན་པར་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ ལེའུ་དང་པོ་ལས་ནི་ཅི་ཞིག་གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་ཞེ་ན།ལེའུ་དང་པོ་ལས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལེའུ་དང་པོ་ནི་ཐོག་མ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐོག་མའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།
"決定二諦"是說一切都攝於勝義諦和世俗諦。
此處因為是七種莊嚴,所以稱為七莊嚴。
"修習圓滿次第"這是專就雙運而言。
"講說極難得"是說講說者和宣說者極難獲得的意思。
為什麼難得呢?"瑜伽續外無他處",意思是唯在瑜伽續中能得到,在其他處得不到。
"是故金剛阿阇黎"是與上文相連。
"緣起次第及相應"是指緣起等。
"七種莊嚴說理"是說一切如來的一切續都以七種莊嚴作為紐帶相系,欲知續者也應當學習此理的意思。
既是七種莊嚴又是說理,故稱為此。
此為《明燈論釋》中關於七種莊嚴廣說的解釋。
如是依次解說七種莊嚴后,現欲解說十七品所攝之義,故說"今當"等文句。
"今當"是表示時機已到的詞語。
"解說十七品攝義"中,十七品即是十七品,指文句集中分為十七品者稱為如是。
"十七品"即是僅十七,這表明遮除多或少。
為什麼呢?因為一切如來的密集道及果唯此能顯示,其他則不能。
若非如此,則永遠不能顯示道及果。
那麼第一品究竟為何而說呢?說"第一品"等。
第一品即是最初的意思,是說最初次第的意思。
།དེ་ལས་ཅི་སྟོན་ཞེ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་ཚོགས་དང་དོན་གྱི་ཚོགས་སོ། །དེའི་ བདག་ཉིད་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན།བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་ བ་འདུས་པའི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།།དེར་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་སློབ་མའི་གང་ཟག་གོ། །དེ་ལ་ཡང་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བྱིན་ནས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རིག་པའི་དབང་ནི་རིག་པའི་དབང་སྟེ། སློབ་མའི་རིག་པའི་དབང་ནི་འདི་ལྟར་ ཆུ་ལ་སོགས་པའོ།།ཡང་ན་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བས་རིག་པའི་དབང་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་དབང་ངོ་། །ཡང་ན་རིག་པའི་ལྷ་མོ་དང་འབྲེལ་པས་རིག་པའི་དབང་སྟེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། །ཡང་ན་རིག་པ་ཐོབ་པས་ན་རིག་པའི་དབང་ སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་དབང་བཞི་པའོ།།དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་ནི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པའོ། །ལྷག་མ་གསུམ་ནི་སློབ་མའི་གང་ཟག་ལ་སྦྱིན་པའོ། །དབང་བྱིན་ནས་ཀྱང་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དབང་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་མན་ངག་སྟོན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན་ལ་བརྟག་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སོ་སོར་སྟོན་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་དབང་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐུར་བའི་གང་ཟག་དེ་དང་དེ་ལ་བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མ་འདྲེས་པར་སྟོན་ཏོ།།འདིར་གང་ལ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དེ་དང་དེ་ལ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་ཏེ་ སྟོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་སེམས་ལ་དམིགས་པ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ།
那裡說了什麼呢?能詮和所詮即是語言集和意義集。
其本體又是什麼呢?說"本體大持金剛",既是所詮的本體,又是大持金剛,故稱為如是。
其化現壇城又是什麼呢?即是一切如來密集三十二尊。
在那裡具有聽聞福分者是會眾補特伽羅和弟子補特伽羅。
對他們又做什麼呢?說"授予明灌頂"。
明灌頂即是明灌,弟子的明灌是如水等。
或者,因從具明而生故稱明灌,即一切如來秘密灌頂。
或者,因與明妃相應故稱明灌,即般若智慧灌頂。
或者,因得明故稱明灌,即一切如來秘密第四灌頂。
其中第一灌頂授予會眾。
其餘三灌授予弟子補特伽羅。
授予灌頂后又做什麼呢?即教授與灌頂相應的口訣。
因此說"了義不了義"等。
了義與不了義的觀察即如上所說。
"分別教示生起次第和圓滿次第的修行方法"是說對授予兩種灌頂的彼彼補特伽羅,不混雜地教示生起次第和圓滿次第的修行方法。
此中對於授予瓶灌者,唯教示生起次第。
對於授予秘密灌頂者,則廣說一切如來的秘密行。
如是也唯教示金剛唸誦和緣心。
如是也教示幻身。
對於授予智慧灌頂者,則唯教示一切如來的光明和雙運。
།ལེའུ་དང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་སྟོན་ནས་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་སྟོན་ཞེ་ན། གཞན་དག་ལས་ཀྱང་སྟོན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འོག་ནས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འོག་ནས་བཤད་པ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོང་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་ཐ་ ཚིག་གོ།།ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་དང་པོ་ལས་གཞན་པའི་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཁོ་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་གཞན་དག་ཀྱང་རྙེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདིར་རྙེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་འདི་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར།ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཉིད་ལ་འཇུག་ཅིང་ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །འདི་ལ་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་ པོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་གང་ལ་ཤེས་ཤིང་བཤད་ཅེ་ན།གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་འདི་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་ཏེ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་ བསྟན་ཏོ།།ཇི་སྐད་བསྟན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།རིམ་པ་གཉིས་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། ཞེས་སྨོས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། གང་གིས་བློས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ སྐྱེས་པའི་སྐུའོ།།ཡང་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འབའ་ཞིག་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་འབའ་ཞིག་པའོ། །འདི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ལས་གསུངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལགས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ།
從第一品中顯示彼義后是否也從其他品中顯示呢?爲了說明也從其他品中顯示,故說"下面所說"等。
下面所說即是第二品等,"非上"是其同義詞。
十六品即是除第一品外的十六品,此是其義。
其他義也可得到,即此中也可得到圓滿次第和微細三摩地等,應當如是配釋。
對此,是否又是另外的呢?因為不是,故說"即入二種天瑜伽"。
二種天瑜伽即是生起次第和圓滿次第二者。
此中,誰以三摩地為境,彼即是瑜伽師。
這二種瑜伽又於何處了知和宣說呢?
應配釋為"於密集續後續中所說"。
密集的義是否是其他呢?因為不是,故說"即此義",以此暗示唯顯示此義而非他義。
如何顯示呢?"諸佛所說法"即是如來大持金剛等所說的教法集。
"安住二次第"即是說一切皆攝於二次第中之義。
二次第是什麼呢?說"生起次第",生起次第即是生起次第,以心所生故如是稱。
所謂生起次第即是從彼所生之身。
或者,生起次第唯是天瑜伽。
圓滿次第唯是微細瑜伽。
這也在一切如來秘密藏中說道:"世尊,何為生起次第?"
世尊告曰:"大士,一切如來的生起次第即是所依性。"
"世尊,何為所依性?""大士,即是一切如來大秘密的所依。"
།བཅོམ་ལྡན་འདས་གསང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལགས། དེའི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལགས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ།།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་རྟེན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལགས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁོ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རྒོལ་ཏེ་འོག་ནས་འཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདི་ཉིད་དམ་འདི་ལས་གཞན་ཞིག་རྟོག་གྲང་ན། འདི་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མདོར་བསྟན པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མིང་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །མིང་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞུང་རྒྱས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་མ་དང་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་ སྤངས་པའི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་ནི་སྔ་མའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མི་དད་པས་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་ འགྱུར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་གོང་མའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་ན་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་བླང་བྱ་ མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།
"世尊,何為大秘密?何為其所依?"
"大士,所謂一切如來大秘密,是非聲聞緣覺等之境,亦非資糧位補特伽羅之境,是極其稀有的大乘種性者的行境。
大士,其所依是一切如來極其稀有的化身。"
"世尊,何為一切如來生起次第?"
"大士,所謂一切如來生起次第,是秘密中極秘密的微細三摩地。"如是所說。
所謂"即"是"唯"的意思,此處是爲了遮遣與他相應的。
有人問難:所說"下面將說"是此義還是另外之義?
若是此義則無義,因為已成就者再成就故。
也非略說,因為以名稱已略說一切故。
也非廣說,因為與名稱相違且畏懼文句繁多故。
也非與下文相異,因為異與不異是相互排斥的相違故。
若說即使如此也可以,則成太過。
若說不異,則有前述過失。
若說因不異是一,則果也應如是。
若說由不異生異,則成太過。
若說一切皆不異,則仍有上述過失。
複次,若說由不異因生異果,則圓滿次第也成無義。
若說因為鄰近的緣故,則生起次第也不應取。
།འདི་ལྟར་རིང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་ཕན་མི་འདོགས་པ་ཉིད་དང་། གནོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་སྦྲུལ་ནག་པོ་བཞིན་དུ་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་ དང་ཐུགས་གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་ནི་མདོར་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསྡུས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་སེམས་ཅན་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་དགོས་ པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེའོ།།ལེའུ་དང་པོ་བསྡུས་པ་བཤད་པའོ།། །།ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་བྱུང་བས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ སྟེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་སྟོན་གྱི་གཞན་མི་སྟོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདིར་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་སྟོན་གྱི་གཞན་མི་སྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སློབ་མ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། གསང་བ་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་ཐུགས་གསང་བའི་ ཡང་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་ཀྱི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་ཡང་མ་ གསུངས་སོ།
如此長久、無益且造作損害,應如黑蛇般捨棄而非如寶珠般取受。
對此答:並非如此。
如是一切如來身語意大秘密,分為略說與廣說二種。
在一切如來秘密集會第一品中,唯作略說。
為何如此?因為一切如來入于廣大利益眾生故。
若問:"以此簡略如何能成辦眾生利益?"此是因為有些眾生喜好簡略,其餘則喜好廣說。
因此,由具大利故應當取受。
以上解說第一品略說。
第二品中唯示圓滿次第。
因為第一已說,其他未出,故此處正當論說。
圓滿次第即是圓滿次第,因為是大圓滿的極近因,故稱其為圓滿次第。
或者,圓滿即是大圓滿,即法身真如。
其次第即是獲得圓滿的方便次第,即微細三摩地。
"唯"的意思是"無餘",意即唯示圓滿次第而不示其他。
此處為何唯示圓滿次第而不示其他?
因為這不是一切如來針對資糧位補特伽羅而說,而是唯為弟子而說。
如何得知如此?如《秘密授記》中說:"
世尊,此一切如來身語意秘密中極秘密最勝實際道,非聲聞境,非緣覺境,非菩薩境。
因此,一切如來此大秘密於過去時亦未宣說。"
།མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་གསང་བ་ཆེན་པོ་དེའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།། །། ལེའུ་གཉིས་པ་བརྗོད་ཟིན་ནས་གསུམ་པ་བརྗོད་པར་རིགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ལེའུ་གསུམ་པ་ ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ལེའུ་གསུམ་པ་ནི་འདིར་གྲངས་ཀྱིས་གསུམ་པ་ཉིད་དོ། །ལས་ཞེས་པ་འདིར་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་དོན་ཏེ་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རྣལ་ འབྱོར་གྱི་རྟོག་པ་རྙེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྙེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལ་བསམས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཉིད་ མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན་གང་གིས་མ་དག་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་གང་ཞིག་དག་པར་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།།ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན་སྤང་བྱས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་བྲལ་བའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་བཞི་པ་ལས་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ བའི་དོན་ཏོ།
未來時也不會宣說。
為何如此?因為他們非此大秘密之法器故。
是故稱其為此。
第二品已說,應當宣說第三品,因此說"第三品中"等。
第三品即此處數序之第三。
"中"字在此表示出處之義,即從第三品中顯明清凈天瑜伽,意即獲得清凈天瑜伽之見解。
若問:"為何在第三品中獲得天瑜伽?"因為一切如來考慮到此而宣說大秘密故。
若問:"何為清凈天瑜伽?不知其義。"
答:斷除不凈分別后,抉擇所成清凈者,稱其為此。
因為既是清凈又是天瑜伽,故稱清凈天瑜伽,即離分別緣天之三摩地。
若問:"此清凈等是何義?不知其義。"
答:由斷所斷而清凈,即具生起次第天瑜伽三摩地者,稱其為此。
或者,由離義故稱清凈天瑜伽,即離粗分別之如幻身稱其為此。
或者,由受用義故稱清凈天瑜伽,即圓滿受用身稱其為此。
或者,由種種無礙故稱清凈天瑜伽,即一切如來化身稱其為此。
第四品中示現灌頂壇城,即大灌頂弟子壇城之義。
།འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །འདིར་ ཡང་དབང་བསྐུར་བ་ཁོ་ནའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ཡིན་གྱི།དབང་བསྐུར་བ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། རྒྱས་པ་འོག་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གང་ལ་སྟོན་པའི་ལེའུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །ལེའུ་དྲུག་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས རློབ་པའི་ལེའུ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ལེའུའོ།།དེ་གང་གིས་གསུངས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྐུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བླངས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་ཐོབ་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། །གསུང་དང་ཐུགས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལེའུ་བདུན་པ་ལས་ནི་ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ སྤྱོད་པ་སྤྲོས་ནས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་བཤད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྤྲོས་ནས་སྟོན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་དུ་བཤད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་བཤད་པ་ལས་ནམ་ཡང་གཞན་ནས་འབྱུང་བར་མི་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི། གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་དགུ་པ་ལས་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ལུང་བསྟན་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ལ་ དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ལེའུ་བཅུ་པ་ལས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷའི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི་བླང་བར་བྱ་བའི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ སོ།།དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་ལྷའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
此處一切如來大壇城分為二種:
一切如來悉地壇城與一切如來灌頂壇城。
此處不僅是灌頂壇城,而是專指灌頂之義。
第五品中宣說瑜伽行為,瑜伽行為即瑜伽之行為,指三摩地之行為,稱其為此。
瑜伽行為若分略廣二種,因下文將示廣說,故此為略說。
宣說此內容的品即瑜伽行為品。
第六品中等,身語意加持品即身語意加持品。
宣說此內容者,稱其為此。
身加持有二種:取得加持與獲得加持。
語與意亦當如是配合。
第七品中詳細宣說第五品所說之行為,即廣說第五品中所說之行為,並非解說其他行為。
為何如此?因為一切如來最勝行為唯在第五品中所說,永不從他處出現故。
第八品中宣說秘密灌頂,即具有菩提心灌頂者,稱其為此。
第九品中宣說稀有授記,即最勝授記,稱其為此。
第十品中為現前所欲成就而宣說內外本性之天心要啟請,所欲成就即應取得之成就,分為共同與殊勝二種成就。
獲得彼等之方便即天心要,故稱其為此。
།ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་ལས་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་འདིས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།ཡང་ན་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུའོ། །ལེའུ་གང་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ནི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྐུའོ།།དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ལས་ནི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་མང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ ཅེས་བྱའོ།།ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་སྟོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ ཡུལ་བསྟན་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་པ་འདིས་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །ཐབས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་དེ་གང་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་ནི་ལེའུ་བཞི་པ་ལས་གསུངས་ པའི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་ནས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ལེའུ་བཞི་པ་ལས་བཤད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་འདིས་ནི་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། ། ཡང་ན་ལེའུ་བཞི་པར་ནི་བསྐྱེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབའ་ ཞིག་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ།།འདིར་ནི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་ནས་སྟོན་ཏོ། །ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ལ་སྟོན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ།
第十一品中示現咒身生起和智慧身生起,咒身生起是就生起而言。
智慧身生起是就圓滿受用身而言。
或者說,咒身生起是生起次第,智慧身生起是如幻身。
具有咒身生起和智慧身生起的品稱其為此。
第十二品中大手印圓滿轉變者,大手印即具四種手印之身。
具有獲得彼等方便者,稱其為此。
第十三品和第十四品中宣說諸事業集,即具有眾多事業集者,稱其為此。
第十五品中示現一切悉地唯由證悟真如而成就,此說明其密意。
為何如此?即是其義。
因此,"一切悉地"說明所得之境。
"真如"說明能得之方便。
方便是什麼?配合"如幻三摩地",宣說此三摩地者,稱其為此。
第十六品中詳細宣說第四品所說之粉壇城,即唯說明第四品所說,並非其他之義。
"粉壇城"是遮除無關者。
或者說,第四品僅示現生起壇城,此處則連同粉壇城一起示現。
第十七品中詳細示現誓言與律儀,誓言與律儀即是誓言與律儀本身。
宣說此者,稱其為此。
以上顯示一切如來密集之略義。
།དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཤད་པ་མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྷ་ག་ལ་བཞུགས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་བཤད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་ པར་བཤད་དོ་ཞེས་པ།ཡི་གེ་དང་། སྤྱི་དང་། སྦས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞིས་བཤད་པ་འདི་ཡང་ཅི་སྒྲའི་འགྲོས་སོ་ཞེ་འམ་ནུས་པ་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། རེ་ཞིག་སྒྲའི་འགྲོས་སོ་ནི་མ་ཡིན་ ཏེ།འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེའི་དོན་ལ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྒྲའི་སྒོ་ནས་སམ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། རེ་ཞིག་སྒྲའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་བཤད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེར་འགྱུར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་འདིར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སམ། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་ཅེས་རྟོག་གྲང་ན། འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ སྦས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་འདིས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་བརྗོད་ན་ནི་ཧ་ཅང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། རྣམ་པ་གཞན་ཞིག་བརྗོད་པར་གྱུར་ན་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་འཁྲུལ་ པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྟེ་མ་འཁྲུལ་ན་ནི་གྲང་བའི་རེག་པས་ཀྱང་ཚ་བའི་རེག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའམ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་ན་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་ཉིད་འགལ་བར་རྣམ་པར་གནས་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདི་ལ་འདུག་ས་གཅིག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་མི་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དོན་གཞན་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དོན་གོང་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་དོན་མེད་དོ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར། ཇི་སྟེ་གལ་ཏེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།
爲了顯示一切如來略說之義,從"如是我聞"到"住于佷伽"之間,說明具有四種解釋方式,即文字、總義、隱密和究竟四種。
對於"如是"等具有四種解釋方式,是否為詞句之流轉或功能?
首先,不是詞句之流轉,因為聯繫等文字義已具足故。
若說是功能,是從語言角度還是從意義角度?
首先,不是從語言角度,因為這樣一切都將具有四種解釋,若說不是如此,則成太過。
若非如此,又如何成立?說"非如此"有何確定? 若說不是從意義角度,是從此處所說角度,還是從其他角度?不是此處所說之境,因為隱密和究竟等此處未說故。
若說已說,則成無義。
說"有義"有何確定?若說其他方式,則非此處所詮,如是則成錯亂。
若說不錯亂,則冷觸也應能了知熱觸。
如是則成為從彼生或彼體性之關係。
若說是關係,則相違不應並存,如火與煙。
若說是相違,則此中同處有何妨礙?若說無妨礙,則與現量相違。
因此,其他義非所詮。
從意義角度對語言作解釋也不合理,若如此則應先確定義。
若如此則無義,若非如此,如何從彼而成?若說是,則成太過。
།དོན་སྔོན་དུ་གཏན་ལ་མི་འབེབས་ན་ནི་ནམ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་ཡིན་ན་ནི་འདི་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་བཞིར་གསུངས་པར་མི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་ལས་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ ཡོད་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱས་པ་དང་བསྡུས་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་འགྱུར་གྱི། དོན་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་མི་རིགས་སོ། །ཇི་སྟེ་ གལ་ཏེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།མི་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། འདི་ཅིའི་དབང་པོ་རྣོ་བའི་དབང་དུ་འམ། གདུག་སེམས་ཀྱིས་སྨྲས་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན་རེ་ཞིག་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ འདི་ཉིད་ལས།ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཕུང་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུག་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཅི་སྟེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་སྒྲ་དངོས་ཀྱི་ནུས་པའམ། དགོངས་ནས་བཤད་པའི་ནུས་པ་ཞེས་རྟོག་གྲང་ན། སྒྲ་དངོས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྟར་ན་ནི་བདེན་ཏེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ནས་སྨྲས་པ་སྟེ་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཤེ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོ་བཤད་པ་བཞི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ། །དེས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡང་ ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།གསང་བ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་ཕྱི་རབས་པའི་གང་ཟག་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མར་འབྲེལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འོག་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྩོད་པའི་ དུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདོད་རྒྱལ་གྱི་ཞགས་པས་ཟིན་ཏེ་གཟུ་ལུམ་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ།
若不先確定義理,則永不應說。
若說是其他,則應說。
若是依人之差別,則不應說此有四種,因為從一種說為他種故。
說"此是而他非"無有任何確定。
若有,則成太無。
如是則廣略亦不應理。
為何?於一義相,以廣大小差別而成略廣,于異義則永不應有略廣。
若說是,則成太過。
若說為令不了知,是為利根還是噁心所說?
首先,若如初者則不然,因為攝受眾生等故。
複次,此中說:"大牟尼法蘊"等故。
若如後者亦不然,因諸如來以大悲力而趣入故。
噁心與悲心互相舍離故為相違。
若說如是亦是,則成太過。
此亦應說:首先,是語言直接功能還是意趣解說功能?若如語言直接功能則正確,然此非是。
此是諸如來意趣所說,意趣何者?世尊自亦是依四種解說而說。
然彼非如是,因具大悲義故。
如是若說是,則不然,因此秘密非一切眾生共同故。
或此為令後世師徒相續故,因下當說故。
何故依止上師?因諍論時一切眾生為任意繩所執而趣向不正故。
།གང་གི་ཚེ་གཟུ་ལུམ་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཡང་དག་པར་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་མྱུར་དུ་ཞུགས་པ་དེས་ནི་ དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ།།གང་ཞིག་གང་ལ་མྱུར་དུ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་བཀའ་མྱུར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་བྱེད་དེ་ཡུན་ཐུང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མར་འབྲེལ་པར་བྱ་བ་དང་།བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་བསྟན་པ་བརྟན་པ་དང་། གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་བཞི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསང་བ་དེ་ཉིད་མངོན་གྲུབ་འདི། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་རྣམས། །ཡུན་རིང་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བཤད་པའི་མཆོག་ནི་རབ་སྦས་ཏེ། །བླ་མ་ལས་ ནི་རྟོགས་པར་བྱ།།ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་། བླ་མ་ལ་བརྙས་སྒྱུ་ཅན་དད་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གསང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་རྩོད་ པ་རྒྱས་པའི་དུས་འདིར་སེམས་ཅན་གཟུ་ལུམ་མཁན་བླ་མ་ལ་སྡང་བ་དང་།ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཟབ་མོ་ལ་རང་འདོད་དུ་སྤྱོད་པ་འབྱུང་གི་དེ་ཡིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།
當趣向不正時,則會迅速趨入如來正教。
凡迅速趨入者,隨即會對此生厭。
凡速生厭者,則會迅速捨棄其教法。
凡速捨棄者,則不令教法長久住世而令短暫,此為其義。
因此,諸如來為令師徒相續、令教法久住、令教法堅固、令諸補特伽羅智慧深廣故,依四種解說而說。
此即如《一切如來密咒成就》續中亦云:"
此乃一切如來,密咒真實成就,為令善逝教法,長久住世故也,善巧隱藏妙說,當從上師了知。
" 又如論師所說:"輕師誑詐無信心"等。
複次,《大密續》中亦云:"
大士,於此世界諍論熾盛之時,有諸眾生不正行者,憎恨上師,自以為足,于如來甚深教法任意而行,彼不能了知如來甚深廣大教法。
是故,此一切如來大密乃是大乘種性殊勝補特伽羅之境。"
།དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་ལུང་ལས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི།།གསང་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་མཆོག་།རབ་ཏུ་གསང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱིས་གསལ་མ་བྱས། །གང་ཡང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས། །གང་ཚེ་གསང་བའི་དོན་གསུངས་པ། །ཕྱི་དང་ཤིན་ཏུ་ནང་དག་དང་། ། དེ་བཞིན་བླ་མེད་ལ་དགོངས་ནས། །གསང་བའི་དོན་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གསུངས་གྱུར་ན། །ཇི་བཞིན་དོན་དུ་བཟུང་བ་སྟེ། །དེས་ན་ལམ་ངན་དག་ཏུ་ལྟུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་རྣལ འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བཤད་པ་བསྡུས་པ་དང་། དོན་བསྡུས་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཞུགས་ པའི་ཚིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་འདིས་ནི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།གང་གིས་རྒྱས་བཏབ་ཅེ་ན། རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་རྒྱས་བཏབ་ཅེ་ན་བཞུགས་པའི་ཚིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བར་དུའོ།།མཐའ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་སྨོས་པས་ན་སྒྲ་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གསལ་བར་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་ལ་མ་ རྟོགས་པར་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེ་མ་རྟོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་མ་རྟོགས་པ་ནི་གོང་མ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའོ། །འོ་ན་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཞེ་ན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་བཤད་པའི་སྒྲའི་དོན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཤད་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ ཉིད་དེ་དེ་བཤད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྟོག་པའི་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འགལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པས་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ ནི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་སྟེ།ཡུལ་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།
此從何處得知?從一切如來密咒經中得知。
如雲: "
一切如來之,最勝大密性,以其極密故,非為眾所明。
三世諸佛及,瑜伽瑜伽母,宣說密義時,外及甚深內,
乃至無上乘,皆依此密義。若說異於此,執為如實義,
由此墮惡道。"等如是所說。
是故,此如來大密為諸瑜伽續所印定,應當如是宣說。
其他當另知。
如是,略說已畢,義略已說,今當廣說其義略。
故說"由此次第從安住語開始"等,此表示已印定。
若問由何印定?說由此次第印定。
或說由此次第解說故印定。
若問印定何者?從安住語乃至隨喜。
"六邊分別解說"等已如前說。
說"以此印定密集義",非是印定文字,意為未明顯顯示其義。
若問不瞭解此等將如何?故說"不瞭解"等。
其中不瞭解即不瞭解前說。
若問依於何者?說依于如文字解說之聲義而已。
如文字解說即如文字本身,其所解說之義即稱為彼。
若問何等眾生如是分別?貪著諸境之眾生違背且行極稀有事而為業力所轉。
貪著諸境即貪著諸境,是執著境界之異名。
།ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གིས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོག་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བརྟགས་པས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་འགལ་བ་ དང་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་དེ།འདི་ལྟར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་རྩུབ་མོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ གོ།།འདི་དག་གིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་དགོངས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པར་མ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ ཅན་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དགོངས་ པ་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་བ་དེའི་ཚེ་འགལ་བ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ལམ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ལམ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གསང་བའི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །དོན་རྒྱས་པ་ཡི་ཚུལ་ཆེན་འདི་ནི་རྙེད་གྱུར་ནས། །ཞེས་པ་དོན་རྒྱས་པའི་ཚུལ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་བཞིན་དོན་ནི་རྙེད་བཟུང་བས། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་རྙེད་ པའོ།།དེས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་ཞེ་ན། གསང་བ་འདུས་པའི་དགོངས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེས་ན་ལམ་ངན་ངག་ཏུ་ལྟུང་། །ཞེས་པ་ནི་གང་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ལམ་ངན་པ་སྟེ་ གང་ཞིག་གང་དུ་ལྟུང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
既是貪著境且是眾生,故稱貪著諸境之眾生,即如是補特伽羅如是分別之意。
若問分別有何作用?造作違背及極稀有之事,即行不與取等事。
若問其將如何?為業力所轉,以彼業力將感受粗重果報之意。
此等表明:一切如來教法若未依密意解說,則定執為如文字義。
若執為如文字義時,貪著境之眾生即入。
若貪著境之眾生入時,則不領受如來教誡。
若不領受如來教誡時,則于其他如來具密意教法亦執為如文字義。
若執為如文字義時,則造作違背及稀有之事。
造作極稀有事時,一切眾生住于邪道。
一切眾生住于邪道時,造作稀有事之業果將成熟,此為其義。
此復從何得知?從世尊所說《密意授記續》中說等。
"密主"為稱呼語。"
得此廣大義理大軌已"中,廣大義理大軌即是如來密集。
"如實義得執"即得如文字義。
若問如何執取?意為亦將一切密集具密意者執為如文字義。
若問由此將如何?"故墮惡道中"即難忍苦具之惡道,謂墮于彼處。
།དེ་ལྟ་བུར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་རྟག་དགའ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་གང་ཞིག་གང་ལ་འཕངས་པར་འཛིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ བདག་ཅེས་སྨྲ།།ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་བདག་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ནི་གཡོ་ཡིས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་སྲོག་གཅོད་པ་དང་བརྫུན་དང་ཚིག་འཁྱལ་བ་དང་། ངག་རྩུབ་མོ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཡོངས་ སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེས་ནི་འདུས་པ་མི་ཤེས་པར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་དགོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པའོ། །དམ་ཚིག་ལ་སོགས་སྤྱོད་བྱེད་ལ། །ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ པའོ།།གསང་བ་སྲུང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །མངོན་སུམ་སངས་རྒྱས་འདྲ་བ་ཡི། །སློབ་དཔོན་སྨོད་ཅིང་བཀུར་མི་བྱེད། །ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་ལ་ཕྱལ་བར་གཏོང་བའོ། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ ཁོང་ཁྲོ་ཞིང་།།ཞེས་པ་ནི་ཉེས་པ་མཐོང་ན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཁྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་སྐད་ཅིག་གིས་རྗེས་ཆགས། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལས་བྱུང་ན་ཆགས་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་བློ་མི་བརྟན་པ་བསྟན་ཏོ་། །དེ་ནས་འདོད་པས་ལོག་པར་ གཡེམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།མ་དང་སྲིང་མོ་བུ་མོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་དང་བདག་གིས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བགྲོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྨད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ལ་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཕ་མ་གསོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཕ་མ་གསོད་པ་ནི་ཕ་མ་གསོད་པས་ཏེ། ཕ་མ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཚོན་རྡེག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སྲོག་ཆགས་གཞན་ཡང་གསོད་པར་བྱེད། ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཆགས་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་བརྫུན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་བདེན་པར་སྨྲ་བ་སྤངས་པའོ།
若問如是執取之補特伽羅是何等人?"常喜增上慢"即不捨增上慢,謂執著于某事者稱為如是。
"瑜伽師說我"即不具瑜伽之義而自稱是瑜伽師。"
以誑行諸法"即以不與取、殺生、妄語、綺語、粗語等尋求正法,稱為如是。
"彼不知密集"即不善知如來密集密意等。
"行持諸三昧"即受用誓言及修行等。
"不護密"即由"一切皆顯示"而說明。
"似現前佛陀,誹謗不敬師"即輕棄應守護之上師戒律。
"剎那起嗔恨"即見過失即刻生嗔。
"如是剎那貪"即遇順己之事即生貪著。
此等顯示心不堅固。
為顯示貪慾邪淫等過失故說:"母與姊妹女",即生己者、與己同生者、己所生者。
彼等不應行淫,因諸如來所訶責故。
若與彼等行淫者即具最勝過失。
為顯有其他過失故說:"殺害父母"等。
殺害父母即以噁心向父母行兇者稱為如是。
"復殺諸眾生"即殺害世間粗細等眾生者稱為如是。
"如是說妄語"即捨棄真實語者。
། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རྐུ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་གང་གིས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ཆུང་མའི་ཐད་འགྲོ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའོ། །སྨད་པ་གཞན་ཡང་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་སྨད་པའི་བྱ་བ་གཞན ཐམས་ཅད་ལྷུར་ལེན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཡི། །དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་དེས་མི་ཤེས། །ཞེས་པ་ནི་གསང་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དམ་ཚིག་རྒྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ཡང་། །མངོན་སྤྱོད་དག་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་དྲག་པོའི་ལས་རྩོམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་དགའ། །ཞེས་པ་ནི་གཞུང་འདི་པ་མ་ཡིན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གཞོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རང་གི་དམ་ཚིག་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་དམ ཚིག་མི་བསྲུང་བའོ།།ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ཡི་། །འཚོ་བ་དག་ནི་ངེས་སྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་རང་གི་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་དུ་རྙེད་པ་ཐོབ་འགྱུར་ བར།།དམ་པའི་ཆོས་ནི་འཆང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དུ་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་རྙེད་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔགས་པ་རྣམས་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གིས་ སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་མེད་ཀྱི་མནར་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་རབ་སྦྱོར་དམན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དམན་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཞན་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར།།ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངན་འགྲོའི་སྲིད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསང་བ་དགོངས་པས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིས་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།
"特別行偷盜"即指未經給予而取者稱為如是。
"往他人妻處"即與他人妻子親近。
"復作諸誹謗"即意為將致力於論典中所誹謗的一切諸事。 "
彼不知智慧,所生諸誓言"即意為不知廣大最勝密咒大誓言。
"于微小過失,亦行諸降伏"即意為即便對微小過失也開始猛烈事業。
"常樂外道論"即專注于非本宗論典者稱為如是。"
捨棄自誓言"即不守護自己的誓言。
"如無有鉤鉗"即遠離方便。
"咒印瑜伽合,定作諸活命"即以咒語手印尋求自身生計者稱為如是。
"於何得利處,即持正法說"即意為于無智之處獲得利養時即宣說正法。
若問由此將如何?故說:"咒士不成就",意為如是補特伽羅不能成就咒語手印悉地,反而生起無間大痛苦。
若問何以故?故說:"瑜伽劣相應",意為相應微弱即相應低劣。
"為攝受彼等"即意為為遮止彼等惡趣輪迴。
"密意而宣說"如前已說。"此說攝要義"即此是略說之義而非廣說。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!

།གང་ཞིག་གང་ དུ་གང་གི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་མཐའ་དག་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་བཤད་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ འདི་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་ནས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བཤད་པར་འདོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལ་བབ་པའི་ཚིག་གོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྩ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུད་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་གིས་གང་ལ་བསྟན་ཞེ་ན། འདིར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཐོས་པར་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྟེ་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ཇི་སྐད་དུ་ཐོས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཞེས་ པ་ནི་ལྷག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་རང་གི་གདུལ་བྱ་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པ་པོ་རང་གི་ཚིག་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་། ཇི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ དོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་འདིས་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ཡང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཉེ་བ་མངོན་སུམ་པའི་ཚིག་གོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གསལ་བ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་བས་ན་ འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ཅན་ནོ།
若問何者於何處為何而說?因為此義攝集如來密集之一切義及如來密集之一切解釋,故稱為如是。
此亦意為喜好略說者以此為滿足。
"如是宣說略義已"即欲廣說故稱為如是。
"今"即是時機已至之語。
"為分支分義故"即因非根本義故稱為如是。
"當入續"即意為當解釋續部。
若問"如是我聞"此復由誰向誰宣說?故說"此中結集者"等。
結集者即結集如來續部之義。
若問誰是聞法者?即"聖金剛手",持有生起一切密意金剛者稱為如是。
"如是所聞記於心"即意為遠離增減等過失。
若問彼作何事?故說"為教化所化",即為令自所化成熟解脫故稱為如是。
"說如是我聞"等者,即善顯結集者自語,應連線為"聞如是"。
若問此"如是"又是何等言詞?故說"是故如是者乃顯示續義無餘之語助詞",此顯示所說圓滿法。
"此"亦是親近現前之語。
若問此"此"又是何?即從"彼明"至"隨喜"。
因此,"如是"具有表達一切續義之種子。
།གང་གིས་ཐོས་ཤེ་ན་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྡུད་པ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ ཐོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་པ་འདིས་ནི་མ་ཐོས་པ་དང་། གཞན་ཐོས་པ་རྣམས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མ་ཐོས་པ་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་བསལ་ལོ། །དུས་གཅིག་ན་ཐོས་ཞེས་པ་སྨོས་པས་ནི་དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་ཐོས་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཐོས་པ་བསལ་ལོ།།འདི་དག་གི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞན་དག་ནི་མ་ཐོས་ཀྱི་འདི་ཁོ་ན་སྐད་ཐོས་ཞེས་པ་དང་། འོངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཐོས་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ གྱི་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་དེ་ཐོས་ཞེས་བྱའོ་།།དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་འདི་ན་འདི་ཐོས་ལ་གཞན་དུ་ནི་གཞན་ཐོས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གསང་བ་འདུས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དུས་སུ་ནི་འདི་ཐོས་ཀྱི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པའི་དུས་སུ་ནི་གཞན་ཐོས་ཤེའོ་།།དེ་ཉིད་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པ་ཡང་། གཞན་དག་ཏུ་ནི་འདི་མ་ཐོས་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ་། གཞན་དུ་ནི་འདི་ནམ་ཡང་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅུ་བདུན་པར་གསང་བའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བློ་རྣོ་ བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལའོ་ཞེས་པས་སྟོན་ཏོ།།སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པས་ནི་ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ལས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏེ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ པའི་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཡོན་ཏན་གང་ཞིག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། སྐལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མདོ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པའི་ ཕྱིར་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེའོ།།གཞན་ཡང་གང་གིས་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་བསགས་པ་ནི་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །སྐལ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དེ། སྐལ་བ་མ་ལུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པ་ནི་ས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་ པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤངས་པའོ།
若問由誰所聞?應連線為"我聞"。
"我聞"表示結集者圓滿,意為自己親自聽聞,即自己親近聽聞之意。
此"如是聞"排除了未聞及他人所聞。
"我聞"排除了未聞及輾轉相傳所聞與領悟。
說"一時聞"則排除了一切時都聞及一切時都未聞。
此等語詞連線亦為:
非聞他者而唯聞此語,非是將來及領悟,而是我聞;
非一切時未聞亦非一切時皆聞,而是唯一時聞。
廣說彼圓滿時即"一時於此聞此,於他處聞他",意為于如來密集諸佛宣說之時聞此,于宣說般若波羅蜜多等時聞他法。
又顯示此難得:"於他處未聞此",即於他處永不得聞。
何以故?于第十七已說非密法器故。
利根者於一剎那中,以剎那等表示非須臾等時。 "從何處至何處"等下文將說。
圓滿導師即具大功德之導師,稱為如是。
具何功德?"圓滿福分"等,圓滿即具真實義之大福分。
經中說如來因斷盡諸障故具大福分。
又復由積集大資糧故具大福分。
大福分即一切,具足無餘福分自性。
斷盡一切違品即以真實智慧斷除一切地之障礙。
།གཞན་ཡང་འདི་དག་གིས་ནི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོན་པ་དེས་གནས་གང་དུ་གསུངས་ཤེ་ན་བཤད་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཉེ་བར་གྲོལ་བའོ། །དེར་ གཤེགས་པ་ནི་དེ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ།རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གཉིས་བསལ་བ་སྟེ། གྲངས་དང་གྲངས་ཅན་ གཞན་ལ་ཐལ་བ་ཡོངས་སུ་བསལ་བ་གང་ཡིན་པའོ།།བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་བཙུན་མོ་ནི་དེས་བསྟེན་པ་སྟེ། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡོངས་ སུ་གསལ་བའོ།།དེར་གནས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བསྟེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་གི་དུས་སུ་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་དེ། རྣམ་གྲངས་དེས་ན་མ་འོངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་མོས་པའི་དཀྱིལ་ འཁོར་དང་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བའི་ཆོ་ག་དང་།རྣལ་འབྱོར་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡི་གེའི་དོན་ནི་སྒྲ་ཙམ་ལ་གཞོལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འདིའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་བཤད་པ་གོང་མ་ཉིད་དོ། །ཚོགས་ལ་བཤད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་ཟབ་མོའི་དོན་མ་ཡིན་ པ་ཉིད་དོ།།དེ་བས་ན་བཤད་པའི་སྒྲའི་དབང་དུ་བྱ་སྟེ་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །བསྐྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཚོགས་ལ་བཤད་པའོ། །གང་ཞིག་ལ་གང་ཞིག་གིས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གང་གིས་གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གང་བསྟན་པ་དེ་ལ་དེ་ སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གཞན་ཡང་གང་གིས་གང་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གང་གིས་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་དང་གང་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་གང་གི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ནས་སྤྱིའི་དོན་བཤད་པར་འདོད་ནས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ལ་གང་གིས་གང་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲའི་ཚོགས་འདི་ཡོངས་སུ་རྒོལ་བ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ།
此外,這些顯示無學雙運。
若問如此導師於何處宣說?
解釋道:真如即真如,遠離戲論,解脫一切分別。
趣入彼處即從彼解脫,即完全斷除一切分別而現前成就,乃至自然成就。
既是如來又是一切,即遠離二邊戲論,完全遣除其他數與所數之過失。
"自身"即本性或自性之義。
持有身語意心要即"遍持"。
其佛母即所依止,即宮殿相的完全顯現。
住于彼處即依止於彼。
"真如"等說明何時顯現,由此法門,未來瑜伽師亦應如將說般,于宮殿中修持信解壇城、攝集儀軌及三種瑜伽,此為其義。
文字義依據僅是聲音而言,即前說之"此時"等解釋。
對眾解說亦即彼義,非為甚深義。
因此依據解說聲音即文字義。
依生起次第瑜伽而為眾解說。
於何者由何者於何處如何安住,由何者於何境界顯示何者,稱為如是。
又由何者確定何者,由何者修持何者,以何者為何者境界,稱為如是。此為圓滿義。
由何者圓滿解說何者,稱為如是。
其後欲說總義而說"說"等。若問於何者由何者於何處為何,此聲聚將宣說遍問難。
།གང་དུ་ཞེས་པའི་ལན་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡི་གེའི་ དོན་བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐབས་འདིར་སྨྲས་པ།དགོངས་པ་གང་གིས་ན་སྡུད་པར་བྱེད་པས་གསུང་རབ་ཀྱི་མགོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་དག་གི་དོན་ཡང་སྡུད་པ་པོས་གསུང་རབ་ཀྱི་སླད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས། གལ་ཏེ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་བསྡུས་པར་འདོད་པའམ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་རྒལ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་གོང་མ་ལྟར་གྱུར་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དག་བདག་གིས་ཤེའམ་། འདིའམ འདི་རྣམས་འདི་ཙམ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པས་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ་དེར་འགྱུར་རོ།།གང་གིས་གང་ཞིག་གང་ལ་ནུས་པ་དེས་ཀྱང་དེའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ན་ནི་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གང་གིས་གང་ཞིག་གང་ལ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་དེའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ་ཞེས་པ་དེ་ནི་ལན་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་ཡང་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་དེའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ཏེ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡར་གྱུར་པ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། བརྡ་གང་ཞིག་སྟོན་པའི་བརྡ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །ཡི་གེ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ཁོ་ནས་བརྡར་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་ནམ་ ཡང་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གསུང་རབ་ཀྱི་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་སྟོན་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་གིས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེས་ནི་དེ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ ཡང་གང་གིས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་གཞུང་ལུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།སྡུད་པ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྡུད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
對於"於何處"的回答如是:在文字義解說圓滿之時說道。
以何等密意而結集,故說"于經典之初"等。
此等義亦是結集者為經典而說"如是",其中有何密意?世尊以何密意而說?
若欲攝集一切續部之義或成其他,此為問難之義。
對此回答:若如前者將如何?則成不定,因為"此等我知"或"此"或"此等如是我聞"亦將顯示續部之義無餘圓滿,即成如是。
若由何者於何者對何者有能力,則彼義亦將圓滿,則不能了知"唯"字遮遣其他相應之義。
若由何者於何者對何者無遍舍,則彼事業將成圓滿?對此說道,此即將示答覆:
任何對任何無遍舍者,彼非成其過失。
為何如此?一切如來之標幟即一切續部說者之標幟。
若問何等標幟為說者之標幟?即顯示智慧與方便。
唯由此二字而示標幟,非由其他而能獲得,此為其義。
"于經典之初"者,由何者能顯示何者,因此于彼稱為如是。
由何者能遍知彼,則彼能遍知彼等,此為其義。
又由何者將顯示彼,彼非其教法圓滿。
為何如此?因將無結集者,"如是"此語非結集者之如實語,如是則無結集者,此為其義。
། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྡར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པ་པོ་རང་གི་མིང་བརྗོད་པས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ལ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ ལ་དེ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་སྡུད་པ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྡུད་པ་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྲུབ་པ་འདི་ནི་ཐལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་འདིར་སྡུད་པ་པོ་ནི་མེད་དོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགུ་བ་མ་ ཡིན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ།།བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་སྡུད་པ་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་གྲགས་ཞེས་པ་ནི་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་སྡུད་པ་གཟིགས་པ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ གིས་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།གསུངས་པ་ལན་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་སྣང་བ་དང་། གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། གང་དང་ཡོངས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་དང་འགལ་བར་ འགྱུར་རོ།།དེས་ན་སྡུད་པ་པོ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ཉིད་དེ། འདོད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཤིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གང་ལ་ཡོངས་སུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དེ་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་ པ་འདི་སྣང་བའམ་ངེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར།།སྣང་བ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ནི་མི་འདོད་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་དེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྡུད་པ་པོ་གཉིས་སུ་ མེད་པར་བསྟན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་སྡུད་པ་པོ་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྡུད་པ་པོ་དང་སྟན་པ་ནི་གང་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དུ་གནས་ན་ཅིར་འགྱུར་ ཞེ་ན།མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།
這將如何?則"我"等詞將無連貫,為何如此?
因為"如是"是標幟,而"我"是結集者自稱其名,故成差別。
為何如此?因為於何者有何者,彼將與彼相離,故一者舍一者。
因此若說將無結集者,此無結集者之過失實非過失,因為在此密集義中無結集者。
"然則"是表示不滿之語。
為何稱尊者阿難等為世間結集者?此與五比丘等任何所持及結集之現見相違。
若無任何詢問,彼亦將無,故與比量亦相違。
所說回答等任何顯現,任何宣說,任何相順,故與彼等相違。
因此顯現有結集者。
此破除一切所欲,為破除過失及遣除過失故,阿阇黎所善說者,此等違背等過失將成顯現義或決定義。
于顯現義從不不欲,故無過失。
若如後者則不欲,此中阿難即普賢菩薩,即金剛手,此顯示內外結集者無二。
大持金剛亦非異於彼自性,此即大持金剛與結集者無可分別。
因此結集者與說者,任何所持即是彼性。
若住差別將如何?經等即經、律、論。
八萬四千法蘊已說訖。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ལན་གཅིག་གིས་ཐོས་ཤིང་འཛིན་པར་ག་ལ་ནུས་ཞེས་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ས་ལ་མི་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་གང་གིས་རྟོག་པ་མ་སྤངས་སོ།། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་སོ། །གང་གིས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤང་བ་དེ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་ནོ། ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ལན་གཅིག་གིས་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོངས་སུ འཛིན་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སྡུད་པ་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་ཐ་དད་དུ་མི་འཇུག་གོ།།དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ ལས་གསུངས་ཞེས་སྨོས་སོ།།ཇི་སྐད་གསུངས་ཤེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྟོན་པའི་དོན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ནི་ཟས་གཙང་མར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་བ་དེ་ལ་དེར་བསྟན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ནི་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་སྒྱུ་ འཕྲུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གོ།།གཞན་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡོངས་སུ་འདུལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། །བསྟན་པ་འདི་དག་གང་ཞིག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་རང་ བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རིགས་པ་འདིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ་། །འོ་ན་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པའི་ ཆོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།འཇིག་རྟེན་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་། འཁོར་དང་ཞུ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་བྱ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་སྟོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ།
如何金剛手能從如來一次性無餘缺地聽聞並受持?此說明其不可能。
如是,非圓滿佛陀者不住究竟地,彼未斷分別。
未斷一切分別者不住究竟道。
未斷一切分別者不具無礙智慧。
應知無礙智慧從斷除分別而生。
因無無礙智慧,故不能一次性無餘缺地受持八萬四千法蘊。
為何如此?因為若無無礙智慧則無法受持八萬四千法蘊,故結集者與圓滿佛陀不可分離。
此復從何得知?世尊亦於此不共密續中所說瑜伽大續中說為不共密。
如何所說?"如是"是顯示義。
"文殊成凈飯王"是於何所化以何示現之義。
"觀世音成幻化天女"即大天女幻化是觀世音。
複次因大天女幻化自於何所調伏,故於彼示現彼。
此等教法無有任何顯現如是安住。
為何如此?因為一切皆是一味自性故。
"以此理"即因有如是不欺誑量故。
若問如是宣說有何必要?為令初業有情趣入故。
初業即趣入隨順世間法。
於世間不應違背顯示王及眷屬、請問者等。
世尊亦顯示結集者等。
།གཞན་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པ་དང་སྡུད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ བསྟན་ན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་གང་དང་མི་མཐུན་པ་དེ་ལ་ནི་གང་ཟག་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་གང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དེས་ ནི་སྲིད་པར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ།།གང་ཞིག་གང་གིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དེས་ནི་དེའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སེམས་པ་དེས་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་གང་གིས་གང་ཞིག་བྱས་པ་དེས་ནི་ངན་སོང་གསུམ་པོ་ཡོངས་སུ་བླང་བར་འགྱུར་ཏེ། གསང་བའི་བདག་པོ་དོན་ རྒྱས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དུ་མ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རོལ་མོ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བ་ནི་རྟག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱིས་ངེས་པར་ཆོས་ནུབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འོ་ན་གང་ གི་ཕྱིར་འབྱུང་ཞེ་ན།སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །བྱུང་ནས་མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན། །ཞེས་པ་ནི་དུས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཞིང་བློ་མ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་དག་གི་ཕྱིར་དང་པོ་འབྱུང་བ་དང་། མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ།།དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནས་དྲིས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཞེས་པ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་ཞེས་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་དང་པོ་རབ་ཏུ་སྦྱར་ཞེས་པ་ནི་བཀའ་དག་ལ་དང་པོར་སྦྱར་བ་ལ་དགོངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གང་འདི་བདེ་གཤེགས་གསུང་ཡིན་ནམ། །ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ མ་འབྲེལ་པའི་ཉེས་པ་གཟིགས་པའོ།།ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིན་ནམ་ཅི་ཞེས་པ་ནི་བཀའ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པའོ།
複次,若不顯示導師與結集者等,則會完全了知其不存在。
於何無何,則示現與世間事不相應。
於何與何不相應,則具信隨行諸補特伽羅尋求彼。
何者尋求何,則彼能斷除執著輪迴。
何者以何斷除,則于其義生疑。
何者如何思維,則成誹謗。
何者對何作何,則將領受三惡趣。
密主廣大義等諸多偈頌亦善說此義。
是故,此說如前所說佛陀遊戲。
此復從何得知?
如《金光明經》云:"佛不入涅槃"等。
佛不入涅槃是因為成為大常我性故。
"法亦不滅沒",是說僅是顯現於有情,決定無有法滅沒之意。
若問為何出現?"為調伏有情,示現出世及涅槃",即是取時,因為爲了一切具障礙且智未成熟的有情,從最初出現乃至圓滿事業等直至示現圓寂,皆為圓滿故而普遍顯現。
"是故"即是因此理故。"帝釋請問"即是因不了知"如是說"等二字而問。
"為何如是說"即是問為何說"如是說"。
"何故最初安立"即是問于經典最初安立有何密意。
"此是善逝語耶"即是見未與"我聞"相連之過失。
"是聲聞說耶"即是說非佛說之過失。
།གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་ནས་མར་ནི་ཡི་གེ་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའམ་ས་བོན་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ ཟིན་ཏོ།།དེ་གང་གི་གཞི་ཡི་གེ་གཉིས་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཡི་གེ་ཨེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིས་རིམ་པ་དང་པོའི་བསླབ་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ། ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ་འདིས་ནི་བུད་མེད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་གིས་གང་ལ་གང་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།བ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཕ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་དེར་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་གང་ཞིག་གང་དང་གང་དུ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ པར་འགྱུར་ཏེ།གང་གིས་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་ལྷའི་སྐུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡབ་དང་ཡུམ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་ན། ཨེ་ནི་པདྨ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་པདྨ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་བརྡ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཐིག་ལེ་དེ་ནི་ས་བོན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ་དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལས་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི་གང་ལས་གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་དག་གིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ེ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་འགྱུར་ལ། །ཞེས་པ་ནི་རླུང་ཉིད་དོ། །བ་ནི་རབ་དགའི་བདག་པོའོ་། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཐིག་ལེ་མི་ཤིགས་དེ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་གི་དབུས་ན་རླུང་མི་ཤིགས་རྒྱལ་པོ་ཨ་ཐུང་ངུའི་ངོ་བོར་སྣང་བའོ། །དེ་ལས་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱང་སྐྱེ་། ། ཞེས་པ་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་སྡེ་ཚན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་འབྱུང་བས་ཏེ་གང་ལ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
其餘易解。
此下是顯示二字為一切法之因或種子,其中所說八萬法蘊已經解說完畢。
為何這二字是其基礎?
如說"字母E"等,此顯示第一次第四種學處:
E是母親,此表示女性,因為誰對誰作何事,故稱其為此。
"BA即是父",是因為BA字表示父親。
"點即是彼等和合",是說某者與某者在某處結合,故稱其為此。
這些表示:隨順眾生出生,次第顯現天身,表示父母不二之自性。
或者,"E如蓮花所說",是說與蓮花相似之法將圓滿住持,故稱其為此。
"BA即是金剛",是說具有表示金剛之標誌者,故稱其為此。
"彼點即是種子",是說具有菩提心種子者,故稱其為此。
若問由此成何?"由此生三界",是說由何力而一切眾生圓滿出生者,故稱其為此。
這些表示:
隨順眾生出生次第,由天父母雙運,從自所化最勝壇城王而出生者,故稱其為此。
"E即是般若",即是風。
"BA即是大樂主",即是識。
"點即是不壞性",即是一切眾生心中央風不壞王,顯現為短音A之本性。
"由此亦生二字",即是由阿字行列、卡字行列之字類出生,某者以某方式圓滿作何事,故稱其為此。
།དེ་བས་ན་འདི་དག་གིས་ནི་ཡི་གེ་གཉིས་པོ་ཕོ་དང་མོར་གྱུར་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེ་བ་དང་ཡི་གེ་གཉིས་ཕོ་མོའི་མཚན་མར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གི ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་།ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་བརྡ་དེ་དག་གིས་བསྐྱེད་པ་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གང་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། གང་གིས་ཡི་གེ་ལས་སྒྲའི་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་འདི་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ ཡི་གེ་གཉིས་ནི་བཞི་དང་ཕ་མ་ཉིད་དོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གང་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། བརྗོད་པར་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཡི་གེ་གཉིས་ཏེ་ཨེ་བཾ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དེ་ཉིད་བརྡའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་དང་གང་ཡིན་ པའོ།།དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ་དེའི་དོན་ཡང་གང་ཡིན། ཡི་གེ་གཉིས་ཤེས་པ་དེས་ནི་ཡི་གེའི་བརྡའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཡི་གེ་བརྡའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ནི་ཡི་གེའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།གང་གིས་ཡི་གེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་གང་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཡི་གེ་གཉིས་ནི་ཨེ་བཾ་ཞེས་པའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་ཡི་གེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །རྟག་ཏུ་འདོན་པ་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །སྦྱོར་སྤངས་ཕྱི་རོལ་དཀའ་ཐུབ་བཞིན། །གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འདི་དག་ གིས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ།གང་གིས་ཡི་གེ་གཉིས་མ་མཐོང་བར་བརྡ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་བརྡ་རྣམ་པར་སྤྱད་པར་མ་བྱས་པར་ནི་བརྡ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་བརྡ་མ་ཤེས་པར་ནི་ཡི་གེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཡི་གེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་གིས་གང་དུ་གང་ཞིག་ཤེས་པ་མ་གྱུར་པ་དེས་ནི་སྒྲ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་གང་ཞིག་གང་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ།
因此,這兩個字母成為男性和女性,由於出生之處及二字成為男女之相,眾生從自種子出生,以及由這些二字之標誌所生之主尊父母與最勝壇城圓滿,以及由字生出聲音聚,由此出生八萬四千法蘊等,所以二字即是四種和父母。
若問由此成何?法印即是由何而圓滿了知及可誦說。
其為何?即是二字,也就是"EVAM"之義。
即是了知其真實標誌義之一切。
"由此於一切眾生,轉動法輪而成就",其義又是什麼?由了知二字即能了知字之標誌識。
由了知字之標誌識即能了知字之真實性。
由了知字之真實性即能圓滿了知佛法。
此即顯示了知一切法之圓滿教授。
為顯示異於此之過失故,說"眾生由何"等。
二字即是"EVAM"。
不了知即是不了知字之真實性。
恒常誦持即是誦說。
若問成何?"彼如離佛法,瑜伽外道苦行般,不得解脫"為余文。
這些表示:若未見二字則不能行於標誌。
若未行標誌則不能了知標誌。
若不了知標誌則不能了知字之真實性。
若未能了知字之真實性則不能了知一切法之真實性。
若於何處未能了知何者,則彼不能趣入聲音。
若某者于某處如何,則彼將捨棄禪定瑜伽。
།གང་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྤངས་ པ་དེས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པའི་དཀའ་ཐུབ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ།།གཞན་ཡང་འདི་སྐད་དུ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་ན་ནི་བདག་ཉིད་ཡོངས་ སུ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་གིས་གང་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་པ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་གྲོལ་བར་མི་ནུས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་མི་བྱའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ལ་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པས་མ་ནོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང་། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་སྐྱོན མེད་པ་ཉིད་དང་།ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་གིས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་གིས་ལམ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་ནམ་ ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་འདི་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ེ་ཝཾ་ཡིག་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདིར་ཞུགས་པས་ ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཆང་བར་འགྱུར་བའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཚིག་ཡིན་པ་དང་། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསལ་བར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུའོ། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེས་པ་ནི་གང་ གིས་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ས་བོན་ལས་ནི་གང་སྤྲུལ་པ། །ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
若捨棄禪定瑜伽者,則不能圓滿獲得一切智真實義,如同外道苦行者趣入他道一般。
又復如是說:大士,若大菩薩離真實性瑜伽,則不能使自身獲得解脫。
若未能獲得解脫者,則不能令一切眾生從輪迴大海中解脫。
大士,因此緣故,菩薩大士不應離真實性。
又從他處說:若有善男子善女人,欲圓滿一切自他利益者,應當學習無誤真實性、非他真實性、法性、法界性、法住性、法無過性、真實邊際、不可思議界性。
何以故?如是,若欲圓滿資糧及欲利益自他之人,若不依止此道,則永不能獲得,如是等廣說。
因此,諸菩薩應住於此道。
"二字EVAM如幻"者,即如前所說故。
"入此一切智"者,即是獲得一切智主要因故。
"是故"之義,僅為令知解而已。
"我"等即是將持有者。
金剛語即是大持金剛之語,因難以通達故而如是稱。
入所說續部教法,即因根本續中未明說故。
"輪幻化體性"者,即如主尊眷屬之壇城。
"我聞如是說"者,即是表示爲了義而非真實義之詞尾。
"從種子所化現"者,即因由種子所生故而如是稱。
།ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཁོར་ལོ་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་འདི་དག་གིས་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ དང་།འདིས་འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ལ་དུས་གཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་པ་ནི་དབང་ ཕྱུག་ཆེ་དང་གཟུགས་བཟང་བ་དང་གྲགས་པ་དང་དཔལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ཡི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཞེས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཏེ། །མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི། །སངས་ ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་གང་དུ་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་ཐུགས་ཏེ་ འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པ་སྟེ།གང་ཞིག་གང་གིས་གང་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཙུན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ལེགས་སྦྱངས་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ལེགས་ པར་སྦྱངས་པ་ནི་རྟགས་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ།།རྙེད་པས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ནི་ནན་གྱིས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །བསམ་པས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུའོ། །ཐབས་ཀྱིས་ལེགས་པར་ སྦྱངས་པ་ནི་གང་གིས་གསང་བ་བདག་ཉིད་ལེགས་པར་རྙེད་པའོ།།སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ནི་གང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བྱས་པའོ། །ཀུན་དུ་ཚོགས་པས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ནི་འདིར་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དེ། གང་གིས་གང་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
"諸天之最勝輪"者,此等具足圓滿功德,並能調伏貪慾等眾生故。
最勝歡喜者,即于等至樂中所具之時,說為一時故。
"具八自在薄伽梵"者,即具大自在、妙色、名稱、吉祥等功德者,故稱如是。
具何等殊勝之薄伽梵?"大樂之本性"者,即成為大樂體性者,故稱如是。
云何為"一切如來"?"此之五蘊即勝者,即是一切如來"者,五蘊即是佛陀。
略說五蘊即廣稱為五佛等,如是等於此論中廣說故。
又云何為身語意?即其本性,于彼中無可分別,故稱如是。
又云何為金剛?即心,此中所謂大樂者,即具大樂無分別之本性,由彼于彼中遍知,故稱如是。
又云何為佛母?所謂善巧印,即自性善巧者具最勝相。
獲得善巧者離強取等。
意樂善巧者離貪等乃至離害等。
方便善巧者即善得秘密自性。
咒續善巧者即由彼自性而近作他事。
圓滿善巧者即具信等。
又云何為善巧?此中善巧即無過失性,由彼于彼中近住,故稱如是。
།བྷ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ལེགས་སྦྱངས་པདྨ་བྷ་ག་ཡིན། །ཞེས་པ་བཙུན་མོ་དམ་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་པདྨ་སྟེ་ ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པ་དང་གང་དུ་ཀུན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཉེ་བར་འཇོམས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གི་དོན་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེ་ན། བཞུགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེར། །ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པ་ཡང་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཉིད་དོ།།འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། གང་གིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་གང་དང་གང་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་དག་ གིས་ཉེ་བར་བཤད་པ་འདིར་བཤད་པ་ནི་སྤྱིའི་དོན་གྱི་སྐབས་འདིར་ཞེས་བྱའོ།།ཆ་གཉིས་པ་ནི་དགུ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆ་གཉིས་པ་ནི། ཨ་དང་ཨུའོ། །དགུ་པ་ནི་ཨོའོ། །འདི་དག་ལ་གང་གིས་ཡི་གེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སུམ་ ཅུ་པ་ནི་དའོ།།བཅུ་པ་ནི་ཧ་སྟེ་གང་གིས་གང་གི་དོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་སུམ་ཅུ་པ་ནི་ཀྵ་སྟེ། ཆ་གཉིས་པོ་ནི་ཀྵའོ། །དགུ་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །བཅུ་པ་ནི་ལའོ། །ལྔ་པ་ནི་ཧའོ། །ཆ་གཉིས་པ་ནི་ཨ་ཨཱ་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་ཨཱུ་སྟེ། གང་ལ་གང་གིས་ཉེ་བར་ མཛེས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཟབ་པ་དང་མི་ཟབ་པ་གཉིས་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གིས་འདི་དང་བཅས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདིར་གཅིག་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་ བྱའོ།།སྦས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་རྒྱས་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ། ལུང་གིས་བཤད་པ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ེ་ནི་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་སྙམ་པ་ ལ།གང་གིས་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྦས་པ་གསུམ་པོ་ཉིད་འདིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་དག་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་གི་དོན་དུ་གང་ཞིག་བྱེད་པ་དེས་ནི་དེའི་ དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།
云何為"bhaga"?
"善巧蓮花即bhaga"者,即殊勝佛母之蓮花,成為遍凈,于其中普遍安住,並能摧毀者,故稱如是。
云何安立"安住"之語義?"
安住金剛持彼處,以點之形而住"者,金剛持亦即點之形相。
此中顯示:以無二方便智慧入等至,菩提心住于佛母bhaga中。
或由彼于彼中成就故,稱如是。
此等近釋於此所說,即是總義之處。
"二分即由第九說"等者,二分即A與U。
第九即O。此等具字即成為"OṂ"。
第三十即DA。第十即HA,由彼為彼義而住。
或第三十即KṢA,二分即KṢA。
第九即彼。
第十即LA。
第五即HA。二分即A Ā,由此如是成。
第六即Ū,由彼于彼莊嚴。
應知世尊亦觀待深與不深二者而說。
由具此等而於此取一。
於此等中何故稱為總?應如上說知。
為欲廣說秘密義而說"由教說"者,離理且非詭辯者境故。
"E即勝慧"者,E即慧光之相。
於此何故說耶?為令於心所緣等明瞭故。
又為令了知三密故,此等當廣說。
是故由彼為彼義作彼,由此彼等當圓滿。
།བདག་ཉིད་དམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དེས་ཀྱང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། སྣང་བའི་བྲལ་ཚུལ་དང་རང་བཞིན་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་བྲལ་སོགས་ཞེས་པ་འདོད་ཆགས་ བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བར་མ་དང་།ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། གང་ཡིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་མྱ་ངན་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཞི་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཇིགས་པ་དང་འཇིགས་པ་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་ འཇིགས་པ་དང་།སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པ་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྲེད་པ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བ་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཚོར་བ་དང་། རིག་པ་པོ་དང་། རིག་པ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་གཞི་དང་། སོ་སོར་ རྟོག་པ་དང་།ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་བ་དང་། སྙིང་བརྩེ་བ་དང་། བརྩེ་བ་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བ་དང་། དོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྡུད་པ་དང་། ཕྲག་དོག་སྟེ་འདི་དག་ནི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བ་ལ་ མ་ཆགས་པའོ།།བར་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཅི་རིགས་པའོ། །ཡིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡོ་བའོ། །མྱ་ངན་གང་ཞེ་ན། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་སེམས་ཤིན་ཏུ་གདུང་བའོ། །འདི་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཞི་བ་གང་ ཞེ་ན།སེམས་གཡེང་བ་དང་བྲལ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན་སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་རྩིང་བའོ། །འཇིགས་པ་གང་ཞེ་ན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་ཕྲད་ནས་སེམས་སྐྲག་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །སྲིད་པ་གང་ཞེ་ན། ཕན་འདོགས་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེན་ པའི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལས་བྱུང་བའོ།།འདི་ཡང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིད་ཀྱིས་ལེན་པ་སྟེ་སྲེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །མི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པར་ ལྡན་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་སོ།།བཀྲེས་པ་གང་ཞེ་ན་རྒྱུད་པས་ཟས་འདོད་པའོ། །སྐོམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་གདུང་བས་སྐོམ་འདོད་པའོ། །ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་གཉི་ག་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མྱོང་བའོ། །རིག་པ་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་གང་ གི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའོ།
欲求圓滿殊勝自性者,亦依此而得圓滿。
若問顯現離相與自性為何?
"離貪慾等"者,即離貪慾、中等離貪慾、極離貪慾,
以及意之來去、憂愁、中等憂愁、極度憂愁、
寂靜、分別、恐懼、中等恐懼、極度恐懼、
貪愛、中等貪愛、極度貪愛、取著、
不善、飢餓、乾渴、感受、中等感受、
極度感受、能知者、了知、持明基礎、
觀察、知慚、悲憫、慈愛、中等慈愛、
極度慈愛、具疑、攝持、嫉妒,
此等即是顯現之自性。
其中,離貪慾者,見可意境而不貪著。
中等等者,隨應配之。
云何意之來去?于來去中心生動搖。云何憂愁?
與所愛別離而心生憂惱。此亦隨應配之。
云何寂靜?心離散亂。
云何分別?思維與粗重智慧。云何恐懼?
遇不悅境而心生怖畏。此亦隨應配之。
云何貪愛?由利益及可意境所生之樂受執著。此亦隨境差別而配之。
云何取著?由貪愛而意取他人財物等。
云何不善?貪等煩惱及與之相應之身語業。
云何飢餓?由飢渴而欲食。
云何乾渴?由熱惱而欲飲。
云何感受?領納樂苦及離二者之相。
云何能知者?任持某種相之識。
།རིག་པ་འཛིན་པ་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་གང་གིས་བརྟེན་ཞིང་གང་ལ་དམིགས་པའོ། །གཞི་གང་ཞེ་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་གང་དུ་འཚོལ་བ་དང་འདས་པ་སྟེ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན་ བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འཛེམ་པའོ།།སྙིང་རྗེ་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་གང་གིས་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །བརྩེ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་གང་དང་བྲལ་ནས་དེ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའོ། །དོགས་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ངེས་པར་མི་གནས་པའོ། །སྡུད་ པ་གང་ཞེ་ན་གཞན་གྱི་གང་དག་ཡོངས་སུ་སྡུད་པའོ།།སེར་སྣ་གང་ཞེ་ན་རང་གི་ཡིད་དུ་འོང་བ་བློས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །རང་བཞིན་འདི་དག་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རྩ་བར་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཀྱང་གང་ཞིག་ ཡོངས་སུ་འདྲེ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བར་དགོངས་སོ།།དེ་ནས་སྣང་བ་མཆེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འོད་མ་འགྲེང་བ་ལྟར་མཛེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་འོད་མ་འགྲེང་བ་ནི་འོད་མ་འགྲེང་ བ་སྟེ།གང་ལ་འོད་མ་འགྲེང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆགས་ལ་སོགས་པ་རབ་བསྐྱེད་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་གང་ལ་གང་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་། ཆགས་པ་བར་མ་དང་། ཀུན་དུ་ཆགས་ པ་དང་།དགའ་བ་དང་། དགའ་བ་བར་མ་དང་། ཀུན་དུ་དགའ་བ་དང་། རངས་པ་དང་། རངས་པ་བར་མ་དང་། ཀུན་དུ་རངས་པ་དང་། ངོ་མཚར་དང་དགོད་པ་དང་། ཚིམ་པ་དང་། འཁྱུད་པ་དང་། འོ་བྱེད་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། བརྩོན་པ་དང་། ཁེངས་པ་དང་། བྱ་བ་དང་། དབྲོག་པ་དང་། སྟོབས་དང་། སྤྲོ་བ་དང་། དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་བར་མ་དང་། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དྲག་པ་དང་། རྣམ་པར་སྒེག་པ་དང་། འགྲས་པ་དང་། དགེ་བ་དང་། ཚིག་གསལ་བ་དང་། བདེན་པ་དང་། མི་བདེན པ་དང་།ངེས་པ་དང་། ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་དང་། སྐུལ་བ་དང་། དཔའ་བ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཟིན་པ་དང་། གདུག་པ་དང་། མི་སྲུན་པ་དང་། གྱ་གྱུ་ཆེ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་བཞི་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།
云何持明?某者依某而緣某境。
云何基礎?即境之事物自體。
云何觀察?尋求應理與不應理,及過去之行為自體。
云何知慚?依自或法而避免過失。
云何悲憫?欲某者離某相。
云何慈愛?與某者別離后欲與之相遇。
云何具疑?心不決定。
云何攝持?攝持他人諸事。
云何嫉妒?心執著自己可意之事。
此等自性從顯現而生,示為一切眾生如何安住之根本。
通達此等,亦意在圓滿無雜禪定。
其次當說顯現增長。
其中,顯現增長之相為何?所謂"如直立光芒般美妙"等。
直立光芒者,即直立光芒,凡具有如直立光芒般之法性者,即稱為彼。
"生起貪等"者,即生起貪等,凡於何處生起何者,即稱為彼。
即:貪著、中等貪著、遍貪著、歡喜、
中等歡喜、遍歡喜、欣悅、中等欣悅、遍欣悅、
驚歎、笑、滿足、擁抱、
親吻、執持、堅固、精進、
傲慢、作為、掠奪、力量、
歡欣、樂行、中等樂行、極樂行、
猛烈、嫵媚、嗔恨、善良、
語明、真實、不真實、決定、
不取、施予、勸導、勇敢、
無慚、執著、兇惡、粗暴、
極為狡詐,此四十種相即是顯現增長之自性。
།འདི་དག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་ གང་གིས་ཡོངས་སུ་གནོན་པ་འདི་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་གང་ཞེ་ན། མ་ཐོབ་པའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཀུན་དུ་ཆགས་པའོ། །ཆགས་པ་གང་ཞེ་ན། མ་བསྐལ་པའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཀུན་དུ་ཆགས་པའོ། །དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡིད་དུ་འོང་ བའི་རྣམ་པས་སེམས་ཁེངས་པའོ།།རངས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་དགའ་བས་ཆེས་དགའ་བའོ། །མགུ་བ་གང་ཞེ་ན། ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས་བདག་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྟོད་པའོ། །ངོ་མཚར་གང་ཞེ་ན། མི་སྤྱོད་པ་ལ་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པའོ། །དགོད་པ་གང་ ཞེ་ན།གང་གིས་གང་ཞིག་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སེམས་གཞན་དུ་འཕྲོ་བའོ། །ཚིམ་པ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་གཞན་དུ་བསྟན་ནས་སོ། །འཁྱུད་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་ཞེན་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །བརྟན་པ་གང་ཞེ་ན་ངེས་པ་རྙེད་དེ་མི་གཡོ་བའོ། །བརྩོན་ འགྲུས་གང་ཞེ་ན་ལེ་ལོ་དང་བྲལ་བའོ།།ང་རྒྱལ་གང་ཞེ་ན། མཐོ་བར་སེམས་པའོ། །བྱ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པར་བྱའོ། །དབྲོག་པ་གང་ཞེ་ན་གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བྱས་པ་ལེན་པའོ། །སྟོབས་གང་ཞེ་ན། གྱད་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའོ། །སྤྲོ་བ་གང་ཞེ་ན་དགའ་བ་ འབའ་ཞིག་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།གོ་ཆ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སེམས་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ། །དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། དྲེགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་པས་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སེམས་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ པའོ།།ཞེ་འགྲས་པ་གང་ཞེ་ན། རྩོད་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་དམ་པ་དང་དམ་པ་མཆོག་དང་། དམན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྩོད་པར་སེམས་པའོ། །སྒེག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ལམ་ཞེ་སྡང་གི་ཡུལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་། ཀུན་དུ་ ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་འཆོས་པའོ།།ཞེ་འགྲས་པ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་དང་རྩོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའམ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་དང་བཅས་ཏེ་སེམས་ཤིང་སེམས་ལ་མདུད་པར་འཛིན་པས་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །དགེ་བ་གང་ཞེ་ན་མ་ཆགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་ སོགས་པ་དང་མཚུངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཏེ་གང་ཉེས་པ་གང་ཞིག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཚིག་གསལ་བ་གང་ཞེ་ན། ལྕེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་ལུས་ཡོངས་སུ་དར་བས་ཆེད་དུ་སྨྲས་པའོ། །བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ པའོ།
應知由此等所生及由何所制即是顯現增長。
其中,何為欲貪?于未得境心生遍著。
何為貪著?于未分配境心生遍著。
何為歡喜?以可意相而心充滿。
何為欣悅?以歡喜而生極喜。
何為滿意?依所得差別而讚歎主人。
何為驚歎?對非常事生起稀有。
何為笑?于某事不住而心散亂。
滿足者,已於他處說為樂受。
擁抱者,于可意境心生遍著。其餘易解。
何為堅固?得定而不動。
何為精進?遠離懈怠。
何為傲慢?心生高舉。
何為作為?成辦某事。
何為掠奪?取他人所有。
何為力量?角力與戰鬥。
何為歡欣?唯以歡喜為境而具猛利精進,即具足鎧甲等之有果思。
何為樂行?從憍慢所生之思而於不善等相應之有果思。
何為嗔恨?無諍因而由欲力于上等、最上等及下等等生起遍諍之思。
何為嫵媚?為得貪境或嗔境、為相遇、為遍壞故而假裝。
何為嗔恨?由先前或後來之諍爭意樂而思維,以結縛心故執持怨恨。
何為善良?由無貪及悲憫等相應之心所發起之身語業,即離某過失。
何為語明?舌無過失且身遍成熟而有意言說。
何為真實?說與事物相符之語。
།མི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའོ། །ངེས་པ་གང་ཞེ་ན་སོམ་ཉི་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་སེམས་པ་དང་དེའི་ལས་སོ། །ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདག་གིར་བྱེད་པར་མི་འདོད་པའོ། །སྦྱིན་པ་པོ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་རང་གི་སྡུག་ པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞིང་འཛིན་པ་མེད་པའོ།།སྐུལ་བ་གང་ཞེ་ན་ལེ་ལོ་ཅན་དག་ལ་ཀུན་དུ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའོ། །དཔའ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་ཕམ་པར་བྱེད་པ་དང་དེར་སེམས་པ་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ངོ་ཚ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན་རིགས་དང་ཆོས་ ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ལས་བྱེད་པའོ།།སྒྱུ་གང་ཞེ་ན། གཞན་སླུ་བའོ། །གདུག་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པས་ཉེས་པ་མི་བརྗོད་པའོ། །མི་སྲུན་པ་གང་ཞེ་ན་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པའོ། །གྱ་གྱུ་ཆེ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་གཡོ་བྱེད་པའོ། །གཡོ་ཡང་དེའི་ གནས་སྐབས་ཉིད་དོ།།གང་འདི་དག་ལ་ཡང་གང་གིས་སེམས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དམན་པ་དང་། བར་མ་དང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞག་པར་བྱའོ། །གང་གིས་དེ་དང་ལྡན་པ་དེས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་མིང་ནི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གང་ ཞིག་གང་ལ་ལྟོས་པ་དེ་དང་གང་ཞིག་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མཆེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་འཁྲུལ་ པ་རགས་པར་སྣང་བ་སྟེ།གང་ཞིག་ཀུན་དུ་གང་ལ་གང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རླུང་གིས་ཀུན་དུ་བསྐྱོད་པ་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་གང་གི་རླུང་གིས་གང་ལ་གང་ཀུན་དུ་མཆེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་དོན་བཤད་པ། །རིག་ཆེན་རང་ཉིད་ རྩ་བ་སྟེ།།ཞེས་པ་གང་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་རིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་རིག་པའོ། །གང་ཞིག་གང་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བདག་ཉིད་གང་ལ་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྣང་བ་ནི་ཁོལ་བུར་གཡོའོ། །སྣང་བ་མཆེད་ པ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱས་སོ།།ཐོབ་པ་ནི་ལོག་པ་ཉིད་དོ། །མ་རིག་པ་ལས་འདི་འབྱུང་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ཆགས་པ་བར་མ་དང་བརྗེད་ངས་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་དང་། མི་སྨྲ་བ་དང་། སྐྱོ་བ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དག་སྟེ་གང་ཞིག་འདི་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
何為不真實?與事物不相符而說。
何為決定?斷除疑惑之思及其業。
何為不受取?不欲執取一切事物為我所。
何為施者?凡能捨棄一切可意不可意而無執著者。
何為勸導?于懈怠者生起遍喜。
何為勇敢?于勝負及其思維離於怖畏。
何為無慚?捨棄種姓與法而行非理之業。
何為詭詐?欺騙他人。
何為惡毒?因煩惱而不說過失。
何為頑固?雖懺悔亦不聽受。
何為奸詐?即為造作欺誑。
詭詐亦是其狀態。於此等中,當依思維差別及境界差別而安立下、中、上等。
由具彼故成彼,是故稱彼為彼。
其名為方便,即於何所依及何相順現者,稱彼為彼。
所謂顯現增長者,即由自性而遍增長,即某與某共住。
或為自性迷亂粗顯現,即於何處普遍生起者,稱彼為彼。
或為風遍動,即由某風于某處遍增長者,稱彼為彼。
其後解說顯現獲得義:"大智自身為根本",即由何而遍知某者,與此相反即為無明。
某與某相順者,稱彼為彼。
自身于某處安住者,稱彼為彼。
顯現為暫時動搖。顯現增長為遍增廣。獲得即為顛倒。
"從無明中此將生",即中等貪著、忘念、迷亂、不語、厭倦、懈怠、疑惑等,由此所生故,稱彼為彼。
།དེ་ལ་ཆགས་ པ་བར་མ་གང་ཞེ་ན།།གང་གིས་ཆགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དམན་པའི་ཆགས་པའོ། །བརྗེད་ངས་པ་གང་ཞེ་ན་སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུགས་པས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང་། ཀུན་དུ་གང་གིས་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ་མ་འདྲིས་པ་ དང་།རབ་ཏུ་སུན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་སེམས་རྣམ་པ་གཞན་ལ་གཞན་དུ་འདི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གིས་གང་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་སྟེ། གང་གིས་དོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །མི་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། ངག་གི་ལས་སྤངས་པ་ སྟེ་ཐ་སྙད་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཉིད་དོ།།སྐྱོ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་གང་ལ་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱོ་བ་ཉིད་སྐྱོ་བས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །ལེ་ལོ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་དོན་མེད་པའི་ལས་སྔོན་དུ་སོང་བས་གང་ལ་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་ བྱེད་པ་སྟེ་གོ་ཆ་མེད་པ་དང་།སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཀུན་དུ་འགོད་པ་དང་མི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་གང་ཞེ་ན། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་སྤངས་པ་མེད་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་ པའི་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་དུ་སྙམ་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ།།འདི་དག་ཡོངས་སུ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་དེ་དག་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྣང་བ་ གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གང་ཡང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དང་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གཉིས་ པའོ།།དེ་ནི་སྟོང་པ་ཆེར་འགྲོ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་འོད་གསལ་བར་འགྲོའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།
何為中等貪著?既非無貪著亦非大貪著,即為下等貪著。
何為忘念?由心遍亂而不求義利,以及由何遍失念,即由不熟悉及極厭倦所生。
何為迷亂?由心於異相執為他相等,即不相順執取,由具疑惑等所生。
何為不語?斷除語業,即遍斷諸言說。
何為厭倦?由何於何處遍擁抱等,即由厭倦性厭倦而離諸法。
何為懈怠?由無義之業為先,於何處何等安住等而不作為,即無鎧甲、離精進、遍悔、不入、退轉等離法。
何為疑惑?于道果等起二分疑慮,即無成就、無斷除、無獲得,及速疾依止無上士夫是與非等思維之心二分。此等能令增長及減損。
何以故?由能令彼等增長及減損,故稱彼為彼。
其後為確定三種顯現之次第故,說"複次三識之初"等。
三種識之初即名為顯現。"第二顯現增長",即顯現增長相對顯現為第二。
"彼往大空",即顯現獲得。為二者之前行。"彼復往光明",即由彼獲得一切空光明。
།འདི་དག་གི་གོ་རིམས་ཀྱང་སློབ་པའི་གོ་རིམས་དང་རང་བཞིན་འབྱུང་བའི་གོ་ རིམས་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་གོ་རིམས་སོ་།།དེ་ལ་སློབ་པའི་གོ་རིམས་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་རིམ་གྱིས་སློབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ནམ་སློབ་མ་མཁས་པ་དག་ནི་ཐོག་མར་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ལ་ལོབས་པ་དེའི་ཚེ་ཤིང་ལེབ་ལ་ སློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་སློབ་པའི་གོ་རིམས་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་ནི་མ་བཅོས་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ཏེ་འདི་ལྟར་རླུང་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཤིང་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་ སྐྱེའི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་།གཞན་ཡང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་གསུངས་ པ་ཤེས་པར་བྱའོ།།འོད་གསལ་བ་ལས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གོ་རིམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དང་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དང་། ཐབས་སླ་བ་རྟོགས་པར་འདོད་པས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་ གསུངས་པ་དང་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ།
此等次第亦有學習次第、自然生起次第及究竟次第。
其中,何為學習次第?
即漸次學習,如射箭師或善巧弟子,最初先學習於牛皮,當熟練牛皮時,則學習於木板等,如是廣說。
此即學習次第。
自然生起次第者,即無造作而有之法,如從風生識之解說。
大智者,庵摩羅果是漸次生,非頓時生。
又如:
善住生起次第中, 欲求圓滿次第者,
此方便佛所宣說, 猶如階梯之次第。
如是隨順聲音而說當知。
從光明中生起獲得顯現等,即示究竟次第。
是故,若欲善巧了解、速疾瞭解及以方便了解者,當善巧如是所說及所解說之次第。
།དེ་བས་ན་སྣང་བ་གསུམ་པ་འདིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བའི་ མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་པ་ལུས་དང་ངག་མེད་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སྟོན་ཀའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རབ་ཏུ་སྣང་ཞིང་ཀུན་དུ་སྣང་བ་དང་། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ ཅད་ལ་དམིགས་པས་ན།སྣང་བ་སྟེ་། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོང་པ་དང་པོ་སྟེ། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ས་བོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མོས་པ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་པདྨའམ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བརྗོད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལུས་དང་ངག་མེད་པ་ སྟེ།དཔེར་ན་སྟོན་ཀའི་དུས་སུ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་དམིགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ཨཱཿ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་གི་སྒོ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པའི་ས་ བོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་སྟེ།མོས་པ་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའམ་རིན་པོ་ཆེ་འམ། ཉིན་མོ་འམ། གཡས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྲ་བའི་རྣམ་པ་དང་། ཀུན་དུ་རྒྱས་པའི་རྣམ་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །སྣང་བ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལུས་དང་ངག་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཚམས་ཀྱི་སྨག་ལ་བབ་པ་ངོ་བོ་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་ཕྲ་ཞིང་བདག་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་ཀུན་དུ ཉེ་བར་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་མི་རྒྱུ་བས་སེམས་མེད་པ་མི་གཡོ་བ།ཱཿ་ཞེས་བྱ་བ་ངག་གི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བླུན་པ། ཞེན་པ་གང་གིས་གང་ལ་གཡོ་བ་མེད་པ་མ་རིག་པ་འདི་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ།
因此應當了知,此第三種光明能使一切眾生增長與衰減,故說"具三種光明相"等。
其中,何為光明之相?即無相之自性、自證、無身語。
如同秋季無塵虛空中月光普照、遍照、周遍,如是自性明朗之相緣取一切諸法,故為光明。
即勝義菩提心般若光明第一空性,依止"嗡"(ཨོཾ,ॐ,oṃ,嗡)字語門而顯示自種子。
因信解淺薄眾生不能了知如來密意所說,故緣取月輪形相,以蓮花或女性形相等而作明顯宣說。
何為光明增盛之相?即離能取所取、無身語。
譬如秋季日光遍照,如是極為明朗無垢之體性緣取一切諸法,即菩提心普賢第二極空性相,依止"阿"(ཨཱཿ,आः,āḥ,阿)字語門而顯示種子之因。
因信解微小眾生不能了知如來密意所說,故依日輪作為所緣,以五股金剛或寶珠或白晝或右方等堅固相及周遍相為心所生世俗形相。
何為光明獲得之相?即虛空相、離一切事物、無身語。
如同薄暮降臨遍及體性,如是微細無我、無現、遍無現,因命氣不行故無心不動。
依止"吽"(ཧཱུྃ,हूँ,hūṃ,吽)字語種子門而圓滿愚鈍,無有何者於何處動搖,此無明即名為獲得光明。
།འདི་དག་གིས་ལས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། །སེམས་ཅན་ ཁམས་ནི་མ་ལུས་པའི།།རང་བཞིན་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་ཀུན་དུ་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། བྱམས་པའི་གསུང་གིས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཡུལ་འདི་དག་ལ་ནི་ཤེས་པས་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་ཏེ་དེའི་ རླུང་གིས་ཉེ་བར་བླངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་ལ།དེ་ནི་རེ་རེའི་དོན་སྣང་བ། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པ་སོ་སོར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའོ། །གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རེ་རེའི་དོན་སྣང་བ། །རླུང་གིས་བླངས་ནས་ འཛིན་བྱེད་ལ།།ཞེས་པ་རླུང་གིས་ཤེས་པ་ཀུན་དུ་གཡོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པས་ནི་ཡུལ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་ནི་རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་གང་ལ་གནས་ཤེ་ན། རླུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི། ། རྟག་ཏུ་འགྲོ་ལ་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ་རླུང་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཤེས་པ་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ལས་ལོག་ཅིང་རང་རིག་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ཏེ ཀུན་དུ་གཡོ་བ་དང་རབ་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ།།གང་ཞིག་ཏུ་འདི་དག་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།།གང་ངེས་པར་གཟུང་བ་གཉིས་ལྡན་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དང་གང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་དང་དེས་གང་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། ། སེམས་དེ་ལས་ཀྱང་། རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཉེ་བར་རྟོག་པ་གང་དག་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་པ། ཨེ་འདི་ནི་རླུང་ཁམས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཞེས་པ་ཁམས་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་གྱི་བཞོན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི བཞོན་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ།
這些做什麼業用呢?是一切眾生界的自性根本。
即是說,能令一切眾生普遍生起、普遍死亡等,如慈氏所詳細宣說那樣。
因此,對這些境由識各別決定執取,即是由其風所攝受。
"彼現各別義"即由色聲等而成各別決定的識。因此等而顯現。
由何力而生起呢?
"彼現各別義,由風取而執",即由風使識普遍動搖。
由識則能執取境。
風與識即風識,因同時生起且相應,故如是稱之。
彼住於何處?"具風之識常住于諸趣",即風與識二者住於一切趣,此為其義。
此等之義如是顯示:識離無情體性而自證,自性住於一切眾生中,無有普遍動搖及極為迷亂之作用。
當彼等由風驅動,依止眼等而緣取色等,則成各別了知。
所了知者即成為主要,成為主要者即具有決定所取,具有決定所取二者即速生決定知。
因此,何者與何者相應,于彼由彼決定了知者非為困難,當如是宣說。
複次,從彼心如何生起自性?對諸尋思詳細明顯宣說:"誒,此即大風界",即成為微細界。
"是三識之乘",即成為光明等識之所乘。
།དེ་ཡི་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་ནི། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ཤེས་པ་པོ་ལ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ལས་རང་བཞིན་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལས་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ེ་མའོ་སྟོན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་རྟོགས་པར་ དཀའ་བ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་སྟེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་སེམས་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་དེའི་ བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རླུང་ལ་ཞོན་ཏེ་རླུང་ལས་ནི་མེའོ། །མེ་ལས་ནི་ཆུའོ། །ཆུ་ལས་ནི་སའོ། །དེ་དག་ལས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཏེ་དེ་ དག་ཐམས་ཅད་ནི་རླུང་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ལས་འབྱུང་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ གང་ཞེ་ན་གཟུགས་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ནི་མྱོང་བའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ་དམིགས་པ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་དག་གིས་ནི་སེམས་ཉིད་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལས་ནི་གཟུགས་སུ་སྣང་བས་རྒྱུའི་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་བྱེད་པ་གཞན་དུ་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ གཉིས་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
其自性恒常如何如何趣行?即對於能知者,從緣取境而生起彼彼一切自性行相於一切時。
如世尊于《智金剛集》中所說:爾時,菩薩摩訶薩彌勒從座而起,以頂禮世尊足,向世尊如是啟白:"
嗚呼導師,三種識難以通達、最極難以通達,祈請開示三識之分別。"
世尊告曰:"識從光明而生。
彼即名為心與意,是一切雜染、清凈及其自性諸法之根本。
從彼生起我與他之分別。
彼識乘于風,從風生火,從火生水,從水生地。
從彼等生五蘊、六處、五根,彼等一切皆與風相混"等廣說。
複次,為獲得五智蘊故,說"此即為五蘊"等,即顯示五蘊亦從心生。
彼復為何?說"色受"等。
色即色蘊,因可破可壞等。
受即領納。
想即執取相。
行即造作。
識即識蘊,因各別了知所緣故。
此等顯示心自身即顯現為色。
若如是,則從無色顯現為色,當別作因之作用與果之作用。
此二非一體性,因色與無色互相舍離故。
།འབྲེལ་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་དེ། གང་གིས་གང་གི་དུས་ན་རག་ལས་པར་འགྱུར་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་འཕོ་བའི་མདོ་ལས་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ།བཟང་སྐྱོང་དཔེར་ན། རླུང་གི་ཁམས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསྟན་དུ་ཡོད་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ལས་གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཤིང་འགུལ་ཞིང་གཡོ་བ་དང་སྒྲ་འུར་འུར་པོའི་སྐད་འབྱིན་པ་དང་། གྲང་བ་ དང་དྲོ་བའི་རེག་པས་ཚོར་བ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཡང་རྐང་ལག་དང་གདོང་དང་མིག་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།སྔོ་བསངས་དང་དཀར་བ་དང་། དམར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་མི་དམིགས་སོ། །བཟང་སྐྱོད་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ཡང་ གཟུགས་སུ་མི་དམིགས་ཤིང་གཟུགས་སུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་འོན་ཀྱང་གང་ལ་གནས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ གཟུགས་མེད་པས་རྣམ་པ་གསུམ་མར་གྱི་ནང་དུ་མར་བཅུག་པ་དང་འདྲ་བར་འདྲེས་པར་གྱུར་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ།།གཞན་ཡང་། རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་མཚན་ཉིད་མེད། །འོན་ཀྱང་ དེ་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད།།མཚན་མོ་ཉིན་མོ་མཚམས་བདག་ཉིད། །སྣང་བ་དང་ནི་སྣང་བ་མཆེད། །དེ་བཞིན་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དེ། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད། །དེ་ཡི་གཞི་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཅན་རླུང་དང་ནི། །ཡེ་ཤེས་དག་ནི་འདྲེས་འགྱུར་པ་། །དབང་ པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི།།ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། །གང་ཚེ་སྣང་བ་ལྡན་གྱུར་པ། །རླུང་ནི་བཞོན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་འབྱུང་། །རླུང་ནི་གང་དང་གང་དུ་གནས། །དེ་དང་དེ་ནི་རང་བཞིན་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།།གཞུང་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་སྐྱེ་བར་བྱེད། འཆི་བར་བྱེད་ཅིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱི་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།
不能確定有關聯,因為無法確定何者於何時成為所依及無則不生之決定。
然而並非如此,如《識遷移經》中廣說: "
善護,譬如風界雖無形質卻可顯示而不可執取,卻顯現為色。
其中可顯示者,即樹木搖動、發出呼嘯聲音,以及生起冷暖觸感,然而不能緣取為手足、面目、眼等,不能緣取青、白、紅等明顯顏色。
善護,如是識界亦不可緣為色且不顯現為色,然而無論住於何處皆能生起。
因此,汝應以彼等差別了知識界。"等如是宣說。
是故,風與識無色,如同三種酥油混入酥油中一般混合,而成就一切世間與出世間事業。
又復:
唯自證智慧, 如虛空無相, 然彼有分別, 夜晚日間際,
明及明增長, 如是獲得明, 說心有三種, 當說彼之基,
細微色與風, 與智慧相合, 從諸根道出, 緣取諸境界,
何時具光明, 風即成乘騎, 爾時彼自性, 無餘悉生起,
風於何處住, 彼處生自性。
其他論典中亦廣說:"此識令身生起、死亡及結生相續,然識本身無生無死"等。
།དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ ལྔའི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར།མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་མེད་དང་། རྐང་གཉིས་དང་རྐང་བཞི་དང་། རྐང་མངས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ སེམས་ཙམ་དང་རང་བཞིན་མེད་པར་གཅིག་པར་རྟོགས་པས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ།།གང་གིས་གང་གི་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཕྱི་དང་ ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ནི་འདི་དག་གོ་ཞེས་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ་གང་ལ་གང་གིས་ཆོས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེའི་ཇི་ལྟར་གྱུར་ པ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།བྱ་བ་གྲུབ་པས་ན་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་བྱ་བ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་གང་ལ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མེ་ལོང་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྟེ།ཆོས་གང་ཞིག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་ཅིང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་ ཏེ།དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཕྲ་རྒྱས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདི་དག་གི་དོན་ནི་སེམས་ཉིད་ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡང་འགྱུར་བ་སྟེ་གོང་དུ་བརྗོད་པའི་ལུང་ཉིད་ བཞིན་ནོ།།དེ་ནས་སེམས་དེ་ཉིད་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཡུལ་རིག་པ་དང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ སྐྱེ་མཆེད་དེ་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ།།མིག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་རིག་པ་ལ་སོགས་པའོ།
接下來廣說五種智慧的特徵,為此說道:"
平等及分別觀察"等。
其中所謂平等性,即是了知無足、二足、四足、多足以及世間八法等唯是自性心及無自性而為一體,此即平等性。
由於何者遍知何者之真實性即是彼之智慧,故稱其為彼。
若分別觀察蘊、界、處、緣起及內外一切法,則一切皆為佛性。
如蓮花瓣般分別觀察一切法的部分即是"此等",於何者由何者而有法,了知彼等如何存在,故稱其為彼。
由成辦事業故名事業成就,即圓滿成就自他身語意業之事業,了知於何者由何者如何遍作,故稱其為彼。
鏡即映象般智慧,內外一切法如鏡中影像般顯現,於何法由何者如何遍知,故稱其為彼。
法界即法界智慧,身語意障清凈,解脫業及煩惱,斷除善不善習氣隨眠無餘而住,即是遠離一切戲論的法界智慧。
此等之義即是心性雖離始等而成為智慧,如前所說教證。
其後彼心又成為處之體性,為顯示此義,故說:"意處性"等。
緣法、了知自他境、了知總別等即是意處,為同時性。
"眼"等是同境性,即緣自境及了知自相等。
།དེའི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ནི་གནས་པའི་རླུང་ལ་དབང་ཐོབ་ནས་འབྱུང་ངོ་། །གང་གིས་གནས་པ་ནི་གང་ ཞིག་གང་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་རག་ལས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་ཡང་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ནོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་སྟེ་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་རླུང་ངོ་། །འདི་ལ་བརྟེན་ ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན།གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་ནི་འོག་ནས། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྟོན་ལ། འདི་དག་རྒྱས་པར་ནི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་རིགས་ གནས་པ།།སྣ་རྩེའི་བུ་ག་ལས་བྱུང་ཞིང་། །རླུང་ལྔ་སྟེང་དུ་ཡང་དག་རྒྱུ། །ལུས་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་སྣར་ནི་སྤྱོད་པར་ནི། །སྒོ་དེ་ལས་ནི་རྣམ་པར་འབྱུང་། །གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉི་ག་དང་། །དལ་བར་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ་འདི་དག་གིས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འོག་ནས་སོ་སོར་སྡུད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་ཤེས་བསམ་གཏན་ཀློག་པ་སྤངས། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ནི་སྒོམ་ པའི་རྟེན་དང་ཐབས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་དངོས་སུ་བསྟན་ལ།ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པས་དེ་ལས་གཞན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་འདིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱས་པར་ནི་འོག་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་འབྲས་བུ་སེམས་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འབྱུང་བ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་འབྱུང་བ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་རྐྱེན་དང་བཅས་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དགེ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་ བའི་ལས་བྱུང་ཞེའོ།།དེ་ལས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་དང་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འདི་དག་རྒྱས་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ པ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན་ཅིག་།ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞིའོ།
緣其心即是獲得住氣自在而生起。
為顯示依何者住即依賴於何者於何處所作,故說:"三界一切眾生"等。
是大乘種性者。
命與勤即是命與勤,即根本氣和支分氣。
依此作何事呢?即密咒王,金剛唸誦之義。
此等下文由"觀想鼻尖白芥子"等也說明,此等廣說于解釋續中所說:"
安住五佛種性,從鼻孔而出,五氣上行執行,經常在身中執行。
世俗于鼻執行,從彼門中出現。
左右及雙運,緩慢執行四種。"等,應由此等廣知。
下文"各別攝"等處也將解說。"
不知禪定誦",此說明"乞食而不念誦"等。
此處直接僅說明修持所依及應斷除之方便,而功德、事業及果報則以間接說明,由此應知其他一切具戲論之解說皆以間接了知於此。
廣說則應于下文了知。
其後為顯示善不善業及果報從心生起,故說:"從此生起"等。
生起即三種光明及緣。
自性已說訖。
"善與不善業"即從此生善不善業。
"從彼生起"即生起善惡、可意不可意等。
此等廣說於世尊金剛頂續中所說:"
世尊告曰:密主諦聽!身惡行有三種,語惡行有四種。"
།ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་གསོལ་བ་ལུས་ཀྱི ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་།ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དུ་ཞིག་མཆིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བའི་བདག་པོ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་ལ་ཕ་མ་དང་བླ་མར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་གསོད་པ་དང་། བརྡེག་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལྕི་བའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐ་མལ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རིགས་ལྔར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བར་འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །འགྲོ་བར་འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ནི གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ།།སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་འདོད་པས་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའོ།།མིང་གིས་བསྐུལ་བ་ནི་མིང་གིས་བསྐུལ་བ་སྟེ་རང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་བའོ། །ཡང་ན་མིང་གིས་བསྐུལ་བ་ནི་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲས་བསླངས་ཏེ་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་ས་ལ་སོགས་ པ་འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ་དང་ས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྲ་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དང་། རྟེན་པར་བྱེད་པའི་ས་ནི་སྤྱན་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཤེར་བ་དང་སྡུད་པར་ བྱེད་པའི་ཆུ་ནི་མཱ་མ་ཀཱིའི་རང་བཞིན་ནོ།།ཚ་བ་དང་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མེ་ནི་གོས་དཀར་མོའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཞིང་གཡོ་བའི་རླུང་ནི་སྒྲོལ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་སྤྱན་གསུམ་ནི། གང་ལ་གང་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལྷག་མས་ནི་ ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ཉིད་དོ།
意惡行有三種,由此等令眾生墮入地獄。
金剛手啟問:"
身惡行、語惡行、意惡行各有幾種?世尊請開示,善逝請宣說。
"世尊告曰:"密主,彼等惡行即是凡常之行。
其中殺害父母及上師等,行打擊即是重惡行。
殺生等不善業道即是平常惡行。"等廣說。
其後為顯示五蘊清凈為五種性,以十二幻喻譬喻而成幻化身,故說:"所生諸蘊"等。
所生諸蘊即色等。
"五佛自性"即毗盧遮那等佛之自性,由"略說五蘊"等廣說。
五種現證菩提,欲圓滿種子故成就月等。
名號召喚即名號召喚,由自緣召喚。
或名號召喚即以彈指聲喚起,由此圓滿顯明真如。
其後為顯示地等此五大即是觀自在母等境之自性,故說:"風火水與地"等。
外內堅實事物及所依之地即觀自在母自性。
濕潤攝持之水即摩摩基自性。
熱與成熟自性之火即白衣母自性。
輕動之風即度母自性。
三眼智慧自性,於何處如何安住,即如是稱呼。餘者即顯示功德。
།དེ་ནས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ལུས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ནི་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ལས་དང་དམ་ཚིག་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་བྱ་ཞེ་ན་ས་སྙིང་ལ་སོགས་རབ ཏུ་བརྟག་།ཅེས་པ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པར་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་བདུད་ཐམས་ཅད་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་འདི་ནི་ཁྲོ་བོ་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར བས་རོལ་བའི་དགའ་བ་ནི་རོལ་པའི་དགའ་བ་སྟེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་ལས་གང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྟོབས་ཆེན་ཏེ་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དགོད་པའི་གནས་བསྟན་པ་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་མཚམས་ངོ་བོ་རུ། །དཔུང་པ་ཡན་ལག་རྣམས་སུ་བརྟག་།ཅེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་དང་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་ནང་གི་དཔུང་པ་ལ་སོགས་པར་གང་གིས་སྒོམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདི་དག་གིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱོར་བ་གསུམ་ཡང་གསུངས་ལ། སྦྱོར་བ་གཅིག་ཀྱང་གསུངས་སོ། །འདི་དག་རྒྱས་པར་ནི། །སེམས་ཀྱིས་གཞན་ནི་མི་བསམ་པར། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མཉན་པར་གྱིས། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལུས་འདི་ལ། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ནི་རིམ་བཞིན གནས།།དང་པོ་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་འཆད་དོ།
其後當說身語意加持,故為解說此義而說:"
一切如來身"等。一切如來即大金剛持等,其身如何?
"以四印印持"即以法印、業印、三昧耶印及大手印所得。
"眼等自性中"即眼耳等內等。何為?
"當觀地藏等",意為應于眼等處觀修地藏等。
其後為斷除一切魔及一切障礙,當顯示此身即是忿怒尊降伏一切魔,故說遊戲喜即遊戲喜,為等至自性。
忿怒王即忿怒王,於何處從何而成,即如是稱呼。
彼即大力,具有調伏一切惡者之大力者,即如是稱呼。
所說安置處開示:"彼于方隅自性中,臂及支分中觀想。
"即于外方隅自性及內臂等處,由何所修即如是稱呼。
此等說示化壇城三種瑜伽,亦說一種瑜伽。
此等廣說:"
心不應思余,大士當諦聽,
金剛阿阇黎,此身次第住,
佛身初即是,身金剛"等,下文當說。
།ཡང་འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསང་བ་འདི་དངོས་སུ་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་པའམ་བསྟན་ནས་སྣང་ངམ་འོན་ཏེ་མ་བསྟན་ན་སྣང་དེ་ལས་ཅིར་འབྱུང་། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ པར་མི་འགྱུར།གང་ཞིག་གང་ལས་གྱུར་པ་དེ་ཡང་འདི་ལས་མ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་འགལ་བར་གནས་པ་དང་རྣམ་པར་བཤད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་པ་དེ་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དང་དེ་ཡི་རིགས་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དང་དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་ སོགས་པ་སྟེ་གང་དང་གང་ཞེ་ན་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་སྟེ།རིགས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྣང་ཞེའོ། །འདི་དག་གིས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ་། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མི་ འགྱུར་བ་ནམ་ཡང་མི་མཛད་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རོལ་མོ་འདིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ་ཞེའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ལྷའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ངེས་པའི་དོན་གང་ཡིན་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་གཉིས་མེད་མཐོང་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གོང་མ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་མེད་མཐོང་བ ནི་གཉིས་མེད་མཐོང་བ་སྟེ་གང་གིས་འོད་གསལ་བ་མཐོང་བའོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་གསུམ་མཐོང་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་བླང་ བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་པས་ཐབས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།འོ་ན་ཅི་རྙེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྣང་བ་ལ་སོགས་པས་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དམན་དང་བར་མ་མཆོག་དང་ནི། །དམ་པའི་ཡུལ་ལ་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་ བ་ཐོབ་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།
又說:
為何此密化身實際上是差別或無差別,顯示后顯現或未顯示而顯現將成何?
若是差別,則不應說為一體。
若某從某生,則與無有不從此生相違,且不應作如是解說。
為明此義而說:"彼彼種性生"等。
彼彼即金剛種性等,何者何者即天與天女,為令具種性者成熟解脫而顯現。 此等亦如是顯示:
由於一切如來以大悲願力故,永不捨離利益眾生,以此佛陀遊戲亦令一切眾產生熟解脫,故於彼顯示此。
此等說明諸天身種種顯現是權義。
那麼,究竟義是什麼、如何見到?
為令了知是無二無別、本性光明,故說:"是故見無二"等。
"是故"表明上述偈頌即是因。見無二即見無二,即由何見光明。
由此將成何?"為見三智故",即於何處見到三種顯現之真如,即如是稱呼。
此等說明此即是真實性為究竟義且應獲得,以其他方便亦不能獲得。
那麼將如何獲得?由顯現等獲得,故說:"下中上及於,殊勝境安立。
"意為應住于顯現、增長顯現、獲得顯現。
།དེ་ནས་ལངས་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ལམ་ལ་མི་གནས་ན་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་གང་དང་གང་དུ་བརྟག་ཅེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ སོགས་པ་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ཅི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དབང་པོ་གང་དང་གང་སྤྱོད་ཡུལ། དེ་དེ་སྣང་བ་ཅན་ཉིད་ཙམ་། །ཞེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།ཡུལ་གཅིག་ལ་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཡུལ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་དེ་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་པའི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ ཡོད་མ་ཡིན།།བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཤད་པ། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་འདི་ནི་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་ཀུན་རྟོག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དགག་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ནི དབང་པོས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་ནས་བདག་ཉིད་ཚིམ་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དབང་པོ་དེ་དེའི་ལམ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བར་གྱུར་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་ཡུལ་ ཐོབ་པ།།ཞེས་པ། སྒྲུབ་པ་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་པའོ་། །དེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནས་དེ་རྣམས་མ་ལུས་པར། །ཚིམ་པར་བྱ་ཕྱིར་དབུལ་བར་བྱ་། །ཞེས་པ་གང་གིས་བདག་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་བདག་ ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་དབུལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་དག་གི་དོན་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་རང་ཉིད་ལྷའི་ཆོ་ག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་མ་དང་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་གང་གིས་ལེགས་པར་གནས་ནས་ལ་ལ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་ མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ།
然後,在起身時若不住於行為,則不能完全解脫,因此這些見等應在何處觀察?為顯示此義,故說"諸根自身"等。
眼根等任何根緣於色等任何境,應如何行?"諸根各自境,彼彼唯現相",即此等色等唯是心的顯現,而非外境。
為何如此?因為對同一境由欲力而有差別住故。
又此等境唯是心性,即于無有之中顯現為義,如同眼翳者的認知。
如說:"如同凡夫所分別,外境之義實非有,由諸習氣所擾動,顯現為境而生起。
"等教證和理證說明一切外法唯是心性,如前所述。
因此金剛手說:在方便續中應知智慧續,在智慧續中應知方便續等,此應如是了知。
因此,將顯示自身的行為,意在遮除分別等。即轉除諸根對色等的執著后應令自身滿足,為顯示此義而說:"諸根從彼道",即依諸根而遍見色等。
將成何?"修行者得境",即修行者自身成為天與天女,獲得對境的自在。
如何行持?"爾後為令彼,圓滿皆滿足,應當作供養",即由何圓滿成就大手印,意為應當完全供養自身。
此等義亦如是顯示:
由何圓滿天之儀軌,與一切瑜伽母善住后,有些成為色身天女,令自身普遍歡喜。
།ལ་ལ་ནི་སྒྲའི་ལྷ་མོར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་དྲིའི་ལྷ་མོར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་རོའི་ལྷ་མོར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་རེག་བྱའི་ལྷ་མོར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་ མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ།།ལ་ལ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །འདི་དག་གི་དུས་སུ་ཡང་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གླུ་དང་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གར་དང་། རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འཕྱང་བ་དང་། རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྒེག་པ་དང་། རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། ། ད་ནི་སྐུ་གསུམ་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་འདི་གཅིག་པའམ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་སྣང་བ་ཉིད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ནི་རིགས་པས འཁྲུགས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སྐུ་གསུམ་དག་ནི་ཞེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཐ་དད་ན་ནི་འགལ་བར་གནས་སོ། །དེ་སུས་བསྟན་ཞེ་ན། སྐྱོབ་པས་བསྟན་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐ་དད་པ་ལ་གཞོལ་བའི་དབང་དུ་བྱ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་ཐ་ དད་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།འོ་ན་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། རྫོགས་པའི་རིམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཟུང་འཇུག་སློབ་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་ཡང་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དབྱེར་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ ཞིག་གང་དང་གང་དུ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐུའི་མཚན་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མི་སླུ་བ་སྟེ་རིམ་པ་གསུམ་པའོ། །དེ་ཉིད་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་ གྱུར་པས།།ཞེས་པ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོད་གསལ་པས་ནི་རྣམ་པར་དག་།ཅེས་པ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཞེས་པའོ། །འདིས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་ཏོ།
有些成為聲音天女,令自身普遍歡喜。
有些成為香氣天女,令自身普遍歡喜。
有些成為味道天女,令自身普遍歡喜。
有些成為觸覺天女,令自身普遍歡喜。
有些成為雙運佛母,令自身普遍歡喜。
在這些時候,也以種種遊戲歌聲和種種遊戲舞蹈,以種種遊戲裝飾,以種種遊戲妙態,以種種遊戲嬉戲等而普遍行持。
現在當解說三身,此法身等是一或異?由此將成何?
若是一者則與顯現相違,若是異者則為理所破。
為非如是故說"三身",即法身、圓滿受用身和化身。
若是異者則住于相違。
誰說此義?救護者說,隨順眾生差別而佛陀說三身差別,此是權說義。
那麼了義如何說?"由圓滿次第瑜伽",即由法身等雙運學處次第。
將成何?"亦當成為一",即無二無別。
凡是于彼彼中無二無別之自性者,即說為彼。
"何者佛身之相",即如幻身。世俗諦即顯現而不欺,是第三次第。
"彼成圓滿瑜伽",即由總持和漸滅瑜伽。
將成何?"由光明而清凈",即離一多。此說明如幻即成光明。
།དེ་ནས་གང་ གིས་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཚིག་གི་ལམ་གྱི་ཡུལ་འདི་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚིག་གི་ལམ་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ཏེ་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །གཙོ་བོ་ནི་ཡབ་རྣམས་སོ། །གཙོ་མོ་ནི་ཤེས་ རབ་ཉིད་དེ་དེའི་སྐུར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་དགོད་པའོ། །འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་དཔེ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པའོ། །དེ་ནས་ སེམས་གསུམ་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི།།སེམས་དང་སེམས་འབྱུང་མ་རིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་འདི་དག་ནི་ཤེས་པ་གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྣམ་པར་ གཞག་གོ།།སྟོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་སྣང་བ་དབྱེ་ཤེས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དེ་གང་ཞིག་གང་དང་བྲལ་བའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ་སྣང་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཤེས་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནས་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་བྱ། །ཞེས་པ་གང་ཞིག་གང་གིས་དུས་སུ་གནས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་ལུས་ནི་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ལུས་སྤངས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྟེ། གང་གིས་གང་ལ་གནས་ན་གང ཞིག་གང་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ད་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཐུགས་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི། །དོན་སྤྱོད་བཞག་ནས་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། ། སྐུ་སྤྲུལ་ནས་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་ལྷའི་སྐུར་ལྡང་བའོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདོད་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་མཆོག་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་ནི་དཔེ་བསྟན པའོ།།འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་རང་གང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱང་། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའོ།
然後爲了顯示"由於完全清凈此等顯現而轉變為天和天女"的道理,所以說"此即言語道之境"等詞。
言語道即言語表達的對境,也就是器世間和有情世界。
主尊是諸佛父,主母即是智慧本身,凡是顯現為其身者皆如是稱。 "為利益一切眾生"是指引導眾生趣入菩提等道。
"如彩虹般顯現"是以一方面的比喻來說明。
然後宣說三心的異名:"心與心所無明"等,這些是由於明晰意識的差別而安立。
"智慧方便"是依據作用而安立。
爲了解釋所說的"空性"等詞,故說"了知自性顯現分別"等。
自性即是迷亂性,某法與某法分離時所生起者即稱為彼。
顯現已如前述。
了知此後做什麼呢?"隨後當善行",即某人以某法在某時安住,即稱為彼。
這將如何?"捨棄業報身"是指舍離凡俗之身。
金剛身即大金剛持之身,某人依某法安住時,某法成就某果,即稱為彼。
現在,某人以某法在何時如何行持?"于意安置世間眾生利行"是指當思維利益一切眾生。
如何行持?"如來於世俗,化現身"是指從空性中次第顯現光明等而起現為天尊身。
"隨欲而行持"是指隨意受用五欲妙欲。
這將如何?"如最勝如意寶"是顯示譬喻。
"能予一切欲"是指生起自己所欲的一切功德。
"諸佛圓滿德"是指佛陀的一切功德無餘。
།སྟོབས་ཀྱི་བླངས་ནས་སྤྱོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དང་འབྲེལ་པ་ ཉིད་དོ།།ད་ནི་གང་ཞིག་གིས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་གང་གང་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དེ་ཐོགས་པ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དགག་པར་མི་བྱ་ཞེས་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཉམ་པར་ མ་བཞག་རྣལ་འབྱོར་པ།།རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅས་ཀྱི་མ་འདི་ཅི་གང་གིས་གང་ལ་གནས་པ་དེའི་དེར་འགྱུར་བ་ཞིག་གམ། དེ་ལས་གཞན་པས་ཀྱང་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་གང་ཞིག་བྱེད་པ་གང་ཞིག་ཀྱང་ བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལས་གཞན་དུ་ནི་འདི་ལ་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡང་རང་གི་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་འདི་ཡང་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཆགས་པ་ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གིས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་ གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།རྡོ་རྗེ་པདྨོ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་ནི་ཕོ་དང་མོའི་དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་ཆ་རིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་རིག་པའོ། །བློ་ལ་གོས་དང་མ་གོས་ པ།། ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའོ། །དེར་ནི་བདེ་བར་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་ལ་གནས་པའོ་ཞེའོ། །འདི་དག་གི་དོན་ཡང་གང་གིས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་གནས་པར་གྱུར་ནས་གང་དུ་གང་དང་འབྲེལ་པར་བྱས་ནས་ཀུན་དུ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་པོ་ནི་དེའི་སྐུར་ པ་ལ་གཟུང་ངོ་།།དེར་ནི་དང་པོ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ནི་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ས་པི་ཏིའི་གནས་སུ་ནི་རང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ་དང་པོ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ནི་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ནི་སྨད་པའི་གནས་སུ་ནི་དང་པོ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ནི་འགག་ པར་འགྱུར་རོ།།གང་གིས་གང་ནི་ལོག་པའི་དུས་སུ་ཡང་འདི་དག་ནི་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དངོས་བདག་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་རོལ། །ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏེ་སྤྱན་མར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ།།གཏན་ལ་དབབ་པའི་བཞི་ལ་གནས། །ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པའོ།
"以力而行持"是與上文相連。
現在,某人如何修學行持儀軌,由此將成何果?"瑜伽自在者隨欲"是指色等。
"彼彼無障礙"是指不應禁止。
將成何果?"未入定瑜伽師,恒時入等持"是顯示其功德。
對此有人這樣說:這是由某人依某法而住時成就彼果,還是由其他因緣成就?若是第一種情況,則任何人作任何事都將如是成就,這樣也將如是。
若非如此,則此說也將遭到破斥。
若是后一種情況,則將違背自己的意願。
對此回答:此義如上所述。
貪慾喜樂的瑜伽師,以何方式安住何處將如何?"金剛蓮花等合故"是指男女根平等交合。
"了知三智慧分"是指了知無自性的生滅差別之三種智慧。
"意識染與凈"是指所取能取。
"恒時安住樂"是指安住於樂性中。
這些的含義是:由某人安住于自性中,與某法相應后,具有普遍安樂相的初心,應執持為彼身。
彼處初則增長,其後則滅。
在薩皮提處,就自身而言,初則增長,其後則滅。
其後在下處,初則增長,其後則滅。
由某人在某退轉時,這些也將安住于殊勝瑜伽中。
如幻三昧已如前述。
"于諸實有性遊戲"是指交合。
佛陀事業如下所示:以"將成為眼母"等及"時"等來顯示。
"住於四抉擇"是指安住于禪定。
།རྣལ་འབྱོར་ལྷག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་ པ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོར་རང་ཉིད་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའོ། །མཁའ་འགྲོ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའོ། །གང་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དེ་རང་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་གང་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ་ ཞེས་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གང་ཞིག་གིས་གནས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཀག་པ་དག་ཀྱང་བྱེད་པས་ན། །ཞེས་པ་ནི་རྟོག་པའི་དྲ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བླང་དོར་གྱི་ཆོས་སྤངས་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། པདྨ་ལ་ནི་འདམ་གྱིས་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མི་གོས་ཞེས་པའོ། །ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ནི་དབང་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད རིགས་འགྱུར་ཞིང་།།ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་མ་ལུས་པར། །བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་ཀྱིས་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཙོ་བོ་གང་དུ་སྤྱོད་འགྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་གང་དང་ གང་དུ་གནས་པའོ།།དེ་ཡི་ཁྱིམ་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་དགྱེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་དགྱེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་དགའ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་ སྣང་བ་དབྱེ་བ་ལ།།ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མཚམས་ཉིན་མོ་མཚན་མོ་ཡི། །ཞེས་པ་སྟེ་གང་གི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་ཐ་སྙད་དག་།འཇིག་རྟེན་པས་ནི་ཡོངས་བརྟགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་དང་ས་ལ་སོགས་ པར་བརྟགས་པའོ།།ལམ་གསུམ་གྱི་ནི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་དུ་རབ་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་ལམ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པས་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །སྐྱེ་དང་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།
"瑜伽與勝瑜伽"等,是指專注于由何等三昧所生起和圓滿次第及其莊嚴。
由此將成何果?
自身將成為大瑜伽師。
金剛持是指本尊等。
空行是指空行母。
"任何瑜伽即自身"是指任何金剛持等即是彼自身,表明無有差別。
若問住於世俗諦者將成何果?"亦行諸禁行"是因為遠離分別網。"
舍離應作不應作"是指舍離蘊等取捨之法。
如是了知將成何果?"如蓮不染泥,了知自性不受染"是說由了知一切法之自性而不為輪迴過失所染。
八種功德是指具足威力等。"一切眾產生種姓"是因為具足如是法。
"於一切世界,以智慧身行持"是因為具足如是能力而如是稱呼。
"本尊於何處行持"是指本尊安住何處。
"彼之住處即虛空"是因為安住于空性中。
大樂境界即是大樂三昧。
恒時歡喜即是恒時歡喜,意為本性歡悅。
"於此顯現差別"是指"時分晝夜間",即于某時分等生起自智慧時如是稱呼。
"世間遍計諸種種言說"是指計執為我等及地等。
"由三道差別,現證三智慧"是說依止三道而有滅與生。
生住等義已如前述。
།དགོད་དང་རྩེད་མོ་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།བདག་བྱིན་བརླབ་ཆེན་མ་གཏོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་འདི་དག་གི་དོན་ཡང་བདག་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མེད་ན་ནམ་ཡང་འབྲས་བུ་དམ་པ་མི་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གཞན་ཡང་ཨེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གོ། །བཾ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །མ་ནི་རྩ་བོ། །ཡ་ནི་དང་པོའོ་། །ཤྲུ་ནི་རྩ་བོ། །ཏཾ་ནི་གནས་པའོ། །ེ་ནི་འགྲོ་བའོ། །ཀ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྨིན་ནི་འབྱུང་བའོ། །ས་ནི་དེ་ཉིད་དེ་རིག་པའོ། །མ་ནི་འབྱུང་བའོ། །ཡེ་ནི་སྤོང་ བའོ།།བྷ་ནི་འབྱུང་བའོ། །ག་ནི་འགྲོ་བའོ། །བཱན་ནི་སྟེར་བའོ། །ས་ནི་བཏབ་པའོ། །རྦ་ནི་རྟག་པའོ། །ཏ་ནི་སྟོན་པའོ། ། ཐཱ་ནི་གཞག་པའོ། །ག་ནི་ལྷག་མ་འགོག་པའོ། །ཏ་ནི་འབུལ་བའོ། །ཀཱ་ནི་གྱུར་པའོ། །ཡ་ནི་དག་པའོ། །བཱ་ཀ་ནི་སྣང་བའོ། །ཙི་ཏ་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཏ་ནི་ཐོབ་པའོ། །ཧྲྀ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །ད་ནི་སྟེར་བའོ། །ཡ་ནི་གཞག་ པའོ།།བ་ནི་གནས་པའོ། །ཛྲེ་ནི་རོལ་པའོ། །ཡོ་ནི་འགྱུར་བའོ། །ཥི་ཏ་ནི་མི་འགྱུར་བའོ། །བྷ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །གེ་ནི་དགོས་པའོ། །ཥུ་ནི་མཐོར་བའོ། །བི་ནི་འབྱུང་བའོ། །ཛ་ནི་འཕྲུལ་པའོ། །ཧ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །ར་ནི་མེད་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་སྒྲའི་རྣམ་པ་ལ་མ་རྨོངས་པས་གང་གི་དུས་སུ་སྒྲ་གཏན་ལ་ཕབ་ ནས་ཕྱིས་དོན་གཞན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་སུ་གང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ།།འདི་དག་གིས་ནི་སྦས་པའི་དོན་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ལུང་གིས་བཤད་པ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་བཤད་པར་འདོད་པས་སོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་གང་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས། །ཞེས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གསལ་བ་འགའ་ཞིག་དུས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ གསང་བ་ནི་སེམས་གསུམ་ཉིད་དེ།སློབ་མའི་ལུགས་སུ་འབྱུང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ནི་གསང་བ་གསུམ་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ།
"嬉笑遊戲"等,這些也是具有戲論等的行為,如世尊在《諸佛平等瑜伽》中所說。
"除大加持外"等這些詞的含義是:若無加持則永遠不能獲得殊勝果位。
此外:
"E"是指自我
"VAM"是指生起
"MA"是指根本
"YA"是指最初
"ŚRU"是指根本
"TAM"是指安住
"E"是指行走
"KA"是指出生
"SMIN"是指生起
"SA"是指真如智
"MA"是指生起
"YE"是指舍離
"BHA"是指生起
"GA"是指行走
"VĀN"是指給予
"SA"是指播種
"RBA"是指恒常
"TA"是指顯示
"THĀ"是指安立
"GA"是指遮余
"TA"是指供養
"KĀ"是指轉變
"YA"是指清凈
"VĀKA"是指顯現
"CITTA"是指言說
"TA"是指獲得
"HṚ"是指行持
"DA"是指給予
"YA"是指安立
"VA"是指安住
"JRE"是指遊戲
"YO"是指轉變
"ṢITA"是指不變
"BHA"是指行持
"GE"是指需要
"ṢU"是指提升
"VI"是指生起
"JA"是指幻化
"HA"是指行持
"RA"是指無有 這些也是由於不迷惑于聲音的形式,當確定聲音之後,在後來確定其他意義時,應當以"於何何處"等及"于彼彼處"等普遍確定。
這些是顯示隱義。
又說"由經典解說"是因為欲說究竟義。
為何如此?爲了遠離何者於何處觀察。"
如是我聞"是離一切戲論的真如。
"某時明顯"是指某者于某處完全明顯時如是稱呼。
金剛秘密即是三心,是依學徒次第而生。
金剛誓言即是具足三密相反次第,即是智慧,由如來故稱為智慧如來。
།ཡེ་ཤེས་ཕུན་ཚོགས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ།།ཡོད་མེད་གཉི་ག་ལས་འདས་པ། །ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་གང་ཞིག་སྤངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རག་ལས་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་གནས་མེད་གནས་པ་ནི་གནས་དང་གནས་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ནམ་ མཁའི་རང་བཞིན་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་འདི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འགྲོ་སྙིང་རྣམ་དག་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཞུགས་པ་ནི་ གནས་པར་མཛད་པའོ།།དེ་བས་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་གོང་དུ་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་གིས་ ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ།།ཞུགས་པའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མ་སྨོས་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུད་མ་ལུས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུད་མ་ལུས་པའི་དོན་བསྟན་པས་ཏེ་འདིས་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྟན་པར་ བྱའོ།།འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་གྲངས་ཇི་ལྟ་ཙམ་ཞེ་ན། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཤད་པ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་ནི་བགྲང་དུ་མེད་པའོ། །གང་ཞིག་ཀུན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འོ་ན་ལན་གཉིས་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། གཟུགས་དང་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་འདི་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེས་ནི་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གིས་གང་ཞིག་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་གང་གིས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གིས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ རྫོགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་དོ།།དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ་ཞེས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
"圓滿智慧不可思議"是指佛陀無量功德。
"超越有無二者"是指由於某者捨棄某物,因此也完全捨棄依賴於此的法。
其中"無住而住"是遠離住處與安住的分別。
"虛空自性"是指無為法,即一切法之真如。
"一切智"是指佛陀,其智慧即是佛智。
以此為所緣即是修習。
若問"安住"是何等,即是清凈眾生心性,安住於一切法之真如中。
因此,"安住"等一切言說也是爲了趣入勝義,而非爲了詮釋勝義,如是解說。
其他如前所述。
"如是"是指因此,"如是說"等是爲了某者如何完全顯示。
"入住之語"即是說最後。
"顯示一切續部密意"是通過顯示一切續部之義而作結尾。
"其後"等是顯示此之支分。
圓滿眷屬究竟有多少呢?稱為"不可言說"。
解釋為"超越計數"即是無法計數。
某者成為普遍不可思議者,即稱為彼。
那麼,為何重複兩次?說"色相與功德"等,這些是無量。
由此作何?某者由某因普遍顯現者,即稱為彼。其他易解。
然後,由某者顯示某物圓滿,即是圓滿天輪,此即是彼性。
若問何為"誓言金剛",即是義利成就,某者圓滿成就者即稱為彼。
།འོ་ན་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་སྒྲར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདིར་དེའི་རིགས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ རིགས་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བས་ན་གཅིག་ནི་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །གཅིག་ནི་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །རིགས་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་ཁོ་ན་ལས་མ་གསུངས་སམ་ཞེ་ན་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འོ་ན་གང་དང་བཞུགས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་སྟེ་བགྲང་བ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོ་ལས་ཐ་དད་དུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། འདི་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་གསང་བ འདུས་པའོ།།མདོར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་ནས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་ འཁོར་ལོ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ།།གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་བཞུགས། །ཞེས་པ་ནི་གོ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །རང་གི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་དྲངས་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་ག་ནས་ཕྱུང་སྟེ་སླར་བསྡུ་བས་བསྡུས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ལ་བྱུང ནས་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
那麼,為何在遣除障礙時稱為"誓言金剛"之聲呢?此處說"具此種姓"等,此處凡是具有不空成就種姓者即稱為彼。
因此,一者是直接宣說,一者是假立顯示。
其他種姓也應當如是了知。
這些顯示了菩薩眷屬。
若問是否僅說菩薩眷屬?不是,因此說"不僅與菩薩眾俱住"等。
那麼與誰同住呢?與諸如來同住,其餘即是"超越計數"等。其他易解。
"成為大持金剛自身支分"是指一切眷屬不離開主尊而成為差別,因為某者從某處無有差別,故稱為彼。
從何處得知?從"此即",即《密集》。
"總之"等已經解釋。
"因此"即是"為此"之義。
"彼世尊自身"即是"大持金剛"之義。
"放射自身壇城"即是圓滿自眷屬。
由此作何?為令以壇城輪般所化眾生歡喜。
"安住于宮殿中央"即是令知曉。"如是"是結語。
"今"等是爲了顯示圓滿大貪行為。
"以貪慾斷除貪慾"等已經解釋。
剛說過的即是前面所說。
"以自種子光明鉤召"即是從心間發出后再收攝之義。
此亦是某者從何處生起后住於何處,即稱為彼。
།དེ་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གང་གི་བདེ་བས་གང་ཞིག་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་སྔ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་གང་གིས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འོ་ན་གང་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་མོའི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་ལྷའི་བུ་མོ་གང་དང་འདྲ་བར་ཀུན་དུ་མཛེས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་མོའི་གཟུགས་སྣང་བ་ཡང་ གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སའི་ཁམས་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ནི་ས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཐ་དད་དུ་གནས་པའོ།།འདིར་སའི་ཁམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་འདིར་སའི་ཁམས་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་ཞིག་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ ཅེས་བྱའོ།།གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་འཁོར་དེ་དག་ཏུ་དམིགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི།གང་གིས་གང་ཞིག་གང་དུ་འཛིན་པ་དེ་དང་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་མེད་ཅེས་པའོ། །རྒྱལ་སྲས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་པོར་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་ནི་མ་ནོར་བའོ། །ད་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ད་ནི་རྒྱུད་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏོ། །སེམས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་གང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གིས་སྦྱངས་པས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་དེའི་རིགས་ཏེ་དེ་བས་ན་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ།
然後做什麼呢?為使世尊以最勝喜樂滿足,即是以何等樂使何者住於何處,故稱為彼。
為何如此?前位是佛與菩薩壇城,凡是捨棄彼者即稱為彼。
那麼變成什麼呢?"化現為天女形",即是由何者與何等天女相似而普遍莊嚴者,即稱為彼。
天女形相又是何等何等呢?"地界如佛眼",即是地金剛之差別而住。
此處"地界即如佛眼"是指某者從某處成為差別。
或者此處"地界即是佛眼"是指與某者相關聯者即稱為彼。
其他也是如此。
既是貪慾又是廣大,即是某者遠離煩惱的法性。
遠離貪慾等又是什麼呢?即是遠離煩惱。其他易解。
又若某者執著于外在如來眷屬等之義,即是為斷除彼彼所執。
"自身即一切佛",即是大持金剛與一切佛無別之義。
"亦是一切佛子",即是也是菩薩之主,即是無別。"決定"即是無誤。
今為說明"今"等之必要,故說"今於此續"等。
心是主要,是因為三昧是主要。
不動佛是心性的本質。
如是顯示:心具光明,由三昧支分修習而獲得者即是彼種姓,因此即是成為主要。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ནང་དུ་བྷྲཱུཾ་ལ་སོགས པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཕྱི་དང་ནང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཇི་ལྟར་སྨོས་པའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལྟ་བུའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལྷ་ལྔའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ་སླར་རང་ལ་གཞུག་གོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་། པདྨ་འདབ་མ་བཞིར་ལྡན་པའི། །རིགས་ལྔ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་བསྒོམ། །ཞེའོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་པས་དེར་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད རང་གི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཙུན་མོའོ། །ཡོངས་སུ་དག་ཕྱིར་གསལ་བའོ། །འོད་ཟེར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་པས་ན་སྣ་ཚོགས་ཀུན་དུ་རྒྱས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་པས་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།སྣང་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་པས་ན་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་ནས། དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྐུ་ཉིད་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ནམ་མཁའ་ཀུན་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེའི་ངང་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པའོ། །དོན་འདི་ཉིད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་དང་བཤད་པའི་རིམ་པས་སོ། །འདས་པ་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་དོན་ནི་གང་གིས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་སྡུད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་དེའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། མ་འོངས་ པའི་གང་ཟག་གིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བར་དགོངས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་དོ།
如來等之義,即是於法源中,以 བྷྲཱུཾ 等如來宮殿內外極為明顯,如所說具足一切莊嚴,極其美麗可愛之本性而示現。
于如是宮殿中央,以勝解五尊之相修習,復攝入自身。
經中亦云:"具四瓣蓮花,當正修五部。
" 就勝義而言,"具識之本性",即是由其本性清凈而成就。
從色蘊乃至識蘊,如是一切蘊、界、處皆是自識之本性。
其本性本來離戲論且無生,無礙故為一切佛所依止,故為佛母。
因遍清凈故明顯。
具一切光明之本性,故遍滿種種。
具一切如來之本性,故為其本性。
從顯現而生及其本性,故為明顯等。
此說明一切法之真如智慧身後,則一切眾生與菩薩如所說之身明顯顯現,此為其義。
虛空一切即是勝義真如。
金剛薩埵安住其中,即是遠離真實智慧境界之方式。
此義即是生起次第。
令其明顯是以教說與解說次第。
所說"過去"等之義,即是示現三世一切佛集聚本性之金剛薩埵以種子等形相生起與收攝之方式。
以"大持金剛"等,此說明其必要。
即是未來之補特伽羅若修生起次第,當成就如金剛薩埵,此為密意。
蘊等即是一切境與根。
།ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཁུ་བ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་མཛད་པ་ནི་དེས་མི་རྟོག་ པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྩ་ཕྲན་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་གནས་པའི་རྩ་སྟེ། དེ་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕབ་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། དབང་པོ་གཉིས་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་མེ་སྟེ་གང་ལ་སེམས་ཆེན་པོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ལྡན་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བའོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བའི སྣང་བ་གསུམ་མོ།།དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་གཅིག་ཏུ་མཛད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲང་བ་དང་སྤྱིའི་དོན་དུ་བཤད་ པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཉིད་དོ། །ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ གསུམ་མོ།།དེ་ཉིད་ནི་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་རིགས་དྲུག་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ལྷག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་དག་གི་དོན་ཡང་ ཐོག་མར་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས།དེ་ནས་མོས་པས་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བྱས་པ་སྟེ་སླར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་པདྨ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པ་ནི་ གསལ་བར་བསམ་མོ།།དེ་ནས་དེ་དག་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འདུས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ།
世俗菩提心即是精液,因能生無漏之樂故。
成為一體是因能生無分別智慧故。
對此解釋:所謂"虛空界"等,七萬二千細脈是菩提心種子所住之脈。
以風等次第降下菩提心,則無漏之樂遍滿增長。
二根即金剛與蓮花,因為掌控生起故。
由此成何?大貪慾火,即具大心與三摩地者,稱之為此。
勝喜即離煩惱之喜。
此為二根交合之三種顯現。
勝義諦所成一體,即遠離一切戲論之智慧本性成為無性。
三空性如上所說。
一切空即是究竟。
如是"以勝解"者,是就引導與共同義而說,非一切義。
遍凈與非遍凈,是因有學與無學,以及已斷盡一切所知障與未斷故。
其中主尊是遍凈。
其餘即是遍凈與非遍凈。
三字即是 ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ(藏文)ॐ आः हूं(天城體)oṃ āḥ hūṃ(羅馬拼音)嗡阿吽(漢譯)。
彼即不應違越,是應當受持之義。
從彼所生即從三字所生,是第六部。
四瑜伽即瑜伽、勝瑜伽、大瑜伽、真實性瑜伽,已經解釋。
此等之義即是:首先以護輪為前行,從空性中明顯化現所依壇城及宮殿,然後以勝解明顯化現自性壇城。
復歸空性后,觀想日、月、蓮花及嗡阿吽。然後彼等融入月輪中而緣于彼。
།དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དང་པོའི་མགོན་པོ་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་བསམས་ཏེ། དེར་མི་བསྐྱོད་པ་བཞུགས་པས་ཞལ་གསུམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསམས་ལ། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ལུས་ ལ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་དགོད་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བལྟས་ཏེ་ལྷ་མོ་སོ་སོས་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཇི་སྐད་དུ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོ་གས་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་ཤེས་རབ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཆོ་ག་འདིས་འོག་ནས་སྟོན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ནས་སླར་འདུས་ནས་རང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་ཏེ་བརྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ནས། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་འདིས་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣའི་རྩེ་མོར་བརྟན་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་འོད་དུ་ཞུ་བ་བསླང་བ་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་བཟའ་བ་དང་། ལྷའི་འཁོར་ལོ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྡོ་རྗེ འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁས་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཁས་པ་ཆེ་བ་དང་། བརྩོན་པ་ཆེ་བ་དང་། རྩོམ་པ་ཆེ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་འདི་བླ་མ་ལས་ བྱུང་གི་གཞན་དུ་རྟོག་གེ་པས་ནམ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེའོ།།དེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་དམ་ཚིག་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ལས་མི་འདའ་བ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བསྟན་ཏོ། །གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སློབ་པ་ཡང་མ་ ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ།།སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་གི་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ་དེས་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཞེས་བྱ་ བས་ནི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་བསྟན་ཏོ།།མི་བསྐྱོད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ།
從彼遍變中觀想初始怙主如月,其中安住不動佛成為三面金剛薩埵。
依下文所說次第,于金剛薩埵身上安置一切諸尊文字。
然後觀空中一切諸佛,以諸天女供養為前行而作祈請,如下文所說儀軌加持三處。
之後與善巧智慧母無二平等入定,以此儀軌如下所示展現壇城,利益眾生后復歸攝入,緣于自身壇城而安住。
然後,"于鼻尖觀想芥子"等,以此次第于鼻尖安住微細三摩地。
複次,融化為光明而起,善食飲食等,以及讚歎天輪等一切支分皆應圓滿。
光明即一切諸佛不應違越者,是法身。
從彼所生即大金剛持,為何?所謂"智勤"等,即大智慧、大精進、大事業,此等顯示圓滿自他二利。其餘易解。
"令生疑惑"等,此理從上師而來,顯示決定非他處詭辯者所能獲得。彼等所生誓言即是能生彼者,是不違背誓言之義。
"二根"等顯示密灌頂。
所化眾生即非有學非無學者。
二身即受用身與化身。
正說即說身語之法,由彼令成熟解脫故稱為彼。
"智慧"即遮遣具有他者。
"于眾生相續中"顯示所明之境。
不動佛即能明者。
།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདེན་པས་སོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཟིལ་གྱིས་ མནན་པས་ནི་དེའི་ལས་བསྟན་ཏོ།།རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དེ་ལས་ཆུ་ལས་ཉའི་ཚུལ་དུ་རང་གི་སྐུར་བཞེངས་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ལྔས་ཁྱབ་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱིར་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་ པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཉིད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ། ཉོན་མོངས་པ་ ཞེ་སྡང་ནི་སེམས་ཁོང་དུ་འཁྲུགས་པ་སྟེ།དེ་དང་གང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྦྱང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་ཞེས་པའི་བཤད་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྲོ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་ཁྲོས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ནི་ཞེ་སྡང་སྟེ། གང་ལ་ཞེ་སྡང་དང་འདྲ་ བའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེའི་རིགས་ནི་དེའི་རིགས་སུ་སྐྱེད་པའོ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ནི་སྔགས་དང་མཐུན་པའི་ལུས་སྐྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། སྐུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བ་ལས་ཏེ་མངལ་ནས་སྐྱེས་ པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ།།བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་པས་ནི་དབྱུང་བའི་སྔགས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མཚོན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གང་གིས་འཛིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བདེན་པ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པ་ དང་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རི་བོ་གཅོད་པ་སྟེ། དེ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྤྲོས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་སྦྱངས་ཏེ། སླར་ལོག་ནས་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་ བྱའོ།
三種識的顯現即是識的顯現。
勝義諦即對具有真實智慧者為諦。
不可言說即顯示其相。
遍勝一切相即顯示其業用。
自性光明三摩地即法身,從彼如魚出水般現起自身。
彼作何事?"遍滿五煩惱"等,總顯悲心所緣。
如是何故生起悲心?煩惱自性本來清凈,徹底了知此即是菩提,其本性即是我,此說明煩惱、金剛持、如來無二無別之密意。
別說:煩惱嗔恨即心中憤怒,與彼相應者即稱為彼。
凈除彼即為令遍凈。
嗔恨之釋義,大悲方便忿怒即大悲所化現。
彼亦具足極忿怒法故為嗔恨,由具有與嗔恨相似之法故稱為彼。
彼種即生於彼種。
生所欲果即生咒語相應之身。
如何生?"身"等之釋義"入定"即父母雙運而生,如胎生之相。
"Vajradhṛk"即顯示出生咒語。
其義何?即金剛持。
其釋:現證即生起次第種子等。持彼表徵五股金剛者即稱為彼。
二諦即勝義與世俗,無二即離一切戲論。
彼即金剛,能斷分別妄念之山,與彼相應者即稱為彼。
彼放射后清凈一切外在眾生之嗔恨,復返安住于主尊前。
།ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་བཞུགས་ཤེ་ན། མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་བཞུགས་སོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་པོ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྨོངས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པའོ། །དེ་སྦྱང་བ་ནི་དེའི་ཉེས་པ་སེལ་བའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དབྱུང་བའི་ སྔགས་ནི་ཛི་ན་ཛིཀ་ཅེས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་ནི་གཞན་དུ་ཡང་སྟེ། གང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གང་ཤེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དེ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ནོར་གྱིས་དྲེགས་པ་ནི་ནོར་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱིན་པས་འདུལ་བ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་སྤྲིན་གྱིས་ང་རྒྱལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ ལ་ཡང་དག་གཞག་པ་ནི་དེས་ང་རྒྱལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པའོ།།གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་འཁྲིག་པ་དང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེ་ཡང་གང་གིས་སྤོང་ཞེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གང་ གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་ཏེ་། དྲི་མ་མེད་པའི་དགའ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་དེ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་ཁུ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་ པའོ།།ངེས་པའི་དོན་དུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་འོད་གསལ་བ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་དེའི་སྐུར་སྤྲུལ་པའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེ་ཡང་དག་པར་ངེས་པའི་ཚུལ་ དུ་འཛིན་པའོ།།འཁོར་བ་མ་ལུས་པར་འཇོམས་པ་ནི་གང་གིས་འཁོར་བ་མ་ལུས་པའི་རྟོག་པ་འཇོམས་པའོ། །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཡོད་པ་གྲུབ་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ།
如何安住?答:安住于不動如來大手印之本性。
如是第一瑜伽即是第一三摩地。
愚癡眾生即不知因果及真實義理。
凈除彼即除其過失。其餘易解。
出生咒語即"Jina jik"。
金剛喻三摩地即一剎那間能離一切障礙之三摩地。
世俗菩提心已說訖。
此亦有他義:以何三摩地所知,以彼三摩地亦能了知。
實際即真如,為何智慧所緣即稱為彼。
財富傲慢即貪著財富。
驕慢即具大我慢。
以佈施調伏即以珍寶云令我慢極為寂靜。
安立於我慢清凈處即離我慢自性之勝義。其餘易解。
貪慾即淫慾及對境貪著。
彼由何斷除?即無量光佛瑜伽,以何三摩地緣彼即稱為彼。
為令了知如是自性而說。
何為大貪慾?即以極喜,無垢之喜。
其因即增長彼之因,精液菩提心。
從彼所生即從彼因所生,即無量光。
勝義中何為?即光明,即空性。
從彼所生即為調伏如是眾生而化現其身。 妙觀察智即於何者具足通達一切法無雜之智即稱為彼。貪著彼即以真實決定方式執持。摧毀無餘輪迴即由何摧毀無餘輪迴分別。其餘亦復如是。成就義利為何?以"成就事業"等顯示。
།འོད་གསལ་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་པས་དེ་འགྲུབ་པའི་ ཕྱིར་རོ།།ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུགས་པ་སྟེ། གང་གིས་དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཁམས་ཕྲ་བ་ནི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་རླུང་སྟེ། དེས་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཀུག་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ ཕྱིར་རོ།།རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །ཟླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །རླུང་གིས་འཛིན་པ་ནི་དེ་མི་གཏོང་བའོ། །གདུལ་བྱ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ནོ། །དེའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་དེའི་བླང་བར་བྱ་བའོ། །ཟག་པ་མེད་ པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།རིགས་འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབུས་སུ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྐྱེན་དུ་བྱུང་། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ ལ་བརྟེན་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ནི་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཉིས་མེད་པ། །ཞེས་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་ཆགས་པ་བྲལ། །འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ པ་ལྟ་བུའོ།།མཱ་མ་ཀཱི་ནི་འཁྲིག་པ་ཡི། །རེག་བྱས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་ཞེ་སྡང་ཅན་གྱིས་འགྲོ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དགའ་བ་ནི་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་དེ་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེའོ།།གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་གནས་པའོ།
為何是光明?因為能賜無相之果,由緣此而成就故。
嫉妒即對他人功德內心擾亂,為調伏具此之眾生故稱為彼。
微細界即臍輪所住之氣,由彼攝受方便智慧菩提心而生極喜,因從彼生故。
善加分別即尋思、伺察及決定,因從彼因所生故。
執持即具彼。月即菩提心。
氣之執持即不捨彼。
所化即三界眾生。彼之所欲即彼所應取。
無漏大樂即法身。 此等種姓即下文所示。
此等蘊即色等,以勝義中與佛同一本性之理。
于如是中豈非?成正覺為緣起,即依此成就無上菩提。
若謂是故差別,真如中無二,即勝義中無二無別。
又毗盧遮那等義,如"圓滿佛離貪,于貪慾者即彼"。
將說"摩摩基以淫觸令悅故,不應超越"。
忿怒即不動佛,因以忿怒調伏眾生故。彼歡喜即以令悅之理。
忿怒清凈即真如,因無成立因與體性等故。
于彼歡喜即以與彼無別之理,即真實智慧。
世尊大金剛持彼等義,即彼等亦由金剛持為眾生利益如是宣說,然非勝義。
于余亦應如是了知。身語意無常即不住第二剎那等。
།སླུ་བ་ནི་རྟག་པར་སེམས་པ་ལའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བརྟག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །སླུ་བ་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལའོ། །སྣང་བ་གསུམ་ནི་བཤད་ ཟིན་ཏོ།།སླར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་བྱས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངང་དུ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་གང་ཟག་ལའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱང་བར་བྱའོ་། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་དབྱེ་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུའོ། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་རང་གིས་བརྟགས་ པས་སླུ་བ་སྟེ།བདེན་པར་གྱུར་པའི་དོན་མཐོང་བས། །དམན་ལ་བདེན་པར་གྱུར་པ་སླུ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཤིན་རྗེ་ནི་དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དེ་ན་དབང་ཆེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་དག་འཇིགས་པར་སྣང་བའོ། །མཐར་ཐུག་མཛད་ཅིང་འཇིགས་པ་ནི་ གཏུམ་པོའི་ལས་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པའོ།།རྨོངས་པའི་མུན་པ་ཉིད་མ་རིག་པ་སྟེ་དམན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་གཤིན་རྗེའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་མཐར་ཐུག་པར་མཛད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་རྩད་ནས་གདོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ།།འོད་གསལ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །དེ་འོད་གསལ་བར་ འཇུག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱས་པའོ།།རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ནི་གང་ཞིག་དེས་གང་བསྙེངས་པར་བྱ་ཞེ་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་ཅན་ཏེ་དེས་གདུག་པ་ཅན་སློབ་དཔོན་ལ་སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱེ་བྲག་བསྡུ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ཉིད་སྲེག་ པའོ།།འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟ་མགྲིན་ཡང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་དེའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟ་མགྲིན་ཡང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་ པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
欺誑是對常見者。
一切法空即離所分別。
欺誑是對執有之補特伽羅。
三種顯現已經解說。
複次無實即光明境界中,執彼為有即對補特伽羅。
蘊等應當修習。
整體執持等是修習方便。
彼一切成無分別即是其果。
此即一切由自分別故欺誑,如說:"
由見真實義,於劣成真實欺誑"。其餘如前。
閻魔即地獄守護及眷屬,因於彼顯現大威力故。
大忿怒即彼等顯現可怖。
究竟作怖畏即具大暴烈業之大義。
愚癡黑暗即無明,因成為下劣故而令感受種種苦,故為閻魔。
以勝義諦究竟作者,因連同習氣從根本拔除故。
若問何為一切如來現等覺?即寶生。
光明即從現等覺所生及彼之本性故。
彼即因不可分故為金剛。
分別自性即與意識相應。
彼入光明即成空性。
若問金剛誓言為何所威懾?
金剛即如來忿怒相,為具大義故以彼焚燒惡性者、憎恨上師等。
又別攝即金剛誓言自焚。
無量光即妙法,因成為一切法之源故。
馬頭明王亦是無量光,因為彼種姓故。
光明即妙法,因為一切法之真如故。
馬頭明王因從彼生故而如是稱。
不為諸煩惱所染,因為是彼之本性故。
།དེ་ཉིད་འཇིགས་པར་མཛད་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་ནི་སྐྱེ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕབ་སྟེ་དེས་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་དམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ ཏོ།།རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ནི་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཏེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་འོད་གསལ་བའོ། །བགེགས་ནི་བི་ནཱ་ཡ་ག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་མཐར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་གང་གི་སྒོ་ནས་དོན་ཆེན་པོ་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་པའི་དོན་དུ་བགེགས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཅེ་ན། བགེགས་ནི་ ཁམས་བཞི་པོ་སྟེ།ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པས་ལུས་གཟིར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་གང་གིས་ལུས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕབ་སྟེ་དེའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ ཉིད་དོ།།འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་འདི་ཐ་དད་པའམ་གཅིག་པའམ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་དྲང་ན། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་གང་གིས་རག་ལས་དེའི་དབང་ གིས་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ།དུར་དང་དཀར་པོ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་བློ་དང་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱོགས་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཁ་དོག་དང་གནས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གནས་གཅིག་པས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་འདྲ་བས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་མི་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ འདྲ་བས་གཅིག་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཅན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ།
彼即作怖畏,因與彼相違故。
蓮花即生處等之義,是指金剛蓮花和合而降菩提心,由此生起樂與勝樂之義。
清凈處即能清凈之所依,何者是?即光明。
障礙即毗那夜迦等,彼終盡即通過何等方便而具大義故而如是稱。
爲了了知,何為所謂障礙?障礙即四大種:地水火風所攝自身。
於此又為何?因彼等增減令身受苦故。
由方便智慧生起而完全毀滅,即由何者降下身相續之菩提心而離其過失。
對此有人如是說:如來主尊與眷屬之顯現,是異是一抑或異於彼等?
且首先非異,因不雜而顯現故,且不能說依何者之力而轉變,如黑與白。
亦非隨自心轉變,因非分別故。
若謂是,亦非所取。
方向決定不成,正因如此故非異。
若謂是一,亦極不合理,因色與處等有異故。
若謂由處一故是一,亦不合理,因一切依于同一地輪故。
若謂由身相同故是一,亦非,如諸人身相同而不成一般。
若謂由智慧一故是一,亦非,因無常與無常者亦將極成一故。
།གལ་ཏེ་རིག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པའོ་ཞེ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བར་ལ་སོགས་པ་ ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དང་བཅས་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་།།གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པས་བརྟགས་ན་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་སྔ་མའི་ས་ན་འཇུག་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ཡང་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ཀྱང་རང་གི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་འདོད་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་པས་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་མི་སྣང་ངོ་། །འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པའི་དངོས་པོ་ནི་མི་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་འདོད་པ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ན་ནི་ཐ་དད་པས་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་བཀབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲིབ་ པས་མི་སྣང་ན་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་དུས་ན་ཐ་དད་པ་མི་སྣང་སྟེ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་འབའ་ཞིག་ལས་མ་ཡིན་ཏེ་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་འཕེན་པས་ཀྱང་སྣང་ངོ་། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཚོགས་ན་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་ པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་ཐ་དད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་གཅིག་གིས་དོན་བྱེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་གཉིས་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་སྣང་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་གི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མའི་རྟ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ང་ནི་ཟག་པ་ཟད་དོ།
若謂唯是覺知亦非,因佛與菩薩及凡夫等皆為無漏種子所攝故。
若謂由知識差別故是,以各自證知觀察時無差別故。
若謂前位即是趣入亦非,因隨自所化而現種種故。
是故於此亦然,雖諸佛無別,然隨自所化而現種種故。
若如是則成一耶?此即所欲,因其自性故,一切時中唯一故。
如是則因有情慾而生故,一切時中隨欲如是生起。
然為自分別所障故不顯。
依欲之事物不應不顯,因唯以自欲為主故。
若不以自欲為主,則不應以差別而顯,因被覆故。
若為障所覆而不顯,則離障之時亦不顯差別,因彼無故。
因不僅由有情信解,亦由大願力而顯。
是故二者和合則成,余則不然。
又何故成就差別之愿?為成熟差別有情故。
如是於差別有情中,一者作順違之利益相違故。
若如是則由二因所成故,從一現種種。
因何知成種種?若非如是,則不成一切智。
非也,因彼因聚僅以彼量顯現遍知一切所知之理,然非勝義,如幻馬等。
若如是,我漏盡。
།ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འདི་ལེགས་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་དགོངས་པ་སྟེ། འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཚན་མ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ལ། འཁྲུལ་པའི་ ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དོན་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་། དེ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཤེས་པ་ ཉིད་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་དེ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། ། དེ་བས་ན་འདིར་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། སྤྲུལ་པའི་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མའི་སྐྱོན་ཉིད་དོ། ། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་མ་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པར་མཁྱེན་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ། མཚན་མ་ལ་དམིགས་པའམ་མཚན་མར་སྣང་བ་དེ་མི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་དང་སེམས་སོ་ཞེ་ན། གཟུགས་ལྟར་སྣང་བའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བཤད་པར འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་ལས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས་བྱུང་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྣང་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་ཉིད་ལས་མངོན་སུམ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ས་བོན་སྣ་ ཚོགས་པ་ཉིད་དོ།།དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ཅིའི་ཕྱིར་འོག་མ་མི་སྣང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་པའམ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་པ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་ན་ནི་གཅིག་ཡོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་འདི་ཡང་མ་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ།
若謂"今已遍知一切法義"等說法不應成立者,此是密意,此處是針對如實了知一切法之真實義而言。
若問若知一切相將如何?相是由無始業所成故為迷亂,緣于迷亂境故成迷亂境之識,非為智慧。
若謂彼即是智慧,則以了知如實義故名為智慧,彼由何成就?
若謂彼是妙觀察智,則彼即圓滿受用身之智,亦不成為化身,因離映象智故。
彼于彼亦相等。
是故此中除眷屬顯現外別無他。
若謂成就圓滿受用身,為差別化身事業故,則不然,仍有前過。
若知迷亂為迷亂,不迷亂為不迷亂,云何迷亂?應說緣相或現相非不迷亂。
若謂色與心,則因從如色顯現之種子所生故,善說也。
如是諸法由業輪所生,由彼現為種種故。
若謂彼種種是一性,則如是顯現之智顯現即是具現量之士夫種種種子性。
若謂由善業所成,則一切應具善業性,何故下者不顯?若謂即是智,則成差別或無差別。
彼由互相舍離故,除此外不能說他。
因彼等若不成因果自性,則一有無則無不成故。
複次,勝義中成二亦未遮止。
།དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་གཟུགས་མི་དམིགས།གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་མི་དམིགས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མི་དམིགས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་གྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གང་གིས་སྣང་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་མཐུས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྐུ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་། གསུང་དང་ ཐུགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བལྟའོ།། གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལུས་འདི་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་པོའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་གང་གིས་རང་གི་གནས་སུ་ལྷ་སོ་སོའི་ཡི་གེ་བསམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།། གང་གིས་བློ་དམན་དོན་དུ་རྒྱུད་ཆེན་འགྲེལ། ། ལེགས་བརྩམས་དེ་ལས་གསལ་བར་མ་གྱུར་པ། །དེ་འདིར་བདག་གིས་ཅུང་ཟད་ལེགས་པར་བཀྲོལ། །དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བལྟ་བར་གྱིས། །སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་བཤད། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།
因此,一切圓滿佛陀入于名為"降伏一切法金剛"之三摩地,不緣色,不緣色相,乃至不緣識,不緣識相等。
又復一切諸佛于勝義中無有非一智,因已通達一切法之真實性故,此為善說。
是故,以大願力而住於一切法無戲論三摩地時所現之眾生顯現,無論是一身或多身,以及種種語意,皆當視為大持金剛智慧之顯現而已。其餘易解。
"金剛阿阇黎於此身"等,是說初瑜伽身壇城,即于各自處觀想諸尊字等。
為利鈍根解大續, 善著論中未明者, 此中我今略善釋, 為利下根當觀之。
《明燈論釋》由阿阇黎聖天造畢。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
返回列表