返回列表

大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋 阿藍迦迦拉 斯登 藏汉

d1795 大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋 阿藍迦迦拉 斯登
D1795
@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། །ཤྲཱི་བཛྲ་མཱ་ལ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ཏནྟྲ་ཊཱི་ཀཱ་གབྷཱི་རཱརྠ་དྷི་པི་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ གྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ།དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་གཏུམ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཆགས་ཕྱིར་བདུད་རྩིའི་རོ་ལ་ངེས་བརྟེན་པ། །གང་ཞིག་མ་ལ་ཡ་རྩེའི་ལོགས་ལས་ལུས་ཀྱི་ནང་ ན་ཚིམ་བྱེད་ཅིང་།།གང་ཞིག་འཁོར་བའི་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་ནི་ཐབས་བསྟན་མཛད། །ཡུམ་བཅས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དེས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་ལེགས་སྟེར་གྱུར་ཅིག་།དཔལ་ལྡན་གསང་བ་ འདུས་ཉིད་ཀྱི།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི། །འགྲེལ་པ་མན་ངག་དྲི་མེད་ནི། །བཤད་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དག་བཤད། །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དངོས་རྒྱལ་བུ་དོན་ཐམས་ཅད་ གྲུབ་པས་ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫཱ་ནའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁའ་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།འདི་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མངོན་པར་དགའ་ བ་དང་།འོག་མིན་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་དང་། བདེ་བ་ཅན་དང་། མེ་ཏོག་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ནས་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་བུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལ། བསམ་ གཏན་འདི་ནི་རྣམ་དག་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་བས་དེ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བསམ་གཏན་དེ་དོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བར་སྣང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་རྣམ་པར་གཟིགས་ ནས།ོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་པྲ་ཎ་མེ་ན་བཛྲ་བནྡྷ་ནཾ་ཀ་རོ་མི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བསྐོར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ གསོལ་བ་བཏབ་པར་གྱུར་ཏོ།
梵文題目:吉祥金剛鬘大瑜伽續深義燈論
藏文題目:大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋深義解釋論
頂禮金剛薩埵!
誰為貪慾修習烈火瑜伽而確實依止甘露之味, 誰在邁拉雅山峰側使身內獲得滿足, 誰為清凈輪迴眾生而示現方便, 愿具母金剛薩埵賜予你們吉祥!
以吉祥密集為本, 名為金剛鬘, 無垢口訣釋, 善說于釋續。
此處,世尊金剛持的化身太子悉達多來到尼連禪河岸邊,入于名為"遍空顛倒三昧"的禪定中。
認為"這就是菩提"而安住。
其後,從極喜剎土、色究竟天、寶生剎土、極樂世界、具花剎土等佛土而來,對太子悉達多說:"
此禪定非清凈"等言語勸誡,於是他便捨棄了這個顛倒的禪定。
之後,他觀見虛空中遍滿一切如來,以"
嗡 薩瓦 達塔嘎達 嘎雅 瓦嘎 記達 扎納美納 班扎 班達南 嘎若米"
(梵文咒語:oṃ sarva tathāgata kāya vāk citta praṇamena vajra bandhanaṃ karomi,
意為"頂禮一切如來身語意金剛結")
作為禮拜繞行的前行,爲了宣說無顛倒真如體性的三昧之義,而向諸位世尊祈請。
།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་མ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བཞི་དང་། དམ་ ཚིག་དང་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་དབང་བསྐུར་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས།ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། རིགས་བརྒྱ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རིམ་པ་ལྔ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་མན་ངག་ཉེ་བར་ བསྟན་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཉེ་བར་གཤེགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་མན་ངག་གི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མངོན་དུ་མཛད་ནས་ནམ་ཕྱེད་ན་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བདུད་བཅོམ་པར་མཛད་ནས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ།རང་གི་སྐུའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྤྲོས་སོ། །ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་ལས་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་བཞི་དང་། མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་། ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་། རྒྱུས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང་བཅས པ་དང་།རང་གི་སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉེ་བའི་ཡན་ལག་བཅས་པ་རྣམས་ལས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་སྤྲོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའི་ངོས་ཁྱབ་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། འདོད་ཆགས་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་སྤང་བའི་དོན་དུ་ ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབྱེ་བས་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་ཉེ་བར་བསྟན་ནས།གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སླར་ཡང་ཚེ་དང་ལྟ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐལ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ གཟིགས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་པ་དེ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞུང་གི་ཚད་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའམ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བརྒྱུད་ནས་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འོངས་སོ།
其後,諸世尊以化現大手印壇城為前行,令弟子住于預備階段,發菩提心,以四灌頂、授予誓言與戒律為前行,以及具有詳細分類的第四灌頂來灌頂。
示現三種三昧、百種分類、五次第的次第口訣之後,諸如來各自返回其佛土。
其後,世尊釋迦獅子因為前諸世尊所傳授的口訣利根之故,現前證悟,
于午夜成就圓滿正覺,
于黎明時降伏魔眾后前往兜率天宮,從自身的大種等化現出七寶所成的無量宮殿。
從自身五蘊中化現五如來,從地等界中化現具眼等四俱生母,從眼等六根、一切肢節及筋脈中如其所應化現色金剛女等五位連同八位菩薩,從自身的主要肢節和次要肢節中化現十忿怒尊。
其後,向以彼為主尊的遍滿虛空的壇城輪中的世尊祈請后,爲了斷除貪慾者的貪慾,
以離貪的分類示現四種種姓,宣說了二十五千頌的大密集續。
其後,又觀察到被壽命、見解、煩惱、福分、眾生五濁所遍滿的眾生界,向彼等壇城諸尊祈請后,
宣說了名為吉祥密集的略續之王,其文量為一千八百頌,具有十八品。
此續由結集者金剛手或文殊師利傳承後來到人間。
། དེ་ལ་རྫོགས་ལྡན་དང་གསུམ་ལྡན་དང་གཉིས་ལྡན་དང་རྩོད་པ་ཅན་གྱི་དུས་སུ་ཞལ་གྱི་གདམས་ངག་དང་། རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་ཡན་ལག་གི་རྒྱུད་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །གཞན་དག་ནི་རྩོད་པའི་དུས་འདི་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི ཕྱིར་ཉུང་ངུའི་རྩ་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡན་ལག་གི་རྒྱུད་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཕྱོགས་འདི་ཡང་འོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པ་ཅན་གྱི་དུས་སུ་ཤེས་རབ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་བསྟན་པ་དེ་ཡང་འདུས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆོ་ག་ལྔའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཆུང་ཞིང་ཆུང་ལ། གཏི་མུག་ཆེ་ཞིང་ཆེ་བ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་གནས་སུ་དཔལ་སྒྲོན་མ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པར་ཁྲུས་ལན་གསུམ་བྱེད་པ དང་།གོས་ལན་གསུམ་བརྗེ་བ་དང་། འོ་མ་དང་ཐུག་པ་ཟ་བའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པའི་དབང་ལྔ་པོ་རྣམས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་ཆུང་ཞིང་གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཁྱབ་འཇུག་ལ་མོས་པ། རྗེའུའི་རིགས་ཀྱི་རིགས་ ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་བསྟན་པས།བསྙེན་གནས་དང་འདྲ་བའི་ཐུན་མོང་བ་བཅུ་གཉིས་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་བར་དུ་སྨྱུང་བ་དང་ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྔོན་ གྱི་རང་དང་འདྲ་བར་དབང་བསྐུར་སྟོན་པར་བྱེད་པ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ཙམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་མཛད་པའོ།
對此,有人說在圓滿時、三分時、二分時和爭鬥時期有口傳教授、根本續、支分續和釋續等入門。
其他一些人則說,就在這爭鬥時期,為攝受一切眾生,世尊在宣說略本續之後立即宣說了支分續和釋續等。
這種說法也是合理的,因為在爭鬥時期,由於眾生智慧低劣,世尊宣說根本續的詳細分類是必要且有用的。
世尊所宣說的這些續集中在五種儀軌續的合集中,即:事續、行續、瑜伽續、大瑜伽續和瑜伽母續的分類。
其中,對於貪嗔小而愚癡大的婆羅門種姓眾生,在三十三天處示現為吉祥燈生等,主要教授五種權續,
以三次沐浴、三次更衣、飲用牛奶和湯等行為為主。
其後,對於貪嗔小而愚癡極大、信仰遍入天的剎帝利種姓眾生,世尊宣說了吉祥毗盧遮那現證菩提行續,
從十二近住戒到二十四戒,主要教授齋戒、沐浴等行為,如前相同地教授灌頂,僅教授生起次第,這是在色究竟天處所作。
།དེའི་རྗེས་སུ་གཏི་མུག་འབྲིང་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་འབྲིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གདུལ་བའི་ དོན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཐོབ་ནས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེང་གེའི་ཁྲིར་གྱུར་པ་ལ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་བཞུགས་ནས།འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་སེར་སྣས་གནོན་པའི་དབང་པོ་དང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་ པོ་དང་།མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཨེ་ལ་བི་ལ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་དང་། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། འགྲོ་བ་འདུལ་བ་དང་། དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི།གཙོ་བོར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་མ་ལུས་པ་སྟོན་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་དང་བཅས་པ་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དེ་ཉིད་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དགའ་ བྱེད་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ལྷའི་བུ་ནོར་བུའི་འོད་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ།།དེ་ནས་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྒོ་གླེགས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་ བསྐུར་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ།།དེ་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ཀྱིས་བདུད་འདུལ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་མཆོག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཆེ་ཞིང་། གཏི་མུག་ཆུང་བའི་རྗེའུ་རིགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོར་དབང་བཞི་སྟོན་པ།རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཨུ་རྒྱན་དུ་ནུབ་ཀྱི་རི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་འདུལ་ བའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་གཉིས་བསྟན་པར་མཛད་དོ།
此後,爲了調伏具有中等愚癡、中等貪嗔的眾生,爲了調伏剎帝利種姓,獲得大毗盧遮那之身,在須彌山頂上,以往昔願力所成的獅子座上,以白頂尊身安住。
爲了調伏被貪嗔癡吝所壓制的帝釋天、大自在天、未生怨王和伊拉鞞羅,依次宣說了金剛界、三界勝、調伏眾生、一切義成就等四種覺悟本性的壇城,即吉祥真實集續王。主
要教授完整的金剛上師灌頂,在生起次第之上附帶教授修習明點瑜伽。
此後,在同處宣說了吉祥金剛頂續。
其後,以歡喜者釋迦牟尼之身,為調伏天子寶光而宣說了凈除一切惡趣續。
然後在須彌山頂的門扉講堂內,以金剛手之身,為調伏密主金剛手而宣說了金剛手灌頂續。
之後在他化自在天,以金剛薩埵之身,為降伏魔而宣說了吉祥大勝續。
此後,依于貪嗔大而愚癡小的剎帝利種姓眾生,主要對兜率天眾教授四灌頂,包含二次第的密集續。
其後在烏金國西方山上,世尊以吉祥金剛薩埵之身,主要通過十忿怒尊門來調伏十方護法,宣說了十二千頌金剛鬘續和略金剛鬘續二者。
།དེའི་རྗེས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་རི་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་དཔལ་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་གྱི་ རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ།།དེའི་རྗེས་སུ་ལྷ་མོ་བཞིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རི་བོ་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་དཔལ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བས་བསྟན་པར་མཛད་ དོ།།དེའི་རྗེས་སུ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་གཏི་མུག་ཆུང་ཞིང་ཆུང་བའི་གདོལ་པའི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རིམ་པ་གཉིས་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དང་། གཙོ་བོར་དབང་བཞི་སྟོན་པ་དང་། ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་བཞི་དང་བཅས་པ་གནས་གཙང་མ་འཕགས་པའི་གནས་སུ་བསྟན་པར་མཛད་དེ། རྒྱུད་བཞི་པོའི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདིར་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཉིད་དུ་མ་ག་དྷཱར་བདུད བཞི་འདུལ་བའི་དོན་དུ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་བསྟན་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་རྒྱུད་བཤད་པའི་རྒྱུད་དང་བཅས་པ་བསྟན་པར་མཛད་དེ།དེའི་ཡང་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱུད་སྡེ་ལྔའི་ནང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་ རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཨུ་རྒྱན་དུ་ནུབ་ཀྱི་རི་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ཆུང་ངུ་བསྟན་པར་མཛད་དེ།ལེའུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དྲི་བ་དང་ལན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་གཉིས་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ བའི་རྒྱུད་སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའམ་འཇམ་དཔལ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ཐུགས་ལ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ངག་དང་པོ་གླེང་གཞི་ངག་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དང་ལྡན་པ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། གླེང་གཞིའི་ངག་གི་དགོས་པ་དང་། གླེང་གཞིའི་ བསྡུས་པའི་དོན་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཏོ།
此後,應如來祈請,世尊以吉祥金剛薩埵之身,在雪山中人群中宣說了吉祥授記密意續。
其後,應四天女祈請,世尊在掘山頂上宣說了吉祥四天女所問續。
此後,在恒河岸邊,以大小二分宣說了吉祥智慧金剛集續。
其後,依于極大貪嗔而極小愚癡的旃陀羅種姓相關的眾生,
世尊宣說了吉祥大小勝樂輪續的分類,主要教授二次第、主要教授四灌頂,
以及以智慧為主的四種解釋續,在凈居天處宣說。
因為此處不需要四續處所的詳細分類,故未說明。
此後,在此贍部洲摩揭陀,為調伏四魔而宣說了吉祥喜金剛大小續及其解釋續。
因為其處所分類等也不需要,此處未說明。
因此,此處從五續部中,具大悲的世尊在烏金國西方山上宣說了略金剛鬘續,以六十八品為體性,以八十二問答為體性而宣說。
此中二次第的宣說次第是主要內容。
其中,首先金剛鬘續的結集者金剛手或文殊,將續部一切義置於心中,首先宣說了這樣的序分等言詞。
此中有三義:序分言詞的必要、序分的攝義及其支分義。
།དེ་ལ་དང་པོ་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དབུགས་དབྱུང་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པས་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཉན་པ་པོར་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །བསྡུས་ དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྟོན་པ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་རྣམས་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་བཤད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། གཉིས་པ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་ཡི་གེའི་དོན་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཟླ་བ་དང་། ས་བོན་དང་། ལུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫོགས་པའི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་ནི། མཐའ་དྲུག་གི་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འདི་དག་གི་ཞེའམ། འདི་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་མི་ཟད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་གཉིས་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོའི་ཁུངས་ཀྱིས་ཨེ་བཾ་གི་ཚིག་།ཀུན་གྱི་གཞི་དང་ཕ་མ་ནི། །ཡི་གེ་གཉིས་དང་དེ་བཞིན་བསྟན། །ཡི་གེ་ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ། བཾ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི བཤད་པས་བརྗོད་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་བོན་ངོ་བོས་གང་སྤྲུལ་པ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་ལོ་མཆོག་།མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དུས་གང་ཡིན། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་གནས་ལ་བཞུགས།།འདི་ཡི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་འདིར་བདེ་ཆེན་པོ། །བཙུན་མོ་ལེགས་སྦྱངས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ལེགས་སྦྱངས་པདྨ་བྷ་ག་ཡིན། །བཞུགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེར། །ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ ཀྱིས་གནས་པའོ།
其中首先,對聽聞者生起安慰,護持世尊教言,
以獲得可信教誡而顯示自身為殊勝聽聞者。
所謂攝義,即具足五種圓滿:
以"如是"等所示的事業圓滿;
以"我聞"等略示眷屬圓滿;
以"一時"等表示時間圓滿;以"世尊"等表示說法者圓滿;
以"一切如來身語意精華金剛妃子佛母中安住"等表示處所圓滿。
其中支分義有二:
第一是四種解釋,第二是外內本性的解釋分類。
其中在解釋文字義時,應以五種圓滿解釋:
即如所說的真如、月亮、種子、身體差別的圓滿佛陀,安住在所說量宮殿中,應隨順六邊解釋而了知通達。
此後,捨棄"此等之"或"由此等"等無盡,對"如是"二字,以帝釋所問經為據,以"誒啵"詞:"
一切之基及父母,二字如是而宣說,誒字即是成為母,啵字即稱為父"等解釋宣說后,隨後說"我聞"。 "
種子體性所化現,諸天之中輪最勝,最極歡喜時即是,一時之義如是說。
具足八種自在尊,安住大樂之處所,此之五蘊即佛陀,一切如來即是此。
彼之本性身語意,金剛心中此大樂,善修妃子大手印,善修蓮花佛母是。
安住金剛持有者,以明點相而住也。"
།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་དོན་གྱི་བཤད་པས་དོན་བསྟན་ཏོ། །སྦས་པའི་དོན་ནི་ལེའུ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དགུ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ནི་དགོངས་ པ་ལུང་བསྟན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས།རྒྱུད་ནི་བདག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས། །གསལ་བ་འགའ་ཞིག་དུས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །འདིར་ཡང་རྒྱུད་འདི་ཕལ་ཆེར་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་།རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གླེང་གཞི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཤད་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བས་རྒྱུད་མ་ལུས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཀྱིས་སྡུད་པ་པོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་སྣང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྡུད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཁོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་། རྗེས་ སུ་སྤྱོད་མ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཁོར་གྱིས་སོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡིན་ གྱི་སྟོན་པ་པོ་ལས་ཐོས་པ་སྡུད་པ་པོས་སྡུད་པར་བྱེད་དེ།དེ་བས་ན་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འོག་ནས་སྡུད་པ་པོ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་སུ་མ་ཡིན་པ་ཐོས་པའམ་གཞན་དུ་ཐོས་པ་ལ་སྡུད་པ་པོ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་བདག་གི་བླ་མ་དང་དེའི་ བླ་མ་རྣམས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དུས་གཅིག་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་འདི་ཐོས་ལ་གཞན་དུ་ནི་གཞན་དག་ཐོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སྡུད་པ་པོ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ གཅིག་ལ་སྟེ་དུས་གཞན་དུ་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།དེས་ན་རྒྱུད་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་གསུངས་སོ།
以如是等一般含義的解釋來顯示義理。
隱義則隨順第五十九品,
以"誒為殊勝智慧"等所安立,將在下文解釋。
究竟義則隨順密意授記續,
以"續我如是聞,某時極明顯"等來解釋。
此處,由於此續多成為共同續的解釋,故應隨順大瑜伽續和瑜伽母續來解釋緣起。
其中,首先在外解釋方面,
以"如是"表示結集者意欲以詞緣攝集顯示一切續義,宣說續義攝集。
如此,"如是"即如其所集,意為非增益與損減。
"我"即以自身為主的眷屬如來、同行母、隨行母、菩薩及忿怒相。
因此,如下文將說,是以自身為主的眷屬。
"聞"並非證悟,是宣說自身現證成佛之法,結集者從說法者所聞而結集,故以"聞"字表示下文的結集者。
非親聞或他處所聞,結集者即成為量。
因此,說"我親聞"表明並非從我的上師及其上師處所聞。
為何如此?故說"一時",一時即在某一時聞此,而在他處聞其他,以此顯示結集者多聞。
又"一時"即在一時,因為在其他時並未如此宣說,由此說明續難得。
།ཡང་ན་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་ཐོས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ལས་རྒྱུད་བསྟན་པའི་ངག་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་ལ་བདག་གིས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ བཟུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིས་ནི་སྤོབས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་སྡུད་པ་པོ་ལ་བསྟན་ཏོ། །སུ་ལས་ཐོས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཞུགས་པ། དེའི་ཚེ་དྲུང་ནས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ།།དེ་ལ་བདུད་བཞི་བཅོམ་པའམ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་མོ། །ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་རང་གི་ལུས་ལ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་མོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རྣམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་མོ། །བགེགས་བསྐྲད་པའི་དུས་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་ཕུར་བུས་བཏབ་པས་རྣམ་པར་ བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་མོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དབང་ཕྱུག་ཚང་བ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཚང་བ་སྟེ། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གྲགས་པ་ཚང་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པའི་སྒྲ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཚང་བ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཚང་བ་སྟེ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་ མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འབད་པ་ཚང་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཆེད་དུ་ཡང་འཁོར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ཇི་ལྟར་གཤེགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་དང་། དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་སོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །ནམ་མཁའི་གཏོས་ ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཐམས་ཅད་དོ།
或者"一時聞此",即當從世尊蓮花口中聽聞宣說續部語言之時,我於一剎那間無增無減地領受,此為其義。
這表明結集者具足圓滿辯才。
從誰處聽聞?為此說"世尊"。
當世尊住于殊勝處所時,從其面前聽聞,此為語義。
其中,由於降伏四魔或具足自在等六種功德,故稱世尊。
由修空性故降伏死魔。
由遍知自身具有三十二尊性之壇城輪相故降伏蘊魔。
以五如來相遍知五煩惱故降伏煩惱魔。
于驅除障礙時,以橛擊十方帝釋等世間護法故摧毀天子魔。
如是,世尊具足自在,因為斷除一切煩惱及習氣和所知障。
同樣,世尊具足智慧,因以無我相遍知一切法。
具足名聲,因以唸佛門而獲得普遍聞名之聲。
具足吉祥,因為一切種中為一切眾生謀利。
具足色相,因無與倫比的相好莊嚴諸肢體。
具足精進,因為乃至為一眾生亦住于無盡輪迴。
住於何處?為此說"一切如來"等。
由如實而去、如何從輪迴中去即如是趣向無住涅槃、如何去即如是成就,故為諸如來。
由遍滿虛空界故稱"一切"。
།ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ། བསྡུ་ན་རིགས་ལྔ་དང་འབྲེལ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ དག་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དག་ལ་འདུས་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་རྣམས་ནི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བྷ་ག་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རང་ བཞིན་རྣམས་སོ།།དེ་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གནས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་བཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྟེང་དུ་ཡཾ་རཾ་བཾ་ལཾ་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་ པ་ལས་སྐྱེས་པ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དང་ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རིག་མ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ་དང་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས པའི་གདན་གི་སྟེང་དུ་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་གནས་པ་བཞིས་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་གནས་པ་བཞི་ནི་གང་ཞེ་ན། སྟོན་པའི་གནས་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གནས་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོན་པའི་གནས་པའོ། །གང་ཞིག་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པའོ། །གང་ཞིག་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གནས་པའོ། །གང་ཞིག་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གི་ གནས་པ་སྟེ།ཕྱིའི་བཤད་པའོ། །ནང་དུ་ཨེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་། དེའི་མཚན་མ་དང་། དེའི་རྩ་བ་དང་། དེའི་རིག་པའོ། །བཾ་ཡིག་གིས་ཐབས་དང་། དེའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། དེའི་རྩ་བ་དང་དེའི་རིག་པའོ།
既是一切又是如來,故為一切如來,簡言之,即與五部相關者。
彼等之身語意即是寶生、不空成就等,如其所應攝於毗盧遮那、無量光等中,故為三密之自性,因為一切攝於其中。
彼等之心要體性金剛佛母即眼等佛母。
彼等之佛母即法生印之自性。
"住于其中"即住于其所依宮殿中。
此將顯示:空性修習之後,從大金剛持之變化所生法生印之上,
從YAṂ RAṂ VAṂ LAṂ種子之變化所生不空成就語自在與意自在及寶生佛偕佛母之變化所生風火水地壇城之上,
從毗盧遮那之變化所生宮殿之上,日月等座墊之上,當世尊安住時我聞,此為其義。
"安住"即以四神足而住。
其中四神足為何?
即說法安住、威儀安住、等持安住、內正安住。
其中世尊一切語業即說法安住。
一切身業即威儀安住。
凡於禪定三昧等持中一切意業自然等持,彼等即等持安住。
凡於趣近天等時自性清凈之意業即內正安住,此為外解。
內解中,"E"即是智慧及其相、其根本、其明。
"VAṂ"字即是方便及其相、其根本、其明。
།ཐིག་ལེས་ནི་དེ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།འདིས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཚོན་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཨ་ཧཾ་གི་ངོ་བོས་རྒྱུད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་ངོ་བོས་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚོན་པའོ། ། ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཛག་པའི་དོན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཚོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཅིག་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། །གཞན་ནི་ཟླ་བ་རྫོགས་པ་འདྲ། །མཁའ་འདྲ་གང་ཞིག་འདི་དག་གི། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ། །གང་ཞིག་ཟླ་བ་རྫོགས་པ་ལྟར། །དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚོན་པའོ།།དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་གསུངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཟང་བའི་དུས་དང་ངན་པའི་དུས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དུས་ཉིད་དང་། །སྣ་ཡི་བུ་ག་གཉིས་ནས་ནི། །འོངས་པ་བཟང་པོའི་དུས་ཞེས་བརྗོད། །སོང་བ་དུས་ངན་ ཞེས་བརྗོད་དོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེ་བཞིན་འགྱུར། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་སྤངས་པ། །འབྱུང་དང་འཇུག་པ་སྤངས་པ་དང་། །འགྲོ་དང་འོང་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དུས་གཅིག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དགའ་བ་གསུམ་འཇོམས་པར་ བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའམ་དྲུག་རྣམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་དེ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་ པ་ཅན་རྩ་གསུམ་མོ།།དེ་ཉིད་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་རྩ་གསུམ་པོ་དེའི་དབང་གིས་རྩ་གཞན་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་རྣམས་ནི་ལས་དང་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བྷ་ག་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་འབྱུང་གི་ལྟེ་བའི་གནས་རྣམས་ལ་གང་ གི་ཚེ་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོས་གནས་པ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ནང་གི་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་གླེང་གཞི་བཤད་ནས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས། ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།འདི་ཙམ་ཉིད་དུ་གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པའོ།
以明點即與彼等正相應,故能體驗明點體性之大樂。
此亦以勝義大樂體驗為前導而表法身。
"我"字以阿含(AHAṂ)之體性,以續部與智慧次第之體性,以四明點之體性,於四輪表示圓滿受用身。
"聞"字以流瀉義表示化身。
如雲:"一如虛空,一如滿月,如空者即是諸救護者之法身,如滿月者即表圓滿受用身。"
"一時"即說不可思議時。
如雲:"善時與惡時,不可思議時,從兩鼻孔出為善時,入為惡時,不可思議亦復如是。
離命與勤勉,離出入,解脫來去,非謂一時。"
"薄伽梵"表示摧毀三喜之俱生。
"一切如來"即攝七萬二千脈之四輪或六輪,因為是一切如來之自性。
彼等之身語意即是攝彼等之相三脈。
此即心要,因由此三脈之力生其他諸脈。
其體性金剛佛母即事業印、三昧耶印、智慧印之體性。
彼等之佛母即於世俗諦中法生臍處,當以明點體性安住時我聞,此為詞義。
此為內解。
如是解說序分后,欲說廣說圓滿眷屬,故說"無量"等。
因不能僅以此量度故為無量。
།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོ་ལེན་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་རིམ་པས་རྫོགས་པའི་སྐུར་བརྗོད་དོ། །དེའི་དོན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སྤྲོས་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་དང་ཟླ་བ་ལ་ སོགས་པའི་རིམ་པ་དང་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་བཞུགས་པ་ནི་གནས་པ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་རོ།།དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་། རབ་ཏུ་འབྲེལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་སྐུ་གསུམ་ གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་དགོངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་རོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བ་ནི་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྣམ་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲག་ཁྲིག་ནི་ས་ཡའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ནི་འབུམ་མོ། །དེའི་གྲངས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་བཅད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ངག་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་མེད་པ་སྔར་བཤད་པའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ། རྒྱས་པར ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་རླུང་གི་གྲངས་ཅན་དང་བསྡུ་ན་ཡང་རླུང་བཅུའི་རྣམ་པའི་གྲངས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་དབུགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལ་གནས་པར་འགྲོ་བ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ ཐུག་པར་འགྲོ་བའོ།།དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་བཞུགས་པའོ། །འདིས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཉིས་མེད་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་ རྣམ་པར་བྲལ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི།སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེས་དགྱེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བའོ། །དེས་ཁ་འབྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའོ། །མཆོག་ནི་ཁྱད་པར་ འཕགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ།ཞལ་གྱི་པདྨ་ནི་གང་གིས་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུའོ།
所謂大手印,因為領受大樂故為大手印,以非極深和極深次第說為圓滿身。
為此現前圓滿廣大續中,修持金剛、月等次第及百種分類,凡是現證彼等而安住者,即是如是。
無量金剛部相應之菩薩以咒門行持,菩薩即具三身相而心意所在者即是如是。
彼等之億為十萬之相。
彼等之兆為百萬之相。
其數百千為十萬。
以其數量斷分與俱,此為詞義。
云何?故說"一切亦"。
關於大手印現證,大手印即語光明自性無相,以前說之詞故。
因此現證即是獲得之方便。
廣說則以具一百零八風數,若攝則以十風相數為表徵,以入等三數為前導,為二萬一千六百息之體性。
住于彼處者即現前,即至修持最極。
住于彼即安住于現前。
此說示現前金剛唸誦之菩薩。
複次云何知?故說"無二大樂"。
無二即離能取所取,遍及一切有情之大樂光明心之相,其體驗即由顯現等三智門而了知,以此歡喜即殊勝樂。
由此開顯即極廣大。
殊勝即超勝之體性,蓮花面即彼等如是。
།འདིས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་ གཉིས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེ་མཐོང་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དག་གིས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་སྤོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ། དོན་དམ་པ་དེ་མི་སློབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དམ་ཚིག་ནི་ སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ།དེ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་རང་དབང་ཅན་ཏེ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་པ། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདིས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ།
此說明心遠離波羅蜜多等之詞義。
如是"一切法"等,彼一切法即蘊等如十二幻喻,如十二幻喻之相體驗即智慧。
見彼即為現前,故名加持次第波羅蜜多之義。
複次關於"無分別智慧",無分別即以手印與三昧次第,自性光明智慧即一切空性之體性。
彼即真如,因為是斷除習氣性之聚集體性故無顛倒。
趣向彼即趣向轉變等之義。
此說示現證菩提次第之究竟性。
如是關於"無上"等,無上大金剛持即雙運之相,勝義彼無學故。
其三昧即有學無學體性雙運現前之方便,因不離彼故。
彼自在即自主,即加持次第與現證菩提次第二者無別體性之善巧,由彼等現前者之詞義。
此說示雙運次第之究竟性。
།དེ་ལྟར་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མདོར་བསྟན་པར་མཛད་ནས། དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཡན་ལག་གཙོ་བོ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་ཇི་ཙམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་དང་ ལྡན་པའི་འཁོར་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འདིས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བགྲང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། དམ་ཚིག་ཉམས་ པ་རྣམས་ལ་དེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སླར་དམ་ཚིག་སྟེར་བའི་ཕྱིར་དང་།འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པར་བསྒྲུབས་པས་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ་དེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་འདུན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་དོན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དམ་ཚིག་གཉིས་པ་འདིས་ནི་ བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ།།ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཞེ་སྡང་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་ཡུལ་གང་ཞིག་ཐ་མལ་པའི་ ང་རྒྱལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ།།ཡང་ན་འདོད་ཆགས་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཞེན་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་པས་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ།
如是略說圓滿眷屬后,欲說其廣釋之主要支分,故說"與圓滿壇城輪數量相等之眷屬眾如是"等。
此說明現前所數。
"三昧金剛"者,因一切事業性故為一切三昧之體性,以其瑜伽對破誓者重授三昧故,以清凈行蘊成就故不可違越,故三昧金剛即成就義。
"菩薩"者,菩提即三身體性,因如實了知一切法故。
其中"薩埵"即具有現前意趣欲樂者稱之。
"大菩薩"者,"大"即利他,具有彼薩埵者稱之。
此第二三昧說明具足自他二利圓滿。
"忿怒金剛"者,忿怒即忿怒清凈,因是真如體性故。
彼即金剛,因是空性體性故。
或因對識蘊境及凡夫我慢起忿怒故為忿怒,亦為金剛,因極清凈法界智慧故,忿怒金剛即不動佛。
"貪慾金剛"者,因貪慾清凈故是貪慾亦是金剛,因空性體性故為貪慾金剛。
或貪慾即對想蘊無始凡夫分別之執著,彼亦是金剛,因妙觀察智故,貪慾金剛即無量光佛。
།རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་གང་ཞིག་རྟག་པ་ཞེས་འཛིན་པ་དེས་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཡང་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེའོ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཡང་ན་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་མཐོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་ཉིད་དོ།།ས་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲ་བའི་རང་བཞིན་སའི་ཁམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སའི་ཁམས་ནི་སྤྱན་མའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ལུས་ལ་སྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་སྟེ། དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སའི་རྡོ་རྗེ་ ནི་དེ་ཉིད་དོ།།ཆུ་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཤེར་བའི་ངོ་བོ་ཆུ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཆུ་རྡོ་རྗེ་ནི་མཱ་མ་ཀཱིའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་གཤེར་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཆུ་སྟེ། དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་ཕྱིར་ཆུ་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་ཉིད་དོ།།མེ་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མེ་སྟེ་དེའི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྔོན་བཞིན་མེ་རྡོ་རྗེ་གོས་དཀར་མོའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་དྲོ་བ་ནི་མེ་སྟེ་དེའི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྔོན་བཞིན་མེ་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་དོ། །རླུང་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རླུང་ངོ་། །དེའི་རྡོ་རྗེ་ ནི་སྔོན་བཞིན་མི་དམིགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རླུང་རྡོ་རྗེ་སྒྲོལ་མའོ།།ཡང་ན་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རླུང་ངོ་། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རླུང་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ།
"常金剛"者,對身境色蘊執為常者,彼亦是金剛,因通達空性故,常金剛即毗盧遮那。
或因映象智慧體性恒時安住真如故為常,即毗盧遮那,亦為金剛,因是其體性故為常金剛。
"智慧金剛"者,智慧即平等性智。
既是智慧亦是金剛,因通達受蘊空性故,智慧金剛即寶生佛。
或具七慢高舉相之智慧亦是金剛,因是體驗空性之體性故,智慧金剛即是彼。
"地金剛"者,因通達堅硬自性地界為空性故,地界即白衣母。
或自身中堅硬者即是地,因通達無所緣故,地金剛即是彼。
"水金剛"者,濕性體即諸水,彼等之金剛因是空性體驗故,其中水金剛即摩摩基。
或屬於自身之血等濕性自性即是水,彼等金剛因體驗空性故,水金剛即是彼。
"火金剛"者,暖性自性即是火,其金剛如前,火金剛即白衣母。
或住于自身之暖即是火,其金剛如前,火金剛即是彼。
"風金剛"者,因動性自性故為風。
其金剛如前,因通達無所緣故,風金剛即度母。
或由自身成就之來去等即是風,于彼通達空性故,風金剛即是彼。
"菩薩摩訶薩"者如前。
།དེ་ལྟ་བུའི་ གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་ལྷ་མོ་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེའི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རིགས་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ནི་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རིགས་ནི་རྒྱུད་སྡེ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ལས་ཀྱི་ རིགས་ལ་བརྟེན་པས་མ་ལུས་པའི་རིགས་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་།ལས་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ཇི་ཙམ་དང་ལྡན་པ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་རྣམས་སོ། །རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རིགས་སོ། །དེ་ དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བར་བྱས་པའི་ཁྲག་ཁྲིག་ནི་ས་ཡའོ། །བརྒྱ་ སྟོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལྟར་གཙོ་བོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ནམ་མཁའི་སྒྲས་ནི་རྣ་མཆོག་གི་ནང་ན་གནས་ པའི་ནམ་མཁའ་བརྗོད་དེ།དེར་འགྲོ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ནི་སྒྲ་སྟེ། སྒྲ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་ནམ་མཁའ་ སྟེ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།
如是"成為主尊"者,即五如來與四天女成為主尊者們。
"與大誓言種姓相連"者,大誓言即大金剛持。
與其種姓相連者,意為從其種姓中真實生起之義。
或大誓言即事業金剛。
因以受持一切佛誓言等為前行,通過二次第之聞思修而獲得其果位故。
其種姓即依止與彼續部相連之事業種姓,欲趣入無餘種姓故,及具一切事業性故。
若問具有幾數?故說"七萬二千菩薩",因七萬二千脈清凈故,是方便智慧之體性故。
菩薩之詞義前已說訖。
複次,"與大種姓相連之百千俱胝那由他菩薩"者,"複次"即其他諸者。
"大種姓"即大金剛持種姓。
"與彼相連"即具彼種姓者。
"菩薩"即行持密咒道行者。
彼等差別即以十萬數遍行,以如是數目差別分類之俱胝即百萬。
"百千"如前。
如是廣說主要后,為說其支分之釋,故說"譬如"等。
關於"行於虛空"等,虛空之詞說耳內所住虛空,行於彼虛空之行空即聲,意為聲金剛體性菩薩之語。
"菩薩"等如前。
"虛空廣大"者,其中虛空即虛空,具離障礙之相。
།དེ་ལ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ནི་བསྐྱེད་འགགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་སྟེ་ཡུལ་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའི་དྲི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ ལ་ནམ་མཁའ་ནི་སྣའི་ནམ་མཁའོ།།དེ་ནས་དྲིའི་ཡུལ་བསྣམ་པའི་ཕྱིར་དྲི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནམ་མཁའི་སྒྲས་ནི་གཟུགས་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ལུས་བརྗོད་དོ། །དེའི་རེག་པས་ནམ་མཁའི་རེག་པ་སྟེ་རེག་རྡོ་རྗེ་མའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཚམས་ རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཚམས་ནི་གཟུགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་རོ་སྟེ།དེ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་བསྡུས་ན་འགུགས་པའི་ཕྱིར་མཚམས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་རོའོ། །དེ་ཉིད་རོ་རྡོ་རྗེ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་ལྔ་རབ་ཏུ་ བསྟན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བསྟན་པ་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་བཟང་པོ་ནི་དགེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །རྡོ་རྗེ་ སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་སྙིང་པོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་སའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟར་རྣོ་བའི་བློ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བློ་གྲོས་སོ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་བླང་དོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལག་ན་གང་ལ་ཡོད་དེ་དེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བས་ན། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གོ། །རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་དང ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ནམ་མཁར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བས་ན་དམ་ཚིག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་གོ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
其中"廣大"即生滅之違品所在者,彼即虛空廣大,即境色。
此即菩薩色金剛之義。
"虛空香"者,其中虛空即鼻之虛空。
因從彼嗅香境故,意為香金剛。
"虛空觸"者,虛空之詞說不緣色之相身。
由其觸故虛空觸,意為觸金剛母之體性。
"由方位解脫"者,方位即與色相應之味,從彼解脫即攝召故,由方位解脫即味。
此即味金剛母之義。
此說五種隨行。
"金剛薩埵"者即普賢,因金剛薩埵是其異名故。
于具金剛教法心要者,薩埵即具有利己利他事業相,善即具德者,彼即金剛薩埵。
"金剛心"者,意為地藏。
金剛即勝義空,地界之體性。
亦是金剛,故為金剛心。
"金剛慧"者,意為文殊。
具如金剛般銳利之慧者,即金剛慧。
"金剛手"者,金剛即取捨智慧之本性,手中有彼者即金剛手。
"金剛王"者,此如金剛般以教法本身以大悲利益世間而顯現,故金剛王即觀世音。
"金剛誓"者,即虛空藏之語。
以金剛空性相說為虛空。
于彼真實趣入故為誓,即金剛誓。
"金剛法"者,意為慈氏。
།རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པའི་ཆོས་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལོངས་ སྤྱོད་པ་ན་བཟློག་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་དོ།།འདིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོའི་འཁོར་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྤྱི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཕིགས་པར་དཀའ་བའི་སྤྱི་བོར་གནས་པའི་གཙུག་ཏོར་གང་གི་ལག་པ་གཉིས་ན་ ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྤྱི་བོའོ།།རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་སྒྲས་ནི་གཤིན་རྗེ་ལ་བརྗོད་དེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྣམ་པར་གནོན་པ་ནི་གང་གིས་ གནོན་པ་དེ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པའོ།།རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སྤྱི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སྒྲས་ནི་ཤེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །དེས་མེ་ནི་མེ་སྟེ་ལེ་ལོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ། །གཙོ་ བོར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བརྗེད་ངས་པ་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་སྒྲ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རྣམ་པར་དག་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སྒྲའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ པའི་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ།གཙོ་བོར་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་འདེབས་པས་གོ་ཆའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཆོས་སོ། །རྣམ་ རྟོག་མེད་པའི་དམ་ཚིག་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིམས་ལ་སོགས་པའི་ནད་ཉེ་བར་ཞི་བས་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ནད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་འདའ་ བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་དམ་ཚིག་གོ།
如同金剛般,于意中一切希求圓滿之法,因於未來時宣說故為金剛法。
"金剛受用"者,即除遣一切障礙之語。金剛即空性自性諸煩惱。
于彼等以真實道自性智慧受用時,具有遮止者即金剛受用。
此說菩薩體性之眷屬。
"金剛頂"者,意為頂輪轉輪王。
如金剛般難以摧毀之頂上住頂髻,其雙手所持者即金剛頂。
"勝力降伏"者,意為般若殄滅。
其中降伏之詞說閻魔,因極為真實故。
彼之降伏即由何所降伏,彼即勝力降伏。
"無分別頂"者,即般若殄滅。
無分別之詞說為智慧。
彼火即火,因破除懈怠故。
"無分別聲"者即蓮花殄滅。
因主要不為貪等所染故。
因遮止忘失故為無分別。
亦是聲,因其清凈住于無量光部故為無分別聲。
"無分別法"者即障礙殄滅。
因主要是對治嫉妒等散亂故,既是無分別亦是法。
因以橛擊障礙故為甲冑體性,故為無分別法。
"無分別誓"者,意為不動。
因息滅疫等病故,遮止不信等分別故為無分別。
亦是誓,因息滅病等故不應違越,故為無分別誓。
།དགའ་བ་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བགེགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེ་ལོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པས་སེམས་ལ་དགའ་བ་ཐོབ་པས་དགའ་བའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་ རྗེ་ཡང་ཡིན་པས་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེའོ།།རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུག་པ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རབ་ ཏུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེའོ།།འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སེལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཡིན་པས་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དུག་གསལ་བར་བྱེད་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དཔག་ཏུ མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱིས་གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་ཚོགས་དང་ཐབ་ཁུང་དང་། །གཏོར་མ་འདུས་པའི་རིམ་པ་དང་། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གྲགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་དགའ་བ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག ཏུའོ།།བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
"喜金剛"者,意為欲王。
因破除一切障礙,斷除懈怠違品,心獲喜悅故為喜。
既是喜又是金剛,故為喜金剛。
"極喜金剛"者,意為青杖。
因遮止一切怖畏,生起殊勝喜悅故為極喜。
既是極喜又是金剛,因空性體性故為極喜金剛。
"貪金剛"者,意為大力。
因除空行等過失,是真實之貪故為貪。
既是貪又是金剛,故為貪金剛。
"俱生金剛"者,意為妙臂王。
因顯明動靜之毒,是俱生體性故為俱生。
既是俱生又是金剛,故為俱生金剛。
"複次"者,即由彼等部類。
"無量"者,因數量不可測故。
"于金剛乘深信"中,金剛乘即咒乘。
如說:"壇城眾及火坑,供食會集次第等,如是七種真實相。
"于彼深信者,即具有歡喜者,是為于金剛乘深信,即由彼等。
"菩薩"等如前。
"與諸信樂咒行者俱"者,即一起。
"安住"者,與前行相連。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་སྣོད་དུ་བྱས་པའི་ཡན་ལག་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཅོམ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་ བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལེགས་པར་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའོ།།ཡང་ན་བདེ་བའི་ཐབས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྐོར་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུད་སྡེ་ རྣམ་པ་ལྔ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་གིས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ནི་ཀུན་ནས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་སམ། རྣམ་པ་ལྔའི་སེམས་ཅན་གྱི་ དབྱེ་བས་སོ།།མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ནི་གང་གིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་གིས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལ་ཕྱིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་སྦྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསོད་ནམས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ ཀའི་ཡན་ལག་གོ།།འདིར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་གྱི་སྐབས་དང་རིམ་པ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་གི་བཤད་པ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཁོར་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་ནས་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ རྣམ་པ་ཅན་དང་།རྒྱས་པར་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཁྱབ་པར་གནས་པའོ། །ཞལ་འཛུམ་པ་དང་བཅས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་གྱི་པདྨ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། འཆད་བཞིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་གྱུར་པའོ།
如是以二種方式顯示圓滿眷屬后,為宣說世尊示現神變,為顯示令眷屬成為法器支分的其他時分,故說"複次"等。
"世尊"者,"勝"即斷除貪慾等,因降伏四魔,具足自在等功德,故為世尊。
"善轉法輪"者,即善妙地轉動法輪。
或者,以受用五種欲妙樂方便為相的轉動,即以對治貪等煩惱的法輪形相,以五種續部教法為相,故稱為彼。
"佛陀事業究竟圓滿"者,即善妙圓滿,或以三界中所行有情差別,或以五種有情差別。
"究竟"者,即達到最極之終點。
"佛陀事業"者,即以利他為相,故稱為彼。
"福德智慧資糧極圓滿"者,即善妙一切種圓滿的福德智慧為相,故稱為彼。
其中,外三波羅蜜中佈施為相者為福德,禪定與智慧為相者為智慧,精進是二者之支分。
此中,三摩地於三處及五次第中,應當依師口訣了知福德智慧二資糧之解釋。
"于彼眷屬"者,略說即三十二尊壇城形相,廣說即遍滿虛空體性。
"含笑"者,即面蓮綻放,因具有將要宣說神變之意趣故。
"安住"者,即處於。
།དེ་ ལྟར་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་འཁོར་རྣམས་སྣོད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། འོད་ ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་བཀྱེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་སྤྲོས་པར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འབྲེལ་པའི་སྐུ་ལ་གནས་པ་ལས་ སོ།།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་གཙོ་བོ་དང་བཏགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་ བའི་འོད་གསལ་བ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་ཀྱང་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་ས་བཅུ་གསུམ་པའི་སའི་ངོ་བོ་ཇི་སྐད་དུ། དང་པོའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ནི་བག་ཆགས་སུ་གཏོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་འགགས་པས་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་སོ། །གཞན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་སྟེ།དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་རྩ་དང་པདྨའི་རྩའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་གཉིས་པོ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མཆོག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འབིགས་ པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྲེང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནོ།
如是顯示其他教授時分后,為使眷屬成為法器而放光,故說"爾時"等。
即世尊現笑之後。
"世尊"如前所說,與"放大光網"相連。
意為放射智慧自性光明聚。
從何處放射?
為此說"從一切毛孔",實際是從住於世尊身上。
做何事?為此說"入于金剛鬘現等覺儀軌三摩地"。
其中金剛鬘有主要和假名二種差別:
金剛即以現等覺次第所得之光明,依大瑜伽續之密意。
依瑜伽母續之密意則是體驗勝義俱生。
二者皆為第十三地之體性,如說:"以初業瑜伽"等。
金剛鬘即百六十種習氣性集滅盡的空、極空、大空三種智慧體驗之相續。
此即現等覺,因為以一味法身自性滅盡一切分別故。
此即儀軌,即入于如是名稱三摩地中以三摩地與手印為相之方便一心專注之殊勝時分。
他空性智慧金剛鬘中,空性即密金剛脈與蓮花脈。
智慧即由二者正和合所得之勝義世俗心相實點俱生。
此即金剛,因為能破一切分別故。
其鬘即菩提心相續。
།དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཏེ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཁྱེར་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དབུགས་ཀྱི་རིམ་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྲེང་བ་ནི་རྒྱུན་དེ་དགའ་བ་གསུམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། རླུང་རྣམ་པར་ རྒྱལ་བས་ངག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལེའུ་གསུམ་པ་ འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དོན་ངེས་པ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱའི་མིང་། །དེ་ཡང་ས་ནི་བཅུ་གསུམ་པ། །དགའ་བ་བཞི་པ་དོན་གྱིས་གནས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བདེ་ཆེན་པོ། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །སྐལ་ བཟང་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་མཐའ།།རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ཞལ་གྱི་ཡུལ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་སྟོང་ཉིད་དང་། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གསང་པད་རྩ། །རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་།ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེ། །ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་མཚར་བ།།རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཕྲེང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་མཉན་པར་གྱིས། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དོན་སྡོམ་པ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་སྦས་པ་ནི། །གང་ཡང་རུང་ ལ་བརྗོད་མི་བྱ།།མི་ཕྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེར་གསུངས། །དེ་ནི་དབུགས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཕྲེང་བ་རྒྱུན་ནི་མི་འཆད་པ། །དགའ་བ་རབ་བསྐྱེད་བདག་ཉིད་ཅན། །རླུང་རྣམས་ཀུན་ལ་འབིགས་བྱེད་པ། །རླུང་ལ་འབིགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ ཤེ་ན།དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གྲངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།
由此所得現等覺即大樂相勝義樂之行相。
此即儀軌,為趣入無學道之方便,入于如是名稱三摩地,如前所說。
或者,金剛即不可分之智慧,因以氣息次第為標誌而先行成就故。
其鬘即其相續能生三喜之因。
此即現等覺,因以勝氣能顯現語真實性故,能持菩提心故。
此即儀軌如前所說,意為入于如是三摩地。
如將在第三品中所說:"
金剛鬘義決定,名為金剛鬘,即是第十三地,第四喜實住,
一切空大樂,超越語行境,遠離一切二,瑜伽士勝緣,瑜伽母面境。
" 又于彼中說:"
金剛智慧空性及,說名為金剛鬘,空性金剛密蓮脈,金剛界自在尊,
智慧最勝大安樂,俱生稀有妙,彼金剛復能,破諸分別眾所知,
彼等鬘相續,菩提心金剛。
複次諦聽此,金剛鬘義攝,諸續中隱密,不應隨意說。
不可分說金剛,彼即氣息眾所知,鬘即相續不間斷,能生極喜自性者,能破一切氣,氣不能破彼。
" 複次做何事?為此說"於是觀視廣大菩薩眷屬",因數量等不可測故稱廣大。
།ཆེན་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། ། གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བལྟས་ནས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འོད་ཀྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་བཀྱེ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལའོ། །སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣོད་དུ རུང་བ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ།གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྣོད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་མི་དགོས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་འབྲེལ་པ་སྣོད་དུ་རུང་བ་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བརྗོད་པར་འདོད་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཙོར་གྱུར་ པའི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཉིད་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཁྱབ་པར་གནས་པ་རྣམས་སོ།།རེག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐུ་ལ་སོགས་པ་འབེབས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རེངས་པ་དང་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་འཕགས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འོད་གསལ་སྔོན་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་དང་གང་དང་འབྲེལ་པས་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདྲ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཐབས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་གཏོས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལའོ།
大即寶珠、旃檀等菩薩眷屬之眾相。
"觀視"即觀看。
為何放大光網?為此說"為令彼等堪為法器",即對五種菩薩而言。
"為令堪為法器"即為宣說金剛鬘續,為生起堪為法器性故。
雖然已斷障礙的菩薩們不需要成為法器,然而為表明未來時期上師與弟子之關係須先令成為法器,故以此為主的彼等堪為法器性並非過失。
"彼大光網"即世尊毛孔中所放五色智慧光明之聚。
"彼等大菩薩"即遍住虛空界者。
"觸及"即具足觸受。
"獲得最勝喜"即以降下身等為先導,經歷僵硬、大天與聖音階段,
以明光為先而得斷除煩惱。
云何及與何相關?為此說"譬如",為顯相似而舉喻,即如具無二瑜伽之世尊金剛持。
意即以外印相應入定,以離能取所取相之明光現前的世尊、摧毀分別之大金剛持。
"爾時"即菩薩們經由光網獲得最勝喜之剎那。
"彼等菩薩"即遍滿虛空量者。
།དེ་དག་ཉིད་ཚིམ་པ་དང་དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་ཚིམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ སྤངས་པས།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་གོམས་པས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བའོ། །དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བཞི་བཅུ་སྤངས་པས། སྣང་བ་ཆོད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའོ། །མགུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བདུན་སྤངས་པས་ སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ།།ཚིམ་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་ནི་ཚིམ་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་སྟེ་དེས་སོ། །བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་སྔོན་དུ་བྱས་པ་མ་ལུས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པས་འཁོར་སྣོད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བརྗོད་ནས། འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཡང་དེའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རེག་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་དེའོ།།མཛོད་སྤུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུའོ། །བསྡུས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉེ་བར་བསྡུས་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྨིན་མཚམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཞུགས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །སླར་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་སོ། །ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ ལྕགས་ཀྱུ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་འོད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།ཉེ་བར་སྤྲོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་ནས་སོ། །སླར་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་སྤྱི་བོ་ལའོ། །ཉེ་བར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། ། ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་རེག་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་སྤྲོས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནི་རྒྱལ་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལའོ།
"彼等滿足、歡喜與悅意"中,滿足是指斷除三十三種自性聚,由修習咒印次第之相特徵方便而生起現相智慧之樂。
"歡喜"是指斷除四十種自性聚,生起現相斷絕之智慧。
"悅意"是指斷除七種自性聚,極為生起現相近得之智慧。
滿足、歡喜與悅意即是滿足、歡喜與悅意。
"昏厥"是指以明光為先導,生起一切根門之趣入。
如是放光令眷屬成為法器之本質宣說已畢,為說收攝光網故而說"爾時複次"等。
"世尊"已如前釋。
"彼大光網"即以觸及菩薩們而令獲得最勝喜之大智慧自性光明聚之光網。
"眉間"即眉心處。
"收攝"即趣入,因光網之事業圓滿故。
"複次收攝"即令入于眉心中央。
"復從金剛道"即從世尊方便金剛道。
"大鉤狀光"即智慧自性猶如鉤狀之大光明體性。
"放射"即放出。
"復從金剛道至頂輪"即他人不見之頂髻處。
"出現"即趣入。
云何作已?為此說"彼如是觸及"。
"彼"即從金剛道放出之光網。
"如是者"即對已得勝利之菩薩們。
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་གསུངས ཏེ།ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཁ་དོག་ལྔའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་སྤྲོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོར་ཞུགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་སླར་ཡང་རང་གི་སྙིང་གའི་ལྟེ་བའི་བུ་ག་ནས་སྤྲོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སྙིང་གའི་ལྟེ་བའི་བུ་ག་ནི་དབུས་ཀྱི་གནས་སུ་པདྨ་དང་ཟླ་བ་དང་། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེས་སྤྲོས་ཏེ། རང་གི་སྙིང གའི་དབུས་ནས་སྤྲོས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རང་རང་གི་གདན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་པདྨའི་གདན་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པས་དབྱེ་བར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྦྱོར་བར་མཛད་དེ་རྒྱལ་བ་རྣམས་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དེའི་མིང་གཞན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་བརྗོད་ནས་དེ་སད་ པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲོས་པས་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་ལ་རེག་ནས་ཇི་ལྟར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པའི་གནས་སྐབས་བྱེད་པའི་མཐར་ཐུག་པས་འཁོར་སྣོད་དུ་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། ད་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སློབ་མའི་བྱ་བའི་ཡན་ལག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་རྩོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ ནས་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཁོར་རྣམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་བསྟོད་པས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ།
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་གསུངས ཏེ།ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཁ་དོག་ལྔའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་སྤྲོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོར་ཞུགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་སླར་ཡང་རང་གི་སྙིང་གའི་ལྟེ་བའི་བུ་ག་ནས་སྤྲོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སྙིང་གའི་ལྟེ་བའི་བུ་ག་ནི་དབུས་ཀྱི་གནས་སུ་པདྨ་དང་ཟླ་བ་དང་། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེས་སྤྲོས་ཏེ། རང་གི་སྙིང གའི་དབུས་ནས་སྤྲོས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རང་རང་གི་གདན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་པདྨའི་གདན་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པས་དབྱེ་བར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྦྱོར་བར་མཛད་དེ་རྒྱལ་བ་རྣམས་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དེའི་མིང་གཞན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་བརྗོད་ནས་དེ་སད་ པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲོས་པས་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོ་ལ་རེག་ནས་ཇི་ལྟར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པའི་གནས་སྐབས་བྱེད་པའི་མཐར་ཐུག་པས་འཁོར་སྣོད་དུ་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། ད་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སློབ་མའི་བྱ་བའི་ཡན་ལག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་རྩོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ ནས་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཁོར་རྣམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་བསྟོད་པས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ།
注意此處是斷點重試開始位置,可能需要清理此位置之前的一次翻譯
怎樣呢?因此說"如同金剛串"。
就像金剛串放射五方佛本性的五色光芒串,首先攝收一樣。
這樣展示收攝光網后,爲了說明令諸菩薩安住各自處所,所以說"複次"。
從頂輪中進入的光網復從自心中央孔放射,即是自心中央孔在中央處以蓮花、月輪和"吽"字加持之處放射。
從自心中央放射,諸菩薩各自於座位上,即是以月輪、日輪、蓮座等差別分開之處,世尊令其相應,諸佛安住。
什麼樣的菩薩呢?因此說"大樂"。
大樂是光明勝解的另一種稱謂。
所謂"體驗"即是了知。
做什麼呢?因此說"誦金剛吽字"。
誦如是咒音即是爲了令其覺醒的方便。
另外即是體驗彼大樂,世尊放射大光網觸及后,如何體驗最勝喜,以彼大樂無煩惱相續,即是相續。
如是令諸菩薩安住各自處所的階段最終成就法器后宣說,現在為顯示已成法器弟子支分開始讚歎世尊,所以說"爾時彼等"等。
菩薩即是眷屬們,與"正贊世尊"相連。
教主大金剛持以讚歎而生歡喜。

注意:這段文字中出現的咒語"吽"(ཧཱུཾ)的四種形式如下: 藏文:ཧཱུཾ 梵文天城體:हूं 梵文羅馬拼音:hūṃ 漢語字面意思:吽
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་ཡིད་ཅན་ཟག་ པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སེམས་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ།།གཞན་ཡང་ཆུའི་གཏིང་ནས་ཐོན་པ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་ཤེས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ཆུ་ཀླུང་གི་དབུས་ནས་ལངས་ཏེ་དགའ་བ་དང་བཅས་ པར་རློམ་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་རོ།།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཆོ་འཕྲུལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སྟེ། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གོ་ འཕང་ངལ་སོ་བའི་ངོ་བོ་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས་སོ།།གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མིག་གདངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གནས་ཀྱང་མིག་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་མཛད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དབྱངས་གཅིག་གིས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ དངོས་སུ་བསྟོད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིས་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟོད་པ་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཡུལ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་ བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་ནི་རང་གི་དགའ་བ་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེས་རྒྱས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ་ཞེས་བོད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་ལྔ་པོ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པས་མྱང་བ་ནི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །རང་གི་འཇུག་གནས་ཐམས་ཅད་དུ། །སོ་སོར་སྡུད་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། །འདོད་པའི་སོ་སོར་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བསམ་གཏན་གཏན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རོ་གཅིག་ངལ་བསོ་ཀྱེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་དུ འོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་གཅིག་པའི་གོ་འཕང་ལ་ངལ་བསོ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་ངལ་བསོ་བ་སྟེ་དེའི་བོད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ངག་གི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འདས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་རྣམ་ པ་གསུམ་ལ་ཐ་དད་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྟོག་པས་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།
怎樣呢?因此具喜悅心者以體驗無漏大樂而生歡喜心。
另外"如從水底出現"是說,了知世尊大光網的大自性后。
如同有些人從河中央起身而生歡喜自得一樣。
做什麼呢?因此說"大神變"等。
世尊大金剛持的大自性神變即是神通變化,從放光門中見到殊勝果位休息本性的大神變。
另外"極其睜眼"即是雖然安住也極其開眼。
如何讚歎呢?因此說"以一音"。
如是顯示世尊開始讚歎后,現在爲了直接宣說讚歎,所以說"世尊"等。
"俱生喜所充",此說明以別解脫本性讚歎世尊,其中於五境由諸根所取的俱生即是自喜所取相的本性。
所充即是圓滿的稱謂。
為什麼呢?因此"一味受用"是說,通達五境無差別而受用即是享受。
如說:"十根一切處,各自入住時,名為別解脫,受用諸欲樂。
" 爲了禪定,說"世尊一味休息啊",爲了于具三種相的可意等色等休息於三如來相的一味果位。
即休息而如是稱呼。
因此說"超越語言行境",因為於三種境無有差別執著的分別而超越聲音和分別境界。
།དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ཉམས་མྱོང་ དགའ་བ་ནི་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མིང་ཅན་གྱིས་ཡང་དག་བདེ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་འཆར་བའི་རིམ་པས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་ནི་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བསྟན་ནས།འཛིན་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བདུད་རྩི། །རོ་སྟོན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཀྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨེ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མ་བྱས་པའོ། །བདུད་རྩིའི་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་དང་འདྲ་བར་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའོ།།དེས་གཏོར་བ་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོས་གཏོར་བ་ལ་དེ་བོད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ སྐྱོབ་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་བསྟན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ལྟར་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ད་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་རྣམ་པ་ལྔས་བསྡུས་པའོ།།སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་བསྟན་པ་ལ་གསལ་བ་མཛད་པ་ལ་གཟུང་བར་བརྩོན་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་རོ་གཅིག་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསུམ་པོ་སྟོང་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་སྐབས་ལའོ། །དེ་གཅིག་པ་ནི་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅུ་གསུམ་པས་བསྡུས པའོ།།དེས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པས་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是通過禪定門顯示讚歎后,現在爲了通過氣功門顯示,所以說"由世尊自身"等。
自身體驗喜樂即是以風和識為名的真實樂,因為以四輪顯現次第而得自在。
三行即是具有入、住、出本性者,對此如是稱呼,即是呼喚。
如是顯示命氣和功用后,爲了說明執持心自性光明相,所以說:"
奇哉俱生甘露,示味大悲尊啊。"
"奇哉"是驚歎。
"俱生"是無作。
"甘露味"是說如同甘露般心光明相。
"示"是顯現那個的相,對於以俱生甘露味示者的呼喚也如是稱呼。
"大悲"是爲了顯示自己所證心光明相救護性而對他人顯示的大悲。
如是從顯示心光明自性執持門。
現在爲了通過顯示自加持次第門而說證悟,所以說"世尊"等。
"一切有情"是由五種補特伽羅所攝。
"為有情"是于顯示如幻身而作明瞭而精進取。
爲了通過自性光明執持門說讚歎,所以說"彼三即一味"等。
三者即空、極空、大空相的真如智慧等一味是在一切空的階段。
彼一即是不共他的第十三大手印所攝。
由彼分別即是因現證彼而斷除具習氣位的自性聚故。
།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། བཅོམ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་ཆེ་ལ་དགྱེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་ པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་པ་རྣམ་པ་ལ་དེ་དགྱེས་པ་སྟེ།དེ་ལ་བོད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མདུད་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་མཛད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདུད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ གྱི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མདུད་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སྟེ།དེ་ལ་བོད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བརྗོད་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་ མཚར་བའོ།།ཡུལ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་ནི་དགྱེས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་བྱེད་པས་ན་དགའ་བ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་སྐལ་བཟང་མཛེས་པར་མཛད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འགྲོ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའོ། །སྐལ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོའོ། །དེས་ ན་མཛེས་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁོ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ཏོ། །བསམ་གཏན་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། ཨེ་མའོ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒྲ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་སྔགས་ ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མགུ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་མགུ་བ་གསོལ་བའོ། །ཡང་ན་དགའ་བ་ནི་ཡུལ་ ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དགའ་བའོ།།ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་བས་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །བར་མའི་ཡུལ་མཐོང་བས་གཏི་མུག་གི་རྣམ་པར་དག་པས་མགུ་བ་སྟེ། དེ་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་ཉེ་ བར་བསྡུ་བ་ནི།ེ་མའོ་སྔགས་ནི་རབ་རྒྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའོ།
爲了顯示雙運相隨念,所說:"世尊喜大瑜伽。
"既是瑜伽又是大,故為大瑜伽,即世俗諦與勝義諦無別相中喜悅,對此呼喚如是稱呼。
"斷除一切結"者,一切結即是具有差別分別相者,因為特別斷除故為斷除一切結,對此呼喚也如是稱呼。
如是通過六支瑜伽門對世尊說讚歎后,爲了說明彼之攝要,所說:"奇哉"是驚歎。
由緣五境而生大喜是喜悅的特相。
由作彼故為作大喜。
因此即"令眾生善緣莊嚴",眾生是三界。
"善緣"是執境體性。
因此莊嚴,即令一切瑜伽士瑜伽女受用。
此說明收攝的攝要。
禪定攝要即說:"
奇哉金剛乘安樂"等。
金剛乘聲如前已說。
金剛乘即咒乘之喜是于境正依性之本性。
由彼極喜是具身樂相。
滿足是施予一切有情心所生樂而極喜滿足祈請。
或者,喜是見可意境而貪慾清凈為喜。
由見不可意境而嗔恚清凈為極喜。
由見中庸境而愚癡清凈為滿足,彼祈請如前。
命氣和功用攝要即說:"奇哉咒得廣大"。
咒是三字相。
彼廣大即是與入等三風相應體性。
།དེས་རང་བྱུང་གི་གོ་འཕང་ནི་རང་ཉིད་ལ་གནས་པའི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་མཚོན་པ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ གོ་འཕང་སྒྲུབ་པ་པོའོ།།ཡང་ན་རང་བྱུང་གི་གོ་འཕང་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པས་བསྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སེམས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་ པ་མེད་པ་སྟོན་པར་མཛད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་སྟེ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་ཤིན་ཏུ་ གསང་བ་གསང་བའི་བདག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལས་ཀྱང་གསང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པ་དག་གིས་འོད་གསལ་བ་ལས་རྫོགས་པའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས པའི་སྐུའོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་བསྟན་པས་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་མཆོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།མཆོག་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་སྣང་བ་ནི་དེ་ལ་མོས་པ་དེ་འོད་གསལ་བར་ བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐ་དད་པའི་སྤྲོས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདེན་པའི་དོན་ནི་གསལ་མཛད་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། ། བདེན་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའམ་སློབ་པའམ་མི་སློབ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱེད་དྲིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དྲིན་གྱིས་བདག་པོའི་དབང་གིས་སོ།
彼自生果位即是顯示修行者自身所住氣輪,即修持自生果位者。
或者,自生果位即以光明相修持,如是為顯示執持心光明體性故,說:"
奇哉甚深法。
"因為甚深法體性即是心光明故。
"示無所緣"者,無所緣即是離入識、煩惱識及阿賴耶識所緣之義,為顯示此故而作開示。
為顯示加持體性執持攝要故,說:"奇哉極密密主尊。
"密即是修習生起次第所得咒體相。
較彼更密即是剎那及逆次第由光明圓滿的加持身。
"大金剛持"是以十二幻喻表示故。
"主尊"是以示現如幻身成辦他利故。
為顯示自性光明體性執持攝要故,說:"奇哉最勝覺。
"最勝即離聲聞等菩提相的圓滿菩提,是現證次第所得空性。
彼理即是能得因三摩地與手印次第相。
彼顯現即是于彼勝解令光明相而作顯示。
為顯示雙運體性隨念攝要故,說:"奇哉離諸戲。
"因為從差別戲論中解脫故。
"明真實義"者,真實義即是因果無別或有學無學差別而作顯示。
"蒙您恩"者,即由教授者世尊金剛薩埵恩德主尊力故。
།བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པོ་ཐོབ་ཏུ་རུང་བའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་བོད་པའོ། །ལམ་ལོག་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་རྩོད་པའི་དུས་ན་ཤེས་རབ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ ཐེག་པས་མྱུར་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་རྣམས་སོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་སོ། །ལམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་པ་གསུམ་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྡོ་ རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བཀོད་པའོ།།འཇིག་རྟེན་མུན་འཐོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལམ་ཐོས་པས་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་གྱི་ཐབས་ལའོ། །སྦྱོར་བར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། འོད་ཟེར་སྤྲོས་པས་སྣོད་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ། །དམ་ཚིག་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམ་ཚིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྟེ། ཉོན་ མོངས་པ་ལྔ་དང་།ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་རིམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་མི་འདའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཉི་མ་དང་འདྲ་བས་ན་ཉི་མ་སྟེ། གཙོ་ཆེར་གསལ་བར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྟེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྣོད་དུ་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྩེ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་འོད་གསལ་བ་དང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"我等"即是諸菩薩。"金剛薩埵果位"即是可得六如來。
"獲得"即是證悟。
"怙主"即是對彼之稱呼。
"入邪道"即是現今爭論時期,因智慧微劣故,以離貪乘無法速得解脫故。
"我等"即是諸眷屬。
"怙主"如前。
"您"即是教授者金剛持。
"于道"即是安置於大乘密咒道三種行為為主而得大金剛持果位。
"世間昏暗"即是因聞世尊種種道法而混亂故。
"我等"即是諸菩薩。
"怙主"如前。
"智慧光明"即是法身體性光明方便。
"令入"即是趣入,因放光令成法器故。
"您"即是世尊。 "三昧日"中,三昧即是五如來,因以五煩惱、五蘊清凈次第而現前五智體性不違越故。
彼即是金剛,因是空性體性故。
彼等如日故稱日,因主要作明照故。
"大手印義"中,大手印即是現證次第體性無相。
彼即是義,即是果體性,開示即是以放光令成法器故。
"頂禮"即是向三身體性世尊。
"於世尊"如前。
"大手印悲性"即是空性與大悲體性光明、加持不二身之自性之義。
།དག་པ་གཉིས་མེད་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དག་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཁའ་སྟེ་ནམ་མཁའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཟླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རི་བོང་གི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སློབ མའི་བྱ་བ་བསྟན་ནས།སླར་ཡང་དེའི་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་འཁོར་གྱི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ བཅུས་སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྔགས་པ་བྱས་ནས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཅིག་པས་རང་གི་གདན་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་འཁོད་ནས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་འདུས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོའི་དགོངས་པས་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་བྱས་ནས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ ནོ།།དྲི་བར་འདོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཅིག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གཅིག་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལའོ། །སེམས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་ ཉན་པར་འདོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒྲའོ།།དེ་ལ་དྲི་བར་འདོད་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཞན་ཡང་འདར་བ་དང་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་དབུགས་གཡོ་བ་དང་བཅས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདར་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ གཡོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ།།བ་སྤུ་ལྡང་བ་ནི་སྤུ་ལངས་པའོ། །དེ་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངོ་བོ་དབུགས་དབྱུང་བ་འཇུག་པ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅེས་ གསུངས་ཏེ།ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་སོ།
關於"清凈無二虛空",清凈即是以二種清凈。
無二即是離能取所取二者。
彼即是虛空,即是天空。
其中菩提月即是菩提體性兔之標記之義。
如是以二種方式成為法器的弟子之行為已說明后,為再次宣說其行為,故以其支分眷屬意趣了知為前行,為顯示欲自在故,以"等等"偈頌而說,即以前所說十偈。
"讚歎世尊已"即是作讚頌已。與"一心專注于自座月日體性"相連。
若問做了什麼,故又說"複次集會",即以祈請世尊者之意趣而於一處集會。
若問是何等菩薩,故"金剛鬘明說"即是攝於第十三地。
"如何"即是以何種方式。
"體性"即是自性。
"欲問"即是於世尊前。
"一心專注"即是一心,即于金剛鬘續之祈請。
"一心"即是因意趣相同故。
"極為歡喜欲聞語"即是極為歡喜之語即是與大樂體驗相順之聲。
于彼欲問即是專注于所求。
又"具有戰慄及毛豎及氣動"中,戰慄即是全身震動相。
毛豎即是汗毛豎立。
彼氣息即是殊勝體性氣息出入之諸相,于彼即如是稱。
又若問做了什麼,故說"再三向世尊頂禮",即是作再三頂禮等。
།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །རང་གི་སྟན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སེམས་རེ་དོགས་ དང་བཅས་པས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་རྒྱུད་ཉན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་དགོངས་པས་དེ་ལྟ་བུར་སྒྲས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཁྱེན་ནས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ འབྲེལ་པའོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ སླར་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ།སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ལས་སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །རང་གི་རིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའོ། །ཕྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པའི་ངོ་བོས་སྤྲོས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་གནས་པས་སྒེག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་འཇིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཔའ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །བདུད་རྩིའི་རོ་མྱང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ རྔམ་པ་དང་ལྡན་པའོ།།དྲག་པོའི་མཚོན་ཆ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བའི་བཞད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཞད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བགེགས་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པ་དང་བཀའི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བ་ལ་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་འཇིགས་སུ་རུང་དང་ལྡན་ པའོ།
關於"菩薩",即諸佛及地藏等諸菩薩。
"于自座"即如前。
"具有希望憂慮心而住",即是為聽聞世尊續部而作祈請之意趣,故以如是聲音表達。
"而住"即是安住。
"世尊"即是導師。
"彼等之"即是諸菩薩之。
"如是了知心之分別"中,以心差別之神通知諸菩薩意趣已,與"入于大手印瑜伽"相連。
大手印即是本性光明之相。
其瑜伽即是瑜伽,具有與智慧平等入定之特徵。
于彼隨入即是入定之義。
又若問做了什麼,故說"複次",即是相對於前者。
"入于金剛鬘現等覺三昧"如前已說。
又若問做了什麼,故說"從密金剛",即從自身方便金剛隱沒於密處。
"世尊"即是摧毀分別者。
"自明妃"即是金剛界自在母。
"出現"即以三面六臂體性顯現。
若問如何,故說"具足嫵媚等韻味"等。
其中與世尊雙運而住故具嫵媚韻味。
因不懼分別故具勇猛。
因品嚐甘露味故具威嚴。
因持猛利武器故具暴烈。
因寂靜微笑相故具笑容。
因遣除障礙等及轉法輪之肢體運動故具可怖。
།རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སར་པ་སར་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དོན་དམ་པར་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞི་བའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ ཤེ་ན།དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སྤངས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཆ་བྱད་དོ། །སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་སོ། །སྒེག་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་བཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རང་གི་རིག་མ་ལ་འཁྱུད་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྡོ་རྗེ་ དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའོ།།དེ་ལྟར་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་བསྟན་པར་མཛད་ནས། ད་ནི་འཁོར་རྣམས་ལ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སླར་ཡང་དེ་ རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྔར་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སྤངས་ནས་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཉམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་གཟུགས་ཅན་ཉིད་དུའོ།།མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་ཏེ། ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ནས། དེ་ལ་འཁོར་རྣམས་ཡང་དག་པར་འཁོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ། མིག་གདངས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སྤངས་པའི་ངོ་མཚར་བས་མིག་གདངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དང་འདྲ་བ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རི་མོར་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་གསུངས་ ཏེ།ཇི་ལྟར་རྩིག་པ་ལ་རི་མོ་མཁན་གྱིས་བྲིས་པའི་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་དང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུའོ།
因本性即是大悲體性故具慈悲。
因成為顯現新新壇城輪之因故具稀有。
因勝義無相故具寂靜韻味。
又若問做了什麼,故說"是故自身舍離離欲相"。
"自身"即是自己。
"離欲相"即是釋迦牟尼之形相。
"舍離"即是令不顯現。
"持具嫵媚等韻味之相"如前已說。
若問世尊如何,故說"擁抱自明妃"。
為欲界眾生故,與世尊母金剛界自在母一起獲得無二瑜伽之後得。
如是以遍知眷屬意趣為先,示現欲自在已,今為顯示令眷屬生稀有,故說"複次彼等"等,即是相對於前所示神變。
"彼等"即是在眷屬中的諸菩薩。
"如是"即是舍離離欲相而具足嫵媚等韻味之相。
"見已"即是觀見已,默然無語,與"于彼眷屬皆安住"相連。
因不能以語言表達故。
又若問如何,故說"生稀有而目睜",意即因舍離離欲相之稀有而目睜。
若問與何相似,故說"如繪畫",即如畫師於牆上所畫之人等不能言說表達一般。
།དེས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཇི་ལྟར་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ལྟ་བུའི་དབུས་སུ་སྔོན་གྱི་ཆ་ ལུགས་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་བསྟན་པ་ལ་ངེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགོངས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་ འགྱུར་སྙམ་པའོ།།དེ་ལྟར་འཁོར་རྣམས་ལ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྤྲོ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་རྣམས་ལ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་བསྟན་མ་ཐག་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།རྗེ་བཙུན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་འདི་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།།རྗེ་བཙུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེ་ན། རང་གི་རིག་མས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མས་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་བསྐུལ་བའོ།།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལས་ ཤེ་ན།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མགོ་བོ་དང་། མགྲིན་པ་དང་སྙིང་གའི་གནས་རྣམས་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །ཡང་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་གནས་བརྒྱད་དུ་ཀུན་ནས་རེག་ནས་ངག་གིས་དེ་བརྗོད་པའོ། །སེམས་ཀྱིས་དེ་བསྐུལ་བའོ། །ོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཡིད་ནི་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཨཱཿའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཨཱཿཞེས་བྱའོ།
這表明如下:世尊釋迦牟尼斷除一切障礙,如何在如是眷屬壇城中央捨棄昔日形相,而現起不應具有的嫵媚等韻味之相而入住。
或者認為世尊示現如是相必有某種特殊密意。
如是示現令眷屬生稀有已,今為說三字放光故,說"爾時世尊"等。
"爾時"即是示現令眷屬生稀有之後。
"世尊"如前已說,與"說此尊勝金剛大種性心要"相連。
"大金剛"即是諸如來,因為是大空性體性故。
彼等之種性即是彼等之續。
彼等之心要即是能生之因。
"尊勝"即是因為於一切咒中成為主尊而具大力故。
"說"即是宣說。
若問是何等世尊,故說"由自明妃勸請",即是金剛界自在母作祈請而勸請。
若問做了什麼,意即以大手印瑜伽攝持,以入定為先,經驗自性光明入住之相。
若問從何處,故說"從彼身語意金剛",即是依次於頭部、喉部和心間處。
或者從自身八處遍觸而以語言說彼,以心勸請彼。
"嗡阿吽"中,"嗡"即是離義之心的意思。
"阿"即是因以阿字相體性表示本來未生諸法而如實了知故。
།ལུས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ངག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡི་གེ་གསུམ་སྤྲོ་ བ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་སྤྲོ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་དེ་སྐད་གསུངས་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུའོ། །འདི་གསུངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་དང་།རིག་མ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །རིག་མ་ ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་མའི་དབྱེ་བས་དགུའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པར་མཛད་པས་ན་རིག་མའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དོ། །ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཤིན་ རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་རྣམས་སོ།།འདི་རྣམས་ལ་གཉིས་ལྡན་གྱི་བསྡུ་བའོ། །ཕྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་བར་གྱུར་པའོ། །གང་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་སྒེག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ལེན་པའི་སྐུ་ལས་སོ། །བ་སྤུའི་བུ་ག་ ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གནས་པའི་བུ་ག་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་ཕྱུང་ནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པའི་འོ། །ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་ དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མེ་དང་། བདེན་བྲལ་དང་། རླུང་དང་དབང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ། སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་གནས་པར་གྱུར་པ་ནི་བཞུགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདན་རྣམས་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བས་ན། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
既是身又是語,也是意,故稱"吽"。
如是示現三字放光已,今為說壇城尊放光故,說"爾時剛說此已"。
"爾時"即是說三字之後。
"僅說此"與"僅以世尊說三字,諸如來、明妃、菩薩及忿怒王皆出現"相連。
既是一切又是如來,故"一切如來"即是不動佛等五尊。
明妃以共行母和隨行母之分為九。
因彼等了知光明真如故稱明妃。
"菩薩"如前已說,即地藏等八位。
"忿怒王"即是閻魔敵等十尊。
此等為具二者之攝。
"出現"即是生起。
若問從何處,故說"從世尊身",即從具最勝嫵媚韻味所取之身。
"從一切毛孔"即是從世尊身上諸孔之意。
"出"即是確實放出。
"世尊"即是導師。
"于東等方"即是東南西北方,如是火方、離方、風方、艮方等略說,依修法所說次第而住即是安住,"于月等座"為余文。
為示廣說故,說"有些是毗盧遮那相",因殊勝顯現映象智慧體性故稱毗盧遮那,其相即是三面六臂之意。
།ཁ་ཅིག་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ ལྡན་གྱི་རྣམ་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང་བར་བྱེད་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པ་གང་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ རྣམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ།འོད་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་དང་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བར་གྱི་རྣམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བར་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་ པའོ།།དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་འབིགས་པར་བྱེད་པས་ན་གནོད་མཛེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོའོ། །གཙུག་ཏོར་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུ་གནས་པས་ན། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་ སྒྱུར་བའོ།།དེའི་རྣམ་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ པ་རྣམས་རང་རང་གི་སྟན་ལ་འཁོད་པའི་རྗེས་ལའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་མོ། །ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྨྲ་བར་རོ། །བཞུགས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་བརྗོད་པའི་དོན་དུའོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གསུམ་ གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་སྤྲོ་བ་བསྟན་ནས།ད་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བརྗོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོས་གནས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲངས་པ་དང་མ་བགྲངས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཁྱབ་པའོ། །དབྱངས་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་གཅིག་གིས་སོ། །དབྱངས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨེ་མའོ་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་ འགྱུར་བའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་གྱུར་པའོ།།ེ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བ་ལའོ།
"有些是寶生佛相",寶即是滿足一切心願,以平等性消除眾生貧困痛苦之所生,故稱寶生,其相如前所述。
"有些是無量光佛相",無量即是不可測量,光即是妙觀察智之相。
具此者即稱此名。
"有些是妙臂王至頂輪王之相",是略說包含其餘諸尊。
因能摧破帝釋等世間護法故稱妙臂,以其本性明顯故稱妙臂王。
雙手持頂髻住于壇城輪頂故稱頂輪王。
其相即是其本性,此詞為圓滿銜接。
如是示現廣說已,為說世尊其他情形故,說"爾時世尊"等,即是諸壇城尊各自安住座位之後。
世尊說如前。
"片刻"即是一剎那。
"默然安住"即是不語。
安住是為說將要宣說之聲。
如何以三義示現壇城尊放光已,今為說祈請故,為示其支分即諸眷屬之所作,故說"所有"等。
以眷屬體性住於世尊前。
"一切"即是已數及未數。
菩薩遍滿虛空界。
"同聲"即是同一喉音。
"以音說"即是將說"噫!大金剛種姓"等聲。
"噫"表示稀有。
།རྡོ་རྗེ་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །དེའི་རིགས་ནི་དེའི་རྒྱུད་དོ། །དེའི་བོད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ ཐེག་པའོ།།དེའི་དོན་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་མཛད་པ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཨེ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའོ། །དེ་ལ་ གསལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཏེ་ཐར་པ་འདོད་པ་ རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གསུམ་ནི་ལན་གསུམ་དུའོ། །བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ འཆང་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་སྔར་གསུངས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་འཆང་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་གཉིས་པོ་འདིས་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ།།ཕྱག་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རང་རང་གི་སྟན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་པདྨའི་གདན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །འདུག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཞུགས་པར་གྱུར་པའོ། ། དེ་ལྟར་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་ནས། གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྩོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་རྣམས་རང་རང་གི་སྟན་ལ་འཁོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ། །ཐང ཅིག་ཡུངས་ཀར་སྒྲིལ་བ་སྟེ།།དབུགས་འབྱུང་ཡུད་ཙམ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
"大金剛種姓"者,大金剛即是金剛持。
其種即是其傳承。
其稱呼亦如是稱。
"金剛乘"者,即是前說性相之密咒乘。
其義是依二次第成就世間與出世間悉地。
作此即是開示。
如是"噫"字如前。
"金剛乘明"中,金剛乘即如剛說。
其明者,因世尊主緣而成就故,及為分別暗之對治故。
"作法界義"者,法界無始無終之種性。
此即是義,因是求解脫者所追求故。
作此開示即是以種種廣說而示此義,如是說三遍者,即是如此偈頌。
三即是三遍。
說已即是說畢。
"于彼大金剛持"者,即是前所說示現神變者即是大金剛持,持大空性者。
"世尊"者,即是摧毀一切分別者。
如是此二語示現智慧與斷證圓滿。
"作禮"者,即以身壇城禮拜等。
"各自座"者,即月輪、日輪、蓮座等。
"安住"者,即是安坐。
如是示現眷屬所作已,為示開始祈請故,說"爾時"等,即是眷屬各自安住座位之後。
"剎那、須臾、片刻"者,即如所說:"
彈指為剎那,搓芥為須臾,呼吸為片刻"之性相,與"金剛手向世尊如是言"相連。
།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་འཁོར་འདུས་པ་ ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་གཟིགས་ནས་སོ། །ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གྲངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ དངོས་སུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ།ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཉི་མ་སྟེ་དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་ཉི་མའོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནས། །གསང་བའི་པདྨ་རབ་རྒྱས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གསང་བའི་རྣམ་པའི་སྙིང་གའི་ པདྨ་འམ།གསང་བ་ནི་སྙིང་ག་མཚོན་པའི་པདྨའོ། །རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁ་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་བཞི་པའི་དུས་སུ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ ནས།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་གི་ཚིག་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ངོ་བོའོ། །གསོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་། བདེ་བ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་ པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་སོ།།ཚིག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ནི། ཚེ་རིང་བ་ཉིད་དང་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དུས་གང་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ དང་།གང་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་འབུམ་ཕྲག་ཉི་ཤུའི་ཚད་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་འབྱུང་བས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོའོ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།
若問做了什麼,為此說"見到那大菩薩摩訶薩眷屬大集會",即見到聚集一處。
若問如何,為此說"廣大",因數等無有限量故。
如是示現開始祈請已,今為說正式祈請故,說"世尊"等,因與三智慧俱生之自性眾斷故。
彼世尊之稱呼亦如是說。
"智慧金剛日"中,智慧即是五智之體性。
其自性金剛即是智慧金剛。
彼即是日,因其無果故為智慧金剛日。
從說彼果起:"秘密蓮花極開敷",即秘密相心蓮,或秘密表心之蓮。
極開敷即開放,具此者即如是稱。
"大誓言"者,因於第四灌頂時授予五大誓言故。
"瑜伽自在"者,因依二次第三摩地成就大金剛持果位故。
"我"者,即金剛手我之祈請語之體性。
"請聽"者,即以敏銳故。
"悲心"者,即具利益一切眾生、安樂及增上意樂之性相故。
為示語之體性故,說"賢劫諸佛",賢劫即以長壽及智慧敏銳性而具足四德之體性,於何時成就四果圓滿性,及以自身具二十萬量故為賢劫。
"正等覺"者,即往昔毗婆尸等,因圓滿及現證一切法故。
།རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་མངོན་པར་དད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དད་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཁོར་རྣམས་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། སློབ་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་འཁོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པ་ལ་གུས་པས་ལུས་བཏུད་པའོ། །ལུས་ནི་གང་རྣམས་ལ་བཏུད་པ་དེ་ནི་ལུས་བཏུད་པའོ། །སྙིགས་མ་ལྔའི་ དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཚེ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། བསྐལ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་མིང་ཅན་ལའོ། །ད་ལྟར་ཡང་དག་འཇུག་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་འཇུག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ འཇུག་པ་ལའོ།།ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་སུ་གནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་སོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ།བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ཞིང་ཚེ་ཐུང་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཤས་ཆུང་བའོ། །ཚེ་ནི་ལོའི་གྲངས་ཚད་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལྟ་བ་ངན་པ་མང་པོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དགོས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ངན་པ་བཟློག་པའི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མཆོག་གི་གོ་ འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ངོ་། །ཞུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོའི་དྲུང་ནས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་གོ་འཕང་གིས་སོ། །མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །འཁོར་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཁམས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལས་སོ།།ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཀུན་ནས་སྦྱོར་བ་བྲལ་བའོ།
"信仰金剛乘"即是信仰密乘。
"菩薩"即是毗婆尸等,彼等即是在世尊大金剛持前作為眷屬的菩薩,因以學習者之體性而住故。
"大士"者,因為思維一切眾生之利益故。
"此等"者,即是現前顯示。
"身體頂禮而住"者,即是以恭敬心向導師低頭。
身體向何者低頭,即是身體頂禮。
"五濁時"者,即是壽濁、見濁、煩惱濁、劫濁、眾生濁等性相之諍爭時代之名。
"現今正趣入"中,"正趣入"者,即是眾生以業力趣入。
"現今"者,即是現在時。
若問為何住於五濁時,為此說"諸眾生","眾生"即是有情。
"福德小"者,因極少善根故。
如是,"精進小且壽命短"中,精進小即是對善業歡喜之性相微弱。
壽即是年數量,具此者即如是稱。
"眾多惡見"者,因墮入增益損減性相外道等見之本性邪見故。
"為利益"者,即是為其因緣。
與"遮止彼等惡見住"相連。
"最勝果位"者,即是遮止輪迴痛苦性相之大金剛持果位。
"請"者,即從說法者處。
"以何"者,即以最勝果位。
"速疾"者,即於此生。
"從輪迴"者,即從三界體性。
"解脫"者,即是遠離煩惱及隨眠。
།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལའོ།།ཡང་ན་བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་སྤྱོད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མ་འོངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྱུང་བར་གྱུར་པའི་དུས་རྣམས་ལའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་བཟུང་བ་རྣམས་ལའོ། །འདི་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བཞིན་པའོ།།རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སློབ་བཞིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུའོ། །བདུད་བཞི་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱལ་བའོ། །སྲས་རྣམས་ནི་བུ་རྣམས་སོ། །བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །གསོལ་བ་འདེབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་བྱེད་ པའོ།།འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་འཛིན་པའི་སྟོན་པ་པོ་ལའོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་པོ་ལའོ། །འོ་ན་ཇི་ ལྟར་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནམ་སློབ་བཞིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་སོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།འཚལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའོ། །ཁྱེད་དྲིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བདག་པོའི་དབང་གིས་སོ། །འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བོད་པའོ། །འགྲོ་བ་ནི་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁམས་གསུམ་པའི་བདག་པོའོ། །དེ་ཉིད་ མཆོག་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་གསང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦ་བར་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལའོ། །གཞན་ཡང་། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་ལྔ་པོ་ རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"成"者即是解脫成就,意為將獲得。
若問如何,為此說"到彼岸",即是遠離聲聞菩提等性相。
或者"攝略"者,即是以五欲功德行為之詞義。
"未來"者,即是將來諸時。
"眾生"者,即是諸取身者。
"此等"者,即是現前所見。
"佛子"者即是菩薩,因為是學習者之緣故。
因降伏四魔故為勝者。
"子等"即是諸子。
"我"者即是金剛手。
"祈請"者即是作請求。
"如是"者,即是以正在解說之方式。
若問向誰,為此說"向大金剛持","向大金剛持"者,即是向持大空性之說法者。
"主尊"者,即是五佛之主。
那麼,如何為未來眾生或正在學習之眾生利益而祈請呢?為此說"彼等最勝"等,即是金剛手。
"彼等最勝"者,即是具有本性光明相大手印性相。
"了知"者即是證悟。
"承您恩"者,即是以大金剛持主尊之力。
"眾生主尊"者,即是對世尊之稱呼。
眾生即是具動性之三界主。
若問彼等最勝為何,為此說"秘密",即是應當隱藏。
"一切佛"者,即是離貪慾之正等正覺佛。
又,"攝集一切續之義"者,因為攝集五續故。
།འོ་ན་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་མཆོག་འཚལ་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་བའི་ངོ་བོས་ཁྱོད་ལ་གནས་པར་འོས་ཤེ་ན། དེ་ཕྱིར་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཆོག་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདྲི་བར་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་ཐོབ་པར་བྱའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དྲི་བར་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དེའི་རིམ་ པ་གཉིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལས་གོང་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དོར་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་ལའོ། །བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛད་དུ་གསོལ བའོ།།མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་རྒྱུད་བསྟན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་རྩ་བའི་འདུས་པའོ། ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་ཡང་གདམས་ངག་ཇི་ལྟ་བར་འདུས་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དཔལ་ནི་ཚོགས་གཉིས་སོ། །དེ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་འདུས་པ་ནི་འདུས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྒྱུད་སྡེ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུད་དེ། དེ་ལ་དེ་སྟོན་པ ལའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པས། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒྲས་ནི་དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་བརྗོད་དོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།
若問:如果你求證最勝真如,為何不應以無言之性住於你?為此說"然而"。
"于彼"者,即是與"欲問金剛鬘現證具最勝真如性相之吉祥密集"相連。
由金剛鬘所得之現證即是金剛鬘現證,此義已如前說。
若問如何詢問,為此說"勝義",即是以殊勝義之體性。
若問如何,說"二次第即無上",即以生起次第與圓滿次第之性相無上,因為此上再無更上故。
如是,與"請為開示如是真如"相連。
若問如何,為此說"圓滿次第瑜伽",意為以離月輪金剛等之體性本然近顯之體性。
對於開示如是之義,"請您為我開示"者,即是對我金剛手。
"請開示"者即是請作。
"顯示"者,因以義明顯而令明顯故。
"吉祥密集"者,即是具一切佛集聚之體性,于彼外續開示之時位即是根本密集。
于生起次第與圓滿次第二者,亦應如教授般了知密集之義。
"吉祥"即是二資糧。
以彼為主之密集即是密集。
彼即是續部、因果及方便續之體性故為續,于彼開示。
若問如何,為此說"無上瑜伽"。
以"由方便智慧雙運,故稱為瑜伽"之語,以瑜伽聲于吉祥真實密集等稱為瑜伽續。
彼等之無上即說為無上瑜伽續之體性。
།གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། །བརྒྱད་ཁྲི་དང་ནི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོ་གའི་ཤུན པ་གཅིག་པ་ལ་ཉག་མའི་ཚད་ཀྱི་སྨྱུ་གུས་བྲིས་པ་ཁུར་ཇི་ཙམ་དུ་གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་དར་ལ་བབ་པས་ཁུར་བར་ནུས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་ཚད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་གོ།།དེས་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་།བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལྔའི་དམ་ཚིག་དང་། དབང་ལྔ་དང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མཐའ་དག་མ་ལུས་པ་དང་། དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་བསྟན་ནས་སོ། །མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མདུན་དུ་འཁོད་པའི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ།།ཕྱག་ནི་བྱས་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་གུས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །སྨྲས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ནས་སོ། ། ཇི་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད། །མི་ཆོད་མི་ཤིགས་མཚན་ཉིད་ལྡན། །མི་འཚིག་པ་དང་མི་ཉམས པའི།།སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་དགོངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པ་དེ་རྣམས་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རོ་མཉམ་ པར་གྱུར་ཅིང་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གོ་འཕང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ངོ་། །དེ་སྟོན་པ་ནི་གདམས་ངག་དེ་ སྟོན་པ་པོའོ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །སྦས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་དྲུག་གི་དོན་གྱིས་གཟུང་བར་དཀའ་བའོ། །བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱའོ།
複次,若問如何,為此說:"八萬與四千。"
八萬四千者,因為是對治八萬四千煩惱故。
所謂"法蘊",即是以一根蘆草莖在一張蘆皮上書寫,量為壯年狂象所能負荷之量,此為一法蘊。
彼所攝之體性即是吉祥密集。
如是,于近住戒后,皈依三寶、發菩提心、五佛誓言、五灌頂及一切無餘金剛阿阇黎灌頂。
"說此已"者,即是如是以自體性顯示祈請已。
"坐於前"者,即是坐於前之金剛手。
"且作禮"者,因以承事恭敬世尊為先而作祈請故。
"世尊"者,即是如來。
"說已"者,即是宣說已。
若問是何等世尊,為此說"大智",因為不緣一切能知所知故。
"金剛薩埵"者,堅實無虛空,不斷不可壞,不燒亦不壞,是為空性金剛。
于彼,薩埵即是有何等密意者即稱彼。
"眾生導師"者,因為成為三界之師故。
"三金剛"者,即是具有身語意平等且互不可分之體性義者即稱彼。
"開示三真實之位"者,三真實即是身語意三清凈之性相。
位即是大持金剛之位。
彼開示即是教授之開示者。
"瑜伽續之"者,即是吉祥密集等之。
"密意"者,即是以六邊義難以領會者。
"請開示"者,即是請解說。
།འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུད་སྤྱིའི་དོན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་དེ་ལ་འཇུག་པ་བརྗོད་པ་ནི། བསྟན་པ་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་སྔོན་དུ་གསུངས་ པའི་རིགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱས་ནས།རྡོ་རྗེ་ཡིས་ནི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་དབང་ངོ་། །སླར་ཡང་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ བའི་མིང་ཅན་ལའོ།།འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུའོ། །དྲི་བ་གཏན་ལ་དབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དྲི་བ་ངེས་པར་བཤད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བཤད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་འཇུག་ པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དྲི་བ་བརྗོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་མིང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའོ། །འདུས་པ་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་གང་གི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་དེའི་ཡུལ་ལ་ནི་གཉིས་པའོ། ། ཅུང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དེ་ལ་གང་ཞིག་གཙོ་ཆེར་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རྗེས ལ་བཞི་པའོ།།སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བས་ཐབས་གང་གིས་འགྱུར་བ་དེའི་དོན་དུ་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་པའོ། །དེ་ཡང་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའོ། །གསང་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དྲུག་ པའོ།།གསང་བ་གང་ཞེས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་གསང་བ་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ལ་བྱའི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་དོན་དུ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཡུལ་ནི་དྲི་བ་བདུན་ པའོ།
"眾生導師"者,即是三界導師之義。
如是以三種方式顯示祈請。
以此顯示續部總義已,今為宣說續義故,說彼支分之入門:"請為開示"者,金剛手以前所說之理向世尊大持金剛祈請開示金剛鬘續已。
"以金剛遍"者,即是以大悲隨他而轉於一切有情境。
"複次入續"者,即是入于名為金剛鬘之續。
"為入"者,即是為入之因由。
"復"者,即是于祈請之後。
"當決定問"者,即是"當決定解說問題"之義。
"當說"者,即是將要解說。
如是顯示彼入已,今為顯示問題宣說故,說"金剛鬘名"等。
首先即是對所說對境之問。
"何等集"者,即是此續之所釋續體性,對彼境是第二。
"何等空性"者,即是于彼續中主要顯示何等空性體性,是何等性質,此為第三。
"點之分別"者,即是于如是空性中作一分了知,其為何等,此為其後第四。
"聲"者,即是以點之分別以何方便成就,為此對聲境之問為第五。
此亦將說阿字之體性。
"密及"者,即是顯明聲之體性為第六。
"何密所說"者,即是將要解說。
"誓戒"者,即是前說密之顯明唯于住誓戒者為之,非於餘者,為此對誓戒境為第七問。
།དེ་ལ་དམ་ཚིག་གནས་གཅིག་ཏུ་ཙཱ་རུའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་གི་རྣམ་པའོ། །སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དམ་ཚིག་གིས་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་སྡོམ་པའི་དོན། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ ཀྱིས་ཉོན།།སྡོམ་པ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དྲི་བ་བརྒྱད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །བཟའ་བ་རུ་ནི་བཤད་པ་གང་། །དེ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔར་ནི་བརྗོད། ། ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བ་ལྔ་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་འདྲ་བ་ནི་དགུ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་པད་སྦུབས་ནས། །སྒྲ་ཙམ་ཡང་དག་གནས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བཞི་པའི་དྲི་བའི་རྒྱས པར་བཤད་པ་བཅུ་པའི་དྲི་བའོ།།ཇི་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ནི། །རླུང་གི་ཐེག་ལེ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེ་ཆེན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དྲི་བའི་རྒྱས་པར་བཤད་པར་གྱུར་པ་དྲི་བ་བཅུ་གཅིག་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ བཤད་ཀྱིས་ཉོན།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གསལ་བ། །རྡོར་སེམས་གོ་འཕང་མི་ཕྱེད་པ། །རང་རིག་པས་ན་མཆོག་གི་མཆོག་།ཀུན་རྟོག་གིས་ནི་རྟག་སྟོང་པ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་འདི་བརྗོད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ནི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་ གསུངས་སོ།།རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པ་གང་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་པ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཅུ་གཉིས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་བརྗོད། །དེ་ དག་གཉིས་ཀ་ཡོངས་སུ་གྲགས།། ཡི་ཡི་གེས་ཕྱེ་བ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་རྟག་ཏུ་རྟོགས། །དེ་ཡི་རྟེན་ནི་སྙིང་པདྨ། །འདབ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དྲི་བ་བཅུ་པའི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དྲི་བ་ནི་བཅུ་གསུམ་པའོ།
其中誓戒住於一處,即食察如等物及五部誓戒之相。
"三昧耶"者,即是以自誓戒所當守護之體性,如將解說:"
複次三昧耶義,諦聽我說真實義。
守護三昧耶者何,即說彼為菩提心。
"誓戒者,即是顯示所食之體性的第八問。
如將解說:"所說當食者,即說為五甘露。"
"唯聲"者,即如第五問之廣說,為第九問。
如將解說:"法輪蓮蕊中,唯聲真實住。"
"風之真實"者,即是第四問之廣說,為第十問。
如將解說:"風之明點大智慧"等。
"大樂"者,即是金剛鬘問之廣說,為第十一問。
如將解說:"
複次我說汝諦聽,大樂之語極明顯,金剛心位不可分,自證故為最勝中勝,
離諸分別恒時空,此即名為大安樂,俱生時中,遠離能取所取。"
"金剛蓮花等合"者,即是為顯示以何方便成就大樂之理故,對金剛與蓮花平等和合境之第十二問。
如將解說:"
說為不可分金剛,彼二皆為眾所知,以字分別故,瑜伽勝者恒了知,彼依即是心蓮花,八瓣莊嚴"等。
"咒之真實"者,即是第十問風之真實為相之餘問,為第十三問。
།ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམས། །གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྒོམ་པ་ པོ་རྣམས་ཀྱིའོ།།རླུང་རྣམས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གིས་བསྡུས་པའི་རླུང་ཐིམ་པ་དང་། འཆར་བའི་རིམ་པས་རླུང་གི་གྲངས་དང་གནས་ཀྱི་ཡུལ་དྲི་བ་ནི་བཅུ་བཞི་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །ལོ་ཚིགས་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་ནི། །མདོར་ བསྡུས་ནས་ནི་བཤད་པར་བྱ།།དཔལ་ཐུགས་ལས་ནི་གང་གསལ་བ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་ཡིས་ཉོན། །སྲོག་ནི་ཐིམ་དང་འཆར་བ་ཡི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་གསུངས་སོ། །འཁོར་ལོ་ རྣམ་གྲངས་ནི་ཇི་ཙམ་གང་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་མོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གཙོ་ཆེར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་བཅོ་ལྔ་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་ འགྱུར་བ་ཡི།།འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་བཅུ་དྲུག་བརྟེན། །ལུས་ལ་ལྷ་ཡི་གཞལ་ཡས་གང་། །ཇི་ལྟར་གནས་ལ་རིགས་པར་སྦྱོར། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་ལ་རྩ་གང་ལགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རྩ་རྣམས་ཇི་ ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོའི་འཁོར་ལོ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲངས་ཇི་ཙམ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཅུ་དྲུག་པའོ།།ཇི་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་ལ་བདེ་ཆེན་པོའི། །འཁོར་ལོའི་རྩ་ནི་སུམ་ཅུ་གཉིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གསལ་འབབ་པའི། །རྩ་རྣམས་ ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོགས་སྐད་ཅིག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ འབབ་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་གནས་པ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་བ་ནི་བཅུ་བདུན་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། །རྣམ་པར་ཉེད་དང་ མཚན་ཉིད་བྲལ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།
如將解說:"身語意金剛等,所說咒語當誦持。"等。
"瑜伽士"者,即是金剛唸誦之修習者等。
"諸風"者,即是以命攝持之風融入與生起次第中,關於風之數量與處所境界之第十四問。
如將解說:"如實風之相,年節之相,當略說。
吉祥心中所明顯。
"同樣:"複次我說汝諦聽,命風融入與生起。
"此說風之真實余分。
"輪數幾何何處住"者,即是於他宗所說諸輪之數量體性,為令信解彼等有情安住故,主要解說故,于彼境之第十五問。
如將解說:"六輪依於十六處,身中天宮如何住,如理相應當略說。"
"瑜伽身中有何脈"者,即是前說諸脈幾何,依主要輪故,為知其數量故,于彼境之第十六問。
如將解說:"瑜伽身中大樂輪,脈數三十有二條,菩提心明下注脈,當正宣說。"等。
"種種等剎那"者,即是如何種種、異熟、成熟及離相之諸剎那差別,菩提心於瑜伽士身中下注,為明顯彼等之體驗生起次第故,隨後種種等之問為第十七問。
如將解說:"種種及異熟,成熟與離相。"等。
།དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དགའ་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། དེའི་རྗེས་ལ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དགའ་བ་བདེ་བ་དང་པོ་སྟེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གཉིས་པ་དང་། །དགའ་བྲལ་ཞེས་བྱ་གསུམ་པ་དང་། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྫས་དང་ནི། སྔགས་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།དྲི་བ་བཅུ་པའི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ཐིག་ལེ་གསུམ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་བཅུ་དགུ་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །རྩ་རྣམས་ཀུན་དུ་འབབ་པ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བརྟེན་བྱས་པ། །རྡོ་རྗེའི་རྩེ་དང་པདྨའི་རྩེར། །རླུང་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། །རྐན་ལ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཀྵྨཱིཾ་སྔགས་ཀྱི་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་མིང ཅི་ཞེ་ན།རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའི་མིང་ལ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་ཉི་ཤུ་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །ཡི་གེ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །སྙིང་པོ་ཕྱེ་བ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག་།དེ་ནི་རྣམ་པར་ ཕྱེ་སྟེ་ཉོན།།ོཾ་ནི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་བཤད། ། ཡི་ཡི་གེ་ཨོ་ཡིག་དང་། །མ་ཡི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་གསུམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དྲི་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་ གཅིག་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་བདག་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་སོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །བདག་གི་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
"喜"者,以四喜等種種剎那之體驗為前行,為體驗彼等故,隨後于喜等差別之境之問為第十八問。
如將解說:"喜樂為第一,勝喜為第二,離喜名第三,第四說俱生。"等。
"物及咒風明點"者,第十問風之真實性中,隨瑜伽母續而作差別故,其餘分三明點修習之境之問為第十九問。
如將解說:"遍流諸脈中,菩提心所依,金剛尖蓮尖,風當善執持,上顎覺瑜伽,及咒ཀྵྨཱིཾ相應,能得勝瑜伽,一切樂基勝。"等。
"三字何名"者,隨瑜伽母續,咒真實性自性三字型性之名為何,于彼境之問為第二十問。
如將解說:"三字身語意,分別心要聽,彼當分別聞,ོཾ為身金剛,正說即心要,ཡི字即ཨོ字,及མ字名三。"等。
"三真實"者,三真實為何等,以此於三真實境之問為第二十一問。
彼等即自性、智慧及咒之真實性等。
如將解說:"自性真實勝瑜伽,金剛薩埵自之續。"等。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།དེ་བཞིན་སྣ་ཡི་རྩེ་མོ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔར་མདོར་བསྟན་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་རྫས་དང་སྔགས་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཐེག་ལེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་དུ་བཅུ་པ་གསུངས་པའི་ལྷག་མ་དྲི་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །གསང་བ་སྙིང་ག་གདོང་སྣའི་མིང་། །གསུམ་པའི་རྒྱུད་ལས་གསལ་བ ནི།།འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྒོམ་པའི་རིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལུས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་རྩ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་དབུས་མ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རབ་ ཏུ་གང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྣའི་རྩེ་མོ་གསུམ་པ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།།ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད། ། མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། གང་ཕྱིར་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཞུགས། །ཡང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལྷ་རྣམས ཀྱང་ཇི་ལྟར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དེ་ཉིད་ལ་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། འཁོར་ལོ་བཞིའི་རང་བཞིན་རྩ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐིམ་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་བདག་པོ་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་བཅུ་དྲུག་པར། རྣལ་འབྱོར་ལུས་ལ་རྩ་རྣམས་གང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དྲི་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཁོར་ལོ་གཞན་ཡང་གང་བཤད་པ། །རིམ་པ་ཇི་བཞིན་མ་ལུས་པ། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་བཞུགས། ། ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་ནི། །ལྷ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གཉིས་སུ་མེད། །ཡང་དག་ངོ་བོ་གོ་འཕང་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ནི་གང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་ལྷ་སྟེ་མིང་ནི་མིང་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལེའུའི ལྷག་མར་གྱུར་པ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།
"如是鼻尖三"者,風之真實性前已略說之所依物、咒及光明之明點所依,前說第十問之餘問為第二十二問。
如將解說:"密處心面鼻,三名續明示,三輪之差別,瑜伽師修次。"等。
"身之空性智慧"者,瑜伽師身諸脈所依之智慧脈中脈阿瓦杜提
(藏文:ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི,梵文天城體:अवधूती,梵文羅馬拼音:Avadhūtī,意為中脈)
為菩提心所充滿之自性,鼻尖三處明點三相執持之果如何,此為鼻尖三之餘問第二十三問。
如將解說:"一切諸法無顯現,特相空性所許。"
又:"由入阿瓦杜提故,正許為空性。"
又:"于彼智慧大樂,菩提心所充滿。"等。
"諸尊如何住"者,于瑜伽師身中,諸尊隨圓滿次第,四輪自性諸脈體性融入、受用及主尊前說第十六問:"瑜伽身中何諸脈。"
等之餘問為第二十四問。
如將解說:"
法及受用圓滿,大樂正所依,所說余輪亦,如次無餘盡,
于彼常正住,融入受用主,尊勝無二際,正性位所依。"
"彼等名何"者,故說彼等名為何,彼等即諸尊,名即成名。
"何"者為前品之餘問第二十五問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ལྷ་མོ་ཡི། །དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་མིང་བཤད་བྱ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྩ་ཡི་རྣམ་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ལས་དང་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་པད། །འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། རིགས་བཞི་ཡི་ནི་དབྱེ་བ་དང་། །རྩ་ཡི་རིམ་པས་ཡང་དག་བཞུགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དུ་འཆར་བ་དང་ནི་ནུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྩའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཆར་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པའོ། །ནུབ་པ་ནི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཞེས་སྔོན་གྱི་དྲི་བའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ནི དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་བཤད་བྱ། །འཆར་དང་ནུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །མདུན་ན་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེར་ནི་ འགྲོ།།དབུས་ནི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རབ་རྒྱས་འགྱུར། །དེ་ཡིས་དེ་རྣམས་རབ་བསྐུལ་བས། །དེ་རྣམས་རྩ་ལ་རིམ་བཞིན་གནས། །དེ་ཡིས་རབ་ཏུ་སད་བྱས་ནས། །ལྷ་མོ་རང་རང་འཁོར་ལོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་མགོན་ པོས་དགའ་བ་རྣམས།།སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་གསལ་བར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་དྲི་བ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་ལས་དགའ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲགས་པ་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ། ། ཇི་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གང་གིས་ཡང་དག་ཤེས་པ་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་མཆོག་།འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་རྩ་དབུ་མ། །རྒྱས་དང་སླར་ཡང་བསྡུས་པ་ནི། །འཁོར་ལོ་བཞི་དང་ཡང་དག སྦྱོར།།རྩ་རྣམས་བརྒྱད་དང་ཉི་ཤུ་ལྷག་།མཚམས་ཀྱི་ཆ་ནི་རིམ་པ་ཡང་། །རྩ་ནི་བཅུ་དྲུག་ལ་ཡང་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔར་བཤད་རྩ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ནི། །རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྩ་དེ་རྣམས་ན་ཁམས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་འབབ་ཅེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།
如將解說:"
複次當說諸天女,彼等一切諸名號,由四輪之差別及,諸脈形相數目中,事業金剛及蓮花,諸輪之以差別故,四種部族差別及,隨諸脈次第安住。"
"於何處升起及沉沒"者,脈性諸尊之升起即為覺醒,沉沒即為內融。
"彼等如何"為前問之餘問即第二十六問。
如將解說:"複次當爲善宣說,升起沉沒之性相,諸脈之中瑜伽勝,一切悉地所依處,於前安住諸境中,作意即往于彼處,中央即是內攝聚,
爾時諸根極增長,由彼激發彼等故,彼等次第住諸脈,由彼令其善覺醒,天女各各于輪中。"等。
"如何怙主諸喜樂,生起次第明宣說"者,前說第十八問中喜樂分別性相之餘問,於他續中正宣說彼境之第二十七問。
如將解說:"
複次我說汝諦聽,生起喜樂性相者,
若能如實了知者,金剛薩埵最勝位,
六輪之中中脈者,開展複次收攝時,
與四輪相應,諸脈二十八,
隅分次第亦,依於十六脈。"
"前說諸脈恒常時,金剛身中如何行"者,以七萬二千脈為主之彼等諸脈中,界性如何流注,于彼境之第二十八問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །རྡོ་རྗེ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །རྟག་ཏུ་རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱུན། །ངེས་པར་དེ་ཉིད་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི། །རྩ་ནི་རྟག་ཏུ་རྨད་ བྱུང་བ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འབབ་པར་ཤེས། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཕེལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཚམས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་དེ་དག་ནི། །གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་མཚམས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ ཆེན་པོར་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་བསྟན་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའོ།།ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །མཚམས་ཀྱི་རྩ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད། །རྩ་རྣམས་སྡོམ་དང་འཆར་བ་དང་། །གང་གིས་ཤེས་ནས་རྟག་ཏུ་ནི། །ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རླུང་རྣམས་ཇི་ལྟར་ལྡང་བ་དང་། །གཙོ་བོ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་དྲི་བ་བཅུ་པའི་ལན་རྒྱས་པར་བཤད་པར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རླུང་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐིམ་པས་ནི་འཇིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་པ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ། །བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད། །རླུང་གི་ངོ་བོས་གཟུགས་གཞན་བྱེད། །དོན་ནི་ངེས་པར་ཡོད་མི་ཤེས། །རླུང་ཙམ་གཅིག་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མཁའ་ འགྲོ་མར་བསྡུས་པ།།གཙོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུ་བའི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ། སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱ་ཐབས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་ བ་ལས།།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་མཆོག་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ ཅན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ངོ་བོ་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་བཅུ་གསུམ་པའི་ལྷག་མ་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།
如將解說:"
複次我說汝諦聽,金剛所示身體中,恒常諸脈之流注,決定真實我今說,
二萬四千脈,恒常稀有脈,菩提心降注當知,一切喜樂極增長。"等。
"彼等隅脈三,如何成為主"者,于彼七萬二千脈中央,隅脈三者于根本大續中以何因示現,于彼境之第二十九問。
如將解說:"
複次我說汝諦聽,隅脈即是最勝者,
諸脈攝集與生起,若能了知恒常時。"等。
"諸風如何升起及,彼等主尊如何融"者,前說第十問之廣答所生之體性,輪迴流轉之時諸風如何融滅而成壞滅,于彼境之第三十及三十一問。
如將解說:"習氣煩惱意,以風體性作異相,義理決定不能知,唯風一性由迷故。"等。 "
彼攝空行母,主尊如何正獲得"者,彼等諸脈攝集之空行母即緣脈體性,攝集者如何獲得以何方便了知,于彼境之第三十二問。
如將解說:"複次我說汝諦聽,大智慧及大勝妙。"等。
"分別風之分別"者,"如何獲得"為余問。
分別風之數目為一百零八數,分別體性前說第十三之餘問即第二十三問。
།གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་བདུན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །རྣམ་རྟོག་རླུང་ནི་རྣམ་གཅོད་པ། །ཉིན་དང་ མཚན་དུ་ངེས་པར་ནི།།བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཆར་བའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དྲི་བ་ སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རླུང་ཤར་བ། །གང་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི། །རང་ངོས་གོ་འཕང་བཟང་པོ་ཐོབ། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རླུང་ཆེན་མོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག་།བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མིན་པར་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྩ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ནུབ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའམ་འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་གནས་པའི་རྩ་རྣམས་ཇི་ལྟར་མི་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་བའི་དྲི བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །རྩ་རྣམས་ནུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ། ཡུལ་རྣམས་ དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིས།།ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །དངོས་སུ་ཡུལ་རྣམས་དངོས་མེད་ཕྱིར། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་རྩོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་དྲི་བར་ཅོ་ལྔ་པ་ལས། །གང་ཞིག་འཁོར་ ལོ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་སྦྱོར་བ་དྲུག་གིས་སྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་རྩོམ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །སྦྱོར་དྲུག་གོ་འཕང་མཚན་ཉིད་ནི། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྦྱོར། །ཇི་ལྟར་གྲངས་ ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས།།རྣམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་ལས་ཕྱེད། །དེ་བཞིན་བརྒྱད་བརྒྱད་དེ་ནས་བརྒྱད། །བརྒྱད་གཉིས་བརྒྱ་ཕྲག་བཞི་དང་ནི། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
由於生起次第修習為前行,當示現金剛誦之體性有七種。
"複次我說汝諦聽,分別風之斷除者,晝夜決定中,超過一百零八。
"等如是宣說。 中性誦之階段具儀軌。
彼亦為破除語言分別故,分別生起。
金剛誦之餘問為第三十四問。
如將解說:"
複次我說汝諦聽,無分別風生起者,若知金剛薩埵尊,自獲殊勝之果位。
無分別大風,二者一切悉斷除,諸法自性我,離修與非修。"等。
"諸脈如何沒"者,住於四輪或六輪之諸脈如何不沒,即第二十六問之餘問境之第三十五問。
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說,諸脈沒滅之瑜伽,真實義理我今說,境與根門正相應。
"等乃至"由諸境無實,為證真實智,彼于彼受用,實際境無實,諸根不生起。"如是宣說。
"六種瑜伽如何修"者,前說第十五問中"彼等輪數量"者之餘問,六種瑜伽如何修習,于彼境之第三十六問。
如將解說:"
複次我說汝諦聽,六瑜伽位之性相,如是如是而相應,如何數量分別中,
彼等六種而分別,如是八八復有八,八二四百及,如是數量瑜伽明。"等。
།དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྟན་མ་ཐག་པའི་འཁོར་ལོ་ དྲུག་གི་རིམ་པས་དུས་གསུམ་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་དེའི་དོན་དུ་དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས། །གྲངས་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་བླ་ན་མེད།།དུས་ཀྱི་དུས་ཚོད་ཞེས་སུ་བཤད། །བསམ་དང་བསམ་མིན་ངོ་བོ་ནི། །བཟང་པོའི་དུས་དང་ངན་པའི་དུས། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གསང་བའི་ཡང་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་ལ་གསང་བའི་དོན་དང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ། །གསང་བའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཉིད་ཉོན། །གང་གིས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་བསྟེན། །གསང་བའི་སྦས་པ་ཞེས་ནི་བཤད། །རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པས་མི་ཤེས་ཤིང་། །བཞི་པའི་དབང་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་། །ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་རིམ་གནས། །མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ གསུངས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །གསང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གོ་འཕང་ མཆོག་།ཆོས་ཀུན་དབུས་ན་ཁྱབ་པའི་མཆོག་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད། །ཀུན་ཁྱབ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ་དང་། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཀུན་ནས་འཆར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི བཞི་བཅུ་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བས་སྔོན་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་གསུངས། །རྡོ་རྗེ་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་མཆོག་།དེ་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉོན། །ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་བཤད་པར་བྱ།།རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅེས་ནི་གསུངས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
"時之性相如何"者,即前說六輪次第所表三時之義,于彼義中關於時之性相境之問為第三十七問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,時之性相總持者,瑜伽士由何而了知,數量瑜伽無上尊,
時之時分如是說,思與非思之體性,善時與及不善時,二種差別如實住。
"等如是宣說。 "秘密復有大果"者,不可思議之時親證之後,秘密義及果如何,于彼境之問為第三十八問。
如將解說:"
複次我今當宣說,秘密勝果汝諦聽,由何成就最勝果,大手印尊當依止,
秘密隱藏如是說,愚昧瑜伽不能知,第四灌頂此名稱,口耳相傳而住持,
最極寂靜大智慧,一切分別悉斷除。"等如是宣說。
"法界"等者,"如何"之餘問。秘密果之異名境之第三十九問。
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說,法界即是勝果位,
諸法中央遍滿尊,彼即名為法界性,
遍滿最極微細者,一切處中悉顯現。"
等如是宣說。 彼亦主要與非主要二種差別,于彼境之問為第四十問。
"金剛復"者,即彼階段故。彼亦主要與非主要差別如前。
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說,金剛性相最勝者,
今當分別汝諦聽,如實而當爲宣說,
金剛不壞如是說,五智自性最勝尊。"等如是宣說。
།གཞུང་འདི་ཙམ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་ནས་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ཚོགས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་གཅིག་པུའི་བཤད་པའི་ དབྱེ་བ་དྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རིགས་ནི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞེས་གྲངས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་དོན་བསྡུས་པ། །དེ་ཚེ་ རིགས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ།།རྩ་བའི་རྒྱུད་ནི་གསལ་བར་གསུངས། །སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གོ། །རྒྱུད་དུ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། །གང་དག་དེ་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་ཇི་ཙམ་ཞིག་།ཅེས་ བྱ་བ་ནི།ཐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རིགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དབྱེ་བ་དང་། རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་དང་། རིགས་ལྔའི་དབྱེ་བ་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཅེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་གཙོ་བོ་དང་། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས།།ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་བླ་ན་མེད། །ལས་དང་ཆོས་དང་དམ་ཚིག་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་གྲགས། །ལས་རྣམས་ངེས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས། །འབྲས་བུ་རྒྱས་བཏབ་ལྟ་བུར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕུང་ པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཡང་དག་བཤད། །ཕུང་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་མཚན་ཉིད་ནི། །ཛི་ན་ཛིཀ་ནི་གཟུགས་ཞེས་བཤད། །བཛྲ་དྷྲིཀ་ནི་རྣམ་ ཤེས་དང་།།རཏྣ་དྷྲིཀ་ནི་ཚོར་བར་གསུངས། །ཱ་རོ་ལིཀ་ནི་འདུ་ཤེས་གྲགས། །པྲཛྙཱ་དྷྲིཀ་ནི་འདུ་བྱེད་དང་། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་ཇི་ཙམ་ཞིག་།ཅེས་དྲི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་ལྷག་མར་གྱུར་ པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པའོ།
僅此經文宣說隨瑜伽母續解說境之問題聚。
今為趣入瑜伽大續一分解說差別問題次第故。
若問種姓差別如何?種姓即相續。
彼有幾種之數量境問為第四十一問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,種姓差別義總攝,彼時種姓有五種,根本續中明宣說,
廣大瑜伽差別中,大瑜伽之三昧耶,續中數量差別者,諸如實相明宣說。
"等如是宣說。 "印契差別有幾何"者,方便分別已說訖。
無量種姓差別、百種姓差別、五種姓差別有幾何,于彼境之問主要與非主要差別為第四十二問。
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說,印契差別無上尊,
事業法及三昧耶,復有大印如是稱,
諸業決定異熟故,果如印封而安住。"
等如是宣說。
"蘊等處界為何"者,蘊界處等如何,即前說種姓差別余問為第四十三問。
如將解說:"
複次今當如實說,蘊等處界性相者,勝者持即色所說,金剛持即為識蘊,
寶持即是受所說,阿羅力即想所稱,般若持即行蘊等,如是蘊中極著名。"
"大手印名為何"者,即"印契差別有幾何"之一分問第四十二問之餘,于大手印境之問為第四十四問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་མཚན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ། འདར་དང་རྡུལ་དང་བ་སྤུ་ལངས། །དབྱངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྲུག་པ་དང་། །ལུགས་བསྒྱུར་མཆི་མ་ཐིམ་པ་དང་། །སྙིང་སྟོབས་ཉམས་ནི་བརྒྱད་པོ་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྒེག་པའི་ཉམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམས་ ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།།ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །ཉམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད། དགའ་བ་རྒྱགས་པ་རྩ་ཡི་ཆ། །ཁོང་སྟོང་འདར་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། ། བདག་གི་སྒྲ་ནི་གང་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ཨ་ཧཾ་གི་ངོ་བོ་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྒྲ་གང་ན་གནས་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས།།བདག་ཅེས་བྱ་བ་སྒྲ་ཡི་རྟེན། །གང་གིས་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཡིས། །འཁོར་བའི་འཆིང་བར་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཧཾ་འཁོར་པར་འཆིང་བ་ཡི། །དེ་ནི་ཡོངས་ཟད་གྲོལ་བ་ཡིན། ། ནི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ལུས་རྣམས་ཀུན་ལ་ལྷག་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་ པ་དང་།ཧཾ་ཡིག་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ། །ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དབང་པོ་ལས་འདས་མི་གསལ་བ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོའི་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ།སྟོང་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་དྲི་བའི་ཡུལ་བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་པའོ། །ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གང་གིས་ཤེས། །སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར། །མི་ མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱིར།།སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་ཡོངས་སུ་གསུངས། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་དག་པ། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ།
如將解說:"
複次更當說,大手印義之性相,
大瑜伽之果者,大智慧義總攝。"如是宣說。
"諸味之差別"者,即于趣入大手印時,"
戰慄及遍毛豎,音聲差別震動及,
轉變淚流融化及,心力八種境界等。"
如是宣說。
如是所成之妙態境界差別如何,于彼境之問為第四十五問。
如將解說:"爾時薄伽梵金剛說,境界性相差別者"乃至"歡喜驕慢脈分位,內空戰慄而生起。"
"我之聲音何處住"者,即前說大手印性相境之第四十四問之餘,阿罕體性之清凈聲住於何處,于彼境之問為第四十六問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,所謂我者聲依處,由彼如實了知故,輪迴繫縛為性相。
罕字輪迴繫縛者,彼即盡滅得解脫。即是諸法中最勝,于諸身中殊勝住。"
如是宣說。"
罕字離諸實有性,住身不從身所生,
超越諸根不明顯,一切諸相悉斷除。"
等如是宣說。 "
空性差別總攝及"者,即前說大手印問第四十四問之餘,空性差別總攝問境為第四十七問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,空性差別總攝者,瑜伽師由何了知,彼即能知于空性。
為對治不順品故,普說修習于空性。
內自性諸法,遍計對治及,
顛倒之清凈,說為內外空。"
如是宣說。
།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གང་དུ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་ དྲི་བའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དྲི་བ་འདི་ནི་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།།དེ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ཞལ་དང་ཕྱག་དང་དབྱིབས་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། །རྡོ་རྗེ་ ཕྲེང་བ་དེ་ལྟར་བཤད།།སྲོག་གི་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ཞལ་གསུམ་པ། །སྤྱན་གསུམ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཉིན་མོ་དང་ནི་མཚན་མོ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་བསྒོམ་པ་ལ་ཐུན་མཚམས་བཞི་ལ་འོས་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །མཚན་མོ་ཉིན་མོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །མཚན་མོ་ཤེས་རབ་ཤེས་པར་བྱ། །འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཐིམ་ནས་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནས་བརྩམས་ནས།ཇི་སྲིད། ཉིན་མོ་སླར་ཡང་ཐབས་སུ་བཤད། །ཐབས་ནི་ཉིན་མོར་གྱུར་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་བརྡ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །གང་དུ་སྐྱེ་བ་འགྱུར་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་དྲི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ པའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ།ཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་བརྡ་ནི་གང་། །ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །ཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་དམ་ཚིག་ནི། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུའང་གསུངས་པ་ཡི། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་དགོངས་པ་ནི། །འོད་གསལ་གོ་ འཕང་ལས་སྐྱེས་པ།།སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྡན། །ཱ་ལིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་ཡི། །སྣང་བ་མཆེད་པའི་གོ་འཕང་ནི། །སྣང་བ་ལས་བྱུང་ཟད་པ་མེད། །དབྱངས་ནི་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པ། །ཱ་ལིའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པ་ཡི། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།མཚམས་ཀྱི་འཆར་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚམས་ནི། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཡིས། །ངོ་བོར་ཤར་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།
"空性於何處生起"者,即前說問題之餘,此問為第四十八問。
此亦是生起次第之面相、手印及形相修持之自性。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,空性生起之因由"乃至"金剛鬘如是宣說,命氣所依之性相,身色青色三面具,三目具足最勝印。"
如是宣說。 "晝日以及夜晚何"者,如是形相修持金剛鬘於四座時分相應之故,為此義于晝日夜晚之境問為第四十九問。
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說,夜晚晝日之性相,夜晚應知為智慧,一切界入皆融入。
"乃至"晝日復說為方便,方便即成為晝日。"如是宣說。
"阿里嘎里之密語及"者,即前說空性於何處生起如是形相之第四十八問之餘,阿里嘎里之密語為何,于彼境之問為第五十問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,阿里嘎里之誓句,一切續中所宣說,對諸佛子之密意,
從光明位中生起。顯現增長之性相,具足三十三明字,阿里壇城廣大之,
顯現增長之果位,從顯現生無盡際,具足六十種韻母,阿里輪廣大之。"
如是宣說。
"中際顯現如何生"者,中際即顯現近得之體性如何顯現,于彼境之問為第五十一問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །མཚམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བླ་ན་མེད། །སྣང་དང་ མི་སྣང་བྲལ་བའི་མཚམས།།ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ། །གཉིས་འདྲེས་པ་ཡི་དབུས་ན་གནས། །འཕགས་ཤིང་གོས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཆི་མེད་སྐྱེས། །ཟླ་བ་ཉི་མ་ཡང་དག་འདྲེས། །མཐའ་ནི་ཡང་དག་མི་འགྲོ་གང་། །མཚམས་དེ་སྲིད་པ་དག་པར་ བྱེད།།ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་གཅིག་པུ་གཙོར་བྱས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་དྲི་བའི་ཚོགས་གསུངས། ད་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་དྲི་བའི་ཚོགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་དུ་བསྙེན་སོགས་སློབ་དཔོན་དང་། །ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་ལས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་ བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ།།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་ལས་བཅས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུའི་མིང་ ཅན་ནོ།།སློབ་དཔོན་ལས་སུ་ཡོངས་སུ་བཤད། །སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལེགས་རྒྱས་པ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པས་སྦྱང་བ་དང་། །དེ་ནས་འབྱུང་པོ་བསྐྲད་པ་དང་། །ས་བཟུང་ཉིད་དང་སྦྱངས་པ་དང་། །ཐིག་སྐུད་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། །བགེགས་བསྐྲད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་དཀྱིལ་ འཁོར་ཐིག་གདབ་དང་།།ཕུར་བུ་གདབ་དང་བརྡུང་བ་དང་། །བུམ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷག་གནས་དང་། །ཁྲུས་དང་རབ་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། །མཆོད་པ་རབ་གནས་གཏོར་མ་དང་། །སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། །མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་བཞིན། །དབང་བསྐུར་བ་དང་ གཤེགས་སུ་གསོལ།།དེ་ལྟར་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་ལས། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་འབྲས་བུའང་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་ལས་བཤད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ནི་གང་དང་འབྲས་བུ་ནི་གང་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ།
如將解說:"
複次他說且諦聽,中際性相無上乘,顯與不顯離之際,從智慧金剛所生,
二者交融住中間,超越染污盡斷除,金剛蓮花不死生,日月二者正和合,
邊際實不往何處,彼際清凈諸有情。"
如是經文宣說瑜伽大續為主要義之分別解說問題之集。
今當宣說非主要之問題集,即"先前近修等阿阇黎,二十儀軌及事業",其自性如何之餘。
吉祥密集沙壇城示現之二十儀軌及事業之境問為第五十二問。
如將解說:"
爾時
薄伽梵金剛說,名為二十種形相,阿阇黎事業廣宣說,咒語瑜伽善圓滿,
先以近修作清凈,爾後驅逐諸鬼魅,持地本身作凈除,線繩殊勝而安住,
驅魔極為明顯現,如是壇城畫線相,橛釘釘入並敲打,寶瓶加持作灌頂,
薄伽梵尊作加持,沐浴及以善清凈,供養加持食子等,弟子殊勝而安住,
火供如法作儀軌,灌頂及以送聖尊,如是二十種儀軌,誰知彼者眾生師。"
如是等宣說。 "
何因何果復為何"者,于所說二十儀軌,因緣為何果為何,于彼境之問為第五十三問。
།ཇི་སྐད་ དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་འབྲས་བུ་ནི། །ལས་ནི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་བཤད། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་འགྱུར། །འདི་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་གསུངས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་འབྲས་བུ་ དང་།།སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྒྱུ་མཚན་འཇིག་རྟེན་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་བསལ་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་རྣམ་བསྒོམ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་བོན་ཕྲ་རབ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉམ། །མཆོད་པ་ ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང་།།དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་འཁོར་ལོ་འཇུག་།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྟག་མཆོད་ན། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ལྷག་མའོ། །ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པོ་ འདི་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། །མཆོད་པའི་ཆོ་ག་བླ་ན་མེད། །གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ལུས་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་གའི་རིམ། །རྡོ་ཤིང་ས་དང་གསེར་གྱི་ནི། །སྐུ་ གཟུགས་ལ་ནི་ཕྱག་མི་བྱ།།རབ་གནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱིན་སྲེག་དང་། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །རིན་ཆེན་རྡོ་ཆུ་དཀོན་མཆོག་སོགས། །བདག་ཉིད་ལྔ་ནི་རྟག་ཏུ་མཆོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་ཤེས་བྱ། །རྩ་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་དང་། །ལྷ་མོའི་མིང་ནི་ཇི་ལྟར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་ལྷ་མོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།
如將解說: "
爾後複次且諦聽,彼之因緣及果報,事業二十種儀軌,大自在因緣為何,
彼之果報將何成,此乃大中之大說。爾時薄伽梵金剛說,事業因緣及果報,
先行近修等諸事,因緣世間八成就,為除慳吝等過失,觀修供養諸佛陀。"
又如是說: "
壇城種子極微細,如來一切皆平等,
即成供養之本性,如是果報輪迴轉。
若常供養諸佛陀,業障清凈得解脫。"
"供養儀軌如何說"者,是圓滿次第三摩地之餘。
此二十儀軌事業之餘問為第五十四問。
如將解說: "
爾時
金剛薩埵說,供養儀軌無上乘,以無二平等瑜伽,于身供養儀軌序,
石木泥土及金等,佛像不應作頂禮,加持壇城及火供,彼等一切皆不作,
珍寶石水三寶等,自性五種常供養。"
又如是說: "如是彼等當了知,于諸脈輪作供養。"
"如是天尊之自性,天母名號如何說"者,於前所說壇城輪中所住天母如何,于彼境之問為第五十五問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས།།ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་མཆོག་།རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་རྟོགས་པ་རྣམས། །རྩ་ཡི་དབྱེ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །རྟག་ཏུ་ལུས་ལ་རྩེད་འཇོ་བྱ། །དེ་ཡིས་ལྷ་རྣམས་སུ་ནི་བཤད། །རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཀུན་གྱི་དགའ། །ཀུན་ནས་རྣམ་པར་སྒེག་པའི་ལུས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡི་ནི་བཞི། །ལྷ་ཉིད་ དུ་ནི་ཡང་དག་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་ཡུལ་གྱི་དྲི་བའི་ཚོགས་གསུངས་ནས། ད་ནི་སླར་ཡང་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བས་རྒྱུད་དུ་ཐོག་མར་གསུངས་པའི། འདི་སྐད་བདག་ སོགས་ཇི་ལྟ་བུ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་དོན་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །ེ་བཾ་ཞེས་བྱའི་ ཡི་གེ་གཉིས།།ེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །དེ་བཞིན་བཾ་ནི་ཐུགས་རྗེ་དང་། །ཐིག་ལེ་གཉིས་ནི་སྦྱོར་ལས་བྱུང་། །ེ་བཾ་གཉིས་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མདོར་བསྡུས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་ཅེས་སོགས་ དང་པོའི་ངག་།དོན་རྒྱས་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་རེ་རེའི་བཤད་པའི་དབྱེ་བས་སྦས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ེ་བཾ་ལ་སོགས་དོན་རྒྱས་པ། །གོང་གི་ཡང་དག་ཡོངས ཤེས་པ།།ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་རྟོགས། །ེ་ནི་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་སྦྱིན་སྲེག་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ། ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པའི་ལས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་གསུངས་པ་ཡང་སྤྱིའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ སྦྱིན་སྲེག་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།
如將解說: "
爾時
薄伽梵金剛說,諸天尊之勝相好,瑜伽覺受樂行者,以脈分支之自性,
恒時于身作遊戲,由此說為諸天尊,常時一切樂歡喜,周遍妙相莊嚴身,
大樂四種之本性,如實宣說為天尊。"
此依大瑜伽續而說,為非主要義理之境問答集。
今複次以主要與非主要之分別,如續初所說:"如是我聞"等,如吉祥密集等所示廣義,此為第五十六問。
如將解說: "
爾時薄伽梵金剛說,'誒旺'二字之含義,'誒'表空性之本質,如是'旺'表大悲心,
二點相合而顯現,'誒旺'二者即諸佛,略攝法印之本性,即是大王之手印。"
"如是我聞等初語,廣義如何而宣說"者,以各字解說分別所隱義境為第五十七問。
如將解說: "
爾後複次且諦聽,'誒旺'等義廣大解,
上述真實遍知已,如實通達法性諦,'
誒'者即是勝智慧。"
"內在本性火供何"者,於二十儀軌事業時所說火供,離一般火供相而成內在本性火供如何,于彼境為第五十八問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ནང་གི་བདག་ཉིད་སྦྱིན་སྲེག་མཆོག་།ནང་དུ་རྒྱུ་བའི་འབྱུང་བ་རྣམས། །གང་གིས་ཚིམ་པར་གྱུར་པ་དང་། །རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་ས་བོན་ རྣམས།།ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་བུད་ཤིང་དང་། །རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མེས། །རྟག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་རྨད་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་བཟའ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དམ་ཚིག་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་སུ་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དགུ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་བཟའ་བ་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་བྱེད་དེ་ཉིད་མཆོག་།ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་རིམ་པ་བཞིན། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མི་བསྐྱོད་པ། །དོན་ཡོད་ གྲུབ་པ་འོད་དཔག་མེད།།རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་ལྔ་པ་འདི། །བདུད་རྩི་ལྔ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ་ཞེས་དེའི་རྗེས་སུ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆོ་ག་མཆོག་།གང་གིས་མཆོད་པ་དངོས་གྲུབ་ནི། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ནི་གཞན་དུ་འགྲོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །སྒྲུབ་པ་པོ་ཕྱིར་ཡང་དག་གནས། །ཕྱག་རྒྱ་བརྡ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། །དེ་དང་དམ་ཚིག་ལ་ནི་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན དུ།རྣལ་འབྱོར་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས། །རབ་ཏུ་བཤད་ཀྱིས་དེ་ཉོན་ཅིག་།གདུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་འགའ་ཞིག་།སེམས་རྟོག་པ་ཡི་ཕྱིར་འོངས་ནས། །དེ་ལ་དེ་ཚེ་སྨྲས་པ་ཡང་། །སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་མི་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གསང་བའི་བརྡ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངག་གི་ བརྡའི་ངོ་བོ་གསང་བའི་བརྡ་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །གསང་བའི་ཚིག་གི་བཤད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ། རབ་ཏུ་རྟོག་ནས་ཆང་འཐུངས་པས། །དཔའ་བོ་ཤར་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། ། ན་ལིན་པ་ཏྲ~ཾ་ཐོད་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
如將解說: "
爾後複次且諦聽,內在本性勝火供,內中執行諸元素,由此令其得滿足,
分別習氣諸種子,五蘊薪柴作供養,瑜伽智慧大火焰,恒時殊勝作火供。"
"五甘露當食用"者,已說內在本性火供后,為顯示殊勝誓言,隨後于彼境為第五十九問。
如將解說: "
爾時
薄伽梵金剛說,五甘露之飲食者,成就一切勝義諦,如其次第而修行,
毗盧遮那不動尊,不空成就無量光,寶幢五尊此等者,五甘露成就時當修集會輪等。"
隨後于集會輪境為第六十問。
如將解說: "
爾後複次且諦聽,集會輪之勝儀軌,由此供養成就時,菩薩眾等他處去,
與諸瑜伽師同住,為修行者而安住,手印密語遍了知,于彼誓言而趣入。"
又復如是: "
與瑜伽女共交融,善為宣說汝諦聽,
惡毒空行女數位,為擾心意而來時,
彼時對彼所言說,修行者不應為之。"
"如是密語手印及"者,語言手印本性密語手印,于彼境為第六十一問。
如將解說: "
爾後複次且諦聽,密語詞句之解說",乃至"善思已飲美酒已,勇士東方而宣說,蓮花葉及顱器等。"
།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུའི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་དྲི་བའོ། །ཇི་སྐད དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །སྐུ་ནི་མགོ་བོར་གནས་པ་ཡི། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བྱང་སེམས་འབབ། །དེ་ནི་སོ་སོར་རབ་ཕྱེ་བས། །སྐུ་ཡི་འཁོར་ལོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གསུང་ལ་གནས་པར་རབ་ ཏུ་ཤེས།།ཆགས་སོགས་བག་ཆགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་དམ་ཆོས་དགེ་འདུན་གྱི། །མིང་རྣམས་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོའི་ངེས་པའི་ཚིག་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །སངས་རྒྱས་དམ་ཆོས་དགེ་འདུན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བར་གྱི་གཞུང་ ཅུང་ཟད་དོར་བས།།དྲི་མེད་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཆོས་ནི་གང་དུ་ཡང་དག་གསུངས། །སྐུ་ནི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བླ་མ་སྟོན་པ་སློབ་དཔོན་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཤད་པ་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་པོ་ནི་བླ་མ་སྟེ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་གཞན་དག་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ན་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ འཆང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚར་གཅད་པ་དང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བླ་མ་དང་སྟོན་པ་དང་སློབ་དཔོན་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་དང་།རྩ་ལྔ་པ་དང་། རྩ་དྲུག་པ་དང་། རྩ་བདུན་པ་རྣམས་སོ།
"身語意金剛之壇城如何所說?"此為其境,於前所說二十儀軌中壇城事業之餘,為第六十二問。
如將解說: "
爾後複次且諦聽,身語意之壇城者,身住于頭之處所,三十二種菩提心,
各別分別而了知,當知即是身輪也,由後文字分別故,了知安住于語中,
貪等習氣差別故,即說為意之輪也。"
"佛法僧三寶之名號解說云何?"
此為前說身等壇城之餘,佛等三寶之詞義云何,于彼境為第六十三問。
如將解說: "爾時薄伽梵金剛說,佛法及僧"者,略去中間經文,"
無垢心即成佛陀,法即如實所宣說,
身即名為僧伽眾,菩薩眾會之住處。"
"上師導師阿阇黎,持金剛者解說何?
"此為前說三寶近示者即上師,于彼境為問。
如是導師者即隨示弟子。
如是阿阇黎者,由教授壇城等其他行為故名阿阇黎。
持金剛者,由能斷除攝受故,如其次第于上師、導師、阿阇黎、持金剛境為第六十四、六十五、六十六、六十七問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། ཞི་བ་ལ་ སོགས་པ་ལ་མཁས།།སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་ཤེས། །ཆོ་ག་ཉི་ཤུའི་བྱ་བ་བསླབ། །དེ་ནི་བླ་བར་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ནང་དུ་གསང་འདུས་ལ་རབ་དགའ། །ཕྱི་རོལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །དེ་ལྟའི་མན་ངག་རིམ་པ་ཡིས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསླབས། ། དེ་ནི་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཇི་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་བྱེད། །རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས། །དོན་དམ་པ་ཡི་བྱ་བ་དང་། །སླར་ཡང་སྣང་བ་གསུམ་དང་ནི། །གྲུབ་ནས་གཞན་ཡང་སློབ་ཏུ་འཇུག་།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་ལ། །དེ་ནི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་ལྡན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཉིས་པ་མཆོག་།ཚར་གཅོད་ཕན་འདོགས་པ་ལ་མཁས། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སློབ་མའི་ཡོན་ཏན་གང་ལྡན་ན། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པས་བསྟན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གདོན་མི་ཟ་བར་སློབ་མར་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །སྣོད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་ཡང་གུས། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ལས་ལ་གནས། །གཉིས་མེད་རྒྱུ་ཡང་མེད་པ་དང་། །ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ལུང་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །གང་ལ་དེ་ནི་ངེས་ བཤད་བྱ།།གོང་ན་མེད་པའི་སྤྱོད་རབ་མཆོག་།སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་རིམ་པ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད། གང་ལས་རྒྱས་བཤད་དེ་ནི་རྒྱུད། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་དྲན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་གཅིག་གཉིས་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡི་སྤྱོད་ པ་དབྱེ་བ་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་མདུན་དུ་སློབ་མས་ཇི་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བྱ་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་དགུ་པའོ།
如將解說:"
善於寂靜等法,通達咒語瑜伽儀軌,
修學二十種儀軌行,此即稱為上師也。"
如是又說:"
內喜密集最勝法,外行聲聞之行為,如是次第教授法,隨順教導諸弟子,
此即普稱為導師。如其所說如是行,諸證悟及壇城等,勝義事業複次第,
三種顯現及成就,複次教導他學習,瑜伽最勝之行為,此即名為阿阇黎。"
如是又說:"
深廣具足真實性,第二金剛薩埵尊,善巧斷除作利益,此即說為持金剛。"
"弟子具何種功德,堪為瑜伽續法器?"此為導師教授時必定存在於弟子,
因為依他起性故,為第六十八問。
瑜伽續者,即指吉祥密集等諸續。
法器之義也。
如將解說:"
具信且敬上師尊,恒時安住善業中,
無二亦無諸因相,永斷一切惡見等,
複次多聞諸經教。"
如是又說:"
空性大悲無二別,于彼決定當宣說,
無上最勝諸行為,咒語瑜伽次第等。"
乃至"
由此廣說即為續,憶為大瑜伽續部。"等一二品中將解說。 "彼之行為差別者",即弟子于上師前當如何行持,為第六十九問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་གསུངས། །སློབ་མའི་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་ནི། །ཞི་བ་ལ་སོགས་བྱ་བ་ཡང་། །སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་རིག་ པ་ཡིས།།ལྷམ་དང་གདུགས་དང་གཙུག་ཏོར་དང་། །སོ་རྩི་ལ་སོགས་མྱང་བ་དང་། །སྣབས་ཀྱི་གོང་དུ་མཆིལ་མ་སོགས། །འདོར་ཞིང་རྐང་པ་རྐྱོང་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཚིག་།བླ་མའི་མདུན་དུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ བར་དུ་གསུངས་སོ།།དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞི་བ་རྒྱས་པ་དབང་དང་ནི། །དེ་བཞིན་བསད་དང་བསྐྲད་པ་དང་། །རེངས་དང་དབྱེ་བ་ཉིད་དང་ནི། །བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་མངོན་སྤྱོད་དང་། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་མས་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་ པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཤེས་ནས། །སློབ་མའི་འབྲས་བུ་གང་བྱུང་བ། །ཞི་བ་ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ད་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཚིག་ནི་ཅི་ཞིག་དང་། །མགོན་པོ་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད། །ཐོབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཁྲོ་བོའི་སེམས་ཀྱིས་བཟླས་པ་ནི། །ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་དུ། ན་མཿས མནྟ་ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟཱ་ནཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།མངོན་ཤེས་ལྔ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོབ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དྲི་བ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་དང་།བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ།
如將解說:"
爾時薄伽梵金剛說:
之行為威儀,寂靜等諸事,以咒語瑜伽智,鞋傘及頂髻,
齒垢等嘗味,于鼻涕上吐痰,伸展雙足等。
"乃至"如是等過失語,于上師前當斷除。"等如是宣說。
"
彼之果報何等性?寂靜增益及降伏,
如是誅除驅逐等,令僵離間等事業,
成就及以猛烈行,如何修行加持等。
"此為行為果報境之第七十問。 如將解說:"
了知如是等行已,**所生諸果報,以寂靜等加持,今當如是宣說。"
"咒語文句為何等?怙主忿怒誦持何?"此即前說寂靜等成就之咒語文句,如是閻魔敵等十忿怒尊之誦持當如何等,為第七十一問。
如將解說:"複次今當爲汝說,忿怒誦持之性相,若人瑜伽八成就,定得此中勿生疑。
以忿怒心而持誦,是名忿怒誦持法。
"如是又說:"南無薩曼達嘎雅哇嘎支達南"
(藏文:ན་མཿས་མནྟ་ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟཱ་ནཱཾ,梵文天城體:नमः समन्त काय वाक् चित्तानाम्,
梵文羅馬拼音:namaḥ samanta kāya vāk cittānām,意為"敬禮普遍身語意")等。
"五神通如何獲得?諸瑜伽師見真實。"
此為前說果報之廣說,問五神通如何獲得之境,及見真實之遍問自性,依次為第七十二問及第七十三問。
།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།མངོན་ཤེས་ལྔ་ སོགས་མཚན་ཉིད་ནི།།ས་སྙིང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། །འཇམ་དཔལ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ། །བྱམས་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་། །ཡི་གེ་གསུམ་དང་རྣམ་པར་སྤེལ། །མིག་དང་རྣ་བ་ཡིད་དང་ལུས། །རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །མཚན་གསུམ་ཉིན་མོ་དེ་དང་འདྲ། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ཉིད་ ཐོབ་པར་བྱེད།།ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། བཞི་པ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་བས། །བློ་ལྡན་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་ འགྱུར་བ་ལས།དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མངོན་བྱང་ཆུབ། །མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མར་ནི་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལུང་བསྟན་པ་དང་རྒས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་པོ་དག་གི་དྲི་བ་གཅིག་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྒས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་ བ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་བྱང་སེམས་ནི། །འཛིན་པས་ལུས་ནི་བརྟན་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བྱང་སེམས་ནི། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་རབ་སྦྱོར་བས། །རིགས་པས་སྟེང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། །རྒས་པ་མེད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཅུད་ལེན་གྱི་ནི་ སྦྱོར་བ་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྟན་པའི་ལུས་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། སྔར་བཤད་པ་ཡི་བདུད་རྩི་ལྔ། །འདིར་ནི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་དུ་བརྗོད་པའོ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསེར་འགྱུར་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད། །ལྕགས་ཀྱི་གསེར་འགྱུར་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་དངོས་གྲུབ་ཆེ། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཇི་ལྟར་འཐོབ། །ཅེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་ གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་དངོས་གྲུབ་ཆེ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ།
如將解說:"
複次當說他,一切成就攝,諸佛勝智慧,五神通等相。
地藏手持金剛尊,文殊除障清凈尊,慈氏此等五尊眾,與三字咒相增長。
眼耳意及身,脈輪得加持,三相如白晝,即得五神通。"
又說:"由第四灌頂,智者見真實。"
"一剎那現等覺",此為問"如何"等果報境之第七十四問。
如將解說:"彼為剎那現等覺,名為具足剎那相。"
"授記及無老"二者為一問。
為廣說果報體性之授記及無老相境之第七十五問。
如將解說:"
金剛頂端菩提心,執持令身得堅固,
彼之真實菩提心,以風真實善相應,
以理上升而修持,無老決定無疑慮。"
"長生甘露之修法",此為所說身因之第七十六問。
如將解說:"前說五甘露,此處名長生。"
"點金等諸事",此為世間成就境之第七十七問。
如將解說:"由此得成就,鐵成金亦然。"
"金剛印大悉地,眾生上師如何得?"此為出世間成就境之第七十八問。 如將解說:"金剛印大悉地,當得雙運果。"
།ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞལ་ཡས་ཁང་། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྤངས་ ནས་ནང་ཉིད་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་དགུ་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། ལུས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་གནས། ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ནི་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་བདག་ཉིད་གནས་ནི། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་དང་། ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་དང་། ཚནྡོ་ཧ་དང་། ཉེ་བའི་ཚནྡོ་ཧ་དང་། འདུས་པ་ཅན་དང་ཉེ་བའི་འདུས་པ་ཅན་དང་། དུར་ཁྲོད་དང་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་དག་གི དབྱེ་བས་སོ།།ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་དང་། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལ་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་བཤད་པར་བྱ། །པུལླི་ར་མ་མགོ་བོར་ ཤེས།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཉིད་དང་ལྡན་ཤེས་པར་བྱ། །ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རླུང་ནི་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲོག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ལྔའི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཅི་ཞེས་ དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ནི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།།དེ་དག་འཇིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་མནན་པས་འཇིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་དང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ ཡང་བཤད་བྱ་བ།།རླུང་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་མཆོག་།སྲོག་གི་རླུང་ནི་སྙིང་གར་གནས། །མི་བསྐྱོད་བྱེ་བྲག་རིགས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། རླུང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །དེ་ལས་དེ་ཡི་འཇིག་པར་འགྱུར། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཏང་བཟུང་སོགས། །ཕན་ཚུན་ དུ་ནི་གནོད་པར་བྱེད།།ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་དྲི་བའི་ཚིག་།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཐལ་སྦྱར་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་སོགས་པ་དྲི་བའི་ཚིག་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་ནས་སོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། ། ཐལ་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པའི་ཡུལ་ལ་གུས་པས་སོ།
"身體自性宮殿相,其自性為何等?"此問捨棄外在宮殿而內在宮殿如何成為一切佛陀所依,此為其境之第七十九問。
如將解說:"
身成為宮殿,一切佛正依。" 此處安住。如何安住?
"融入與受用主等",此處即於此身中宮殿自性安住,
以處所與近處所,剎土與近剎土,贍部洲與近贍部洲,聚集處與近聚集處,尸林與近尸林等差別。
"融入與受用主等",此為其境之第八十問與第八十一問。
如將解說:"其中處所差別,今當略說之。
布拉馬為頭部。"
又說:"應知具彼性,融入受用主。"
"風之何種何相?"此問命等五種差別之相為何,此為其境之第八十二問。
"彼等如何滅?"此問彼等諸風如何由互相壓制而滅,此為第八十一問與第八十二問。
如將解說:"複次當宣說,諸風最勝相,命風住心間,不動種性生。
"又說:"風相如是說,由彼而得滅,如前放持等,互相為損害。"
"如是等問語,金剛手合掌",此即前述諸問。"作"即已作。
"金剛手"即請問之菩薩。"合掌"即對導師恭敬。
།འགྲོ་བའི་བླ་མའི་མདུན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པའི་མདུན་དུ་གནས་ནས་སོ། །ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་དེ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པའི་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྩེ་གཅིག་པས་འདུད པའོ།།དེ་ལྟར་དྲི་བ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དྲི་བ་བརྟུལ་བ་རྩོམ་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ལེགས་སོ་བྱ་བ་བྱིན་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཞུ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་དྲི་བ་རྣམས་མཛེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་ནས་སོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམས་གསུམ་ གྱི་སློབ་དཔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།།ཇི་སྲིད་དུ་དྲི་བ་བརྟུལ་བ་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །ངག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཚངས་དབྱངས་ཟབ་མོ་སྙན་དངགས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།ལྔ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤ་དེ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་དང་པོའི་ རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་དང་པོས་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྒྱུད་འདི་ལ་གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞེས་དེའི་དོན་དུ་ལེའུ་དང་པོའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེའུ་དང་པོའི་དྲི་བ བྱས་པའི་རྗེས་ལའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དག་དྲིས་པའི་ངེས་པ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དྲི་བ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བྱས་པ་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་བརྟུལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བའི་བླ་མ་སྟེ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སྟོན་པ་ཕྱོགས་ གཅིག་པུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ།།ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་ཞུ་བ་བྱེད་པ་པོའོ།
住于眾生導師前。
此即住於三界導師前。
以身作禮后,此即以至誠一心頂禮導師。
如是顯示所說問題后,今為說明答問之始,故說:"授予善哉后",即因請問者金剛手所問諸問美妙而授予。
"眾生導師所宣說",即三界導師世尊。
直至"開始答問"為止。
"以語"即以言詞之義。
云何?故此:"以梵音深妙偈",即具足六十支分之義。
"五主"即五佛之主世尊之義。
大班智達阿朗迦拉夏提婆足所造《吉祥金剛鬘大瑜伽續釋》明顯甚深義論第一品廣釋。
如是以第一品顯示入續後,今為說明此續何等根機所對,故以第一品余分說"其後"等。
"其後"即第一品問答之後。
"世尊"如前已說。
與"宣說正確決定"相連。
即剛才金剛手所問諸問之決定即為答問之相。
"正確"即以世尊一切智性無顛倒故。
"金剛"即顯示五智自性圓滿。
"眾生導師"即動性眾生之導師,為隨其意樂而調伏故。
此顯示三界導師一分圓滿。
若問作何事?故說"召喚金剛手",金剛手即請問者。
།བོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དྲི་བ་ལ་ བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་ནས།སྙིང་པོ་ཡི་ནི་དོན་བསྡུས་པ། །དབྱེ་བར་དཀའ་བའི་དངོས་པོ་ཀུན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དྲིས་པ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་མན་ངག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས། དབྱེ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབྱེ་བར་དཀའ་བའོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ཡི་ནི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རིམ་པ་གཉིས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི བ་བྱས་པ་རྣམས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞུ་བ་པོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་བོད་པ་མཛད་པ་ནི། །རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་གསང་ཆེན་བདག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་གོ། །གསང་བ་ནི་གསང་བ་པོ་རྣམས་ལ་སྟེ། ཆེན་པོ་ཡང་ ཡིན་ལ་གསང་བ་ཡང་ཡིན་པས་ན་གསང་བའི་བདག་པོ་སྟེ།།ལྕང་ལོ་ཅན་ན་གནས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་ན་གསང་བ་ཆེན་པོ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་ལ་གསང་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྦ་བར་བྱ་ བའོ།།ཟླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཟླ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེའི་གནས་སོ། །དབང་ཕྱུག་དང་འདྲ་བས་ན་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ཕྱིར་མི་སྤྲོ་བར་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲི་བའི་བསྔགས་པ་མཛད་ནས། ད་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསང་བ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་སྤྱོད་སོགས་ རྒྱུད་རྣམས་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྲོལ་མ་འབྱུང་བ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལས་གང་དུ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་གསང་བར་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་དྲི་བ་བསྡུ་བ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་མ་གསུངས་པ་དེ་ནི་ངས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོག་གི་གོ་འཕང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"召喚"即正確勸請。
如是顯示世尊語入之自性后,今欲說贊問,故說:"心要義攝集,難分諸事物"等。
所問即是汝之。
"諸事物"即一切種,因以殊勝教授而了知故。
非一切智者不能分別故難分別。
云何?故說:"心要義攝集",略說即顯示大手印自性故,特別顯示二次第故。
"汝所作諸問"即請問者。
故此:"于彼作召喚,金剛自在密主尊",因為金剛部主故為金剛自在。
密即對密者,大且密故為密主,住于柳樹林。
彼等之主即為主尊,密主是其異名。
或因出現"大密月金剛自在"故。
其中大密即極為隱秘。
月即菩提月,即金剛處。
似自在故為自在,即不外散而自在。
如是作問贊后,今為說明不共密誓言故說:"事行等諸續",即度母出現及大日如來現證菩提等。
等字即指諸儀軌等。
"于瑜伽續任何處"即指吉祥攝真實等。
"密"即對無緣者應密之金剛鬘問集,與"我當說彼任何處未說者"相連。
"最勝"即因依二次第為最勝果位之因故。
།རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་པའོ།།གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དྲི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་དྲི་བ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསང་ བའི་བཤད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོན་པ་པོའོ། །ཁྱོད་ནི་ལེགས་པར་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདོན་པར་འདོད་པའི་ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པ་ནི་ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པའོ།།མྱུར་དུ་མིག་དག་ཕྱེ་བྱས་ནས། །མཆོག་ཏུ་རྨད་བྱུང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིག་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱན་དག་སྟེ། ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སོ། །མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུད་ཙམ་ མོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་རྨད་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྒྱུད་བསྟན་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ལའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དོན་དུའམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཐུགས་རྗེས་ཐུགས་བརླན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཉེས་གཤིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཡང་དག་པར་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་ཏུ་ གསང་བའི་ཚོགས་ཀྱི་བཤད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གསང་བའི་དོན་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཏོ། །གོ་འཕང་ནི་དྲི་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལའོ། །གསུངས་པ་ནི་གསུངས་པར་གྱུར་པའོ།
"金剛自在"即呼喚金剛手。
複次云何?故說"彼即最勝",為得光明故。
"真實"即無顛倒故。
問決定即于諸問特別決定故。
如是顯示不共密說后,今為顯示世尊具殊勝處故,"如是說"即世尊為說者。
"汝善聽"即金剛手。
"大悲遍滿"即欲拔一切眾生苦之大悲遍滿即是大悲遍滿。
"速開諸眼已,最勝稀有說"中,"諸眼"即眼,"開"即分開。
"速"即剎那。
"最勝"即出世間故。
"稀有"即顯示生起驚歎事物故為最勝稀有說。
此即顯示入世尊語后,今為說續所需義故。
其支分入世尊語即"爾時世尊"等所說,"爾時"即開眼之後。
"斷一切疑"即為除遣一切疑惑故。
豈為數量及恭敬義耶?非也,故說"大悲潤心",即大悲遍滿心相續于離柔順相一切眾生之義。
"最勝密集說"中,密義即甚深義。
果位即問之相。
抉擇即決定,即以灌頂為主。說即已說。
།དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས།དབང་བསྐུར་བའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་ནས། དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་དོན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དབང་བསྐུར་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་། དབང་བསྐུར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་དགོས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ ལ་མངོན་པར་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་འཁྲུད་པར་བྱེད་པས་ན་དབང་ངོ་།།དབང་བསྐུར་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། དབང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ལྷ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ དག་པ་ཐོབ་ཏུ་རུང་བ་ནི་དེའི་དགོས་པའོ།།དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་རྣམ་པ་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །རྟག་ཏུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གང་གིས་དབང་བསྐུར་གཙོར་བྱས་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོག་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་ཉིད་དུའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སམ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་ བསྐུར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ།།ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། །ཇི་བཞིན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་མི་འདའ་བར་རོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་རྒྱུད་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།རྒྱུད་བཤད་པའི་སྔོན་དུ་གང་གི་ཚེ་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་འགྱུར་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བཞིས་དབང་བསྐུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ བའི་རྒྱུད་ཐོས་པ་ལ་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་རྣམ་པ་བཞི་དང་། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ པའི་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལའོ།
如是顯示入世尊語后,欲說灌頂之大性,故說"灌頂為主要"。
此中當說三義:灌頂之語義、灌頂自性及其所需。
其中,由現前趣向而能洗凈一切分別垢染故名為灌頂。
灌頂自性即四種灌頂。
由諸天等加持而得安住,由得壇城等灌頂而堪能獲得身等清凈,此為其所需。
"灌頂為主要"即四種灌頂為主。
"一切悉地"即世間與出世間。
"常住"即將成就之義。
"是故"即由以灌頂為主之諸悉地故。
"最初"即為第一。
"真實"即以無顛倒性或圓滿性。
"說"即以主要故灌頂之餘。
"聽"即金剛手。
"如實義"即不離義。
如是顯示灌頂大性后,今為說灌頂為續說法器故,說"最初"等。
于說續之前,當由具相阿阇黎以四灌頂為弟子灌頂。
"爾後成圓滿次第法器"即堪為聞說示此之金剛鬘續之器之義。
云何弟子?故說"具慧",即善巧持四灌頂及三昧耶戒。
"真實"即以續中所示之理。
"自性成就次第"即圓滿次第。
"彼示瑜伽"即于彼三摩地。
།དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱུད་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་ནི། ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱིས་དབེན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དབང་རྣམ་པ་བཞི་མ་ཐོབ་པར་རོ། །བླ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒོམ་པ་པོ་ཡིན་ཡང་ངོ་། །སློབ་མ་མཚུངས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་བཟད་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡང་ དག་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་ཀྱང་།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་ནས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམྱལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་བཟད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་འཇིགས་སུ་རུང་བའོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་རྒྱུད་བཤད་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བླ་མ་དང་སློབ་མ་དག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ དབང་བསྐུར་བ་མེད་པར་དམྱལ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དོན་དུ་གཉེར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པར་དོན་དུ་གཉེར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བར་དཀའ་བ་དངོས པོའི་སྦྱིན་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་གིས་ཡང་དཀའ་བ། །དེ་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བླ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ ཐོབ་པའོ།
如是顯示灌頂及堪為說續法器后,今為顯示相違過失,故說"若無真實灌頂"等。
即未得四種灌頂。
"上師"即阿阇黎。
"修行者"即雖是修習世尊體性者。
"與弟子同"即與"墮無間大地獄"相連。
云何?故說"雖知真實續義",即離增益損減而知吉祥密集等續義為二次第體性故。
云何地獄?故說"無間",即種種難忍因之可怖者。
如是以四種義說續所需義已,今為說上師及弟子故,作為其支分說上師相,故說"是故"等。
由無灌頂能生地獄相為過失故。
"上師"即善巧十真實之阿阇黎。
"希求"即正希求。
云何?故說"真實",即以修行為先之佈施及大布施等。
"教授"即為諸弟子教授。
此亦以授灌頂為先而教授續等。
"精進"即難捨之財施。
如說:"何者于誰難,說彼為最勝"等。
云何上師?故說"得灌頂",即從具圓滿相之上師得灌頂。
།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་ཏིང་འཛིན་ཕྱག་རྒྱ་དང་། །སྔགས་དང་བྱེད་པ་གདན་དང་བཟླས་པ་དང་། །སྦྱིན་སྲེག་དང་ནི་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ལ་སྦྱོར། །ཉེར་བསྡུ་སྔགས་ལས་དེ་ཉིད་བཅུར་ནི་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་ སོ།།བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཡིས་ནི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་དོན་ལ་མཁས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་ དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དག་གིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོར་བ་བླང་བ་མེད་པས་གོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་འཚེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་དགེ་ བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་བཟང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངག་ཀུན་ནས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ལྡན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་མཚན་དང་ལྡན་པའོ།།ཆགས་པ་ཆེ་ལ་གཅིག་ཏུ་དགའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་དང་། གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ལ་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དབང་ གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སམ།ཕྱག་རྒྱའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བའོ། །བག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་བག་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་མེད་པས་བག་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་ དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དགའ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་བག་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ།
"彼性"即完全了知十真實,如說: "
壇城與三摩地及手印, 咒語事業座位及唸誦, 護摩以及手印咒相應, 攝要咒業說為十真實。"
"具慧"即具有正知自性之智慧者。
"遍具悲心"即具有利益一切眾生之事業。
"善巧甚深廣大義"即依空性與悲心,因特別勝解于不住輪迴涅槃故。
由甚深廣大二者舍離取捨輪迴涅槃故無染著。
"遠離損害傷害"即因斷除十不善業道故。
"身份圓滿"即身體一切支分圓滿,遠離諸根不全等過失故。
"具善緣"即攝受語言故。
"具足相好"即具足佈施等上師相故。
或因往昔積集善根而生故具足隨好。
因具足信等諸根故具足相好。
"大欲專一喜"即于大乘密咒三種行為勝解及安住故。
"遠離境貪嫉"即離著於色等。
或於授第三灌頂時,或斷除執著手印境。
"謹慎"即因小事亦無嗔怒故斷除一切放逸位,及住于不空成就部誓言故。
"極喜"即一切時具足身語意三種圓滿喜悅。
以上顯示具足不放逸之果。
།རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་སྙིང་པོ་སྐྱོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་སྙིང་པོ་སྐྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་མོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྔགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རྒྱུད་བཤད་པ་དང་། གདམས་ངག་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །སློབ་མས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའོ།།ནུས་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་བླ་མའི་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་བླ་མ་རྙེད་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་རྙེད་པའོ།།བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་སོ། །སློབ་མ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ངག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་དཔོན་དང་གསང་བའི་དབང་དག་གིས་སོ། ། རྟོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་གསུམ་སྦྱིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བས་སོ། །ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས པའི་གདམས་ངག་བསྟན་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བླ་མའི་བྱ་བ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་སློབ་མ་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་བརྟག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བདར་བ་དང་། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །གསེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལེ་སྦྲམ་མོ། །བདར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀ་ཤི་ལ་སོགས་པའི་བདར་ལའོ། །སྲེག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་དང་གཉིས་སུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པའོ།
"守護瑜伽母心要"即以自性專一持守誓言與戒律,因此即是守護瑜伽母心要。
"專信金剛乘"即于大乘密咒境界具有不共信心,因此而不退轉。
"背向小乘"即對聲聞乘無有勝解。
"具足如是等功德"即具足前述諸功德。
"上師"即灌頂者、講解續部者及教授指導者。
"弟子"即如寶般之補特伽羅等。
"具力"即為獲得灌頂而應當祈請。
如是宣說上師相后,今為說明上師事業故說:"獲得真實上師已",即以往昔福德力而獲得。
"上師"即具足前述功德者。
與"弟子等"相關聯。
"語"即以承事供養等佈施為先,由阿阇黎灌頂及密灌頂。
"證悟"即由授予三灌頂使自身證悟真實義故。
"令堅固"即由第四灌頂。
"如是"即以何方式。
"彼"即弟子。
"具足智慧"即由宣說殊勝教授,以聞思修為先而現證無分別智慧故。
如是宣說上師事業后,今為說明以觀察弟子門而互相觀察故說:"如同檢驗珍寶"。
"如何"即以何方式。
"金"即純金。
"檢驗"即以迦尸等磨石。
"燒"即以燒煉及分割等檢驗。
།དེ་བཞིན་དུ་ནི་སློབ་མ་ཡང་། །ལོ་ནི བཅུ་གཉིས་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ། སྤྱོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ལྷག་མར་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་སྟེ། བླ་མས་སློབ་མ་དང་སློབ་མས་བླ་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས བརྟགས་པས་སོ།།དུས་ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་བརྟག་པའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས། ཕན་ཚུན་བརྟག་པར་བྱས་ནས་ད་ནི་མ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་བགེགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་བརྟག་པ་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་བགེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་བགེགས་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བགེགས་སུ་གྱུར་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ་ལུས་དང་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆེ་བདག་ཉིད་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་དང་པོར་དགོས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ།བླ་མ་དང་སློབ་དཔོན་བརྟགས་པས་དབང་བསྐུར་བར་བྱས་པ་ལ་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དུག་ནི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དུག་སྔགས་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུག་ནི་སྔགས་ཀྱིས་སོ།།བཅོམ་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་ཉམས་པས་ཇི་ལྟར་བཅུད་ལེན་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱིས་དག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱ་ཁྱུང་གི་སྔགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དུག་གི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་སློབ་མ་དབང་སོགས་ཀྱིས།།དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་གཙང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དབང་རྣམ་པ་བཞིས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་མ་དག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གློ་བུར་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱི་ རྙོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是亦當十二年中善加觀察弟子。
即應從行為、見解及勝解等門觀察其是否具有大士本性。
"互相"即相互之意,即上師觀察弟子、弟子觀察上師。
"因此"即經十二年觀察故。
"一切時"即一切階段中。
"如是"即以前述理由觀察。
如是從觀察弟子門中互相觀察后,今為說明不觀察之過失故說:"否則將生障礙"等。
若不作互相觀察,則彼時"障礙"即外內本性之作障體性將會生起。
如何呢?為此說"摧毀悉地",即成為世間與出世間之障礙。
"帶來痛苦"即於此世他世令身心生苦。
如是宣說不觀察之過失后,今為說明灌頂之殊勝性故,此中首先應入如是需要:經觀察上師阿阇黎而得灌頂之弟子將成何等?為此說"如同咒力"等。
自性為致死本性之毒,"以咒"即以咒語。
"如破"即由力量衰減而成甘露。
如何?為此說"以咒清凈",即以金翅鳥咒清凈,因不作毒之作用故。
"如是弟子以灌頂等,成為清凈"即成為清潔,因以四種灌頂如其次第清凈身語意及智慧障故。
弟子如何?為此說"其不清凈",即因具有暫時過失之污濁故。
།དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། དེའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་དག་པའི་ངོ་བོའི་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བས་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ ཕྱིར།འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དོན་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །སྔགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ན་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དག་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་ དཔོན་གྱི་དབང་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བླ་མས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བུ་ཡི་དོན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་སློབ་མའི་ ཡུལ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། དེའི་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་བླ་མ་དང་སློབ་མ་བརྟག་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བ་བརྗོད་པར་འདོད་ ནས།དེའི་ཡན་ལག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་དང་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་ཀྱིས་སློབ་མ་སྦྱངས་པའི་རྗེས་སུའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་པོའོ། །ཁྱོད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་གཙོ་བོར་ བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གསུངས་པ་དེའོ།།བདེ་ཆེན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞུས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དབང་བསྐུར་ཇི་ལྟར་རྒྱུད་དུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དེ་དཔལ་གསང་ བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།གཙོ་བོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོར་འཇུག་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞུ་བ་པོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཏེ།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལའོ།
如是顯示灌頂之殊勝性后,今為以總結門而顯示彼性故說:
"因此精進"等。
由於不清凈本性之弟子以灌頂而成清凈故,"以一切精進"即以生起本尊之加持相為性。
"密咒師"即于灌頂時之合格者。
"弟子"即具足相好者。
"令清凈"即以阿阇黎灌頂等諸分別。
由誰?為此說"上師",即具前說相好者。
如何清凈?為此說"如是義",即無誑詐于弟子境俱生之義。
為何目的?說"為其悉地",即為出世間悉地之因之義。
如是以六相說明觀察上師與弟子后,今欲說明灌頂,其支分祈請:"其後"等,即以咒語及灌頂等清凈弟子之後。
"金剛手"即請問者。
"汝是金剛薩埵"即以灌頂為主而說一切悉地者。
"大樂"即由受用五欲功德而獲殊勝果位故,與"請問"相連。
"灌頂如何于續中",續即根本續即吉祥密集等。
"主要"即主要趣入。
如世尊汝所明示。
如是顯示請問者后,今為說明灌頂自性故,其支分世尊語入相即"說"等,即對彼金剛手。
"金剛薩埵"即教授者第六金剛持。
།གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ རྣམ་པའམ།རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་དང་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་དང་། ཡན་ལག་གི་རྒྱུད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་ མཛད་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་འཆང་བའོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་ཞུ་བ་པོའི་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡང་དག་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ཡི་དབྱེ་བ་ནི། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ།།དང་པོའི་དབང་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་སྟེ། ལུས་རྣམ་པར་དག་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་གཙོ་བོ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། ངག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་ངག་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གསུམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་མ་རང་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དག་ནི་དོན་དམ་མོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དབང་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆུ་དང་། ཅོད་པན དང་།རྡོ་རྗེ་དང་། བདག་པོ་དང་། མིང་དང་། སྔགས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ངོ་། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་གསང་བའོ།
"說"即請說。
如何?為此說"一切智",由壇城與壇城尊之相或自性光明體性遍知一切法故。
"知續之真實"即為顯示大續、小續、釋續及支分續故。
又"斷除一切疑"即為遣除諸聽聞者相續中一切疑惑故。
又"金剛手"即持五智自性五股金剛者。
"如實義"即為圓滿顯示故。
如是顯示入於世尊語后,今為以聞者聽聞為前行而說四灌頂故,說"聽"等。
"金剛手當善說"即極為明顯。"灌頂之分別"即以分別分類。
"初灌為主要"即阿阇黎灌頂,由身清凈堪能性故為主要。
"第二非主要"即秘密灌頂,以語清凈自性非主要故,及依身而生語故。
"第三和合"即智慧智,以與印契和合為前行故,弟子自身領受大樂故。
"第四為勝義"即為顯示勝義諦真實故,為顯示義之俱生故。
如是說略說已,今為如次第顯示四種灌頂故,說"分別十一種",即以水、寶冠、金剛、主尊、名號、咒語、律儀、授記、安慰、許可、不退轉之分別。
"主要"即阿阇黎灌頂。
第十二即秘密灌頂。
།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་ དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་འབད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བཅུ་གསུམ་པ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་བཞི་ པ་ནི་དོན་དམ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བཞི་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱས་པའམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །བཅུ་བཞི་པ་ནི་མཆོག་གི་དབང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཆོག་གི་དབང་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །དབང་བསྐུར་རེ་རེ་ས་རེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དེ་ལ་རེ་ཞིག་།དང་པོའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སློབ་དཔོན་དང་གསང་བའི་དབང་དག་གིས་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ཏུ་རུང་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡི་དུས་ནས་བརྩམས་ནས་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་བྲལ། །དེ་ཡི་མདོག་དང དབྱིབས་དང་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་མཚན།།རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ངོ་། །སྡོམ་པ་འབྱུང་བ་དེ་ལས་བྱས་པ་ཞེས་པ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་བོ་སློབ་དཔོན་དང་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་དག་གིས་ས་བརྒྱད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་དགུ་པའོ། །བཞི་པ་དཔེའི་རྣམ་པས་ནི་བཅུ་པའོ། །དོན་གྱིས་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ། །མོས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུ་གཉིས་པའོ། །སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང་། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ བཅུ་གསུམ་པའོ།།ཡང་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གིས་ནི་ས་བརྒྱད་པའོ། །གསང་བའི་དབང་གིས་ནི་རྣམ་པ་གང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགུ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཅུ་པའོ། །རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །བཞི་ པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཅུ་གཅིག་པའོ།།མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་དང་བཅས་པས་ནི་བཅུ་གཉིས་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པས་ནི་བཅུ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དབང་བཞི་པོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བཞི་མཚོན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གསུམ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།
這是指秘密灌頂的特徵,因為是外在的努力所為,且略屬於生起次第的緣故。
"第十三亦和合"是指具有智慧智慧的特徵,為生起智慧與真實瑜伽故。
"第十四即勝義"是指第四灌頂的體性,即現證自性光明或現證俱生樂。
"第十四是最勝灌"中最勝灌即無上。
"每一灌頂各一地",即如"由初業瑜伽,將得第八地"的道理,說明阿阇黎灌頂和秘密灌頂能獲得第八地。
如說:"從彼時起離分別,隨欲色相諸標誌,不可思議異熟身,從彼律儀所生起。
" 因此,以初業瑜伽之體性,阿阇黎灌頂和秘密灌頂安立為第八地。
智慧智慧為第九地。
第四灌頂以喻相為第十地。
實際為第十一地。
依勝解行為第十二地。
於此生中現證極樂和迅速現證大手印為第十三地。
或者說,由阿阇黎灌頂得第八地。
由秘密灌頂依任何形式的金剛唸誦得第九地。
由智慧智慧灌頂以心清凈體性得第十地。自加持亦同此。
由第四灌頂以現證菩提體性得第十一地。
連同勝解行地為第十二地。
由雙運次第為第十三地。
如是顯示四灌頂已,今為說明四灌頂之表徵故,"三種為續灌"即具有阿阇黎、秘密及智慧智慧之特徵。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་སྟོང་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ དང་།དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ལའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་འམ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་འམ། དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས སོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དབང་བཞི་པ་མཚོན་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡར་ངོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གསུངས་ཏེ། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་བ་དྲུག་པ་ སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་དཔྱིད་ཟླ་ར། །དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུངས་དབྱར་ཟླ་ར། །དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུངས་སྟོན་ཟླར་བཅས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚེས་གསུམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་དག་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཚེས་བཅུ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བཤང་གཅི་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། །སྒྲ་གཅན་དུས་ཀྱི་མེ་རྩེ་རྣམས། །དྲུག་དང་དགའ་བ་བཞི་པ་རྣམས། །ངེས་པར་བཅུ་པོ་ཞེས་བྱར་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་མ་ལས་བཅུའི་རིམ་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ དོན་དུའོ།།ཚེས་བཅུ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་རིམ་གྱིས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསླབ་པའི་དོན་དུའོ། །སློབ་མ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བླ་མས་དབང་བསྐུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་མ་དམ་པའོ། །གུས་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་མ་བཅོས་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དབང་བསྐུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བའོ།
根據大瑜伽續的密意,具有空性、極空性和大空性的特徵。
根據瑜伽母續的密意,具有喜、勝喜和離喜之喜的特徵。
此處是指在那灌頂中。
"第四應知為果"是指第四灌頂為自性光明或俱生的體性。
如何呢?因此說"遍及一切",即阿阇黎、秘密和智慧智慧三者的體性是空性、極空性和大空性的體性,或喜、勝喜和離喜的體性。
如說:"或者一切即彼性。" 如何呢?因此說"以喜等次第"。
如是顯示第四灌頂的表徵已,
今為說明灌頂之後的內容故,從"上弦分"開始宣說,即從十一月等六個月,如說:"十一月至正月,二月至四月,五月本身及,六月至七月。"
"初三"是指以身等三種相清凈故。
"初十"如根本續所說:"大小便月日,羅睺時火尖,六種及四喜,定稱為十者。
"為使弟子以十種次第於此生中獲得現證菩提故。
"十四日"是為修學近修等四支、種種剎那等四種、以及以喜等四種次第而方便智慧無二的真實義故。
"殊勝弟子"與"上師灌頂"相連。
因具足戒律等而為如寶般之人的體性故為殊勝弟子。
"具敬信"是指對上師和三寶境具有無偽信心。
"灌頂"是指將受灌頂。
།ཆོ་ག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་དང་། དངོས་སུ་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའི་ལུགས་སམ། འཆད་པའི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པའི་ལས་ཀྱི་ནང་དུ་གསུངས་ པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བླ་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་བསྟན་ནས། སླར་ཡང་དབང་གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་དེ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ བསྟན་པ་ནི།བརྒྱད་གཉིས་ལོ་ལོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཞི་པ་བརྡར་བྱས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་། བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། རྒྱུ་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཕྲ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་མོའི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། སྔོ་བསངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་དང་སྐལ་བཟང་དག་གིས་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ནི་མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སྐལ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙན་པར་ སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་སྟེ།ཉེ་བར་མཛེས་པའོ། །སྔོ་བསངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་གིས་ཏེ། མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ནི་ཡངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་མིག་གམ་ཡངས་པའི་པདྨའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཡང་དག་གུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དང་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །སྙིང་རྗེའི་བསམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་འདོད་པའོ། །དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའོ། །ངག་སྙན ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པར་སྨྲ་བ་སྟེ།དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་ལྷག་པར་མོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལོ་བཅུ་ གཉིས་ལོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་པའི་དྲིལ་བུའི་སྒྲས་བརྡར་བྱས་པ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་བཞིའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་གཡོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"如法"是指按照續中所說的儀軌進行準備,並依次第實際灌頂的意思。
這也是指依照灌頂儀軌的傳統,或者依照二十種講解儀軌中所說的次第的意思。
"上師"是指具備剛才所說特徵的人。
如是顯示灌頂時間后,為再次廣說第二灌頂,故說其支分中所需的手印特徵:
"滿十六歲",因為能顯明四種表示、近修等四種、同類等四種、以及喜等四種的緣故。
"身體纖細"是指完全具備主尊特徵。
如說:"青色"等,"以相貌福德而莊嚴",相貌是指未經人工的天然之態。
"福德"是指以善言等莊嚴,即美好。
"青色"是指膚色,因為是不動佛部族的緣故。
"眼睛廣大"是指大眼睛或如廣闊蓮花形狀。
"具正敬"是指對上師、修行者和三寶等。
"具悲心"是指遠離粗暴性質,希望一切眾生得到利益安樂。
"已得灌頂"是指從具相上師處獲得灌頂。
"獲得妙語"是指說真實語,意即持有成就部族的誓言。
"于瑜伽續深信"是指對大瑜伽續吉祥密集特別信仰。
或者"滿十二歲"是指以十二歲鈴聲作為表示,因為以四空次第使八識聚完全清凈的緣故。
"悅意"是指能在心中生起不動三摩地的緣故。
། བདེ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་བདེ་བ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྷག་པ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལས་ལྷག་པ་སྐལ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བར་མི་རུང་བའོ། །རྒྱུ མཚན་གསུངས་པ།དེ་ལས་གོང་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་རིང་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཕྱོགས་ཀྱི་ལོ་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་གི་བར་དུ་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་བ་ལྟ་དང་རེག་པར་བྱ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་འཁྱུད་པར་བྱ་ དང་རོ་དང་རྒྱ་མཚོར་བཅས་པ་རྣམས་ལ་གཡོ་དང་བརྟེན་པར་བྱ་བ་སྟེ།།ལོ་ནི་ཉི་ཤུ་ལས་ལྷག་ཕྱག་རྒྱས་མཆོག་ཏུ་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ཁྲོ་བོ་འབྱུང་པོ་ལྷ་མིན་ཆ། །དབང་གི་དོན་ནི་དྲུག་དང་བཞི་ནི་མཉམ་པའི་བདེ་སྟེར་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་དོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ དབང་གཉིས་པ་ལས་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས།ད་ནི་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དབུལ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལྷག་པར་ཡིད་འོང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་སྲོག་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དོར་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུ་མོའོ། །ཆུང་མ་ ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆུང་མའོ།།བུ་མོ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིང་མོའི་བུ་མོའོ། །སྲིང་མོ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲིང་མོའོ། །དབུལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ལའོ། །གུས་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པའི་ལས་ལའོ། །དེ་ ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་རྫོགས་ནས་གསང་བའི་དབང་རྩོམ་པའི་དུས་སུའོ།།འདིས་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གཏོང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསེར་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསེར་གྱིས་སྤྲས་པའི་ལག་གདུབ་དང་། རྣ་ཆ་དང་། དཔུང་རྒྱན་ལ་སོགས་པའོ། །རིན་ ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་།མར་ག་ཏ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་ལ་སོགས་པའོ། །གོས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་ཧྭ་དར་ལ་སོགས་པའོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་སྣ་ཚོགས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དབྱེ་བ་ཐ་མི་དད་པས་སོ། །མཆོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པ་བྱས་པའི་རྗེས་ལའོ། །བླ་མའི་མདུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་མདུན་དུའོ།
"作樂"是指能顯明光明樂的因緣。
"超過"是指超過十二歲和十六歲等,超過二十歲則成為無緣,意即不適合接受灌頂。
說明理由:"超過此年齡會使大手印特徵的成就遠離,因為沒有顯明此成就的因緣。
"如說:"從方位年間直至十種變化將成為可見可觸,其中包含擁抱、味嘗及海洋等的動搖與依止。
超過二十歲的手印最為可怖,成為忿怒、部多、非天之分。
灌頂之義有六與四,給予平等之樂,其餘則是修習之義。
" 如是顯示第二灌頂所需的手印特徵后,現在為說明上師功德供養,故說"極為悅意",因為如同自己的生命一般不應捨棄。
"女兒"是指女兒,"妻子"是指自己的妻子,"女兒或"是指姐妹的女兒,"姐妹或"是指自己的姐妹。
"供養"是指佈施,"上師"是指授予灌頂者,"恭敬"是指供養事業。
"然後"是指在阿阇黎灌頂圓滿后開始秘密灌頂的時候。
此處顯示大空性后,現在為顯示佈施,故說"金",即以金裝飾的手鐲、耳環、臂環等。
"珍寶"是指藍寶石、綠寶石、紅寶石等。
"衣服"是指極其柔軟的綢緞等。
"種種珍珠串"是指粗細不同的種類。
"供養"是指令滿足。
"然後"是指供養之後。
"上師前"是指在阿阇黎面前。
།སློབ་མ་དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོས་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་སློབ་མ་དེས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་ བཞིན་པའི་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚིག་རྣམས་སོ།།དེ་ལྟར་བླ་མ་ལ་ཡོན་དབུལ་བ་བཤད་ནས། ད་ནི་དབང་གཉིས་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བརྩམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུའོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ སློབ་མའོ།།བྲན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོག་ཏུའོ། །མཆོད་པ་བཞེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་ཕུལ་བའི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་མཆོད་པའོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་ལ་བོད་པའོ། །བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མའོ། །དེ་ལྟའི་རྣམ་པས་མཉེས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བཤད་པའི་བྱེ་ བྲག་གིས་མཉེས་པར་བྱའོ།།མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཆོད་པར་འོས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོས་ཕུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་གཉིས་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ བསྟན་ནས།དེ་གཏོང་བའི་དོན་དུ་བླ་མའི་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་པའི་ཕྱི་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་ ཉིད་དང་ལྡན་པའམ་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའོ།།ཀུན་ནས་མཆོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་རྡོ་རྗེ་མའི་གཟུགས་སམ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །བསྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ པས་བསྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །བསྟེན་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས་ཚངས་པའི་བུ་ག་ནས་ཞུགས་ཏེ། ནང་དུ་ཞུ་བར་བསམས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཡང་དག་པ་སྦྱོར་བས་སྐྱེ་བ་གང་ཞིག་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་སློབ་མའི་ཁར་དབབ་པ་ནི་སྐལ་བཟངས་ཁ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ།།མིང་མེད་མཐེ་བོ་སྦྱར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མིང་མེད་མཐེ་བོའོ། །ངོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྱོད་པར་བྱའོ།
"彼弟子"是指以佈施和大布施供養上師的那位弟子。
"說此語"是指將要說的祈請語。
如是說明供養上師后,現在為說明第二灌頂的祈請,故說"從此開始",即獲得灌頂之後的時間。
"我"是指弟子,"為奴"是指為僕人。
"請受供養"是指我之前所說的供養。
"尊主"是對上師的稱呼。
"我"是指弟子。"
以如是方式悅意"是指以前述方式令歡喜。
"應供養"是指極其值得供養,因為是殊勝福田的本性。"
以我一切"是指以佈施和大布施供養的緣故。
如是顯示第二灌頂的祈請后,為說明上師為授予而做的事,故說"之後",與"滿足佈施等后應依止手印"相連。
"薄伽梵"是因為能摧毀一切分別,具足相好或具足意樂。
"遍供養"是指觀想為觸金剛女或金剛界自在母的形象后做外供等。
"應依止"意為應以等持依止彼。
"阿阇黎"為余詞。
"從依止"是指以大樂聲召請一切如來,從梵穴進入,觀想于內融化,
以金剛蓮花真實交合而生,將一切如來相狀的菩提心降入弟子口中,即所謂"于具福者口"。
"無名指與拇指相合"是指自己也以無名指與拇指的本性手印受用菩提心。
།ལོངས་སྤྱོད་བྱ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལོངས་སྤྱོད་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ།།དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱིའོ། །རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་དབང་གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དབང་གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྗེས་ཕྱག་རྒྱས་གཏད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།དབང་གཉིས་པའི་དུས་སུ་སློབ་མས་ཕུལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་སློབ་མ་དེ་ལ་གང་ཞིག་དབང་གཉིས་པ་ངེས་པར་སྦྱིན་པ་དེ་ལ་བླ་མ་དམ་པས་ཕྱག་རྒྱ་གཏད་པར་བྱའོ། །དབང་གསུམ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་དང་འོས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་ ཁས་ལེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བྱའོ།།སྲོག་དང་རྩོལ་བ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པས་སོ། །དགའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་སོ། །མཆོད་པར་ བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དང་།ཕྱག་རྒྱ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་སྔགས་ནི་ནོར་བུའི་སྒོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་དང་དེའི་ནོར་བུ་ལ་ཕཊ་ཡིག་བཀོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་ནས་སོ་ཞེས་པའི་ དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་རབ་བསྐྱོད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྐད་ཅིག་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ལའོ། །དགའ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གང་གིས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །སྔོན་དུ་འབྱུང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བའོ།།སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་དབང་གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབང་བཞི་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར།དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལའོ།
"受用"是指受用兩種菩提心后特別分辨這兩種菩提心。
"由此所生智慧"是指阿阇黎自己的。
"自證"是因為超越語言和分別。
"大樂"是以滅盡分別而特別殊勝的樂的本性。
如是以六種方式詳細說明第二灌頂后,現在為說明第三灌頂的詳細內容,故說"其後應授予手印"。
即在第二灌頂時弟子所獻的手印,殊勝上師應授予給那位確實獲得第二灌頂的弟子。
第三灌頂應在自己親身體驗后,以一切相應的誓言和戒律的授予與承諾為前行而做。
"命氣平等瑜伽"是指通過修習風的真實義而使命氣自在。
"諸喜"是指所修與能修真實結合的大樂。
"應供養"是指自身與手印相應的蘊等。
"複次"是指其後。
"吽發咒于寶門"是指觀想從吽字生起金剛,並在其寶珠上安置發字。
"極動金剛"意為直至金剛蓮花和合為止。
"從彼剎那"是指等持的狀態。
"如是諸喜"是指以何次第生起四喜。
"先生"是指將生起。
"剎那"等是指種種形相等。
如是"應自身體驗"為語尾。
如是顯示第三灌頂的詳細說明后,現在為說明第四灌頂的詳細內容,故說"以喜心"是指以極喜心。
"金剛弟子"是指如寶般的人。
།བླ་མ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་ཞལ་ནས་ཞལ་ཞེས་འདོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་ནི་ སྟོན་པ་པོ་བླ་མའི་ངོ་བོའོ།།དེའི་ཞལ་ནས་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་ཞལ་ནས་སློབ་མའི་ཁར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟེན་པའི་བླ་མ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར།དེ་ནས་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བཞི་བྱིན་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །སློབ་མའི་དབང་བསྐུར་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པའི་ལག་ཏུ་ནི་སྦར་བར་བྱ་སྟེ། བཏང་ནས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱིན་ནས་སོ།།འདི་སྐད་བསྒོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ། འོད་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་པདྨ་མཆོག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལའོ།།དེ་ལྟར་བྱོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། །མཆོག་གི་གདོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་བོད་པའོ། །མཆོག་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མངོན་པར་གསལ་བའི་ རྒྱུར་གྱུར་ལ་དེའི་གདོང་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིའི་སྙིང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨའི་དབུས་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུའི་ཆ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོས་བྱེད་ཀྱི་གདུགས་ཅན་གྱི་ཁོང་སྟོང་གི་ནང་དུའོ། །བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའོ།།རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་གཞན་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་རྩོད་པའི་དུས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་སྤངས་ནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དོ། །ཐོབ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ།འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཤེས་རབ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
"殊勝上師"是指具足相好的阿阇黎。
或者從金剛佛母口中誦出"口"字。
金剛佛母是教授上師的本體。
"從其口至口"意為從金剛佛母口至弟子口。
這表明應從依止於自證大樂的上師處獲得證悟。
如是顯示自性后,為說明智慧行為,故說"其後于弟子手中"。
"其後"是指授予四灌頂之後。
"其"是指前述手印。
應交付到獲得清凈灌頂的弟子手中。
"給予"即是授予。
與"如是囑咐"相連。
何為囑咐?為此說"如何行持",即如何行持。
"殊勝"是指殊勝的俱生體驗或明光體驗。
"蓮花"中的殊勝蓮花是指法界。
"如是行持"是指與此弟子一起。
"殊勝面"是呼喚那手印。
殊勝是指殊勝的,成為顯現俱生體驗的因,具有其面者稱為彼。
關於"由於"等,"於此心"是指蓮花中央花蕊部分。
"金剛界自在母"是指醉母傘形中空之內。
"安住"是指自然而住。
"自身"意為以空性的本質。
"以其他方便"是指在現今爭論時期捨棄與手印真實結合的方便。
"佛性"即是金剛持性。
"不能獲得"是指不能證得,因為貪慾熾盛以及眾生智慧低劣的緣故。
"瑜伽士"是指修習吉祥密集續義者。
།དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་རང་བཞིན་ཅན་ གྱི་ནང་ན་གནས་པའི་རྩའོ།།རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཐོབ་པའི་སྒོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།བསྟེན་པ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མར་གྱུར་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་འཆད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་འཐད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དབང་བསྐུར་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་བཞི་པོ་གཙོ་བོར གྱུར་པའི་སྐྱེས་པས་གང་ཞིག་གང་གི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་མ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་མི་བྱ་བའི་དགོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤ་དེ་བས་མཛད་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བཤད་ནས། ད་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་དུ རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དྲི་བ་གསལ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལེའུ་གཉིས་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དོན་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཉོན་ ཅིག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བ་དང་པོ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་། ས་ནི་བཅུ་གསུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་བརྗོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུའོ།
"彼復"是指金剛界自在母本性的內在脈。
"極其微細相"是指因遠離遮障而超越所緣境界的緣故。
"如是瑜伽士了知"是指獲得真實教授的修行者所了知。
"大樂"是指生起世俗與勝義相的菩提心。
"應當依止"是指你這位成為弟子者。
"善為解說"是指以精進。
如何呢?為此說"俱生喜之相",因為是顯現彼之因故。
如是宣說智慧行為后,今為說其理由,故說"灌頂成為主要故"。
以四灌頂為主要的士夫何者何故。
"一切"是指獲得出世間成就本體之果。
因此意為不應捨棄一切手印的必要。
此為班智達阿朗迦拉夏德瓦所造的大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋《顯明甚深義》中第二品廣釋。
如是以二品解說共同續義后,今為說不共續義,
為此,《金剛鬘》問題明晰自性入于薄伽梵語中,即"其後"等。
在解說第二品之後,"複次"是依於前者。
與"明晰金剛鬘義"相連。
"金剛手汝當聽"是與聞相應。
如是解說入于薄伽梵語后,今為說主要義之本體,故說"名為金剛鬘"。
汝初問明晰之本體彼復,稱為第十三地,說于遍光地,如前所示。
།མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བརྟེན་པ་དང་། །ས་འདི་ཉིད་ཀྱང་བཅུ་གསུམ་པ། །དེ་ཡང་བཙུན་མོ་ཞེས བརྗོད་དེ།།དེ་ཡི་ཆོས་ནི་བྷ་གར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་བཞི་ནི་དོན་གྱི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་དགའ་བ་བཞིའི་ངོ་བོ་དོན་གྱི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་གསང་བའི་རིམ་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་ འཇུག་པས།།ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ནི་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་གཟི་བརྗིད་འཇིག་མེད་མུན་ནག་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་པ་དང་། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་ཤར་དུ་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ཡང་དག མཐའ་ནི་བཤད།།སློབ་མ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་གཙོ་བོ་རབ་རིབ་རྣམ་པར་བཅོམ་པས་ཕྱི་རོལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་ཅི་ཕྱིར་མཆོག་གི་གོ་འཕང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་གིས་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐལ་བཟངས་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་སོགས་ ཀྱི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་ཅེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནས་བརྩམས་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོའོ། །དེས་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ནི་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ངག་གི་ཡུལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་ནས་བརྒྱུད་ནས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
以究竟出世間智慧所證知故為所依。
如說:"一切佛所依,此地即十三,彼亦稱妃子,其法稱為佷。"
"四喜是義之處"是指大瑜伽續之密意的現證次第與雙運本性,
以及瑜伽母續之密意的四喜本性、義之俱生喜相、秘密次第之異名故。
"一切空"是指遠離一切戲論故。
"大樂"是指與大樂相順故。
如說:"方便智慧和合故,為得故成大安樂。"
又"超越語言行境"是指唯一瑜伽士之行境故而超越一切語言行境。
"斷除一切二"是指因無二性而真實超越差別分別故。
如說:"于彼邊際端嚴不壞暗聚悉皆超,乃至日出剎那此說無垢真實邊,上師為主破迷惑為弟子示外證悟,獲得內樂已何故剎那得佛菩提位。"
"具德瑜伽一切等"是指從生起次第乃至圓滿次第究竟的一切瑜伽之邊際即光明與雙運之本性。
由此具德是指具足斷證二種圓滿故。
如是"瑜伽母語言境界"是指非自身量之行境,意為從智慧空行母口傳承而成為境界。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཙོ་བོའི་དོན་བཤད་ནས། ད་ནི་གཙོ་བོ་མ་ ཡིན་པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་སྒྲས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལ་བརྗོད་དེ། ཁོང་སྟོང་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གསང་པད་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གསང་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །ཆུ་སྐྱེས་ནི་ལྷ་མོའི་པདྨའོ། །དེ་དག གི་རྩ་ནི་ནང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའོ།།དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་སྟེ། ཁམས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ན་གཙོ་མོའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་གཅན་དང་དུས་ཀྱི་མེ་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་སོ།།ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ ཐ་མི་དད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ།།ངོ་མཚར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པ་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་སྒྲ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པོ་རྣམས་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྲེང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་སོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་ཀྱིའོ། །གང་དང་འབྲེལ་པ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞུ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།
如是以二種方式解說主要義后,現為說明非主要義世俗諦俱生性之義故,說道:"空性智慧金剛等。"
金剛鬘之聲說明空性智慧金剛,因為內空即空性故。
智慧是因為體驗俱生故。
金剛是因為能摧毀分別故。
如是略說已畢,今為廣說故,說道:
"空性金剛密蓮脈。
"金剛密是方便分,蓮花是天女蓮花,彼等之脈是內空性相的中脈。
此即金剛界自在母,因攝集一切界故為主尊。
所謂"殊勝"是因為能攝羅睺與時火故。
此說明前述空性之廣釋。
為廣說智慧故,說道:"智慧最勝大安樂。
"所謂"最勝"是因為能摧一切痛苦故。
"大樂"是指世俗諦與勝義諦本性無別的俱生喜,即義之俱生本性。
"稀有"是指因緣力而顯現稀有故。
為解釋金剛之聲故,說道:"彼金剛亦諸分別。
"因為摧毀自性一百六十種聚故。
"普遍聞名"即是說。
此亦是以二種菩提心力而成就之義。
"彼等鬘之相續"是指菩提心明點。
由何者?故說"由菩提心",即世俗諦。與何相關?
故說"金剛持",金剛持是指一切如來融化本性具金剛身者之意。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་འབྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ བཤད་པའི་རྗེས་ལ།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་དོན་སྡོམ་པ་ནི། བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྦས་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་སྦས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ལ་སྟེ།སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་རུང་ལ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བཤད་ནས། ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།མི་ཕྱེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ། །དེས་གཞན་རྣམས་འབྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་རང་ཉིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དབུགས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས། སྣ་རྩེ་ རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་དེའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབུགས་རྣམས་ཀྱི་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ནི་རྒྱུད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལོའི་ནང་དུ་ཆུ་ཚོད་ཀྱི་གྲངས་དང་། ནང་དུ་ཉིན་མཚན་གྱི་གྲངས་དེ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་ པར་བཅད་པའོ།།དགའ་བ་རབ་བསྐྱེད་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པས་དང་། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས། དགའ་བཞི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་ཀུན་འབིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་ བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོའི་གྲངས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་དབུགས་ནི་རླུང་ཐམས་ཅད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་རྣམས་ལ་འབྱེད་པ་བྱེད་པ་ནི།རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གིས་འབིགས་པར་མི་ནུས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是以二種方式說明世俗諦俱生后,今為說明以分別風開顯而闡述金剛鬘相故,立誓解說:"複次"等。
即在解說一切續部二種菩提心本性金剛鬘之後,與"當說金剛鬘義攝要"相連。
金剛鬘義即所說內容,其攝要即總集本性。
何等?故說"秘密",即於一切續部中所秘密者,指事業、行為等,因為不應向無緣者顯示故。
"不應隨意宣說"是指不應向不具誓戒者宣說。
如是說明立誓后,今為顯示自性故,說道:"不可分"等。
因與金剛相似故為金剛,因能開顯他者而自身不可分故。
"普遍聞名為氣息"是指依三種瑜伽,於三種鼻尖持三種明點之本性故。
彼金剛依金剛唸誦之氣息鬘之相續即為續。
何等?故說"決定",即于外在年中以時數,于內以晝夜數如是劃分。
"生起極喜自性者"是指以氣輪體驗次第,以外內自性方便智慧雙運,生起四喜。
"摧毀一切分別風"是指由輪數所生氣息,即對一百零八分類之一切風作開顯,此為風與咒真實性次第之義。
說"彼性風不能摧",因為彼不受他控故。
།རླུང་རྣམས་ལ་འབིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། རླུང་རྣམས་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་ནས་དེའི་ཕྱིར། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ངེས་པར་ནི། །བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ལྷག་གས་འཁར་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་གདམས་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་རེ་ཞིག་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དང་དབང་པོའི་རླུང་གི་དབྱེ་བས་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་རླུང་བཅུ་པོ་གསུངས་པ།ཇི་སྐད་དུ། སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་མཉམ་གནས་དང་། །གྱེན་རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་དང་། །ཀླུ་དང་རུས་སྦལ་རྩངས་པ་དང་། །ལྷ་སྦྱིན་དང་ནི་ནོར་རྒྱལ་ལོ། །ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་བཅུ་པ་བཞག་ནས་དགུ་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་དབུས་སུ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དང་། བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཀློག་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ། ལུས་ཀུན་ལ་ནི་གནས་པའི་རླུང་། །བྱ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་ནི། །འདི་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་བོ་སྟེ། །འཆི་བའི་ལུས་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འདི་སྤངས་པའི་དབུགས་དགུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་གྲངས་ཀྱིས་ཉིན་པར་ལྔ་བཅུ་རྩ་ བཞི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།མཚན་མོ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་གཉིས་ཀ་བསྡུས་ནས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཞེས་སོ། །ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་དེ་རྣམས་ཉིད་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་སྤངས་པའི་རླུང་དགུ་པོ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ལྡང་བ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསལ་བར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་སོ། །རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་རླུང་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དབང་གིས་རྣམ པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པས་འབྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་སུ་རླུང་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་སྟེ།དེ་དང་དེ་རྣམས་ལ་འཆར་བ་རྣམས་ལ་འཇོམས་པ་ཅན་ནི་རྣམ་པར་བཟློག་པའོ།
稱為"摧破諸風"。
因不知諸風為何,故說:"晝夜決定,一百零八次執行。"
此處教授為:世尊于《金剛門大瑜伽續》中,以蘊界根風分類說十種風,即:"
生風與下行風,等住風與上行風,遍行風等五,龍風與龜風,利風,提婆達多風與財勝風。"
如是,除去名為遍行風的第十風后,有九風,因為彼離諸作用且遍滿一切身。
因此,除彼之外,以處於中間差別性及具作用性,非普遍執行。
如說:"住於一切身之風,趣入一切作用者,此為毗盧遮那體性,將於死亡身中生。
" 如是,除此風外將說九種氣息之輪,以六輪數,白天出現五十四次。
夜晚亦同,二者合計爲一百零八。
或者,依據瑜伽母續之密意,彼等除去遍行風的九風,以化身等四輪分類成三十六。
彼等又以入、住、出三相觀察,成為一百零八,如是所說。
"明顯"是指輪等之數。
"分別自性諸風"是指由風力執取諸識境而生起的分別自性一百零八數量的諸風,對彼等生起者的對治即是還滅。
།དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གདམས་ངག་སྟེ། དང་པོ་ཉིད་དུ་རིམ་ པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས།གྲངས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དང་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་བསྒོམ་པས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ནི་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས། ཐིག་ལེ་གསུམ་པོ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱས་ནས། ཕྱི་ནས་འཇུག་ པ་དང་ལྡང་བ་དག་ལ་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པས་གནས་པའི་རླུང་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་བསྒོམས་པས།རླུང་ཕྲ་མོའི་ཉེ་བར་མཚོན་ནས་དེ་ཉིད་དུ་བསྐལ་པ་འམ་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དྲི་བ་སེལ་བའི་ངོ་བོ་ བསྟན་ནས།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའི་ཡན་ལག་གི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རླུང་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཉོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཏེ་རྣམ་པ་དགུས་ སོ།།རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་སོ།
如是,此處也是教授:首先依於五次第,以數等次第修持風之真實性及明點之體性,咒語真實性於半個時段中依於三種瑜伽,依次表示三種明點,之後于入息出息中,
以彼次第之阿字相應于住風后,于彼修持明點體性,由微細風表示后,于彼住一劫或千劫。
如是顯示金剛鬘問題之體性后,為顯示違品分支諸風之體性,故說:"請聽諸風之名。
"名即將要解說。"如何"是以弟子等差別而分九種。以詳細分類則為一百零八數。
།བཏང་བཟུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་ཡང་དག་ཤུགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའི་སྒོ་ནས་བཏང་བ་ནི་སྤྲོ་བ་སྟེ། སླར་ཡང་ནང་ཉིད་དུ་གཟུང་བས་ན་བཏང་བཟུང་སྟེ། སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །དུང་ཕྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཤུགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཨ་དང་རི་དག་གིས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུང་ཕྱུར་ཏེ།རླུང་གཉིས་པ་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །མྱོས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟང་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟོས་པའི་དངོས་པོ་མཉམ་པར་བྱས་ནས་ཆུའི་རྒྱུན་ལྟར་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མྱོས་བྱེད་ཀྱི་ རླུང་གི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།རྟོགས་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོར་འགྲོ་བའི་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དཀའ་བས་རྟོགས་པས་ན། །རྟོགས་དཀའི་རླུང་ནི་གྱེན་རྒྱུའི་རླུང་ངོ་། །བསིལ་བྱེད་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་ཆེན་གྱི་རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བསིལ་བྱེད་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་ན།བསིལ་བྱེད་བཞིན་གྱི་རླུང་ངོ་། །གཡའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟད་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་སླར་ཡང་ཉན་པར་འདོད་པས་གཡའ་བ་མ་བཟློག་པ་བཞིན་དུ་གཡའ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ངར་ སྣབས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེས་ཆེན་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ངར་སྣབས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར།ངར་སྣབས་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྟ་རེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་ཆེ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རིའི་ཡུལ་གསུམ་ལ་སྟ་ རེ་བཞིན་དུ་འདུན་པ་ལོག་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ན་སྟ་རེ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའོ།།ཟེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱ་རྣམ་པ་གསུམ་གཟུང་ནས། ཡོངས་སུ་ངལ་བའི་ཕྱིར་ཟེགས་པ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཛ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ ཛ་ཤ་སྟེ།སྲོག་གི་རླུང་ཉིད་དོ།
放持者,是依于化輪中的正力脈,從其虛空門放出即擴充套件,復又攝於內故名放持,即為命氣。
億者,是依于極力脈,由阿字和日字所了知者即為億,是第二風即下行風。
醉者,是依于極善脈,將所食之物平均后如水流般合為一體,為此作用故為醉風即平住風。
難知者,是依于善行根本脈,因向上行收攝故難以了知,故難知風即上行風。
清涼者,是依于大力風,如清涼般趣向三種色境,故為清涼風。
癢者,是依于大可畏脈,對三種聲境欲重複聽聞如未止息之癢,即遍行風。
鼻涕者,是依于大美脈,對三種香境如鼻涕般因未完全捨棄而遍知,故鼻涕即正行風。
斧者,是依于大前生脈,對三種味境如斧般生起顛倒欲求,即為遍行風。
碎片者,是依于驕慢相脈,執取三種觸境后因遍疲憊,故碎片即決定行風。
迅疾者,是因迅速進入法輪輻故名迅疾,即是命氣本身。
།རྣམ་པར་བརྩིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་དང་བཤང་གཅི་རྣམ་པར་བརྩིགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱུག་བྲོ་བ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྩིགས་པ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །མྱོས་པའི་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ མྱོས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རྣམས་ལ་རྩོད་པ་དང་འདྲ་བས་ན་རྩོད་པ་སྟེ།དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མི་སྣང་བར་བྱས་པས་ན་མྱོས་པ་རྩོད་པ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བས་ལུས་མྱོས་པར་བྱེད་པས་ན་འདོད་མྱོས་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། ། ཆུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་ཆུ་བ་དང་འདྲ་བས་ན་ཆུ་བ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆུ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཤི་ཤུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་ཤི་ཤུ་ལྟར་འགྲོ་བས་ན་ཤི་ཤུ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྣ་ཚོགས སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས།སྣ་ཚོགས་པའི་ལྟོ་བ་ན་གནས་པས་དྲི་ལ་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ན། སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་པའི་རླུང་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྡུད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་རོའི་ཡུལ་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྡུད་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ ངོ་།།སྙེམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོས་པ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་སྙེམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྙེམས་པར་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཊ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་འོག་ཏུ་མེའི་འཁོར་ལོ་གྲུ་གསུམ་པ་ལ་དབུས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་རྩ་ དབུ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་གྲངས་ཀྱི་མདུན་དང་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་ནུ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཉིས་ཡིན་པས་ན་དགུར་འགྱུར་རོ།
堆積者,是依于寶脈,對風和大小便等堆積物生起厭惡而加以遮止,故堆積即下行風。
醉爭者,是依于大蓮脈,對引生醉意之物如同爭奪飲食般,由於令其分別念不顯現,故醉爭即平住風。
欲醉者,是依于大金剛脈,因向上行使身體醉亂,故欲醉即上行風。
流動者,是依于大力脈,因執取色境如流動般,故成為流動,即上行風。
嘶嘶者,是依于大頭脈,對聲境如嘶嘶聲般執行,故嘶嘶即遍行風。
種種生者,是依于大聲脈,住于種種腹部而生起香境,故種種生風即正行風。
攝者,是依于大喜脈,特別于味境中生起,故攝即遍行風。
傲慢者,是依于大醉脈,因受用觸境而生起傲慢,故傲慢即決定行風。
咒字"ṭa"者,是指在喉下三角火輪中欲與中脈一同表述,依于中脈數目的前面、左右兩乳之脈,因為是二故成為九。
།དེ་ལ་དབུས་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་ཊ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །སྒྲ་སྒྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། ཨཾ་ཡིག་གི་ངོ་བོའི་ སྒྲ་འཇུག་པས་ན་སྒྲ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།རླུང་ལྷ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་འཇུག་པས་ན་རླུང་ལྷ་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་། །གནད་ནི་རྣམ་འབིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་མགོ་བོའི་ནད་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་གནད་ རྣམ་པར་འབིགས་པ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།མེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་པའི་རླུང་འཇུག་ནས་མེ་དང་འདྲ་བར་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བས་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རླུང་འཇུག་པས་ན་མེ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཅི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་ བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་ཐོས་པའི་བྱ་བ་ལ་ཅི་བགྱི་བས་ན་ཅི་བགྱི་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་མཚན་དུ་རྩོད་པ་དང་འདྲ་བར་རྩོད་པས་ན་རྩོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའོ། ། མ་ར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུ་མ་གཡོན་པའི་རྩ་ ལ་བརྟེན་ནས།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབབ་པས་ན་ཨ་མ་ར་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའོ། །མཆོག་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུ་མ་གཡས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་གཙོ་བོའི་ནུ་མ་ལ་རེག་པའི་ཡུལ་གྱི་མཆོག་སྦྱིན་པས་མཆོག་སྦྱིན་ཏེ། ངེས་པར་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ཡང་མེའི་འཁོར་ལོའི་ དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐིག་ལེ་ལས་བཤད་པའོ།
其中,依于中脈如"ṭa"音般生起的五種,是命氣風。
發聲者,是依于無垢脈,因具有"aṃ"字本性的聲音而入,故聲即平住風。
風天者,是依于明亮脈,因下行風入,故風天即下行風。
要穿透者,是依于圓滿脈,因入于頭痛等病,故要穿透即上行風。
火者,是依于再次無垢脈的風入,如火般上行,因依于眼根的風入,故火即上行風。
何作者,是依于明亮脈,于聲境中作聞的作用,故何作即遍行風。
爭論者,是依于圓滿脈,于香境中如同爭論因由般爭論,故爭論即正行風。
甘露者,是依於左乳脈,以菩提心乳性流下,故甘露即遍行風。
勝施者,是依于右乳脈,因於身體主要乳房觸境施予殊勝,故勝施即決定行風。
此亦是從火輪形相本性廣大明點中所說。
།ཙུ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་གནས་པ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། སྲོག་གི་རླུང་ཙུ་ཏ་བཞིན་དུ་འཇུག་པས་ཙུ་ཏའི་རླུང་ངོ་། །ཙིན་ཙི་རི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཤར་གྱི་འདབ་མ་ལ་ གནས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་རིང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པས་ན།ཙིན་ཙི་རི་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །ཟླ་བའི་ཐོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་སྟེར་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གྱེན་གྱི་ཟླ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་རྐན་གྱི་ངོ་བོ་མཉམ་པའི་རླུང་བསྐུལ་བས་ལྕེའི་རྩེ་མོར་མྱང་ བས་ན་ཟླ་བའི་ཐོད་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།ཀཾ་བོ་རྩེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་ཤིང་འཇིགས་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གྱེན་གྱི་སྒོར་རླུང་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ན། ཀཾ་བོ་རྩེ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམ་ པ་གསུམ་དང་འདྲ་བར་འཛིན་པས་ན།རལ་པ་ཅན་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའོ། །སྒྲ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བའི་གདོང་གི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་སྒྲ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉན་པ་ལ་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཅན་མ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཀེང་རུས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀྲེས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ རྣམ་པ་གསུམ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་ཀཾ་ནི་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།ཀེང་རུས་མ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའོ། །རུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུད་ལེན་རོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བསྐུལ་བས་ན། རུས་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །འགུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མའི་རྩ་ལ་རེག་བྱ་ རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་འགུགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།སྨིན་མཚམས་ཀྱི་དབུས་སུ་གནས་པའི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་རང་ཉིད་རྩིབས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྨིན་མ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྒྱད་དེ་དབུས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དགུ་ཞེས་ བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་གོ།
"朱達"者,是依于受用輪中央花蕊處三圈轉的脈,因命氣風如朱達般入,故為朱達風。
"欽欽日"者,是依于住于受用輪東方花瓣的受用脈,因使下行風長遠執行,故欽欽日即下行風。
月顱者,是依于賜予受用脈,因上方月亮住于受用輪的上顎本性平等風被激發,于舌尖嘗味,故月顱即平住風。
"崗波則"者,是住于受用輪並依于怖畏脈,因於上門入風,故崗波則即上行風。
髮髻者,是依于明亮脈,因如三種色境般執取,故髮髻即上行風。
聲母者,是依于灰面脈,因於三種味聲聞中混亂,故聲母即遍行風。
骨女者,是依于飢餓脈,因於"ka"即菩提心三種相應境中激發"kaṃ",故骨女即正行風。
骨者,是依于精華味脈,因於三種聲中激發,故骨即遍行風。
召請者,是依于腸脈,因召請三種觸境,故腸即決定行風。
依于住于眉間中央的風輪而說,其中又因自身具有六輻之故,與兩眉共八,與中央共九,如是安立。
།སྡིག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་མའི་གནས་སུ་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོས་བཙུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །གཡོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །བསིལ་བ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བྱེ་བ་འཁྱིལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟེང་དུ་གནས་པའི་ཁམས་མཉམ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་པས་བསིལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསིལ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།མཛེས་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། ཚངས་པའི་བུ་གའི་སྒོ་ནས་མཛེས་པར་འགྲོ་བ་ནི་གཡོན་ནས་རྒྱུ་བའི་ རླུང་སྟེ།མཛེས་པར་འགྲོ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །མགྲིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་བྱེད་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཁྱད་པར་སྦོམ་ལ་རགས་པའི་ཕྱིར་ལ་ཀནྡྷ་ར་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རྩའོ། །ཐམས་ཅད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲིད་ པས་ན་ཐམས་ཅད་མ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།མཆོག་སྟེར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིར་མཆོག་སྟེར་མ་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའོ། །སྨྱོ་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་སྨིན་མའི་མཚམས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་སྨྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ དང་འདྲ་བས་ན།སྨྱོ་བྱེད་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ང་རྒྱལ་འཚོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་སྨིན་མའི་མཚམས་སུ་གནས་ནས་རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་འཚོ་བ་དང་འདྲ་བར་འཚོ་བས་ང་རྒྱལ་འཚོ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པའོ།
"罪惡"者,因於中央處以眉間本性安立之故,罪惡即命氣風。
"左行"者,是依于大風脈而說等,所說等即下行風。
"清涼"者,是依于分離盤繞脈,因令上住諸界平等,以清涼本性之故,清涼即平住風。
"妙行"者,是依于難忍脈,從梵穴門妙行者是從左行風,妙行即上行風。
"喉"者,是依于執行母脈,因色境特別粗大之故,喉即上行脈。
"一切母"者,是依于無分別脈,因引導一切聲境,故一切母即遍行風。
"勝施母"者,是依于圓滿脈,因於香境生執著故,勝施母即正行風。
"令狂"者,是依於左眉間脈,因如於味境受用而生狂亂相似,故令狂即遍行風。
"慢活母"者,是住于右眉間,因於觸境生起我慢,如活般而活,故慢活即決定行風。
此是依于大樂輪而說。
།ཚོགས་ བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ཀྱི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱད་པར་དུ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་ན་ཚོགས་བདག་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་།།རྩངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་རིགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་དང་བཤང་གཅི་གཙུག་ཕུད་བཞིན་དུ་ཁྱེར་བར་བྱེད་པས་ན་ རྩངས་པ་ནི་ཐུར་སེར་གྱི་རླུང་ངོ་།།སའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཅན་མ་ནི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོར་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཚངས་པའི་བུ་ག་ལ་བློ་གྲོས་ནི་འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སའི་བློ་མ་སྟེ་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །ཐེག་པ་བཟང་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་འདོད་ཅན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཐེག་པ་བཟང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐེག་པ་བཟང་སྟེ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་རྣམ་པར་འཛིན་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འཛིན་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་ སྐྱེས་པ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་གདུང་གི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྒྲ་འཛིན་པས་ན་དྲི་མེད་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །གླང་ཆེན་ཕྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་གཏེར་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གླང་ཆེན་ཕྲུག་གུ་ལྟར་དྲིའི་ཡུལ་ལ་འདུན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གླང་ཆེན་ཕྲུ་གུ་ནི་ཡང་ དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།ཉི་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛོད་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་ཡུལ་ཉི་མ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན། ཉི་མ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །གསལ་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཅན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རེག་པའི་ཡུལ་ལ་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་བྱེད་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་ རླུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་ཉིན་པར་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་རིམ་པས་རླུང་རྣམས་ཀྱི་མིང་བསྟན་ནས། མཚན་མོ་ཡང་དེའི་རིམ་པས་རྒྱུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཉི་མ་གནོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་གནས་པའི་ཡང་དག་ཤུགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉི་མ་ལྟར་གནོན་པ་ནི་རྣམ་པར་གནོན་པས་ འགྲོ་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཉི་མ་གནོན་ཏེ།སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །སྟོབས་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཤུགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་དང་བཤང་གཅི་སྟོབས་བྱེད་པ་རྣམས་འོག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་སྟེར་ནི་ཐུར་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་། །
"資主"者,是依于大樂輪中央處,因特別引導菩提心故,資主即命氣風。
"持"者,是依于次第脈,因如頂髻般持運風與大小便,故持即下行風。
"地慧"者,是依于具欲母脈,具住性且超勝一切財,于梵穴具有欲相慧者,即地慧母,為平住風。
"善乘"者,是依于具欲母脈,于上行極為善乘者,即善乘,為上行風。
"最勝生"者,是依于命遍持脈而執持色,因一切種皆生故,最勝生即上行風。
"離垢"者,是依于月熾脈而執持無垢聲,故離垢即遍行風。
"象子"者,是依于月藏脈,因如小象對香境具欲故,像子即正行風。
"日"者,是依于藏母脈,因如日般明顯味境故,日即遍行風。
"明顯"者,是依于具欲母脈,因於觸境即明顯故,明顯即決定行風。
如是以晝六輪次第顯示諸風名已,為說夜亦以彼次第而行故,說"制日"。
依于化輪所住正力脈,如日般制伏,具遍制行性者即制日,為命氣風。
"施力"者,是依于極力脈,因令風與大小便諸力向下故,施力即下行風。
སྟོབས་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཤུགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་དང་བཤང་གཅི་སྟོབས་བྱེད་པ་རྣམས་འོག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་སྟེར་ནི་ཐུར་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་། །ང་རོ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རོ་ལྟར་ བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཉམ་པར་བྱེད་པས་ང་རོ་ལྟར་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོར་འགྲོ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་ནི་དུས་ཏེ། གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར། དུས་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྡོམ་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་ཆེན་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ ལ་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།མཆོངས་ནས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟོད་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་མཆོངས་ནས་འགྲོ་བ་ལྟར་བྱེད་པས་མཆོངས་ནས་འགྲོ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྦྲང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེས་ཆེན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་སྦྲང་མ་ལྟར་མྱང་བས་ན་སྦྲང་མ་ནི་ ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རོའི་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བས་ན་བསྐྱོད་མ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །འཕྱན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཁྱི་བཞིན་དུ་མྱུར་བར་འགྲོ་བས་ན་འཕྱན་པ་སྟེ་ ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་དགོངས་ནས། བསིལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་བསིལ་བའི་སྲོག་གི་རླུང་འཇུག་པར་བྱེད་པས་བསིལ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །སྒུར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་ཅོད་པན་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ ནས་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་སྒུར་པོའི་རྩ་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་།།དྲང་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། བཟའ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲང་པོར་མཉམ་པར་བྱེད་པས་ན་དྲང་པོ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་ པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་དུ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པས་ན་ས་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།ས་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་འགྲོ་བས་ན། ས་ལ་འགྲོ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་བྲམ་ཟེ་ལྟར་སྒྲའི་ ཡུལ་ལ་འགྲོ་བས་ན།
"施力"者,是依于極力脈,因令風與大小便諸力向下故,施力即下行風。
"吼聲"者,是依于極脈,因如吼聲般令飲食等平等,如吼聲即平住風。
"時"者,是依于善行脈,時即是時,因上行故,時即上行風。
"律儀"者,是依于大律儀脈,因於色境律儀故,律儀即上行風。
"跳行"者,是依于大不忍脈,因於聲境如跳躍而行故,跳行即遍行風。
"蜂"者,是依于大妙脈,因如蜂般嘗味于香境故,蜂即正行風。
"動"者,是依于大前生脈,因於味境執行故,動母即遍行風。
"輕浮"者,是依于驕慢相脈,因如狗般迅速趨向觸境故,輕浮即決定行風。
觀想法輪故,說"清涼"。
於法輪中央花蕊入清涼命氣風故,清涼即命氣風。
"駝背"者,是依于寶冠脈,具下行性者,駝背脈即下行風。
"正直"者,是依于大蓮花脈,因令飲食等正直平等故,正直即平住風。
"地"者,是依于大金剛脈,因自性上行故,地即上行風。
"地行"者,是依于大力脈,因於色境而行故,地行即上行風。
"婆羅門"者,是依于大頭脈,因如婆羅門般趨向聲境故。
བྲམ་ཟེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་བྲམ་ཟེ་ལྟར་སྒྲའི་ ཡུལ་ལ་འགྲོ་བས་ན།བྲམ་ཟེ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རྣམ་འགྱུར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྱུར་གནས་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །མ་མོའི་རིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་མོའི་རིགས་ནི་བུད་ མེད་ཀྱི་ཚོགས་འོ་བྱེད་པའི་རོའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཀྱི་རིགས་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།ལྕེ་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོས་པ་ཆེའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྕེ་བསྐྱོད་མ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་ བའི་རླུང་ངོ་།།མེའི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མི་སྨྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྲོག་གི་རླུང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །རྔ་སྒྲའི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ལྟར་ཐུར་ སེལ་གྱི་རླུང་འཇུག་པས་ན་རྔ་སྒྲའི་སྤྲིན་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་།།དགའ་བར་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པར་བྱེད་པས་ལུས་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་དགའ་བར་བྱེད་པ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །མིག་ཡངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་ རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བས་མིག་ཡངས་པའི་ཕྱིར་ཡངས་པའི་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྔར་ཡང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །འོད་ སྲུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་འོད་སྲུངས་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།ནེ་ཙོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། ནེ་ཙོ་བཞིན་དུ་དྲིའི་ཡུལ་ལ་མཉམ་པར་བྱེད་པས་ནེ་ཙོ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྣ་ཚོགས་མཆུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་ནུ་མ་ལ་བརྟེན་ ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རོ་སྣ་ཚོགས་པའོ།
"婆羅門"者,是依于大頭脈,因如婆羅門般趨向聲境故,婆羅門即遍行風。
"種種住"者,是依于大聲脈,因住于香境故,種種住即正行風。
"空行母類"者,是依于大喜脈,空行母類即女眾,因為生起以體驗味境之義故,女性之類即遍行風。
"舌動"者,是依于大醉脈,因於觸境極為動轉故,舌動母即決定行風。
觀待火輪而當決定宣說:
"不語"者,是依於火輪中央,因極細微故命氣風入,不語即命氣風。
"鼓聲云"者,是依于無垢脈,因如雲聲下行風入故,鼓聲云即下行風。
"作喜"者,是依于明脈,因令飲食等平等而使身生喜故,作喜即平住風。
"廣目"者,是依于圓滿脈,因上行故目廣,廣即上行風。
"無垢"者,是為欲說結而先依于無垢脈,因明凈無垢見色境故,無垢即上行風。
"迦葉"者,是依于明脈,于聲境,迦葉即遍行風。
"鸚鵡"者,是依于滿脈,因如鸚鵡般于香境平等故,鸚鵡即正行風。
"種種唇"者,是依於左乳,是菩提心體之種種味。
།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཆུ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །མི་མཉམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་ནུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་འདུན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་རྒྱུ་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་ སྟེ།མཛེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་མཛེས་པའི་སྲོག་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཛེས་པའི་རླུང་བཞིན་དུ་སྲོག་གི་རླུང་ཉིད་དོ།
種種唇相即遍行風。
"不平等"者,是依于右乳,于其境界具有欲求,因不平等故決定行風。
觀待受用輪而當宣說:"美麗"者,是于受用輪中央花蕊,因美麗命氣入故,如美麗風般即是命氣風。
།ཆོས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རླུང་ལ་སོགས་པ་ཐུར་དུ་ཁྱེར་བས་ཆོས་འཛིན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ ལུས་ལ་སྲོག་ཤིན་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།ཆོས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཀུན་དུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་གཏེར་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཀུན་འགྲོ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །སྙིང་ སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟེང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྙིང་སྟོབས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་སྟོབས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རླུང་ངོ་།།བརྟན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིད་འགྲོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྟན་པ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །ཟ་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ གནས་གསལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས།སྒྲའི་ཡུལ་ལ་ཟ་ཕོད་པའི་ཕྱིར་ཟ་ཕོད་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །བོང་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་བོང་བུ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བས་ན་བོང་བུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སྙོམ་ལས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རོའི་ ཡུལ་ལ་སྙོམ་ལས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙོམ་ལས་ནི་རབ་ཏུ་འབབ་པའི་རླུང་ངོ་།།ཁ་གདངས་རྩོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བའི་གདོང་གི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཁ་གདངས་པ་དང་འདྲ་བས་ན། ཁ་གདངས་པ་ནི་ངེས་པའི་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོས་འཇུག་པས་ན་སྒྲ་ཆེན་པོ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་།།རྩོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཆེན་པོའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རྩུབ་པའི་རྣམ་པར་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཅན་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །རྩ་བྲན་དབང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྲེ་བ་ འཁྱིལ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས།བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་སྒེག་པས་དབང་བྱེད་ནི་དེ་དང་མཉམ་པར་བྱེད་པ་ལ། གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩ་བྲན་དབང་བྱེད་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། གྱེན་དུ་འཇུག་པ་གཡོ་སྒྱུ་ ཅན་དང་འདྲ་བས་ན།གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །
"法命根"者,是依于受用脈,由風等向下執行而具有持法之力,因於身成為極其命根故,法命根即是下行風。
"遍行"者,是依于受用藏脈,由於平等作用於飲食等故,因遍行一切境故,遍行即是平住風。
"心力"者,是依于具緣脈,因向上入時具有心力故,心力即是上行風。
"堅固"者,是依于自行脈,因依於色境故,堅固即是上行風。
"能食"者,是依于明處脈,因於聲境能食故,能食即是遍行風。
"驢"者,是依于緣分脈,因如驢般行於香境故,驢即是正行風。
"懈怠"者,是依于修習脈,因於味境懈怠故,懈怠即是極降風。
"開口爭論"者,是依于灰面脈,因如開口般于觸境故,開口即是決定行風。
觀待風輪而當宣說:"大聲"者,因以大聲本性入于風輪中央故,大聲即是命氣風。
"爭論"者,是依于大風脈,因以粗相入于大小便等故,爭論即是下行風。
"支脈主宰"者,是依于旋轉脈,因於飲食等境優雅主宰故,于彼平等作用,因為他所主宰故,支脈主宰即是平住風。
"狡詐"者,是依于難忍脈,因如狡詐般向上入故,狡詐即是上行風。
གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རྩལ་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་རྩལ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རྩལ་པོ་ཆེ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རྟག་ཏུ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟག་ཏུ་སྒྲའི་ཡུལ་ ལ་དགའ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའོ།།གློག་ཕྲེང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བའི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་ཡུལ་ལ་གློག་གི་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པས་གློག་གི་ཕྲེང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །སོ་སོར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་སྨིན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་ ཡུལ་ལ་སོ་སོར་རྒྱུ་བའོ།
狡詐者即是上行風。
"大力"者,是依于執持脈,因於色境特別具大力故,大力即是上行風。
"常喜"者,是依于無分別脈,常于聲境歡喜者即是遍行風。
"電光串"者,是依于充滿境,因如電光串般入于香境故,電光串即是正行風。
"各別行"者,是依於左眉脈,于味境各別而行。
།རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མ་གཡས་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་རྟག་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རལ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ སྟེ་བ་ལ་རྩ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྲོག་འཇུག་པའི་ཕྱིར།རལ་གུ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །ལྕེ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་རིགས་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་ཐུར་དུ་ཁྱེར་བས་ལྕེ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །བདེ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་མགོ་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ།ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུས་ལས་སེམས་ནི་བདེ་བ་བདེ་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པས་ན་བདེ་མཆོག་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །ུ་དུམ+Wཱ་ར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆེན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚངས་ པའི་བུ་གའི་སྒོ་ནས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་ཨུ་དུམ+Wཱ་ར་དང་འདྲ་བས་ན།རྣལ་འབྱོར་པས་བརྒྱ་ལམ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར། ཨུ་དུམ+Wཱ་ར་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །བླུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་འཛིན་པའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པས་གཞན་དུ་བླུན་པོ་དང་འདྲ་བས་ན་བླུན་པོ་ སྟེ།བླུན་པོ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །དྲ་བ་ཅན་ནི་པདྨ་བསྐོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་བཏུང་བའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་པདྨ་བསྐོར་བ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དྲ་བ་ཅན་ནི་པདྨ་བསྐོར་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །དགྲ་སྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་སྟེར་གྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ ནས།དྲི་བའི་ཡུལ་སྤངས་ནས་ཡུལ་གཞན་ལ་རྒྱུ་བ་སྟ་རེ་བཞིན་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་དགྲ་སྟ་ནི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རྨ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛོད་ཀྱི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས། རོའི་ཡུལ་ལ་ཙ་ཊ་ཀ་ནི་རྨ་བྱ་བཞིན་ཏེ། འདུན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རྨ་བྱ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །རླུང་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འདོད་ཅན་མའི་རྩ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གདུང་བ་བསིལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རླུང་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་མིང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གྲངས་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་གཅིག་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་མིང་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གིས་སོ།
"常"者,是依于右眉脈,因於觸境常時趣入故,常即是決定行風。
對於大樂輪而言,"剃刀"者,是于大樂輪臍處,因一切諸脈皆有世俗菩提心命氣入故,剃刀即是命氣風。
"舌"者,是依于次第種性脈,因將菩提心精液帶向下故,舌即是下行風。
"勝樂"者,是依于具欲脈,從頭部開始,乃至身體一切關節之末端,從菩提心門中,令身心成為勝樂,故勝樂即是平住風。
"優曇缽羅"者,是依于大欲母脈,從梵穴門向上行,因似優曇缽羅,故瑜伽士以此表徵百道,優曇缽羅即是上行風。
"愚者"者,是依于持命脈,執取色境,因似他處愚者故為愚者,愚者即是上行風。
"網者即蓮轉"者,是依于飲月脈,于聲聚境如轉蓮般以極喜而入故,網者即蓮轉是遍行風。
"戰斧"者,是依于月施脈,捨棄香境而行於他境,如斧般斬斷,故戰斧即是正行風。
"孔雀"者,是依于藏脈,于味境如扎達迦即孔雀般,因具希求故,孔雀即是極行風。
"風"者,是依于具欲母脈,因能冷卻貪慾之熱惱故,風即是決定行風。
如是"諸名"者,即是說依風輪之數,於一晝夜中以一百零八數之名言說,是我所說。
།རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་པའོ།།དེ་ལྟར་རླུང་རྣམས་ཀྱི་མིང་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རིམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རླུང་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ པར་བཤད་པའོ།།ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་གནས་རྣམས་སོ། །དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་རོ། །གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གནས་གང་ལས་སོ། །ལྡང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །བགྱིད་པ་ལགས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཉིད་དེ་ལྟར་དེའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚིག་གཉིས་པོ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །རླུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ལའོ། །གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ལས་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས།གནས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་ཁྱབ་པའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དྲུག་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་། ཆོས་དང་། མེ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། རླུང་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་སུའོ། །ཁྱབ་པའི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་པུ་ཉིད་སྲོག་གི་རླུང་ གི་རང་བཞིན་ནོ།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་སུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གོ། །རྟག་ཏུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། རབ་ཏུ་འགྲོ་དང་སྲོག་རྩོལ་དང་། ། དབང་པོའི་སྒོ་ཡི་ལམ་ནས་ནི། །དུས་རྟག་ཏུ་ནི་རབ་ཏུ་འགྲོ། །འདིར་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་ནི་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལའོ། །ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་དེར སྐྱེ་བའི་གནས་ཏེ།སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ།
"金剛自在"者,是呼喚手持金剛者。
如是宣說諸風之名后,今為宣說彼等生起之次第安立,為此,其支分敬請世尊者:"世尊金剛持所說"。
"諸風"者,即是剛才所說。
"如何住處"者,即是生起處。
"分別"者,即是廣說。
"從何"者,即是為何從何處。
"升起"即是生起。
"彼等"者,即是諸風,即剛才所說者。
"所作"者,即是以廣大數量分別開示。
如是為此義而作祈請已宣說,今為宣說自性故,為此義入於世尊語中:"世尊金剛持所說",如前已說。"
金剛持"者,因現證空性真如故。
此二語顯示世尊斷證圓滿。
"風之"者,即前所示諸者。
"住處相"者,即從處所生起之相。
如是顯示入於世尊語已,為說住處自性故說"遍於六輪"。
六者,即變化輪、法輪、火輪、受用輪、風輪、大樂輪。
"遍滿風"者,即是唯一命氣風之自性。
"法輪"者,即是心處與識俱。
"常住"者,即至死亡為止。
因其行故,故說"命",如將說:"極行及命行,從諸根門道,常時而極行,此即名為命。
"云何?故說"因此行遍"。
行者,即于動性之身。
以業力于彼彼處受生故。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་ཕྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། ཆུ་ཚོད་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ནམ་མཁའ་ མཆོག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་དབུས་ལས་སོ།།ཡང་ན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རླུང་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གཞན་ཡོངས་སུ་ སྤངས་ནས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་རླུང་གཞན་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དགུའི་རྣམ་པར་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལྟེ་བ་ནས་འབྱུང་བའི་སྲོག་ནི་རླུང་ངོ་། །དགུའི་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་དབང་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་ ཏེ།ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐུན་ཕྱེད་དུས་ནས་བརྩམས་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པའི་ ཆུ་ཚོད་བཞིའི་མཐར་ཐུག་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐུན་ནི་དབྱུ་གུ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འཁོར་ལོ་དྲུག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་སྤངས་ནས་དགུ་དགུའི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཉིན་མོ་ལ་འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མོ་ ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ།།དགུ་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་མཐའ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུ་གུ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །རླུང་རྣམས་ཀྱང་ནི་ལྡང་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ བསྟན་ནས།འཆད་བཞིན་པའི་དོན་གྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་རྣམས་སོ། །གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
"無分別"者,因為自性是無情之體性故。
"半時"者,即是半時體性,因為是四時辰之體性故。
"升起"者,即是將生起。
"從最勝虛空"者,即是從臍中央。
或者,因為以無始輪迴之趣入于空性所依心續之力而生起故。
"自性"者,即是以體性。
"摧風"者,因為捨棄其他風而住故。
或者,由修風之真如而摧毀其他諸風。
"以九相行"者,即是從臍而生之命即風。
"以九相"者,即以蘊與根之分別成九種,因為攝於遍行風自身中故。
"彼風"者,即是前說相者。
法輪脈分九種。
因此故說:"從半時起",即是論中所說四時辰終盡之義。
就世間而言,一時具八杖性。
"從六輪"者,除遍行風外,以九九數性,于日間六輪成五十四。
夜間亦如是,成一百零八。
"九體性"者,即是九九體性。
"於半時終"者,即至四杖終。
"諸風亦起"者,即以一百零八數。
如是顯示處所體性已,為顯示正說義之聯繫故,說:"即彼處所分別故"。
"即彼"者,即前所說一百零八數。
"處所分別"者,即是趣向執取諸境之相。
།སྣ་ཚོགས་པའི་རྟོག་པར་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ན། རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་གྲངས་སུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་མིང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ དག་མིང་རྣམས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྒྱས་པར་རོ། །མིང་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བཤད་པར་བྱ་བ་ཞེས་དམ་བཅའ་བའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་ བ་བཤད་ནས།རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་མ་ཐོས་པ་ལ་ཡིད་ལ་འདུན་པ་ནི་ཆགས་པའོ། །བྱམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ་། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ ཉིད་ཀྱི་སེམས་ནི་གཏི་མུག་གོ།།རྒྱགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡུལ་མཐོང་བས་མཐོ་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྒྱགས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཐོབ་པ་ལ་བདག་གིས་ཐོབ་པོ་སྙམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་དངོས་པོ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་རྣམ་པའོ།།ཕྲག་དོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐོང་ན་སེམས་ལ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་དོ། །ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་དབང་གིས་སེམས་ལ་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པའོ། །སེར་ སྣ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་བློའོ།།གཡོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སྐྱོན་སྦེད་པའོ། །སྙོམ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་མི་རིག་པ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །ཉམ་ང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་གནོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སེམས་གདུང་བ་བསྐྱེད་པའོ། ། བློ་རྒོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་སྤྲོ་བ་མེད་པའོ། །བརྐམ་ཆགས་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའོ། །གཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བའོ། །ངར་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི བག་ཙམ་རྟོགས་པས་སེམས་ལ་རྒོད་པའི་ཁྱད་པར་རོ།།དགའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པའི་སེམས་ལ་ཆགས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཆགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དངོས་པོ་མཐོང་བས་སེམས་ལ་དགའ་བ་མེད་པའོ།
"種種分別行"者,即是在完全不了知的階段,以自性體性成為煩惱之數。
如是顯示三種自體性已,為說自性諸名故,說:"當說彼等名"。
"彼等"者,即是諸分別。
"分別"者,即是以三種分類廣說。
"諸名"即是成為言說,"當說"是誓許。
如是說明誓許已,為說自體性故,說"貪慾嗔恚"等。于未聞境起意欲即是貪。
無慈之心即是嗔。
離如實安住事物自性了知之心即是癡。
"慢"者,即是見境而心生高舉之體性是慢。
"我慢"者,即是未得殊勝分別而思我已得之即是我慢。
"執著"者,即是思維我將如何獲得殊勝事物之心分別相。
"嫉妒"者,即是見他圓滿而心不堪忍。
"忿怒"者,即是以忿怒力而心得他狀態。
"慳吝"者,即是不捨事物之心。
"諂"者,即是隱藏自過。
"懈怠"者,即是心之不知性,即精進違品法。
"怯弱"者,即是因經歷昔所作害而生心苦。
"掉舉"者,即是心於所緣無喜。
"貪著"者,即是心執著所需資具等。
"睡眠"者,即是睡眠。
"疑惑"者,即是意生猶豫。
"我執"者,即是略有所悟而心生特殊掉舉。
"喜"者,即是與貪等相應之心之貪著差別。
"離貪"者,即是見不悅事物而心無喜。
།དྲེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ང་རྒྱལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ།།འཆབ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་གནོད་པ་མི་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ལོ། །སྲེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དངོས་པོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བག་ཆགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་མོས་གོས་པར་ བྱེད་པའོ།།སྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་སླུ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཅན་ནོ། །རྨོངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁེངས་པ་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རེག་པར་འདོད་པའི་བློའོ། ། རྩོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྡུག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དོ། །རྩེ་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བའོ། །འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་འདུན་པའོ། །རེག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག པས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་རེག་པ་བསྐྱེད་པའོ།།ཀུན་ནས་གདུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བས། ལུས་དང་སེམས་གདུངས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །རྣམ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་མི་དགེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་ཡིད་ལ་འདྲ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་བསྐྱེད་པའོ། །མ་ཞི་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ཉེ་བར་མ་བསྡམས་པའོ།།རློམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་སྙོམ་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་མ་ཐོབ་པ་ལ་བདག་གིས་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །འགྱོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བཅས་པའི་ དགེ་བ་ལ་ཕྱིས་འགྱོད་པའོ།།ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ལ་འཇིགས་པ་ཉིད་དོ། །གུས་པ་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་མི་གུས་པའོ། །ཡིད་ཆེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་བརྟེན་པའོ། །བློ་དམན་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་མ་བྱང་བའོ།།ངོ་ཚ་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའོ། །བརླན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་མཉེས་གཤིན་པའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས། འཇིགས་པ་ལ་འཇིགས་ པར་འགྱུར་བའོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ནང་དུ་ཀློག་པའོ།
"傲慢"者,即是以我慢為先導的心之差別。
"覆"者,即是心不說害之性質。
"渴愛"者,即是對自身事物及受用等的執著差別。
"習氣"者,即是令心染上細微煩惱。
"誑"者,即是欺誑他人的心之狀態。
"愚癡"者,即是對殊勝境生疑惑及充滿痛苦。
"大欲"者,即是欲觸受用等境之心。
"諍"者,即是于不悅事物之善巧。
"遊戲"者,即是心無動搖之殊勝身語行為。
"欲求"者,即是對境之慾求。
"觸"者,即是以意之王位等分別而於身心生起殊勝觸。
"遍惱"者,即是見可意境而生身心熱惱之差別。
"變異"者,即是意趣向不善而生意相似剎那。
"不寂靜"者,即是諸根未善調伏。
"自負"者,即是心遍滿懈怠差別。
"邪慢"者,即是未得殊勝分別而思我已得。
"追悔"者,即是後悔具我之善。
"慚"者,即是依他而於諸過失生畏懼。
"不恭敬"者,即是于善業不恭敬。
"不信"者,即是心不依止善趣解脫之境。
"劣慧"者,即是于智慧未熟練。
"無恥"者,即是以欲為先導之心之變異。
"柔軟"者,即是心於子女妻子和善。
"知恥"者,即是依自境而於可畏生畏。
以煩惱及正加行性而讀入煩惱中。
།ངོ་ཚ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ལས་ལྷག་པའི་གང་ཟག་མཐོང་ནས་རང་ཉིད་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལྷོད་པ་ཉིད་དོ། །མི་སྟེར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པའོ།།མྱ་ངན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛའ་བོ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པའོ། །ཡིད་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའོ། །རློམ་སེམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ཕན་པ་ལ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་ལ་སེམས་ལ་ཞེན་ པའོ།།བསྒྲིབས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་འབད་པ་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལ་རེག་པའོ། །ངལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱིས་མི་སྤྲོ་བའི་བྱེ་བྲག་གོ། །དབང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ གཞན་དབང་ངོ་།།འཁྲུལ་པ་སྙིང་པོ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་དགོངས་པས་འཁྲུལ་པའོ། །དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བརྟགས་པར་སྤྲད་པའི་གནོད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་དེ་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་རློམ་པའོ། །བརྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སེམས་དག་གིས་ལས་ འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ནུས་པ་མེད་པའོ།།ཐིམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་ལས་འོག་རྒྱུ་བའི་ངང་ཚུལ་ཉིད་དོ། །འཁྲུགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེས་སྤངས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཉིད་དོ། །གྱ་གྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་མི་སྟོན་པའོ། །སྨིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ལས་བྱས་པ་ལ་ཡང་མ་བྱས་པས་ཕྱོགས་པས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།།རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་མི་བརྗེད་པས་སོ། །རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དག་ལ་ ཕྱིས་མི་བྱེད་པའི་དུས་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུན་ནོ།།བག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་སད་པར་རུང་བ་ཉིད་དོ། །ཉམ་ཆུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་ལ་སོགས་ པས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་མི་སྤྲོ་བའོ།།ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཁྲུགས་པ་ཉིད་དོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །སྐྲག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་ནས་དེ་ ལ་སེམས་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དོ།
"慚"者,即是見到勝過自己的人後,對自身的增上我慢鬆懈。
"不施"者,即是以悲心相違之法正行。
"憂"者,即是與親友分離之心意。
"疑惑"者,即是背離善業。
"無傲心"者,即是於他人所作利益超出計數而心生執著。
"遮蔽"者,即是開始努力于不實事物。
"猶豫"者,即是意觸兩邊。
"疲憊"者,即是身心不喜之差別。
"自在"者,即是貪等他控。
"迷亂心要力"者,即是以誹謗他人之意而迷亂。
"懷疑"者,即是對未經觀察所致之害妄執為他人所為。
"昏厥"者,即是身心於任何事業皆無能力。
"沉沒"者,即是心有所緣而下沉之性質。
"擾動"者,即是舍離悲心之心相續。
"諂曲"者,即是不示他人心法。
"熟"者,即是于已作業亦以未作而趨向身語分別行。
"隨念"者,即是不忘先前所經歷之事。
"無表"者,即是最初所作善不善,后不作時亦如是相續。
"放逸"者,即是心不專一。
"隨眠"者,即是由先前所作習氣力,于彼彼相可生起性。
"怯弱"者,即是因煩惱眾多等而於諸善事不歡喜。
"不悅"者,即是心為苦惱所擾。
"尋"者,即是趨向粗分別。
"驚"者,即是見生怖畏之事而心背離。
།རྨུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དོ། །གཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལ་གཉིད་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །བརྐམ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བློའོ། །རྩེ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་གཡེང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་རྩེ་བའི་ངོ་བོའོ།།ཁྲུང་ཁྲུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་བསྐུམ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །འཚེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་གསད་པ་ལ་སེམས་པའོ། །ལེ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་ ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའོ།།གཡན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ། །བསམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་བསམ་པས་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། །དཔྱོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བཟོད་པའོ། །ཞུམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལན་མང་ དུ་བྱས་པ་ལ་སླར་གནོད་པ་མ་གྲུབ་པས་དེ་མཐོང་བས་སེམས་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་རྣམ་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་བྱས་པའི་སྡིག་པ་ངོ་ཚ་བའི་དབང་གིས་གཞན་ལ་སྦེད་པའོ། །དོན་ཡོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་རློམ་པའོ། །སྟེར་ལ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་སེམས་བདེ་བར་མི་གནས་པ་ཉིད་དོ།།དགའ་བ་གཅིག་པུ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ལ་འདུན་པའོ། །འཇིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་མཐོང་བས་སོ། །འདར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྐྱེན་གྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་འདར་བའོ།།ཕྲ་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །གསལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་སྟོན་པའོ། །ལྷུང་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་ཚིག་གཞན་ བརྗོད་པའོ།།མ་འབྲེལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ། །རྟག་པའི་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བས་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དཀའ་བའི་ཁུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །ངོམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡུལ་ལ་འདུན་པའོ། །གནོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཞན་ལ་གནོད་པ་འཇུག་པའི་སེམས་སོ།།མི་གསལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་ཆུང་བ་ལ་ཡང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ།
"昏沉"者,即是不堪任事。
"睡眠"者,即是為懈怠所遍滿而趨向睡眠之事。
"貪著"者,即是對資具等不捨之心。
"嬉戲"者,即是以散亂心為先導的身語遊戲本性。
"鶴"者,即是心收縮之狀態。
"害"者,即是思維殺害眾生。
"懈怠"者,即是與精進相違之分共行。
"疥癬"者,即是病之差別。
"尋"者,即是以思維趨向決定事物之境。
"伺"者,即是心堪能分別。
"沮喪"者,即是他人多次作害而未能報復,見此而心生不喜之相。
"世俗諦"者,即是因慚愧而向他人隱藏自作之罪。
"有義"者,即是執著已作之業有果。
"樂施"者,即是因受用微少而身心不安住樂。
"獨樂欲"者,即是希求自身安樂。
"怖"者,即是見未經歷之事。
"顫"者,即是因怖畏生起之緣力而身體顫抖。
"微細性"者,即是極其微小。
"明"者,即是心輕盈性。
"顯明"者,即是向他人顯示自心諸法。
"墮入"者,即是因修習而思及他人而說其他語言。
"無關"者,即是說任何話語。
"常性"者,即是以薩迦耶見執著。
"重擔"者,即是大欲。
"不知足"者,即是反覆希求境界。
"損害"者,即是加害他人之心。
"不明"者,即是于微小善亦不顯現。
།ཡིད་དུ་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམའ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གཡོ་བ་དང་བཅས་པའོ། །འདོད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ཐོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ།།ངོ་མཚར་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །ཡ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་གཏམ་ཐོས་པས་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པའོ། །ཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་ པོ་མཐོང་བས་ཡིད་དགའ་བའོ།།སྐྱེ་བོ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བོ་དམ་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དམན་པའི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །ཡང་ན་ལས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྲིད་པ་ལ་ནི་ཆགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པ་ལ་སྲེད་པའོ། །འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གནས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས ཐམས་ཅད་དུའོ།།བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་བཞིན་དུའོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རོ། །རང་བཞིན་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །པཎྜི་ཏ་ཨ་ ལངྐ་ཀ་ལ་ཤ་དེ་བས་མཛད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་གསུམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་གསལ་བར་བསྟན་ནས། ད་ནི་གསང་བ འདུས་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་གསལ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།།དེའི་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བཤད་པར་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཉི་མས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཉི་མས་གསང་བ་འདུས་པའི་ དོན་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཉི་མའོ།
"悅意"者,即是因受用廣大而無卑下。
"無住"者,即是心有動搖。
"欲"者,即是希求獲得尚未獲得之受用。
"希有士夫性"者,即是因我執而具有我慢。
"稀有"者,即是聞種種言論而生"此是何物"之驚奇。
"滿足"者,即是見所欲事物而心生歡喜。
"惡人"者,即是與善士相違之分。
"劣性"者,即是不知如實本性之顛倒。
"三苦"者,即是以苦苦、變異苦、行苦之差別。
或者業苦、煩惱苦、生苦。
"貪著有"者,即是對三界住處之貪愛。
"此等"者,即是以自性本質分別而住。
"恒常"者,即是一切時。
"百零八"者,即是一百零八。
"晝夜"者,即如風般。
"決定"者,即是必然。
"自性風相"者,即是分別風之相。
班智達阿朗迦拉夏提婆所造《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋顯明甚深義》中第三品廣釋。

如是以第三品明示金剛鬘境之問已,今為宣說密集境之問明,故開始解說其問答,說"爾後三金剛日"等。
"爾後"者,即是解說第三品之後。
與"世尊三金剛日說密集義"相連。
三金剛即身語意金剛,彼等之攝即三金剛。
彼即金剛,即三金剛日。
།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མུན་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཉི་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར།གསང་སྙིང་པདྨ་ཁ་འབྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་ནི་སྦ་བར་བྱ་བའོ། །པདྨ་ནི་ལྷ་མོའི་པདྨ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཉི་མ་ཤར་བས་མཚོ་སྐྱེས་ཁ་འབྱེད་ པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་གསང་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ཁ་འབྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསང་བ་འདུས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་པའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བཞུགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་ གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བཏབ་པ་རྩོམ་པ་བཤད་ནས་དངོས་སུ་དེའི་ལན་གདབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་རྩ་བའི་འདུས་པ་བཤད་པ་ནི་འདུས་པའི་འདྲེས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་བཤད་པའི་དུས་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་། རྗེས་ སུ་སྤྱོད་མ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ནི་རྩ་བའི་འདུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། འདུས་པ་འདྲེས་པ་ཞེས་ནི་བཤད། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་རྗོད་བྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་ནི་འདུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་ཡན་ལག་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ངོ་བོ་གསང་བ་འདུས་པའོ་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་ལྔར་ཡང་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དབྱེ་བས་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱའོ།
因能摧破一切違品黑暗,故三金剛日即是金剛持。
如何呢?為此說:"開啟秘密心蓮"。
秘密即是當隱藏者。
蓮即是天女蓮,令其覺悟即是令其完全覺醒,此即是由金剛所放光明聚之義。
如外在日出令水生蓮開放,如是應知世尊日光令秘密水生蓮開放。
密集如何?為此說"彼即最勝",因是究竟無住涅槃雙運之本性故。
金剛日如何?為此說:"安住大樂之位",因方便智慧和合,于具貪行眾生境中如是顯現故。
如是說明密集義境問答之開始后,為直接宣說其答,故說其支分根本集會:"集會交融"。
于說續時,虛空界遍滿如來、俱行母、隨行母、菩薩、忿怒尊形,稱為根本集會。
如根本續所說:"集會交融如是說,宣說佛身"。
如是,于生起次第中修三三摩地次第圓滿壇城,稱為集會。
如是三三摩地支分,即瑜伽、隨瑜伽、勝瑜伽、大瑜伽等,如理了知一切佛集會體性密集之義。
如是於五次第中亦以方便及從方便所生之差別了知密集義。
།འདྲེས་པ་ང་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་ བའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།།དེ་ལྟར་རྩ་བའི་འདུས་པ་བཤད་ནས། གནས་སྐབས་ཀྱི་འདུས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་བཞི་རྣམས་ཐ་མི་དད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་དང་། ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་དང་། སྔགས་རྣམས་དང་། ལྷན་ཅིག་ཐ་མི་འདུས་པ་ཞེས་ནི་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནི་རྩ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་ལ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་དབྱངས་ཡིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།ཀ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་ར་དང་ཀྵ་གཉིས་སྤངས་ནས་སུམ་ཅུ་གཉིས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡིག་གོ།།འདབ་མ་རྣམས་ལ་བྷྲཱུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཱྀ་ཁཾ་ངོ་། །མཚམས་རྣམས་སུ་ལཾ་མཾ་པཾ་ཏཾ་ཞེས་དགོད་པར་བྱའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་པོ་དགོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པའི་བཞེད་ ཀྱིས་དབུས་སུ་ཨོཾ་ཡིག་གོ།།ཕྱོགས་ཀྱི་རྩ་འདབ་མ་བཞི་ལ་ཨ་ཨི་ཨུ་ཨེ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྩ་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ལ་ཧཾ་ཡིག་གཞོམ་དུ་མེད་པའོ། །འདབ་མ་རྣམས་ལ་ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་རྩ་ལ་ཇི་ལྟར་ རིགས་པར་དབྱངས་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཁ་གྱེན་དུ་བལྟ་བས་ཀལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱེད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོས་ལོགས་གཉིས་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མའི་ཡི་གེ་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཡོན་པའི་རྩ་ལ་གཡས་པའི་རྩའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་དགོད་པར་བྱའོ། ། འོག་དང་སྟེང་དུ་ར་དང་ཀྵ་ཡིག་དག་དགོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ནས་འཁོར་ལོ་བཞི་གྲུབ་པའི་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་བསྡུས་པའི་དོན་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཆོ་ག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གདམས་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།
我將為你們解說交融。
此句是對持金剛你將以次第解說之意的剩餘詞語。
如是說明根本密集后,為說明暫時密集,故隨瑜伽續而說密集義,說:"四輪無別"。
此與"與變化輪、法輪、受用輪、大樂輪及諸咒無別密集"相連。
其中,首先變化輪具六十四輻性質,以方便智慧差別將十六元音分為二類,成為三十二元音。
取三十四輔音中除去ra和kṣa的三十二字,應安置於變化輪。
如是,法輪中央為字母HŪṂ。
花瓣上為BHRŪṂ ĀṂ JRĪ KHAṂ。
隅間應安置LAṂ MAṂ PAṂ TAṂ。
受用輪十六花瓣上應安置十六元音。
或依那若巴意,中央為OṂ字。
四方根本花瓣上為A I U E。
大樂輪三十二根本花瓣中央為不可壞的HAṂ字。
諸花瓣上為雙倍元音三十二。
於左右脈如理安置十二元音向上,以ka等二十四輔音環繞兩側,應觀修其上ma字點之本性。
左脈應離右脈特徵而安置。
上下應安置ra和kṣa字。
如是略說四輪后,隨悉地派而說咒次第本性攝義。
即所說"如儀軌",意為隨教授。
། འཁོར་ལོ་དྲུག་པ་སྔགས་སྦྱོར་བ། །འདུས་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་སྟེང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འོག་ཏུ་མེའི་འཁོར་ལོ་གྲུ་གསུམ་པའི་དབུས་སུ་ཤ་ཡིག་གོ། །ཟུར་གསུམ་པོ་རྣམས་སུ་ཤ་ས་ཧ་རྣམས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁ ཅིག་ལས།ཡ་ར་ལ་ཝ་འམ་ཡང་ན་རྀ་ལྀ་རཱྀ་ལཱྀ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་སྲེག་པའི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་འོག་གི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་རླུང་གི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་དྲུག་པའི་དབུས་སུ་ཀ་ཡིག་གོ། །རྩིབས་དྲུག་པོ་ལ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་རྣམས་གཡོན་སྐོར་གྱི་ རིམ་པས་དགོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་ནི་སྔགས་སྦྱོར་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་བཀོད་པའི་ངོ་བོའོ། །བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་བདེ་མཆོག་དང་དགྱེས་རྡོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་འདུས་པའི་དོན་བརྗོད་ནས། རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་བརྗོད་པའི་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔའ་བོ་ནི་ཐབས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་དཔའ་བོ་ཉིད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དཔའ་བོ་ཡང ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མའོ།།དེ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་ཐབས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དཔའ་བོ་ནི་གཡས་པའི་རྩ་སྟེ། ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་གཡོན་པའི་རྩ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་སྦྱོར་བའོ། །འདིས་ནི་ནང་གི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་ཐབས་གསུངས་སོ། །གསང་བའི་རྩ་གཉིས་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་ པདྨའི་རྩ་གཉིས་སོ།།གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལའོ། །ཡང་དག་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རེག་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་བཞིའི་རྣམ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དང་པོ་ཕྲད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྲ་བའི་ངོ་བོས་རིག་པའོ། །དེའི་རྗེས་ ལ་གཤེར་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཉིས་པའོ།།དྲོ་བར་གྱུར་པ་ནི་གསུམ་པའོ།
我來翻譯這段文字: 第六輪咒瑜伽,稱為密集。
此句是說在前述四輪之上,受用輪之下有火輪,為三角形,中央為ŚA字。
三角各隅為ŚA SA HA。
某些教派說是YA RA LA VA,
或者是ṚI ḶI ṜĪ ḸĪ,因為這些是燃燒種子。
其後在大樂輪下眉心中有六輻風輪,
中央為KA字。
六輻上應依左旋次序安置CA ṬA TA PA YA ŚA。
即所說"咒瑜伽",余如前。
"密集"是指安置一切佛陀種子的本性。
"稱為"是指吉祥勝樂金剛等之義。
如是以咒次第說明密集義后,以續次第說明勇士瑜伽母相應。
勇士即方便,因於諸分別無所畏懼故為勇士。
瑜伽母即誓句手印,既是勇士又是瑜伽母,故稱勇士瑜伽母。
與彼正相應即為關聯。
此說續次第方便外在方便智慧雙運之相。
或者,勇士是右脈,因為是方便自性。
瑜伽母是左脈,因為是智慧自性。
與彼等正相應即是相互結合。
此說內在方便智慧雙運本性之續次第方便。
二密脈即金剛脈與蓮花脈。
"何時"即於何處。
"正相應"即相互交合本性。
"觸生"即以四大種相。
如是:初觸時以堅性了知,其後以濕性體驗為第二,生暖為第三。
།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའམ་མཚན་མ་གཉིས་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་ནའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་དག་གི་ལྟེ་བར་གནས་པའི་ ནམ་མཁའ་ལའོ།།རྣམ་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་སྐྱེས་པའི་རླུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་ནམ་མཁའ་ལས་སོ། །ལས་ཀྱི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་སོ། །མེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་རང་བཞིན་ནོ། ། རབ་ཏུ་འབར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་འབྱུང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འབར་ཞིང་གསལ་བའི་རྣམ་པས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །རྩ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞིའམ། འཁོར་ལོ་དྲུག་ཏུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །རབ སད་ཅེས་བྱ་བ་ནི།ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྲེག་པ་འབྱུང་། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ལན་གསུམ་བསྐོར། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རེག་པ་ཙམ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མདུད་པ་འགྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པས་སམ།ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནས་ཨ་ཡིག་གི་དབྱུག་པ་བཅག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང་མ་ལུས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་རྣ་བ་གཡས་ པ་དབུ་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱི་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ནས་སོ་མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པའི་རྩའི་གནས་ནས་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། སླར་ཡང་སྤྲུལ་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ངལ་སོ་བར་བྱེད་ཅིང་སྣང་བ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ གཤེགས་པའི་ཆའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་གསང་བ་འདུས་པའི་དོན་བསྟན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ པའམ་སྐྱེས་བུའོ།།གཞན་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རླུང་དང་བཅས་པ་སྤངས་ནས་སོ།
我來翻譯這段文字: 菩提心往來等或二相動搖等為第四。
"彼時"即其時。
"虛空"即瑜伽母臍處之虛空。
"遍滿"即成為廣大。
"從虛空所生風"即從臍輪虛空,為業風自性。
"彼"即業風。
"火"即智慧火自性。
"極燃"即以煙等相為前導而生起燃燒光明之相。
"七萬二千脈"即指如是數量所限定的四輪或六輪所屬諸脈。
"極醒"即:有些被焚燒,有些三次旋轉,有些僅觸及,有些解開結等。
此說明:
由與外在手印交合,
或由內在本性方便智慧雙運,
以業風所激發的智慧火從化身輪起,以折斷A字杖為前導,正生起並使一切咒語聚集消失。
"右耳為頂飾"是另一種說法,即對一切有情相續如是修習后,從界間內脈處入內,
復又于彼化身處休息而不顯現,因為僅如百千髮絲端分之量。
如是以續次第顯示密集義后,
"智慧果"即:
業為善不善等,其果為可欲不可欲等。
"受"即識或補特伽羅。
"為他"即舍離自在天等具風識。
།ས་སྟེང་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རང་རིག་པ་ ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་སྤངས་ནས།འོས་པའི་རྒྱུ་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ལ་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རླུང་གི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་དེ་དང་དེའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་གོ་འཕང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་གཞོམ་ཞེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སླར་སྐྱེ་བ་བཟློག་པའི་དོན་དུའོ། །གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་སྒོ་ནས་མ་བརྗོད་ཀྱང་བླ་མའི་ཞལ་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འབད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་སོ། །མ་རིག་གཞན་ནི་མི་ཤེས་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒོམ་པ་པོ་སྟེ། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་རིག་གཞན་ནི་མི་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ། །མ་རིག་གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འམ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་ངོ་བོ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས། དེ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། མ་རིག་པ་གཞན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དབུས་ཀྱི་མདུད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྙིང་གའི་ནམ་མཁའི་དབུས་སུ་རྩ་ལྔ་ལྔའི་རྩའི་ནང་དུའོ། །མདུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ གྱིས་གྲུབ་པའི་འཆིང་བའོ།།དེ་ཉིད་ནི་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་མདུད་པ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རླུང་དང་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལའོ།
我來翻譯這段文字:
"地上"即不存在於此世間,因為對此無能立量且有能破量。
識也由自證分別假立因與無因,依止習氣等合理因,於三界輪迴亦無過失。
如是顯示未了知時遍生分別后,為說其攝要故,說"是故"等。
由乘風車彼彼境習氣力而輪迴。
因此,應當修習明點差別之位。
為何?為"摧毀輪迴",即為遮止由習氣力再生。
"明顯"即雖未以語言宣說,唯由上師口傳而了知。
"應當精進"即將說明的咒語真實性修習者。
"不知余無明"即咒語真實性修習者,意為以前說的道理。
"不知余無明"即圓滿次第修習者瑜伽士。
"余無明"即俱生或造作的體性不存在,因為修習其生起次第已斷除故。
若非如此,余無明是什麼?因此說"中心結",即心間虛空中五五脈內。
"結"即自性成就的束縛。
此即稱為無明,因為由其力故不能遍知風心自性。
"解開彼"即以前說及將說之理而解開結故。
"成就"即成為掌控風的意思。
"瑜伽"即風真實性諸修習者。
།རྣལ་འབྱོར་དངོས་གྲུབ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་སྡུད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ རྣམས་ཐོབ་ནས་ནི།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་འཐོབ་པའོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལ་སོགས་པ་རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པར་ མོས་པས་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་སོ།།མཆོག་ཏུ་གསལ་བ་ཐོབ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པས་བདེ་བར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྒས་པའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཞན་གྱི་གྲོང་འཇུག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས་ད་ནི་དེ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངེས པ་སྤངས་ནས།ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ཐབས་ནི་ཕྲེང་བ་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་མི་རུས་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བགྲངས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བསམ་གཏན་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲིས་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲུས་ལན་གསུམ་བྱེད་པ་དང་། གོས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀྲུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བྱ་བ་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་སྤངས་ནས་འབད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི སྐད་དུ།ས་ཡི་དོན་གྱིས་གང་ཅིའང་རུང་། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བྱ་བ་ཉིད། །ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ།
"瑜伽賜予成就"即因為成為一心專注之因。
如是顯示其攝要后,為說其利益故,說"獲得五智慧"。
由遍知五風為五如來體性而獲得五神通。
對上行風等五風,由隨行諸如來故,以增上勝解而生起天眼等。
"獲得最極明"即通達風之真實性后,獲得金剛唸誦之位。
"隨欲安樂住"即自身捨棄衰老蘊后,于現法中獲得他身轉移故。
因此說"安樂"即隨欲。
如是以七種相廣說顯示已,今為說其所需義故,舍外支分決定,說"明點差別方便不需念珠"等。
不應執持外在人骨等念珠,因為由自性成就的呼吸輪以決定體性而成就數數。
"不需禪定"即于畫像攝心等,因為直接趣向修習自身風之真實性故。
"不需作業"即三次沐浴、三次更衣等體性,因為由咒語真實性門中以風力洗凈所生二取分別故。
或者"不需作業"即非成就息災等事業相,因為舍外物而無功用故。
如說:"為地義隨何,欲成就所作,以ra等三者,趣入利眾生。"
།འཛིན་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་བཙན་ཐབས་མ་ ཡིན་པར་མི་སྡོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཐིག་ལེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཆད་བཞིན་པའི་བསྡུས་པའི་ཧཱུཾ་ཡིག་དང་ཧོ་ཡིག་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པས་སོ། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་ བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་མདུད་པའི་མཚན་ཉིད་མདུད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་ཆོས་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལས་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ལེགས་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བའོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའོ། །མ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ ནི་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་འཆིང་བའོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བས་མ་གསུངས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བས་སོ། །འཁོར་ལོ་དྲུག་དང་། འཁོར་ལོ་བཞིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། །རྩའི་གྲངས་དང་སྔགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དགའ་མ་ལ་སོགས་རིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དེའི་ཡན་ལག མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ལ་ཐབས་ཇི་ལྟ་བུས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཐོབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ།འཆད་བཞིན་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ངོ་བོའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"不需執持"並非遮止心的趣入相,因為不以強制方式約束諸根活動故。
若如是,當如何執持明點?故說"唯由咒語真實性",即以所說攝要的吽字和吙字型性相。
"獲得圓滿正等覺"即明點差別結相斷結,意為修習六個月。
"業法三昧耶"等中,業手印是僅於事業所需之手印。
"法"即為執持菩提心因之手印。
"三昧耶手印"即善修所得灌頂。
如是為手印差別。
"此中"即明點差別。
"未說"即未宣說,因為彼非其因故。
或者,業手印即結手印等。
法手印即於心間等處修習咒字等。
三昧耶手印即執持種姓標誌等。
如是相貌手印差別未說,如前。
"非以輪差別"即此中以明點差別。
非以六輪、四輪差別,非以脈數與咒數。
"如是歡喜等次第"即因非手印次第支分,及依手印次第而表示歡喜等差別故。
若如是,于遮止彼等一切時,思維以何方便成就即是明點差別,故說"唯由咒語真實性而得",如將說。
"大手印果位"即明點差別體性。
"明顯"意為于瑜伽現量顯現故。
།དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངེས་པ་སྤངས་པ་ལ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ཐབས་ བརྗོད་ནས།ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདུད་པ་བཟློག་པས་རླུང་གཉིས་པོ་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་རྒྱུ་བ་བཟློག་ནས། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཐོབ་པས་སོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པ་འགག་པས་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་མི་མཉམ་པའི་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྒོམ་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་ བར་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་སྨིན་མའི་དབུས་ན་གནས་པ་ལ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འགེགས་ པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་རྩ་དབུ་མའི་མདུད་པའི་ ངོ་བོའམ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའོ། །དེའི་སྒོ་ང་ནི་བསྟན་པའི་མདུད་པའི་རྣམ་པའམ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེའི་འབྱེད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་སྐྱེ། དེས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ངོ་བོའི་རི་བོ་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེ་འབྱེད་པ་ནི་རྣམ་ པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོ་འཛིན་པས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་བཤད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་པོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是舍離外在決定后,宣說明點差別方便,為說方便所生諸數,故說"空性智慧金剛及"。
由解除結而使二風成一味體性,遮止分別風行,空性智慧趣入的識等金剛,由遮止對境執著故為智慧金剛。
"彼性"即獲得風之自性。
"無二"即由結止息,故無上下不平等執行。
"安樂"即于彼殊勝修習中住於一劫或千劫故。
"大密"即未向生起次第瑜伽者顯示故。
"明點差別"即由分別安住于眉間氣故。
"瑜伽成就"即成為遮止心趣入方便故。
"大樂"即由遮止從境力所生習氣業性苦,故遮止三界結生。
"無明蛋殼"即無明為中脈結體性,或俱生,或無造作。
其蛋即所說結相,或非如理作意。
其開啟即咒次第生起,由彼開啟薩迦耶見體性二十頂峰所生,開啟即分解之義。
"大手印悉地及"即由執持大樂為大手印,其解釋即大手印解釋。
亦是彼又是悉地,故為大手印悉地。
"分別"即由明點差別等。"說"即顯示。
"最勝"即因為是自性光明雙運方便故。
།དེ་ལྟར་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ཐབས་ལ་གདམས་ངག་ གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྔོན་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །རིགས་ཤིང་ཡང་དག་གསལ་བ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ནོ།།བླ་མའི་ཞལ་ནས་ངེས་རྟོགས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་བྱུང་བའི་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་མའི་བཀའ་དྲིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཐབས་ལ་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྐྱོན་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། མན་ངག་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མའི་བརྒྱུད་པ་ལས་གསུངས་ པའི་བླ་མའི་མན་ངག་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་ནས་སོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུའོ། །བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། དེ་ཡིས་དཀའ་བ་གཅིག་པུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བློ་རྨོངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མན་ངག་ མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་དམན་པའོ།།ཆུ་བསྲུབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་བསྲུབས་པས་སོ། །མར་ནི་མི་འབྱུང་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་མི་ཐོབ་པ་སྟེ། དཀའ་བ་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུའོ། །སྔགས་བཟླས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱས་ཏེའོ། །མན་ངག་དང་ བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་གི་མཚན་ཉིད་དོ།།འབྲས་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་མི་འཐོབ་པའོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་སྔགས་བཟླས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་སྐྱེས་ནས་མཐར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གིས་གཏོང་བའི་སྔགས་པའོ། །ཆ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是說示從方便所生諸數后,為說以教授了知方便自身,故說其支分自性。
"咒之真實前加行"即將說之相特徵境界。
"明瞭正理何者"即前風真實修習之相特徵。
"從師口中定了知"即從具經中所說相特徵之師口中所得,是為其義。
若問如何,故說"瑜伽母恩德",即由往昔善根力所得之義。
如是以教授了知方便自身之自性已顯示后,為說彼之相違顛倒過失,故說"無教授"等。
即舍離從瑜伽母傳承所說上師教授風真實修習之相特徵。
"何者"即補特伽羅。
"誦"即咒王,與"唯一艱難"相連。
若問如何,故說"令心迷"。
"無教授"即智慧低劣。
"攪水"即由攪動水。
"如不生酥"即不得酥,成唯一艱難。
"如是"即如是。
"誦咒亦"即作咒誦。
"離教授"即風真實教授之相特徵。
"果"即不得明點差別。
"士夫"即修行者世間。
若問誦咒至何時方得果不成就,故說"乃至生終",即直至命終之義。
"彼"即以教授修持之咒師。
"分"即僅是一分之義。
།དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྐྱོན་བསྟན་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱ་མཚོ་བཞི་ཡི་ཕ་མཐའ་ཡི། །ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ས་ཡི་ལམ་ནས་བསྐོར་བཞིན་དུའོ། །མི་ཤེས་པའི་མི་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་གོ། །མི་ཤེས་པ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་རྨོངས་པས་ཤེས་རབ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལམ་ནི་གང་ཡིན་མི་འདྲི་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ལ་ཡང་མི་འདྲིའོ། ། ལམ་ནི་གང་ཡིན་མི་འདྲི་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །གང་ཡིན་མི་འདྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་དེས་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དེར་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་ཏུ་འགྲོ བའི་འབད་པ་དེ་ལ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དཀའ་བ་ཆེར་བྱེད་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པའི་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དཀའ་བ་ཆེར་བྱེད་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་ངོ་། །མན་ངག་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་རིམ་ པ་མེད་པས་སོ།།སྒྲུབ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ཐོབ་པར་དཀའ་བའོ། །འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་མཁས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཡང་མན་ངག་བྲལ་བས་སོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་སྒོམ་པ་པོའོ། །སྨོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་ཉམས་ པས་སྨོད་པར་བྱེད་པའོ།།མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡུལ་ལའོ། །མན་ངག་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་བར་སེམས་ལ་སྨོད་པས་སོ། །མནར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབར་ཞིང་འབར་བས་བསྒྲིབས་པའི་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འགྲོ་བར་འགྱུར་བའོ།།དོན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པས་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྒྱས་པ་བཤད་པ་བསྟན་ནས། གུས་པར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་གདམས་ངག་མེད་པར་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མན་ངག་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
如是顯示顛倒過失后,為說其廣釋,故說"四大海邊際,地上"等。
從地道而環繞。
"某些無知人"即補特伽羅。
"以無知"即因愚癡智慧低劣。
"不問何為道"即不問往所欲城鎮之任何道路。
"不問何為道"中"何者"即人。
"道"即成為獲得所欲境之因。
"不問何為"即彼人如何自身前往,如何見彼境,即是不見之義。
獨自前行之勤勉于彼成無義,是為其義。
"如是作大難"即雖作以欲樂差別因緣而大作艱難之咒真實修習等。
"以離教授"即無傳承次第。
"修行者"即難得明點差別。
"因無果故智者"即雖具極大智慧而離教授。
"修行者"即明點差別修習者。
"誹謗"即因失彼得而誹謗。
"人"即于阿阇黎境。
因無教授故無成就。
"意誹謗"即如同阿阇黎而於心誹謗。
"無間"即熾然燃燒所覆大地獄。
"往"即將往。
"無義"即因失壞成就而隨成惡趣因故無果,是為其義。
如是顯示其廣釋已,為略說應恭敬學習,故說"是故勤勉"等。
因無教授故成前說過失。
是故,與"應學正教授"相連。
"以一切勤勉"即不顧身命。
།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་ འདེབས་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ།།མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གོ། །གུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡིད་ཆེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དད་པ་སྐྱེས་པས་སོ། །འབད་པར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་ལ་ བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ།།དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གུས་པས་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས།འཐད་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པ་སྟེ། སྣོད་ཡོངས་སུ་གང་བ་ནས་སྣོད་སྟོང་པར་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །བརྒྱུད་པའི་རིམ་གྱིས་གནས་པས་བྱེད། །ཅེས་ བྱ་བ་ནི་མར་མེ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་བཞིན་དུ་བར་མ་ཆད་པར་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་གནས་པའི་གདམས་ངག་རང་གི་ངོ་བོའོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་དམ་པའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ཞལ་ལས་སོ། ། འདིའི་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གདམས་ངག་སྦྱིན་པས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་སོ། །འབད་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ། ། བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་གོ། །ཞལ་གྱི་ལུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ལུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལྔས ཐབས་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་ནས་དེའི་དོན་ཉིད་དུ་ཞུ་བ་པོའི་བྱ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོའོ། །དེ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པའི་རྣམ་པའོ།
"正確"即離增益與損減故無顛倒。
"教授"即上師教授。
"恭敬"即以殊勝信解為先而生起信心。
應勤勉學習。
關於"為成就故從上師口中","勤勉"即以承事上師等為相之精進。
"為成就"即為大手印成就之故。
"從上師口中"即于第二品所說之具相者,是為其義。
如是說示應以恭敬學習之略說已,為以理趣為先而說廣釋,故說"因為"等。
從口傳口,即從滿器至空器之理。
"住于傳承次第而作"即如燈火從一傳一般無間斷住于傳承次第之教授自性。
關於"是故瑜伽母",瑜伽母即從田等所生。
"從其勝口"即從殊勝口。
此即以勝者大手印成就支分教授賜予。
"上師口"即從遍知十真實金剛阿阇黎口中。
"以勤勉"即以供養承事等為先。
"應學"即應當學習。
"彼勝性"即殊勝明點差別。
"咒教授"即咒真實性教授。
"口傳"即口口相傳之傳承,是為其義。
如是以五相顯示應以方便教授了知已,為說其義即請問者之所作,故說"聞此"等。
"金剛手亦"即祈請者。
"聞此"即前說之義。
"金剛薩埵"即第六如來之相。
།ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དྲིས་པར་གྱུར་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ ཁྱབ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་དེའི་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱག་རྒྱ་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་བོས་འདུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ཞུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མཆོག་གི་དེ་ཉིད་བསྟན་དུ་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་ པའོ།།མཆོག་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཡན་ལག་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའོ། །བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་ཤིག་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་རྣམས་ནི་སྦྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ ལ་གོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་གང་ལ་གོམས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་པས་སོ།།སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལའོ། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་གྲུབ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ཙམ་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོའི་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། སྟོན་པ་པོའི་བྱ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་དོན་གསུངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ཐབས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཆད་བཞིན་པ་རྣམས་གསལ་བས་ན་དེ་གསལ་བའོ།།དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ དུའང་ང་ཡིས་མ་བཤད་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་གཞན་གར་ཡང་ངོ་། །ང་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་སོ།
"請問"即完全詢問。
"大樂"即與自印雙運而無二。
"斷除一切疑惑"即以一切智性及大悲遍滿心相續故遣除彼等一切疑惑。
"從手印"即以頂禮之義。
若問請問何事?為此說"請為宣說勝真實"等。
"薄伽梵"即呼喚。
"勝真實"即金剛唸誦支分明點差別。
"請宣說"即請說。
"咒王"即咒為蛇等之王,因為是主尊之故。
"於何修習"即于將說之咒王修習,即反覆不斷修持。
"剎那"即于現法。
"咒成就"即具明點差別相,咒所得之成就即成就。
若問如何?為此說"無上",因離生起次第之相故。
如是以此宣說為真實義祈請者之所作已,為說開示者之所作,故說"爾時"等。
即金剛手祈請之後。
"薄伽梵金剛"即金剛持。
"說"即說正說之義,是為其義。
"咒真實極明顯"即明點差別方便咒真實正說等明顯故為明顯。
"彼真實最秘密"即明點差別方便自性咒真實。
"最"即因為是獲得最高果位之因故。
"我於何處亦未說"即于其他任何處。
"我"即開示者金剛持。
།རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་སྦས་བྱས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྐལ་བ་མེད་པའི་བསམ་པའི་རྒྱུས། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ།སྣོད་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐལ་བ་མེད་པའི་བསམ་པ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་སྐལ་བ་མེད་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་ རོ།།ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ངོར་རོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་ནས་སོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བར་བྱ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་ན་མེད་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་དང་ཧོ་ཡིག་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་གནས་རྣམས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེས་གནས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་གནས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་སྟེ། སྔགས ཀྱི་ཐེག་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་དངོས་གྲུབ་མདུད་པའི་རྡོག་མའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་པོའི་བྱ་བ་བསྟན་ནས། སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ ལག་བཏུ་བ་བསྟན་པ་ནི་ཨུཥྨའི་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཧ་ཡིག་སྟེ། དྲོད་ནི་ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གིས་སོ། །ཐོག་མར་བྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་བྲི་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཧ་ཞེས་བཏུ་བའོ། །དབྱངས་ཡིག་དྲུག་པས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨཱུ་ཡིག་གཉིས་ པས་བརྒྱན་པའོ།།སྡེ་[(]ཚེན་[,]ཚན་[)]ཐ་མའི་མཐའ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་[(]ཚེན་[,]ཚན་[)]ནི་ཀའི་སྡེ་[(]ཚེན་[,]ཚན་[)]ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ནི་པའི་སྡེ་[(]ཚེན་[,]ཚན་[)]ནོ། །དེའི་ཐ་མའི་ཆ་ནི་མ་ཡིག་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆ་མེད་པའི་ཆ་དང་བཅས་པའོ། །དབྱངས་མེད་པ་ཡི་ཆ་དང་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀླད་ཀོར་དང་བཅས་ པའོ།།དེ་ལྟར་ཧཱུ~ཾ་ཞེས་བཏུ་བ་བྱས་པའོ།
"於一切續中隱藏"即於事續等諸續中。
為何?為此說"因無緣想之故",即為不向非法器眾生開示之義。
無緣想者,即具無緣想之眾生,"因彼等"即依止彼等之義。
"今"即現在。
于汝祈請之前。
"聽"即專一。
"當說"即當宣說。
"咒王"即將說諸法。
"無上"即一切咒中無上者為三字,其中更無上者為具足吽字與吙字自性故,是為其義。
"于咒行住處"即咒自性之行為咒行,以彼而住即咒行而住,于彼等即于修持咒乘諸人,是為其義。
"速得成就"即速疾獲得明點差別成就結節形相為先導,是為語詞。
如是說示開示者之所作已,為說咒自性故,說示其支分攝集:
"烏史瑪末"等。
即"哈"字,以溫暖謂"舍沙薩哈"之名。
"初書"即首先當書寫,如是攝集為"哈"。
"以第六元音莊嚴"即以二"烏"字莊嚴。
"具最後聲類末"即聲類為迦類等,其最後為帕類,其末分即"瑪"字,具彼即具無分之分。
"具無元音之分"即具頂點。如是攝集為"吽"。
།གཉིས་པའི་ཡི་གེ་བཏུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨུཥྨའི་མཐའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཞིན་དུ་ཧ་ཡིག་གོ། །དབྱངས་ཡིག་ནི། དགུ་པ་དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོ་ཡིག་གིས་ཏེ། སྲེག་པའི་ས་བོན་བཞི་པོའི་གྲངས་མ་གཏོགས་ པས་སོ།།ཡང་དག་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཧོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚེག་དྲག་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེག་དྲག་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་མ་ཅན་ནོ། །མཆོག་གི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་སྒྲ་འབིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བཏུ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ།།དེ་ལྟར་དེའི་བཏུ་བ་བསྟན་ནས་དེའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་མིང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བཏུས་པ་དག་གོ། །མིང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཧཱུ~ཾ་ཧོའི་ཡི་གེའི་ངོ་བོའོ། །སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་ སེལ་གྱི་རླུང་གཉིས་འབྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྨད་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པའི་དབུས་སུ་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་བསྒོམ་པ་དང་། སྨིན་མའི་དབུས་སུ་ཡང་ཧོ་ཡིག་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་པས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སླར་མི་བརྗོད་དོ། །ཡི་གེ་གཉིས་པོ་འདི་ ཉིད་སྒྲའི་ཐིག་ལེའི་མིང་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་རླུང་གི་རྣམ་པའི་ཧོ་ཡིག་གོ།།སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་མདུད་པའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་གོ། །དེའི་མིང་གི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སླར་མི་བརྗོད་པའོ། །མིང་དུ་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ དོན་དུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར། འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། རླུང་གཉིས་པོ་ནི་ཡང་དག་འབྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་རླུང་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་མདུད་པ་ཕྲད་པ་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པའི་རྩའི་མདུད་པ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྔར་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་ པའི་དངོས་གྲུབ་ལའོ།
為顯示第二字之攝集故,說"于烏史瑪末"等。
如前為"哈"字。
元音為"具第九及圓滿",即以"嗡"字,不包括四種燃燒種子數。
"圓滿具足"即完全具足。
如是則成為"吙"。
"具啜牙末"即具兩個啜牙末。
"最勝聲"即為穿透最勝聲故。
"當攝集咒主"即一切咒中最勝。
如是顯示其攝集已,為說其功德利益故,說"如是二字名"等。
即剛才所攝集。
"名"即吽吙二字之自性。
"咒之手印"即為分開生氣與下行氣二風之方便故。
"稀有"即于結處修持吽字,于眉間修持吙字。
此于"由智"之處已說故不再重述。
"以此二字作為聲明點之名",明點即住于眉間氣相之吙字。
"聲"即心結上之吽字。
因其名稱已說故不再重述。
"作為名"即作為言說之義。
為何?為此說"為斷一切執著故",即為遮止從氣門對境貪著所生分別故是為其義。
如是"善分二氣"即為破壞生氣與下行氣性相二氣之間結合故。
"無明"即開解無明相之脈結,以前所立之瑜伽故。
"以大手印成就"即于自性光明及雙運相之成就。
།རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་ པའི་འོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་མདུད་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞི་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་ནས་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དེའི་བསྒོམ་པའི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེའི་དུས་ཀྱི་མཐའི་བར་དུའོ། །གང་གིས་བཟླས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་གཉིས་ཡི་གེ་ གཉིས་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ།།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་གོ། །དེ་ཐིག་ལེ་དང་སྒྲའི་གོ་འཕང་གསལ་བར་བྱས་ནས་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །གང་ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མན་ངག་ཐོབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ ནས་སོ།།འདོད་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་དོན་ཏེ། ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འདོད་པས་ན་དེ་འདོད་པའོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ལའོ། །ལྷའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །སྒྲ་ཡི་ ཚེར་མ་རྣམས་དང་བྲལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་དང་བྱའི་ཅ་ཅོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་སོ། །ཚེར་མ་ནི་སྦྲུལ་དང་སྟག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བྲལ་བ་ནི་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་དེ་བཞིན་དུ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ནི་སྤངས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ དང་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བགེགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གདུག་པ་ཅན་གྱི་འབྱུང་པོ་དང་གདོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་འཕྲོག་ པས་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"因"即以金剛唸誦次第修持為前行而趨向顯現大手印之相故。
"最勝"即以氣之真實性修持為前行故。
"二字"即前所說。
"最為"即因破除結故。
"寂靜"即因息滅從氣力所生自性聚故。
"成辦一切所欲義"即成辦一切所欲成就。
如是以二種義說咒真實性之自性已,以說時間決定為前行,為說于殊勝處所修持之決定故,說"六月"等。
即至其時間之邊際。
"若誰唸誦"即以修持二處二字為前行。
"誰"即補特伽羅。
"彼明點及聲位得"為余。
若問何人如何?為此說"得口訣者",即隨前所說義。
"所欲義"即所追求故為義,即從方便所生自性明點差別等。
由欲求彼故為所欲。
"寂靜處"即離眾人聚。
"天處"即天宮等。
"離聲荊棘"即嬰兒及鳥喧等聲。
荊棘即蛇虎等。
離即從彼解脫。
如是"遠離眾人聚"即因不與同類及異類眾人混雜故。
"無障"即因未被惡性部多及魔等所遍故。
"具福"即因順生三摩地故。
"悅意"即因水及花等奪意而悅意故。
།སྐྱེད་མོས་ཚལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡེང་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་སོ།།སྔགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་དེ་མཁོ་བར་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་འཐད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་ནས། དེ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི་འདིར་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཡང་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་ཡིས་ཉོན། བདེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་ པ་ཁྱད་པར་རོ།།ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་པའོ། །ཅི་ཙོག་ཙོག་པོའི་ངོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་དུ་གནས་པའམ་སྙམ་ནས། དེའི་ཕྱིར། བདེ་བ་དམ་པ་ཡི་ནི་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་པ་ནི་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སོ། །གངྒཱའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ རྒྱའོ།།སྒྲུབ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་སྒོམ་པ་པོའོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བཤད་ནས། དངོས་སུ་བསམ་གཏན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མིག་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣ་རྩེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེའི་མཐའ་མ་སྟེ། མཐའ་མའི་ཕྱོགས་ལའོ། །མིག་གཉིས་བཀོད་ནས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གཉིས་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ།།ཕྱི་རོལ་ཡུལ་རྣམས་ལ་མངོན་དུ་མི་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཡི་ལྟེ་བའི་ཚད་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཙམ་མཐོང་བས་སོ། །བཞག་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་བཙུམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཙམ་གྱི་ཚད་དུ་བཞག་ནས་སོ། །ཕྲག་གོང་མཉམ་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཕྲག་པ་གཉིས་ཀྱང་མཉམ་པར་བྱས་ལའོ།།ལྕེ་རྐན་ལ་སྦྱར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་ཁྲོན་པའི་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་བདུད་རྩི་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་བཞག་ནས་སོ།
"遊樂園"即因成為生起寂靜之因故。
"大樂"即因無一切散亂之所依故。
"受用五欲"即依殊勝色等之行為。
"咒主得成就"即前所說咒之二字。
如是以七種義說其所需義之理由而說自性已,為說修持彼之目的所示禪定差別故。
其支分說之立誓即說"此中復有"等。
此中亦當說明點差別故聽。
與"樂印住"相連。
"印"即境中所住之殊勝相。
"聽"即呼金剛手。
恐有"難道是痛苦住處之印耶"之念,為此說"最勝樂之處"。
最勝即不共他之處。
"恒河"即印。
"修行者"即修明點差別者。
"成最勝悉地"即成為大手印支分之明點差別自性。
"圓滿住處"即世間與出世間圓滿之所依之義。
如是說已立誓,為說正示廣大禪定故,說"二目"等。
鼻尖即世俗鼻尖之末端,于末端處。
"安置二目"即如是作二目,因不向外境故。
"住于鼻中量"即見彼量故。
"置"即以閉目而置於彼量。
"肩平"即令二肩平等。
"舌抵上顎"即于喉井之際內嘗甘露而置。
།སོ་དང་མཆུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཞག་ནས་སོ། །དབུགས་ཀྱི་འབྱུང་རྔུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ འབྱུང་དང་རྔུབ་པའོ།།གློད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དལ་བུས་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གློད་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རླུང་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བས་སོ། །ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པ་རྒྱུ་བ་ཉིད་དང་། མྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མཉམ་པར་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།རྩོལ་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་རྒྱུ་བ་ལ་འབད་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྱུང་རྔུབ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གནས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་རང་གིས་རྒྱུ་བ་ཉིད་ལ་ངལ་སོ་བ་བསྟན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འབད་པར་ མི་བྱ་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྒྱུ་བའི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་བྱ་བ་ལའོ། །འབད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་འབད་པ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལེགས་པར་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་སྡུག་ བསྔལ་བར་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས།སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གནས་པའོ་སྙོམས་ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སོ། །ཡི་གེ་གཉིས་ནི་རྟག་ཏུ་བཟླས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གཉིས་ཧཱུ~ཾ་ཧོ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་མདུད་པ་དབྱེ་བའི་ཐབས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། དུས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཟླ་དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བར་གནས་པའི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཐོབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཡང་ན་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །སེམས་ ལ་གཡེང་བ་མེད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་རོ།།ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"齒與唇"即以平等入而如前安置。
"出入息"即出息與入息。
"放鬆"即非急速,緩慢執行。
正因如此故說"放鬆",因與他風不雜而離功用故。
"漸漸"即因無勤執行,非急速,平等執行故。
"離功用"即氣息執行如何平等執行不待他勤故。
"如其所是出入"即示于彼安住不待觀察,自然執行而休息。
"于彼不應勤"中,"于彼"即風行往來之事。
"勤"即不應作數等性質之勤,"不應作"即非所作。
"善安住菩薩跏趺"即捨棄金剛跏趺等痛苦而住,因以菩薩跏趺安樂而住故。
"如是印"即以禪定差別而住。
"入定"即平等安住。
"常誦二字"即修持上風與下風二氣以"吽"、"吙"開解金剛結之方便,即應體驗之義。
如是正示禪定已,為說由確定時間門中示果故,說"六月"等。
"最勝瑜伽"即與前說風輪中心所住明點差別因最勝瑜伽當得相連。
或因殊勝于風與咒之真實性故為最勝。
因生心無散亂故為瑜伽。
"以明點差別"即以氣息差別。
"大樂"即因不生境力所生自性聚相之苦故。
།ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ།།དེ་ ལྟར་དུས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས།རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟེང་དང་འོག་དང་རྩ་ཡི་རྒྱུན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་རྩའི་གནས་སུ་རྩ་གཉིས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་དབུགས་དགུ་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་ཉིན་མོ་ལ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དང་བརྒྱད་བརྒྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མོ་ལ་ཡང་ངོ་། ། བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གནས་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རླུང་གི་ཆའི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ཞིང་རྐང་པ་དང་ བཅས་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་དབུགས་སོ་སོར་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་གཉིས་ལ་དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་བརྩི་བར་བྱས་ནས་སོ།།དང་པོར་ལྡང་བ་དང་འཇུག་པའི་རླུང་གཉིས་ལ་ཧཱུཾ་དང་ཨོཾ་གྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་རྗེས་ལ་དབུས་མ་རྒྱུ་བ་གནས་པའི་རླུང་ སྔར་བཤད་པའི་གྲངས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་བཞག་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་ཨ་ཡིག་ལ་གཞག་གོ། ། ཡིག་ཀྱང་ཚེག་དྲག་གཉིས་ལ་མོས་པས་སོ། །ཚེག་དྲག་གཉིས་ཀྱང་ཧཱུཾ་དང་ཧོ་ཡིག་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ ལ་ཞུགས་ཏེ་ཧཱུཾ་ཡིག་ཀྱང་ཆ་ཤས་སུ་བརྟགས་པས་ཐིག་ལེ་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ལ་རླུང་གི་ངོ་བོས་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མན་ངག་གོ།། བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གོ་འཕང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསལ་བའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གསུམ་གྱི་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་བྱེ་བྲག་གི ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"無疑"即恒常不斷修持生起次第圓滿的瑜伽士,以修持風和咒語真實性之力,於六月必定獲得明點差別之果是否能得,對此無有懷疑,因示現確信之義故。
如是由確定時間門中示說果已,為說由風之真實性門中廣說彼故,"上下及脈流"即於左右脈處二脈極執行,具十二輪性,每一輪以九百氣息數,晝有一萬八百。
如是夜亦然。
"中脈處明顯"即住風分了知之性,于每一輪帶支分五十六氣息各別作已,於十二輪數六百七十五。
初當由升起與入息二風以"吽"、"唵"二字門持心,其後于中脈執行住風前說具數者正安心已,其後安立於字"阿"。
于字亦由信解二點。
二點亦當于"吽"、"吙"二字增上信解。
入于彼三字已,以"吽"字亦觀察為分位,以風之體性攝於眉間住之明點,此為教授。
中脈之位如何?為此說"明顯",因瑜伽現量了知故。
"風之真實"即因三風作用之體性故。
"大智"即因能生彼故。
"金剛薩埵"即現等覺與雙運次第之體性。
"因"即為因,因金剛唸誦差別之體性故。
།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི་རི་ལུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱུ་གཅིག་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ་འབྲས་བུ་ གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པར་བྱེད་དེ།དེ་ལ་དང་པོ་རེ་ཞིག་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆ་ལྔ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་ལས་སྐྱེས་གཉིས་འགྱུར་དང་། །རྩེ་མོ་བཞི་འགྱུར་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། །དབང་ལ་རྟག་པའི་ཆོ་ག་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ འདིས་རྫས་གསུམ་པོ་བཙལ་ནས།དེའི་རྗེས་སུ་སུམ་འགྱུར་གཞན་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རྣམ་སྣང་གི་ཁམས་གཉིས་པོ་བཙལ་ལ་ཐོད་པ་དུམ་བུ་གཅིག་པ་གཉིས་ཁ་སྦྱར་བའི་དབུས་སུ་བཞག་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་རྨི་ལམ་དུ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ལ་སོགས་པས་མཚན་མ་རྙེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རླུང་དང་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྐྱེད་པ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བདུད་རྩིར་བསྐྱེད་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲོ་བའི་སྔགས་དེ་སྲིད་དུ་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཐོད་པ་ ཁ་སྦྱོར་གྱི་ནང་ན་གནས་པའི་རི་ལུ་དུ་བ་འབྱུང་བར་བྱེད་འབར་བར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པས་དེ་ཁར་བཅུག་ནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཅིག་གོ། །ཡང་ན་དཔལ་ གསང་བ་འདུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས།ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་སྔགས་ཉིད་ཀྱིས་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཨོཾ་ཡིག་རི་ལུ་བསྒོམ་བྱས་པ། །ཙ་ན་ཀ་ཡི་སྙིང་པོའི་ཚད། །དབུས་སུ་རང་ལྷ་ཡི་ནི་གཟུགས། །ཁར་ནི་བསམ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ཡིག་ཙ་ན་ཀའི་སྙིང་པོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་རི་ལུ་བསྒོམས་ཏེ། དབུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རི་ལུའི་ནང་དུའོ། །རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་བདག་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་ཏེ། ཁར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་སྒོར་འཇུག་པའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར བསམས་ཏེ།བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱའོ།
如是以四種義示現禪定之體性已,為說禪定之果故,說其支分階段之果,即"丸藥"等所說。
不僅是金剛薩埵之因一者,乃至其他諸果亦是,以此而示。
其中首先依金剛空行續所說儀軌:"菩提心分五,海生二倍量,頂端四倍施,灌頂恒勝軌。
"以此理趣尋求三種物質已,其後尋求三倍他不動佛與毗盧遮那佛二界,置於一體顱器二合之中央。
於世尊不動金剛前作前行已,其後于夢中蒙世尊授記等獲得驗相之瑜伽士,
以修風火輪前行及修五甘露生起前行,生起為甘露已,誦世尊歡喜咒乃至合蓋顱器中所住丸藥生煙發光為止。
此後獲得丸藥成就,置入口中,隨欲可往諸佛剎土,此為一種丸藥成就。
或依吉祥密集,隨第十二品所說儀軌以咒成就丸藥。
如雲:"
唵字修丸藥,量如豆心許,
中現自尊形,思維置口中。"
其義如是:修唵字如豆心量之丸藥,"中"即于丸藥內,"自尊形"即修為種子字主尊之形,"口中"即以入頭門之體性思維,"修"即當反覆串習。
།གང་ཞིག་དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པའི་འོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རལ་གྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་འདོད་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་བཟང་པོའི་ རལ་གྲི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་ཁཾ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ།དེ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཞུ་བར་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་རལ་གྲི་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་ལྔ་འཕྲོ་བ་བསྒོམས་ཏེ། དེ་ སྲིད་དུ་རང་འདོད་པའི་ལྷའི་སྔགས་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ།ཇི་སྲིད་དུ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འབར་བའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལག་ཏུ་གཟུང་སྟེ། ཡིད་ལ་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རལ་གྲིའི་དངོས་གྲུབ་བོ། །རོ་ལངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་ལངས་ བསླང་བའོ།།འདི་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ནི་ངེས་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་བཤད་པས། དེ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའི་ང་རྒྱལ་ བྱས་ཏེ།མཱ་མ་ཀཱི་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་དགོས་པ་བྱའོ། །རྒྱལ་སྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམག་དཔུང་རེངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕ་རོལ་པོའི་དགྲའི་ཕྱོགས་ངེས་པར་བཅོམ་ནས། དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པའོ། །མིག་སྨན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་བདུན་པའི་ཚིལ་བུ་མེས་བཞུ་ བ་ལས་བྱུང་བའི་མར་ཆེན་པོ་ལ་སྡོང་བུ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མེ་སྦར་ལ་དེས་ཐོད་པའི་དུམ་བུའི་རྒྱབ་ཀྱི་དུ་བ་བླངས་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུས་དུ་བ་མཉེས་ལ་དེས་མིག་ལ་བྱུག་པར་བྱས་ན།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣ་ཚོགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་སྨན་གྱི་དངོས་ གྲུབ་བོ།
若人如是修習已,將成菩薩等光明。
所謂"寶劍"者,即以所欲本尊瑜伽修持,觀想外在具相好之劍為空性,其後觀修從"康"字(ཁཾ)轉變所生之成就金剛印相。
與之等持融化所生之劍放五色光明,乃至誦所欲本尊咒語,以煙等相為前導而發光。
此後手持寶劍,成辦意願,此為寶劍成就。
所謂"起尸"者,即起死回生。
此詳細內容見於《決定說續上疏》之《甚深義如意寶》註釋第二十品廣釋中,當從彼中了知。
特別依大瑜伽續,以不動金剛瑜伽,以瑪瑪吉等咒語作所需事業。
所謂"王權"者,即以令敵軍僵硬為前導,降伏他方敵軍后,掌持王權統治他人。
所謂"眼藥"者,即以七世脂肪用火熔化所成之大酥油為前導點燃,取顱骨片背面之煙,其後以五甘露水調和煙氣,塗抹于眼,即能見到諸佛菩薩,此為眼藥成就。
།བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡང་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྐན་གྱི་དབུས་སུ་ལྕེ་སྦྱར་བ། །བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ནའི་ཚིག་བཟླ། །སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། །ཡང་དག་རྣལ་འབྱོར་རྗེས་དྲན་བྱ། །རྫས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་ལྔ་ཡི་རིམ་ པ་བསྐྱེད།།བཟླས་པ་རྫོགས་ནས་རྟག་ཏུ་ནི། །ལུས་ལས་བྱུང་བ་དྲི་མ་མེད། །ལྕགས་ལྔའི་རང་བཞིན་སྣོད་དུ་ནི། །བཞག་ནས་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་ནི། །འཆར་ཀ་དེ་ནས་དེ་ལ་ཡང་། །བཙུན་མོའི་ཁྲག་དང་བདེ་བ་ཆེ། །བླུགས་ནས་རྟག་ཏུ་རྫས་ཀྱི་མཆོག་།བདུད་རྩི་བདུན་པའི་མིང་ཅན་ཏེ། །ཉལ་ཀར་ཡང་ནི་ རྫས་དེ་ཉིད།།འཐུངས་ན་ཚེ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། །དེ་ནས་ལན་བདུན་བཟླས་པ་བྱ། །ལག་གཡས་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་མཚན་པ། །སྣོད་བཟང་དེ་ལ་བཀབ་ནས་སུ། །ཡི་གེ་བརྒྱ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། །ལན་གསུམ་གྱིས་ནི་དག་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བུད་མེད་ནུ་ ཞོ་ནི།།རྟག་ཏུ་མཁུར་བ་བཀང་ཞིང་བཏུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དམག་དཔུང་རངས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གང་ཡང་རུང་བའི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བཟུང་སྟེ། རང་གི་འཁོར་རྣམས་ལ་པདྨའི་ཁྲག་བཞིན་སེར་སྐྱ་བསྒོམས་ལ། རིའི་རྒྱལ་ པོ་ལྟར་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་ཚད་ཙམ་དམག་གི་དཔུང་ཡན་ལག་བཞི་པའི་སྟེང་དུ་བསྒོམས་ན།དགྲའི་དམག་གི་སྡེ་འོག་ཏུ་ཞུགས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་པ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །རྩིག་པ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩིག་པ་དབྱེ་བ་སྟེ། སྔར་ བཤད་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཁྲོ་བོ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆ་ལུགས་བཟུང་སྟེ།སྔགས་པས་བགེགས་བསྐྲད་པའི་དུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱས་པས་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བསྒོ་བས་ཁྲོ་བོ་རེ་རེ་ལས་ཁྲོ་བོས་བྱིན་པའི་ཐལ་ལྕག་གིས་དགྲ་བོའི་རྩིག་པ་བཤིག་པ་ནི་དགོས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གོ།།རིག་འཛིན་གྱི་ནི་གོ་འཕང་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས། དེའི་དབུས་སུ་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བསྒོམས་ལ། དེའི་ཕྱག་ཏུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་བསྒོམས་ན་རིག་པ་འཛིན་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་རིག་པ་འཛིན་པའི་དངོས་གྲུབ་བོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ།
所謂"採精氣"者,此亦將於第十六品中自行解說: 將舌抵于上顎中央,誦唸真實語。
結跏趺坐后,當憶念正等瑜伽。
常當依止諸物,生起五真實次第。
誦咒圓滿后,恒時從身所生無垢,置於五金性器中。
直至日出時,復于其中注入妃血及大樂。
常時勝妙物質,名為七甘露。
若於臥時飲此物,壽命將增長。咒王"嗡阿吽",爾後誦七遍。
右手持勝幢所標,覆蓋于勝器,以百字咒凈化三遍。
此後以女乳,常滿口飲用。如是等為令軍隊歡喜。
修行者自身化為大金剛持相,隨取任一忿怒尊形相,觀想自眷屬如蓮花血般黃白色。
如山王般,於四支軍隊之上觀想須彌山量之軍隊,則見敵軍部眾降伏,此說于吉祥密集十三品中。
所謂"破墻"者,即破開墻壁。
如前所說,從圓滿大金剛持變化,取任一忿怒尊形相,咒師于驅除障礙時修持,
以妙臂王之教令,從每一忿怒尊所賜掌印摧毀敵墻,此為所需之教授。
所謂"持明最勝位"者,
于虛空界真如中觀修月輪,
于其中央觀想自身為毗盧遮那,
其手持八輻輪,則成持明,此為略說之持明成就。
所謂"最勝"者,即以空行等。
།མི་སྣང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་བདུན་པའི་རུས་པ་བདར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཙནྡན་དུ་བྱས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་གང་ཡང་རུང་བའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཙནྡན་དེས་ལུས་ལ་བསྐུས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རི་ལུ་ཁར་བཅུག་ན་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བའི་དངོས་གྲུབ་བོ། །གཏེར་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་མིག་ལ སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བསྒོམས་ཏེ།མ་ཡིག་དང་ཊ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱས་ནས་འོག་ན་གནས་པའི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏེར་ མཐོང་བའི་དངོས་གྲུབ་བོ།།འདོད་དགུར་བསྒྱུར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བདག་ཉིད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དཔུང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཆིང་བར་བྱས་ན་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་དགུར་ བསྒྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བོ།།རྐང་མགྱོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀརྞི་ཀ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྨན་སྦྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རེའུ་མིག་གི་ཁ་སྦྱོར་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གསེར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟངས་ལ་སོགས་ པ་གསེར་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་གསེར་འགྱུར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།དུག་ལས་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བྱ་ཁྱུང་བསྒོམ་པའམ། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་དང་། གནོད་མཛེས་བསྒོམས་པས་བརྟན་པ་དང་། གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དུག་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །མེ་ཡི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ དག་།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས་དེའི་ནང་དུ་འཇུག་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཆུའི་སྟེང་དུ་འཆག་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །མངོན་ཤེས་ལྔ་པོའི་གོ་འཕང་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ རྣམས་ལ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའམ།དབང་པོ་རེ་རེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཟབ་མོ་མ་ཡིན་པ་དང་ཟབ་མོའི་བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
所謂"隱身"者,以七世骨粉製成旃檀,如前所說從圓滿大金剛持變化,具足任一五如來之形相,以此旃檀涂身,如前所說丸藥入口,則成隱身,此為隱身成就。
所謂"見寶藏"者,如前以大金剛持慢,于眼等諸根處觀修地藏等諸菩薩,從字母"མ"和"ཊ"變化觀想日月二輪,則能見地下寶藏等,此為見寶藏成就。
所謂"隨欲變化"者,隨順彼彼眾生,以自身天尊慢觀修為前行而修持,繫於臂等處,則能持彼彼形相,此為隨欲變化業成就。
所謂"疾足"者,以迦尼迦羅等藥物之力成就,如吉祥時輪中所說方格相合之處所示。
所謂"點金"者,即銅等轉變為金等之點金相。
所謂"勝毒"者,或修持金剛迦樓羅,或修持不能勝及妙臂,則能降伏堅固及流動性之毒。
所謂"入火中"者,於火中觀修無量光如來等而入其中。
"等"字則攝受水上行走等。
所謂"五神通位"者,于眼等五根處觀修地藏等本性菩薩,或以一一根對一切境受用為相。
"獲得五智慧"者,即鏡等諸智。
以非甚深及甚深生起次第為前行,成就鏡等智慧故。
།འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ངར་འཛིན་མེད། །ཡོངས་སུ་མ་ཆད་རྙོག་པ་མེད། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་པ། །དེ་ རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་ཕྱོགས་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པར་བསྟན་ནས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ།གཅིག་ནི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་ལའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་བསྡུས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །གོ་འཕང་ནི་རྟེན་གྱི་ གནས་སོ།།དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་སྤངས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པའི་ངོ་བོ་དངོས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །དཀའ་ཐུབ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་འཛིན་པའོ། །སྦྱངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཡིན་པས་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ སྤངས་པ་ནི་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བའོ།།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམས་ལའོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལུས་ཏེ། དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡིན་ པས་ན་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེའོ།།དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །མཆོག་སྟེ་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟག་ པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་ནས། ཐབས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་སྒོམ་པ་འདི་ལ་སྦྱིན་སྲེག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་མི་དགོས་ཏེ། མདུད་ པའི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ངང་གིས་བསྲེག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
這些的殊勝性也是因為具足無邊功德的緣故。
如所說:"
鏡智無我執,周遍無垢染,
于諸所知境,不迷亦不向。"等等。
這些也將由你修持明點瑜伽次第而獲得。
如是宣說了暫時果后,為宣說究竟果而說:"然後於一剎那"。
"一"是指具有完成事業剎那相的剎那。
"菩提"是以自性光明相雙運所攝的剎那覺悟。"彼性"即是相。
"位"是所依處。
"舍離苦行行"者,即直接持取三面六臂本性之行。
"苦行"是持守十二頭陀功德。
既是頭陀又是行為故稱苦行,舍離彼等即遠離彼等。
"具足智慧悲"者,"智慧"是指自性光明諸相。
"悲"是加持自身之身,因為是有緣悲之本性故。
既是智慧又是悲心,故稱智慧悲。與彼等相應即無二,故稱正具足智慧悲。
"最勝智"者,是指具足最勝智慧圓滿次第諸修行者。
"大樂"者,因為具足遮止一切痛苦本性之無漏樂的緣故。
如是以二種義顯示禪定之果后,為顯示殊勝方便而說"不需火供"者,於此修持明點分別時,
所謂"火供"即不需外在火供,因為以具解結相之智慧火自然焚燒一切分別故。
།དེས་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྱུང་བ་དང་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔགས་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་འཆར་བའི་རིམ་པས་དབུགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པའམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡུལ་ལ སེམས་བཏང་བ་མི་དགོས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་བསྐྱེད་རིམ་དབྱེ་མི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་མི་དགོས་ཏེ། ལྟེ་ བའི་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་ལ་འཁོར་ལོ་དེ་དང་དེའི་དབྱེ་བས་རིམ་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཀའ་ཐུབ་སོགས་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དགོས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཅིག་པུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཐབས་དོར་ནས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་ཧཱུ~ཾ་དང་ཧོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ནས་བརྒྱུད་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པས་སོ། །ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་སྔོན་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ བསྒོམ་པས་སོ།།མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པས་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། །པཎྜི་ ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་དྲུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་དྲུག་པས་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད པའི་ཕྱིར།དྲི་བ་དེའི་ལན་བཤད་པར་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་དྲུག་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནཱ་དའི་དོན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
"不需彼"是指不需要齋戒、禁戒等,因為從密咒真實義門中已決定了氣息和努力。
"不需數"是指不需要前行所謂的咒語等修持特徵,因為以四輪顯現次第已表徵二萬一千六百氣息故。
"非禪定"是指不需要于畫像等或世尊境散心,因為從密咒真實義門中已攝持心故。
"此中不需生起次第分"是指於此修持明點分別時,不需要修持從月輪、金剛等轉變所生的本尊相,因為以臍輪虛空所生之氣以彼彼輪分而表徵次第故。
"不需苦行等"是指不需要行持苦行等,因為已表徵心性苦行近說自性成就故。
"唯一"是指捨棄前述諸方便。
"密咒真實義"即是以吽和吙為體性。
"從上師口傳承"是指從上師傳承。
"前行六月"是指於此期間修持。
"將得最勝位"是指作為金剛唸誦成就支分而獲得明點分別。
"最勝"是指離生起次第相。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造《顯明甚深義》中第六品廣釋。
如是以第六品宣說了明點分別境之問答后,今為宣說時機已至之聲境問答,開始解說彼問答:"然後"等,即在第六品之後。
"複次"是指相對前說有差別,與"請聽那達義"相連。
།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བླ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་གོང་ན་མེད་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པར་བརྩམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ཡང་མི་ཤིགས་པར་ནི་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ནཱ་ད་བྱེད་པས་ན་ནཱ་ད་སྟེ། ཨ་ཡིག་གོ། །མི་ཤིགས་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤིགས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པའོ། །གོ་འཕང་ནི་དེའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཨའི་ཡི་གེས་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་འབྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ ཀྱིས་འབྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཏ་སེའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གསལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་དྲོ་བའི་ངོ་བོས་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།རྣམ་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པས་སོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པར་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་ གནས་སུ་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་རྩ་འདབ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབུས་ན་གནས་པའོ།།གློག་ལྟར་ཕྲ་བའི་ལྕེ་ཅན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློག་དང་འདྲ་བའི་ལྕེ་ནི་སྦྲུལ་གྱི་ལྕེའོ། །ཕྲ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། ཨ་ཡིག་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྩའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་ནོ།
"彼自身"是指以無顛倒體性之義。
"無上"是指此上再無其他。
無上性即是由無上大手印二因所成。
"由彼"是指由聲相。"僅由遍知"是指僅由了悟。
"成就"是指修行者將獲得成就。
"於此生"是指現見法中之意。
如是顯示開始對聲境問答后,為宣說正文故,說"聲亦說為不壞"等。
那達由作那達,即阿字。
"不壞位"中,不壞是指不為他所破,位是指具有彼體性者即稱為彼。
如是所說,以阿字能開顯一切字,而阿字非由迦等其他字所開顯。
"自性光明"是指如阿達西花般光明故。
此即是智慧火之體性。
"明顯"是指因於臍中以暖性為凡夫亦能體驗故。
"遍離一切相"是指離於一切咒語體性聚之相。
"遍離"是指遠離之義。
因為是續部次第之體性故。
"安住臍輪化"是指安住於一切有情化輪之處,即六十四輻臍輪化輪之中央。
"如電微細舌"中,如電之舌即蛇舌。
"微細"是指唯瑜伽士應了知故。
"無二智"是指因為是一切二相泯滅之因故。
如是所說:住于修持阿字之補特伽羅,以所依能依體性,不應遍數輪脈。
།རྨད་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྩའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ལྔ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་ལ་ལ། །ཐ་དད་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས། །དེ་རྣམས་འདིར་ནི་སྨད་བྱ་མིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱུང་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་གནས་པའོ། །ཁྱབ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ན་ར་ཡ་ནའོ། །དྲག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་བྱེད་ཀྱི་བུད་མེད་རྣམས་ངུར་འཇུག་པས་ན་དྲག་པོ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའོ། །དབང་ཕྱུག་གང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་ཐམས་ཅད བྱེད་པ་གྲོང་བརྒྱད་ཀྱི་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།རྟག་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ནུས་པ་དང་བཅས་པ་སྒྱུ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་ལོག་པ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོའོ། །དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བར་ནུས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལའོ། །ཕ་དང་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཨའི་ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བདག་པོ་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱེད་པ་པོ་ལྔའི་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་འདི་ནི་ཕྱིའི་བཤད་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གཞན་ནི བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལས་བསྟན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། ཚངས་པ་མྱང་འདས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས། །ཞུགས་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་ཅེས་ནི་བརྗོད། །ཞི་བ་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས་དབང་ཕྱུག་།བདེ་བ་དམ་པས་དེ་ཁོ་ན། །དགའ་བ་རྟོགས་ཕྱིར་རྣམ་སངས་རྒྱས། ། ཞེས་གསུངས་སོ།
"稀有"是指由智慧火門摧毀一切分別故。
如是解說了直接顯示之體性后,為說明彼之分位差別故。
其支分體性之脈輪不應遍數。
為說明其支分生起五種寶性,故說"梵天"等。
說五種能生即他宗所知之五作者,如說:"
任何諸外道,以異相而住,彼等此非誹,金剛薩埵化現故。
" "梵天"是指自生而住於色界者。
"遍入"是指那羅延。"暴怒"是指令害女啼泣故名暴怒,即大自在天。
"自在天"是指一切智、一切能作、八城量度之體性。
"常寂"是指智慧具力用,離幻化分位之菩薩體性。
"彼等如是為寶"是指如寶具大威力故。
"生者"是指世尊金剛持。
"父母"是指由前說阿字之力,從彼正生之金剛持主,以緣起於世間顯現五作者故。
暫且此是外說方面。
其他如世尊吉祥喜金剛所說:"
梵天涅槃故佛陀,入故稱為遍入天,
寂靜恒時善妙故,一切自性住自在,
以勝樂故即彼性,了知歡喜故正覺。"
།དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །རིགས་ནི་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རིགས་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཐོད་པ་ཀ་སོགས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཀ་སོགས་འདིར་ནི་རྩ་བར་ཤེས། །རྩ་བ་རྣམ་པ་ལྔར་ནི་འདོད། །ལྔ་ཡི བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས།།ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་སྐྱེས། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ངོ་བོར་གྲགས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་མཆོག་།ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དྲག་པོ་དང་། །དབང་ཕྱུག་དང་ནི་རྟག་ཞི་བ། །དངོས་སུ་འདི་རྣམས་སྐྱེད་བྱེད་དེ། །ཐོད་པ་གང་ཞིག་དེ་ལྔ་འདོད། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ སྟོང་པ་ཆེ།།གཅིག་པུ་མ་སྐྱེས་མི་འཕོ་བ། །ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་འོད་ཀྱི་གཟུགས། །ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཆང་བདག་ཉིད། །གང་དུ་སྙིང་རྗེ་བཏུང་བ་སྟེ། །དམ་ཚིག་ཉིད་ཀྱང་སྐྱོང་བ་དང་། །ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་རྒལ་བ་ཡི། །ཐོད་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བསྔགས། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། ཀ་ནི་གང་དུའང་མི་གནས་ཏེ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་དུ་གནས། །མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོ་རྟག་ཞི་བ། །སྤྱི་བོར་དེ་ཡི་བདག་པོ་གནས། །དྲག་པོ་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོར་གནས། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཚངས་པ་གནས། །ཁྱབ་འཇུག་རླུང་གི་འཁོར་ལོར་གནས། །མེ་སོགས རྣམས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར།།བདག་ནི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལ། །བདག་པོ་ཡི་ནི་རྣམ་པར་གནས། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གྲགས། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཡིས་ཀུན་ནས་བསྐོར། །མཁའ་འགྲོ་ལྔ་སོགས་བདག་པོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་ལྔ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མེས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གོང་དུ་བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་དགའ་བའི་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པ་མཁན་པོས་སོ།།ཡང་ན་ཡི་གེ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གོང་བུ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གོང་བུའི་ངོ་བོ་ཅིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是在大手印明點第八品中說: "
複次今當說,種姓具五性,種姓稱見故,顱器字等性。
字等此知根,根分別為五,如來具五性,五蘊自性生。
五大體性顯,五智體性勝,梵天遍入天,暴怒並自在。
及彼常寂者,實為能生者,顱器即彼五,遍滿大空性。

一者無生轉,顱器光明相,一切金剛持,于中飲悲心。
守護諸誓戒,超越諸惡趣,顱器極稱讚。等聲同時生。
字不住何處,即彼金剛體,安住法輪中,喉輪常寂者。
頂上彼主住,暴怒臍輪住,其下梵天住,遍入風輪住。

以入火等故,我於一切輪,以主尊形住,大空體性顯。
空行母環繞,五空行等主,智慧空行勝。"
如是顯示生起五種寶性后,為說明彼之勝義體性,故說"無文字"等。
因為是祖父性故。
上說"女人"是指生起相好等故,如外受用圓滿身生起。
"舍離眾"是指受用圓滿身性故,此是喜光鬘造者阿阇黎所說。
或者"無文字"是指法性體性故。
"無聚"是指無一聚體性故,及遍一切法故。
།འབྱུང་བའི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་ཆུང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་སྟེ། འབྱུང་བ་ལས་འགྱུར་བ་ནི་དེ་རྣམས་ ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ།སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་མི་བསྐྱོད་པས་སོ། །ཆ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཟད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་དེ་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་མེད་པས་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །མཆོག་ནི་ མཆོག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་ཡི་གེ་ཨ་ལས་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཞི་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་ པར་བརྗོད་ནས།རྣམ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལའོ། །ཁྱབ་བྱེད་དུ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཨའི་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ལ་ བརྟན་ནས།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་བཞིན་རྟག་ཏུ་འདུད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་བཞིན་དུ་ ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ།
"舍離諸大種"是指無有大種及所造色之體性分別故。
其中大種是指六輪之體性,從大種所生變者是指彼等咒字等,因為無戲論故。
"無分"是指由展開次第之阿字行與卡字行不動佛故。
"超分"是指非分別境界故。
"無生"是指本來不生法性體性故。
"無盡"是指自性恒常安住故。
一切諸法中不可說為此或彼故。
"普攝"是指超越有無、實非實等戲論故。
"離顯著等執"是指能詮聲相等。
"離"是指非彼等境界故。
餘者是指差別法體性故,無彼故無餘。
"最勝即最勝"是指較續次第阿字更為殊勝故。
"寂靜"是指極為寂靜故。
"住于諸法中"是指舍離諸法而不住故。
如是宣說彼之勝義體性后,為顯示三識生起故,說"入識六聚"等。
即眼等六識。
"遍滿而安住"是指依止臍輪阿字型性,生起入識清醒狀態故。
"煩惱意"是指我見、我愛、我癡、我慢為相之四種形態恒常趨入故。
如前當配"遍滿而住"。
།གལ་ཏེ་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་ན། འོ་ན་དེའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉེ་བར་བསྒོས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལའོ། །སད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པའོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལ་དེའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བེམས་པོ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མི་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། དེ་ཐོབ་ པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།མཆོག་ཏུ་གཉིད་མེད་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཡི་གེ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའོ།།བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་གནས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐིག་ལེ་གསུམ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཧོ་ཡིག་གིས་ནི་བསྐུལ་བྱས ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧོ་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བ་ངོ་བོས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་སྟེ། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་བཀག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་སྦྱོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་འོག་ཏུ་གནས་པའི་མེའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ སད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།འོག་དང་སྟེང་སྤྲུལ་པ་དང་མེའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་སད་པས་རྩའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།
為遣除"若是遍滿,則此應被其過失所染"之疑慮,故說"無分別"。
因為不被煩惱意識等分別所染故。
正因如此故"無所依",因為勝義中煩惱意識等不合理故。
如是,"所說阿賴耶識"是指一切種子。
"令覺醒"是指令完全覺醒。
因為外在覺醒之緣不合理故。
彼之習氣覺醒即是彼之所依。
"無情性"是指所緣不合理故。
如是以三種方式顯示彼之差別后,為說明獲得之因故,說"最上無眠瑜伽"等。
應以內在自性方便智慧雙運為相,最上離外相之瑜伽而獲得。
"字"是指阿字之體性。
"無上"是指為無上果位之因故。
"無分別"是指勝義中無來去作用故。
"無畏"是指從貪等怖畏中解脫故。
"明顯"是指于臍處瑜伽士智慧明顯通達故。
"依止風之真實"是指依于業風,通過修持三明點而應通達故。
"以吽字催發"是指以眉間風輪所住吽字明點差別體性而正催發,阻止上行而向下行故。
"清凈火輪"是指令住于喉下之火輪完全覺醒,以下上變化及火輪覺醒摧毀一切脈輪分別故。
།དེ་ལྟར་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྒྲའི་ཚིག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་དང་ པོར་དྲི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གསུངས་པ་ལའོ།།དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལའོ། །རྣམ་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དྲིན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བདུན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བདུན་པས་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གསང་ བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་དྲི་བའི་ལན་བཤད་པར་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བདུན་པའི་རྗེས་ལ་གསང་བ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལས་གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གསང་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་གསང་བ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་གསང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་བ་བྷ་ག་ཞེས་ནི གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྷ་ག་ཆོས་འབྱུང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བསྐྱེད་པའི་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ འདི་ལས་སྐྱེས་པས་ནའོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་དག་པར་རྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ རྒྱུ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དང་། དེ་ལས་ལྷག་པ་དང་། དེ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་གྱི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་དང་། དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། དེ་འཇིག་པ་དང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།
如是說明獲得之因后,為解說總結故,說"如是聲詞之義"。
是指第一品中以問題形式所說。
"義"是指所訴說之體性。
"上師口"是指阿阇黎之口。
"安住"是指思維應由其恩德而獲得。
這是《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,由班智達阿朗卡拉夏所造《明顯甚深義》中第七品之廣釋。
如是以第七品顯示聲境問題之答后,今為說明時機已至之密境問題之答故,開始解說其問題之答,說"複次"等。
與第七品之後"請聽密義宣說"相連。
何等?為此說"無上",因為此上無有故為無上。
如是顯示開始宣說密境問題之答后,為直接說明密義故,為顯示其支分自性差別非主要之密義故,說"密處即佛母"。
因為能摧毀煩惱故,因為不應向無誓言者顯示故。
"佛母即法生"是指因為是蘊界處生起之處故。
因為諸法從此生故。
"大樂果位依"是指因為是世俗與勝義體性二種菩提心明顯之因故,以及由真實依止力而緣取彼故。
"生喜之因"是指稍許安樂、更勝於彼、離彼、圓滿一切之相續因、直接因、彼之壞滅,以及成為最勝一切樂體性喜等之生起因。
། ཇི་སྐད་དུ། དགའ་བའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག་།དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་པ་བྲལ། །དེ་ནས་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་གསང་བའི་མན་ངག་བསྟན་ནས། དེ་ལས་བཟློག་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་གསང་བའི་མན་ངག་བཤད པའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དོན་དམ་པ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་རྟེན་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་རྣམས་གནས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།རྐང་མེད་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་བཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་གིས་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཐབས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་གཞུང་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྩའི་ནམ་མཁའ་ཆོས་འབྱུང་ནང་དུ་གནས་པ་རྩའི་ནམ་མཁའ་ལྔས་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་པ་ལྟར་གསལ་བའི་ངོ་བོས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགའ་བྲལ་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་བའི་མཐའ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་སོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་སོ། །དགའ་བྲལ་དང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ ཕྱིར་རོ།།ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如說:"
喜樂僅少許,勝喜更超彼,
離喜愛慾離,其後修第四。"
如是顯示非主要密義口訣后,為說明與彼相反之樂體性密義口訣故,說"金剛薩埵處"。
依上師教授力,于譬喻俱生執為俱生已,于金剛薩埵勝義,大手印相之依即依彼而緣取故。
"五智體性"是指因遍知一切佛及諸法安住相故為大圓鏡智。
因無足等四類眾生與大手印無差別性故,於一切處皆為樂相之智。
一切時中樂相是妙觀察智。
以自所證真如之方便令他亦行於真如是成所作智。
遮止種種想而極清凈法界自性,亦有"五空體性"之論典,依彼方面,當說脈之虛空住於法生內,以五脈虛空而行。
"明顯"是指如掌中所置庵摩勒果般以明顯體性而緣取故。
"無戲"是指因降伏違品故,因極超離有無故。
"大智"是指因出世間故。
"斷除一切分別"是指因不為身語意智諸分別所染故。
"離喜邊"是指因為離喜之邊故,是隨順世間故。
"最勝"是指隨順出世聖者故,因離喜后立即體驗故。
"微細"是指因為瑜伽師應自證知故。
།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བདག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་ ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་ཀུན་བདག་གནས་ཉིད་དེ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགའ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ དང་།སྐད་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ནི་ཡིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་སོ།།སྲོག་ལ་ཕན་པར་འཚོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྲང་མདའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་བུར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་གསུམ་ལ་རེག་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བའི་ཆ་ལས་འདས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།རྟོག་པ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་ཡོད་པས་མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་གསང་བ་བསྟན་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གསང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཐིམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཐིམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ། །སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ལས། དེ་དང་ཉེ་བར་གནས་པའི་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་གནས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་གནས་ནས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་ བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཀུནྡ་དང་ཟླ་བ་དག་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རོ་མཉམ་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"俱生"是指因遠離凡夫俱生之相,故非從因緣所生。
"遍主住"是指遍於三喜而住。
如說:"或即遍主住,或即斷一切。"
"離喜等剎那"是指以離喜等,如其所應為主要因及同一因之體性,剎那則遠離種種相等。
因具遠離彼相之相故。
"微細"是指微細瑜伽師們能了知故。
"圓滿菩提心"是指勝義菩提心。
"命有益生"是指具命根相者。
因此"命"即如"如秤桿機輪而住",是指因觸三尖而了知故。
"無分"是指因超越十五分月相故。
"超越分別"是指非語言分別聲音之境故。
"空性"是指因彼恒時存在故為無造作體性故。
"無生"是指非語言分別聲音之境故。
"無盡"是指無滅故。
此亦應配合"因無生故"而理解。
如是顯示了勝義樂之體性密義后,為顯示世俗菩提心體性密義故,說"化輪融入及"等。
"融入及"是指從大樂輪中心月墜落,而住于彼近處之密輪。
"大樂輪生"是指從頭部處。
"不可思議"是指因為大圓鏡智體性故,因如白茉莉花及凈月相故。
"遍"是指因三十二界平等性故為平等體性故。
།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །ཆ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་ནི་མཆོག་ནི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་དྷྱེའི་ས་བོན་བཀོད་པ་འམ། ས་ནི་རྐང་པས་མནན་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པའམ། དངོས་སུ་རླུང་བཟུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དེ་སྐྱེ་བ་ཉམས་མྱོང་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །གསང་བ་ཡིས་ནི་བྱ་བར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ར་དང་ཧ་དག་གིས་འཛག་པའི་ཕྱིར་ན་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སུ་དེ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གསང་བ་ཡི་ནི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན པའི་རིགས་པས་བརྗོད་པའོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་བརྒྱུད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ནས་བརྩམས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་པས་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་བརྒྱུད་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།
།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །ཆ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་ནི་མཆོག་ནི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་དྷྱེའི་ས་བོན་བཀོད་པ་འམ། ས་ནི་རྐང་པས་མནན་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པའམ། དངོས་སུ་རླུང་བཟུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དེ་སྐྱེ་བ་ཉམས་མྱོང་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །གསང་བ་ཡིས་ནི་བྱ་བར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ར་དང་ཧ་དག་གིས་འཛག་པའི་ཕྱིར་ན་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སུ་དེ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གསང་བ་ཡི་ནི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན པའི་རིགས་པས་བརྗོད་པའོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་བརྒྱུད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ནས་བརྩམས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་པས་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་བརྒྱུད་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།
注意此處是斷點重試開始位置,可能需要清理此位置之前的一次翻譯
這是藏文的中文翻譯: 所謂"寂靜",是因為分別唸完全寂靜。
所謂"離分",是因為具有妙觀察智的自性,所以是成就智慧的自性。
所謂"殊勝",是因為是產生快樂的因。
"了知金剛蓮花等持",是因為通過兩根平等交合的瑜伽而獲得體驗。
"賜予一切安樂",是指獲得世間和出世間的安樂。
"以持風之真實",是指在金剛和蓮花的虛空中。
"執持",是指安置秘密種子字,或者以腳踏地的次第,或者由實際持風的力量。
因此說"由知風之真實"等。
"由彼生起之體驗",是指凡夫們和聖者們應當自己了知。
"以秘密而聞名",是因為以字母"ra"和"ha"流泄,所以稱為安住,如是聞名。
如是以三種勝義直接宣說彼義后,為顯示總結之說故,宣說"彼即秘密之殊勝"等,是以剛才所說的道理而說。
"殊勝",因為是應當以體驗次第了知的緣故而為殊勝。
"住于上師面前",是指應當由智慧空行母的傳承而修證。
"以互相傳承次第",是指從世尊開始,由智慧空行母面前的次第而住于上師面前的次第。
因此說"智慧",是指應當尋求。
"殊勝上師面",意思是指具足經續所說特徵的阿阇黎的傳承。
這是大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造《甚深義燈》中第八品的廣釋。
། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བརྒྱད་པས་གསང་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་ བསྟན་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་སྡོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བརྗོད་པ་དྲི་བ་དེའི་ལན་བཤད་པར་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །སྡོམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྡོམ་པའི་དོན་ བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྩོན་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་སྡོམ་པ་བཤད་པ་བརྗོད་པ་དེའི་ཡན་ལག་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ བསྟན་པ་ནི།སྡོམ་པ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་པ་བྱེད་པས་ན་སྡོམ་པའོ། །སྲུང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་སྤྲོ་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འོ་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྲུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ མོར་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ལའོ། །འཛིན་བཞིན་པ་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ཐབས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མི་སྤྲོ་བར་རོ། །དེ་ནི་བསྲུང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ དམ་ཚིག་བསྟན་ནས།དེ་ལས་བཟློག་པའི་སྡོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྤངས་པ་བརྗོད་པ་ནི། དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ གྲགས་པས་ངག་དང་།གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པས་ངག་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དང་། གསང་བ་དང་། བཤད་པའི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ལའོ། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །འཇུག་ཅིང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་ པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ།།གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་འཇུག་པ་ལའོ། །ཡུལ་རྣམས་ལ་མི་རྒྱུ་བ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སམ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མ་གྲུབ་པ་དང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་ སོགས་པའི་ངོ་བོའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་དག་བརྗོད་པས་སོ།
如是以第八品宣說了對秘密境的問答后,現在開始闡述對應時的律儀境的問答,開始解說該問題的答覆:"此後"等。
"複次"是相對前文而言。
"律儀義"是與"請聽說明密乘律儀之義"相連。
"真實性"意為依據世俗諦和勝義諦的真實性而應當了知的意義。
如是顯示對律儀境問答的精進后,直接解說律儀,闡述其支分應當守護的誓言:"何為守護律儀",因為行持律儀故稱為律儀。
"守護"是指不外泄的意思。
"此即稱為菩提心",是世俗諦的異名。
那麼,如何守護呢?
因此說"金剛頂",是指成為方便支分。
"正持"是指以前所說的三種方便而不外泄。
"彼即守護"是指不外泄的自性。
"普聞"意為"所說"。
如是顯示應當守護的誓言后,為顯示與此相違的律儀故,闡述其支分諸根對境受用的斷除:
"諸根"等。"諸根"是指眼等根,依自宗所知的語根,依他宗所知的語根、手、足、密處、說處等性質的業根。
"于諸境"是指色等。
"趣入"是指執取等的性質。
"安住"是由無明力故。
"彼"的意思是指根的執行趣入。
以不于諸境執行的行為,或以將要解說的道理,境和有境不成立,
以及色金剛女等的自性。
以菩提心的自性而說諸有境。
།སྡོམ་པ་ནི་བསྡམས་པས་བསྲུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ལ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་བཞིན་པའི་ལེའུ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཡུལ་རྣམས་ སོ།།རྒྱུ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་བསྟན་ནས། དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གདུལ་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བར་དཀའ་བའམ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ པར་སྤང་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཚུལ་འཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིགས་དང་སྤྱོད་པས་སྨད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་སྤྱོད་ པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ངོ་།།བསམ་པ་རྩུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཡོ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་ལ་གཡོ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་སོ། །དད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། ། རྟོག་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་གཅིག་པུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། །དེ་བཞིན་རྟགས་ཀྱིས་ཉེར་འཚོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ལྟ་བ་ལོག་པ་ཡིན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ལ་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཛིན་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་གང་དག དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྟགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཚོ་བའོ།།ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གཅིག་པུ་ཞི་བ་དང་། དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནོར་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སེར་སྣ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུན་ འབྱིན་ཅིང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མི་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མོས་ པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།མེད་པར་ལྟ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྡང་བ་སེལ་བ་རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་དམ་ཚིག་ཉམས་པའོ།
所謂律儀,即是約束而守護的,這也適用於守護誓言的解釋。
這是"如正在解說的品中"的意思。
如是顯示諸根對境的執行應當斷除后,為顯示應當斷除與不具誓言之人共處而說。
"難調"等,"難調"是指難以調伏,或是以斷除慈悲等的相續心。
同樣地,與"不應與其他眾生混雜等"相連。
"偽善"是指以種姓和行為受人誹謗者。
"狡詐"是指處於正理與非理行為之外的外道等。
"粗暴心"是指專注于作損害等事。
"奸詐"是指執著于僅有言說的人們。
"無信"是指完全捨棄業和業果的存在。
"論師"是指僅安住于乾枯理論的人們。
"共處"即是一起。
"如是儀相活命者",是指雖然勝義見解錯誤,但爲了熟悉宗派的目的而出家,以詭計持守誓言等的人們,這些是以儀相謀生者。
"聲聞"是指專注于僅為自己一人寂靜調伏。
同樣,"貪著財物者"是指心相續中有慳吝的人們。
"誹謗真實性"是指為顯示方便智慧無二的真實性,而誹謗方便智慧本性的身像等。
"不知勝義"是指遠離於一切法無自性的勝解的人們。
"邪見"是指對顯現的世俗事物生起厭惡的人們。
"破戒"是指反覆違犯誓言。
།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཏམ་ནི་སྨྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལོང་གཏམ་ལ་ སོགས་པའོ།།མི་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་ཐལ་བས་སོ། །འདྲེ་བ་ལ་སོགས་མི་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་གཅིག་ཏུ་ཆང་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ། སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་ངོ་། ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པའི་གདུལ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གོ། །གང་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་ངོ་། །གནས་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བརྗོད ནས།འགལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་ཙམ་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་གདུལ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་ པའི་སྐྱོན་མང་བས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ།དམ་ཚིག་ལ་ནི་འཇུག་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱིས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྡ་མ་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་བྲལ་བའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམ་ཚིག་ནི། ས་ཅིག་ཏུ་ཙཱ་རུའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱ་བ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་ཉམས་པའི་འཇིགས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འགལ་བའི་རྣལ་འབྱོར མ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་ནས།ཚུལ་འཆོས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གདུལ་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་དང་འགལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དམ་ཚིག་མཐར་གནས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའོ།།དམ་ཚིག་གི་མཐའ་མ་རིང་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་གི་མཐར་གནས་པའོ།
以下是中文翻譯: "與如是等人共語"是指閑談等。
"不應作"是因為會導致戒律毀壞。
"不應混雜等"是指不應在同一器皿中享用酒等。
不僅如此,"乃至彈指頃"是指即使一剎那。
"與彼共"是指與剛才所說的難調等人一起。
"任何處"是指任何地方。
"不應住"是指不應共同居住。
如是說明應當斷除與不具誓言之人共處后,為顯示應當斷除與違背的瑜伽女共處而說"事業手印"等,這是因為僅需要作為事業。
"如是若"是指如同前述眾生一樣,若因有諸多難調等過失,與"不應入誓言"相連。
"若與凡夫異生"中,"凡夫"是因為不熟悉真實性的境界。
"異生"是指因喜好外在事務而遠離與聖者共處。
與彼共同誓言,即不應一起食用荼食等,不應修行。
"瑜伽將退失"是指因畏懼兩種瑜伽退失之意。
如是顯示應當斷除與違背的瑜伽女共處后,為斷除與偽裝持守誓言者共處,而說"難調"等,是指與不具誓言和違背者。
"住誓言邊際"是指遠離應守護的誓言等。
因為長久住于誓言的邊際,故稱為住誓言邊際。
།སྣོད་དང་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་བསྟན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ བདག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ།བདག་ནི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་འདུན་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ། །སྐམ་དང་འབྲེལ་པས་འཇུག་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། དད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་པས་སོ། །དམ་ ཚིག་ལ་ནི་འཇུག་མི་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས། འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་སྡོམ་པ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣོད་ནི་ཐོད་པའོ། །ཌ་མ་རུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འབྲེལ་པའིའོ།།གྲི་གུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཕྱག་མཚན་ནོ། །སྔགས་བམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་གླེགས་བམ་མོ། །བགྲང་ཕྲེང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲེང་བའོ། །དམ་ཚིག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་སྤང་བར་ བྱའོ།།གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་དང་དབང་མ་བསྐུར་བའོ། །གང་དུ་ཡང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དམ་ཚིག་ཉམས་པས་འཇིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་ མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པའི་མན་ངག་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དགེ་སློང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་ངོ་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་སོགས་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་དང་པོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱ་བའོ།།བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འོས་པ་རྣམས་སོ། །མན་ངག་དང་ནི་བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་ནི། བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་བརྗོད་པ་བསྟན་པ་ནི་སྔར་བཞིན་མི་བྱ་བའོ། །རས་རིས་ལ་སོགས་མི་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་ མེད་དོ།
以下是中文翻譯: "示現器物與手印等"是指向不具誓言者展示顱器和獨股杵等,爲了使他人生起希求而說"我是瑜伽士,我具大力"等。
"以乾澀相應而入"是指對誓言等,而非出于信心。"
共同"是指一起。
"不應入誓言"是指不應共同修行會供輪等。
如是顯示四種遮止性質的律儀后,為開示趣入性質的律儀而說"器物"等。
器物是指顱器。
"嘎瑪汝"是指與薄伽梵相關的。
"彎刀"是指佛母的手印。
"咒本"是指咒語經典。
"數珠"是指念珠。
"無誓言"是指應當遠離不具誓言的人。
"於他人"是指不具誓言和未經灌頂者。
"任何處皆不應示"是指不應顯示,因為畏懼誓言毀壞。
如是顯示趣入性質的律儀后,為說明雙重性質律儀的明示支分中住于誓言的教授,而說"比丘住于律儀"。
"比丘"是指僅持有標誌的比丘。
"不應行瑜伽行等"是其餘部分。
因此說"住于律儀",是指安住于與自己相應的別解脫戒。
瑜伽是指修習二次第者的行為,有有相等三種。
最初具有此者即稱為彼等。
"行為"是指堪能獲得大手印者。
不應教授教言,是指不應如前那樣宣說傳承次第。
"不應作布畫等"是指不應顯示薄伽梵大手印的形相,因為無有必要。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་ལ་མན་ངག་མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་བསྟན་ནས། སྤྱོད་པ་མི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པའི་ཡན་ལག་བསྟན་པ་ནི། །གང་གིས་སྤྱོད་དུས་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་གི་ངག་གིས་སོ། །སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཙཱ་རུའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡང་དག་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བའོ། །བླ་མ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ དང་རྒྱུད་བཤད་པ་ལའོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །གཞན་རྣམས་ལ་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སྨྲ་བ་གཏམ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། ཡུལ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་པོའི་རྒྱུ་ བ་དགག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དབང་པོའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལའོ། །གང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ནས་བསྡམས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པས་སོ། །འོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བསྡམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་གཉིས་མེད་སྒྱུ་མས་དཔྱད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཕྲ་རགས་ལ་སོགས་པའི་བརྟག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་པོ་སྣང་བ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཔྱད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཤིང་དང་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ གླང་པོ་ཆེའི་སྣང་བ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ།སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་བསྡམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是顯示不對不住誓言者說教授后,為說明不應宣說行為,顯示第二支分:
"任何人行持之時共同"等。
在修行會供輪等時,與誰共同,即與住于會供輪的勇士勇母的特徵共同。
"如何"是指以何種語言。
"行為"是指具有食用恰如等特徵。
"正行"是指自己應當行持。
"于上師"是指灌頂和講解續部。
"彼"是指行持行為等。
"何須說他人"是指對不具誓言者連談論都不應說。
如是說明不說行為后,為顯示以行為力遮止諸境的根行,而說"諸根境"等。即色等。
"根行"是指眼等六種趣入。
"從何"是指以無始以來的無明習氣力的自性。
"從彼制止"是指決定。
那麼,自性中諸根趣向境界,如何制止呢?為此說:"以空性無二幻觀察"。
應以緣起因相觀察空性,因為以粗細等觀察損害外境,無有成立存在的量,以習氣力唯心顯現即是無二觀察。
雖無實體,如木石等,如同大象顯現般應修幻等,等字所攝應取乾闥婆城等。
如是性質的觀察與"應當制止"相連。
"世俗"是指隨順勝義的緣故。
། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ཁང་བཟངས་རྩེ་མོར་ནི། །འཛེག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཐེམ་སྐས་ནི། །མེད་པར་མོས་པ་རྣམས་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུའམ་ཡང་ནས་ཡང་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་རྣམས འགག་པ་བསྟན་ནས།ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདུན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་སོགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབང་གསུམ་པའི་དུས་སུའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་ བྱེད་པ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཏེ།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བདེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་དག་གིས་སོ། །དྲན་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ པར་བྱེད་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རེག་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་དོན་རྣམས་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་འདུན་པ་བཟློག་པ་བསྟན་ནས།འཕགས་པས་སྨད་པར་མཛད་པའི་སྤྱོད་པ་དགག་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་བསྟོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་མཉམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ལ་བསྟོད་པའོ། །གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་གཞན་པའི་ཕ་ རོལ་པོ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པའོ།།ཡེ་ཤེས་སྙེམས་སོགས་ངེས་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པར་རློམ་པ་ལ་སོགས་པ་ང་རྒྱལ་བསྡམས་པས་སོ། །སྡོམ་པར་བཤད་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ། །གང་གིས་སྡོམ་པ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བློ་ལྡན་ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་སླར་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་གཉི་གའི་ངོ་བོའི་སྡོམ་པ་བརྗོད་ནས། ཉེ་བར་ བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་བཟློག་པ་ལས་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟ་བུ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྲུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བའོ།
如所說:"于彼殊勝宮殿頂,不應攀登而上升,對於諸信解者來說,無有正確世俗階梯。
"所謂"余"是指極其或反覆。
如是顯示以觀察諸境之力遮止諸根行后,為遮止以殊勝事物貪著力所生欲求,故說:"般若智慧灌頂等"。
即在第三灌頂時。
"所經驗之樂"是指由上師恩德顯示喜等,"經驗"與"應當制止諸根"相連。
"以樂"是指以離苦之相。
"以憶念"是指以先前所經驗之樂。
"大樂"是指趣向憶念而以觸證大樂於自相續中生起者。
"諸根"的含義是指應當修習再次依止與彼相似事物之義。
如是顯示以殊勝事物貪著力遮止欲求后,為顯示應當遮止聖者所呵責之行為,故說:"自讚"等。
因無與自己平等者,故讚歎自己。
"誹謗他人"是指誹謗異於自己的他方。
"定除智慧慢等"是指以制止自恃為智者等慢心。
"說為律儀"是指佛陀所說。
若問由誰守持?
為此說"具慧",意為修持密咒之道的瑜伽師們。
"正確"是指無顛倒。
"金剛自在"是呼喚金剛手。
如是以五種義后又以異相說明二者自性之律儀后,為以總結方式顯示違犯之過患,故說:"如是等"。"
守護"是指完全護持。
།དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པ་པོའོ། །རྟག་ཏུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་དུའོ།།གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དམ་ཚིག་སྲུང་བར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དམ་ཚིག་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སེམས་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་ ཡིས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཉི་གའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས། སླར་ཡང་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བགྲང་ཕྲེང་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་རུས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དབུ་རྒྱན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ རང་བཞིན་ནོ།།རུས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ། །གླེགས་བམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་པུ་སྟིའོ། །བསམ་གཏན་རས་རིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །ཐོད་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་ སོགས་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུའོ། །དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བླ་མ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ རྟག་པར་རོ།།སྦ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སླར་ཡང་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་སྡོམ་པ་བརྗོད་པར་འདོད་ནས། དེའི་ཡན་ལག་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། སྔགས་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཚིག་ཏུ་བརྗོད་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བརྗོད་པའི་ཡི་གེའི་ངོ་བོས་སོ། །སྔགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆུ་བསྒུལ་བར་ཡང་མི་མངོན་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། བདག་གིས་སྔགས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཕ་རོལ་ པོ་རྣམས་ལ་གོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ།
"三昧耶"是指會供輪等。
"瑜伽士"是指修習二次第者。
"恒常"是指三時。
"否則"是指若不守護三昧耶,"如是瑜伽將退失",意為不得三昧耶之果。
"具瑜伽"中,瑜伽是指心持之體性,具有彼即是彼。
"持金剛"是指修行者。
如是以二相顯示二者自性之律儀后,為復說遮止自性之律儀,故說:"數珠",是指人骨等之自性。
"頭飾"是指五佛之自性。
"骨飾手印"是指輪等六種。
"經函"是指續部等之典籍。
"禪定畫像"是指世尊大手印之體性。
"顱器等"是指顱器與天杖等。
"瑜伽母"是指三昧耶手印。
"一切"是指一切種。
"為悉地"意為具大手印悉地之相。
"于上師"是指金剛阿阇黎。
"恒常"是指常時。
"秘密"是指應當隱藏。
如是復顯示遮止自性之律儀后,欲說以異相趣入自性之律儀,為其支分咒語自性之趣入行為,故說:"咒不應出聲"等。
"不應出聲"是指以明顯發音之字型性。
"咒"是指心咒、近心咒及廣咒等。
"不應顯動唇"是指不為令他人知我誦咒及我知咒而生起理解。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འོ་ན་སྔགས་བཟླ་བར་མི་བྱའམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་མགྲིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མགྲིན་པས་བརྗོད་ཅིང་སྒྲ་ཡིས་ཏེ། །ནང་དུ་ཟླ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ ཐག་པར་བཤད་པའི་འོ།།དེ་ལྟར་བཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །བཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ནང་དུ་བཟླས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་བསྔགས་བཟླ་བར་བྱ་ཞིང་། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསང་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྦ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་བརྗོད་པས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མཚུངས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་ལས་སོ། །དེ་ནི་སྡོམ་པར་བཤད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྡོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས། མ་བསྐྱངས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣོད་མིན་ནོར་ནི་ཆེན་ པོ་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པའོ། །ནོར་ནི་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྡན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་ཡང་ངོ་། །རྒྱུད་ལ་ཡོངས་སུ་སྨོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་དང་རྒྱུད་ལ་སྨོད་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བ་ཉིད་དུ་བྱ་བའོ། །འབད་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ནོར་ལ་འདུན་པ་དང་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །བླ་མ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་ལ་ཆགས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བ་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་བསྟན་ནས། སྣོད་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་ནི། བཟའ་བཏུང་གོས་ལ་སོགས་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཏུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆང་གི་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ།
若問:"如果這樣的話,那麼是否不應誦咒?
"為此說:"稍以喉音"等。
以喉音發聲,以內音誦持之體性。
"咒王"是指前文所說。
"如是誦"是指以內誦之體性。
"誦"意為以數目為先。
若問:"為何應以內誦之體性誦咒,而非其他方式?
"為此說:"秘密"等。
秘密是指不向外宣說。
"悉地"是指具有滅盡一切罪業之體性。
"無等"是指與外道等不共。
"因為"是指由何因。
"說為律儀"是指為外不顯明之律儀故。
如是以二相顯示異相趣入之自性律儀后,為顯示不護持之過患支分中對非器一切應斷之教誡,故說:"非器大財"等。
非咒行之器。
"大財"是指財物、穀物等。
"雖具"是指雖然真實具有。
"誹謗續部"是指顯示非器之因,因為誹謗論典與續部故。
"應斷"是指應當捨棄。
"精進"是指以斷除對其財物之希求與貪著為相。
"勝上師"是指背離財物貪著者。
若問:"為何如此?
"為此說:
"為悉地",意為為大手印悉地之義。
如是顯示對非器一切應斷之教誡后,顯示對非器開示之過患,故說:"飲食衣等"。
"飲"是指享用酒飲等。
།བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁ་ཟས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །གོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དར་ལ་སོགས་པའོ། །བཏུང་བ་དང་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང ཡིན་ལ་གོས་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་བཟའ་བཏུང་གོས་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་རྣམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ནོར་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ནི་འདུན་པ་སྟེ། དེས་སོ། །སྣོད་མིན་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྣོད་མིན་ པའོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ནོ། །སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །མཆོག་ཏུ་རྨད་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བག་ཙམ་གྱིས་སྦྱོར་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ།དེ་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པའོ། །ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་བགྲོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དམྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་ངོ་། །དྲག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པར་དཀའ་བའོ། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་དགུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་དགུ་པས་སྡོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་བཅུ་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་དེ་སྤོང་བར་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་དགུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་ པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ། །དམ་ཚིག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ལས་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམ་ཚིག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་དང་ནི་བཟའ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ དམ་ཚིག་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་རོ། །དེ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།
"食物"是指外在特殊飲食之體性。
"衣等"是指特殊絲綢等。
既是飲食等,又是衣物,故稱"飲食衣等"。
凡具此等者即稱為此。
"財寶"是指財物、穀物等。
對這些的貪著即是希求,以此。
"非器弟子"是指非密乘之器。
"某"是指上師。
"說"是指宣說。
"教授"是指傳承之別。
"最為稀有"是指極為令人驚歎,因為僅以少許加行即能獲得殊勝果位。
"瑜伽者知"中,瑜伽即是三摩地,知此瑜伽故稱瑜伽者。
"此生"是指現世將遭受無邊痛苦故。
"彼"是指上師。
"地獄"是指惡趣。
"劇烈"是指難以忍受。
《大瑜伽續大寶金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造《顯明甚深義》第九品廣釋。
如是以第九品顯示律儀境之問答后,今為顯示三昧耶境之問答,故開示第十品,作為其支分而開始遮除,說:"複次"等。
在解釋第九品之後。
"複次"是相對前文而言。
"聽"是呼喚金剛手。
"真實"是以勝義諦與世俗諦之體性。
"三昧耶義"是因不應違越誓言故。
"無上"是因離外道誓言故。
"三昧耶與食"是因先說應守護之誓言故。
"今"是指現在。
"彼義"是指應食用之誓言義。
"當說"是指當宣說。
།དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་རྩོམ་པ་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས་དངོས་སུ་དེ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདུད་རྩི་ལྔའི་བཟའ་བ་བསྟན་པ་ནི་བཟའ་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གདོན་མི་ཟ་བར་བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །བཤད་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔར་ནི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་མཚན་ ཉིད་དོ།།རྒས་པ་དང་འཆི་བ་མེད་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་བདུད་རྩིའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་རིམ་པས་རླུང་ལས་རྒྱལ་བར་བྱས་ནས་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཞུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འབབ་པའི་བདུད་རྩི་ལྔ་ཞུ་ བར་བྱས་སོ།།རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་པདྨའི་དབུས་སུའོ། །སླར་ཡང་སྟེང་དུ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་སོང་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གི་རིམ་པས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་སོ། །འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀུག་ནས་སོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་མཉམ་པར་འགྱུར་ནས་སོ། ། བཟའ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་ཁའི་ལམ་ནས་ཞེས་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་སོ། །ཁའི་ལམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོང་ནས་སོ། །གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེའི་སྟེང་དུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དམ་ཚིག་གི་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་པ་བསྟན་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར།དམ་ཚིག་ལུས་དང་ངག་སེམས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རྩ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་གང་ཤར་ དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྩ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་བཞི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །གང་ཞིག་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ སྟེ།ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའོ། །དེ་དང་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་གྱི་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་རྟོག་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་མོས་པའོ།
如是宣說了三昧耶境之問答后,為顯示實際解釋,作為其支分而顯示自性成就五甘露之食,故說"即食"等。
必須食用。
"所說何"是指剛才所說。
"彼即說為五甘露"是指母等五相。
因能成就無老死之悉地故稱甘露。
"以風真實瑜伽"是指先以數等六次第勝風,以生風與下行風之力。
"融化"是指使五脈所流五甘露融化。
"一味"是指在臍輪中央。
"覆上升"是指向上升,即以彼風之次第。
"從金剛道"是指從金剛道。
"來"是指攝引。
"成一"是指成為等味。
"食者"是指能食者。
或有經文說"從口道"。
"從口道"是指從面部。
"成一"是指在舌上分開而示。
因遍計外三昧耶甘露體性之三昧耶故。
如是顯示依止自性成就五甘露后,為說世俗菩提心食之三昧耶,故說:"三昧耶身語意"。
其清凈體性是從三脈所生之體性。
"彼三真實何現"是指從主要三脈所生之菩提心之義。
"如是四輪"是指化輪等。
"誰能體驗樂"是指世俗相之方便智慧雙運,"體驗"是指了知。
"與彼一味"是指以勝義樂俱一味之分別。
"瑜伽者"是指信解圓滿次第者。
།གཅིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་རིམ་པས་སོ། །བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་ བར་བྱ་བའོ།།ཡང་ན་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གནས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཞུ་བར་བྱས་ནས་སོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་གི་ངོ་བོས་སོ། །བཟའ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ལྷ་མོའི་པདྨར་སྤྲོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མཉམ་གཞག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་ལེན པའི་དུས་སུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྣོད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆང་གི་བཏུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐོད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཐོད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀ་དང་པོ་ཅན་ནོ། །སྤྱི་བོའི་ཀླད་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་རྟེན་སྤྱི་བོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྣོད་དེ་གང་གི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་རྣམས་ལའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རྟག་ཏུའོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བཏུང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བློ་མི་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དེ་ ལའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཏུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།
以一味真實性為究竟之次第。
"應食"是指應當食用。
或"恒常"是指一切時。
"行"是指以脈究竟瑜伽。
"菩提心"是指世俗相。
"彼勝"是指成為比喻與義之真實極為明顯之因。
"安住大樂果位"是指依止大手印體性。
"融化"是指令其融化。
"以風真實"是指以業風體性。
"食"是指應食,"于天女蓮花散佈"是指余分。
"等持者"是指取甘露時不為貪等所染之義。
如是顯示世俗菩提心食之三昧耶后,為顯示殊勝容器中殊勝酒之飲,故說"于顱器"等。
"于顱器"是指具首字迦者。
"頂髓充滿"是指自性成就,因離外顱器之相故。
"彼器"是指具頂相之大樂輪依處。
若問彼器屬誰?為此說"瑜伽者",是指趣入內自性之外瑜伽相者。
"恒常"是指常時。
"于彼悲飲"是指為不捨眾生利益心故。
悲即菩提心。
"于彼"是指于彼器。
為此故說:"菩提心大樂",是指世俗相之義。
"飲"是指由瑜伽者智所體驗之義。
是以大樂體驗為先導之菩提心。
།དེ་ལྟར་ཁྱད་ པར་དུ་འཕགས་པའི་སྣོད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆང་གི་བཏུང་བའི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས།པདྨའི་སྣོད་ལས་བདུད་རྩི་མྱང་བའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་བའི་གེ་སར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉམས་མྱོང་གི་བླ་མ་དང་འབྲེལ་པ་ལའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལའོ།།སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལའོ། །བརྟེན་ན་བཟའ་བ་རབ་རྟོགས་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་སོ། །བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་ངོ་བོས་འཐུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །འཐུང་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདུད་རྩིའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ཏོ།།དེ་ཟ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ལྕེས་རོ་མྱང་བར་བྱ་བའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་དེ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་པདྨའི་སྣོད་ལ་བདུད་རྩིའི་རོ་མྱང་བའི་དམ་ ཚིག་བསྟན་ནས།དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྔའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གླང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གླང་པོ་ལྟར་ལུས་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རྟ་ནི་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཡོད་གྲུབ་ པའི་ངོ་བོའོ།།ཁྱི་ནི་ལྕེ་རིང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། ནོར་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དང་བཅས་པའི་ཁྲག་ཅེས་གསུངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དམར་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དང་བཅས་པའོ། །བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པས་ཐོབ་ནས་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆོ་གས་བསྒྲུབ་པར་བྱས་པའོ། །བཟའ་བ་ནི་བཟའ་བའོ། །དེ་ ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་ཞེས་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྔའི་བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是顯示殊勝容器中殊勝酒之飲誓言后,為顯示從蓮花器品嚐甘露之誓言,故說"秘密花蕊"等。
是指與體驗上師相連。
"勝"是指成為顯明殊勝俱生之因。
"器"是指成為器者。
"依止則能善了知食"是指由如是咒語勸請。
"以五甘露體性飲"是指五甘露體性。
"飲"是指離外甘露相之精華受用。
"彼食"是指實際以舌品嚐。
"彼"是指于彼蓮花。
"持金剛"是指由持勝義與世俗金剛故為持金剛。
如是顯示于蓮花器品嚐甘露味之誓言后,為顯示五大誓言體性之誓言,故說"象"等。
像因身大故為毗盧遮那體性。
馬因似疾行故,以風界清凈體性為不空成就體性。
狗因舌長故為無量光體性。
"牛"是指寶生體性,因聞名為財故。
"人"是指由具分別故為不動體性。
彼等說為"具菩薩血",菩提心是世俗相。
"具赤"是指具金剛日。
"攝集"是指以精進獲得后以五甘露儀軌成辦。
食即是食。"彼稱為五甘露"是指五大誓言甘露之義。
།དེ་ལྟར་ན་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་བཟའ་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་བརྗོད་ནས། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ རིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ།རྣམ་རྟོག་དང་ནི་ཀུན་རྟོག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་སྔགས་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་རྟོག་གིས་བརྟགས་པ་སྟེ། བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འདིས་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱི་ རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་དུ་ཞེས་དོགས་ནས། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲུབ་པ་དང་སྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་པ། ལས་ཀྱི་རླུང་ལས་བྱུང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་དུའོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསྲེག་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ལ་སྙམ་དུ་དོགས་ནས། དེའི་ཕྱིར། གསང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སྣོད་དུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེ་དང་དོན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རྟག་ཏུའོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་ཐོན་པའི་བྱང ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གི་གནས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是以五種義宣說食用誓言后,隨瑜伽母續,為宣說圓滿次第體性誓言,故作為其支分顯示咒語次第等相之誓言。
"以分別及遍分別"是指於六輪佈設咒語之相由分別觀察,與"應食"相連。
此顯示咒語次第。
為顯示續次第,故說"於何處"后疑慮,為此說"空性器",從攪動與攪動瑜伽所生,從業風所起空性器是續次第之相。
"明顯"是指因瑜伽現證之覺受故。
"食"是指為斷障礙故。"恒常"是指三時中。
"持金剛者"是指現證空性真如。
"趣入空性智慧"是指修習續次第究竟之義。
智慧次第說"三喜"等,具喜、勝喜、離喜之相。
"樂"是指因殊勝世俗樂故,因能治癒燃燒輪故。
疑慮於何,為此顯示秘密次第說"于俱生智慧器",以喻義體性。
"食"如前。
"恒常"是指恒時。
"持金剛"是指金剛頂出菩提心故。
"住大樂果位"是指于具大樂果位處稱為彼。
因以上師教授一味安住勝義諦故。
།དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། རྫོགས་ པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་རླུང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།རྣམ་རྟོག་ནི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་བཤད་པའི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ཏེ། རླུང་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་ཅན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པ་རྣམས་ཏེ། བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞི་བའི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དག་གིས་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །སྣོད་བཟང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷུང་བ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངག་གིས་མི་སྣང་བར་བྱ་བའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐབས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་དང་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་ཆོས་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྣོད་ལའོ། །དེའི་མིང་ཅན་ལ་སྣོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ལ་ལྷུང་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་ཤེས པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་ནི་སྔགས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་གསུམ་ལ་དེ་སྒོམ་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའོ།
如是隨瑜伽續後,顯示圓滿次第體性咒語次第等相之誓言,
復隨大瑜伽續,為顯示圓滿次第體性誓言金剛唸誦體性誓言,故說"分別諸風"等。
分別即第三品所說一百零八數,諸風亦具如是數量,即分別風。
"一切"是指無餘,與"食"相連。
於何處?為此說"寂靜真如",即于由方便所生金剛唸誦之光明自性中。
"善器"是指具攝持分別墮落自性故。
"食"是指令風與咒真如語不顯現。
"知風真如"是指具方便隨成就自性故。
"住無分別果位"是指安住于語清凈相之真如義。
如是顯示金剛唸誦誓言后,為顯示心清凈體性誓言,故說"三印正相應"等。
以事印、法印及三昧耶印諸印當得。
"正相應"是指具現等三智慧自性,與"食"相連。
於何處?為此說"大手印器",即於心光明體性大手印器中。
"名為彼器"是指為護持自性積聚墮落故。
"應食"是指令不顯現。
"知瑜伽真如"是指咒語次第究竟故。
瑜伽即咒。
真如於三處即修彼之體性。
"知真如"是指了知真如。
།རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚོགས་བརྒྱ་ དྲུག་པོ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་འོད་གསལ་གྱི་གོ་འཕང་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་བརྗོད་ནས། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་དང་དངོས་མིན་སོགས་འཁྲུལ་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་ པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཀུན་རྟོག་དང་ནི་ཡོངས་རྟོག་གི་ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེའོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེར་འཆར་སྣོད་དུ་བཟའ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེར་འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རྗེས་ལ་འོད་ཟེར་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་ཁ་ དོག་ལྔའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའོ།།འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་སྒྱུ་མའི་ལུས་སོ། །སྣོད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཆད་པར་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་དྲ་བའི་ས་བོན་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །ཕུང་པོའི་ བུད་ཞིང་སྣོད་བཟང་པོར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཕུང་པོ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བུད་ཤིང་སྟེ། འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་འབར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྣོད་བཟང་པོ་སྟེ་དེར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་ འབྱོར་པས་སོ།།བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མེ་ཡིས་སྨིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མེ་སྟེ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡིས་སྨིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པས་སོ།
"住無分別果位"是指自性百零六聚已遮止之自性中住于光明果位故。
如是說明心清凈體性誓言后,為顯示加持自性,故說"實與非實等迷亂"。
實與非實等體性迷亂相之遍計與分別粗細體性,即彼。
與"于大智慧顯現器中食"相連。
"大智慧顯現"是指光明后從五光中正生之五色光大智慧。
"顯現"是指從彼正生之幻身。
"器中"是指具遮止一切迷亂戲論自性之所取自性故。
"食"是指令不顯現。
"以無分別"是指為遮止斷見分別故。
如是顯示加持自性后,為顯示現證菩提次第體性誓言,故說"分別網種子"。
即成習氣之自性聚種子。
"蘊薪善器中"與"食"相連。
蘊即與如幻天相連。
彼即是薪,以光明智慧火燃燒故。
彼即善器,于彼中。
"以了知咒真如"是指瑜伽士。
"食"是指應食。
作何事已?為此說"以大智慧火成熟"。
由三摩地與手印次第正生之大智慧即三空性。
彼即是火,以令一切分別成灰故。
"以彼成熟"是指由圓熟故。
།དེ་ལྟར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་དམ་ཚིག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདུད་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདུད་ བཞི་ནི།ཕུང་པོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། འཆི་བདག་དང་། ལྷའི་བུའི་བདུད་རྣམས་སོ། །ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་ནི་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་ངོ་། །དེའི་སྟོབས་ནི་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐ་དད་པར་བསྒྲུབ་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །སྒྲུབ་པ་པོས་ལེགས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་བཟའ་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྣོད་དུ་ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣོད་དུའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་དུའོ། །ལེགས་པར་མཉམ་གཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། ད་ནི་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། གཉིས་ཀའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། རླུང་དང་སྔགས་དང་རྫས་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་རྫོབ་དང་སྙིང་ག་དང་གསང་བའི་སྣ་རྩེ་གསུམ་དུ་རླུང་དང་། སྔགས་དང་རྫས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་དང་། སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གསུམ། མི་ཤིགས་གོ་འཕང་སྣོད་དུ་བཟའ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མི་ཤིགས་པའི་གོ འཕང་ནི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ལའོ།།སྣོད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཉིད་དུའོ། །བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སྣང་བར་བྱ་བའོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཕ་རོལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是顯示現證菩提次第體性誓言后,為顯示雙運體性誓言,故說"四魔"等。
四魔即:蘊魔、煩惱魔、死主魔及天子魔。
大忿怒即遮止方便之嗔怒。
彼力即與魔等相連。
"瑜伽"是指達到雙運究竟。
"食"是指令不顯現。
云何?為此說"以理",即以遮止差別成就自性。
"修行者善"之義。
以住于極無住果位故。
於何處食?為此說"器中",即于無二智慧器中。
"恒時"即三時中。
"善安住"是指無墮斷邊故,意為不散亂。
如是依大瑜伽續以五義,顯示圓滿次第體性誓言后,今依二續,為顯示二誓言,故於彼支分中顯示咒真如誓言,說"以風咒物"等。
如其次第,於世俗、心間、秘密鼻端三處之風、咒及物,即光明、咒及物之明點相之三明點,與"于不壞果位器中食"相連。
不壞果位即于阿字相中。
"器中"即于器中。"
食"即應食。
以彼令分別不顯。
"無上"即因是無上金剛唸誦因故。
"瑜伽到彼岸"是指風、咒及真如究竟之義。
།དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམ་ཚིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །སྙིང་རྗེའི་སྣོད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྟག་ཏུ་བཏུང་བ་འཐུང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷུང་བར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་བཏུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ལངས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་མཉམ་གཞག་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཇི་ལྟ་བུའི་མིང་ཅན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་ཅེས་སུ་ བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་ཀུན་ནས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་མཆོག་སྐྱེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱི་རྣམ་པས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།སྐལ་ལྡན་སྣོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་དོ། །འཐུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཉམས་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོལ་པའི་རིམ་པས་མྱོང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ བ་དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོ་དོན་བསྒྲུབ་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། གཉིས་ཀའི་དམ་ཚིག་བརྗོད་ནས། དེའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་དམ་ཚིག་གོ།
如是顯示咒真如誓言后,為說悲智誓言,故說"空性智慧"等。
空性智慧即光明相。
"以悲器"與"應常飲飲"相連。
為護免墮空性分別故。
"常飲"即從空性起相。
"安住大智慧"是指以如幻三昧不散亂心之義。
如是顯示悲智誓言后,為說俱生誓言體性,故說"手印"等。
外相何名?為此說"說為誓言",即于誓言手印。
"金剛蓮花正和合"即具二根遍合相。
"彼生最勝真實"即以喻義相。
"彼"即于彼手印。
"大手印"即菩提心體性。
"具緣器"即空性真如器。
"飲"即受用已。
"悅意"即以遊戲次第所證。
"瑜伽"即由俱生修習者。
"所成最勝真實"即勝義俱生體性。
"真實"即因常住真實體性故。
"俱生"即因非從因緣生故。
"離煩惱"即因摧破違品故。
"成就大手印義"即能生一切無餘佛功德,是成就最勝喜之義詞。
如是隨順二續後,說二誓言已,為顯示彼攝要,故說"如是等",即前所示誓言。
།གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །གཞན་དུ་གང་ཡང་ངས་མ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོར་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བདག་གིས་སོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །མ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཅན་རྣམས་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་མ་ཉམས་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་སོ། །གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་ པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།ལེའུ་བཅུ་པས་དམ་ཚིག་གི་ཡུལ་ ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་བསྟན་ཞིང་དེའི་ཡན་ལག་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་རྩོམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པས་སོ།།སྒྲ་ཙམ་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྒྲ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་ནི་སྒྲ་ཙམ་སྟེ། དེའི་དོན་འདིར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངེས་པའོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་སོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །འཕོ་བ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་འཆི་བའི་རྒྱུན་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་འཕོ་བ་མེད་པའོ། །གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ གནས་སོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་དེ་བརྗོད་པར་རྩོམ་པ་ནི་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་པད་སྦུབས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་ན་གནས་པའོ།།དེའི་ཆུ་སྐྱེས་ནི་པདྨ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྦུབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་གནས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྩའི་དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
"說"即宣說。
"其他任何我未說"即由作為導師的金剛持我。
"任何"即事續等。
"未說"即因眾生非法器故。
"從上師口"即從具相未失傳承次第上師口中。
"明顯"即無疑。
"金剛薩埵果位"即因成為獲得彼果之因故。
"最勝"即無上。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,由班智達阿朗迦拉夏所造《顯明甚深義》中第十品廣釋。
第十品已說誓言境問答后,今為說聲境問答,故說第十一品,及其支分開示聲境問答,故說"其後"等,即第十品之後。
"複次"即依前而言。
"唯聲義"與"當說"相連。
聲即吽字相,彼一即唯聲,此中確定其義即所說之決定。
彼何所作?故說"因此"等。
"由彼"即由唯聲。
由聞等次第修習故。
"獲得無遷位"即因真實超越生死相續故無遷。
"位"即安住處。
"咒真實方便"為余。
如是顯示聲境問答之開端后,正式開始說彼,作為其支分顯示體性,故說"從法輪蓮藏"。
法輪即住於心處。
彼之蓮花即八脈體性故。
"藏"即臍處之義。
"安住"即以自性成就脈形體性故。
།སྒྲ་ཙམ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་ལའོ།།ན་ནི་བགེགས་པར་བྱེད་པའོ། །བཟའ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ནཱ་ད་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ནི་ནཱ་ད་ཙམ་མོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་གྱི་ཚད་ལས་ཀྱང་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པའི་མཁན་པོའོ། །ཡང་ན་སྒྲ་ཙམ་ནི་མཆོག་ དགའོ།།མཆོག་ནི་མཆོག་སྟེ། སྣང་བ་མཆེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པ་ཧཾ་ཡིག་སྒྲ་ཙམ་པོ་ཆ་ཤས་སུ་བསྡུས་ནས་ཐིག་ལེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་དུས་ནི་ཆ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་འཛིན་པས་དེ་བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ནུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བསྒོམ་བྱ་དང་། སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པས་སོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའོ། །དཔེ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ མཚོན་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།།དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་གཞི་མེད་པའོ། །རྟེན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་མེད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་དོ།།ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་བདག་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་ སྤངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་རྒྱུ་བ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ནི་ལྷའོ། །དེ་རྣམས་ལ་འདི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཕྲོག་བྱེད་ལ་ སོགས་པའོ།
"唯聲"即"阿塔"是指食。
"那"是障礙。
非食即"納達",彼一即唯納達。
因較微塵量更細故,此乃喜光鬘造師。
或者,唯聲即最勝喜。
最勝即殊勝,凡有如明增現象者皆如是稱。
其他說法是,法輪中心安住的吽字唯聲,攝為部分直至明點。
如何?故說"無分"。
持心於明點體性時,離一切分故。
"無現"即心持明點時,因外相沉沒故。
"無二"即無二體性故,亦即超越所修能修分別故。
"無垢"即以降伏一切違品故,斷除煩惱障等故。
"離作"即無作者。
"超喻"即因極難表示故,因無他物可與之相似故。
"無基"即基為差別,即生老住等,無彼即無基。"無依"即因無色故無依。
"最勝"即超勝生起次第所得天相故。
"智自在"即因成為產生空性智慧之主故。
"寂靜"即因一切分別寂滅體性故。
"離命及勤等"即因彼自在故,命等風行運轉即無退轉。
"諸瑜伽"即安住修習二次第者。
"天自在"即天是天,于彼等成為自在即奪取者等。
།ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་ངོ་བོའོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ མི་སྣང་ཞིང་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ཁོངས་སུ་གཏོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་རྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེས་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། ཆང་དང་ཆང་གི་རོ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆང་གི་རོ་རྒུན་འབྲུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་ པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེའི་ཐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པའི་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིའོ། །ཉམས་མྱོང་ནི་ཐབས་ལ་གོམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་ རྟོགས་པར་བྱའོ།།གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཆོག་སྦྱོར་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཆད་བཞིན་པའི་རིགས་པས་ལྟེ་བའི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཨིའི་ཡི་གེ་ཁ་སྦྱོར་ཐིག་ལེའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཆོག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཆོག་སྦྱོར་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཆོག་གི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།
"且"是指即便對於具大威力者,如是亦難獲得,因為連自心法性亦未能了悟故。
如是,"最勝"是指因非世間人境界故為最勝體性。
"寂靜"是指因應由安住出世間道的瑜伽者證悟故。
"大樂"是指因遮遣與心相應無始時來的分別故。
"遣除一切相"是指因藍黃等一切顯現皆不現而沉沒故。
"攝屬一切"是指蘊界處等。
攝屬即遍及。
"成"即真實成就。
"於一切相"即以一切法體性真實安住。
如何?故說"緣起",此僅以依緣攝持。
因彼所依故,如說:"如酒與酒味。
"意為如酒味遍住于葡萄等所生中。
如是,僅以此顯示自性已,為說其方便故,說:
"自身經驗證悟處",即自體性。
經驗即修習方便相,由此證悟即應自證。
由何?故說:
"咒之真實最勝瑜伽",即如正說之理,住于臍中央之伊字,應由瑜伽者了知合於雙運明點聲所說咒之真實義。
若由咒之真實最勝瑜伽應了知,則咒之真實最勝云何?
故說:"咒之真實最勝瑜伽",即最勝瑜伽體性,因非凡夫智行境故。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བླ་མའི་ཞལ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་དུ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་གྱི་ལུང་ལས་ལྷག་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཐབས་སྟོན་ནས། དེ་ལ་ཉེ་བར་ མཁོ་བའི་དོན་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཡན་ལག་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཕྱིར།དེ་ནས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞུ་བ་པོས་སོ། །སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལའོ། །ཞུས་པ་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་དང་ལྡན་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིམ་པ་གཉིས་བསྟན་པས། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གང་ཟག་རྣམ་པ་ལྔའི་རྣམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་སྟོན་པའོ། །བླ་མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ཞུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་ནོ། །དེ་ལ་བོད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཞི་བའི་དེ་ཉིད་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་ན་ཞི་བའོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མཁྱེན་པས་ན་ཞི་བའི་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའོ། །དེའི་དོན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་པོའི་ཐབས་སུ་གྱུར་ པའོ།།བཤད་པར་མཛད་ཅེས་པ་ནི་སྟོན་པར་མཛད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་ན་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །གྲུབ་པར་འགྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོས་སོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་གདབ་པ་བསྟན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།
若如是,當如何了知?故說:"住于上師面前",意為殊勝安住于具備續部所說特徵之金剛阿阇黎之面授。
如是顯示其方便已,為祈請彼所需義之支分故,說"爾時導師"等。
即在顯示應證悟咒之真實后,由金剛手請問者。
"導師"即指第六大金剛持之相的世尊。
"請問"即具足周遍請問之義。
由顯示二次第,以無顛倒方式向世間顯示五種補特伽羅相故為導師。
"無上"是指無有更高故。
即斷除一切煩惱習氣及所知障之義。
問何?故說"世尊"等。
因摧毀一切違品故為世尊。
于彼稱謂亦如是說。
"知寂靜真實"者,因息滅一切煩惱故為寂靜。
真實即無顛倒顯示故,由彼了知故為知寂靜真實。
于彼義亦如是稱。
意為遍知勝義諦故。
"咒之真實"即成為聲音之方便。
"開示"即顯示之義。
彼作何?故說"由彼",即由咒之真實。
"唯由了知"即僅由聞等次第了知。
"成就"即以聲音體性。
"真實"即為見真實故。
如是顯示祈請已,為顯示趣入世尊語故,說"爾時"等,即于祈請之後。
"世尊"如前已說。
།རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ཅིག་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨའི་རྣམ་པ་ཉིད་ ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ།།མཆོག་དང་རབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པས་བརྡར་བྱས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །རབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཨ་ཡིག་གོ། །ཕྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི།ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །ཡང་དག་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་ རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་སྦས་པ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལའོ། །གསང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བཤད་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུག་པའི་གནས་སོ། །འཕོ་བ་མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་ལས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རྩ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།ཡང་དག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ཨའི་ཡི་གེའི་དབྱིབས་ཅན་ནོ། །སྒྲ་ཙམ་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་སྒྲས་བརྗོད་པའོ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་མཐར་ནི་ཐིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བའི་ངོ་བོ་སྟེ།སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཉེ་བར་དམིགས་པའོ།
"金剛"是為現證空性真實故。
"說"即宣說。
"咒之真實"即具有將要解釋之特徵。
"無上"是因無戲論故。
此亦將以字母A之相而解釋。
"殊勝與最勝"中,殊勝是指以蛇等表示的咒語集。
"最勝"是指攝集彼等之本體即A字。
"微細"是因難以瞭解故。
"大智慧"是因為是現證法性之因故。
"大樂"是因為成為生起大樂之因故。
顯示趣入世尊語后,為立誓解說咒之真實故,說"當正說"等。
"諦聽"是令金剛手專注聽聞。
"當正說"是"咒之真實"的余詞。
"精華中最勝精華"即前剛說明者。
"最勝"是住于圓滿次第之瑜伽師應了知。
"諸續中所隱藏"是指事續與行續。
"秘密"因不具誓言者非為所說之器故。
"果位"即安住處。
"無遷"因離怖畏故。
如是顯示咒之真實已,為直接宣說彼故,說"臍輪"等。
具有六十四輻之化輪自性。
"彼即最勝"是最勝真實之本體。
"安住"即以字母之本體為A字形。
"唯聲"即以點之聲表示。
"融入大空際"即一切空性自性、本自光明之本體,即于空、極空、大空之邊際所緣。
།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་གཉིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལག་པའི་མཐིལ་དུ་ སྐྱུ་རུ་ར་གཞག་པ་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་པ་པོའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སྣང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་མེད་པས་སོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ སྐྱེས་པའི་སྐྱེ་བ་བཟློག་པས་སོ།།སྣང་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་འཛིན་གཉིས་མེད་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་སྤྲུལ་ པའི་འཁོར་ལོར་གནས་པ་དང་།གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའོ། །རབ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་ རྣམ་པ་བཞིས་དེ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ཉེ་བར་བརྗོད་ནས།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །དེ་དག་མེད་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་ མ་མེད་པ་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་དོན་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ། །དངོས་ དང་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །གཙོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་པོའི་བདག་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དོན་གྱིས་སོ།
"明顯大樂果位"是因依彼而緣取二種大樂相故。
"明顯"是因如同瑜伽師手掌中放置庵摩勒果般清晰可見故。
"無二"是因無所修與能修之顯現故。
"無畏"是因無由二現所生業習氣之怖畏故。
"寂靜"是因遮止由業力所生之生故。
"無顯現"是因離青黃等顯現故。
"無世俗"是因是勝義菩提心之本體故。
"三昧無二瑜伽"是指A字本體住于化輪,與無二瑜伽,即以不二了悟方便智慧雙運之本體故。
"咒之真實"是A字之本體。
"極明顯"是指極為明顯之義。
如是以四種義近說彼所需義已,為說菩提心之本體故,略說彼支分即說"無始"等。 "始"即生。"末"即滅。
無彼等故無始無終,即法界心之自性。
彼即菩提心,故無始無終是大持金剛之義。
"寂靜"因心外所計義寂滅故是毗盧遮那之義。
"盡有無之主"是因無法與法性之相故是不動佛之義。
"主"因唯是法界之本體且於一切佛不見差別故,主即遍行,是寶生佛之義。
། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱ་དང་མཚོན་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་དེ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་ཐ མི་དད་པ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན་འདི་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་དོན་གྱིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཚེ་ ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མདོར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་ཚིག་ནི་སྟོང་ཉིད་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིས་ནི་ཞི་བའི་ཚིག་བཤད་པ་སྟེ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཟད་པའི་ཚིག་བཤད་དོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་བཟློག་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉམས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ཉམས་དགའ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། གཙོ་བོའི་ཚིག་གིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་ དད་པའི་མཐོང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཚོན་བྱ་དང་མཚོན་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"空性悲心無別"是指于所詮能詮等一切方面以空性遍察故與空性無別,是無量光佛之義。
因以唯法界之本體成辦種種義利故與大悲無別,是不空成就佛之義。
"菩提心之自性"是指此菩提心之義,是以五佛法性入於心中之義而如是密意。
如是說明略說已,為顯廣說故,說"爾時初"等。
略說時所說始末之詞即說"成空性",因空性是無為故。
"無緣果位"是解說"寂靜"之詞,因斷除一切所緣故。
因此即說"寂靜",因心外異義分別寂滅故。
"無自性住"是以此解說"盡有無"之詞。
因法與法性之因相沒故遮遣自性故。
"悅意"是因極清凈法界之本體故悅意。
"依無分別"以此廣說"主"字,彼亦因唯是法界之本體與一切佛無別之見故,成為分別平等性智之所依故。
"殊勝"是因遮遣差別分別故為殊勝故。
"空性智慧無與倫"是以此廣說空性之詞。
如前于所詮能詮等一切方面以空性遍斷故為空性智慧。
彼即無與倫,因無偏一分故。
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་འདི་ལ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། འདིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་འདི་ལ་གྲགས་སོ། །དེ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན ནས།སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་བྱུང་ ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཚིག་མདོར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་དོན་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་རོ་གཅིག་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དབང་པོ་དང་ ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ།དེ་ཉིད་དོན་ནི་དགོས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན། དེས་ན་དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་རོ་གཅིག་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་དང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་དོ། ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གོ་འཕང་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གོ་འཕང་ངོ་། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག སྐྱེས་དགའི་སྦྱོར་བ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དང་། དགའ་བྲལ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཟད་པའི་ངོ་བོ་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་དང་རྩེ་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་ རྣམ་པར་སྤངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བ་སྤངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་རླུང་རྣམས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གིས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོའི་ཚིག་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་དོ།
"此稱為菩提心",以此廣說"悲心無別"之義。
如前因以唯法界之本體成辦種種義利故,此稱為菩提心。
密意是依于利他。
如是顯示廣說已,為顯別別廣說故,說"從字吽正生"。
因是大持金剛之本體故。
"瑜伽證悟"是為二次第修習者瑜伽師們所證悟故。
"稀有大"是因無勤顯現種種神變故。
以此解說略說時所說無始無終之詞義。
"三真實一味義"中三即身語意三真實,及根境識之本體等與空性一味無別之本體。
此真實義具此義用故,故稱三真實一味義。
以此解說"寂靜"及"無緣"之詞與寂靜等之義。
"明現阿瓦杜帝果位"是遮遣一切戲論后,空性之義即阿瓦杜帝分別之本體,遍知即阿瓦杜帝果位。
"明現"是因瑜伽現量圓滿故。
"以俱生喜瑜伽"是喜與勝喜二本體之事物本體,及離喜事物本體之盡滅本體俱時之相真實。
與彼瑜伽即與彼專一瑜伽。
"斷除入等諸相"是舍離俱生方便之入住出,因獲得俱生時方便氣息息滅故。
此等解說事物及事物之詞與無自性之詞義。
།བདེ་ བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཁྲག་གི་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ངོ་། །ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པས་མ་གོས་པ་སྟེ།འདིས་ནི་གཙོ་བོའི་ཚིག་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚིག་གི་དོན་གསུངས་སོ། །སྣ་ཚོགས་སྐད་ཅིག་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་ རྣམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ།གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་དབྱངས་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ན་གནས་པའི་ཧཾ་གི་ཡི་གེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིས་ནི་མངོན་དུ་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐ་མི་དད་པའི་ཚིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འབབ་པར་གྱུར་པས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆད་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྫས་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་འདི་ལ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཐབས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པས་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་ ཏེ།ལྟེ་བའི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པའི་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །འཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་པོའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐིག་ལེ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"大樂果位"是以血相金剛日之本體生大樂之因故為大樂果位。
"寂"是因其顯現寂滅故。
"菩提心"是世俗相。
"無垢"是不為貪等所染。
以此說主要之詞與依無分別之詞義。
"種種剎那無別"是種種相、成熟相、寂滅相及離相之本體諸剎那與無二,即遮遣二分別之本體,因遍彼等故。
"離音所詮自性"是住于大樂輪中的吽字世俗菩提心本體,所詮自性與體驗自性之義。
以此說明顯所說空性及無別之詞"無等空性智慧"之義。
"恒時住續亦"是晝夜令世俗菩提心流注而住,即于自身。
因此說"菩提心成流注"。
斷除斷邊后,于智慧次第時大悲物流注故。
以此廣說"悲無別"及"此稱為菩提心"之義。
如是以三相顯示菩提心本體已,今為顯示以方便隨說而自證故,說"以咒瑜伽得"。
即以臍中住阿字相之咒瑜伽。
"得"是唯聲本體之義。
"唯明點"是因極細故。"無生"是因無因緣力所生故。
།ཞི་བའི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དགེ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་གྱུར་པས་ བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཞིག་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པས་སྒྲ་ཙམ་གྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དྲི་བའི་ལན་ བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་། དེའི་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བོད་པའོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་སྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མྱུར་བ་ཉིད་དུ རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ།།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རླུང་བསྒོམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ནི་རྣམ་པ་ལྔའམ་རྣམ་པ་བཅུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཉེ་བར་ མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན།དེའི་རླུང་སྒོམ་པ་པོ་སྟེ། དེ་རྣམས་སོ།
"寂"是因其本體近似表徵,佛法諸善行明顯生起故。
"自證"是因不可由聲音和分別所詮,故為自己所證知。
"勝智"是因一切顯現消失,故為無上智慧之本體。
"行持咒行故"是指以二種咒行而住者稱為如是。
彼等即從咒門行持之瑜伽士之意。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造《明顯甚深義》中第十一品廣釋。
如是以第十一品確定唯聲之義已,今為說示風之真實性問答,故示現第十二品。
其支分風之真實性境問答之開端,說"爾後"等,即于第十一品解說之後。
"風之真實義"是將要解說之相。
"聽"是呼喚金剛手。
"當說"是將要宣說之義。
"最勝真實"是以修習方便為先行之義。
若問由此成就何事?為此說:"速得成就",即速疾成就金剛誦。
"由何"是由風之真實性。
"瑜伽士",瑜伽即三摩地,具有彼者稱為如是。
"修風"是修習五種或十種風並表徵故,彼等即修風者。
།དེ་ལྟར་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་ནི་རླུང་གི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིག་པའི་ངང་ ཚུལ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཐིག་ལེའོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞ་བོ་དང་ལོང་བ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །རླུང་གི་བཤད་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཚིག་ནི་སླར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་ གྲུབ་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་།།ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཡཾ་ཡིག་དོན་གྱི་གང་ཅུང་ཟད། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་ཐམས་ཅད་བྱ། །རཾ་ཡིག་ལ་སོགས་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་མེད་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། རླུང་དང་། སྔགས་དང་། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མི་ཟད་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མེད ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ངག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་འཛིན་པ་རྣམས་ལའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རྟག་པར་རོ། །བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་པའོ།
如是示現了風之真實性境問答后,為宣說直接顯示風之真實性,其支分本體即說"風之明點"等。
因具智慧性質故為明點。
"大智"是因與大智慧如瘸子與盲人般相連故。
"所說"即將要宣說。
風之解說已經宣示完畢。
為顯示真實語,說"複次真實語"。
"一切成就因"是爲了行走來去等作用,以及成就寂靜等故。
如說:"任何欲成就,皆以央字義,以染字等三,趣入眾生利。
"所說即宣說。
"無二瑜伽"是因超越世間,以及因風、咒、本尊、壇城等顯現為二等故。
又"無盡壽"是因無有窮盡故。
"無生"是因無有生故。
"遍行"是因於外在大種和身體大種一切遍滿故。
"寂靜"是因由風力所生自性聚近寂故。
"能遍"是因為語言真實性之本體故。
"于諸有身"是于諸執持身者。
"不可思議"是因以光明相超越心行境故。
"空性"是因勝義中無自性故。
此亦因緣起性故。
"無垢"是由佛之遍知而無垢染。
"一切自性"是于風之本體一切四大種壇城中。
"恒常"是永恒時。
"安住"是依止。
། སྒོམ་པ་དང་བསམ་གཏན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲན་པའོ། །བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་སེམས་དཔའོ། །བསྒོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་ཡང ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་དག་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་སྦྱོར་བའོ། །དེས་རྟོགས་པས་ན་རྟོགས་པའོ། །ཐིག་ལེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ནོ།།གཅིག་ཉིད་གནས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྲོག་ནི་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྟེ། །ཐུར་སེལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ། །མཉམ་གནས་འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་དུ་གྲགས་གྱེན་དུ་རྒྱུ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཁྱབ་བྱེད་འགྱུར། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་རླུང་གི་དབང་གིས་ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་མ་མོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། རླུང་གི་དེ་ཉིད་སྔོན་འགྲོ་བས། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བག་ཆགས་ཀུན་ ལས་རྣམ་པར་གྲོལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྒོམས་པས། བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་རླུང་ལྔའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྣང་ བའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཀུན་སྟེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ནས་བཟློག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་དེ་ཉིད་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་རོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ནི། ངག་གི་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བསམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུའི་ཚད་ཙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །འོད་ཟེར་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལྔ་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"以修習禪定瑜伽"是說,修習即身語意三者之本體,以及出入息之念。
"禪定"是指五如來風之自性勇識。
因既是修習又是禪定,故稱為此。
彼等即是瑜伽,即相應。
由此了悟故爲了悟。
"了知明點自性"是指三種明點之本體。
"諸法一性住處"是指一切法五蘊之相。
於何處有一性住處,即稱為彼。
如說:"命即識蘊體,下行受蘊是,平住想蘊是,行蘊名上行,色蘊即遍行,五蘊為諸相。"
"咒之真實因"是因由風力生起阿字等母音,成為咒之真實性四種因故。
如說:"以風真實為先導,令咒真實得自在。"
"解脫一切習氣"是因修習二種生起次第,無有習氣本體之蘊界處諸現相故。
"遍知"是因由上行等五根風力,于每一根顯現一切境故。
"賜諸安樂"是因成為遮止煩惱業力所生輪迴之因故。
"鼻尖真實勝"是指世俗鼻尖。
"真實勝"是指殊勝本體之真實性,因為是語言光明本體之因故。
"應當觀想"是指應當觀想如芥子大小。
"光明明點"是因攝集五風之相故。
།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྲོག་དང་ རྩོལ་བ་ཡང་དག་སྦྱོར།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བའི་ངོ་བོ་དག་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་རླུང་རྣམ་པ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་དེའི་རྟགས་པ་ཡིད་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །གང་གིས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བློ་ལྡན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསུམ་ པའི་དོན་གྱི་དང་པོ་སྟེ།བློ་ལྡན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གཞན་ཡང་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྐལ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལྔའི་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྲོག་ནི་སེམས ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ།།ཐུར་སེལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་གྱེན་རྒྱུར་གྲགས། །མཉམ་བཅས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཁྱབ་བྱེད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གྲགས། །སངས་རྒྱས་ལྔ་ནི་རྣམ་དག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་ལྔ་ཡི་སྦྱོར་བའི་ གཟུགས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེལ་དང་། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། མར་ག་ཏ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་དང་། གསེར་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྲོག་ནི་ནག་པོ་ཐུར་སེལ་སེར་པོ་སྟེ། དམར་པོ་གྱེན་རྒྱུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ལྗང་བ། །འདིར་ ནི་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བརྗོད་པ་སྟེ།།ཁྱབ་བྱེད་ཀུནྡ་དང་མཉམ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འགོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་མཚན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ནི་ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་ རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའོ།།ཐུར་སེལ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་མེའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །མཉམ་གནས་ནི་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་ནི་སའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆུ་ཡི་ཁམས་ནི་སྲོག་ཅེས་བརྗོད། ། ཐུར་སེལ་ནམ་མཁའ་དེ་བཞིན་ཏེ། །གྱེན་རྒྱུ་མེ་ཉིད་དུ་ནི་བརྗོད། །མཉམ་གནས་དེ་བཞིན་དུ་ནི་རླུང་། །ཁྱབ་བྱེད་ས་ཡི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།
若問如何,故說:"命與勤勇善相應。
"即命與勤勇二者入息與出息之本體平等相應,五風攝集之本體,其相於意趣向顯現之本體為先導。
若問由誰修習,故說"具慧",即第三義之初,意為由具慧者。
是思維善巧修習光明明點故。
複次,若問風之真實性如何,故說"五智之本體",即具足五種智慧之本體,因為是鏡等五智清凈悅意之故。
"五佛勝"是指五如來之本體故。
如說:"
命為心金剛,下行寶生尊,語金剛名上行,平住業金剛持,遍行大日尊,五佛即清凈。"
"五寶相應相"是指水晶、藍寶石、綠寶石、紅寶石、黃金等差別。
如說:"
命為黑色下行黃,紅色上行如空綠,
此中說為平等性,遍行欲同白蓮色。"
"由相應"是指成為遮止心行之因故。
"五大性相"是指:
命為水界清凈之本體,下行為空界之本體,
上行為火界之本體,平住為風界之自性,
遍行為地界之自性。
如說:"
水界即說命,下行同虛空,
上行說為火,平住即為風,
遍行是地界,五界即清凈。"
།དེ་ལྟར་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ ཉིད་བསྟན་ནས།དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེའི་ཡན་ལག་ལུས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་ པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་མེད་ཀྱང་།མོས་པས་གཟུང་བའི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྟེན་བྱས་ནས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ལས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ངག་གི་གྲངས་ནི་ཟློས་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་གཉིས་དང་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་གྲངས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གཉིས་པའོ། །ཡིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ་ལ་ དགའ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྒོམས་པས་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ལྡང་བའི་རླུང་རྣམས་ལའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། ཡིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ ཆེ་ལ་དགའ།།ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ། །འདི་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པའི་གོ་འཕང་མི་བཟད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་ པ་གསུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་འདུག་པའི་གནས་སོ།།བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་ཟད་པ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ། དེ་མེད་པས་ན་མི་ཟད་པ་སྟེ། ངག་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ནས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དྲན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། བགྲང་བ་ཡི་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཆད་བཞིན་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སོ། ། བསྒོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི དོན་ཏོ།།རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའམ། ཐུན་མཚམས་བཞིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是宣說風之真實性本體后,為說明修習彼之方便,故說"其支分身等相應為初"等。
"身印事"者,雖由二種生起次第修習所成金剛唸誦之所依身不存在,然于以勝解所持幻化身稱為身印事。
如說:"
由此金剛念,如前當依止,
以如幻三昧,當成辦諸業。"
"語數即誦性"者,一、二、多等性之咒數是風真實性第二所依。
"意樂大瑜伽"者,是于修習三種鼻端之入、住、出諸風。
了知三字及三如來之本體即是意之了知,故說"意樂大瑜伽"。
此即大瑜伽,因離其他瑜伽之相故。
"修習位難盡"者,是以身語意印三種金剛唸誦本體所住處。
"修習"即熟習。
"難盡"者,此中盡即壞滅,無彼故為難盡,因光明語之二相故。
如是宣說身等相應后,為說明出入念,故說其支分略說:"
由數數相應"等,即將說之六相。
"所修"者,即風真實性之本體。
若問由誰,故說"由勝瑜伽",意為離生起次第修習瑜伽士相而於圓滿次第修習起勝解。
"恒常"者,意為乃至半座時或四座間。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བགྲང་བྱའི་གྲངས་ཀྱི་དབུགས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བགྲང་བྱ་ནི་གྲངས་སོ། །དབུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ལྷག་པ་དང་ཆད་པའི་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་སྤངས་པ་དང་།འདྲེས་པའི་གྲངས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་བཞིན་དབུགས་ནི་རྣམ་སྤྱོད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བཤད་དེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལས་ལྷག་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆས་བགྲངས་པས་དགུ་བརྒྱ་དགུ་བརྒྱའི་ངོ་བོའི་དབུགས་རྒྱུ་བའི་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཐུན་རེ་རེ་ལ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་གྲངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རླུང་ནི་རྣམ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི གནས་བསྟན་པ་སྟེ།རྟོག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་རྩའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བས་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པའི་གནས་པའི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའོ། །དུས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་རྟོག་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་མཚན་ཉིད་གསུངས་ ཏེ།གནས་སོ་སོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་རྒྱུ་བའི་ངོ་བོ་དབྱེ་བའི་དུས་ཏེ་དེས་སོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རླུང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཟློག་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་ལྡོག་པ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་བཟློག་པས་ པས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྟོག་པ་དང་བཅས་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ བཟློག་ནས།རླུང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པུ་གནས་པ་ལ་དལ་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་འདིས་སོ། །དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སོ། །མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ སོ།།འབྱུང་དང་རྔུབ་པར་རྗེས་སུ་དྲན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་རླུང་ནི་རྔུབ་པའོ། །འགྲོ་བའི་རླུང་ནི་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ།
因此說"以所數數氣","所數"即數量。
"以氣數"者,即舍離過多及不足之氣數,並完全舍離混雜之數,是二萬一千六百氣數之本體。
"如是氣遍行"者,此說隨行,即由每一輪中余輪分計數,以九百九百本體之氣流動數目,以入等次第,于每座具二千七百數相之風遍行。
此說住處,與"分別"相連。
于每一輪中脈輪極執行,即氣出入住之遍行。
"時分別分別"者,此說相,即于各處分別百零八執行本體之分別時,即由彼。
"分別"者,意為標示。
"諸風之還轉"者,此說還轉,意為以具分別本體還轉故,從無分別本體以初業瑜伽本體還轉。
"舍離具分別"者,此說清凈。
意為還轉具分別后,唯風本體安住于緩慢。
"如是以六相"者,即此理。
"以六"者,即以六相。
"略攝"者,即以略攝性。
"出入隨念"者,入風即吸氣,行風即呼氣。隨念彼等即標示。
།དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་། རྔུབ་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བགྲང་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མར་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་རེ་ཞིག་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་དམིགས་ལ། སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་ཆད པ་དང་ལྷག་པ་དང་འདྲེས་པའི་གྲངས་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་སོ།།ཉི་ཁྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའོ། །ཆིག་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གོ། །བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་བརྒྱའོ། །ཉིན་མཚན་གྲངས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པས་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་སྲིད་གྲངས་ནི་ཐོབ་པའི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་རིགས་པས་དབུགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ ནི་ཐོབ་པའོ།།ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱིས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་བརྗོད་པའོ། །གྲངས་ནི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་བསྟན་པའིའོ། །གྲངས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་ བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤངས་ནས་སོ།།སྦྱོར་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གྲངས་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་རྗེས་འགྲོ་ཟློས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།གཞུ་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པའམ། པི་ཝང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པ་གྲངས་ཀྱི་རྗེས་ལའོ། །ཐུན་ཚོད་སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཉིན་མཚན་གྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱད་དམ། ཕལ་ཆེར་ཆུ་ཚོད་བརྒྱད་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལའོ། །སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སོ་སོར་ རོ།།རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཟློས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རླུང་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུན་རེ་རེའི་ཚད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་ཚད་རེ་རེ་ལའོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྣམས་ལ་བརྟགས་ཏེ། ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
如是說明出入隨念略說后,為顯示廣說,故說其支分數本體。
"最初命與下行等"等,即首先緣于從勝解所生幻身,舍離命與下行斷、過、雜之數。
"二萬"者,即二十千。
"一千"者,即一千。
"六百"者,即六百。
"日夜數"者,即以日夜之數。
"決定"者,為世尊所說,為斷除疑惑故。
如是顯示數本體后,為說時決定,故說"乃至得數住"者,即以剛說之理得二萬一千六百氣數故為得數。
"二十七日夜"者,依極利根者,以二十七日決定而說。
"以數相隨合"者,即剛顯示者。
"數"者,即前所說。
"正"者,即舍離數過失。
"以合"者,意為應作。
如是以二相顯示數廣說后,為廣說隨行,故說其支分本體:"其後隨行重複"等,即弓弦之理或琵琶弦之理,在數之後。
"于各時分"者,即於世間廣知之日夜八分,或多為八時分之本體等。
"各"者,即個別分別。
隨行重複者,意為於一切身風。
"于每座量"者,即于每座時量。
"于命與勤"者,即觀察出入氣,與"以二千七百數"相連。
། དེ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆ་གཅིག་ལ་རྐང་པ་གཅིག་དང་ཉིས་བརྒྱའི་དབུགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངེས་པའོ། །གང་དུ་གཅིག་ཡོད་པ་དེར་བཞི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆས་བརྟག་པ་ལ་ཆ་བཞིས་བརྩིས་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག ལ་དགུ་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སུམ་འགྱུར་དུ་བྱས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་གྲངས་ཀྱི་དབུགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་ངེས་པའོ། །གཟུང་བྱེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དུས་ཀྱི་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པ་དེས། ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་དོ། །འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་དང་རླུང་དང་ས་དང་ཆུའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་སོ་སོར་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་གྲངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་བརྒྱད་བརྒྱས་ལྷག་པའི་སྟོང ཕྲག་བཅུར་འགྱུར་ཏེ།མཚན་མོ་ལ་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་བཤད་ནས། གནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི།དེ་ནས་གནས་པའི་འབད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་ལའོ། །གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་སྐྱེ་བའི་གནས་སོ། །འབད་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའམ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རིམ་པས་སོ། ། ཐ་དད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་ག་དང་། གསང་བ་དང་། ལྟེ་བ་དང་། མགྲིན་པ་དང་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རབ་ཏུ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་པོ་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ།
其中一個壇城分位有一百二十次呼吸,這是世尊的決定。
"何處有一即有四"者是道理,以四大壇城分位觀察時,以四分計數,一罈城成九百,這些又以入、住、起本性成三倍,即成二千七百次呼吸。
"決定"者,是自身經驗與世尊言教的決定。
"能取"者,即是表示。
如是顯示隨合本體后,為於時決定應合,故說"以遍斷相"等。
以每一罈城二千七百呼吸數的遍斷相,"於二十七日夜"者,如前所說。
"以四輪分"者,即以火、風、地、水之分。
"于日與夜"者,即日間每一罈城各別二千七百數之四壇城為八千餘一萬,夜間亦復如是。
二者合計成二萬一千六百,此為語義。
如是以二相說隨合後,為顯示住處廣說,故說其支分本體:"其後以住處勤"等。
"其後"者,即隨合之後。
"住處"者,即風生處。
"以勤"者,即依上師傳承或近表次第。
"差別"者,即具有遍及心間、密處、臍輪、喉間及一切身之特徵。
"善觀察"者,即表示命等五風。
།རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྒྱུ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ འཁོར་རེ་རེ་ལ་རྩའི་འཁོར་ལོ་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་རྒྱུ་བའམ།འཁོར་ལོ་དྲུག་དང་འཁོར་ལོ་བཞིའི་གྲངས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ལེའུ་གསུམ་པོ་ལས་བཤད་པ་བཞིན་དུའོ། །འབྱུང་དང་རྔུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ བྱས་ནས་སོ།།ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བར་མཚོན་པ་དང་བྱ་བ་སྟེ་འདི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི་དབུགས་དང་། འདི་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི་དབུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཐུན་གཅིག་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་དང་།དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྩའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དཔྱད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་འདི་ལས་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རླུང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རིག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ངོ་ བོ་བསྟན་ནས་དུས་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེ་ནི་འཁོར་ལོ་རྩའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གམ་བཞི་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་རྣམས་ལ་རྩ་རྣམས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མིང་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་ལོའི་རྩའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ ཏུ་དབྱེ་བའོ།།ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གནས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་འདི་ གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི།།འོན་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི། །ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། གནས་ནི་སོ་ སོར་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་རླུང་ལའོ། །རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པར་གསུངས་པའི། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ།
"以脈輪執行"者,即每一罈城中從脈輪所生之風執行,或如第三品所說以六輪與四輪之數。
"出入"者,即具入、住、起之自性。
"決定"者,即無疑地。
"決定取"者,即表示分別與作用,意即此是從火壇城所生之氣,此是從風壇城所生之氣等時分差別,以及此一時分等義。
"由其瑜伽"者,即由風瑜伽及出入息瑜伽。
"脈輪"者,即為風之所依。
"應觀察"者,即以此脈生如是風等理智。
如是顯示住處廣說本體后,為說時決定,故說"彼以輪脈分"等。
六輪即化身等六輪或四輪,以及四大壇城,其中諸脈即將說之名者,是為輪脈。
彼等之分即個別分類。
"於二十七日夜"者,如前。
如是以二相廣說住處后,為顯示相廣說,故說其支分本體:"其後正相"等。
不僅此風一者,"然四大種"等正相應當表示。
云何為之?為此故說"以處分"等。
"以處分"者,即以處所差別。
其顯示即"于諸處各別觀察"等,即依一罈城之風。
"百八分別"者,即如第三品所說"貪嗔癡"等。
།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ ནས་རླུང་གི་བཞོན་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྟེན་ནས།དེ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྟོག་པ་སྤངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ནི་ལྷག་པར་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར རྟོག་པ་རྣམས་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ འོད་གསལ་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་ དྲན་པ་སྒོམ་པ་པོའོ།།ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བསྟན་ནས། ལོག་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་ནི།དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ལོག་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་ལོག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗེས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བརྗེ་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྟོག་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"風"者,即依外境而風乘上托識,為生彼等故。
"無分別瑜伽最勝"者,就勝義而言,乘于風之識本性清凈,故無分別,因為空離諸煩惱。
"最勝"者,即等同於虛空之極。
"瑜伽"者,因為勝義中寂滅故。
因此說:"離分別自性",因為不因暫時煩惱力而失其自性故。
分別即諸分別。
"離"者,謂具離分別自性者。
"具一切事物自性"者,因為于識中現彼相故。
"百八增上行"者,意指諸分別背離境界。
如是廣說相之本體后,為說時決定,故說"此瑜伽"等。
即前說相之自性。
"最勝"者,因為表示本性光明故。
"正"者,即以無顛倒體性。
"以二十七日夜"者,如前。
"修相"者,即于風。
"瑜伽士"者,即修出入息念者。
"如所住"者,即心等處所。
"如我"者,意即如所住體性。
如是以二相顯示相廣說后,顯示顛倒廣說,其支分自性即:"其後瑜伽顛倒"等。
風瑜伽修真實性者顛倒者,即轉變。
云何轉變?為此故說:"具分別瑜伽士",意即百八分別之體性。
།ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྦྱར་བས་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་རླུང་ཆེན་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ ཆོས་ལ་རྣམ་པར་བཟློག་ནས།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །རང་གི་རང་བཞིན་ཐོབ་པས་ན་རླུང་ཆེན་པོའོ། །རྩའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ་འཁོར་ལོ་དྲུག་གམ་བཞི་རྣམས་ལའོ། །བཙལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་ སུ་བཙལ་བའོ།།དེ་ཐོབ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རླུང་གི་ངོ་བོས་ཐོབ་ནས་སོ། །ལོག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་བཟུང་བ་ལས་སོ། །ཉོན་མོངས་ཀུན་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་ལོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དུས་ངེས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་སྦྱར་བས་རླུང་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལ། །ཞེས བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ།།ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་མོ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ལོག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །མཁས་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པས་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། རྣམ་དག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལོག་ པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལའོ།།རྣམ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་བསྒོམ་པའམ། ཡི་གེ་གསུམ་བསྒོམ་པས་སོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་ རྔུབ་པའི་དབུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལའོ།།བཀག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལས་ལོག་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
初業瑜伽士等以修習善法相應,應當與如來三身本性相應。
因此說:"無分別大風",即從世間有漏法中轉出,趣入出世間法,故無分別。
因獲得自性故為大風。
"脈輪"者,即於火等壇城或六輪或四輪。
"尋求"者,即隨尋。
"若得彼"者,即以無分別風之本性獲得后。
"顛倒"者,即依止轉變。
"其後"者,即從執取境相。
"煩惱遍結"者,意即從分別相應。
如是顯示顛倒廣說后,為說時決定,故說"從決定",因為以善法相應故風決定。
"勝義"者,即以本性清凈體性。
"二十七日夜"者,如前。
"初業瑜伽士"者,即以非甚深及極甚深生起次第修習相應。
"從顛倒"者,即分別風顛倒相。
"應修"者,即應熟習。
"智者"者,因為完全了知顛倒修習故。
如是以二相顯示顛倒廣說后,為說清凈廣說,顯示其支分本性,說"其後清凈"等,即在顯示顛倒之後。
清凈即遍凈。
"彼等"者,即諸風。
"以正瑜伽力"者,即以修習無實體性或修習三字。
"命及勤分別"者,即于出入息之諸分別。
"遮止"者,即從趣向有漏法轉出而修習無漏善法故。
།ཀུན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། གནོད་པ་མེད་པ་བདེན་པའི་ དོན།།རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །གནོད་པ་མེད་པའི་འབད་པས་ཀྱང་། །བློ་ལ་དེ་ཕྱོགས་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའོ། །རླུང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་སྣ་རྩེ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ལ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འཛིན་པའི་ངོ་བོའོ།།དེའི་རྒྱུ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་དག་གི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དུས་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་མེད་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་བསྟན་ནས། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་ལས་སོ། །གཡེང་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིའོ།།དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའོ། །རྟེན་ནི་གནས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའི་ སེམས་ཀྱིས་སོ།།དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའོ། །རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་མ་ཐག་པའི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་ལོག་ནས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ནོ།།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྒྲུབ་པས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་བཞིན་པའི་རབ་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།
"遍"者,即以不再生起之法性。
如說:"
無害真實義,本性即違品,
以無害精進,心趨向彼故。"
雖然如此,"應修瑜伽"者,即成為以金剛誦次第所得之方便。
"風真如"者,即以三種瑜伽士之分類,於三種鼻尖執持三種明點之本性。其因即是"能生清凈"之義。
如是顯示清凈廣說自性后,為說時決定,故說"以無二勝瑜伽",即以離分別自性。
"二十七日夜"者,如前。
如是以六種義顯示廣說。
如是以二相顯示彼修習方便后,為說風真如廣說,說其支分一心因,說"依止風真如"等,即前說業。"
散亂心"者,即諸補特伽羅趣向境界不得等持之心相續。
"成凈"者,即成遍凈。
"依"即處所。
"于彼"者,因為有如是功德風真如,故說"以一心"者,即以無散亂心。
"成凈"者,即成遍凈,因風力故,前說一百零八分別流轉轉變。
"以真如"者,即具前說出入隨念相。
"風真實瑜伽勝"者,即以勝體性金剛誦成就。
"正"者,意即以無顛倒教授力。
"明"者,因修習究竟明顯顯現故。
། དེ་ལྟར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་བ་བརྗོད་ནས། དེའི་དོན་དུ་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁང་བཟངས་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁང་པ་གསར་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །ཐོག་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་རོ། ། ས་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་བ་དང་དམའ་བའི་སྐྱོན་བཟློག་པ་དང་། ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་བས་ཁང་བཟངས་འཛིན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་སའི་སྟེང་དུའོ། །བགེགས་དང་བྲལ་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ལྷ་དང་། འབྱུང་པོ་ལ་སོགས པའི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལེགས་པར་དག་པར་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་དང་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་དག་པར་བྱས་པའོ། །ཁང་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁང་པའོ། །སྐལ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བཀྲ་ཤིས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་དགའ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པ་ལས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །བློ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དཔེ་བསྟན་ ཏོ།།དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །ཁང་བཟངས་བྱེད་པ་བཞིན་དུའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །རླུང་ གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་སོ།།རྣམ་པར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྩོལ་བ་ཡང་ཡིན་པས་ན་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །དེ་དག་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ ནི།རྣམ་པ་དྲུག་གིས་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སོ། །མཉམ་གཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།
如是說明一心因后,為顯示其義之譬喻,故說"如造妙樓"等。
即如新房屋建造者等。
"如"者,即如是。
"最初"者,即首先。
"遍凈地"者,即遮除高低過失,拔除荊棘,使具有能持樓閣之力。
"于彼"者,即于遍凈地上。
"離障礙"者,即為息滅地神及部多等障礙故。
"善清凈"者,即以護摩及食子等善作清凈。
"樓閣"者,即房屋。
"吉祥"者,因以善妙尺度極為吉祥故。
"悅意"者,因生心中安樂故。
"如欲造"者,即以大小差別如所欲。
"善慧"者,因善巧幻化房屋等故。
此顯示譬喻。
為顯示義故,說"如是"。
如於善凈地處造樓閣。
"瑜伽士"者,即修圓滿次第。
"勝智"者,即成為生起勝金剛誦之因。
"風真實"者,即如前所說及將說。
"遍修"者,即應熟習。
云何?為此故說"命及勤勇",既是命又是勤勇,故為命及勤勇。
彼等正相應者,即以六種行相出入息隨念相。
"以彼為先"者,即以彼為前行。
"等持"者,因於數等境極一心故。
"以勝瑜伽"者,即成為生起勝三摩地之因。
།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་འབྱུང་ བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་ན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ།།དེ་ལྟར་དོན་བསྟན་ནས། དེའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུའོ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའོ། །འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བའོ། ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བཏུ་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི རླུང་གསུམ་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་སྦྱར་བས་གསལ་བའོ།།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ནས། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ལ་རླུང་གི་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རང་གི་ངོ་བོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འོད་ཟེར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། རླུང་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཆེན་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་བཞིན་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ། །ཐུར་སེལ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ། །མཉམ་གནས་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་ པོའོ།།གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཁྱབ་བྱེད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐུར་སེལ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མཉམ་གནས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་ བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཁྱབ་བྱེད་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ།
"大智慧"者,因成為一分智慧之對治故。
"應修"者,即應熟習。
"如是瑜伽知"者,即以前所說之理。
瑜伽即由知出入息隨念相故為隨念。
如是顯示義已,為說其果故,說"最初"。
最初即最先。
"風真實及"者,即成為金剛誦方便。
"成"者,即生起。
"咒真實"者,即以咒分析、咒義、咒表徵、咒實相之差別為四種。
"其後"者,即修風真實之後。
"明顯"者,即以三風具入住出相結合三字而明顯。
"成"者,即與前說相連。
如是顯示其果已,為廣說風真實故,說明其支分廣說體性,故說"于彼風"等。
"應修自體性"者為余文。
"勝光明"者,即五色光明體性,因攝五風之相故。
"五色"者,因具五如來色故。
"大光明"者,即以光明性而顯現。
"五如來自性"者,如前已說。
"
五蘊體性"者,命即識蘊,
下行即受蘊,平住即想蘊,
上行即行蘊,遍行即色蘊。
"五蘊清凈"者,
命即清凈法界智,下行即平等性智,
平住即妙觀察智,上行即成所作智,
遍行即大圓鏡智。
།རླུང་ལྔ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་འབབ་པས་རླུང་ལྔ་རྒྱུ་བའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རླུང་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པའི་གནས་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་དེ་ ཉིད་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །རླུང་ལྔ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་གི་ཐིག་ལེ་ཞེས་ནི་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྔགས་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལྟོས་པས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའོ། །ཡང་དག ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པའི་གནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ངག་གཅིག་པུ་བསྟན་པ་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར།སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལའོ། །གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ ངོ་བོས་སོ།།སྣ་རྩེ་ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེར་ནི་གདོང་གི་སྣ་རྩེ་ལའོ། །ཡུངས་ཀར་དེ་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་མོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་འོད་ཟེར་ལྔ་གནས་པ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལས་བྱུང་བ་བཞི་དང་། ལྔ་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འོད་ཟེར་རོ། །འདིས་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ངོ་བོའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །རིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་ཚིག་གིས་སོ།
"五風而行"者,即由命等五降下而五風執行。
"五證悟"者,如說:"鏡智如月"等。
由與此相似性,應知五種風以五智清凈而以五相證悟。
"最勝位"者,即成為現前金剛誦之因。
如是顯示別別廣說已,為說光明明點修習處之決定故,說"鼻尖彼最勝"。
於世俗鼻尖為一心因。
"五風體性"者,因即攝故。
"說為風明點"者,即由觀待彼外咒物明點而為光明明點。
"真實"者,因非遍計故,為自性成就。
"明顯"者,因於瑜伽師彼智如是顯現故。
如是顯示光明明點修習處廣說已,為說於他續中唯說一語故,說"鼻尖"等。
其中"彼即"者,為光明明點。
"於他續中"者,即于吉祥密集等成為根本續者。
"所說"者,即以自性金剛薩埵體性。
"鼻尖芥子"者,於世俗鼻尖即面鼻尖。
"彼芥子亦"者,即如芥子粒量。
"命及勤勇相"者,即表命及勤勇。
"住于命勤勇"者,即于彼命勤勇住五佛自性五光明,即從四輪所生四種及第五遍行自性光明。
此顯示光明體性明點,以明智自性明點之詞義解釋。
། དེ་ལྟར་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ངག་བསྟན་ནས། རླུང་འཇུག་པའི་ལམ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟེང་གི་སྣ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་འོད་ཟེར་འདི་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེང་གི་སྣ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གདོང་གི་སྣ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར གཡོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཉི་མའི་ཐུན་དང་པོ་ལ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགྲིན་པར་གནས་པ་ལས་གཡས་པའི་སྣ་བུག་ལས་ཁ་དོག་དམར་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རྒྱུའོ། །ཐུན་གཉིས་པ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། གཡོན་པའི་སྣ་བུག་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོའི་ཁ་དོག་གིས་རྒྱུའོ། ། ཉི་མ་གུང་གི་རྗེས་ལ་ཐུན་གསུམ་པ་ལ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསང་བའི་པདྨ་ལ་གནས་པ་ལས། འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སེར་པོ་སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ནས་རྒྱུའོ། །ཐུན་བཞི་པ་ལ་སྙིང་གའི་པདྨར་གནས་པའི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་དཀར་པོ་སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ནས་དལ་གྱིས་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ། །མཚན་མོ་ལ་ཡང་དེ བཞིན་དུའོ།།འདི་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལ་ཆ་བཞི་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་གནས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་གི་ཆ་ཤར་བ་ན། གཡས་པའི་གཡས་པ་ལས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། མེའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆ་ཤར་བ་ན་གཡས་པའི་གཡོན་པ་ལས་འོད་ཟེར་ལྗང་སེར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མེའི་སའི་ཆ་འཆར་བ་ན་གཡས་པའི་གཉིས་ཀ་ལས་འོད་ཟེར་སེར་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མེ་ཆུའི་ཆ་འཆར་བ་ན་གཡས་པའི་གཉིས་ཀ་ལས་དལ་བར་རྒྱུ་བའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོ་འབྱུང་བར འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་དབུགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ དུ་དབྱུ་གུ་དང་།ཐུན་གྱི་དབྱེ་བས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བས་བྱས་པའི་དུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་སྲོག་དང་ཐུར་སེར་གྱིས་བྱས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།
如是於他續中顯示語已,為說風入道故,說"從上鼻"等。
此等光明於一切有情界從上鼻即從面鼻而行。
云何?為此故說"左及"等。
于日初時分,從住于喉間火輪,從右鼻孔以紅色光明而行。
于第二時分,從住于臍間風輪,從左鼻孔以藍色光明而行。
于日中后第三時分,從住於密處蓮花土輪,從兩鼻孔以黃色光明而行。
于第四時分,從住於心蓮水輪,從兩鼻孔以白色光明緩慢而行。
于夜亦復如是。
此亦于各輪以四分主要與非主要體性而住,于彼等亦應以彼次第而知。
如是亦云:當火輪自分升起時,從右之右出紅色光明。
當火風輪分升起時,從右之左出綠黃光明。
當火土分升起時,從右二者出黃色光明。
當火水分升起時,從右二者出緩行白色光明。
如是于余等亦當配。
為此故說:"說為內時分"。
如外一晝夜有六十四數,如是一晝夜成二萬一千六百息數。
如於外由杖分與時分差別,由日月所作時。
如是由內自性命氣與下行風所作時,是為詞義。
།དེ་ལྟར་རླུང་ལ་འཇུག་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས། རླུང་གི་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་ པ་ནི།ལྐོག་མ་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྐོག་མའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་དང་རླུང་དང་སའི་འོད་ཟེར་རྣམས་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་ཆུ་སྐྱེས་རྣམས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་བསྟན་པའོ། །དེ་རྣམས་ ཀྱང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་སྟོན་ཏེ་བྱེད་པའི་ཁམས་རྣམས་ལ་དོན་དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྟོན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་རྣམས་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་གཉིས་བྱེད་པར་རིགས་ཤེ་ན། འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མའི་ཚིག་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས།སྡུད་པ་ལ་གཉིས་ལྡན་གྱི་བསྡུ་བ་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་དབྱེ་བས་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉིན་མཚན་ནོ། །དེ་དང་ཉིན་ མཚན་གྱི་དབྱེ་བས་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ།།ཐུན་གྱི་ཚད་ཀྱང་དབྱུ་གུ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་ནི་འོད་གསལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ལ་རྒྱུ་བའི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡུད་ཙམ་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཡིན་གྱི་མ་དཔྱད་པའི་ཉམས་དགའ་བར་རགས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་རྩེ་མོའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉེ་བར་མཚོན་བ་ནི་ཉིན་མོ་ ཆུ་ཚོད་གཉིས་དང་མཚན་མོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ལ་ཆུ་ཚོད་བཞིའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་མཐོང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་འཆར་བས་ན་སོ་སོར་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་རྒྱུ་བ་སྣའི་རྩེ་མོར་གཟུང་བར་གྱུར་པ་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆུ་ཚོད་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བ་རིགས་པར་བྱའོ།
如是說明入風之道后,為廣說風之作用故,其支分略說:"喉心臍"等。
喉蓮花中住火輪光明,如是水、風、土光明住於心、臍及密處蓮花,此為顯示住處。
彼等亦示去來,因為作用界有多義故。
"示"者即作用義。
若問:入住出自性諸風如何應作去來二者?
此無過失,去與不去及來等,不顯中間語而作二合之攝。
為顯示彼等細粗差別之時定故,說"住"等。
此中六十四杖分大多為晝夜。
由此及晝夜差別為八時分自性。
時量亦為八杖分自性。
是故半時中離入等之光明剎那升起,然彼非一時。
然於八個半時中,以行息輪分之差別,于難以表示之剎那而入。
此亦為細瑜伽師所表,非未觀察喜樂粗慧者所能。
此暫時表示頂點剎那,謂日間二時夜間亦二。
如是於半時中生起四時自性。
由見粗細而現四輪故,各別半時光明行於鼻尖時,成為寂等因。
瑜伽師亦應於一切息輪如是分別以四時自性半時表示。
།གང་གིས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཡས་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣ་བུག་གཡས་ པ་ནས་ཐུན་དང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱིས་རླུང་གཙོ་བོའོ།།མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི་དབུགས་ཏེ། རིགས་པར་བྱའོ། །བསྲེག་བྱ་ཟ་བས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཁ་དོག་དམར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་ འོས་པའི་ཁ་དོག་གི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཆ་ཡིས་སོ།།གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་པདྨ་ལྟར་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་པདྨ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ སོ།།དེ་ཉིད་ནི་མགོན་པོ་རང་གི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལའོ། །ལྷ་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་པོའོ། །གཡོན་པ་ནས་ནི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་སྣ་བུག་ནས་ཐུན་གཉིས་པ་ལའོ། །འབྱུང་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་རླུང་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་ངོ་བོའོ།།རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྗང་སེར་དག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་མདོག་གི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ལས་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་མགོན་ པོ་སྟེ།དེའི་རིགས་རྣམས་ལ་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དང་། རླུང་ལའོ། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་བུ་ག་དག་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིར་འབྱུང་བའོ། །འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །མདོག་སེར་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འོད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཆེན་གྱི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།
此為"由此知一切光明自性"之義。
因此說"如其次第",以右等差別為壇城次第之意。
如是說明略說后,為說廣說故,說"從右"等。
從右鼻孔第一時分所生光即平住風為主。
"即是火輪"者,謂從火輪所生之息,應當理解為燒所燒想。
"紅色"者,因與自相應之色故,是無量光之分。
"明亮"者,因於瑜伽師心中明顯顯現故。
"蓮花怙主"者,因以妙觀察智于貪等境如蓮不染故,蓮花即無量光。
彼即怙主,因是自部諸尊之主故。
"尊"者,指風與壇城。
"天"者,即加持者。
"從左出"者,從左鼻孔于第二時分。
"所生光"者,即上行風之體性。
"風輪"者,因從彼生故。
"現為青黃"者,因成就事之色故。
"業怙主"者,因成就事智體性清凈故,業即成就事。
彼亦為怙主,因是彼部諸尊之主故。
"彼處"者,指此壇城與風。
"天"者如前。
"從二者"者,從鼻孔出者,即外出。
"光"者,即下行風之體性。
"黃色"者,因寶生體性故。
"大光"者,因顯現為光明體性故。
"大自在壇城"者,即地輪。
།རིན་ཆེན་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རླུང་ངོ་། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་དལ་བ་སྟེ། རྒྱུན་མ་ ཆད་པར་རྒྱུ་བས་དལ་བའི་ཕྱིར་དལ་བར་རྒྱུ་བའོ།།ཀུན་དུ་ཟླ་བ་དཀར་དང་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ཉིད་དཀར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་བཞི་པ་ལ་དེ་ནས་སྲོག་གི་རླུང་འཇུག་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རླུང་དག་གོ། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རླུང་ལྔ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀུན་ལ་གནས་པའི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ལྔ་པའི་ རླུང་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་སྟེ།འཆི་བའི་ལུས་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ལུས་ཀུན་གྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཕྲ་བའི་རྒྱུས་པའི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །བྱ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པར་བརྟེན་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མེད་པར་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྟར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་བྱ་བ་ཀུན་ནི་སྤྱོད་ ལམ་གྱིས་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ།དེ་རྣམས་ལ་འཇུག་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ངོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། གཟུགས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ།།དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་འཆི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་ལས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རླུང་ལ་ཞོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"寶怙主"者,因能圓滿一切意願,即佈施波羅蜜多之體性故為寶生。
彼亦為怙主,因是寶部諸尊之主故。
"彼處"者,即壇城與風。
"天"者如前。
"緩行"者,因水輪體性具下行性質故為緩,因相續不斷流動故為緩行。
"遍如白月"者,因水性白故。
"即是水輪"者,因於第四時分彼處命風入故。
"金剛怙主"者,金剛即極清凈法界故為不動佛。
彼以自部諸尊之主故為怙主。
"彼處"者,即壇城與風二者。
"天"者如前。
為顯示第五風之體性故,"遍住身中風"者,即第五遍行風,與"將於死身中出現"相連。
"遍身"者,即隨行於身細脈網,住為遍行。
"入一切事業"者,即入諸風等。
彼等入即為所依,因無所依則所依等差別不能安住,如無器世間則無情眾生,當如是了知。
或者一切事業即行住等體性,入于彼等。
"毗盧遮那體性"者,因特具如鏡智體性故,能顯故為毗盧遮那。
彼體性由地界清凈與色蘊清凈故。于彼恒無作用而從死身出現,因識乘于風故。
།དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་བཞིན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་གེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་ཙམ་ལ་དགའ་བ་དག་གིས་མི་རྟོགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།བྱིས་པའི་ཡུལ་མིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྡ་མ་བྱང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱིས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ལས་དེ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའོ། །ཡུལ་མིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་ གིས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡ་ཡིག་དོན་གྱིས་གང་ཅུང་ཟད། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་ཐམས་ཅད་བྱ། །ར་ཡིག་ལ་སོགས་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ནི། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱིས་རབ་དབྱེ་བས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། །གསལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཞེས་པ་ལ། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་ནི། རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན། རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའོ།
如是廣說已后,從攝要門中示風之甚深真實性,故說"風之真實"等。
即前文所說諸義。
"明顯"者,因於修習時漸次明顯故。
"具五智自性"者,因五風即是五如來體性故。
"尋思"者,意為具有所緣之見解、僅喜乾枯尋思者不能了知。
"非愚者境"者,因愚者于真實義未熟習故。
又是瑜伽師,因住于證得預流果等故。
既是愚者又是瑜伽師,故如是稱。
彼等中,彼即聲聞及住生起次第瑜伽者。
"非境"者,即非行境。
如是以六相廣說風之真實義。
如是以五種義廣說風之真實義已,為說其殊勝性故,說"一切悉地"等。
因是世間與出世間悉地之作者故。
其中世間即具寂等相之悉地。
如說:"以耶字義少許,悉地欲求皆當作,以日等三字,趣入利生事。"
出世間即具離語言相,如說:"咒之真實明,以三智善分別,定於唯心中。
所謂明顯者,于瑜伽師中,因極明顯故。
成辦諸瑜伽義"者,諸瑜伽即一切風瑜伽,義即金剛唸誦相。"成辦"者,因成辦瑜伽師一切義利,故為成辦諸瑜伽義。
།ཡང་དག་དེ་ཉིད་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་དོན་སྡུད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ནི་ཐིག་ལེའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་སྡུད་པ་ནི། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དོན་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་མོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པའོ། །བཞུགས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱའོ། །བླ་མའི་ ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་སྟོན་ཅིང་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལ་ལྟོས་ནས་དབྱེ་བའོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བཤད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ ལྟོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་རྩོམ་པའི་ལན་བསྟན་ནས། དངོས་གྲུབ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"正等真實位"者,因是中性唸誦之體性故。
"明"者,因以咒之真實性瑜伽而明顯故。
"攝諸續義"者,一切續之義即點滴瑜伽等,其攝即攝集一切續之義。
"金剛薩埵位"者,因是語之光明故。
"明"者,因從方便所生故。
"恒常"者,即三時。
"一切自性"者,即一切身及境等。
"安住"者,因離生起次第相故。
"真實"者,因無顛倒故。
"極微細"者,因是住圓滿次第瑜伽師故。
"應了知"者,即應知。
"從上師口"者,意為從具足相好圓滿之上師口。
此為大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造《極顯甚深義》中第十二品廣釋。
如是以第十二品示風真實性境之問答已,今為示當機大樂境之問答故,開示第十三品。
故說"爾後諸餘"等,即在第十二品之後。
"諸餘"者,相對前者之分別。
"聽"者,配合金剛手之聽聞。
與將說大樂位相關。
當說將講之相。
"明"者,因生起無一所依之了悟故。
如是示大樂境問答之開端已,為說悉地大樂故,隨二種續而說其支分略說,故如是說。
།རྡོར་སེམས་གོ་འཕང་མི་བྱེད་པ། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་རྩ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེའི་ངོ་བོའི་ཚིག་ནི་སྒྲའམ་གནས་ཏེ། དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིག་པར་ བྱ་བས་ན་རང་རིག་པ་སྟེ།གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །དེ་ལས་ཀྱང་མཆོག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་རྟོག་[(]ཀྱི་[,]གི་[)]རྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མིན་པ་དང་། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་འདི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་འདི་ ཉིད་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ད་ལྟར་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་མདོར་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། མདོར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།སྙིགས་མ་ལྔའི་རྙོག་པ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་རྩོད་པའི་དུས་ལ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོའོ། །དེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་ སྤངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་བའི་མཚན་ ཉིད་དོ།།དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་བྲལ་བའོ། །ཞི་བ་གཉིས་མེད་རྣམ་པར་འབྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དགའ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞི་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དགའ་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཁྱད་པར་འབྱེད་པས་ཞི་བ་གཉིས་མེད་ རྣམ་པར་བྲལ་བའོ།
"不作金剛薩埵位"等所說,五智體性五脈自性之金剛,其中心即勝義菩提心執持之體性金剛薩埵,其體性之語即聲或處,因離差別分別故。
"由自證"者,由自所證知故為自證,因非他者行境故。
"最勝中勝"者,因明顯領受故。
因此"勝"者,因超越彼故。
或因斷除一切分別故為勝。
較彼更勝者,因真實一性之體性即大樂體性故。
"離諸分別相"者,因超越實非實、樂苦等分別故。
"此即說大樂"者,意為於此大瑜伽續中說如是大樂。
今隨二續而說略說已,為隨不共續而說略說故,說"俱生時"等。
因於五濁污染之諍爭時中為能辨別,且非從因緣所生故,俱生時即不可思議體性。
"彼所作"者,當以金剛薩埵語示之。
"遠離能取所取"者,因遠離境與根故。
"遠離樂與苦"者,即心寂滅相無餘涅槃相之樂。
苦即五蘊體性輪迴之相。
從彼等解脫即離。"寂靜無二分別"者,即離聲聞智慧二喜體性之寂,及無二與緣覺智慧離喜相之差別,故離寂靜無二。
།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གྱི་སྒྲས་ནི་བདེ་བའི་རྩ་ལ་བརྗོད་དོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་ཀུན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་ ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ།དེ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདི་ལའོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ ཡན་ལག་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ཤ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ནི་ལྔ་ལས་འབབ་པའི་རྒྱུན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱ་དང་། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་དང་། ལྷ་སྦྱིན་དང་ནོར་རྒྱལ་ནི་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །རྩ་ནི་ལྔ་ལས་འབབ་པའི རྒྱུན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པ་ནི། རྒྱས་པར་བཤད་པ་མཛད་དེ། རྟག་ཏུ་དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་མ་བཅོས་པས་ན་གནས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གོ་འཕང་ངོ་།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་བཞིན་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ སུ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གྱི་སྒྲས་ནི་བདེ་བའི་རྩ་ལ་བརྗོད་དོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་ཀུན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་ ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ།དེ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདི་ལའོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ ཡན་ལག་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ཤ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ནི་ལྔ་ལས་འབབ་པའི་རྒྱུན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱ་དང་། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་དང་། ལྷ་སྦྱིན་དང་ནོར་རྒྱལ་ནི་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །རྩ་ནི་ལྔ་ལས་འབབ་པའི རྒྱུན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པ་ནི། རྒྱས་པར་བཤད་པ་མཛད་དེ། རྟག་ཏུ་དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་མ་བཅོས་པས་ན་གནས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གོ་འཕང་ངོ་།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་བཞིན་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ སུ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
注意此處是斷點重試開始位置,可能需要清理此位置之前的一次翻譯
"一切事物的自性我"這句話中,"一切"指的是樂脈。
"事物"是指大智慧的本體菩提心的存在性。
如此,一切脈中都有菩提心本體智慧的一切事物。
其自性即是其自性,意思是大樂的自性。
所謂大樂,是指能息滅一切痛苦。
這裡說的"此處"是指在這個場合。
"說"是指將要說的。
這樣以兩種方式簡要宣說之後,爲了隨順共同續部而廣說支分,因此對其金剛語廣作解釋。
從"五智慧"等開始宣說,是因為具有五如來的形相。
"金剛"就是勝義諦中空性的本體,世俗諦中是五肉的自性。
正因為如此,說"五佛自性者",是因為具有毗盧遮那等如來的形相。
"從五脈流出之流"是指從拉拉那(lalanā)、惹薩那(rasanā)、阿瓦杜帝(avadhūtī)、天授(Devadatta)和財勝(Dhanañjaya)流出的緣故。
如此,"五金剛智慧事"等說明了法身的本體。
"五佛自性者"說明了報身的本體。
"從五脈流出之流"說明了化身的本體。
關於"空性金剛境界",這裡緊接著說明具有五智慧自性,作廣說解釋。
由於常時如是摧毀一切分別且本然安住,故為金剛境界。
"明顯"是指修習達到最極致。
"無自性"是遮遣蘊界處等分別。
"無相"是因為非色法性。
"無二"是因為遠離能取所取二者。
།ཐ་དད་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཆ་ནི་རྣམ་པར་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་བསྒོམས་པས་ཐ་མལ་པ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བཟློག་པས་སོ། །ཟད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིན་མཚན་དུ་འཇུག་པས་ཟད་པ་མེད་པའོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་བཞི་རྣམ་པར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ལ་སྤང་བྱ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་གཉིས་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་ མོངས་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ལ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ལུས་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པའོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཕྱི་དང་ ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་གྱིས་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བཞི་བཅུ་སྤངས་པའི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བདུན་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་ལས་མཆོག་སྟེ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །སྟོང་པའི་གནས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ནམ་མཁའ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"離異"是指通過修習生起次第,沒有所修和能修的分別之故。
"無分"是指遠離種子字的轉變之故。
"超越分"是指遠離日月輪的分別之故。
"摧毀一切遍計"是指通過修習三面六臂的形相,摧毀平凡與非平凡的一切分別之故。
"無生"是指超越以百種分類修習而遮遣生起。
"無盡"是指氣輪日夜執行而無窮盡。
"寂靜"是指四種語言戲論完全寂滅之故。
"無二"是指遠離自性與顯現的分別,以及在光明中遠離所斷與所證二者之故。
"一切樂"是指通過印契次第而獲得,因為能顯現無餘的一切大樂之故。
"從一切煩惱中解脫"是指獲得心的光明之後,以幻化自性遠離身蘊的分別,以及遠離實在性的分別。
"趣入一切樂"是指通過自性光明的因——內外本性的現證次第而獲得之故。
"空性"是指以離貪性遠離三十二種習氣自性而空之故。
"極空"是指如前所說遠離四十種自性集聚之故。
"大空"是指遠離七種自性集聚之故。
"殊勝"是指心的光明中最殊勝、最超勝。
"一切空"是指自性光明的形相。"空性處"是指雙運的自性之故。"五虛空本體"是指五蘊為空性本體之故。
།མི་ཆོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ནི་མ་བཅོས་པས་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཚིག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟག་ཏུ་དེའི་ངོ་བོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མུན་པའི་ཚོགས་ལ་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་གསུངས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །ཡེ་ཤེས མཆོག་དང་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོའོ།།རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྦྱོར་བས་སོ།།དེ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འགྲེལ་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །སྐྱེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་དང་།ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་རོ་གཅིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རོ་གཅིག་པ་ནི་ གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ནི་དོན་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་པས་ན། དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་རོ་གཅིག་པའི་དོན་ཏོ། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱའི་འཁོར་ལོ་གནས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་གནས་སུ་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གནས་པའོ།
"不斷"是指自性本來無造作故不可捨棄。
"不可分"是指不能被暫時的煩惱等所分離之故。
"不變"是指不被諸分別念所損害之故。
"不焚"是指恒時以法性之體性而住之故。
"穿透"是指對治內在本性的黑暗集聚之故。
"殊勝"是指究竟果位的本體。
這是說明法身自性的金剛。
為顯示圓滿受用身的本體,故說"五佛"等,即毗盧遮那等五如來的本體。
"勝智自性"是指猶如映象等五智自性的本體。
"說為金剛"是指以金剛之名顯示法身與受用身二者之義。
為說明化身的本體,"大悲"是以救護一切眾生的形式相應,即大悲相應。
與此相應即是解釋。
"最勝"是指最勝自性。
"樂"有二種。
"生起"是指通過內在本性的方便智慧雙運之力,以及外在方便智慧雙運之力的意思。
如何呢?因此說"三性一味",是指身語意三者無所緣之相故。
三性一味即是合一,此義有其必要,故為三性一味之義。
"離能詮所詮"是指非聲音與分別念所能顯示之故。
"安住大樂輪"是指安住于頭頂不壞處所生起之處。
།དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་གཉིས་མེད་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཆོག་ནི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་མེད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ལས་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་ཡིན་པས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ནི་སྦྱོར་བས་སོ། །དགའ་བ་བཞི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་རིམ ཀྱིས་ཐོབ།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས། སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་བཞི་ཡི་གོ་འཕང་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བཞིའི་རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའོ། ། གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ལྔའི་ཀུན་ནས་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལྔའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནས་གང་བ་ནི་ཡོངས་སུ རྫོགས་པའོ།།ཆ་བཞི་ཡིས་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་གིས་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆ་བཞི་ཡིས་ཨའི་ཡི་གེ་དང་། ཨོཾ་དང་ཐིག་ལེ་དང་། ཟླ་ཚེས་ཀྱི་ཆའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ོཾ་ཡིག་ཀྱང་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་འཛིན་ པའི་ཐབས་ཉིད་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སེམས་དཔའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྩེ་མོ་ལའོ། །འཛིན་པ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སམ། ཡི་གེ་ཉེ་བར་དགོད་པས་གཟུང་ བའོ།།སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་གཏན་ལ་དབབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དཔའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནམ་མཁའི་ཆ་ཡིས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལྔའི་ངོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་དང་འབྲེལ་པའི་ནམ་ མཁའ་ལྔའི་ཆ་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སོ།
"非諸根行境"是指非眼等五根之境故。
關於"最勝無二瑜伽","最勝"是指殊勝性故,"無二"是指離二種分別故。
既是彼又是瑜伽,瑜伽即是相應。
"具四喜相"是指具有第四喜的特徵,即俱生本性故。
"依四輪次第獲得"是指依止化身等四輪,通過咒語、續部、智慧等次第而獲得故。
"四支位清明"是指通過親近等四支次第而獲得體驗。
"清明"是指依隨上師口訣而修習比喻俱生故。
"五空遍滿"是指遍佈五脈虛空故。
五空自性道中圓滿即是周遍。
"以四分增長"是指以嗡字加持寶頂故。
其四分即是阿字、嗡字、點和月牙部分的自性故。
嗡字亦是入定本性故,顯示執持菩提心的方便。
如是廣說金剛語后,為廣說菩薩語故說"金剛頂"等。
即是方便支分之頂。
"執持"是以風之真實力或以字母安立而執持。
"菩薩當決定"是指以菩薩聲而說,于金剛頂菩提心即是菩薩,因為是存在故,此為其義。
如是"以虛空分滿"是指與五脈本性金剛相連的五空之分即是虛空本性。
"滿"是指以菩提心。
།འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་དཔའི་ཚིག་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་ བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་གོ་འཕང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འདུག་པའི་གནས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ བཞི་པའི་ངོ་བོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་ཀུན་བདག་དེ་ཉིད་དེ། །ཅེས་བྱའོ། །རྩ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིས་བསྡུས་པའམ་རྩ་སྟོང་ཕྲག་ བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་རྣམས་ལའོ།།ཁྱབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔའ་བོ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ དག་གིས་སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་དཔའི་ཚིག་གི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། མི་ཕྱེད་པའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དབྱེ་བ་རྣམ་ པར་སྤངས་ཞེས་གསུངས་ཏེ།བདག་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྤངས་པའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀུན་བདག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར དབེན་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དགའ་བ་གསུམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།
"此即金剛薩埵說"中的"此即"是指密乘,于彼處說金剛薩埵。
如是解說菩薩語后,為顯示即彼以大樂聲而說故,關於"即彼大樂位","即彼"是指以金剛薩埵語而顯。
"大樂位"是指彼所住處,因為遠離一切苦故。
"第四喜"是指第四喜之本性俱生之義。
"遍一切"是指住于遍及一切喜等故。
如說:"或者即是一切自性"。
"遍及諸脈"是指遍於四輪所攝或七萬二千脈數。
"遍"是以二種菩提心本性故。
若如是者,則當如何了知?
為此故說"勇士瑜伽母相應",勇士們與瑜伽母方便智慧相應即是相連。
從彼而生。
如是以二種方式說明菩薩語后,為廣說不可分語故,說"不可分"等,因為離分別故。
即此說為"遠離分別",為遮止我喜等三種分別之處如是差別分別故。
"彼之本性"是指喜等自性,因為遍及彼等故。
如說:"或者一切皆自性"。
或有經文說"非彼本性",依彼方面則是遠離親近等支分、種種剎那、喜等本性。
如說:"或者遠離一切"。
"即彼"是指俱生相即是三喜的意思。
།དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་ པར།།གང་ཕྱིར་ཆོས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རང་རིག་གི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པའོ། །ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ནང་གི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།རིག་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སེམས་པར་བྱའོ། །ཕ་རོལ་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་སྤངས་ནས་གཞན་རྣམས་ལའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚོན་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་ གདམས་ངག་མེད་པར་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དཔེ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བློ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་ནས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་རང་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྤངས་ ནས་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རང་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་བདེ་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་གནས་མ་ཉམས་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི། ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རང་རིག་གི་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། མཆོག་གི་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བས་ན་རིག་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིག་པ་གསུམ་པོ་སྤངས་པའོ། །མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ནི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྤྲོས་པའི་ངོ བོའོ།།དེ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་ཀུན་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་སྤངས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྟོག་པ་ཀུན་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བའི་བདག་ ཉིད་དོ།
因為除此之外沒有其他法故。
如說:"除法界之外,因為無有諸法。
" 如是解說不可分語后,為顯示廣說自證語故,說"自身感受"等。
"自"是指非他知。
"感受"是指以內在本性樂等自性。
"應知"是指應當如實思維。
"他人境"是指捨棄自相續而於他人。
"非境"是因為無境故。
"難以表示"是因為無上師教授則不能表示故。
"無有喻"是因為無有其他與此相等故。
"于自心"是指依于自性清凈,住于瑜伽師自知見。
因為舍彼則不見自性故。
"說為自證"是因為此因故。
"如少女樂"是指未失處女之少女的樂,從男子緣所生之樂唯自能知,非語言境界,此亦如是之義。
如是廣說自證語后,為說最勝語故,說"最勝"等。
"明顯體驗"是指由明顯顯現故為知。
"即彼最勝"是略說。
其廣說即說"舍彼",即舍三種知。
"最勝"中,最勝是分別等,既是一切又是分別,即有無、實非實戲論之本性。
凡是具有彼等者,即是一切分別等,又是分別,即具有細微分別相的分別等。
舍離彼等自性者,即是一切分別等明顯之自性。
།རིགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་པའི་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཆོག་གི་ཚིག་བསྟན་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་མཆོག་གི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མཆོག་གོ།།བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཅིག་པུའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་མཚན་ཉིད་གཅིག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་པོ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དང་བྲལ་བས་དེ་བརྗོད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ངོ་བྲལ་བ་ནི་སྤང་བའོ། །དེ་བརྗོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་ནི་མཆོག་གི་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ཀུན་རྟོག་གི་སྟོང་པའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྲལ་བའི་བློའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མས་ཁ་བསྐང་ནས་ འབྲེལ་པར་བྱའོ།།དངོས་དང་དངོས་མེད་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའོ། །བདེ་བའི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟོག་པ་ནི། བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ནོ། །འཁོར་བ་ཐར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ངོ་བོའོ། །འཁོར་བ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་ པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཐར་པའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་རྣམ་སྤྱོད་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ནི་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པའོ།
離開理與分別故,是無分別相的自證之義。
如是解說最勝語后,今為廣說最勝語故,說"彼即最勝"等。
彼中無分別體驗即為最勝。
"大樂"是指大樂本性,因為恒時唯一俱生究竟故。
"彼即三相為一"是指三喜為一相故。
因為身語意三之真實故。
"離彼故說彼"中,"彼"是指身真實等,"離"是指斷除。
"說彼"是指自證智慧。
"斷除一切二"是指因無有一切二現故。
如是解說彼最勝教后,為廣說遍計空語故,說"實與非實"等。
即離彼等分別之智。
"應修"應補充余詞而連線。
實與非實即有無。
樂性苦分別,既是樂性又是苦性,即樂性之苦中的實非實樂性苦。
彼即是分別,即實非實樂性苦者。
"輪迴解脫自性"是指束縛與解脫之體。
輪迴是以天等相不了知蘊等。
與彼相反的了知即解脫。
具有彼自性者即稱為彼。
"二與無二行相自性"中,二是以二分別相而行,即爲了證悟五蘊無自性而修習五如來等相。
།གཉིས་མེད་རྣམ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའོ། །འདིའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉི་གའི་སྤྱོད་པ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ རབ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞི་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །རྟོག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་གཅོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ལའོ། །ཀུན་རྟོག་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་ དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་ཀུན་རྟོག་གི་རྟོག་པ་སྟོང་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་བཤད་ནས། དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པ་ནི།ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་རྟོག་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོགས་བྱ་དང་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྤངས་སོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རང་བཞིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་བཅོས་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མཐར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་མཐའ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་དང་འདྲེས་ཤིང་ཐ་མི་དད་ པའོ།།མཆོག་གི་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སོ། །འགྲོ་བའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་ན་བདེ་བ་ གསོལ་བའོ།
"無二行相"是指以自性光明性了知一切法。
離此自性是因二行皆息滅故。
"智"即般若,與瑜伽士相應應修為余詞。
如何?為此說"寂靜分別自性"。
寂靜是一切分別近寂。
分別是智慧。
具彼自性即是近寂分別之義。
"所說斷煩惱"是指如何以修習二種次第斷除煩惱故。
"三界"是指三界境。
"離遍計"是指勝義中清凈故。
此說明遍計分別空語后,如是依七種義共同續而廣說已,為依不共續廣說故,說其支分俱生時廣釋:"離能所知分別",即斷除所證能證分別之體性。
"樂"是指具俱生相。
"自性"是因從因緣所生故無造作故。
"究竟"是住於三喜之究竟故。
"一切眾生"是遍及彼等故。
"寂靜"是在體驗時與佛陀一切功德無別融合。
"最勝中勝"是因無有其他與此相似故。
"彼性"是因恒時住于彼性故。
彼事即思維是彼性。
"眾生樂"是以其主性于眾生生起樂時祈請樂。
།ཇི་སྐད་དུ། དེ་དང་། ཉེ་བར་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ། །སྐྱེད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ལྟར། །རྩིག་པ་ཤིང་སོགས་བརྟན་པ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འབུམ་ཕྲག་ལྔའི་ལོའི་ཚད་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལྔས་གང་བའི་རྩོད་པའི་དུས་ན་སྟེ། རྩོད་པའི་དུས་ལས་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། དུས་ནི་རྩོད་པའི་དུས་ཞེས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ ཏེ།དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པའི་དུས་ཏེ། དུས་དེར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས། དེ་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞི་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་དམིགས་བཞིན་ པའོ།།རྟོག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་འཁོར་སྤོང་ལ་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ནི་སྲིད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་འཁོར་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་བཟློག་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམས་ པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བའོ།།དེ་ལ་མཁས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་འཁྲུལ་འཁོར་བཟློག་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རོ་གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མྱོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རོ་ནི། ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །མྱོས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་རོ།།དེས་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་དགའ་བའི་དུས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔའམ་དྲུག་ལས་སོ།
如說:"僅以彼及近住故,如意寶珠般生起,如何所欲而生起,墻壁樹等堅固生。
" 何等?為此說"離諍時邊際"。
何等?即在五十萬年量充滿五濁的諍爭時期,是離諍時本性。
因現證時無時相故。
或者,有些論典說:"時即諍爭時"。
依此觀點,以自證智慧即是諍時,于彼時以外相手印次第而表徵故。
"第四相剎那",即喜等第四次第是俱生相近緣。
"無分別"是因破除違品故。
"善巧斷輪迴"中,輪迴即是有。
彼即迷亂,即輪轉,因顛倒力所生故為有之迷亂。
遮除彼即以修二次第而勝違品。
于彼善巧即因俱生力遮除輪迴故。
複次"一味大樂醉",大平等味即以差別分別自性。
醉即無差別分別體性之樂差別。
由此平等智,即以如是性離堅動分別體性為彼相,以彼自性為時之義。
因是不可思議時之體性故。
如是廣說俱生喜時已,為廣說離能取所取語故,說"諸所取"等。
因成為境者智顯現故。
"諸境"即成為行境。
"從色等"即從五或六。
།ཀུན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་ཀུན་ནས་སོ། །འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བྱའི་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་བྲལ་ཞིང་མཆོག་ཏུ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དག་གིས་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ གི་ངོ་བོའོ།།ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་བདག་ཅེས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐ་དད་པའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚིག་བསྟན་ནས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།བདེ་བ་སེམས་ནི་ཞི་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་དེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ།འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོའོ། །འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་བྲལ་བའོ། །འཇིགས་པ་མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། མེད་པ་པོ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པོ་ནི་བཟང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཁོར་བ་ལ་གནས་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པས་སོ།
"遍一切"即色與形等一切可能。
"能取"即因能取所取境故。
"諸根"即眼等諸根。
"自性"即以體性,因趣向彼故。
"離彼最極細",即離根境能取所取自性空寂,因於獲得俱生時得如是顯現故。
"最極"即最勝體性。
"細"即因由細瑜伽者所知故。
"智慧"即因是體驗自性故。
"一切樂之我"即無上樂之自性。
因無迷亂、非最勝及未現前故。
因此說:"解脫一切苦",因無差別顯現故。
"斷除能取所取"如前所說。
如是說示斷除能取所取語已,為說解脫樂苦語故,說"樂心即寂靜"等,因是寂滅分別體性故。
為釋苦語故,說:"苦即輪迴相"。
即五蘊、界、處顯現自性,以"輪迴即苦蘊"之語故。
"從彼解脫"即寂滅分別體性。
從具輪迴相之諸苦解脫即是離。
"無畏"即因無一分生起相之畏故。
如說:"無者趣惡趣,有者趣善趣。
"即彼所說:"不住涅槃者",因以慧門不住輪迴故。
以悲門亦不得涅槃功德故,是以雙運相。
།ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་དང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་ ཏེ།སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷའི་ང་རྒྱལ་བསྒོམས་པས་སམ། སྔགས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འབྲེལ་པའོ། །འཁོར་ བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའོ།།སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཀྱང་དེའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ངལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་རྗེས་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་ པོས་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པ་བདེ་བ་མི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཞི་བའི་རོ་མི་མྱང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཚིག་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ཞི་བ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།།ཞི་བ་ཉན་ཐོས་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཚོགས་དང་བསེ་རུའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ བསེ་རུ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་གཟུང་བའི་དོན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བདེ་བ་དང་རྟོག་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དབྱེ་བ་པོ་དེ་སྤངས་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདི་དགའ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །དགའ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ཞིག་གནས་སྐབས་དེ་ལ་མགོ་བོའི་འཁོར་ལོ་ནས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ཟག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་མཐར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གཉིས་ཀྱི་མཐར་རོ། །དགའ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་ངོ་བོའོ།
如說:"以智不住有,以悲不住寂。"等等。
此義自身亦說:"空性大智慧我"等,由修天尊瑜伽或修咒等次第,與一切法無自性空性相之大智慧自性相應體驗。
"輪迴"即六道差別。
"不生苦"即雖作有情利益,然無彼等邪分別之勞累故。
"大悲所攝故"即因無量生中修習,為大悲所攝故。
"涅槃"即寂滅分別相不生樂,因不味著寂靜故。
如是說示解脫樂苦語已,為廣說寂靜與無二語故,說:"
寂靜聲聞智",即蘊寂滅相無餘涅槃,因離蘊分別與煩惱故。
"無二眾與獨覺"即如獨角犀牛行與群居行之獨覺,因離所取義故無二。
"彼等"即聲聞、獨覺等。
"樂與分別"即離彼廣知方便所生分別相故。
"離彼大樂"即此是大樂體性之義。
為釋此故,說"此二喜時","聲聞智"即漏義。
二喜時即彼體性故。
於此位中從頂輪至遍身究竟生漏者。
"彼末"即二喜末。
"離喜"即離貪體性。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།རང་རྒྱལ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། རང་རྒྱལ་མྱ་ངན ལས་འདས་པ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་འཇིག་པའི་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སུ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞི་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཞི་བ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚིག་བསྟན་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བདག་གིས་ཚིག་རྒྱས་ པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དངོས་པོ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། ཡོད་པ་ཉིད་དང་། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །འཛིན་པར་བྱེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི།རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་རླུང་གི་སྟོབས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩ་རྣམས་ཀུན་ལ་བདེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྩ་དེ་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་དེ་ལ་གནས་ པའི་རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡི་ངོ་བོ་བདག་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཡི་ངོ་བོའི་སྒྲས་བརྗོད་པ། །ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ཐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་གཅིག་པུས་དེ་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ།།རྟོག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལོ། །རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་རྟོག་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"獨覺涅槃"即獨覺涅槃之義。
因離其一分執著故。
獨覺自性菩提心涅槃是寂滅壞滅,如是思已,如是寂靜即聲聞智。
無二智即獨覺智。
"樂"即分別菩提心體性者為顛倒義。
如是說示寂靜與無二語已,為顯示無實體性我之廣說故,說"實事諦"。
實事即成有、有性、常有等為異名。
"大智"有二種。
"菩提心亦"即世俗體性。
"執持"即"金剛尖端風力"之義。
"一切脈中樂"即遍身大樂脈攝收相金剛之義。
"大樂位處住"即住于大樂輪之諸脈之義。
"彼之體性自性"即大樂輪體性二種菩提心體性。
"彼即"即界體驗體性。
"說為大樂"即"以彼體性聲說"之義。
此說示諸事物體性。
如是以二相示廣說已,為說其方便故,說"唯一瑜伽彼性",即三摩地體性與方便智慧自性。
"分別"即境。
"分別自性非分別"即因分別寂滅體性故。
།དེ་ལྟར་དེའི་ཐབས་བསྟན་ནས། བཅོས་མའི་བསྒོམ་པ་མི་དགོས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་ནི། བསྙེན་གནས་བཟླས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྦྱིན་སྲེག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་མེའི་ཞལ་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་ཚིམ་པར་བྱ་བའོ། །བསམ་གཏན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པས་སམ། བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་བསྒོམ་པའོ། །བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །ཕྲེང་བ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རུས་ལ་སོགས་པའིའོ། །བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་བསྒོམ་པས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ པས་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པའོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་འདི་རྣམས་མི་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་དབང་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅུང་ཟད་ཞི་བའི་དབང་བསྐུར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཞི་བའི་ དབང་བསྐུར་གསུམ་པའི་དབང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ།།བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ལས་སོ། །རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཐོབ་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པ་དང་། གདམས་ངག་གི་རིམ་པས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ ཞལ་ཀུན་སྤྱོད་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣལ་འབྱོར་མའི་གདམས་པ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཞལ་ཀུན་སྤྱོད་ནི། །ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ གསུམ་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བཏབ་པ་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ།
如是顯示其方便已,為說不需修作意觀故,其支分體性即"近住誦"等所說。
近住戒體性誦即三昧耶誦等。
"非護摩"即於三昧耶火口令智慧火神滿足。
"非禪定"即以生起次第修或於畫像等修彼世尊身。
"非作業"即以寂等事業眾。
"非念珠"即人骨等。
"非以生起修"即以月輪金剛等次第修天形相。
獲得大樂位時不需此等外道法。
如是顯示自性已,為顯示以無上灌頂為先而得彼故,說"少許寂靜灌頂"。
以寂靜灌頂第三灌頂體驗為先故。
"從上師口"即從教授體驗者。
"得"即獲得。
如次第以體驗次第與教授次第。
"瑜伽母面普行"即從田等所生瑜伽母教授。
瑜伽母面普行,因從面至面獲得故。
"最勝智慧大樂"即無上智慧。
"大樂"即一切苦近寂之相。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造極顯甚深義第十三品廣釋。
如是以第十三品說示大樂境問答已,今欲說契機金剛蓮花等持境問答,故近示第十四品並顯其造作,說"爾時"等,即第十三品釋后。
།གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྦྱོར་བ་གང་གིས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱས་ནས་སོ། །དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཚེ འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལའོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས་དངོས་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བཤད་པ་ནི།མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཞན་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རླུང་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཏེ། དོན་དམ་ པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ།།དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པའོ། །ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཕྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྡོ་རྗེའོ། ། ཡིག་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ན་གནས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐབས་ དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས།དེའི་དབྱུག་པ་བཅག་པས་སོ། །རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །འདིས་ནི་རྡོ་རྗེ་ ཚིག་བཤད་ནས།པདྨའི་ཚིག་བཤད་པའི་དོན་དུ་དེ་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་དེའིའོ། །རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །སྙིང་གའི་པདྨའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདབ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ དབྱིབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"複次"即相對前文而言。
"聽"即與金剛手聽聞相應。
"金剛蓮花等持"即與將要解說的金剛蓮花等持之相聯繫"將說"。
若問由此作何?故說"由彼"。
"由彼"即由金剛蓮花瑜伽。
"正確"即無顛倒而作。
"成就"即俱生或光明體性。
"此生"即現見法性中。
"瑜伽士"即大手印修習。
如是顯示其造作已,為說成就金剛蓮花等持故,隨順大瑜伽續之支分而說金剛蓮花等持:
"說為不壞金剛"等。
具空性相,為與他相應故,及因不可分故。
"彼普稱為風"即以二相普稱:勝義與世俗差別故。
其中勝義即空性金剛,世俗即方便支分相。
"以字阿開顯"即勝義是空性相之金剛。
字即依止住于化輪差別之內外自性方便智慧雙運相之方便,破其杖故。
"了知"即其境界。
"最勝瑜伽"即圓滿次第修習者。
"恒常"即一切時。
此說金剛詞已,為說蓮花詞義故,"彼依"即彼空性自性金剛之。
"依"即安住。
"心蓮"即心處,因空性是心法性體性故。
"八瓣莊嚴"即因其形相故。
།མིང་གཞན་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་སྙིང་གའི་པདྨའོ། །བསྐལ་པ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་བའི་ཕུང་པོ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་བོན་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའོ།།དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པས་སོ། །རྟེན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་འདབ་མ་ལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འདབ་མ་རྣམས་ལ་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་བརྒྱད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སྣང་བཞིན་པའོ། །འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པའོ། །འགྲོ་བ་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་ནོ།།རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་དྲུག་པོའོ། །དེ་དག་འཇོམས་པ་རླུང་རྡོ་རྗེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ནི་སྙིང་གའི་པདྨར་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་ བོའོ།།འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །རླུང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པར་འགྱུར་བའམ། ལས་ཀྱི་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྐྱེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བགེགས་མཐར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། བགེགས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །མཐར་བྱེད་པ་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་ངོ་བོ་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་དང་འདྲ་བའོ། །རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་ཤེས་གང་དེའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འདབ་མ་རྣམས་ལའོ།།འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའོ།
說其他名稱為"法輪",法輪即心蓮。
"賢劫"即因有賢劫蘊處種子故。
"一切自性安住"即住於一切身。
如是已說依處體性金剛蓮花等持。
為說所依體性故,說行為:
"生於彼瓣",即于彼法輪諸瓣成為八識。
以趣入識、染污識及阿賴耶識自性為八。
"世俗"即如世間所顯。
"生"即存在。
"三界"即具欲界、色界、無色界相。
"遍行"即以執取境相為相。
若問作何?故說:"眼等正所依",即六根。
"彼等摧滅風金剛",彼等即住於心蓮識之體性。
"摧滅"即令不顯。
"風金剛"即成為識之乘或由業風力所生,"智慧火生已"為余文。
是故說"稱為障礙終結",障礙即八識蘊散亂。
"終結"即遮止,如甘露軍體性忿怒形相。
"諸識"即前所說彼識。
"于彼"即於法輪諸瓣。
"說為諸護世"即帝釋等。
或者,世間即由守護色等執取等而遍斷故為護世。
།འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་ཀུན་ ནས་ཁྱབ།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་རིས་དང་། ས་སྟེང་དང་། ས་འོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ལུས་སམ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདེ་བས་སོ། །ཀུན་ནས་ཁྱབ་པ་ནི་རྟེན་ནས་སོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞུགས་པའོ། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་གང་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལྷ་རྣམས་འགྲོ་ བ་སྟེ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱོང་བ་ཡང་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པའོ། །རླུང་གི་ཡང་དག་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་འབྲེལ་པའི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།འདིས་ནི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་དེའི་བཤད་པ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་དེའི་བཤད་པ་གསུངས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྗེར་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པའི་དབྱེ་བས་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ རོ།།པདྨ་ཡང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་དེའི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཞེས་ནི་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉི་མའི་ངོ་བོ་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ ནས་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ནི།འོད་ཟེར་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་པ་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨའོ། །དེ་ནི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ པདྨའོ།
"遍滿三界"即具有天界、地上和地下特徵的自身,或以欲界等界之樂。
"遍滿"即依止。
"住"即安住。
"諸天"即諸天所趣處即是諸天之趣,因為是地藏等菩薩之體性故。
"一切護持"即一切以一切方式。
"境等果"即具有執取色等境等相之果的護世,此為其義。
"于彼"即第八識。
"風正合"即因具有與風相連顯現之體性故。
"稱為金剛蓮花"即因剛才已說故。
此說彼依處體性之釋。
今說彼等持體性之釋:"
應知金剛為大悲",即如金剛以眾生、法、無緣之分,於何時亦不退轉利益眾生故。
"蓮花即是空性",即如蓮花不為煩惱及隨煩惱所染故。
"彼等"即大悲與空性。
"瑜伽"即無別成就。
"最勝"即勝體性。
"知"即應知金剛蓮花等持,此為其義。
如是說彼等持體性之釋已,為以貪著體性顯示彼釋故,說:"稱為金剛日",即日體性方便金剛。
從殊勝門示因相即:"具光明聚自性",因具放射五色光明自性故。
"彼等之"即彼等光明之。"
分別"即極為清醒。
"彼"即蓮花。
"彼即蓮花"即蓮花。
།བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དག་གིའོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བཤད་ནས། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྟེན་ དང་རྟེན་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར།གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་དེ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་པདྨའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོར་ གནས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་པདྨའི་དབྱིབས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་པདྨ་ལའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྦྱོར་བ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རླུང་གཟུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ སམ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།རྨད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མ་སྤྲོས་པས་རྒས་པ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་པོའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་བཤད་པ་བསྟན་ནས་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་བླ་མའི་གསུང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་མཆོག་གི་ངག་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རིམ་པ་གཉིས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་དེ། འགོ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་ མ་ཞེས་པ་ནི།དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའོ། །སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་རྣ་བའི་དབང་པོ་སྟེ། གང་གིས་བླ་མའི་ངག་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའོ།
"說"即"解說"之義。
"彼瑜伽"即金剛與蓮花之。
"瑜伽"即具相連之相。
"最勝"即殊勝,因具凡夫正合之相故。
"知金剛蓮花等持"即應知金剛與蓮花平等瑜伽之義。
如是以四種義依大瑜伽續解說金剛蓮花等持已,今依瑜伽母續解說金剛蓮花等持故,為以其支分依處與所依體性解說彼故,說:
"菩提心成金剛",即世俗相,因從金剛道彼入故,及因是一切如來體性故。
"大樂輪蓮花",即因似頂住大樂輪蓮花形故。
"于彼"即于具大樂輪相之蓮花。
"彼"即世俗相菩提心。
"何等瑜伽"即以何等體性及執風力或上行次第為相。
"稀有"即因不向外散而成就無老死故生奇異者。
如是顯示依處與所依體性之釋已,以上師與弟子體性之釋即說"上師語",即具續所說相之勝上師語,為得佛果之因,示二次第之語。
"彼稱金剛"而說,因不可壞故,及能摧毀一切分別故。
"弟子"即如是具續所說相得灌頂者。
"器"即成為器之耳根,即由此得彼上師語。
།པདྨ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་གསུང་ཐོས་པས་སློབ་མའི་སྙིང་གི་པདྨ་ཁ་འབྱེད་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ མའི་གསུང་ངོ་།།གནས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མའི་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་གནས་པའོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །མཆོག་རྨད་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་གསུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སློབ་མས་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་ངོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་སོ། །གསལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་ནས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་པདྨ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །པདྨ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་ལྷག་མཐོང་རྡོ་རྗེ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དེ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པས་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་མ་མྱངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་གོ་།དེ་གཉིས་གཅིག་ གྱུར་རྣལ་འབྱོར་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་རྒྱུ་བའོ། །སྒོམ་པ་ཡིས་ནི་དེ་ཉིད་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་ནི་ཐོབ་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བླ་མ་དང་། སློབ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དོན་དུ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཞལ་པདྨར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ཞལ་གྱི་པདྨ་ནི་གདོང་གི་པདྨ་ ལའོ།།དེ་ཉིད་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གདམས་ངག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ ཕྱིར་རོ།།པདྨ་སློབ་མ་བཟང་གི་ཁ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་དམ་པ་དང་ས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞལ་ནི་གདོང་ངོ་། །མན་ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བླ་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ནོ།
"彼蓮花"即由聽聞上師語開啟弟子心蓮。
"彼"即上師語。
"住彼處"即住于弟子耳根。
"彼瑜伽"即具彼相連之相。
"最勝稀有"即因上師語力弟子得最勝稀有體性大手印故。
"明"即能明顯。
如是以上師與弟子體性顯示彼釋已,為以禪定體性顯示彼釋故說"止觀蓮花",二次第體性即三昧差別。
因如蓮花不為貪等所染故。
"由彼勝觀金剛"即修習彼禪定,因雙運而行故。
又彼於此未嘗故而思。
"彼性"即止觀二者。
"彼二成一瑜伽"即自然而行。
"由修見彼性"即修習即前所說止觀自性,以此于彼性得見身語意智清凈相,此為得見之義。
如是顯示禪定體性釋已,為殊勝上師與弟子體性之釋故,說"瑜伽母住蓮花面"。
瑜伽母即從處等所生。
面蓮即面上蓮花。
"彼性住"即示現真如之語,具教授相即稱金剛,因不可改易故,及能摧毀一切分別故。
"無上"即因為無上果位之因故。
"善弟子蓮花口"即殊勝弟子具足地、悲心、智慧等圓滿之面即面。
"教授義"即具瑜伽母相之上師相連者。
།སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། པདྨ་ལྟར་ དགའ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།།སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྣོད་ནས་སྣོད་དུ་བྱོ་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དང་སློབ་མ་དག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཡང་དག་དེ་ཉིད་ དོན་མཐོང་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཤད་ནས་གཉིས་ ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པར་འདོད་པས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི།བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལའོ། །རྣམ་རྟོག་བྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ།།རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པའོ། །ལིངྒ་ཞེས་ནི་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལིངྒ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་སོ། །བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུའོ། །བྷ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ནང་དུ་པདྨའི་དབྱིབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་གཟུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་དོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་གཟུང་བའོ། །དེ་གཉིས་ནི ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།དངོས་གཅིག་ཡང་དག་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འབྲེལ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པས་སོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་ པར་སྦྱོར་བ་བཤད་ནས།རྩ་དང་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་བདུན་ཅུ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ལུས་སམ་གཞན་གྱི་ལུས་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"器"即成為器者,如蓮花因是可喜故離垢染。
離器過三種,即從器注入器之相的意思。
"彼二"即上師與弟子。
"一切瑜伽自性"即無餘盡。
"見真實義"即由上師恩德體驗自覺性之真如體驗之義。
如是以四種義隨順瑜伽母續,說明金剛與蓮花平等瑜伽入定后,隨順二續欲作金剛與蓮花平等瑜伽者,為其支分方便智慧體性之釋說:"具慧"等。
即具殊勝圓滿智慧者。
"離分別"即離一切分別。
"金剛"即方便支分相。
"說為玲伽"即玲伽是行走義,以作業界故。
"具慧"即成為密乘之器者。
"無分別"即會供輪等時。
"佛伽"即以摧貪等故。
"蓮花"即其中具蓮花形故。
"持三昧耶瑜伽母"即為三昧耶義而持即持。
"彼二"即具方便智慧相。
"一體正瑜伽"即與俱生相連。
"菩提心"即世俗。
"大無二智"即見義。
如是說明方便智慧體性金剛與蓮花平等瑜伽已,為以脈及界體性說明彼故說:"二千七十",即于自身或他身。
"稱為金剛"即因方便體性故。
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འབབ་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ ལ་ནཱའི་ངོ་བོའོ།།པདྨ་ཞེས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་པདྨར་སྤྲོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྩ་དེ་ཉིད་ནི་པདྨ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུ་བའི་རྩ་ལའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྩའི་གྲངས་སོ།།ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྩ་དང་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་བསྟན་ ནས།རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཡི་ཡང་ཉམས་དགའི་སྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་གནས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གདན་ལའོ། །རིམ་པ་འདིས་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ནོ། །ཉམས་དགའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕིགས་པར་དཀའ་ བ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་པདྨ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་པདྨ་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་བདུད་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།དེ་ལས་གཞན་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདན་དེ་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་སོ། །མཉམ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གོ་འཕང་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ དང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོའོ།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དབང་བསྐུར་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཤད་པ་ནི། དབང་བསྐུར་མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།དྲི་མ་མཐའ་དག་འཁྲུ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་གོ།
"菩提心流注之脈"即拉拉那之體性。
"普稱為蓮花"即因菩提心於蓮花中流散故。
或者該脈即是蓮花,因與菩提心相應亦不為貪慾過失所染故。
"于彼"即于菩提心流動之脈。
"彼等"即七十二千脈之數。
"普遍相應"即與彼相連。
"生喜之因"即依止外在方便智慧入定之義。
如是說明脈與界之體性后,以所依能依體性解釋彼:"金剛悅意座",即外在現證菩提處之金剛座。
以此次第,即月輪等上之金剛座。
"悅意"即以難壞性及智慧體性故。
"自持金剛蓮花"即大金剛持。
"自"即自身有貪離貪之蓮花,應當稱為,因如外在蓮花修慈降伏魔等故,及除此外不為貪等所染故。
"于彼"即于彼座。
"彼"即大金剛持。
"平等瑜伽"即相連。
"佛智果位明"即離障礙及自性光明之體。
"明"即因修習而明故。
如是以所依能依體性說明彼已,以灌頂及所灌頂性說明彼:"最勝灌頂金剛",即具能洗凈一切垢染之自性故。
"最勝"即因離外在相而為最勝故為最勝。
།དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་དེ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། པདྨ་ལྟར་ འདུས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྣོད་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་མཆོག་ཏུ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བ་དང་དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་པ་དག་ལའོ། །མཆོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འབྲེལ་པ་སྟེ། སྦྱང་བྱ་དང་ སྦྱོང་བྱེད་གཉིས་ཀྱིས་སོ།།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལའོ། །རྒྱུ་ནི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བ་དང་སྐུར་བར་བྱེད་པ་དེའི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། ཨེ་བཾ་རྣམ་པའི་ངོ་ བོས་དེ་བཤད་པ་ནི།ེ་ནི་པདྨ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་མོའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་ཨེ་ཡིག་གི་རྣམ་པའི་དབྱིབས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་བཾ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དང་པོ་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་མི་ཤིགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ ཐིག་ལེ་སྟེ།དེ་ཉིད་མི་ཤིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཇིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་གཉིས་སྦྱོར་བ་ངོ་མཚར་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་དེས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །ངོ་མཚར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྟན་ནས། དེ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མཆོག ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་པད་དོན་སྡོམ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་གཉིས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་གྲགས་པ་དག་ལ་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དོན་བཤད་པའི་ ཕྱིར་རོ།
彼即稱為金剛,因如金剛能斷除違品故。
蓮花弟子應當灌頂,因如蓮花具攝受性故。
"善器"即因持守誓言與戒律故。
"彼二最勝真實瑜伽"即指所灌頂者與能灌頂者。
"最勝真實瑜伽"即最勝真實相連,以所凈與能凈二者故。
"真實"即因無顛倒故。
"以彼"即如實了知相之自性光明。
因即是因。
如是說明所灌頂與能灌頂之解釋已,以誒旺相之體性解釋彼:"誒即稱為蓮花",即因天女蓮花具有誒字之形相故。
"字母旺即金剛性",即因是金剛之初始種子故。
"彼等明點不壞",即因具理趣性故為明點;"彼即不壞"即不毀滅之真如自性,具勝義諦與世俗諦之相。
"彼二瑜伽稀有勝"即以勝義與世俗彼二故。
瑜伽即相連。
"稀有"即極為生稀有,因以貪慾而現證菩提故。
如是以三種義顯示金剛與蓮花平等瑜伽已,為說彼攝要故說"如是瑜伽"。
"如是瑜伽"即具金剛與蓮花平等瑜伽之相。
"最勝"即最勝體性。
"知"即應當了知。
"金剛蓮義總持"即金剛與蓮花二者於密乘中聞名,義即具所詮相之總持即攝要體性,因以種種體性解釋彼義故。
།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་མན་ངག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་གི་བརྒྱུད་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་ འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ལ་འདྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཁྱོད་ཉོན་ཅིག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ།།ཅི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་དང་འབྲེལ་པ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའི་རྣལ་ འབྱོར་པ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གང་གིས་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་སོ། །དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུའོ། །གང་གིས་འགྱུར་ ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གནས་པས་ན་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་ བའི་ལན་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས།དངོས་སུ་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མདོར་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིའོ། །སྔགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་བཏུས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའོ།
"依上師恩"即依金剛阿阇黎之恩德。
"遍"即應當了知。
"由瑜伽女教授"即由智慧空行眾之教授傳承。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯明甚深義》中第十四品廣釋。
如是以第十四品說明金剛與蓮花平等瑜伽境之問答已,今為說明密咒真實性境之問答故,開示第十五品。
首先,其開端即說"密咒真實"等,具將解說之相。
"說"即與"當說"相連。
"汝聽"即對金剛手所說。
若問如何,故說"最勝智",因是金剛唸誦次第之二種因故。
與何相連?故說"金剛持","金剛持"即具金剛持相之瑜伽士之義。
彼作何事?故說"由此速成就",即由何密咒真實性。
"成就"即具金剛唸誦相。
"速"即迅速。
由何成就?故說"住密咒行者",密咒行即以有戲論等行之自性三種而住,故為住密咒行,即于彼等。
如是顯示密咒真實性境之問答開端已,為正說彼解釋故,作為其支分,略說密咒真實性:"身語意金剛"等,即毗盧遮那等三種如來。
"咒"即將解說次第所攝三字之體性。
།སྦྱར་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ལྡང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དབུགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སོ། །ཡང་ན་གང་གིས་བཟླས་ཞེས བྱུང་སྟེ།དེ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་མོས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་བཟླ་བ་དེ་ལ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་གིས་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་ངོ་བོས་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ ལྟ་བུས་ཤེ་ན།དེའི་ཕྱིར། རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་ དོན་སྡོམ་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་གནས་སྐབས་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེའི་གོ་འཕང་ནི་འདུག་པའི་གནས་ཏེ། གནས་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་གོ་འཕང་ངོ་། །ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ གྱི་ཚོགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་སྡོམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །དོན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བརྗོད་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་ པས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"應當運用"即指入息、住息、出息三相之氣。
于彼等以三字次第表示。
或者說"由何唸誦",于彼亦應當以入息等體性修持。"
由此速得成就"即于彼咒語唸誦,迅速由氣之真實性與咒之真實性二者,以中性唸誦之體性而成就。
若問如何?故說"氣之真實到彼岸",即指第十二品所說,"到彼岸"即達到彼岸之義。
如是解說密咒真實性略說已,為廣說彼義故,說"金剛印義攝"。
"金剛"即具支分無損唸誦相之金剛唸誦。
"印"即中性唸誦階段之金剛印。
其境界即安住處,即金剛印境界。
"寂"即由自性百八聚寂滅故。
"大手印義攝"即自性光明之相。
"義"即具一切分別寂滅之相。
"攝"即攝集之體性。
"最勝真實"即因語真實性之自性故。
"大智"即因遍知語分別聲相故。
"依止密咒真實"即說具將解說之相。
"無緣境界"即因遮遣一切所依分別故為勝義自性。
"明顯"即于瑜伽士智中明顯顯現故。
"金剛薩埵性之因"即依密咒真實性而得具空性相金剛薩埵果位故。
།ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱི་ བཤད་པ་གསུངས་པ་ནི།སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་སྐྱབས་པས་ན་སྔགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྡོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མ་དག་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བསྐྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་སྡོམ་པ་ནི་བདེ་བ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ པར་བཤད་པའི་སྔགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལས་གང་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་མཆོག་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཀུན་གྱི་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་འཇུག་གི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པར་གྱུར་པའོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་དངོས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་གང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་སྙིང་གའི་པདྨ་མཆོག་ཏུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྙིང་གར་གནས་པའི་པདྨ་ཁ་སྦྱར་བའི་དབུས་སུའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསལ་བའི་ངོ་བོས་སྣང་བའི་ཕྱིར་ རོ།།ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་ལ་ཆ་ཤས་སུ་བརྟགས་པས་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་འཛིན་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱས་པས་དེ་ ལས་གོང་དུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟླ་དྲུག་བཟླས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སོ། །འགྲུབ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གོང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
對此句的解釋所說:"由咒"等,即由智慧所攝之十力、無畏等瑜伽士明顯趣入。
正因如此,由於護持意故稱為咒。
"身語意之律儀"即舍離不凈身等分別,生起清凈身等顯現,于彼等律儀即為最勝樂之義。
"真實"即彼之事物為真實,無顛倒。
"由此生最勝智慧"即從剛才所說咒語具足一切功德中所生之功德稱為最勝。
最勝智慧即遮遣最勝境與有境分別之自性。
"攝一切真實義"中"一切"即身等真實性雙運究竟等之義,即具所詮相所攝,即為攝集。
因依止密咒真實性之次第而現證雙運果位故。
如是密咒真實性應於何處修持?
為此說"於心間最勝蓮",即於心間所住合掌蓮花中央。
"最勝"即因吽字之相故。"明顯"即以明顯體性于瑜伽士前顯現故。
"無上真實智慧"中,"智慧"即瑜伽士。"
真實"即以無顛倒自性故。
"無上"即于吽字觀想支分而於明點持心,現證大手印體性,更無上于彼故。
"六月唸誦"即以彼許時間表示。
"成就"即由密咒真實性所應獲得。
"將成"即將生起。
"非他"即非更上之義。
།ཐབས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཉིད་དོ། །མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལའོ། ། ཡོངས་སུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་བཤད་པའི་དོན་དུ་དམིགས་མེད་ཚིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་སྔོན་དུ་བསྟན་པའིའོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་རང་བཞིན་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །ངག་གི་སྤྲོས་པ ཐམས་ཅད་ཨ་ཡིག་ནི་ནང་དུ་བསྡུས་པའོ།།སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྦྲུལ་དང་། མགོ་མེད་པ་དང་། མཐའ་མེད་པ་དང་། བཏུ་བའི་དབྱེ་བས་སོ། །མི་ཟློས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟླས་པར་མི་བྱ་བའོ། །རླུང་གསུམ་པོ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འབྲེལ་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཚོན་པར་བྱའོ།།སླར་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྲེང་བ་བཟུང་ནས་ངག་གིས་བཟླས་པ་མི་བྱ་སྟེ། འདིར་དེ་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིའི་བཟླས་པ་མི་བྱེད་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བཟླས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་དང་སྔགས་དང་། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཟློས་ན། ཇི་ལྟར་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ལྡང བའི་རྣམ་པས་རླུང་རྣམས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པ་ནི་རོ་མཉམ་པའོ།།སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དོན་ཀུན་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་དོན་ གང་ཡིན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེའི་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བསྡུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། དེའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཟླས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་དགོད་པས་དབུགས་གསུམ་ཉེ་བར་ མཚོན་པར་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ལོ།
"方便"即是密咒真實性之此等性相。
"最勝"即殊勝。
"瑜伽"即因成為金剛唸誦成就之所依故。
"瑜伽士"即於密咒真實性諸修行者。
"普遍聞名"即所說。
為解釋無緣文句之義而說"無緣文句",即前所示者。
"彼即勝義"即阿字自性密咒真實性。"說"即宣說。
一切語言戲論攝入于阿字中。
以蛇等次第差別,世俗中以蛇、無頭、無邊、分解等差別。
"不念誦"即不應唸誦。
以三風相應之三字型性表示氣輪。
複次不應持外串珠而作語言唸誦,因此處非其時故。
若不作外唸誦,則如何唸誦?為此說"無二",即風與咒、本尊與壇城等如何不成二相之意趣。
若無二唸誦,則如何以三字型性分別?故說"然而",為表示入、住、出相之諸風故。
彼三即身語意三種子自性不可分即等味。
"咒"即密咒真實性之體性。
"攝一切義"中"一切"即八萬四千法蘊之義之所詮相。
"彼攝"即具彼攝性之義。
如是廣說密咒真實后,為示其利益故說"唸誦"等,即安立三字表示三氣,與"無等成就"相連。
།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དངོས་གྲུབ་བོ། །འགྲོ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཟླས་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཕྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་ཞིག་འགྲོ་ ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མཉམ་པར་གཞག་བཟླས་ན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་ཆགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དྲུག་པོ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་བསྒོམས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་དག་གོ་འཕང་བཟང་པོ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་དག་གོ་འཕང་ནི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ངག་གི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ནི་མི་གསལ་བ་ཉིད་ལས་བཟློག་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ བའི་ཁྱད་པར་རོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའོ། །དེ་ནི་འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས། དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་མིང་མཆོག་དང་། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ སྐྱོབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྔགས་སོ།།དེའི་དོན་ནི་དགོངས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ དོ།།ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། རྟེན་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཉིད་དེ་ནི་དོན་དམ་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་འཁོར་བའི་དབྱེ་བས་བླ་མའི་དྲུང་ནས་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་ པ་ནི།ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་སློབ་མའི་ཁར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ལ་བཏུ་བའི་རིམ་པས་སོ།
金剛唸誦之體性即成就。
"眾生將獲得"是其義。
如何獲得?說"無等",因離唸誦次第之相故。
誰將獲得?為此說"若正等安住而唸誦",即于無顛倒之三摩地心專注,
以修習斷除三摩地六過之八行而勝伏故。 如何獲得?為此說"清凈妙位明顯"。
清凈位即遮止四種語言戲論自性之語光明體性極為明顯,即從不明顯中轉變,如是念誦是所作之差別。
"何者"即修行者。
"知"即了知。
"彼為眾生上師"即成為三界導師之義。
如是以二種方式說明密咒真實性后,為顯示其分類故說"咒義"等。
具無二智慧之相,因是勝義菩提心之體性故。
如將解說:"咒義及勝名,無二智慧相"。
因護持意故為咒。
其義即密意,即說為無二智慧。
"密咒真實性"中,密咒即如前說之理。
真實性即勝義相之金剛持相為密咒真實性。
如將解說:"無所依無顯"以及"彼真實即勝義"。
"密咒教授"即以處所差別及輪番差別從上師處獲得密咒教授之相。
為此說"從口至口",即從上師口至弟子口之義。
"密咒體驗"即以分解密咒之次第。
།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མོ་ལས་ཡང་དག་པར་ བསྡུས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་གསལ་བའོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའོ། །དེ་ནི་འགྲོ་བའི་བླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་ནས། དེ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གསོལ་བ་ འདེབས་པ་རྩོམ་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་ཞུ་བ་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དྲུག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་ གསུངས་ཏེ།ཀུན་མཁྱེན་ནི་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་བྱས་ནས་སོ།།ཅི་ཞིག་ཞུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སྔགས་ནི། ཡིད་སྐྱོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྩོམ་པ་ བཤད་ནས།དངོས་སུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་དོན་ཞེས་པ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །རང་བཞིན་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོའོ། །རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་ བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་བཞིན་མན་ངག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་དོན་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའོ། །ཕྱི་མོ་ལས་དོན་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལའོ། །སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་སྔགས་བཏུ་བས་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་དངོས་སུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བསྟན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལའོ།
體驗即真實智慧,即密咒之體驗。"
不明顯"是因從最初完全收攝故而不明顯。
"何者"即修行者。
"知"即了知。
"彼為眾生上師"即三界供養之義。
如是說明其分類后,為說明其所需之義,開始祈請其支分故說"其後"等。
即在解說密咒真實性分類之後。
金剛手是祈請者。
向金剛薩埵第六如來相祈請是其關聯。
如何祈請?為此說"遍知",遍知即因光明體性遍知一切法故。
"眾生上師"即成為三界導師,因隨彼彼眾生意樂而說彼彼法故。
如何做?為此反覆頂禮。
祈請何事?為此說:"密咒相為何?
"即以無顛倒體性之密咒,具護持意自性之相為標識之義。
如是說明開始祈請后,為說明實際祈請故說"咒義為何"。
"薄伽梵"是稱呼。
"自性何"即何種體性。
"明示"即請開示。
"密咒真實性"即具將解說之相。
"如是教授"即從將解說之處所差別等。
"密咒總義如何"即如何相應、如何可能。
最初之義在於三字。
"總"即攝集體性密咒分解之意。
如是說明實際祈請后,為說明入于薄伽梵語故說"其後"等。
"其後"即在祈請之後。
།རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་ བའི་དོན་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་བྱའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ནི་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ འབྲས་བུ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ།དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་པོ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ངག་གིས་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེའི་བདག་ ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ།།སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རིམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ནི། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྟོང་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ བརྗོད་ནས།དེ་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་སྔགས་ཀྱི་དོན་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་མིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ།
金剛持即金剛持。
"所說"即請說將要解說之義。
世尊之義已經解說。
"三瑜伽之果"中,三即初瑜伽、勝曼荼羅王及勝業王之相,以及具百種分類自性者之果,即身遠離,其自性即其本性。
圓滿次第金剛唸誦中三瑜伽即入等及三字型性等之果,即語唸誦之相,其自性即其本性。
心遠離次第中三種瑜伽即明等之果,即光明,具其自性。
幻身中三種瑜伽即法身、受用身、化身之體性,其果即世俗諦遠離。
同樣,現證菩提次第中三種瑜伽即空性、極空性、大空性之體性,其果即一切空性本質光明,其自性即其本性。
同樣,雙運次第中三種瑜伽即因、果及無二相之果,即具無二之相,其自性即其本性。
如是以三種義說明其所需之義后,為顯示其各別廣說故,其支分密咒義各別廣說即說"咒義及名"。
"勝"即以嗡等字顯示毗盧遮那等尊之義故。
"無二智慧相"即以護持意之義故為無二智慧體性,因自性光明之自性雙運體性故。
"請聽我解說"即世尊所說,與金剛手聽聞相應。
།བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་པོ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་སོ། །སྙིང་པོའི་དོན་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་ཞི་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་། འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པས་སོ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །གཙོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་བྱས་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཀར་པོ་དང་། ནག་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་མི་འདོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི ཇི་ལྟར་རིགས་པ་རིམ་པ་དྲུག་ལ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ནི་སྔགས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའོ། །རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་ བ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོའོ།།དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དོན་སླར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སླར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་སྐལ་བཟང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་སོ། །སྐལ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་མཚོན་ པར་བྱེད་པ་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།རྟེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྟེན་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ།
"解說"即宣說。
"真如"即勝義體性。
若問如何,故說"心要",心要即從生起次第。
"說心要義"即隨順圓滿次第,因離戲論故生起語遠離之果。
又"無始寂"即因無生住滅故。
"寂"即斷除一切顯現故。
"有無盡主尊"即因近寂有無分別故。"主"即因特殊顯現故。
此亦以不捨黑白二分而說。
"空性大悲無別"即如理於六次第中,般若與大悲為一體性故。
"咒義"即以護持意之義為咒,其義即所詮之體性。
"明之相"中,明即瑜伽,以顯示咒音所詮故為勝義體性。
具此相者即稱為彼。
如是顯示咒義廣說后,為說咒真如之廣說故,說"咒義善緣",即具將說之相。
"善緣"即因本來不生法性體性故遍知一切法。
"具圓滿次第相"即了知以本性本來不生法性為所表之阿字相。
"無所依"即因離生起次第所生天尊相之所依故。
"無顯現"即依金剛唸誦次第,舍離入住出故。
"無自性"即以心清凈次第了知自性及顯現等無自性。
།མཆོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་སོ། །མཆོག་ནི་བཞི་པའི་རྣམ་པའོ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ རིམ་པས་རྗོད་བྱེད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཟུང་ འཇུག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཆེན་པོའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །བདེ་ བ་ཡང་དག་འཕེལ་བར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་འདོད་པ་མེད་པ་དག་ལ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཆ་དང་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ འདས་པ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཨ་ཡིག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་ སྔགས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་དོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རང་ཉིད་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཆོག་ནི་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ ཏུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཉིད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ ལོང་ལྟ་བུའི་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ།།ཁྱབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
"最勝中最勝"中,"最勝"即從三種顯現等相而言,"最勝"是第四相。
"無"即因加持次第舍離能詮故。
"無相"即因現證菩提次第舍離一切粗細相故。
"無變"即因無有一切差別分別故為雙運相。
"大勝"即因無學道自性故為極勝。
"遠離一切二"即因寂滅有無、存在不存在等戲論故。
"增長真實樂"即于無身心之樂與意樂慾望者增長。
"離一切所知分"即因不為一切所知分別所染故,即超越一切所知分別。
"生起無二智瑜伽"即咒之真如相,因以阿字法性隨辨一切法故,無二瑜伽即以法性相而生之義。
此說明咒詞。
真如詞釋為"彼即彼"。
何以故?"勝義亦"者,因為是最勝智慧境故,自身亦為最勝故,最勝即為所需故。
"彼即如是"即因恒時以無造作體性而住故。
"非他"即因無錯亂故。
"彼即金剛持體"即因無戲論故為金剛持息之體性。
"五智自性"即映象等五智自性。
"遍及"即遍及八萬四千法蘊。"一切"即因勝義無自性故於一切法無所行故。
།སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ པ་བཟློག་པས་སོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱའི་ངོ་བོ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་ མ་དང་བྲལ་བའོ།།དང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་པའི་ཤེལ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རྟོགས་པའི་གོ་འཕངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། རྟོགས་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེའི་གོ་འཕང་ནི་འདུག་པའི་གནས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ངོ་བོས་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ལྔ་རྣམས་ནི་རྒྱས་པར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལྔ་རྣམས་ལས་སད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་ནས། སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མན་ངག་ནི་སྔགས་ཀྱི གདམས་ངག་གོ།།གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། གནས་བརྒྱད་ལ་རེག་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བ་དང་། མེ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སོ། །བཏུ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ ཡི་གེའི་ངོ་བོས་སོ།།ནང་དུ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དོན་དུ་རྩ་དང་སྙིང་ག་མགྲིན་པ་བད་ཀན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གནས་བརྒྱད་དུ་ཡང་དག་པར་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །འཁོར་ ལོའི་དབྱེ་བས་བཏུ་བར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ལས་རྣམས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ལས་རྣམས་བྱ་བ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་དབུགས་གཟུང་བས་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།
"空性"即遮遣對實有的執著。
"摧毀一切煩惱"即因摧毀一切分別。
"無垢"即因所遍體性不為諸法過失所染故。
"離垢"即以自性清凈體性而離垢染。
"清凈"即因如凈水晶故。
"自證境界"中,
"自"即法界,
"證"即現前,其"境界"即安住處。
"最勝"即因離一切雜染法相故。
"本初佛"即因以自性圓凈體性本來證悟一切法故。
"極喜"即因無垢清凈故為極喜。
"令五部增長"即令五如來部覺醒之義。
如是宣說咒之真如義已,為說明咒之各別廣大教授,故說其支分自體即"教授"。
教授即咒之竅訣。 "依處差別"即三脈處之差別及八處觸之差別。
"輪之差別"即外輪差別及火等四輪差別。
"應攝"即以外文字型性,內則依于輪。
為廣說依處差別所說者,故說"脈及心喉痰",即於八處正觸之義。
"勤勇"即瑜伽。
廣說"依輪差別應攝"者,即說"如是當作諸事業"。
"如是當作諸事業"即於火壇等處,以半時半時持息而成辦調伏等事業。
།ཞི་ བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གོ་རིམས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ། །དངོས་གྲུབ་བཞིན་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་དངོས་གྲུབ་བོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ གསུམ་དུ་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་མཚན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་དབུགས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་། གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པའོ། །ཇི་ ལྟར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་དང་ཧཾ་ཡིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་རང་བཞིན་གྱི་བཟླས་པ་རྫོགས་པ་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ།ཡི་གེ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱུན་གྱི་དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ལ་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་སྐྱེད་པའོ།།རིགས་པ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་བཅས་པའི་ཉིས་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆ་བརྩིས་པས་ དབུགས་དགུ་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་སོ།།འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡང་དག་བསམ་གཏན་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྒོམས་པས་རང་ གི་ལུས་མ་དམིགས་པས་ལྷག་མོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་སེམས་པའོ།།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་རྫོགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བླ་མའི་ཞལ་ལ་གནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་མན་ངག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ ཞལ་ལ་གནས་པའོ།།ཡང་དག་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མས་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བརྩལ་བར་བྱའོ།
"寂靜等"即調伏等。
"依次第"即隨順如何出現的壇城。
"如成就"即金剛唸誦之成就。
"彼智慧"即三世如來遍知。
"如何體驗之相"即火壇等氣息出入住本性之體驗次第。
"如何圓滿自性如何"即以阿字與吽字為體性的自性唸誦圓滿與生起次第中,由三字轉變而圓滿三如來。
"如何分別相續"中,相續即不清凈,分別即生起清凈性。
"如理"即每一罈城具二十五數之二百數。
"如瑜伽"即每一罈城計入其他壇城分,以九百氣息數。
"如是安住果"即金剛唸誦體性十一種二萬一千六百之自性。
"正等禪定印契次第"即由修二種生起次第,因不執著自身而思維勝解大手印之體性。 "正等"即以真實分別對治故。
因此說"圓滿色",即以五佛等差別大手印分別之義。
"如是咒之教授"即與前相連。
如是顯示自體已,為說于彼由上師教授而獲得,故說"住于上師口",即如是教授住于金剛阿阇黎口中。
"應當正學"即由上師以近修等為前行而求取。
།རབ་ཏུ་འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་ནས། བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསེར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དོ་ཤལ་གོས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་རེག་བྱ་ཅན་དར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། མ་ར་ཀ་ཏ་དང་། པདྨ་རཱ་ག ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།སྣ་ཚོགས་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་མཐུའི་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བྲན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཤིན་ ཏུ་གུས་པར་བྱེད་པའོ།།གྲངས་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སོ། །དད་ཅིང་གུས་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་སྤངས་པའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དད་པ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཉེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་པའོ། ། ཅི་ཞིག་གིས་མཉེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་སྟེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པས་སློབ་མས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟེར་བའོ། །སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ནས། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པའོ། ། བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་དེའི་མན་ངག་གི་བདག་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །མཉེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །རབ་ཏུ་འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའི་བསམ་པ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་བརྩོན་འགྲུས ཀྱིས་སོ།།ཆགས་པ་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །བསམ་པ་རྫོགས་ བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དང་འབྲེལ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ།།གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྙེད་པར་དཀའ་བའི་དངོས་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མནྡཱ་ར་བའི་དངོས་པོ་དབུལ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཕྱག་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
"精進"即捨棄懈怠等之義。
如是顯示于彼獲得上師教授已,為說令上師歡喜故,說"金等",即以金等。
"瓔珞衣"即以極柔軟觸感之絲綢等。
"珍寶"即以藍寶石、綠寶石、紅寶石等。
"種種勝功德"即以各自力量殊勝而具極圓滿功德者。
"奴僕"即暫時受用者。
"作業"即盡形壽極為恭敬。
"無數"即無量。
"信敬等"即以離違品之體性殊勝信解等。
"令喜"即與下文相連。
若問以何令喜?為此說"如欲佈施",即弟子如何希求之義而善予。
"師"即從弟子灌頂等始,聞等之師。
"上師"即具殊勝功德相應者。
"顯咒義"即顯示咒義之教授體性。
"令喜"即應顯示。
"精進"即以彼彼意樂執持之體性精進。
"離貪心"即以離執著之執持等。
"心"即增上意樂之義。
"如是圓滿意樂已"中,"如是"即如前。
"圓滿意樂已"即以與上師相應之心。
若問由何?為此說"以難得諸物",即以曼陀羅供養等形相。
"作禮"即以身等。
།དེ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ལས་སོ།།སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློས་སོ། །བཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླང་བར་བྱས་པའོ། །འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།དེ་ཙམ་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སྔགས་བཏུ་བའི་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དེ་བཏུ་བའི་དོན་དུ་རྟེན་ལ་ སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི།མི་ཡི་རུས་པའི་སྨྱུ་གུ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིའི་རྩིབ་མའི་རུས་པ་ལས་སྨྱུ་གུ་བྱས་ནས་སོ། །རིན་ཆེན་རབ་བདར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་ཏིག་གི་ཕྱེ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རབ་བདལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀྲམ་པའོ། །ས་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་མའོ། །དུར་ ཁྲོད་ཐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བའོ།།ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མེད་ནའོ། །ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སོལ་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སོ་ཕག་ལ་སོགས་པ་ཚོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཏུ་བའི་ དོན་དུ།རྟེན་ལ་སོགས་པ་བཤད་ནས། དེ་བཏུ་བ་པོའི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བླངས་བྱས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་དྲུང་ནས་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དབང་བཞི་བཟུང་སྟེ། ཐོག་མ་ནི་སྔགས་བཏུ་བ་ལས་དང་པོར་རོ། །དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་སོགས་མདུན་དུ་བྱས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཐུན་མོང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་བྱས་པས་སོ། །བགེགས་མཐར་བྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལའོ། །གཏོར་མ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏོར་མ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆང་དང་ཤ་ལ་སོགས་ པས་རྒྱ་ཆེ་བའོ།།སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དེ་བསྒྲུབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བྱས་ནས་སོ། །ལྷའི་ཁང་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པར་རོ། །སྔགས་བཏུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྔགས་སོ། །མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བཏུས་པའི་སྔགས་ དང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།
"彼"即從正確開示之上師。
"咒"即將要解說的三字。
"正確"即以無疑之心。
"受持"即已領受。
"求果"即以顯現希求大手印相之果者。
如是已顯示令上師歡喜。
如是以三種義顯示咒語教授廣釋已,為說咒語攝集之廣釋故,為攝集彼支分故而顯示所依等: "人骨筆"即以人肋骨製成筆。
"善磨珍寶"即珍珠粉等。
"善敷"即鋪展。
"地基"即基礎。
"尸林灰"即火化屍體之灰。
"或"即無彼時。
"依業分"即以尸林炭、尸林磚等顏色差別成就降伏等悉地之義。
如是為攝集彼故,說明所依等已,為說能攝集者之差別故,說"先受灌頂已",即從上師處隨順密集續而受持四灌,"先"即于攝咒之初也。
"面前作壇城等"即以粉壇城及共通壇城等作清凈。
"于除障"即于甘露軍。
"大食子"即以酒肉等廣大之大食子。
"施"即以佈施等次第作彼成就為前行。
"天宮"即天室等。
"攝咒"即其後將解說之咒。
"無等"即以未攝之咒及離相故清凈。
།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པས་ལྷའི་རྣམ་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཏུ་བ་པོའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་སྔགས་བཏུ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ བཤད་པའི་ཕྱིར།དང་པོའི་ཡི་གེ་ཐོག་མར་བྲི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་ནི་དབྱངས་ཡིག་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ཨ་ཡིག་བྲི་བར་བྱའོ། །དབྱངས་ཡིག་ལྔ་པ་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱངས་ཡིག་ལྔ་པ་ཨུ་ཡིག་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨའི་ཡི་གེ་ཕ་རོལ་དུ་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཨོར་འགྱུར་ཏེ། ཨུ་ཡིག་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྡེ་ཚན་མཐའ་མའི་མཐའ་ཅན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡེ་ཚན། །ལྔ་པའི་མཐའ་མ་ནི་པའི་སྡེ་ཚན་ནོ། །དེའི་མཐའ་མའི་མཐའ་ཅན་ནི་མའི་ཡི་གེ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀླད་ཀོར་དང་བཅས པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐུ་ཡི་ས་བོན་བཏུ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐོག་མའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨའི་ཡི་གེའོ། །ཉིས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨའི་ཡི་གེ་གཉིས་པས་བསྒྱུར་བའོ། །མཉམ་པ་ནི་མཚུངས་པ་ཕ་རོལ་དུ་ བྱ་སྟེ། ཡིག་དང་པོ་ནི་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། ། ཡིག་གཉིས་པ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། ཨ་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། །ུཥྨཱ་ན་ཡི་ཆ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧའི་ཡི་གེ་སྲོག་མེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སྔགས་བཏུ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཨཱ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཚེག་དྲག་གཉིས་ཀྱི་གནས་སུ་དབྱངས་ཡིག་མེད་པའི་ཡི་གེ་ཧ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྔགས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ།།གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱིའོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། ། ཨུཥྨཱ་ན་ཡི་མཐའ་ཆ་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཨུཥྨཱ་ན་ནི་ཧ་ཡིག་སྟེ། །དེ་རྣམས་ནི་ཤ་ཥ་ས་ཧ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གིས་སོ། །ཆ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དུ་ཟླ་ཚེས་ཀྱི་ཆ་དང་ལྡན་པར་བྱས་སོ། །དབྱངས་ཡིག་དྲུག་པས་ཡང་དག་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨཱུ་ཡིག་གིས་འོག་ཏུ བྱས་པས་སོ།།སྡེ་ཚན་མཐའ་མའི་མཐའ་མར་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མའི་ཡི་གེ་ཀླད་ཀོར་དང་བཅས་པར་ལྡན་པའོ།
"成就身語意"即遮止不清凈之身等,成就天尊形相之身等之義。
如是顯示能攝者之差別已,為說攝咒自性故,說"初寫首字母",即首先書寫元音字母第一個阿字。
"具足第五元音"即具足元音第五字烏字。
如是則阿字置后,阿字轉為嗡字,烏字不顯。
如是則成為"嗡"字。
"具末類末尾"即迦等為類,第五末類即帕類,其末尾即瑪字,與之相具即帶頂點。
如是則成為"唵"字。
"攝身種子"即指毗盧遮那佛之種子之義。
"首字"即阿字。
"二倍"即以第二阿字轉。
"相等"即相同置后,第一字成為長音,第二字不顯,成為長阿。
"具烏史瑪分"即具無氣之訶字。
"攝咒"即如是成為"阿"字。
"無等"即因在雙豎點處具無元音之訶字,故離其他咒語之相。
"語金剛"即無量光佛之。
"心要"即能生彼之種子。
"勝"即能生清凈語。
"具烏史瑪末分"中,烏史瑪即訶字,以舍沙薩訶之名。
"具分"即上具月牙分。
"善飾第六元音"即以烏長音置下。
"具末類末"即具瑪字及頂點。
།ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ས་བོན་ནོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་ལྔ་པ་གྲགས་པས་གསལ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་བཏུ་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་རྣམ་ པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་ཐུགས་བསྐུལ་བའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པས་དེ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་བཏུ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྤེལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོ་དང་། ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། ཕྲེང་བ་དང་གཟུངས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རང་ བཞིན་གྱིས་སྡུད་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ།ཡི་གེ་གསུམ་མེད་པར་དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་ཉིད་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་བའི་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། མི་རྒྱུ་ བའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མཆོག་ནི་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེའི་བདག་པོ་ ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"意金剛位"即不動佛之種子。
"明"即以第五分聲聞而明。
如是顯示攝咒自性已,為從清凈門說彼之殊勝性故,說"三真實",即身語意三真實之自性故。
"三金剛誓言"即毗盧遮那等三金剛之誓言,因為是激發意之因故。
"亦成就三界"即因是能生彼故,以放射和收攝之次第而收攝彼故。
"瑜伽士"即修習二次第。
"最勝真實"即因能清凈身語意三故。
"攝咒"即以前說之理。
"無上"即為滅盡一切罪業之因。
"成就一切悉地"即因以增益為先而成就一切事業故。
"真實"即雖以字相顯現而不捨法性之自性故。
"攝諸咒義"即心咒、近心咒、咒鬘及陀羅尼等之義,以三密之自性攝持即為其自性,因無三字則彼等不存故。
"是諸咒處所"即一切咒語之處所如前。
"如動不動"即如流轉之有情眾生及不動之器世間。
如是應知三字是一切咒語之所依。
"諸成就瑜伽最勝"即具出世間身自在等相。
"最勝"即最勝瑜伽,因以其主性而彼等生起故。
"瑜伽智"即因是能生彼故。
།བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཞན་གང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་སྔགས་བཏུ་བ་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྔགས་བཟླས་པའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། མན་ངག་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །མན་ངག་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བླ་མའི་གདམས་ངག་གོ། །ཟློས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཏུས་པའི སྔགས་ནི་ཚིག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་བ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ཡི་དངོས་གྲུབ་རྒྱ་ཆེར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཟློས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ དོན་དུའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལུང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྒྱུད་དུ་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་སོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའིའོ། །རྒྱ་ཆེན་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་ འགྱུར་བའོ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལའོ། །སྔགས་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བཟློག་ནས་ རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །སྔགས་བཟླས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །མཚུངས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འབྲས་བུ་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ཙམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའོ།
"無上"即因三密之自性而此於他處不存故。
如是以四種義廣說各別攝咒已,今為說誦咒之利益故,略說其支分即"如教授"等。
"何者"即修習。
"如教授"即如上師之教誨。
"誦"即先前所攝之咒,以語或意行等相應而修習,此與"彼之悉地廣大行"相連。
若問為何誦?為此說"為悉地故",即為世間與出世間悉地之故。
若問如何?為此說"依教法",即如續部所示之儀軌。
"彼"即瑜伽士。
"廣大"即廣大與甚深之自性。
"悉地"即具佛之相。
"行"即將獲得。
"於此生"即于現見法性。
"知咒"即通達咒之真實義。
如是略說誦咒之利益已,為廣說彼故,說"大智慧"等。
"彼"即瑜伽士,與"說為大智慧"相連。
因現證無二智慧故具大智慧。
"生身語意瑜伽"即遮止不清凈之身語意三,因能生清凈之身等故。
"何者"即瑜伽士。
"誦咒"即三字。
"無等"即以自性及果而不共。
"受用諸欲"即受用五欲功德之義。
以此廣說已,為說各別廣釋故,說"何者"等。
"何者"即修行者。
།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ དུའོ།།སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇོག་པའམ་བརྗོད་པའོ། །མགུར་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་མཚོན་པའི་ཁ་ལའོ། །ཡང་ན་མགྲིན་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་མེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ འཆང་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པའོ། །དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནུས་པ་འམ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རྟོག་པ་ཀུན་ཡང་འགྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ པ་འདི་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཙོ་ཆེར་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དམ་ཚིག་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་ ཡང་འོས་པའི་བརྡ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བློ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མཛེས་པའི་བློ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བཏབ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་གནས་བསྟན་པ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་།དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །གྲངས་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་གོང་ན་མེད་པས་ན་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་རགས་པའི་གྲངས་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གྲངས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ།
"恒常"即一切時。
"咒"即前說之三字。
"持"即安置或誦說。
"于喉"即以此表示之口。
或者以喉表示火等壇城之相而入等次第而持。
"善知真實義"即因通達美妙真實義故為善知真實義。
能表示氣輪之力,或遍知咒之真實義。
"成就一切分別"即此瑜伽士一切分別即一切寂靜等事業將得成就。
"入一切壇城"即因以三字次第圓滿壇城為主故。
"於一切知誓"即因遍知五部續中相應手印故。
"成就三界"即成辦三界一切寂靜等。
"善慧"即因遍知咒之真實義而具美妙智慧者稱為彼。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏造,名為《極顯甚深義》中第十五品廣釋。

如是以第十五品示現咒真實義境之問答已,今欲說氣數次第及處所問答故說第十六品,
首先開始彼即說"其次"等。
即第十五品說已之後。
"複次"即依前觀待殊勝性故。
"聽"即結合金剛手聽聞。
"數次第"即與將說諸氣以理趣解說相連。
"無上"即此上無他故為無上。
彼亦從粗數始,表示極細數故。
།ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་རིམ་པས་སྲོག་བསྐྱེད་པ་ལ་རྟེན་ནས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། བཤང་ལམ་གསང་བའི་བར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རླུང་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པ རྣམས་ལའོ།།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །སྔོན་གྱི་རིམ་པས་གོ་རིམས་སུ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་དགོས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་ གྱུར་པས་སོ།།སྲོག་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྲོག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །སྐལ་བ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ ལ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པའོ།།གང་གིས་ཡང་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གང་ལ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་ བ་ནི་རིགས་པའི་ཆའི་སྤྱོད་པ་ལས་བརྩམས་ནས།ཤིན་ཏུ་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་དུས་ཀྱི་ཆའི་ངོ་བོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམས་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བརྩམས་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་དེ་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རླུང་གི་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ ཡན་ལག་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི།རླུང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་རྣམ་པར་འཁོར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འགྲོ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །གོམས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་པས་སོ། །ཐོབ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པའོ།།དེ་ཡང་བླ་མའི་ཁ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པའི་ཁ་ལས་སོ། །རླུང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཤེས་པས་ན་དེའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པའོ།
"如何安住"即依據將說次第生起命氣。
如將說"安住于大小便道之間"。
"諸氣"即命等。
"如其所是"即以無顛倒體性。
意為"依前次第順序"。
如是示現彼開始之自性已,為說目的故說"由何獲得",即由遍知氣之性相。
與"獲得命"相連。
命即極微塵自性。
"善緣"即遮遣一切執著而以空性體性之義。
"住於一切自性"即以殊勝性安住于身五蘊自性中。
"由何正遍知"即由遍知何氣之細微體性。
"最勝瑜伽"即命氣空性之相。
"獲得"即證得。
"正"即從理分行為始,以極難表示時分體性無顛倒。
如是以二相示現彼開始已,為直接說明彼故,說其支分氣之無上性相。
不知氣性相之過患即"由不知氣性相",若不遍知將說細微自性之氣性相,說"三界輪迴",即生於欲、色、無色性相之其他眾生中。
"彼復得串習"即表示氣之自性。
"串習"即反覆趣入。
"獲得"即證得。
"從上師口"中之上師即金剛阿阇黎。
從其了知瑜伽之口。
彼氣性相表示之瑜伽即其瑜伽。
由了知彼故為知其瑜伽。
།དེའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པའི་ཁ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པའི་ཁ་སྟེ་ དེ་ལས་སོ།།དེ་ལྟར་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་ནས། དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་གིའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ མཚན་པའོ།།ཇི་སྲིད་དུ། ལོ་ཚིགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལོ་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པས་སོ། །སྤྲིན་གྱི་དབལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོར་ ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་ནི་བསྡུས་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་དེའི་བཤད་པ་ནི་དུས་ནི་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔྱིད་དང་། སོས་ཀ་དང་། དབྱར་ག་དང་། སྟོན་དང་། དགུན་སྟོད་དང་། དགུན་སྨད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པས་སོ། །ལོ་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོའོ། །ཡོངས་སུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དུས་དྲུག་གིས་ལོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དུས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན ཞེ་ན།དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ནི་དུས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉི་མའི་ཁྱིམ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སོ། །དུས་གཉིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་དེ་ཉིད་ཞག་དྲུག་ཅུའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉིན་ཞག་དྲུག་ཅུ་ནི་དུས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཉིན་ཞག་གི་ཚད་ཇི་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར། ཉིན་དང་མཚན་དུ་ངེས་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕལ་ཆེ་བའི་དགོངས་པས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་ཉིན་ཞག་ཅེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ངེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའི་དགོངས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ།།ཉིན་མཚན་གྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། ཉིན་མཚན་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་རྒྱུ་བ་བརྗོད་པར་འདོད་པས། ཕལ་ཆེར་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུས་ཉིན་མཚན་གྱི་གྲངས་སོ། །འོད་གསལ་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་ཚོད་བཞིའི་གྲངས་ ལ་མི་ལྟོས་པས་སོ།
知其瑜伽之口即知其瑜伽之口,從彼而來。
如是示現不知氣性相之過患已,為說明立誓說其性相故,說"如實氣性相",即命自性之氣。
"性相"即以自性表示。
"乃至","節氣"即外時所攝之節氣性相。
"當說"即當表述。
"略說"即簡略。
"云峰"即如初佛金剛鬘大續中廣說,此中隨順彼而略說之義。
如是示現說性相之立誓已,直接解說彼即說"時有六"等,以春、夏初、夏、秋、冬初、冬末之分。
"略說"即簡略。
"節氣"即年。
"普聞"即說。
若如是以六時說為年,則時如何? 說"彼瑜伽二為時",即日宮二處受用性相之二月時。
為說二時故。
說"彼時即六十日",應說六十日夜為時。
若如是,日夜量幾何?
為此說"定於日與夜",以大多意趣,以夜晚與白天之分為日夜之數。
"定於"即以六十刻度意趣之義。
日夜量幾何?為此說"日夜六十刻",欲說外在月日執行,大多以六十刻度為日夜之數。
以光明顯現剎那性相故,不觀待四時辰之數。
།དེ་ལྟར་ན་ཉིན་མོ་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་ཐམ་པ་དང་། མཚན་མོ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་ཆུ་ཚོད་ཀྱི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཆུ་ཚོད་ཙ་ཤ་ཀ་ཞེས་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་ལ་ཆུ་ཚོད་ཀྱི་ཚད་དེ། ཙ་ཤ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཙ་ཤ་ཀའི་ཚད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འབྱུང་དང་རྔུབ་པའི་དུས་དྲུག་ལ། །ཙ་ཤ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲུག་གི་ཙ་ཤ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ནི་བརྗོད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ལ་ནི་དབུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབུགས་འབྱུང་བ དང་།རྔུབ་པའི་གྲངས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ལའོ། །དེ་ཉིད་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་ཚད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཚད་ནི་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་མོ། །སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐང་ཅིག་གསུམ་ལ་སྐད་ཅིག་གོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐང་ཅིག་གསུམ་གྱི་ ཚད་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཚད་དོ།།དེ་ཡང་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་ཙམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐང་ཅིག་གི་ཚད་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ལ་ལག་པའི་མཐིལ་ལན་ཅིག་བསྐོར་བ་ཙམ་མོ། །དབུགས་གསུམ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་དབུགས་ གསུམ་གྱིས་ཐང་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ནི་ཡུད་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་ཚད་ནི་ཡུད་ཙམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཐང་ཅིག་གསུམ་ལ་མིག་འཛུམས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོའི་དབུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུད་ཙམ་གསུམ་གྱིས་ནི་མིག་འཛུམས་པའོ། །དེ་ཡང་ མིག་ནི་འཛུམས་པ་ཙམ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་བཙུམས་པའོ། །མིག་འཛུམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་བཙུམས་པ་ཙམ་གྱི་ཚད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། མིག་བཙུམས་པའི་ཚད་ནི་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཙམ་གསུམ་ལ་ནི་མིག་བཙུམས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།ཙམ་ཡང་ཚད་ཇི་ཙམ་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་ན། དེའི་ཕྱིར། ཙམ་ནི་ཐལ་མོ་བརྡབས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལག་པ་གཅིག་གིས་ལག་པ་གཞན་ལ་བརྡབས་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནང་དུ་ནི་ཙམ་པོ་ཇི་ཙམ་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བདེ་བ་འཆར་བ་གསུམ་ལ་ཙམ། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཙམ་པོར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། བདེ་བ་འཆར་བ་གསུམ་གྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཐིག་ལེ་འཕོ་བའོ།
如是則白天三十時辰,夜晚亦然。
那麼時辰數量如何?為此說"時辰稱察沙卡",暫且於外,六十水量為時辰量,察沙卡是異名。
察沙卡量又如何?為此說"出入氣時六,稱為察沙卡",即說呼吸六次稱為察沙卡。
"六剎那為氣"即呼氣吸氣數之六剎那。
"此即彈指量"即剎那量為一彈指。
彈指量幾何?為此說"三瞬為剎那",三瞬量為剎那量。
"此亦如芥子旋轉"即瞬間量為手掌一次旋轉芥子量。
"三息說為瞬"即內入、住、出之性三息說為瞬。
"此為須臾"即息量稱為須臾。
"三瞬為眨眼"即一性息自性須臾三次為眨眼。
"此亦眨眼量","此亦"即閉眼,"眨眼"即閉眼量。
若如是,閉眼量幾何?為此說"三量為閉眼"。
若不知量幾何,為此說"量為擊掌",即一手擊于另一手之量義。
內量幾何?為此說"三樂生為量",即三種樂之狀態為量。
若如是,三樂生量幾何?為此說"此為明點移動"。
།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ ལས་ཐིག་ལེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ།ལན་གསུམ་དུ་འཕོ་བ་དེ་ནི་བདེ་བར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། བདེ་བ་འཆར་བའི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྔགས་པ་གསུམ་ལ་བདེ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་གསུམ་ལ་བདེ་བར་བཤད་པའོ། །སྔར་ མ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྔགས་པ་དང་བདེ་བ་དག་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་གཡང་ས་འཇིགས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་གཡང་ས་འཇིགས་པའོ། །རིའི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྟུང་བ་ལས་དོགས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ ཡིན་ན།འཇིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་ལ་ནི་འཇིགས་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་གྱིས་ཏེ། དེ་ལས་མ་རྫོགས་པ་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཆའི་རང་ བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱ་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དུས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནི་འདས་པའོ། །ད་ལྟར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩམས་པ་མ་རྫོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།མ་འོངས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། འདས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆས་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་སྐད་ཅིག་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་འོངས་སྐད་ཅིག་གསུམ་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་ཆ། །ཞེས བྱ་བ་ནི་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆ་གསུམ་དུ་བརྟགས་པས་སོ།།དེ་ལ་ཆ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བའི་ཆ་གསུམ་ཡང་སྔོན་བཞིན་དུ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས། སྟོང་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྙེད་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是所說,從與勝瑜伽母真實相應中,明點是世俗,三次移動即說為樂。
若如是,樂生量幾何?為此說"三咒師為樂",即說於三滅生處為樂。
因先未有之事物經驗,故咒師與樂相似。
"此說為險處恐懼",即咒師自性是險處恐懼。
從山頂等處墜落之慮為剎那自性。
若如是,恐懼是何自性?
為此說"三時說為恐懼",即過去等三時,因彼未圓滿故不可得。
"細微為剎那相"即極短時分自性為瑜伽師所觸,非凡夫境界之義。
三時自性又是何?為此說"過去等",事畢為過去。
"現在"即已開始未完成相。
"未來之相"即未正得事業。
若如是,過去又如何安立?
為此說"過去相說三",即以過去、未來、現在分觀察。
"如是亦三剎那",即"如是"之義。
"說未來三剎那",即如前所說。
"其後復"即其後。
"如是三剎那分",即各各觀為三分。
"彼有三分"即現在三分亦如前作三,得不可說空性自性,因極細分別為空故。
།དེ་ལྟར་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། སྲོག་གི་ མཐར་ཐུག་པའི་གྲངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར།ཇི་སྲིད་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་ཆ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་སྲིད་དུ་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་པའི་གཉིས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ ཞི་བའི་རྣམ་པའོ།།ཐོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ནི་གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་གི་རླུང་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ལའོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བཅད་པས་དེ་ ལ་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གྲངས་ལས་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་ཤར་དང་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་བརྗོད་དོ། །དུས་ཀྱི་སྒྲས་ནི། དུས་ནི་སྟོན་དཔྱིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་སྒྲས་ནི་རྣམ་པ་སྟེ།དེ་ལ་རྟོག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་དང་འདས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ གཅད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་སྲོག་ནི་ཤར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ལའོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་ཐ་དད་པས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གོ་འཕང་བསྡུས་པའི་ངོ་བོའོ། །མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྲ་བའི་ཆ་གང་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་རླུང་གི་བླ་ན་མེད་ པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས།སྲོག་གི་འཆར་བའི་རིམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་ཡིས་ཉོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ།།སྲོག་ནི་ཐིམ་དང་འཆར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆར་བ་ནི་སྐྱེད་པའོ།
如是直接說明后,為說明命終極數之自性,說"乃至分別",由觀察極其細微之分。
"爾時空分別"即由細微分別諸分無遮二性一切寂滅之相。
"將聞"即將現前。勝瑜伽即勝瑜伽之自性。
何等?為此說"命若住",即命氣空性自性中。
"無上"即由斷除一切顯現故,彼上無他故。
"超越分別數"即離境、時、相故。
其中方位聲說東等境。
時聲即具秋春等時。
分別聲即相,因彼當分別故。
如是即方位、時、分別等,超越彼等即空之義。
"離理相"即非現量與比量所能遍斷故。
"彼命從東"即命是能生。
"融"即如前于彼不可說證悟自性。
"彼"即具識命氣。
"無二"即無差別遍斷故。
"彼性攝"即不可說位攝自性。
究竟位中於任何細分皆不可得之義。
如是以四種義顯示氣之無上相后,為說命起次第,立誓說其支分:"複次我當說且聽"等,配合金剛手聽聞。
"複次"即對前者特殊化。
"命由融與起",起即生。
།ཐིམ་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །སྲོག་ནི་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ནས། དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད་སྐད་ཅིག་ལ་ སོགས་རྟོགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྗེས་ལ་རགས་པའི་གྲངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྟོག་པའམ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྤྲོས་པའི་རྟོག་པའོ། །ཇི་སྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཀུན་ནས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ།།རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་ལོག་པའམ། སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་སྲིད་སྲོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སྲོག་གི་རླུང་གི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ནོ། །རྟེན་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐར་པ་འདོད་པའི་ རྣལ་འབྱོར་པས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་ནས། སྲོག་གི་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བཤང་སྒོ་གསང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཤང་སྒོ་ཡང་ཡིན་ལ་གསང་བ་ཡང་ཡིན་པས་ན་བཤང་སྒོ་གསང་བའོ། །དེ་དག་གི་དབུས་ནི་བར་རོ། །དེར་གནས་ པས་ན་དེ་ལ་གནས་པའོ།།མིང་ནི་མ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཀྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལས་མ་ལུས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་ནས་སོ། །ཆ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་ཡང་ཡིན་ལ་ ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ཆ་ཆེན་པོའོ།།ཆེན་པོའི་སྒྲས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་འདི་ལ་གསུངས་ཏེ། གང་ཡང་བཤང་སྒོ་དང་གསང་བའི་དབུས་སུ་གནས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མ་ལུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། གང་གི་ཕྱིར་དབུས་ནི་དོན་མེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་མན་ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།གསང་བའི་མདུད་པའི་གནས་སོ། །བཤང་སྒོ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཁའོ། །དེ་དག་གི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དུ་ གྲགས་པ་དེའི་དོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་རྣམ་ཤེས་དང་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའོ།
融即滅。
命即與"當說"相連。
如是顯示立誓說已,為說時之決定,說"乃至剎那等證"等。
剎那即不可說自性。
不可說后粗數究竟分別,或有無戲論分別。
"乃至"即時至何時。
"一切"即一切種。
"未寂"即未轉或非斷。
"爾時命"即彼時命氣住處即依處。
依處非識,何以故?為此說"欲解脫瑜伽者"。
如是說時決定已,為說命生自性,說"大便密"。
大便亦是密亦是,故名大便密。
彼等中即中間。住彼故名住彼。
"名為未生"即說未生,因離生滅故,及從一切心界中生,由此說一切所生。
"大分"即分亦是大亦是,故名大分。
大聲即說此離生滅性,即住大便與密中間,如何生一切,以何故中無義,故由諸佛後續密續教言說,即密結處。
大便即金剛口。
彼等中間即中,離一切自性俱生處之義。
非如是,即成就世間所知彼義。
"彼亦離識"即以何故於離一切自性處全無所謂識。
無識亦如何安立。
།རྣམ་པར་ ཤེས་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་གང་དུ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ།།དེ་ལྟར་གང་ཞིག་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་གནས་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ལུས་ནི་བདག་ མེད་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་བདག་མེད་པའི་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ཡེ་ཤེས་ལུས་ནི་བདག་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཆ་ཆེན་པོ་ཡི་བདག་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེར་ནི་སྲོག་ནི་སྐྱེས་པ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མཆོག་གི་དབང་ ཕྱུག་གི་བདག་མེད་པ་ལས་མཆོག་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ།སྲོག་གི་སྒྲས་ནི་མཆོག་དགའ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་སྨྲའོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་སྲོག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ སོ།།མཆོག་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པའི་མཁན་པོའོ། །གཞན་དག་ནི་བཤང་སྒོ་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་འབྲེལ་པའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ནི། ཆོས་འབྱུང་གི་དབུས་སུ་གནས་པའོ། །མིང་ནི་མ་སྐྱེས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཆ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངལ་གྱི་རྩའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ཆེན་པོའི་རི་བོང་གིས་མཚན་པའི་ངོ་བོའི་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་རྩའོ། །རྣམ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མ་འགྲོགས་པས་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ནོ།།ཡེ་ཤེས་ལུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་དེའི་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བར་མ་དོའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་ནོ། །བདག་མེད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་གནས་པ་པོ་བདག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེར་ནི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་རྩ་ལའོ། །སྲོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པའི་ངོ་བོ་སྲོག་གི་རླུང་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། ། སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ནི་ལུས་བླངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
無分別識為何於一切空性智慧之處,凡其所在,一切皆以理而有其自性。
如是離二分別之處,超越智慧身。
是故說"智慧身無我",即真實無我處。
是故"智慧身無我"即是"大分無我"之意。
"彼處命為勝生"即彼勝自在無我中勝為最勝,命聲即勝喜,以能養一切故。
有說為阿賴耶識。"
諸有情"即有命者皆為有情。
"說為勝"即成就無上義,此乃喜光鬘論師所說。
他人說"大便密"即住于般若相應中間,即住於法界中間。
"名為未生"即未生,因是一切分別對治故。
"大分"即胎脈自性大分兔相本體依處故。
"彼亦"即法界脈。
"離識"即常不與彼相應故為無情自性。
"智慧身"即於事物雖無外境,然有其顯現識之自性。
或說為中陰本體與識相應故具智慧身。
"無我"即無勝住者我等故。
"彼處生"即於法界脈。
"命勝"即以識乘自性命氣顯現善不善業力故。
"生"即以胚胎等體而生之義。
"諸有情"即諸受身者。
།མཆོག་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར སྲོག་འཆར་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།དེ་ལས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྲོག་གི་རླུང་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །ཐོག་མར་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་ནི་ དང་པོའོ།།འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེར་མེར་པོའི་གནས་སྐབས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལའོ། །སྐྱེས་པ་ཡི་ནི་ངོ་བོར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་གནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་རྩའི་གནས་ལའོ། །ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཐོབ་པ་ལས་སོ། །རླུང་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལས་སོ། །མེ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྱུང བའོ།།ཆུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཤེར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ལས་སོ། །ས་ནི་སའི་ངོ་བོ་སྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་སོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་དག་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ བཞི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལས་སོ།།ཕུང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་རྣམས་ལའོ། །འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དབང་པོའི་རླུང་དང་ལྷན་ ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ།།དེ་ལས་རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལས་སོ། །རང་བཞིན་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གྲངས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ལྷག་པའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ།སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཅིག་ཅར་ཡང་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"說為勝"是因為即便由於彼彼業力而與非正法相應,也不捨棄自性的緣故。
如是顯示命氣本體后,為說由此又生蘊等,故說"識性依"。
此即依于命氣中陰有之本體。
"最初於四大"中,最初即為第一,四大即胚胎等階段的四大種。
"成生之本體"即生起自性之義。
"于自處"即未生脈處。
"融入"即成昏-迷之義。
"從識"即從次第成熟獲得。
"生風"即五蘊自性之風相。
"從彼"即從風。
"生火"即生起暖性相。
"水"即濕性自性。
"將生"即將產生。
"從彼"即從水。
"地"即地之本體堅性相。
"將生"即產生。
"從彼等"即從四大種圓滿成熟諸階段。
"蘊"即於五者。
"生"即產生。
"是故"即從五蘊相。
"諸處"即眼等內處與根風俱。
"從彼識自性等"中,"從彼"即從內處境所差別。
"自性等"即與三智慧俱而生自性,為顯數故說"過百零八",如前所說。
"次第"是表示,有時也會同時生起之義。
།དགའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་བྱེད་མཁན་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རྟེན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུས་གསུམ་ དུ་སྤྱོད་པའི་ལས་སོ།།དེ་ཡང་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་མཆོག་དགའོ། །དེ་བས་ན་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་བཞི་པོས་སྲིད་པའི་རྟེན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ བྱ་བ་སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རང་གི་གནས་གསུམ་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ།།རང་གི་གནས་ནི་བདག་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ལུགས་འདིས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་ པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་།རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་སྲོག་ལས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐིམ་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་གནས། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ལའོ། །ཐིམ་ནས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པར་འགྲོ་བའོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །དགའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་བྱེད་ པའི་མཁན་པོ་ནི།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་དང་པོར་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིམ་ནས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་འགྲོ་བ་གཞན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་གསལ་བ་སྤྲིན་གྱི་སྒྲས་ཁྱབ་པའི་ཆུ་འཛིན་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ རྣམས་མ་ལུས་པའི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱབ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་བའོ།།རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བྱེད་པ་རྩོམ་པ་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རླུང་ཆེན་ པོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འཆི་ལྟས་བྱུང་བའི་རྗེས་ལའོ།
喜光鬘造者如是說:所謂"識性依",是指識性具有三空之相。
因為依此而生,第一是無明相,第二是心所。
如是三空之相於三時中執行。
彼亦具三現本性,因為是三現本性,故一切事物的本性即勝喜。
因此,以內在本性,由四大分別有依智慧,即是將堅性等執著為自性后,融入於三自處。
自處即稱為無我之位。
"從彼"即從彼因之義,應知依此次第將生起大種等三智慧、自性及顯現。
如是以四種義顯示從命氣生起之次第后,為廣說彼融入次第,故開始其支分:
"如其生時如是住",即大種、蘊、處等如何生起,如是于彼即風性中。
"融入而去"即趨向收攝。
"自性"即由業習氣力。
喜光鬘造者說:"如何"即以何種方式最初生起。
"如是"即以彼方式融入。
因為彼等無有他趣,如同變化明顯、雷聲遍滿的雲團以云聚遍滿虛空本性后即于彼融入。
"自性彼"即自身之義。
如是說明彼作用開始后,為廣說以彼融入之本性,故說"生傲慢大風",即在月日死相生起之後。
།རྒྱགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །ཉོན་མོངས་ཡིད་ནི་སྐུལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བག་ཆགས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐུལ་བ་ སྟེ།སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འགྱུར་བའི་རླུང་ལྔ་པོར་སྟོབས་ཆུང་བར་བྱས་ནས། རིམ་གྱིས་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྟོབས་ཐོབ་ནས་ནི་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།སྡུད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ངོ་བོ་སྟོབས་ཐོབ་ནས་སོ། །དེ་ལས་རྒྱགས་པ་ཆུ་ཡི་རླུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རྒྱགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཟབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའོ།།ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྡུད་བྱེད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །རིམ་གྱིས་ལུས་ཆེན་སྒྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་བཅོམ་པར་བྱས་ནས་སོ། །ལུས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བས་འདོད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་རྒྱགས་པའི་ཆ་ནི་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །རྒྱགས་པའི་ཆུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིམ་པ་ གང་ཞིག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་སྐྱེས་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལས་རླུང་གི་བཏང་བཟུང་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །རྒྱགས་པའི་ཆ་ནི་ཟ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱགས་ པའི་ཆ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དེ་ནས་ཀྱང་ནི་རླུང་མི་སྡུད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་གནས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རླུང་ངོ་། །ཁྱབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བའི་རྒྱུས་པའི་མཚམས་ལ་གནས་པའོ། །སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་བར་མ་དོར་རླུང་དང་ལྷན་ཅིག་ཅུང་ཟད་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་ཀྱང་མི་ཟད་བཏང་བཟུང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །དྲག་ཤུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ།
"生傲慢"即下行風之本性。
"令煩惱意激發"即由自身習氣和異熟力激發識,與"收攝諸處"相連。
使與處同時執行的五風力量減弱,漸次吞噬之義。
若問做了什麼?為此說:"獲得力已即勝利",即在收攝階段獲得收攝諸處本性之力后。
"從彼傲慢水風"即平住風之本性。
"生傲慢甚深故"即下行風之本性。
"甚深故"即于收攝諸處已作所作。
"亦能收攝諸蘊"即五蘊。
"漸次大身響"即摧毀其力后。
"大身"即遍滿一切身故欲求。
"從彼生傲慢分"即上行風之本性。
"傲慢水"即平住風之本性。
"收攝諸大種已"即地等。
"如其次第"即以此前所生次第而作收攝之義。
"從彼出現風之放持"即命氣風之本性。
"出現"即于死亡階段。
"吞噬傲慢分"即傲慢分是上行風。
"此後亦不收風"即此是住處色蘊之風。
"遍滿"即遍滿一切身聚。
"細微"即住于細微脈間。
"遮蔽"即因與中陰風稍許相混故。
"從彼亦不盡放持"即命氣風之本性。
"猛烈"即因吞噬遍行風故。
།རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་ པར་བྱེད་ཅེས་པའོ།།སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་བའི་ཕུང་པོ་དོར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལས་སོ། །བསྒྲིབས་ནས་དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གི་བར་མ་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའོ། །བེམས་པོ་སོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་མ་དྲན་པས་སོ།།བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ཞིམ་པ་དང་མི་ཞིམ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དག་པའི་ཆ་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་རིམ་པ་གཉིས་ བསྒོམས་པ་འམ།སྔགས་དང་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པ་དང་། འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲུག་གི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་སོ། །དག་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འབྲེལ་པའོ། །དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སོ། །མ་ སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ།།མཆོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མཚོན་པས་སོ། །དེ་ལས་ཐིམ་པར་འགྱུར་བའི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་སྟེ། རླུང་གི་ངོ་བོ་མཚོན་པས་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ།།རྣམ་ཤེས་དང་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་ ཏེ།འདིར་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིམ་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཤད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བར་མ་དེའི་གནས་ སྐབས་སུ་དེ་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྲོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ལའོ། །ཐིམ་ཞིང་འཆར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཡོངས་སུ་ ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།
"識"即中陰識。
"遮蔽"即遍行。
"剎那"即從捨棄此蘊的剎那。
"遮蔽已彼處由識"即命氣風遮蔽中陰識。
"離開昏沉"即由往昔業力不憶前世故。
"昏厥"即由香與臭習氣力如乘轎之義。
"遮蔽清凈分"即瑜伽士修二次第,或修咒與風之真實性,以及修習入出息六種隨念。
"清凈分"即月日關聯。
"清凈"即以圓滿清凈心性為表徵。
"未生智慧"即本初未生法性之相。
"最勝中勝"即以命氣風表徵識之本性。
"從彼融入命"即與識俱,以風之本性表徵而表識之本性。
"與識相應"即命氣風繫於識之法性故。
此亦將於第三十四品"收攝空行母"中自行解說,此處僅略示一分。
如是廣說融入次第之本性后,為說攝要故說"如是說",即以前說之理。
彼即于最勝瑜伽士,于中陰階段,以彼為前行之本性故。
"命"即于命氣風。
"融入與顯現"即于遍不知階段,生滅生起之本性。
"如其所是"即以如住本性。
"遍知"即應知。
།བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། རིགས་པ་གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔར་བཤད་རིགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་བར་མི་འགྱུར་བ། དེ་ལྟར་རིགས་པ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། ། བཤད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ལུས་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུད་ལེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད པའི་རིགས་པས་སོ།།འཆི་མེད་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལུས་སོ། །ལུས་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་ གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ནས། དེ་བཤད་པའི་དགོས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩོད་པ་ཅན་གྱི་དུས་འདི་ལ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་ ཐུང་བ་ནི་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་དུ་ཐུབ་པ་སྟེ།དེ་ལ་ལོ་ལྔ་བཅུ་ནི་མཚན་མོ་གཉིད་ཀྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ནི་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔས་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་ཐུང་བ་ཞེས་ བསྟན་ཏོ།།ཚེ་ཐུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མི་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་མི་ཤེས་པའོ། །ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཚེ་ཐུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འབད་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་སོ།།བརྟན་པའི་ལུས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པའི་ལུས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པའོ།
"由上師傳承次第而生"即由上師傳承次第而生之義。
如是以三種義顯示詳說融入真實之次第后,為說成就金剛身之理,立誓說明其支分:"當說其他道理"等。
如前所說道理眾生不死,"其他道理"即對瑜伽士而言之殊勝者。
"說"即當說。
"為成就金剛身"即成就所說之身。
即以採精修煉方便之義。
若問由此何為?故說"為此由何",即以成就金剛身之理。
"不死身"即上說之身。
"勝身"即具殊勝色相形狀。
"獲得"即得。
"功德所依"即因為是善根向上增長之因故。
立為"功德所依"。
如是顯示立誓說已,為說其說之必要故,說"由何"等。
於此諍訟時期,由於眾生壽短僅及百年,其中五十年為睡眠夜晚所耗。
二十五年為童年少年階段。另二十五年亦不能圓滿聞思修。
故說"壽短"。
由壽短眾生。
"無盡"即不知盡。
因無聞思修之機會故。
"是故"即因壽短者少許亦不能成就,是故"以一切精進"即以極大精進。
"當成就堅固身"即能獲得所依身等。
།བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་བཤད་ པའི་དགོས་པ་བསྟན་ནས།དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམས་ཞུ་བ་པོའི་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞུ་བ་པོས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོའོ། །ཞུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ བྱས་ནས་ཤེ་ན།དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་སོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་གཙོ་བོའོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།ཕ་རོལ་བྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ཞུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འཆི་བ་མེད་ཅིང་རིགས་པར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཆི་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། ། རིགས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག་གོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཞུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང པ་ཉིད་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་དགོངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ།དེ་ལ་བོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་མཛོད་ཅིག་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་དོན་ཉིད་དུ་ཞུ་བ་པོའི་བྱ་བ་བརྗོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཉིད་བྱ་བ་ཀུན་བསྒྲུབ་གོ་འཕང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བྱ་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དག་ བསྐྱེད་པ་བཟོད་པ་མི་ནུས་པའོ།།གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུག་པའི་གནས་སོ། །བརྟན་པའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོའོ།
"成就"即生起之義。
如是顯示其說之必要已,為說請問者之事,
"作禮"即金剛手請問者。
"薄伽梵"即六如來之體性。
"請問"即作祈請之義。
若問作何?故說"作禮已",即以身等門作禮繞行等。
"怙主"即五佛之主尊。
"勝智"即自性光明之相。
"瑜伽真實"即雙運真如。
"到彼岸"即獲得究竟之義。
若問請問何事?故說:
"無死及道理"。
"無死"即具上說之相。
"道理"即何等瑜伽。
"如何真實獲得"即以何方式無顛倒性而成。
"由此請問"即與後文相連。
"大悲金剛薩埵"者,金剛即空性,薩埵即所思,此即金剛薩埵,對其稱呼者即如是稱。
"大悲"即三種大悲之義。
"如是薄伽梵請為開示"即請明示。
"薄伽梵"即稱呼。
如是說請問者之事已,為顯薄伽梵之事業,其支分入于薄伽梵語者,說"爾時"等,即祈請之後。
"金剛薄伽梵"即第六如來之相。
與"彼真實成辦一切事業位"相連。
一切事業即世間出世間等不能忍生。
"位"即住處。
"堅固身"即上說之體性。
།མ་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕམ་པར་མི་ནུས་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ ངོ་བོས་སོ།།དེ་ཉིད་རྣམས་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ། ཚེ་ནི་ཐུང་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚེ་ཐུང་བ་ རྣམས་གསུམ་གྱིའོ།།སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྒྲུབ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་ཐུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚེ་རིང་བ་ནི་འོས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་འདི་ལས་སོ།།ཚེ་རིང་བ་ནི་གོང་དུ་བརྟན་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོས་པ་ནི་རུང་བར་བྱའོ། །དགེ་བ་ཡིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ དང་བཅས་པ་བརྗོད་ནས།དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་བོ་ནི། དེ་ལ་ཐོག་མར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒས་པ་མེད་པའི་ལུས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཐོག་མ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུའོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུའོ། །བློ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལྕེ་ནི་རྐན་གྱི་དབུས་བཞར བ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྐན་གྱི་ཕུགས་སུ་ཞུགས་པའི་ལྕེ་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེ་དེ་ལའོ། །ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོད་པར་བྱའོ། །རང་གིས་བཟླས་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ ནས་ཤེ་ན།དེའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་བཅས་ནས་སོ། །ཡང་དག་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འགོག་པའི་རྣམ་པའོ། །རྗེས་དྲན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"無敵"即不能被非時死所勝。
"真實"即無顛倒之體性。
"決定諸真實"即,真實是具佛相之特殊聞思修相而決定,此為其義。
其因由所說:"以壽短"者,即三種短壽。
"諸有情"即三界所攝諸者。
"所成義"即具佛性相。
"不能成"即因壽短而不能圓滿。
壽長則適宜。"是故"即由此因。
壽長即上說安住堅固之相。
適宜即應當。
"善意瑜伽者"即善行之修行者們,此為其義。
如是說薄伽梵語入門之因由已,為廣說彼義,其支分內自性瑜伽之體性,說"其中首先",以成就無老之身故首先即最初。
與"成就內自性"相連。
不依外緣故為內自性。
"善慧"即于彼成就而善巧。 若問何等瑜伽?故說"勝",勝即成就最勝士夫義。
云何?故說:"舌抵上顎中",即將舌置於上顎深處。
"于彼"即于彼舌。
"語"即文字自性。
"誦"即安置。
以自誦相而且應出聲誦。
若問作何?故說:"結跏趺坐已",即作安樂因已。
"真實瑜伽"即心行止息之相。
"應憶念"即應作之義。
།སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེར་རོ།།དབུགས་ནི་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རང་གི་ཁར་ནི་དགག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྐན་གྱི་གནས་སོན་ ཟླ་བ་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བའི་རྣམ་པའོ། །བཞུ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེའུ་ཆུང་གི་སྦྱོར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྕེའུ་ཆུང་ གི་སྦྱོར་བས་ཞུ་བར་བྱས་ནས་སོ།།རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་འབབ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །བཏུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་མྱོང་བར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་སྒོམ་པ་པོའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟའ་བ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དུས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཚོད་མཐར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་རྗེས་ལའོ། །ཇི་སྲིད་ཐུན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་ཐུན་གསུམ་པ་རྫོགས་པའོ།།མི་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་མི་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྲིད་སྔགས་ནི་བཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནང་གི་བཟླས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འགོག་པ་སྒོམ་པ་ པོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེའི་ལུས་ནི་བྱེད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་སྔགས་བཏུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྡེ་ཚན་གཉིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ཡིག་ལ་ལྟོས་ནས་ཀའི་ སྡེ་ཚན་པས་སོ།།གསུམ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ག་ཡིག་གོ། །དབྱངས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀ་ཡིག་དང་བཅས་པ་སྟེ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཙམ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། ཡིག་ཡང་དག་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེག་དྲག་གཉིས་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཿཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ བཟླས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཚིག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་དྲན་པར་བྱའོ།
"鼻尖"即世俗之鼻尖。
"氣不出"即修光明點之體性。
"不作"即非所作。
若如是,則當作何?故說:"自口中應止",即由自己。
"上顎處月輪",即菩提心月相。"
融化"即以小舌相應。
云何?故說"咒瑜伽",即與將說之咒相連之義。
以小舌相應而融化。
"以風瑜伽"即以下行風降流相應。
"飲"即嘗甘露。
"勝瑜伽"即最勝修行者。
意為不執著外在飲食。
"恒常"即至將說之時際為止之義。
如是示自性已,為說時之決定,故說"夜半時分終",即午夜之後。
"乃至一時"即第三時圓滿。
"不動"即不作他想而不動搖之義。
"爾時誦咒"即以內誦自性之體。
"瑜伽者"即修心行止息者之義。
"金剛身即作者"即令身堅固之義。
如是示時決定已,為說彼義攝咒故,說"第二類"等,即依元音字而屬於迦類。
"第三"即字母嘎。
"具元音"即具迦字,意為非僅輔音字。
"具正字"即具二點。
如是則成"嘎哈"。"
誦咒"即以內在自性語或意念誦。
།ཡན་ལག་མ་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲོག་ནི་འགུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགུགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྟན་པའི་ལུས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ནང་གི་བདག་[(]ཀྱི་ཉིད་[,]ཉིད་ཀྱི་[)]་སྦྱོར་བ་བསྟན་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་བདུད་རྩི་བདུན་བསྟེན་པ་བཤད་པ་ནི། རྫས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ངེས་པར་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལྔ་པའི་རིམ་པ་བསྐྱེད། །ཅེས་བྱ བ་ནི་རྩ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བའི་བདུད་རྩི་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྔ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ། གོ་རིམས་ཀྱིས་འོངས་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྔ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་། ཁྱི་དང་། བ་ལང་དང་། སྐྱེས་པ་ལྔ་པོའི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་ སོགས་པ་ལས་འབྱུང་བའོ།།ཇི་སྐད་དུ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །བརྟེན་པའི་ལུས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །རྟག་ཏུ་ཐར་པ་དོན་གཉེར་བས། །གང་གིས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །གླང་པོའི་རྫས་དང་རྟ་ཡི་རྫས། །བ་ལང་ རྫས་དང་ཁྱི་ཡི་རྫས།།མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་བཞིན་རྫས། །རྫས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ལྕགས་ཀྱི་ཕྱེ་མར་བཅས་པ་དང་། རང་གི་དྲི་ཆུ་དང་བསྲེས་པ་བསྐོལ་ནས། ལྕགས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་ནས་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་ འགྲོ་བས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་སུ་རྡུལ་དང་ཁུ་བ་བསྲེས་པར་བྱས་ནས།བདུད་རྩི་བདུན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ཨ་རུ་བ་རུ་ར་དང་བཅས། །དེ་བཞིན་སྐྱུ་རུ་ར་དང་ནི། །ལྕགས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་བཅས་པ། །རང་གི་ཆུ་དང་ཕྱེ་མར་བཅས། །བཙུན་མོའི་ཁུ་བ་ཉམས་ དགའ་བ།།དེ་བཞིན་ཁུ་བས་ཀུན་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཡང་དག་བསྒྲུབ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཟླས་པ་རྫོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟླས་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ལུས་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལས་སྲོག་ཆགས་ལྔའི་ཡན་ལག་ལས་སོ།།དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕགས་ཀྱི་དྲི་མ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ལའོ།
"支分無損"即氣與咒無別之義。
"攝命"即攝取菩提心而成就堅固身之義。
如是以三種義示內自性相應已,為示外相應故,說彼支分七甘露依止: "亦當常依止諸物",即必須依止。
"生起五真實次第"即從五脈所生五甘露自性。
五真實大誓言自性諸次第,即依次獲得。
或者五真實即:象、馬、狗、牛、人五者心界等所生。
如《不二月密點》云:"
複次今當說,成就所依身,
常求解脫者,何能速成就。
像物及馬物,牛物並狗物,如是人之物,物亦如是說。
" 或者,
三果及鐵粉,與自身小便相混煮沸,置於五金性器中,
先作凈化等,于其中央混合塵液,當成就七甘露。
如大續部云:"
阿如跋如羅俱,如是及於廬胝,並及鐵之粉末,自水及粉相合,
妃子美妙精液,如是遍以精液,瑜伽自在正成,當得金剛之身。"
是故"咒畢已"即咒誦究竟。
"恒常"即一切時。
"從身所生"即從自身五生物支分。
"無垢"即離鐵垢等過失。
།ལྕགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་དང་དངུལ་དང་ཟངས་དང་ལྕགས་དང་ཁབ་ལེན་ལྕགས་རྣམས་བསྲེས་ནས་བྱས་པའི་ སྣོད་དུའོ།།གཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞག་ནས་སོ། །དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་འཆར་ཀའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྕགས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣོད་གཞག་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྣོད་དེ་ལའོ།།བཙུན་མོའི་ཁྲག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བྱུང་ངོ་། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་དང་བཅས་པའོ། །བླུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྲེ་བར་བྱས་ནས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདུད་རྩི་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔའི་སྟེང་དུ་རྫས་གཉིས་དང་བསྲེས་པ་ཡིས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་གས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་པ་བརྗོད་ནས། བསྟེན་པའི་དུས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཉལ་ཀར་ཡང་ནི་ དེ་འཐུངས་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོད་ལའོ། །བདུད་རྩི་བདུན་གྱི་ངོ་བོའོ། །འཐུངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏུང་བར་བྱ་བའོ། །ཚེ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྟེན་པའི་དུས་བསྟན་ནས། སྔགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཨོཾ་ཨཱ་ཧཱུཾ།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་ལན་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་བདུན་བྱས་ནས་སོ། །བཟླས་པ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་བདུན་པོ་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་བརྗོད་ནས། ཕྱག་རྒྱ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལག་གཡས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལག་པ་གཡས་པས་སོ། །རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་དན་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱིབས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་བཀབ་ནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕགས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣོད་ལའོ། །སྣོད་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ངོ་བོས་མཛེས པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡི་གེ་བརྒྱ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ས་མ་ཡ། མ་ནུ་པཱ་ལ་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔགས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཙང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པར་བྱ་བའོ།
"五金自性"即金、銀、銅、鐵、磁石諸金屬混合所制之器。
"持"即放置。
持續多久時?為此說"直至日出時",即從午夜后直至日出時分。
"然後"即在放置五金性器之後。
"于彼"即于彼器。
"妃血"即女人之自然。
"大樂"即具菩提心界。
"注入"即混合。
"常"即反覆。
"勝"即離外物之相故。
"七甘露"即於五甘露之上加入二物混合。
"勝"即以五甘露成就方便儀軌成就故。
如是說依止五甘露已,為說依止時故:"于臥時亦飲彼"即初夜時。
七甘露之體性。
"飲"即應飲。
"壽命增長"即長久住世增長之因。
如是示依止時已,為誦咒故,說"咒王嗡阿吽",即三字。
"彼后七遍"即作七遍。
"誦"即為凈化七甘露而誦。
如是誦咒已,為示以手印為先而凈化故,說"右手",即以右手。
"以勝幢莊嚴"即具三幡手印形相。
"覆彼"即於五金性器。
"妙器"即以珍寶體性莊嚴故。
"百字"即"嗡班雜薩埵薩瑪雅,瑪努巴拉雅"等。
"以咒"即為護持意義故。
"當凈化"即遣除不凈分別。
།ལན་གསུམ་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱང་བ་བརྗོད་ནས། དེའི་ཡན་ལག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་སྦྱངས་པའི་རྗེས་ལའོ། །བུད་མེད་གཞོན་ནུའི་ནུ་ཞོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི མོའི་ནུ་ཞོའོ།།ནུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུ་མ་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པས་སོ། །མཁུར་བ་བཀང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁ་བཀང་བར་གྱུར་པ་ན་དེ་ལྟར་བཏུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩི་བདུན་ཟ་བའི་དུས་ལའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མོའི་དེའིའོ། །བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་ བའོ།།སྦྱིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །མར་དང་བསྲེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་དང་བསྲེས་པའོ། །འབྲས་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཡན་ལག་བརྗོད་ནས། རྫས་གཞན་གྱི་ངེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མ་ཤ་དང་ནི་ཁ་ར་དཀར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་མ་ཁ་ར་དཀར་པོ་དང་བཅས་པའོ། །འཇམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བའི་ནུ་མ་ལྟ་བུའི་རྒུན་འབྲུའོ། །རའི་འོ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རའི་འོ་མའོ། །ཏིལ་རྣམས་ཆ་མཉམ་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིལ་དཀར་པོ་དང་ཆ་མཉམ་པར་བྱས་ནས་སོ། །མོས་པ་ཡིས ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཤིན་ཏུ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་སོ། །ཉལ་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོད་ལའོ། །དེ་ནི་བཟའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲེས་པའི་ངོ་བོ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཟའ་བར་བྱའོ། །བཟའ་བར་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་ལ་ཡང་ངོ་། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ རིམ་པས་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ནས། དེ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ པར་བྱ་བའོ།།སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགེགས་པའི་ཚིག་གོ། །སུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཀུན་ལ་དང་པོར་འབྱུང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལའོ།།དང་པོར་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ།
"三遍"即僅以誦三遍之意。
如是說以手印為先而凈化已,為示其支分故,說"其後"等,即以百字咒凈化之後。
"少女乳汁"即人女之乳汁。
"乳"即從乳房所出。
"滿腮"即如何令口滿而飲。
"其"即食七甘露之時。
"其"即人女之彼。
"食"即食用。
"佈施亦"即應佈施。
"和酥"即與酥混合。
"米生"即殊勝之食物之意。
如是說其支分已,為示其他物之決定故,"摩沙及白糖"即白砂糖。
"柔軟"即如牛乳般之葡萄。"羊乳"即羊之乳。
"諸芝麻等分作已"即與白芝麻等分。
"敬信"即以極大精進。
"臥時"即初夜時。
"彼食及"即以混合體性自身應食。
"施食"即亦予他人。
"勝"即以凈化等次第生起故。
如是以六種義示外相應已,為攝彼故,說"如是理",即如前所說之理。
"勝"即殊勝。
"知已"即應知。
"不應說"即不應宣說。
"不應"即遮止語。
"于誰"即于不具誓戒者之意。
何等之理?為此:"一切初生"即一切是於世間等事物。
"初"即最初。
།འབྱུང་བ་ནི་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཏེ། དེ་མེད་པས་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བས་ནི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའོ།།སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མོད་ལའོ། །རབ་ཏུ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གོང་བུ་བསྟེན་པས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རོ། ། བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་ལུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པའི་ལུས་ལའོ། །འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །བཅུད་ཀྱིས་ལེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། བཅུད་ལེན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅུད་ལེན་མཆོག་གི་ངོ་བོའོ། །སྲོག་འགུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་རང་གི་སྲོག་དུས་རིང་པོར་གནས་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བརྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །རབ་ཏུ་འབད པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་སོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་དོན་སྒྲུབ་པ་པོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟན་པའི་ལུས་བསྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་འདི་ཙམ་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་ལུས་སྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་བརྗོད་ནས། དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒས་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །སྲིན་ནད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཕྲ་མོའི་ནད་ལས་སོ། །ནད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །སྙོམ་ལས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་མེད་པའོ། །ལྐུགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་པའི་མཚན་ཉིད ཅན་ནོ།།ཀོ་ཀམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བད་ཀན་ནོ། །རླུང་མཁྲིས་སོགས་ནད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསལ་བའོ། །ནད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་འདུས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །འབྲས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕོལ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲུམ་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཤུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤང་ ལམ་གྱི་ནད་དོ།།གཡའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡའ་བའོ། །འབྲུམ་ཕྲན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲུམ་བུ་ཕྲ་མོ་མེད་པའོ།
"生起"即具生起性質,因無此則任何都不能成就故。
"寂靜"即以不生貪慾等故。
"悉地"即大手印之相。
"剎那"即其時。
"善施"即施予之意。
依止丸藥能獲得世間與出世間悉地。
"六月"即至彼時之終。
"依止"即修習。
"何者"即修行者。
"金剛身"即如金剛般堅固之身。
"成"即成就。
"彼"即瑜伽士。
"精華"即因為是甘露之體性故。
"勝精華"即勝精華之體性。
"攝命"即動相之自命長久住。
"勝"即為獲得殊勝悉地之因。
"應依止"即應修習。
"精進"即以猛利精進。
"大手印義修行者"即以成就堅固身為先,於此生中修成雙運相之大手印故。
如是僅以此說金剛身成就之理已,為示其果故,"無老"即不衰老。
"無蟲疾"即內在之微細病。
"病"即粗重體性。
"無懈怠"即無懶惰。
"無啞"即具心所思維相。
"痰"即痰。"無風膽等病"即已除。
"病"即三者和合所生。
"痔"即痔等。
"瘡"即麻風變化之體性。
"痔瘡"即大便道之病。
"瘙癢"即瘙癢。
"無小瘡"即無微小瘡。
།མཛེ་ནད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཛེ་རིགས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །མཚན་པར་རྡོལ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤང་ལམ་གྱི་ནད་དོ། །དུང་དང་ཀུནྡ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་གང་ལ་ཡོད་པ་ དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་ནི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་ལྟར་འབར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་མདོག་ཅན་གྱིས་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགུགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགུགས་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མ་འཆད་པར་རོ། །རིག་པ་འཛིན་པའི་བུ་མོ་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་རིག་པ་འཛིན་པའི་རིགས་ལས་འབྱུང་བའོ། །མཆོག་ནི་མདོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་དགའ་བའོ། །བུ་མོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཙུན་མོ་རྣམས སོ།།མཛའ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་མདོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱི་དངོས་གྲུབ་བོ། །ལྷ་རྣམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་ན་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་གནས་པ་རྣམས་སོ།།སེམས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའོ། །ཕྱག་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པའི་ཞིང་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཆོད་པར་བྱ་བའོ། ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པོས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རེ་རེ་ནས་དྲི་བའི་ལན་འདེབས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བརྗོད པའི་ཕྱིར་རོ།།རྩ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། རྩ་དང་འཁོར་ལོའི་རིམ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འདྲི་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ།
"麻風病"即十八種麻風。
"無生瘡"即大便道之病。"
如螺貝與白蓮"即具有如是身者稱為如是。
"具吉祥"即吉祥為身光之相,具此者稱為如是。
"如瞻部河金般光耀"即以金色莊嚴之意。
"攝受"即攝受。
"彼"即修行者。
"恒常"即相續不斷。
"持明勝女"即從持明種姓所生。
"勝"即以色相等令人悅意。
"女"即妃眾。
"大愛"即壽命圓滿與色相圓滿。
"彼"即精華成就。
"諸天"即住三十三天處等諸天。
"諸瑜伽士"即依咒門行持而住者。
"思維"即可意。
"禮敬"即因為是一切眾生之師故。
"供養"即因為是供養田故應當供養。
"應修習"即應當修習。
"恒常"即一切時。
"成"即將成。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造《極顯甚深義》中第十六品廣釋。
如是以十六品隨順大瑜伽續,顯示逐一問答后,今為隨順瑜伽母續宣說問答故。
顯示脈等差別后,為說脈輪次第時分境之問答故,開示第十七品,其開端即"爾時"等所說,是在第十六品解釋之後。
། གཞན་ཡང་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པས་ཐ་དད་པའོ། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། གྲངས་དང་གནས་རྣམས་བསྡུས་པ་ཉོན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གྲངས་ནི་བགྲང་བ་སྟེ། གནས་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་བསྡུས་པ་ནི། གྲངས་དང གནས་རྣམས་བསྡུས་པ་སྟེ།བསྡུས་ནས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའོ། །རྒྱས་པར་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱོད་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ནི་རྩའི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བས་ཏེ། དེས་སོ། །ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། མན་ངག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི མིང་གི་སྒོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་རྩའི་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། རླུང་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། མེ་དང་། ཆོས་དང་། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་སོ། །བཅུ་དྲུག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་རྣམས་ལས་སོ་སོར་འབྱུང་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལའོ། །ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཐའ་ཡས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། ལྷ་མོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ། །བཤད་པར བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བཤད་ནས། འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་རྩ་རྣམས་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་ནས་མིང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་གནས་པའི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདབ་མ་དྲུག་ནི་ཟུར་དྲུག་རྣམས་སུའོ། །གནས་པའི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམས་གནས་པའོ། །རླུང་གིས་མཁའ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོགས་སུ་འགྲོ་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ།
"複次聽聞"即相對前文而言有所不同。
"諸脈"即住于輪中者,與"聽聞數量與處所總攝"相連。
數即計數,處所六處之總攝即數量與處所總攝,總攝后為一百二十九。
廣說即七萬二千脈之意。
"汝聽"即世尊金剛手作意聽聞。
因此說"以輪數之差別",即以六輪之數為脈之本性差別,以此。
"如是"即無顛倒性,因具口訣故。
"殊勝稀有"即因非凡夫境界,從名門中無疑了知故。
如是顯示其開端后,為直接顯示脈數,故立誓說明其支分,說"於六輪"等。
即以大樂輪、風輪、受用輪、火輪、法輪、化輪之差別。
"十六依"即因從四大種各自生起四種自性故。
"于身"即一切眾生身。
"天宮殿"即因是無量佛、天女、菩薩、忿怒尊之所依故。
"如其處"即依六輪。
"如理"即欲說如其安住之本性。
"當說"即當宣說。
"總攝"即完全攝集。
如是說明立誓后,為以輪差別總攝宣說諸脈名故,說"風輪所住脈",即風輪。
六瓣即六隅。
"所住脈"即諸脈所住。
"風行虛空"即因具有橫行本性故而行於虛空。
།རླུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི ཕྱིར་རོ།།འདབ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབྱིབས་ལའོ། །མེའི་འཁོར་ལོ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་འཁོར་ལོའི་མིང་ཅན་ལའོ། །རྩ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རིམ་བཞིན་འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་དྲུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྩ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་སོ། །ཡང་དག་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལའོ།།གནས་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །རྩ་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྲོག་གི་རྩ་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་ འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྤྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །འཆད་པར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་གནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ རྟེན་ལའོ།།རྩ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ནས་སོ། །རིམ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱིའོ། །བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་གྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྩ་རྣམས་སུ་ནི་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མང་བ་དང་ཉུང་བ་དང་གྲངས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་བསྟན་ནས། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ དག་ཏུ་ནི་རྒྱས་པར་ཡང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་དཔལ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་། རླུང་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
"風"即因風之本性故。
"三瓣"即其形狀。
"說火輪"即名為火輪者。
"三脈"即三種脈。
"次第生起"即因將以後面將說明的次第立即宣說故。
"受用輪亦"即具有受用六味之自性。
"脈亦十六"即依將說明之理。
"當說"即當宣說之義。
"法輪"即執持一切法之自相者。
"八處"即以八時分清凈故。
"遍一切脈"即因遍住一切身故。
彼等即因聞名為命脈故。
"化輪"即因化現眾生界故。
"六十四"即以六十四支分清凈故。
"當說"即宣說。
"大樂大輪"即頭部世俗心月之所依。
"三十二脈"即以三十二時辰清凈。
"說"即宣說。
"總攝"即總攝一切。
"次第亦"即數量。
"一百二十九"即六輪之數量之義。
"于諸脈中如實說"即所說。
"如實"即因離多少與數量故。
如是顯示輪之差別總攝后,為說廣說故,"於他處廣說"即廣大吉祥虛空平等續中。
"七萬二千"即以月、日、風行故。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།ཇི་སྐད་དུ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལེའུ་སུམ་ཅུ་པ་ལས། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ པོའི།།རྩ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་།སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི། །རྩ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི། །ཁྲག་ནི་རྒྱུ་བར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཉི་མ་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིན་ཅན། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི། །རྩ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ངོ་ མཚར་བའི།།རླུང་ནི་རྒྱུ་བར་ཤེས་པར་བྱ། །རིམ་གྱིས་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ངེས་པར་བརྗོད་པ་འབུམ་སྡེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་དུའོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །རྩ་གནས་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའི་ གནས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ།།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །འཆར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་དུའོ། །ཉུང་ངུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉུང་ངུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྙིང་པོ་ལ་ནི་སྙིང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་ རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སོ།།སྙིང་པོར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུས་ལྷག་པའི་བརྒྱའི་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་རྩ་རྣམས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྨིན་མའི་དབུས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྨིན་མའི་དབུས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའི་གནས་སོ། །རླུང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་རང་ཉིད་ཀྱང་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རླུང་ཆེན་པོའོ། །དབྱེ་བ་འཁྱིལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་དང་ར་དག་གིས་སད་པར་བྱེད་པས་ན་དབྱེ་བ་ སྟེ།རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་སོ། །དེ་འཁྱིལ་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་འགྲོ་བས་ན་བྱེ་བ་འཁྱིལ་པའོ། །མི་བཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེས་བསྐུལ་བའི་དུས་སུ་དྲག་པའི་ཕྱིར་མི་བཟད་པའོ། །འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོར་འཕྲོས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་རང་གི་གནས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ འཛིན་པའོ།།རྟོག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་དུས་ལ་བདག་གིས་ལས་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་མེད་དོ།
如是說道,將在第三十品中說明: 二萬四千脈,恒時稀有之菩薩,隨順一切樂。
二萬四千脈,恒時稀有之血液執行當知,具太陽生起之自性。
二萬四千脈,恒時稀有之氣息執行當知,此出自次第廣續。
所謂"十萬部決定說"即在虛空平等續中。"說"即宣說。
"分別脈處差別"即以彼彼處所數量分別。
"如實"即以無顛倒之本性。
"生起"即宣說。
"於此"即於此中。
"因少數故"即以少數之因。
"于精要中精要"即從七萬二千數量之本性。
"說為精要"即以六輪差別超過一百二十九之數量。
如是顯示廣說后,以輪之差別廣說諸脈即:"住眉心"等所說。
"住眉心"即風輪之處。
"大風"即因風行故為大,且自身亦因風之本性故為大風。
"分別旋轉"即因被阿字與囕字喚醒故為分別,即背部方向。
彼旋轉即周遍轉行故為分別旋轉。
"猛烈"即因火催動時猛烈故為猛烈。
"執持"即因執持流散於頭部之菩提心界于自處故為執持。
"無分別"即于彼行來等業時無有我當作業之分別故為無分別。
།གང་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་འབབ་པས་ཀུན་ནས་གང་བའི་ཕྱིར་གང་བའོ། ། བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མིང་གིས་བསྟན་པའོ། །བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གིས་སོ། །རླུང་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོར་སོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨའི་འདབ་མ་གསུམ་གྱི་དབྱིབས་ཅན་ལའོ། །རྩ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་འཁོར་ལོའོ། །འདྲེན་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འོག་གི་ཆ་ལའོ། །བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །དྲི་མ་བྲལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབར་ཞིང་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟི་བརྗིད་འབར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་པོ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལམ་ནས་རོ་མྱང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་ཕྱིར་གང་བའོ། །གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་དབྱིབས་ཀྱི་རིམ་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་རྩའི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་ཤུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤུགས་ཀྱིས་འབབ་པས་ན་ ཡང་དག་ཤུགས་སོ།།ཤིན་ཏུ་ཤུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པར་འབབ་པས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་བཟང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཟང་པོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བཟང་པོར་འགྲོ་བའོ།།སྟོབས་ཆེན་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བཟོད་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། མཛེས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་དུས་གཉིས་ལ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨའི་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱགས་པའི་རྟགས་ནི་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱགས་པའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྒྱགས་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།
"圓滿"即于智慧次第時菩提心相續流注而遍滿故為圓滿。
"說"即以如是名稱顯示。
"顯示"即以名稱。
"從風生"即達到風輪之義。
"三角"即具三瓣蓮花形狀。
"三脈"即三種。
"火輪"即火輪。
"在引導下"即在受用輪下部分。
"所說"即極為著名。
"離垢"即因無煙等垢故離垢。
"光明"即因燃燒光明之相具威光熾燃故。
"圓滿"即因從受用輪道嘗味而圓滿滿足故為圓滿。
"三種"即三種。
"次第"即以脈形次第之義。
為顯示化身輪脈名故,說"正勢"等。
因正確菩提心以勢力流注故為正勢。
"極勢"即因較彼更勝流注故。
"極善"即具足令滿足之善者即稱為彼。
"善行"即善即智慧火與菩提心行故為善行。
"大力"即因於因位與智慧次第時菩提心往來具大力故。
"大不堪"即因於續次第時成為智慧火所依故。
"大妙"即因於二時極為可欲故。
"前生"即依阿字本性而得生故。
"驕慢相"即因菩提心相而成為驕慢相故。
"驕慢分"即因生起塵故。
།རྒྱགས་པའི་ཆུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱགས་པ་མྱོས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས མྱོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་འགྱུར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱགས་པའི་རླན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བརླན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱགས་པ་འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་བརྟན་པ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩུབ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མེས་རེག་བྱ་རྩུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཁའ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁའ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །འབྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གླང་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱིབས་ཀྱིས་ཐུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབུགས་མི་བདེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཡའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡའ་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཁའི་གདོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཡན་ལག་ནི་རྟགས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདབ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི དབྱིབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཟ་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་མང་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཟད་སྒ་སྒྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཁྲག་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསོད་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨའི་ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ བའི་ཕྱིར་རོ།།རྡུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱིས་རླུང་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་རྡུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབྱངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཉིས་ལ་ཡང་རང་དང་འོས་པའི་སྒྲ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབྱངས་སྐྱེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲིན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔོན་དུ་རྟག་ཏུ་བས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་ཅན་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡོང་བུ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་པདྨ་ལ་སྡོང་བུའི་རྣམ་ པར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"驕慢水"即因生水故。
"驕慢醉"即因貪慾等獲得其他狀態故。
"驕"即因菩提心醉故。
"驕慢隨順"即因為世俗大樂之變化故。
"驕慢濕"即因常為菩提心潤濕故。
"持驕慢"即因具持堅固精液之本性故。
"粗"即因智慧火觸粗故。
"空生"即空為大樂虛空,生即行故。
"象"即因形狀短故。
"氣不適"即因生智故。
"癢"即因生癢之果故。
"空行"即因住于金剛虛空故。
"支分口面"即口為菩提心,支分即具何相者稱為彼。
"翼"即因其形狀故。
"食者"即因作諸多事業故。
"無盡聲響"即因遮蔽智慧火故極無盡故。
"有髓"即因堅固本性血流故。
"殺者"即因隨阿字行故。
"塵"即因業與風正相應故為塵性故。
"音"即因於二時作自相應聲故。
"音生"即因阿字成就一切聲之本故。
"云"即因常為智慧火前行所蔽故。
"水鳥"即如具蓮者遍及菩提心故,如是亦因不為心界分別所染故。
"有莖"即因住于臍輪蓮花莖相故。
།སྔོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་བའི་མདོག་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡུད་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུད་ཙམ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུད་ཙམ་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གདོང་ངོ་། །དབྱུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དབྱུག་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དྲང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དབྱུག་སྙེམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུག་པ་ལྟར་སྙེམས་པ་དྲང་བའི་རྣམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྙིང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་རང་དང་འོས་པའི་ཁམས་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་ཀྱི་ལྟོ་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡུད་པའི་དབྱིབས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཚིགས་ཀྱི་མགོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་མདོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་ཀྱི་ཚད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུ་བུའི་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ རྣམ་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚིགས་ཀྱི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་མདུད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་ཀྱི་གདོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པའི་གདོང་ངོ་། །ཚིགས་ཀྱི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་ཀྱིས་ ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་བར་དུ་མདུད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དུལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུལ་བའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པས་དེ་ཨའི་ཡི་གེ་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟི་བརྗིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་མེའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་སྲེག་པའི་དུས་སུའོ། །དུལ་བའི་སྙེམས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨའི་ཡི་གེ་དུལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུན་འཕྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུན་པོ་ཐམས་ཅད་འཕྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུན་འཕྱང་དགའ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆུན་འཕྱང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུན་འཕྱང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུན་འཕྱང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཨ་ཡིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེ་སྡུག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྲང་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཕྲུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཡང་དེ་བཞིན་དུའོ།
"青"即因具煙色故。
"剎那"即因銳利故。
"剎那生"即因從剎那阿字相生故。
"向後看"即因向下行故為顛倒面。
"杖"即因如杖極直相故。
"杖慢"即具如杖般直慢相者稱為彼。
"舊"即因一再流動自相應界故堅固故。
"節腹"即因具節形故。
"節頭"即因具節相色故。
"節量"即因環形相故。
"降伏他"即因遍降伏他相故。
"節處"即因緣三脈結而住故。
"節面"即結面。
"節光"即如是于瑜伽師明顯故。
"遍節"即因間間為結遍滿故。
"調伏"即因風行故。
"調行"即以調伏體性盡諸分別故,彼行於阿字故。"威光"即因依智慧火光而住故。
"無垢"即咒焚時。
"調慢"即因依阿字調伏體性具慢故。
"垂纓"即因諸纓下垂故。
"垂纓喜"即因喜于脈體性垂纓體性故。
"垂纓女"即垂纓作者與阿字同爲苦樂無別故。
"蜂"即具心界體性者稱為彼。
"童子"即亦如是。
།ཕྲུ་གུ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲུ་གུའི་ངོ་བོ་སེམས་ཉིད་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ན་གནས་པའི་རྩ་རྣམས་ལ་སྟེར་བས་ན་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ། །འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འགྲོ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་མའི་གདོང་གི་རྣམ་པ་ཡོད་པས་ན་ལོ་མའོ། །ལོ་མའི་མགྲིན་པ་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ལོ་མའི་མགྲིན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རབ་མཆོག་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྫས་རབ་མཆོག་ཏུ་བྱས་ནས་སོ། །རབ་གསལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་པར་དག་ པས་སོ།།དེ་ལྟར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །ཡང་ན་རྩ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །བདུད་རྩི་མཆོག་གིས་ཡོངས་སུ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གསུངས་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཅོད་པན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་ པའི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོ་བོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱན་མའི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ཆེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་མའི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེར་དགའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་དཀར་མོའི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།མྱོས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོལ་མའི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རིགས་པ་འདིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སུའོ། །སྙིང་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་ལའོ། །པདྨར་ཡང་དག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལོངས་སྤྱོད་ འཁོར་ལོའི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ལོངས་སྤྱོད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྩ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་རོ་དྲུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ པའོ།།གྲངས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲང་བའོ།
"施童子"即思及童子體性心性住于秘密輪之諸脈而施故。
"行"即因極行故。"葉"即因有葉面相故為葉。
"葉頸"即如是具葉頸者稱為彼。
"最勝女"即將心物作為最勝故。
"極明"即因令智慧火明顯故。
"六十四"即因六十四枝清凈故。
"如是說"即依前說理。
或者依止六十四脈之六十四阿里迦里而說義。
"住于臍輪化輪"易解。
"遍滿勝甘露"即因遍滿菩提心故。
宣說法輪諸脈名:"寶冠"即因有寶生佛種子故。
"大蓮"即無量光佛種子。
"大金剛"即因不空成就佛種子故。
"大力"即因有身種子故。
"大頭"即因有眼佛母種子故。
"大聲"即因有無我母種子故。
"大喜"即因白衣母種子故。
"大醉"即因度母種子故,以此理。
"於法輪中"即中央。
"心"即心處。
"住于蓮"即住蓮之義。
為顯示受用輪諸脈名,說"受用女"等,應知十六脈義即依十六元音。
"住受用輪"即于喉處受用六味。"數"即計數。
།བཅུ་དྲུག་ཏུ་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་རྩའི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྟེང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་སྟེང་ནི་མགོ་བོ་ལའོ། །རིམ་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་ ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཉིས་འགྱུར་དུ་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ངེས་ཚིག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། །མན་ངག་གི་ཁྱད་པར་གཞན་གང་ཞིག་ཡོད་པ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱ་ཆེར་མ་ བཤད་དོ།།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་ནི་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདིས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་གནས་ལའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེར་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱིས་རྒྱུན་འཛག་པས་སོ། ། ཕྲ་དང་རེག་བྱ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཡང་གདུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་ཅིང་རེག་བྱ་བསིལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྟེན་དུ གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རང་ཉིད་བདེ་ཆེན་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྩ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་དགོས་པའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་དག་རྩ་ཡི་རིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ རྩའི་རིམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྩའི་རིམ་པ་སྤངས་པས་སོ། །བདེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་པ་མ་ལགས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལའོ།
"說為十六"即以十六遷移之分類之義。
為顯示大樂輪脈名,說"其上",其上即于頭部。
"次第"即因依止阿字故。
將十六元音以方便智慧分類而成二倍,隨後應以詞源學解釋。
其他殊勝口訣當從上師口中了知,故此處未廣說。
以"說為三十二"等此理。
"大樂大輪"即頭部處。
"施最勝喜"即因菩提心界相續流注故。
"細及最細觸"即細者從菩提心體性中極能息滅熱惱且具清涼觸故。
"離能取所取"即因無境與有境分別故。
自性所依者所依菩提心趣入即因無分別故。
"自身大樂相"即因是世俗菩提心之助伴故。
"於他等"即于其他諸脈亦施予具世俗自性之大樂之義。
如是廣說輪之分類已,為說以攝要為先之顯示脈之必要,為略說其支分必要之體性,故說"如是正確脈次第"等,即以前說之理。
"正確"即無顛倒。
"應知"即應了知。
"從上師口"即未來時中從金剛阿阇黎口中之義。
若問由此作何,故說"無脈次第",即因離脈次第故。
"真實"即非虛妄。
"蘊等"即于蘊、界、處等。
།མི་འབྱུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཕུང་པོ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་མེད་ནའོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའམ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཐོབ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་ པ་པོས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དགོས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་རྒྱས་པར་ བཤད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་བདག་ཉིད་ལུས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ནི་ལུས་སོ། །མཁའ་འགྲོ་ལྔ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། གནས་སྐབས་ལྔ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པས་དེ་རྣམས་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སོ། །འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་ངོ་བོས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །རྣམ་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟ་ཉིད་ དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་གཟུགས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་ལོང་ལྟ་བུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ལུས་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཏེ།ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་པས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། གདོད་མ་ནས་ཤི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ།མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་བྱ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
"不生起"即不會產生。
"若無蘊"即若無色等五蘊。
"大智慧"即自性光明之相,或無二智慧之自性。
"不能得"即不能獲得。
"瑜伽士"即修習二次第者。
如吉祥喜金剛續中說: "
大智慧住于身中, 遠離一切諸分別,
遍及一切諸事物, 住身不從身中生。"
如是顯示必要之自性已,為廣說此義,故說"五蘊即自身"。
身即身體。
"五空行母極著名"即說為毗盧遮那等五如來之自性,因以五種狀態之體驗次第成就彼等故。
"彼即"即具五智慧自性之身。
"以元素體性"即以地等五大元素之體性。
"為五智慧"即鏡等五智慧之體性。
"安住"即因事物如是安住故。
如是色即毗盧遮那如來之體性,以映象智慧為自性,因勝義中身為影像之體性故。
受即寶生如來之體性,故為平等性智慧之自性,因於三種受中以一相平等故。
想即無量光如來之體性,故為妙觀察智慧之體性,因本來以死亡而行故。
行即不空成就之體性,故為成所作智慧之體性,因了知相應不相應等為善之相而成辦眾生利益之相故。
།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུགས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལུས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱིས་སོ།།རྩའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དཔེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆུའི་དབུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་སྐྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སོ། །ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལས་སྐྱེས་པའོ། །འཕེལ་ནས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོང་བུ་དང་། ཡལ་ག་དང་། ལྕུག་མ་དང་། འདབ་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ འགྱུར་རོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་པོར་རོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་སོགས་ལྡན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་རྒྱས་པའི་རྗེས་ལ་འབྲས་བུ་སོགས་ལྡན་པ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟེར་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ དཔེ་བསྟན་ནས།དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་གི་དཔེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་ཡི་ཆུ་ཡིས་འཕེལ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཆུས་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུ་ དེས་འཕེལ་བ་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ།།འཕེལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །འབྲས་བུ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་ངག་ བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ལྷའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་སོ། །རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོས་འགྱུར་བའོ།
識即不動佛之體性,為極清凈法界智慧之體性,因以自性空性故煩惱分別念不能擾亂之故。
"是故"即因身為五智慧之自性。
"以一切精進"即以不共精進。
"脈輪"即成為五蘊自性之身之所依。
"應尋求"即為尋求大智慧而應修習之義。
如是廣說已,為說譬喻故說"如"等。
"水中"即從水池中。
"樹"即從地生。
"生長"即以具足樹幹、枝條、嫩枝、葉片而圓滿。
"恒常"即極長時間。
"彼具果實等"即樹生長后具足花果等圓滿。
"此必定能予"即因無疑故。
如是顯示譬喻已,為說義故,"如是蘊樹"即具五蘊支分。
"應知"即應以樹之譬喻了知。"以脈水增長"即因以從脈生起之三十二種界水增長故,以彼水增長即為增長。
"增長"即漸次圓滿。
與"予果"相連。
若問如何?故說一切智性之事業:"正"即以無顛倒教授修習之義。
"以天尊相體性"即從將說者。
"諸脈"即于以六輪差別而分之諸者。
"自然成"即以天尊相體性而成。
།ཇི་སྐད་དུ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ པ་ལས།དེ་རྣམས་མིང་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྩ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བརྗོད་པས་སོ། །ད་ནི་རྩ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་མེའི་ དྲོད་ཀྱིས་གདུངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་ནི།རེག་བྱའི་རྒྱལ་མཚན་གཉིས་ཕྲད་པས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རེག་བྱའི་སྒྲས་ནི་པདྨ་ལ་བརྗོད་དེ། ཤིན་ཏུ་རེག་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ངོ་བོའོ། །ལྷག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྲུང་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ནུས་པའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་ སུའོ།།མེ་ནི་ཡང་དག་འབར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་། སྟེང་དུ་གནས་པའི་མེའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ནི་འབར་བའི་རྣམ་པ་འགྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མེའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ འཁོར་ལོའི་འོག་ན་གནས་པའི་མེའི་འཁོར་ལོའོ།།འཁོར་ལོ་མིག་ཅན་པདྨ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབར་བའི་རྣམ་པས་མ་ལུས་པར་དྲོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ རིམ་པ་བཤད་དོ།།དེ་རྗེས་བརྩལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་མི་སྣང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །འབབ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་དྲོད་ཀྱིས་གདུངས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ ཀྱིས་གྲུབ་པས་རྩ་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ།།སྤྲུལ་པའི་སྙིང་པོར་ཡང་དག་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནས་གསང་བའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སོ། །གཅིག་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བསྡུས་ནས་ནི་གོང་ བུའི་རྣམ་པར་བྱས་ནས་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ།།དེ་ལྟར་མེས་ཀུན་ནས་གདུངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། རྩ་གསུམ་གྱི་ཁམས་འབབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་གཉིས་ནི་གཡས་པ་དང་ གཡོན་པའི་ངོ་བོའོ།།ཁའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཁའི་ལམ་ནས་སོ། །འཛག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབབ་པའོ།
如第二十七品中所說:"彼等名當說,彼外諸天尊"等。
如是以四種義攝前行而說示脈之必要。
今為說諸脈生起次第。
其支分為火熱所逼而生菩提心,故說:"觸勝幢二相遇"。
觸字即說蓮花,因極可觸故為勝幢體性。
"余"即所護所成之力。
"爾時"即其時。
"火正燃"即智慧火燃燒之義。
臍中央化輪與上住火輪二者即成就燃燒相之義。
"火輪中"即受用輪下所住火輪。
"輪具眼蓮花等"即以燃燒相遍及一切熱之義。
若問如何行?故說"漸次漸次",此說咒續次第。
"其後修"即為智慧火所燒而成不現故。
"流於彼"即世俗相菩提心為彼熱所逼之義。
"大樂"即以方便智慧力成就而燒脈之體性。
"正得化身心"即從化輪至密輪中央漸次獲得已。
"成一"即因成一味故。
"攝已"余謂成團相而行。
如是說為火遍逼故菩提心體性已,為說三脈界流次第故說"二脈"等。
二脈即右左體性。
"口道"即從自口道。
"滴"即流下。
།ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཉི་མ་ཟླ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །རྡུལ་དང་ཁུ་བ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དག་གོ། །སྐྱེ་གནས་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཕྲད་པའི་དུས་སུའོ།།སྐྱེ་གནས་འཁོར་ལོ་ནི་པདྨའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་འབྲེལ་པའི་རྩ་གཉིས་སྲང་བུའི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །གཉིས་ཀ་འདུས་པས་ཟ་མ་ཏོག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཐབས་ ཤེས་རབ་དང་འབྲེལ་པའི་རྩ་གསུམ་པོ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྩ་དབུས་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་གཉིས་ལ་གཙོ་ཆེར་ཏེ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ པར་བྱ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དབུས་མའོ། །འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་འབབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལས་སོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱའི་དབྱེ་བས་སོ། །གཡོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་རྩ་ལས་སོ། །ཟླ་བ་རྣམ་པར་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བསྐྱེད་པའོ།།གཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་རྩའོ། །ཉི་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་གི་ཁམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁམས་གཉིས་པོ་འདི་ཉིད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་རྒྱུ་བས་སོ། །གང་ཚེ་ཉི་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་ལ་ཉི་མའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཚེ་ཁྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །འགྱུར་བདེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྒྱུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཚེ གཡོན་པའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པའི་རྩ་ནི་ཟླ་བའི་རྣམ་པའོ།།གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེ་ནའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་ལའོ། །ཀུནྡ་ལྟ་བུ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུནྡའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀར་བའོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་རྩ་དག་གོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་གནས་པའོ། །མེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་མེའི་རང་བཞིན་ནོ།
若問是何?故說"日月"。
塵與精液即日月二者。
"于生處輪中央"即所修能修二者相遇之時。
生處輪即蓮花壇城中央與瑜伽母相連之二脈呈桿狀而住。
二者和合如匣子形式而住。
若如是,則方便智慧相連之三脈從何而生?故說"一因中"。
中脈超越一切分別故,較其餘二脈為主,亦為餘者之因。
"知已"即應知。
"彼性"即為主要之中脈。
"果"即由血液精液流下性故為果。
"二種"即以拉拉那與惹薩那之分。
"左"即從左脈。
"月輪生"即生菩提心界。
"右"即右脈。
"日"即從血界所生之義。
此二界即表大樂,究竟成為大樂自性。
"右"即由右行故。
"何時日"即何時成為日之自性。
"爾時血"即方便相。
"成樂"即成大樂之義。
因其成為同類故。
"何時左月"即左脈為月相。
"何時"即何時之時。
"明"即無垢。
"爾時"即于彼時。
"如君達"即如君達花般白。
"樂"即大樂之義。
"彼二"即左右二脈。
"通達"即住于阿瓦杜帝中。
"火"即時火自性。
།ཡན་ལག་ཀུན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། ཁྱབ་ བྱེད་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མེའི་དྲོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་བསྟན་ནས། བར་མ་དོར་སྲིད་པ་འཇུག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྔོན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །རླུང་གི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་བཅས་ པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།བར་མ་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བརྒྱ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤི་བའི་སྲིད་པའི་རྗེས་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་གང་ཚེ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་ཉི་མ་ཁ་ཅིག་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བར་འགྱུར་ནི་དྲི་ཞིམ་པ་དང་། དྲི་ངན་པ་ཟ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཚེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེའོ།།ཕ་ཡི་ཁ་ལ་མཚུངས་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་མ་མཐོང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕ་ཡང་མཐོང་སྟེ། འདི་དང་ལྷན་ཅིག་རོལ་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའོ། །མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་སྐྱེས་ནས་ཕ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ རོལ་པ་བཟློག་པའི་བློས་ཁ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའོ།།དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེའི་ཚེའོ། །ཆགས་པའི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མའི་ཡུལ་ལ་འཁྲིག་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དུས་དེའི་ཚེ་དྲི་ཟ་ལ་སེམས་གཉིས་ལས་སེམས་ གཞན་རྒྱུ་བ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འགྱུར་བའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། དབང་པོ་ཀུན་ཚང་ཐོགས་མེད་ལྡན། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅིང་དྲི་ཟ་བ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་གྲོས་ཏེ། ། འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་རོལ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་གཞན་དུ་མི་ཁྱེར་བ། །དམན་པའི་སྐྱེ་གནས་འགྲོ་བ་ཡང་། །བདག་ལ་ཆགས་དང་ལྡན་པར་སྡུག་།བདེ་བ་དོར་བ་ཐོབ་འདོད་པས། །ཞེས་གསུངས སོ།།ཟླ་མཚན་ལྡན་པའི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཟླ་བ་མཚན་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེ་ནའོ། །རྩ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་མའོ། །མེ་དང་ཉི་མ་འཆར་བ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ནི་དབུས་མའི་རྒྱུ་བའོ། །ཉི་མ་ནི་ཁྲག་གི་ཁམས་འཆར་བ་ ཡོད་པ་སྟེ་འཆར་བའོ།།དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེའི་ཚེ་ནའོ།
"一切支分"即於一切支分共同以總的方式而住,"遍滿性"即為余義。
如是以二種方式說明由火熱生菩提心后,為說中有入有,故說"往業",即由往昔業力。
"風之識"即具風之識,即中有識。
"百道"即死有之後無因何時行。
即中間行數日,輪迴中嗅食香臭。
"爾時"即何時。
"住于父口相等"即見到將生之母后亦見將生之父,不能與此同行。
"不能"即生顛倒心后,對接近的父亦以遮止行為之心近住其口。
"其時"即彼時。
"貪慾所轉"即于母境生欲樂之義。
如世尊所說:"彼時中陰有二心而行其他心,即或與貪俱,或與嗔俱。
" 阿阇黎世親亦云:"
具足諸根無障礙,不退還而食香氣,顛倒智慧欲,於行境遊戲。"
阿阇黎法稱亦云:
"眾生不往他,下劣生處行,
具自愛可愛,舍樂欲得苦。"
"具月經之脈"即具春時即具月經。
"何時"即何時之時。"脈"即將生之母。
"火日昇起時",火即中脈之行,日即血界有升起即升起。
"爾時"即彼時。
།ལྷག་པར་ཆགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱོ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྷག་པར་ཆགས་པས་ནོན་པ་ནི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །གཅིག་ཏུ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གཏོང་བར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ་ཅུང་ཟད་རིགས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ།།རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོ་ལ་དང་ཀཀྐོ་ལའོ། །འདྲེས་པའི་གདོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པའོ། །འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ཕའི་ཁ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་ལ་ མངོན་པར་ཕྱོགས་སོ།།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བའི་བར་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བར་མ་དོའི་སྲིད་པར་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། ས་བོན་འདྲེས་པའི་ངོ་བོས་རྩ་བསྐྱེད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དུས་དེའི་ཚེའོ། །ས་བོན་དུ་ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཕ་མ་དག་གི་ཁུ་བ་དང་ཐིགས་པའི་ངོ་བོ་ལའོ།།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །ས་བོན་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པས་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་ལས་སོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ལའོ། །འབྱུང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲུབ་པ་སྟེ།ཟླ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སོ། །རྩ་ལས་ཡང་དག་འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་རྩ་འབྱུང་བས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པའི་གང་ཟག་གི་ དགོངས་པས་སོ།།འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྣམ་པའོ། །ངོ་མཚར་ཅན་ནི། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་ས་བོན་འདྲེས་པའི་ངོ་བོས་རྩ་འབྱུང་བ་བརྗོད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་འཆོར་བས་རྩ་རྣམས་མི་འབྱུང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །འཛིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར བཤད་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ།།སྲོག་ནི་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་བསྡུས་པ་ནི། ནང་ཉིད་དུ་བཞག་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པའོ།
"殊勝貪著"即與夫共同被殊勝貪著所壓,為他所控。
"一向貪著"即欲施種子。
"最勝"即對將生眾生之生稍有合理故為最勝。
"金剛蓮花"即波羅與迦俱羅。
"和合面"即獲得互相貪著之體性。
"入"即善入。"父口"即向父。
"風"即由業風所推動之中有之義。
如是說明入中有後,為說以種子和合體性生根,故說"爾時",即彼時。"
種子"即父母精滴之體性。
"成"即將生。
"從種子"即由前說中有昏-迷。
"眾生"即入生有。
"生"即成就,謂以十月等次第而成之義。
"是故"即由種子轉變。
"從根正生"即由生眾生根生故。
"正"即由智者意趣。
"果"即化身相。
"稀有"即緣起法性不可思議故極生稀有之義。
"生"即將生之義。
如是說明以種子和合體性生根后,為說由不失菩提心故諸根不生,故說"彼即菩提心",即由二者正合而生。
"執持"即由前說三相。
"命已攝"即命以菩提心相攝,即安置於內。
如是作已,"勝智"即俱生相。
།དེ་ཉིད་མཆོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ།།མཆོག་ཏུ་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །རྨད་བྱུང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ། །ཐོབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདམས་ངག་གི་ངོ་བོ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པས་རྩའི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་གནས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་རྩའི་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་།དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།བཤད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའི་ལུས་ལའོ། །རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བཞིན་དུ་རྩ་རྣམས་ངེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་གོ་རིམས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་ངེས་པའོ། །ཡང་དག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ།།བརྒྱུད་པ་ཡི་ནི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདམས་ངག་གི་བརྒྱུད་པས་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྩོམ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་སྦ་བར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣོད་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །མ་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་སུའོ། །གསལ་བར་མ་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐལ་བ་མེད་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ།
"彼即勝"即義理俱生之體性。
"最勝樂"即大手印之體性。
"稀有壽"即由貪慾行力獲得佛果,此為稀有。
"獲得智"即極了悟。
"智瑜伽"即以教授體性聞等相。
"最勝樂"即世尊相續所具。
"無上"即因此之上無他故為無上。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯明甚深義》中第十七品廣釋。

如是以第十七品說明脈輪次第處所之問答后,今為說當機瑜伽士身中脈聚處所問答,故示第十八品。
首先為示其開端,故說"爾後"等,即第十七品解說之後。
"複次"即較前殊勝故。
"所說"即當說。
"瑜伽身"即修行者身。
"如其次第諸脈決定"及"大樂輪次第諸脈決定"。
"正"即以無倒體性。
"傳承次第生"即由教授傳承而來之義。
如是說明開端體性后,為說彼當秘密,故說"明顯"等,即不應示于非器眾生。
"未說"即不應口說。
"于任處"即於事續等。
"未明說"即未顯示。
何以故?說"為無緣故"。
"眾生"即諸有情。
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དད་པའི་བསམ་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངོ་བོ་འདོད་པའི་བསམ་པ་དང་རྣམ པར་སྤངས་པ་ནི་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྙིགས་མ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་དང་། ལྟ་བ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། བསྐལ་པའི་སྙིགས་མ་དང་ལྡན་པ་ལའོ། །སྣོད་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དུ་བྱ་བའི་བསམ་པས་སོ། །སེམས་ ཅན་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་དོན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་མ་བྱུང་བའི་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྨད་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། ། བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྩོམ་པའི་དོན་བརྗོད་ནས། དངོས་སུ་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་བཤད་པས་གཙོ་བོའི་རྩ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའི་ལུས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་།རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་རིགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པར་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་འབབ་པའོ། །གསལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རྩའི་གཙོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་རྩ་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བརྗོད་པའི་འཁོར་ལོ་ལའོ།།མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ངོ་བོའོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如何呢?為此說"舍離信解諸意樂",即離於殊勝世尊語言生信之體性慾求意樂者,此為其義。
"五濁時"即具壽濁、見濁、眾生濁、煩惱濁、劫濁時。
"欲成法器者"即以成為法器之意樂。
"眾生速得悉地故"即為于現法中獲得大手印果故。
"自生智"即非由他緣所生之自證智。
"稀有"即任運成辦利益眾生。
"當說"為語詞餘分。
如是以二種方式說明開端義后,為直接解說彼故,以說明支分所依體性而示主要脈故。
"瑜伽身"即修行者身。
"大樂"即以大樂位為前導而生故,及自身亦為彼自性故。
"輪"即于大樂輪。
"三十二"為數量。
"稀有"即因能息除熱惱故。
"諸脈"即次第等。
"正"即以無倒體性。
"當說"即如第十七品所示。
"菩提心降"即世俗菩提心月降。
"明"即明顯之義。
如是說明主要脈后,為說彼等以相攝持故,說"彼等"等,即住于大樂輪之諸脈。
"大樂處"即彼所說之輪。
"相"即體性近似之體。
"當說"即應說。
"今"即此時之義。
། ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་སྡེ་ཚན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་གི་གྲངས་སོ། ། ཡ་ར་ལ་ཝ་ཤ་ཥ་ས་ཞེས་བྱ་ནི་ཡའི་སྡེ་ཚན་དང་། ཤའི་སྡེ་ཚན་གྱི་དབྱེ་བས་སྡེ་ཚན་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་དོ། །རིགས་པས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སོ། །བསྡུས་ནས འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བའོ།།གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའོ། །ཡི་གེ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའི་ཡི་གེའོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོའོ། །ཡོངས་ཤེས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཐིམ་ནས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོངས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དོན་དམ་པ་ ཉིད་དོ།།བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་ ཡང་ངོ་།།ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས། སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་འཁོར་ལོ་གསུམ་དབྱེ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤའི་ངོ་བོ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ལན་གསུམ་དུ་བགྲངས་པས་སོ། །གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོའི་གྲངས་དེ་རྣམས་ལན་གསུམ་དུ བགྲངས་པས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་སུ་འགྱུར་རོ།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །སྟོང་དུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའི་གྲངས་སོ། །སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རེ་རེ་ལ་བསྟན་ནས་སོ། །སྤྲོ་བའི་བདག་ ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་སྟོང་ཕྲག་གི་གྲངས་ཀྱིས་ཏེ།སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་རྩ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཞེས་བྱ་བའོ།
"迦遮吒多波類"即為六數。
"也啰拉嚩舍沙娑"即也類和舍類之分為二類,如是為八。
"應以理了知"即應了知為攝一切法蘊之體性。
"複次"即彼八類。
"攝入"即包含而入。
"一"即阿字之體。
"唯字"即表法性。
"彼亦"即阿字型之字。
"寂"即一切寂滅之體。
"遍知"即與真如無別。
"于菩提心"即勝義不可壞之體及世俗。
"融入"即為攝入故。
"舍離一切分別已"即勝義即是分別對治。
"一切樂之基"即世間及出世間之處。
"勝"即無上。
"離知與所知諸相"即因解脫能取所取故。
"恒時"即於三時中。
"一切自性"即於一切身中。
如是以彼等相門示攝持已,為說彼等開展次第之自性決定故,說"由彼分三輪",即以阿迦遮吒多波也舍體八脈之分,於三輪成二十四。
彼等亦由身語意三分,計數三次。
"三"即彼二十四數計三次成七十二數。
"明"即明顯。
"彼"即七十二。
"分別為千"即百之十數。
"各別"即于每一脈示。
"開展自性"即以千千之數,即七十二千為諸脈之數。
།རླུང་དང་མཁྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་སྔར་གསུངས་པའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་སྤངས་ནས།ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཆོས་དང་། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོ་བའི་ རིམ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་དང་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྩའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། ། ལྷའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྩ་སོ་སོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རེ་རེའི་གྲངས་ནི་ལྷ་རེ་རེའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་ཡིས། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་ཏེ།མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་སླར་ཡང་བསྡུས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྩའི་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དེའི་རྗེས་སུའམ།སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་སོ། །སྡོམ་སྦྱོར་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའོ། །རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་འགྲོ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ ལ་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དུ་བསྟེན་བྱས་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་འབྲེལ་པ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་རེ་རེ་ལ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་།ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཆ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྟེང་གི་རྩ་བ་ཡལ་ག་མགོ། །ལུས་ནི་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ།
所謂"風與膽"等,是以風、膽等三界之分,於前所說三輪中,除去大樂輪,以受用輪、法輪、化身輪之分成為七十二千。
"大瑜伽續"即是指吉祥密集等續之義。
如是以開展次第示彼等之天體性已,為說彼等天之體性故說"手印瑜伽"等,即為事業手印之體性故。
"勝與彼性"即是殊勝真如之自性。
于脈門中緣彼。
"天之次第"即是七十二千天之體性。
"彼之相"即是相。
"各別脈"即每一脈數是每一天之體。
因此說"由分別"。
"應知"即應了知。
"從上師口"即從具相金剛阿阇黎口中,即是指未來時之義。
如是示彼等天之體性已,為說彼等之複次攝要故,其支分脈之攝要:"從彼"即其後或七十二千數。
"攝集"即攝要。
"以理"即緊接所示。
如是七十二千趣入七十二。
彼等之脈即成三十二。
為示彼義故說"互相依止",即由互相關聯。
為示彼義故說"於三十二脈",即以每輪四輪之數。
"勝"即以八識聚及八時之分。
"明"即因是大樂輪之分故明顯。
如說:"上根枝葉頭,身即說為樹。"
།རྣལ་འབྱོར་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྒྲུབ་པ་པོའི་ལུས་སོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྨད་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བར་བྱ་བ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་ ཉེ་བར་མཚོན་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཕྱེ་བས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའོ། །ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའི་ཁྱུ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ།།དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་ངོ་བོའི་རྩ་བ་བཤད་ནས། བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་ སོགས་པ་བཞིའོ།།དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔའོ། །དབང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ཚིགས་ཐམས་ཅད་དང་རྒྱུས་པའི་མཚམས་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པའོ། །སྒོ་ནི་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔུང་པ་དང་། ཉེ་བའི་དཔུང་པ་དང་། བརླ་དང་བྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་རྣམས་སོ།།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དབྱེ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྣང་བ་ཡི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའོ། །ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་ལ་སྤྱན་ མ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིའོ།།ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ལ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དོ། །ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ལ་སོགས་པ་ལ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྲོ་བོ་ བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།སྡུད་པས་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་ཡང་ གསུངས་ཏེ།གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"瑜伽身"即是修行者之身。
"勝"即殊勝,因為能攝集其他諸法故。
"三十二脈"是以四輪之分。
"稀有"是因為能攝所攝故。
若如是,瑜伽士如何表示呢?
為此說"由三十二字分別",即由十六元音以方便智慧分別開。
"得"即是所得。
"以勝瑜伽"即是修行者中最勝者們。
"常"即一切時。
如是解說所依之體性根本已,為說所依壇城之解釋故,其支分略說:"蘊及界"等,即識蘊等五蘊。
"界"即地等四大。"境"即色等五境。"
根"即六,包括身體一切關節和一切筋脈交匯處。
"守護門"即以肩、近肩、大腿、小腿等分類的十忿怒尊。
"三十二分自性"即具三十二自性。"
顯現"即所依之相。
如是五蘊即五佛。
地等四界即觀自在母等四天女。
諸境即色金剛女等五尊。
眼等五根即地藏等八菩薩。
身體支分等即閻魔敵等十忿怒尊,總攝即三十二尊自性之壇城。
"勝"即因是智慧自性故。
如是以開展次第示所依壇城已,為說其廣釋故說"身之宮殿",因為具相瑜伽士是所依之體性故。
།ཇི་སྐད་དུ། གྲུ་བཞི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི། །ཚངས་པའི་གནས་བཞི་གྲཝ་རྣམས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ངོ་བོ་ལུས་སོ། ། ནང་བཞུགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའོ། །ལྷ་མོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་ལྔའོ། །རྒྱལ་སྲས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ བརྒྱད་དོ།།ཁྲོ་བོ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲོ་བའི་རིམ་ པས་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པར་བྱས་ནས་སྡུད་པའི་རིམ་པས་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྒྱལ་སྲས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །ནང་དུ་མི་ སྣང་བར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་སྡུད་པའོ།།འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཁྲོ་བོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གཞན་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་སའི་ སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་བསྡུས་པས་འགྲོ་བ་སྟེ།ཡུལ་ཅན་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྡུས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་སོ། །ས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མོ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་ པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལས་སོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བའོ། །འཁོར་རྣམས་ནི་གཙོ་བོ་ལ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་མོ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་པོའོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔ་ལ་སྟེ།ཆོས་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བསྡུས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ པར་འགྲོ་བའོ།
如所說:"四方即四聖諦,四梵住即諸角。"等等。
"彼自身"即是宮殿體性之身。
"內住"即內中行持。
"如來"即五佛。
"天女"即觀自在母等。"
色等"即境之五天女。
"佛子"即地藏等八菩薩。
"十忿怒尊"即閻魔敵等。
"安住"即于自身。
"彼自身"即以清凈次第。
"勝"即因為是殊勝相故。
如是以二種義開展次第解說所依壇城已,為以攝集次第示現彼故,其支分自性即"忿怒尊及佛子",即閻魔敵等及地藏等菩薩。
"內不顯現"即內攝。
"趣入"即將趣入。
因為忿怒尊與菩薩于利他無差別故。
"諸佛子即諸天女",即地藏等八位於色金剛女等境天女中攝入,因為諸能取者攝入身內故。
"攝已"即略攝。
"地等"即從界天女觀自在母等四尊。
"彼"即色金剛女等。
"趣入"即攝已趣入。
因為眷屬攝於主尊故,及同爲天女故。
"彼等"即四界天女。
"於五如來"即於五佛,因為法性與諸法無差別故。
"于身語意金剛,彼等亦"即五如來。
"攝三身等"即攝入趣入。
།གཏི་མུག་གི་རིགས་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནང་དུ་སྡུད་པའོ། །གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ལ་ལས་ཀྱི་རིགས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པའི་དབང་གིས་ཕྲག་དོག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ མཆོག་གཅིག་པུ་དེ་ལ་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པའོ།།གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲིབ་མའི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རིགས་ལའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཐིམ་ནས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་ནས་སོ།།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་ལེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་རྣམས་ལས་གྲོལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་ བའི་རྟེན་ལའོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོའོ། །ཉམས་མྱོང་ཙམ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཡི་གེ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཙམ་རང་གི་སེམས་སོ། །ཡི་གེ་ ཙམ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་སྟེ།ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཡི་གེ་ཙམ་ནི་ཐིག་ལེར་ཐིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཙམ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའོ། །ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་དང་རིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོའོ། །སྒྲ་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྲག་ཅའི་སྒྲ་དང་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ།།ཐིམ་ནས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བའོ། །སྒྲ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཕྲ་བ་ལའོ། །འོད་གསལ་བ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལའོ། །འོད་གསལ་ གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོའོ།།ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོའོ། །སྤྲོ་བ་དང་བསྡུས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བསྐྱེད་པ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་ པའི་རིམ་པས་དེའི་བཤད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོའོ།
愚癡種姓攝入寶生佛中。
因為愚癡與我慢是一性故。
欲貪種姓屬於事業種姓。
因為由貪著力而生嫉妒故。
"即于彼唯一勝真實性亦"即身金剛等三。
"唯一"即影像種性之體性大持金剛種性。
"勝"即超越一切戲論。
"真實性"即無造作自性。
"融入"即攝入。
"寂靜"即因作善妙故。
複次云何?故此"解脫諸所取能取",因為離顯現性故。
"一切樂之基"即無漏樂所依。
"勝"即因無學故為無上。
"彼亦"即持金剛體性。
"唯經驗"即由自心。
"唯文字"即唯經驗相之自心。
"唯文字"即阿字型性,與"將融入"相連。
"唯文字融入點","唯文字"即阿字型性。
"點"即細微及具智慧性相不可言說。
"彼亦"即點之體性。
"于聲"即如回聲般自性光明。
"融入趣入"即攝入趣入。
"唯聲"即更細微。
"于光明"即離一切戲論之空性真實性。
"光明果位"即光明體性。
"真實"即無顛倒體性。
"開展與攝收相"即因離自生滅相故,以彼彼相而證悟故。
如是以攝收次第示現其解說自性已,為說彼之名相故,說"識",即自性光明之體性。
།དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་ དོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། རིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །དོན་དམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། མཆོག་གི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རང་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་བཟློག་པས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ།།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞི་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ཉིད་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པས་སོ། །དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བཞི་པའི་ངོ་བོའོ། །བདེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པའོ། །བཞི་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་དགའ་ བ་བཞིའི་ངོ་བོའོ།།གོ་འཕང་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སོགས་མིང་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་དབྱེ་བས་སོ། །གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །གོ་འཕང་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་ པའི་དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་གའི་རྣམ་པས་སོ།།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་ ནས།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་ནས་རྫོགས་པ་ནི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་འདི་ཉིད་ལས་བསྟན་པའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
因以自性相知一切故稱為識。
"法界"即諸法界,已了知種性。
"勝義"即因是殊勝智慧境界故,因是殊勝士夫義故,因是自身大利故。
"大樂"即因遣除一切苦故是勝義菩提心相。
"解脫所取能取"即因無境根顯現故。
"菩提心"即因是三身相菩提境界故。
"無垢"即因煩惱所知等故。
"金剛薩埵"即顯現空性真實性之相。
"大寂"即因本來寂靜故。
"無二智"即說彼自性瑜伽故。
"稀有"即無勤入眾生利故。
"第四灌頂"即第四灌頂體性。
"樂"即以喻門表示。
"第四喜"即義俱生相四喜體性。
"勝果位"即因是無學道相故。
"以如是等名差別"即以名分別。
"所說"即所述。
"勝果位"即薄伽梵體性。
"以開展攝收分別"即以二相。
"如實"即以無顛倒體性。
"次第"即以次序。
如是以二相攝收次第說所依壇城。
如是說所依壇城已,為說攝要故,說"如是生起圓滿",即於此品中所示。
"從上師口"即應由阿阇黎了知之義。
།རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རང་གི་རིག་པར་བྱ་བའོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཆད་པས་གཅིག་ པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་པོའི་ལྷག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །། དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་རྩ་བསྡུས་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་ནས། ད་ནི་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་སྐད་ཅིག་འགག་།མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ།།བརྡ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་བརྡའི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་པ་སྐད་ཅིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་འདེབས་པར་རྩོམ་པ་དངོས་སུ་དེ་བཤད་པར་རྩོམ་པ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ སྨིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་འཇོམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་སོ།
"自證"即因非語言境界故是自所證知。
"勝智"即因以正在修習故成為殊勝智慧之因故。
"寂靜"即因外在戲論寂滅故。
"無二相"即因斷除差別顯現故唯余法界一性故。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯甚深義》中第十八品廣釋。
如是以第十八品說瑜伽士身中脈收攝境界之問答已,今為答種種等剎那境界之問,開示第十九品並著手造作,說"爾後"等,即在解說第十八品之後。
"複次"即因對前觀待有差別故。
"種種等剎那滅"與"相"相連。
"相"即種種等剎那不共真實性趣入。
"如標幟"即自相應標幟體性。
"正確"即以無顛倒體性。
"如實聽"即以專一性而聽聞。
"彼性"即以世俗勝義相之義。
如是開始答種種剎那境界之問,正式開始解說彼,說"種種相"等。
"種種相"即因擁抱親吻等相故。
"成熟"即因以彼無顛倒體性受用樂智故。
"摧毀"即因樂見體性故。
"離相"即因斷除貪離貪故。
"四"即以四相。
། སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ངོ་། །རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སླར་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་རོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འདོད། །ཅེས བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འདོད་པའོ།།འདི་མན་ཆད་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་གཞུང་མདོར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་གཞག་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པས་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །དགའ་བ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དགའ་བ་བཞི་པོ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇུག་པར་ བྱེད་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལུགས་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་ལྟོས་པས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་ལས་ཟློག་པ་དག་གིས་སོ། །ཇི་ལྟ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་ བསྟན་ནས།དངོས་སུ་དེ་བཤད་པའི་ཡན་ལག་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་བདེ་བ་དང་པོ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དགའ་བའི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གཉིས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྔ་མ་ལས་ལྷག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དགའ་བྲལ་ཞེས་བྱ་གསུམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"剎那"所說即是剎那體驗事物等之名稱。
"分別后復說"即以諸分類而說。
"今"即現在。
"顯現種種欲求"即欲求大樂。
此下為第十九品終末之略文,故此安立。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯甚深義》中第十九品廣釋。

如是以第十九品說示種種等剎那境界之問答已,今為說喜等分別境界之問答故,開示第二十品,
首先為顯示彼之著手,說"爾後"等,即在解說第十九品之後。
與說四喜相相連。
四喜即具將說相者。
相即趣入自體性。
若問如何,故說"順行",即以四輪觀待順行逆行二者。
"如實"即以無顛倒體性。
"如次第"即如其次第。
如是顯示彼之著手已,依下行支分正式解說彼,為顯喜等分別故,說"喜樂為初",即以稍許樂性為喜體性。
"勝喜為第二"即因較前殊勝性故。
"離喜謂第三"即因離貪體性故。
"第四說俱生"即因斷除三種喜故,因非造作體性故。
། ཇི་སྐད་དུ། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། ཅུང་ཟད་བདེ་བ་དགའ་བ་སྟེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག་།དགའ་བྲལ་ཆགས་པ་བྲལ་འགྱུར་ཏེ། །བཞི་པ་འདི་རྣམས་དང་ནི་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པས་དགའ་བ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་དགའ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་སུ་ཨའི་ཡི་གེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གྱེན་དུ་རྒྱུ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ དགའ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷ་མོའི་ས་བོན་མཆོག་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་དགའ་བ་བྲལ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་དྲུག་ ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དེའི་ཡུལ་ལ་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་སྔར་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་ཧ་ཡིག་གི་དབྱིབས་མི་ཤིགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཉིད་ ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ལུགས་བཟློག་རིམ་པ་ཞེས་སུ་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་པ་འདིས་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་རིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ལུགས་ལས་བྱུང་བའི་རིམ་པས་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྗེས་ལུགས་འབྱུང་བཤད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོ་རིམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །བདེ ཆེན་འཁོར་ལོའི་སྤྱི་བོ་ལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་རླུང་གི་འཁོར་ལོའི་མཐར་ཐུག་པ་ལའོ། །དེ་ནི་དགའ་བར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་གདུངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུ་བར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་དེ་ལས་འཕོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ།།ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་མེའི་འཁོར་ལོའི་མཐར་ཐུག་པར་མཆོག་དགའོ།
如是說,《喜金剛續》中說: "稍許安樂即為喜,殊勝歡喜更勝彼,離喜即是離貪著,第四即離此諸相。"
如是略說已后,為以逆行次第說喜等差別故,說"化輪喜"等。
以喜聲說者,因為是菩提心所依之中央有字母阿故,及因上行攜帶菩提心故。
"勝喜住於法輪"者,因為彼處有如來與天女種子之勝體性等故,及如前行進攜帶菩提心故。
"受用離喜"者,因受用六味故,于其境生喜與離喜,如前得菩提心故。
"俱生與大樂"者,即大樂輪之俱生體性,因彼有字母"哈"之不壞形相故,及因自身與菩提心和合而體驗殊勝樂故。
"說為逆行次第"者,即以前說此次第說示逆行相非次第自性。
如是顯示逆行次第喜等差別已,為顯順行次第彼差別支分體性故,說"其後當說順行",即次第體性。
"于大樂輪頂"者,即三十二瓣風輪究竟處。
"彼即說為喜"者,因智火力所融之菩提心界從彼流出故。
"彼即"者,即其後。
"受用"者,即受用輪十六瓣至火輪究竟處為勝喜。
།མགྲིན་པ་ལས་ལྷག་པའི་གནས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ཅུང་ཟད་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བྲལ་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་དེ་འཐོབ་པས་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་དག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ཐ་མལ་པའི་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་དགའ་བྲལ་གྱི་གནས་སྐབས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནས་གསང་བའི་བར་དུ་ཐོབ་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གདམས་ངག་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་རིམ་པས་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ལྟ་དང་འགུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་ཕ་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་ལྟ་བ་ནི་མཐོང་བ་སྟེ། བྱ་བའི་རྣམ་པ་དགུག་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དམ་ཚིག་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྟ་དང་འགུགས་པའོ། །དེ་བཞིན་བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ངག་གི་ངོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡའོ། །ཁ་ལ་ འོ་ནི་བྱེད་པ་ཡི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆུས་མཆུ་འཇིབས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གདོང་གིའོ། །དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཚན་ཉིད་ དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་སྐད་དུ། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གྲངས། །འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་མ་ མཆོག་ཏུ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྲ་ལ་འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲ་འཕྱང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཅིག་གོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ནི། གནས་སྐབས་གཉིས་ པའོ།
從喉部以上之處究竟時,因菩提心稍許遍及一切支分故。
"離喜住於法輪"者,即八脈體性之法輪,因以菩提心得彼故,于貪著與離貪中如實了知故。
此中凡夫與瑜伽士離喜之狀態,當從上師口中了知。
"化輪俱生"者,從化輪至密處所得,當了知俱生喜之狀態。
于彼以上師口訣力修習實相俱生而得知。
為此所說"令得體驗"者,即以修習殊勝教授之義。
如是顯示順行次第彼差別自性已,為分別彼等差別狀態故,說"視與攝"等。
瑜伽士與瑜伽女之視即見,攝即了知殊勝誓言相之行為。
"如是手印"者,即身語體性之瑜伽士手印。
"于口作"者,即以唇吮吸。
為此說"于口"者,即面部。
"喜之狀態"者,當知如是體性之喜狀態。
云何?為此說"種種相"者,即擁抱與接吻等如前之語詞。
如《密集後續》所說:"種種相種種數,擁抱接吻等。
" "瑜伽瑜伽女勝"者,瑜伽與瑜伽女即方便與智慧二者正生即生。
"執發"者,即垂髮之相,此為第一。
"如是"者,金剛蓮花交合之相為第二狀態。
།སྐད་ཅིག་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྐད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་སྨིན་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་སྨིན་སྐད་ཅིག་གོ། །རྣམ་སྨིན་དེའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ལྟེ་བའི་དབུས་ན་རབ་གསལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་དང་སྦྱར་བས་འབར་བའི་ཕྱིར་རབ་གསལ་ལའོ། །ལྟེ་བའི་དབུས་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་གནས་པའོ། །གཏུམ་མོ་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏུམ་མོའི་ལས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་རྟོག་འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མགོ་བོར་གནས་པའོ། །ཞུ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛག་པར་ བྱེད་པའོ།།མཆོག་གི་ཆ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོའོ། །དགའ་བྲལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། དགའ་བྲལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བདེ་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འཇོམས་སྐད་ ཅིག་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་འཇོམས་མཐོང་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ། བདེ་བ་བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རོ་གཅིག་དངོས་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏུམ་མོས་གདུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྷུང་བའི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ། །རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་སོ།།རྩ་ནི་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩ་གཅིག་ལས་འབབ་པས་ན། རྩ་གཅིག་གི་རྒྱུན་ལས་འབབ་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བཅོས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།
"剎那勝"者,即勝喜狀態之體性稱為剎那。
"異熟剎那"者,即彼狀態為異熟剎那。
異熟之顛倒。
"彼即因為識"者,即彼稱為俱生因之因。
"住于臍中極明顯"者,因與業風相合而燃故為極明顯。
"住于臍中"者,即住于化輪中央。
"猛熱"者,因作猛熱之業故。
"摧滅分別"者,因摧滅咒等分別故。
云何作?為此說"大樂輪"者,即住于頭部。
"令融化"者,即令流泄。
"勝分"者,即菩提心月輪之體性。
"離喜體驗"者,即離喜體驗之狀態之語詞。
因為是樂與世俗諦了知之體性故。
"遍摧剎那相"者,如所說見遍摧,即"我受用樂"。
"于彼一味事"者,即猛熱所逼菩提心降下之剎那。
一味之菩提心界。
"依於一脈流"者,因從金剛脈一處流下,故從一脈之流而下。"
大樂位"者,因以彼體驗為先而生俱生樂故。
"寂"者,因摧滅違品故。
"俱生喜之相"者,即無造作體驗之體性。
"離相剎那"者,因離彼之外三種狀態之相故。
如說:"離三種相外,遠離貪離貪。"
།བདེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདམས་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གྲུབ་པས་རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི བརྗོད་པའོ།།མཆོག་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་རིམ་པས་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པས་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་ བ་བཤད་པའི་ཕྱིར།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རྗེས་འགྲོ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པར་གསུངས་པའི་རིམ་པའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའི་རིམ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །རྒྱུན་ནི་སྟེང་སོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས། བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་འཁོར་ལོའི་བར་དུ་ཁྱེར་བར་བྱེད་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་སོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལའོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལས་ སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་ཐོབ་པ་ལའོ།།དགའ་བ་ཞེས་བྱ་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐད་ཅིག་གསུངས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་ག་ལས སོ།།སྟེང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་ལས་བཟློག་པས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །མཆོག་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་གི་བརྗོད་པས་བྱ་ བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་སྨིན་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
"樂"者,隨順教授而修,至極圓滿故,因為是恒時喜悅之自性故。
"說"者,即宣說。
"最為稀有"者,即以貪慾行之力而現證菩提之相。
如是以二相說明順行次第之分類后,為說逆行次第之分類故。
"隨行風之真實"者,即以第十二品所說次第之風真實修習次第。
"彼真實"者,即菩提心。
"流上升"者,即復從金剛道至大樂輪間而運。
"瑜伽士"者,即修風真實者。
"成就"者,即為熟習風真實故,于菩提心。
"于彼化輪"者,即從金剛尖至化輪而得。
"喜稱為識"者,因為是少許樂之自性故。
"一切樂之真實依"者,即世間與出世間樂之自性。
"說種種剎那"者,因緣于種種樂故。
"空性一切基之勝"者,因為是恒時自性光明之因故。
"勝"者,因為是勝之自性故。
"法輪"者,即從心間。
"上"者,即逆行。
"所成"者,即如前菩提心得自在。
"瑜伽士"者,如前。
"狀態"者,即樂之狀態。
"勝喜"者,因為以彼名稱而說故。
"異熟剎那"者,因從前狀態異熟故。
།ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དུ་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟེང་དུ་རྒྱུ་བའི་སྐད་ཅིག་ལའོ། །གནས་སྐབས་བྲལ་བའི་དགའ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ གྱི་གནས་སྐབས་སུའོ།།རྣམ་ཉེད་སྐད་ཅིག་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ བོའི་གནས་སུའོ།།དེ་ཐོབ་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཟླ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་འདྲེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་གིས་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་ དང་བྲལ་སྐད་ཅིག་གོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པས་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི།རྩ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞི་རྣམས་སམ་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་རྩའི་ནམ་མཁའ་ཁོང་སྟོང་གི་ངོ་བོ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཚོགས་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་རྡོ་རྗེ་དང་། པདྨ་ལ་སོགས་ པའི་མིང་གིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ་ལས་སོ།།རབ་སད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་སད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གནས་སྐབས་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་ཁམས་རོ་ མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཡུལ་ཆེན་པོ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀ་དང་སྦྱོར་བའི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ལ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་སོ། །ཡང་ན་གོ་ཙ་ར་ཞེས་བྱ་སྟེ། གོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ལ་ཙ་ར་ནི་སྤྱོད་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ ཉིད་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའོ།།སླར་ཡང་རྣམ་འགྱུར་མེད་པར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པའོ། །ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའོ།
"受用輪"者,即上升剎那,即菩提心上行之剎那。
"離狀態之喜"者,即離喜之狀態。
"遍知剎那之相"者,因為受用輪之菩提心所得之分別念特別摧毀故,為遣除違品故。
"大樂大輪"者,即于頭頂處。
"得彼相之剎那"者,即大樂輪之月與心滴上行相合之剎那。
"俱生狀態"者,因為以彼名稱而說故。
"離相剎那"者,因為從貪與離貪解脫故。
如是說明逆行次第之分類后,為說諸脈虛空中瑜伽士眾之決定故,以說示彼支分自性為前導而說彼等之作用:
"諸脈一切大虛空"者,即於四輪或六輪之脈虛空中空之自性。
"瑜伽母眾真實依"者,即如第二十七品中將以業及金剛、蓮花等名而說。
"極醒"者,因為自性極為覺醒故。
"從彼"者,即極醒之後。
"一相狀態"者,即得俱生真實故,界味相同之義。
"領受大境"者,即以二者相應力而領受俱生相之境已。
或者稱為"go tsa ra","go"即金剛,于彼"tsa ra"即行於世俗菩提心之相。
因為執持彼故為"大"。
"復歸無變"者,是對初業者而言如是說。
對於初業者而言,彼等永無變異。
།རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལས་དེ་རྣམས་མ་གཡོས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་བརྗོད་ནས། རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རབ་ཏུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་མཐའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་ལྟར་ལུགས་སུ་འབྱུང་བའི་རིམ་པས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་སྣ་ ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་ངོ་བོ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་བརྒྱད་དུ་གསུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གྲངས་མཚུངས་པ་དང་མཚན་ཉིད་མཚུངས་པས་སོ། །བདེ་ ཆེན་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྩའི་ནམ་མཁའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་ གནས་པ་བསྟན་ནས།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདི་ནི་དགའ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །དགའ་བ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་དུའང་གསལ་བར་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྦ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་ དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་པས་ དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས།ད་ནི་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
因為彼等恒時未曾動搖于俱生自性故。
如是以說示自性為前導,說明彼等作用后,為說明清凈故: "極醒狀態邊際"者,即如前所說,以順行次第之四喜等及種種等四剎那之自性,如是以逆行次第亦說為八。
"十六空性自性"者,即內空性等,因為數量相同及特徵相同故。
"大樂果位"者,即與俱生自性智慧無別。
若問何故?"住金剛薩埵果位"者,因為是勝義菩提心之自性故。
如是以二種方式說明瑜伽母眾住于脈之虛空后,為說攝要故,說"如是此為喜作者"。
"如是"者,即以前說之理。
四喜之分類即為差別。"
於何處亦未明說"者,因為對不具法器之眾生應當隱藏故。
"由瑜伽母恩德"者,即由智慧空行之教授力。
"應知"者,即應了悟。
"從上師口中知"者,即從金剛阿阇黎口中之義。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造《極明顯甚深義》中第二十品廣釋。
如是以第二十品說明喜等分類境之問答后,今為說明三明點分類境之問答,故說第二十一品。
首先說明彼之開端:"其後"等,即第二十品解釋之後。
"複次"者,因為對前者而言是差別故。
།ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་གསུམ་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྫས་དང་སྔགས་ དང་།འོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ངག་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱིས་སོ། །ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ རིམ་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཙམ་གྱིས་སོ།།དངོས་གྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྟན་པའི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ གི་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བཤད་པ་ནི།རྩ་རྣམས་ཀུན་དུ་དབབ་པ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་སྙོམས་པས་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དབབ་པ་ནི་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་གནས་སུ་ཞུ་བར་གྱུར་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ་དེ་ལས་སོ།།བསྟན་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་བསྟན་པར་བྱས་པའོ། །སེམས་དེ་ཉིད་ལས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྩེ་དང་པདྨའི་རྩེར། །རླུང་ནི་གཟུང་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རླུང་ནི་སྲོག་གི་རླུང་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་ཐོབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཐབས་གང་གིས་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྐན་ལ་ཡི་གེའི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐན་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་དབུས་སུ་ཤིན་ཏུ་རིང་བའི་རྩའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་ སྡེབས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡམས་པའོ།།དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་སོ། །ཀྵྨཱི་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བསྒོམས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། །ཐོས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་ པར་བྱ་བའོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བརྟན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ངག་འོད་གསལ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་གཞིའོ།
"聽"者,是因為與金剛手之聽聞相應故。
與"三明點當說"相連。
因為以物質、咒語和光明之自性相同故。
"無上"者,因為是無上語光明故。
若問由此做什麼?故說"由彼",即由三明點。"
僅由了知"者,即僅由聽聞等次第領悟。
"成就"者,即是顯示心之自性。
若問如何?故說"彼瑜伽士",即安住于修習二次第者。
如是說明彼之開端后,為直接說明彼故,說明其支分三明點之自性中的物質明點:"遍降諸脈中"者,即由外在方便智慧交合,為匯入屬於身體之一切脈故。
"菩提心"者,即世俗相大樂處融化而生起,從彼故。
"已說示"者,即以將說之理而說示。
由彼心性對修習者而言是方便智慧之自性故。
"金剛尖蓮花尖,于持風剎那中"者,風即生命之風,與"以勝瑜伽得"相連。
複次,若問以何方便持取物質明點?為此故說:"于腭字相合"。
腭者,即法源中極長脈之自性。
于彼結合者,即以極堅固而束縛。
彼之結合即由極相合故。
"以克希瑪咒相合"者,即于金剛尖修習故。
"瑜伽"者,即由修習風之真實性故。
"令聞"者,即極了悟。
"勝"者,即成為心堅固因之光明語。
"瑜伽"者,即三昧之差別。
"一切樂之基"者,即無漏樂之基礎。
།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་ལའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི་དབུས་སུའོ།།ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལ་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་ལའོ།།རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་སེམས་ཉིད་དོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ལས་ རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།།ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དངོས་མེད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཡུལ་དུས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ ལ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཆད་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐོག་མ་དང་བར་མ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པས་ལེགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་དེ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངག་གི་སྤྲོས་པའི་སྤྱོད ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གཏན་ཚིགས་ཚད་མ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་གེ་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དང་། ཚད་མ་ངག་གིས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་ ནས་སོ།
"勝"者,因為遠離凡夫之相故。
如是廣說物質明點后,為廣說咒語明點故,"法輪"者,即於心處。
"勝"者,即勝之自性,因為成為心之所依故。
"於心蓮中央"者,即於心蓮花之中央。
"決定"者,決定后,"心"之餘。
"吽字"者,因為由五分相之咒語明點之分位圓滿轉變而成就故。
"一切空性自性"者,即於心之差別。
"自性光明"者,即勝義心性。
"寂靜"者,因為成為自他利圓滿之因故。
"離有無諸相"者,因為勝義無自性故,從有解脫。
因為以字之自性于瑜伽士智中顯現故,從無解脫。
"具智慧身"者,因為由智慧自性之身近得故。
"離方域時分"者,即非由方域、時間、形相等遍說諸事物。
"離初中后"者,因為是無字之自性故。
對於字之自性吽字等,觀察初中等差別為善,於此亦因離彼故,故說"如是"。
"無分"者,因為離分故。
"住自性"者,因為住自性故。 "
遍離語垢"者,因為以無戲論性故非語言戲論之境故。
"離因量"者,即超出論理家所遍計之現量與比量故,作"離因及量語"。
།རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རྒྱུད་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་རིང་བ་ཉིད་དུ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པས་མ་གོས་པའོ། །རྟག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་རྟག་པའོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡུལ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་འབད་པ་མེད་པར་གཞན་དོན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་སུ་རླུང་ལྔའི་བདག་ཉིད་ ཆ་ལྔ་པ་བསྒོམས་པས་སོ།།ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །དངོས་གྲུབ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལའོ། །རྟག་པའི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རླུང་གི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་ལྔ་བསྡུས་པའི་རིམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་རྣམ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལྔ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་མདོག་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབར་བའི་རྣམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལྔ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེར་རོ། །སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ།།བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཀྱང་ནི་འདི་འདྲ་བའི། ། ཡིག་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པའོ། །དེ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།བཟླས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་སོ། །དེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་བཤད་ནས། ཐིག་ལེ་གསུམ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེའུ་དྲུག་པར་བསྟན་པའི་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བའི་ཕན་ཡོན་བྱས་པའི་ཆོ་གས་སོ།
"超越分別行境"者,因為遠離自續顛倒分別故非境界。
"解脫一切二"者,即不為一切二分別所染。
"常"者,即自性常。
"最勝"者,因為是瑜伽士一向所證境界故。
"寂"者,因為由此無勤成辦他利故。
"此說為咒明點"者,即於心處修五風自性五分故。
是對瞋恚種性瑜伽士而言。
"賜悉地"者,因為賜予金剛唸誦相之悉地故。
"諸瑜伽"者,即于修習風之真實性者。
"常"者,即究竟獲得果位之義。
如是廣說咒明點后,為示光明明點故,說"風明點",即收攝五風之次第。
"勝瑜伽"者,因為成為心一境性之因故。
"五色"者,因為五風即是五如來色相故。
"大明"者,因為以熾燃相於瑜伽士智中顯現故。
"鼻端"者,即世俗鼻端。
"瑜伽相應"者,即以如幻三摩地。
"應修"者,因為是瑜伽士所緣故。
"一切如是之勝咒字"者,即一切相之阿字相。
由彼與外道性故,因為無彼故。
"應誦"者,即于風數近得。
"瑜伽士"者,即風真實性修習者。
如是說修光明明點已,為說三明點修習功德故,"如前"者,即以第六品所示明點差別功德儀軌。
།ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལས་རྐང་མགྱོགས་གསེར་འགྱུར་དང་ནི་དུག་ལས་རྒྱལ་དང་མེ་ཡི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་དང་། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ཡི་གོ་འཕང་དང་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོབ་པར འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔའོ། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཞི་བ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ། མེ་དང་རླུང་དང་དབང་ཆེན་དང་། །ཆུ་སྟེ་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི། །ལས་ནི་གཉིས་གཉིས་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་གསུམ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ སོ།།རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐས་ཀྱི་གདང་བུའི་རིམ་པའི་རིགས་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཐིག་ལེ་གསུམ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱ་དང་། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གང་ལ་ཡང་འབྲེལ་པར་བྱ་ སྟེ།དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རྩ་ནི་ཁྲག་འབབ་པའོ། །ངག་གི་རྩ་ནི་ཁུ་བ་འབབ་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རྩ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟ་བར་བྱེད་པས་ན་སྒྲ་གཅན་འབབ་པའོ། །ཡང་ན་ལུས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོའོ། ། ངག་གི་ཐིག་ལེའི་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་ནས སོ།།སླར་ཡང་དབྱེ་བ་ནི་སླར་ཡང་དབྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་རྩའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཏེ། གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如說:"由此將獲得疾行、點金、勝毒、入火等,以及五神通境界和極大智慧。
" "五智慧"者,即映象等五種佛智。
"具五神通相"者,即天眼等體性。
"如是成就寂等"者,即世間悉地。
如說:"
火風大自在,水各自壇城,
於半半時分,二二業安住。"
"將獲得"者,即修三明點之瑜伽士。
"具次第相"者,意為以階梯次第之理而成就,非頓時成就。
如是以四種義示三明點體性已,為說彼之三脈體性故,為示其支分自性故,說"以身語意分"。
"此"者,即前說三明點以身等差別說為拉拉那、惹薩那、阿瓦杜提之體性。
彼中於身等二者任一相應。
其中身脈為血流脈,語脈為精流脈,心脈為能食一切分別故為羅睺流脈。
或者,身明點是對愚癡種性瑜伽士而言的光明明點體性;語明點是對貪慾種性瑜伽士而言的物質明點體性;心明點是對瞋恚種性瑜伽士而言的咒明點體性。
"攝"者,即攝集一切脈。
"復分"者,即以再分別種種體性。"行"者,即流動。"各別"者,即以各別脈體性。
彼亦互相,即一於一之義。
།ཡང་ན་སླར་ཡང་དབྱེ་བ་ནི། རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ དང་།ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སོ་སོ་མ་ཡིན་པར་ཁྱབ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་འདོད་པས་སོ། །ཕན་ཚུན་རྩ་གསུམ་ལའམ་ཐིག་ལེ་གསུམ་ལའོ། །སོ་སོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།ཐིག་ལེ་གསུམ་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཁོངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ལའོ། །སྔགས་དང་རླུང་དག་གི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ ཏོ།།སྔགས་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་དག་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལ་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རླུང་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་ལའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།ཐིག་ལེ་གཉིས་ནི་རྫས་དང་འོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་རླུང་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་རླུང་གི་ཐིག་ལེ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའོ།།སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དག་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་སྔགས་དང་རྫས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ པའོ།།འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐིག་ལེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་དུ་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། སླར་ཡང་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་ཉི་མ་མེའི་རྩ་གསུམ་པོ་མི་རྒྱུ་བ་རྣམས་ལའོ། །མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མི་ཤེས་པས་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ ལ།དེའི་ཕྱིར་ལ་ལ་ནཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
或者,"復分"者,即以三脈體性和三明點體性。
"非各別遍滿"者,即如是欲求。
互相於三脈或三明點。
"非各別"者,即無差別。
"遍滿"者,意為成為遍滿性。
如是示三脈體性已,為說三明點互相三明點體性故,說"攝入"。
"物質明點"者,即菩提心明點體性。
與"咒及風攝入"相連。
意為咒及光明明點攝入。
物質明點因為是吽字相及五風自性故。
"咒明點"者,即心間吽字。
"彼即勝"者,因為是心種子故,是勝義諦自性。
"二明點即物及光"者,如前所說"攝入"。
因為吽字是五風自性及菩提心體性故。
"複次風明點"者,即光明明點。
"具咒物自性"者,如前所說即物質和咒明點攝入內。
彼中亦因咒和物質不作外相故。
"善知"者,即如實了知體性。
"此中"者,即此世間。
"瑜伽士"者,意為修風真實者。
如是示三明點互相三明點體性已,為廣說三脈體性故,說"月日"等。
月日火三脈是不動者。
"相"者,意為以三明點體性所表徵。
說"三"者,因不知故想彼三是何,故說"拉拉那"等。
།ཇི་སྐད་དུ། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ལ་ལ་ནཱ། །ར་ས་ནཱ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་གནས། ། བ་དྷཱུ་ཏཱི་དབུས་མའི་ཡུལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ཁྱབ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོའི་རྩ་རྣམས་སོ། །སོ་སོར་ལུ་གུ་རྒྱུད ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སུ་མདུད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྟེང་དང་འོག་གི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དྲུག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། བཤང་གཅི་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། །སྒྲ་གཅན་དུས་མེའི་རྩ་རྣམས་ནི། །དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་མེད་པར་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་དག་རིམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་ གི་ཚད་མས་སོ།།གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་སླར་ཡང་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་གསུངས་པའི་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་འམ་རྩ་གསུམ་ གྱི་ངོ་བོའོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ལས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་ པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ལ་བརྟེན་ ནས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如所說,喜金剛續中說: "
智慧體性拉拉那, 惹薩那住于方便,
中脈阿瓦都帝境, 遠離能取與所取。"
即身語意自性。
"即彼"者,以剛說之理,即剛說三者。
"普聞"者,即宣說。
"上下遍滿"者,即彼等為主要三脈者是主要脈。
"各別連續方式"者,因欲說中間結處,以上下分別差異故成六。
如所說:"大小便月日,羅睺時火脈,說為六"等。
"遍滿一切脈"者,意為即剛說彼等於其他諸脈。
意謂若無彼等,其他諸脈體性不成就。
"如實次第"者,即依止上師教授,以一切智語量。
"住"者,即安住。
如是複次廣說三脈體性已,為以攝要為先而說功德故,說"如是瑜伽"。
即前說三明點體性或三脈體性。
"殊勝"者,因為是獲得殊勝果位之因。
"細"者,因為是修行者所應了知。
"遠離能知所知"者,因為在果位時遠離能取所取。
或者,"知"即世俗菩提心體性,即光明和咒明點體性,因遠離彼故。
"一切悉地之基"者,即依世間出世間悉地。
"大瑜伽"者,因為是殊勝三摩地故。
།རྨད་བྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དང་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན། ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་ གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས་བཅོས་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས།དེ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསོ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐིག་ལེ་གསུམ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མི་དགོས་ཏེ། མཆོག་ གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་།ས་དགུ་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲེང་བས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རུས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།སྲོག་རྩོལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཕྲེང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རས་རིས་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་མི་དགོས་ཏེ། སྣ་རྩེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་སྟོང་ལ་སོགས་ པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ།ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་དབུགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་བསྒོམས་པས་སམ། ཡི་གེ་བསྒོམས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྦྱིན་སྲེག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོད་གསལ་གྱི་མེས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱིན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའི་དགོངས་པས་འབྱུང་བའི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། འགེངས་བྱེད་ཀྱིས་ནི་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་རླུང་གི་ངོ་བོ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཅིག པུས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་གཅིག་པུས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་རང་རིག་པས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རིག་པར་བྱའོ།
"稀有大"者,因依止脈和界體性之方便而顯現菩提體性,故意為生起稀奇。
如是以四種義顯示彼之三脈體性已,捨棄造作禁行等,為對彼修行者宣說故,說"非布薩"。
三明點修行者瑜伽士不需布薩等體性,因為獲得殊勝果位,因為近住第九地。
"非誦"者,即語誦等,因為氣輪自然成就為近標故。
"非珠"者,即非人骨珠等,因為于命氣自然成就為珠故。
"非執"者,即不需執心於布畫等,因為執持三種鼻端三種明點故。
"非數"者,即非百零八或千等體性,因為一晝夜體驗二萬一千六百氣故。
"非分"者,即非修月輪體性或修字型性,因為一切時分離分別相緣於法性故。
"非護摩"者,即非寂等差別,因為以光明火燒盡自性分別故。
"非出"者,即非外道宗義所說出息氣體性。
"非入"者,即不需彼之入息氣體性,因為標示離入住出三者之中性誦故。
若如是者,則如何獲得?為此說"非獨"者,即非殊勝獨一。
瑜伽自證隨念出入息,依幻化三摩地而自證知。
།ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་གསུམ་བསྒོམ་པའི་ངོ་ བོའོ།།ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅོས་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་བཞིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་པུའོ། །སྔར་བཤད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་དངོས་གྲུབ་གསུངས་སོ།།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞི་སོགས་བྱ་བ་ཡང་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐིག་ལེ་གསུམ་ནི་སྒོམ་པ་པོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རླུང་གི་སྒོམ་པ་པོའོ། །བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ལྔའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་དབུགས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་བསྙེན བྱས་ནས།།ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་གཅིག་པུ་སྒྲུབ་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོའོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོས་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་བསྟན་ནས།ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐིག་ལེ་གསུམ་ཡང་དག་པར་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཤེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །འདི་ལ་སེམས་དཔའ་ཡོད་པ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སོ། །དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ།
"大智慧果位"者,即光明體性三明點修持之體性。
"寂"者,因為無需勤作利他而成就故。
如是顯示捨棄造作禁行等已,為說其功德故,說"與五神通",即天眼等體性。
"如是"者,即獲得神通之智。
"五智"者,即鏡等。
"獲"者,即得。
"勝"者,即獨一。
意為前說瑜伽之大自性。
此說出世間成就。
為顯示出世間成就故,說"寂等諸事業"。
一切寂等事業集。
"正"者,即以無顛倒性故。
"三明點修行者"者,即前說風之修行者。
"成就"者,意為隨順五次第。
如說:"金剛誦次第中,五智自性氣。
"如是:"以此金剛誦,如法作親近。
" 不僅成就此一,乃至於此亦,所說:
"勝瑜伽"者,即后得三摩地體性。"空性智慧相"者,意為語遠離之自體性。
如是以二種相顯示捨棄造作禁行等已,為說三明點異名故,說"智慧薩埵"等,即三明點以異名稱為智慧薩埵等詞而了知相關。
其中智慧薩埵者,即五智自性光明明點。
金剛薩埵者,即實質明點,因思此有薩埵故。
三昧薩埵者,即咒明點。
།དམ་ཚིག་གི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གནས་དང་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ནི་སྣ་རྩེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སོ་སོ་ནས་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གནས་དང་ གྲངས་ནི་གནས་དང་གྲངས་དག་གོ།།དེའི་དབྱེ་བ་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་ འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པས་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡུལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས་ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་པས་ཐ་དད་པ་བྱས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་གསུམ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དབྱེ་བར་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གོ་འཕང་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་འདུག་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་བདག་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བརྡའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། འགོད་པར་ མི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དག་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བཟློག་ནས། རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ ལྟར་གྲགས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་ལྔ་ལའོ།།དེ་ཉིད་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ།
三昧耶體性不動佛,因其相故。
"由處與數分"者,處即鼻尖三種。
"數分"者,即互相各別三明點體性與三脈體性。
處與數即處與數。
其分即其差別。
"應知"者,即應了知。
"從上師口"者,即未來時金剛阿阇黎口中之語詞。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造甚深義極明顯論中第二十一品廣釋。

如是以第二十一品說明三明點差別境之問答已,今為說三字境之問答故,顯示第二十二品。
首先開始造作,說"爾時"等,即第二十一品之後。
"複次"者,即對前觀待差別而作,與"說三字"相關。
云何?故說"彼性",意為于每一字分三種。
云何?故說"勝果位",勝即因是三密相所住處故。
"身"等者,即身等空性體性三者是遍照等之心要,因是生彼等故。
"三昧耶自性"者,因是殊勝手印體性故,及因是不應改變故。
"三字"者,即嗡等三字。
"身語意心要"者,即遮止不凈身等三已,因是清凈身等之續故。
"如實說"者,即如所知五種續部中。"諦聽彼性"者,即結合金剛手聽聞。
།རྣམ་ཕྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཨོཾ་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་ དག་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཡན་ལག་ཨ་ཡིག་ལ་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཨ་ཡིག་ནི་སྲོག་གི་ རླུང་གི་རྣམ་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆུ་སྐྱེས་ནི་པདྨའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་རྩིབས་དྲུག་པ་ལའོ། །ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཐར་ཐུག་པར་ཁྱབ་ནས་གནས་པའོ། ། ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །རླུང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་མིང་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མེད ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་འཕེལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཐའ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རང་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ ནི་བྲལ་བའོ།
"分別"者,即以分別。
"如實"者,即以無顛倒體性。
"說"者,即應說。
"今"者,即現在之義。
如是顯示彼造作已,為說實際宣說故,顯示其支分略說:"嗡字"者,即以義空心之自性。
"金剛身"者,即身空性體性毗盧遮那自性。
"說為正等心要"者,即說為種子體性之義。
如是說略說已,為說彼以差別門廣說故,說"字阿"等,如經。
"字嗡即三字型性"者是其義。
如是以差別門顯示廣說已,為顯示各別廣說支分阿字處所說為先行之大性自身故,說"阿為法輪蓮"。
阿字即命氣相。
法輪蓮即蓮花。
依彼"氣輪"者,即住于眉間六輻輪。
"遍"者,即遍滿彼邊際而住。
字相云何?故說"無障",因不為違品所勝故無垢。
"大氣"者,因是內自性識之乘故。
"命"者,即命名。
"攝一切"者,因是攝集一切氣故。
"無分"者,因離盡與增自性分故。
"離分"者,因不能了知故。
"離有無邊"者,因勝義無自性故,及世俗亦應自證故,離二邊即是遠離。
།གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐིག་ལེ་འཁོར་ལོ་ཆ་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཆ་ནི་ཧ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱབ་པའོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་དོན་དམ་པར་ཡི་གེའི་དབྱིབས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་སད་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེའི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བས་བསྡུས་པའི་གཞི་ནི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོའོ། །འི་ཡི་གེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ མ་ལུས་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།རབ་སད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །སྔགས་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མི་དད་དེ། །སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཡིག་འབྲུ་རྣམས། །རྩ་ལ་ཡང་ནི་མི་ནུས་ཏེ། །རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་རྩོམ་པ་ལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ངག་གི་འཁོར་ལོ་རབ་སད་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་ངག་གི་འཁོར་ལོ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་དང་། ངག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ལུས པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་ནི།རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །དངོས་སུ་ལན་གསུམ་གྱི་ནི་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྩ་གསུམ་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །ལན་གསུམ་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་ནས་ སོ།།དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པས་སོ། །འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་དབང་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཟད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་དེ་ཉིད་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ བརྗོད་དེ།མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཕོ་བ་མེད་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
複次云何?故說:"遍於輪點分"。
大樂輪分依止於"哈"字相而住故遍於彼。
"虛空界"者,因住于空性中央故。
"勝字"者,因勝義中超出文字形相故。
"令諸咒皆覺"者,一切咒即蛇等及心咒、近心咒等,其義為所詮所攝之基即依止體性。
依止於字故,無餘能詮所詮得以執行故。
"令覺"者,即以剛說之本來不生法性自性。
覺即了知。
"能治一切咒"者,因是加持故。
如說:"
是故不信彼,咒性諸字母,
于脈亦不能,開始而執行。"
"令語輪覺悟"者,住于自身之語輪即受用輪自性,及語之一切變化無邊法蘊聚之相而令覺悟,即生起分別及開展收攝。
"實際三次基"者,即成為三次間斷之三脈之所依基。
"三次基"者,即已作。
"實際"者,即瑜伽師現前證悟。
"統攝諸大種"者,即如是統攝屬於自身之界壇諸大種。
"無盡"者,說彼阿字即無盡,因是無盡故。
"無遷處"者,因離壞滅故。
།བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ བའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་དབང་གིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དོན་ནི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོས་བསྡུས་པའོ། །ཡང་ན་ གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་པོ་འཁོར་ལོ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཨ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་ནས། ཨུ་ཡིག་ལ་ཡང་དེ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཨུ་ཡིག་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨུ་ཡིག་ནི་སུམ་སྐོར་གྱི་རྩ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མེ་དང་ཉི་མ་དང་འདྲ་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་དང་ཉི་མ་ལྟར་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པའོ། །མེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཉི་མ་ཡང་ཡིན་པས་ན་མེ་དང་ཉི་མ་དག་གོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་འམ་མཚུངས་པ ག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ།།མགྲིན་པའི་མཐའ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་མཐའ་མ་ནས་སོ། །སྤྱི་གཙུག་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་མཐའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཁྱབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་མཐའི་བར་དུ་གནས་ པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི། གཟི་བརྗིད་ཀྱི་ནི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབར་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་དྲུག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པའོ།།གནས་རིས་བཅུ་བདུན་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོ་སོར་ལྷའི་གནས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཨུ་ཡིག་ལ་ཡང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་མ་ཡིག་ལ་ཡང་དེ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྟོན་ཞིང་ གསུངས་པ་ནི།བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱར་གནས། །ཡི་གེ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"菩提種子"者,因無二智慧之相成為菩提之因故。
因此說"大樂"者,因彼時一切苦惱悉皆寂滅故。
"正說無色界"者,因由阿字力而圓滿四等至故。
"攝四輪義"者,即以勝義相之體性攝化輪等四輪之義。
或者,由此無色界差別而說,因四無色定為四輪所攝故。
如是先說阿字處所而說其殊勝性已,于烏字亦先說彼而說其殊勝性故。
說:"烏字住受用輪",因烏字於三轉脈為能詮之分故。
"如火及日"者,即如火日般光明之相。
火與日二者,故說火日。
與彼相似或相等者,即稱為彼。
"自喉際"者,即自喉之末際。
"至頂際"者,即至大樂輪際之義。
"遍滿"者,即從彼開始住于大樂輪際。
何故?從殊勝門說理由:"威光身"者,因是熾燃自性故。
"色界"者,即修持六味受用之天相,由知無自性而離欲貪,故說為色界。
"十七處自性"者,因各由四禪天處所攝故。
如是已說烏字殊勝性已,于摩字亦先說彼而說其殊勝性云:"住于大樂輪,摩字"者,因是大樂種子故。
།ཐིག་ལེ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །མཐོ་གང་ཚད་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས། །མཐའ་ནི་སོར་བཞིའི་ཚད་ཙམ་རྒལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་སྟེ་དེ་ལས་མཐོ་ གང་ཙམ་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་སོ།།རྒལ་བར་ནི་འདའ་བར་བྱས་ནས་སོ། །སྟེང་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟླ་བའི་གཟུགས་དང་འདྲ་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བའོ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་ལུས་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཁྱབ་པའོ། །མི་ཕྱེད ལུས་ཀྱི་གོ་འཕང་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཕྱེད་གོ་འཕང་ནི་ལུས་ཏེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་མེད་དང་རྐང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གནས་རིགས་ཉི་ཤུས་བསྡུས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དམྱལ་བ་ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་དང་། །མི་དང་ལྷ་གནས་དྲུག་པོ་ནི། །འདོད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཨ་ཡིག་ལ་ཡང་དེ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་བསྡུས་ནས་རྣམ་ པར་དག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །རླུང་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྩ་གསུམ་ནི་གནས་སུ་འདུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་ནི་ ལ་ལ་ནཱ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའོ།།རླུང་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་རྩ་གསུམ་དང་རླུང་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་རྩ་གསུམ་སྟེ་བསྡུས་པའོ། །ོཾ་ཡིག་ནི་བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྡ་ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའོ།
"點滴量"者,即菩提心點滴量之體性。
"一肘量為十二指,邊際超出四指量"者,即言語,其中一肘量為十二指。
超出即越過。
"住于上"者,意為依於十二指量而住。
"如月形"者,因光明遍滿故如月輪。
"大樂位"者,因成為顯現勝義自性大樂之因故。
"寂"者,因能治癒一切身故。
"遍滿諸脈"者,即遍滿身中三十二脈。
"不可分身位"者,因勝義不可分智慧無有外在故。
不可分位即身,即說彼所具有者。
"說為欲界"者,因無足、二足等卵生差別皆從菩提心所生故。
以二十處所攝。如
說:"地獄餓鬼畜生,人與六慾天,是為欲界。
" 如是先說阿字而說其殊勝性已,為說三字攝集及清凈為先故。
說"如是"等者,即依前說之理。
風者,因是命等之體性故。
"三界"者,即以無色等差別。
"三脈攝於處"者,即以拉拉那等詞攝三脈,彼為清凈體性。
風及界等與三脈,風及界等之三脈即攝集。
"嗡字為表徵"者,意為嗡字相之字。
"應知表徵"者,即了知。
།ཁམས་ གསུམ་རྣམ་པར་སད་པར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་སད་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་གཟུགས་རྣམ་པའི་སྤྲོ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ རྣམ་པས་སོ།།སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གཉིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་ གཉིས་སོ།།སྣའི་བུ་ག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེའི་བུ་ག་གཉིས་ནས་སོ། །ཡང་དག་སྤྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དག་ཡོངས་སུ་དག་པར་འབྱུང་ ཞེས་བྱ་བའོ།།གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གཉིས་པོ་དང་། འོག་ཏུ་རྒྱུ་བའི་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དག་ལ་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའོ། །ཡང་དག་སྦས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ བརྟེན་ནས་གནས་པའོ།།མེ་ནི་འབར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་མོ་ལ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རླུང་གི་འཁོར་ལོའོ། །སྲོག་ནི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ། །གཅིག་ པུ་འང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་གི་བདག་ཉིད་དོ།།གསུམ་དུ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་དང་མ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་ཆོ་གས་སོ། །སོ་སོར་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཁམས་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་དོན་ཀུན་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ།
"令三界覺醒"者,即令欲界等三界覺醒。
"毗盧遮那"者,因成為彼等生起之因故。
"眾生形相放射體性"者,眾生即三界,形相即以色蘊之相。
放射體性即彼之清凈之義。
三界之體性勝義中為空性故。
若問作何事業?為此說:"分別風二者",即命風與下行風之體性。
二種分別自性之風。
"從鼻孔"者,即從世俗鼻尖二孔。
"正放射"者,因凡夫亦能以出入息極為明顯而體驗故。
"日月二者"者,即身下血與精液清凈生起之義。
"二者"即二俱。
"正"者,因無顛倒故。
上行二風與下行月日,于內執行者即內執行。
"正隱藏"者,即依如實隱藏體性而住。
"火即能燃"者,因火住于受用輪故。
"頂端即眉間"者,即大樂輪與風輪。
"命即風"者,即命之自性。
"如是"者,即依前說之理。
"一"者,即嗡字型性。
"說為三"者,即以阿字與瑪字型性,依剛說之儀軌。
各別即身等三真如之體性。
"遍於三界"者,因是命風體性故。
"寂"者,因是寂等之因故。
"種子攝一切義"者,即為一切咒字之主尊。
།ཡང་ན་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་དོན་རྒྱས་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་སོ།།རྒྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་ལུས་ཀྱི་ས་བོན་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་བསྟན་ནས། ངག་གི་ས་བོན་བརྗོད་པའི་ དང་པོར་མདོར་བསྟན་པ་ནི།ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ངག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོས་མཆོག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས།དེ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཨ་གཉིས་དང་ནི་ཡི་གེ་ཧ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །རིང་པོར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་ནི་ཡི་གེ་འདྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གོང་མའི་ཨ་རིང་པོར་ བྱས་ཏེ། འོག་མ་ཕྱིས་པས་ཨཱ་ཧ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཨ་ཡིག་དང་པོ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེ་ཡི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཡི་གེ་ཨ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་གྱི་ཡི་གེ་ བཤད་པའི་དུས་ན་ཇི་སྐད་དུ། ཡིག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་པདྨ། །རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ནི་ཁྱབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་རིགས་ཀྱི་དོན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་བསྡུས་པ་ནི་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། ། སྲོག་གི་རླུང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ། །མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མིང་ཅན་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་སུ་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གཉིས་སོ། །དེ་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི རིགས་པ་སྟེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ།
或者,有些論典中說是"生起種子廣義"。
在此方面,生起種子即能生起心的菩提心界。
"廣"者,意為遍及三十二界。
如是以四種義分別廣說。
此處已說明身之種子詞義特徵后,為說明語之種子詞義,首先略說:"字母阿是勝智"。
因為語清凈故。
"金剛語之心要"者,因是無量光佛之心要故。
"勝"者,以妙觀察智之體性為勝。
如是略說后,為從分類門中廣說,故說:"二阿與字母哈"。
如偈頌所說。
"作長音"者,以"等同即相似字母"等,將上阿作長音,去除下者成"阿哈"。
如是彼有三種。
如是已說廣說后,為說各別廣說,以阿字為首而說:"彼之大體性,字母阿已先說訖"。
即在解說嗡字時所說:"字法輪蓮花,遍於風輪中"。
"攝法界義"者,法界無始無終之種性義即自性清凈體性。
"攝"者,即屬於彼類之義。
"命風"者,即命之相。
"是勝"者,因以修習力清凈修治故為勝。
"空性智慧名者彼",即異名。
"命與勤勇二應知"者,即二風。
"彼攝"者,即以所取能取事物相之理。
།ཡུལ་དང་དབང་པོ་བསྡུས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་བསྡུས་པས་ཡུལ་དང་དབང་པོ་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དང་དབང་པོ་བསྡུས་ཤེ་ན། ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཉོན་མོངས་ཡིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ མེད་པ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་དང་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སྣང་བ་ཉིད་དེ་གཟུང་བའི་རྣམ་པས་སོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། དབང་པོ་རྣམས་ལ་དེའི་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ལམ་ གཉིས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་དམིགས་ནས་རླུང་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོས་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གཉིས་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གཅིག་ཏུ་བརྟགས་ནས་སོ།།གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །བརྗོད་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཨ་ཡིག་དང་པོ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་ནས། ཨ་ཡིག་གཉིས་པའི་ཆེ་བ་སྟོན་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། ཨ་ཡིག་ ཆོས་འཁོར་པདྨ་ལས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གར་རྟོགས་པའི་རླུང་གི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །མགྲིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །ཡི་གེ་ཨ་ཉིད་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་དེའི་བར་དུ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཡི་གེ་ཨ་ཉིད་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རིང་པོ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཨ་ཡིག་གཉིས་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས།ཧ་ཡིག་གསུམ་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྲོག་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུར་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུལ་སེལ་གྱི་རླུང་ངོ་། །ཡི་གེ་ཧ་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབྱངས་ཡིག་མེད་པས་སོ། །ཀུན་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཧ་ཡིག་གསུམ་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་བསྡུ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མགྲིན་པའི་དབུས་ན་གནས་པ་བཅིངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མགྲིན་པའི་གནས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རོ།
"境與根攝"者,即以境與根攝故,攝境與根。
若問如何攝境與根?故說:"阿賴耶及染污意"。
無外境時,即阿賴耶識以其習氣力現為青等差別相,即所取相。
染污意及諸根依其顯現相而現能取相。
依彼即命勤二道。
因此說:"所取能取之體性"。
於一識中見所取能取,以二風體性顯現,此為其義。
"成為一體性"者,即觀二風命與勤勇之相為一。
"金剛語"者,即無量光佛之種子。
"所說語"者,即勸請體性。
如是以阿字為首而說其大體性后,為說第二阿字之大,故說:
"阿字從法輪蓮花"者,即從心間覺知風相。
"于喉"者,即受用輪。
"成為阿字"者,因遍及彼間故。
因此說:"成為阿字",即得長音。
如是說第二阿字之大體性后,為說第三哈字之大體性故說:"命itself及",即增長之義。
"下行"者,即下行風。
"字母哈字"者,因無元音故。
"一切"者,即以一切方式之義。
如是說第三哈字之大體性后,攝三字而為顯示彼之清凈為先之作用故,說:"繫於喉中央"。
"喉處"者,即受用輪中。
།བཅིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་དབྱིབས་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ས་བོན་ནོ། །ཁ་ནས་གསལ་བར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་གནས་ནས་ཁའི་ལམ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། རོ་འབབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་དྲུག་འབབ་པའོ། །ཁྲུང་ཁྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱ་གྱུའི་དབྱིབས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཆུ་སྐྱར་གྱི་རྣམ་པའོ། །རོ་སྐྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པར་གསུངས་པའི་རྩ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གོ། ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །བཀུག་ནས་རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཀུག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་རྩ་གསུམ་པོའོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམ པར་དག་པའི་ངོ་བོའོ།།དམར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམར་པོའི་མདོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་གསུམ་གྱི་ངག་གི་ས་བོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་ནས། སེམས་ཀྱི་ས་བོན་བརྗོད་པའི་ དོན་དུ་དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི།ཧཱུ~ཾ་གི་ཡི་གེ་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་ པ་བཤད་ནས།དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཧ་དང་དེ་བཞིན་ཡི་གེ་ཨུ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་མ་དང་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནི་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྐང་པ་ནས་ནི་མགོ་བོའི་བར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐང་པ་ ནས་བརྩམས་ཏེ་མགོ་བོའི་མཐར་ཐུག་པར་རོ།།འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
"系"者,即以三字形作為命與下行之體性之義。
如是"阿哈"者,即風之種子。
"從口明說"者,即從喉處近於口道之義。
"味降"者,即六味降下。
"鶴"者,即彎曲形狀之水鳥形相。
"味酸"者,因喜味故稱味。
如是者,即如第十七品所說三脈之分別。
"彼"者,即阿字。
以殊勝分別為三字之體性。
"攝已恒遍滿"者,"攝已"即剛才所說三脈。
"遍滿"者,即住于彼等脈中。"恒"者,即一切時。
"色界"者,即彼清凈體性。
"大紅"者,因是無量光佛之體性故為紅色之義。
如是以四種義分別廣說。
如是說示三義之語種子相之義后,為說心種子義故,略說其支分:"吽字最勝智",因是極清凈法界體性故。
"心種子"者,即心之種子。
因是不動佛之因故。
"最勝"者,因是主要故。
如是說略說后,于彼以分別門廣說:"哈及如是字母烏,彼即字母么三者",即如偈頌所說。
"彼即三"者,即吽字。
若問如何?
因此說:"從足至頭間",即從足始至頭終。
"四輪攝要義"者,即攝化等四輪之自性。
因除心外,外在四輪皆不成故。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་ པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་ཧ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། ཧ་ནི་ཐུར་སེལ་མིང་ཅན་རླུང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཡི་གེའི་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། བཤང་སྒོ་གསང་བའི་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐྱེས་པའི་རྩ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། བཤང་སྒོ་གསང་བའི་བར་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཧ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས། ཨུ་ཡིག་གནས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེའི ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ཡི་གེ་ཨུ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །མགྲིན་པའི་པདྨའི་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཨུ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེའི་ཆེ་བའི་ བདག་ཉིད་གསུངས་སོ།།མ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་མ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་རླུང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་འཁོར་ལོར་རོ། །དཔྲལ་ བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་མ་ཡིག་གི་གནས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ནས། དེ་དག་གཅིག་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་བསྡུས་པར་བྱས་ནས་སོ། །སྙིང་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་ལའོ། །ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ས་བོན་ནོ། །ངེས་པར་ཕྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་ངག་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་བསྐྱོད་ སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གོ།།ཁ་དོག་ནག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་མིང་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་གཅིག་ཏུ་ཕུང་པོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是以彼之分別門廣說已示后,為分別廣說故。
其支分哈字處所說為先導,其殊勝體性為:
"哈為下行名風",即下行風之體性為字形之相。
"住于大便密處中"者,因依彼生脈故,及住于大便密處之間故。
如是以哈字處所說為先導,示其殊勝體性已,以烏字處為先導,為說其殊勝體性故,"字母烏為上行"者,即成為上行風之體性。
"住于喉輪中央"者,即住于受用輪之上。
如是以烏字處所說為先導,說其殊勝體性。
以么字處所說為先導,為說其殊勝體性故,說"字母么為上行",即是命風。
若問如何?因此說"于風輪",即于風輪。
"額間"者,即眉心中之義。
如是以么字處所說為先導,說其殊勝體性。
以三字攝集相為先導作其清凈后,說"彼等成一",即攝集剛才所說三字后。
"於心"者,即於法輪處。
"心種子"者,即不動佛種子。
"必出"者,即以外在語之體性之義。
"不動心要"者,即剛才所說吽字。
"黑色"者,因是自部色故。
"無色界名者",因彼唯一是四蘊體性之心體性故。
།དེ་ ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།དེ་ཉིད་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་བསྟན་ནས། དེའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རབ་ ཏུ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།།སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་དོན་བཞིས་ཡི་གེ་གསུམ་བཤད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་ནང་ནས་གཙོ་བོའི་ཡི་གེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དེའི་དོན་ཉིད་ཞུ་བར་བྱེད་པ་ནི། སླར་ཡང་ཞུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།སྔར་གྱི་ཞུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་པོའོ། །ཐལ་སྦྱར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ བའོ།།གུས་པར་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་ཞུ་བར་བྱས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཡི་གེའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་མཆོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། ། གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །རྟོགས་ལགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཙོ་བོར་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས ཀྱི་ནང་ནས་སོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བདག་པོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་གང་གིས་གཙོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཙོ་བོར་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙོ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བོད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེའི་དོན་ཉིད་དུ་ཞུ་བ་བསྟན་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སླར་ཡང་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ ཆེན་པོ་འཆང་བའི་ཕྱིར་རོ།
如是以四種義分別廣說已示后,于彼以三種義示心種子已,為說其攝略故,說"身語意金剛",即毗盧遮那等諸尊。
"廣說"者即宣說。"心要"者即三字之體性。
如是以四義說三字已示后,為說其中主要字故,其支分即請問彼義,說"複次請問"等,即依前請問。
"一切智"者,因如實了知一切法之自性故為一切智。
"金剛手"者即請問者。
"合掌"者,即雙手合掌。
以恭敬為先導而作周遍請問故。
若問請問何事?因此說"處所分別","三金剛"者即身金剛等。
"字義"者,即三字之所贊說。"處所分別"者,即以法輪等相之所依分別。
"已解"者,即我以世尊恩德而瞭解。
若問何者為主要所說?因此說"此等",即此三字之中。
若問何者為主?因此說"何字為主"。
若問何者為主要所說?因此說"主尊",主尊即呼世尊,因是五佛之主故。
如是示其義之請問已,以入於世尊語為先導,為示說彼之誓許故,"世尊複次說","複次"者即依前。
世尊已如前說。
"大持金剛"者,因持自性光明體性大金剛故。
།གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་བདག་པོ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཉིད་དོ། །གསང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པའོ། །སྦས་པའི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁྱོད་དྲི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འདྲི་བ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕན་ཡོན་གསུངས་པའོ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་སྦས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ལའོ། །མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །ཡང་དག་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་འཇུག་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་བཤད་པར་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། གཙོ་བོའི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཙོ་བོར་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་གི་ཡི་གེ་ མི་བསྐྱོད་པའི་ས་བོན་ཉིད་ལའོ།།དེ་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་གཙོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་གོས་པའོ། །ཀུན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་ལ་ ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གཞན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ནི་གང་ལས་སོ། །གཞན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་དང་ལུས་ཀྱི་ས་བོན་རྣམས་ལས་སོ། །འགྲིབ་དང་དེ་བཞིན་འཕྲོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་གཉིས་སོ།།གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་སོ། །འགྲིབ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །རླུང་གཉིས་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། ། འཕྲོག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་འཕྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལུས་ཀུན་ལ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའོ།
"主尊"者,因獲得三界之主性故。
"秘密"者,因是隱藏性故。
"最勝"者,即殊勝性。
"是秘密"者,即甚深。
"隱藏義"者,因不能速疾瞭解故。
"汝問"者,即世尊對金剛手之問所說功德。
"遍密于諸續"者,即於事業等自性中。
"諦聽"者,即專注于聽聞。
"當正說"者,即以無顛倒體性而明顯宣說之義。
如是以入於世尊語為先導而示開始說彼已,為說主尊體性故,說"主尊"等。
"主要"即主尊性。
"心種子"者,即吽字不動佛種子性。
彼即一切中之主尊性,因一切法皆依心故。
若問如何?因此說"無分別",即不為分別所染。
"一切"者,即以一切方式於一切煩惱及清凈位中之義。
"因為其他主尊"者,因從何故。
"其他"者,即從語與身之種子。
"減損及奪取"者,如其次第即分別與二風。
因從心種子有具足一百零八數之分別聚。
"減損"者,即了知自性已當斷除。
二風即上行與下行之體性。
"奪取"者,即以修習出入息隨念而令流散即為遮止,即了知其自性之義。
彼二種如何?因此說"遍滿一切身",即遍滿一切有情。
།སྣ་ཡི་བུ་ག་དག་ལ་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་བུ་ག་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ནས་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའོ། །ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཉིད་ལའོ། །འབྱུང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའི་ལས་བསགས་པས་སོ། །རྟག་ཏུ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རྟག་ཏུའོ།།གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །འཁོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་ལམ་ལའོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ལའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་ པར་གྱུར་པའོ།།འཁོར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད་མོའི་རིགས་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཉིས་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །རྣམ་ རྟོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།།རྨད་བྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགོག་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་བཅུ་འགོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འགགས་ པས་སོ།།སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་གསུམ་གྱིས་གཙོ་བོའི་ཡི་གེ་བཤད་ནས། དེ་དངོས་སུ་བྱེད་པའི་ཐབས་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་གསུངས་པ་ནི།རླུང་ནི་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་དང་ལྡན་པའམ། བཅུ་པོ་རྣམས་འགོག་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ དྲུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་སྟོན་པ་པོའོ།།རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་གྱུར་པའོ། །སྤྲུལ་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུའོ། །པདྨ་གཉིས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་གཉིས་སོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་ རྒྱུད་བཤད་པའི་སྐབས་སུའོ།།གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའོ།
"行於鼻孔"者,即從世俗兩鼻孔道路而行。
"于身"者,即于身體。
"生起"者,即由積集彼彼業故。
"恒常"者,即一切時。
"由其力"者,即由分別風大體性之力,于未了知位中。
"輪迴道"者,即于有之道,以六道差別而異。
"此中"者,即所緣。
"輪迴"者,即如水車輪理而生起之義。
"第三"者,即欲說彼吽字型性之外的二者。
"瑜伽師了知"者,即二次第修習者之境。
"無分別"者,即以二清凈密意亦離分別。
"大稀有"者,因以彼彼相於彼顯現故。
"由息滅一切風"者,即由息滅十風及息滅一百零八分別故。
"生起"者,即將生起。
若問於何?因此說"即了知彼性",即心自在種子之表徵。
如是以三義說主尊字已,欲說彼實修方便故,說其支分三輪體性:"
息滅一切風已舍"者,一切即具足一百零八數或十者,息滅即攝收。
"真實"者,即以無錯亂性。
"我"者,即具第六如來相之說者。
"理"者,即方便相。
"說"者,即宣說。
"化身法輪中央"者,即於二輪中央。
"二蓮"者,即二蓮花。
"此中"者,即于說瑜伽續時。
"說"者,即宣說。
།དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བརྒྱད་འདབ་གཉིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ཏེ་རེ་རེ་བཞིན་པདྨའི་དབྱིབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཟ་མ་ཏོག་བཞིན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ཁ་སྦྱར་བའི་རིགས་ པས་གནས་པའོ།།གཞན་ཡང་སྟེང་འོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ནས་སོ། །སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་རླུང་གཉིས་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ཟ་མ་ཏོག་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །རྟོག་པ་ དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་།རང་བཞིན་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་དང་གསུང་གི་ སྙིང་པོ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་དག་གོ།།ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། རྩ་དབུས་མའི་ངོ་བོ་ བཤད་པའི་ཕྱིར། བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའོ། །དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་འཁོར་ལོ་དག་གིའོ། །དབུས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུའོ། །མཆོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ནི་རྩ་གཉིས་པོ་དག་ལས་ མཆོག་སྟེ།ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ངོ་། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པའོ། །གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྒྱུ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའོ། །ལུས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་ བའི་ཕྱིར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ།།གང་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་རྒྱུ་བའི་རྩ་དབུས་མ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ནས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའོ། །རྟག་ཏུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་བྱེད་ནུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་ པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ།
"六十四及二瓣"者,即二輪,各各以蓮花形故。
"彼等如匣而住"者,即如匣之法上下相合之理而住。
又"上下"者,即于上下真實依止。
"命與下行"者,即如有之不動佛與寶生佛之體性二風執行。
"彼二"者,即如匣而住者。
"具分別"者,即由境之力分別及生起自性故。
"風"者,即命與下行之自性。
"說"者,即開示。
"明顯"者,即為一切所體驗故。
"身語二心要"者,即命與下行。
因為是二字之體性故,即毗盧遮那佛與無量光佛之體性。
"拉拉那與拉薩那"者,即依於二脈故。
如是說二輪體性已,為說中脈體性故,即離阿瓦杜提分別性故。
"勝脈"者,即一切脈之主尊。
"彼二"者,即剛說之二輪。
"中"者,即中間。
"最勝"者,即勝於二脈之勝,殊勝。
"風"者,即風。
"無分別"者,即不雜分別。
"何者"者,即阿瓦杜提。
"恒常"者,即一切時。
"執行"者,即遍行。
由遍滿此一切身故,遍及一切。
"若得"者,即真實獲得分別風行之中脈已。
"瑜伽"者,即圓滿次第修習者。
"恒常"者,即一切時。
"能作有情利"者,即無勤能作有情利益之餘。
།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རླུང་གི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ་རླུང་ཡང་ཡིན་པས་ན། རླུང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་བྱེ་བྲག་ནི་དབྱེ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་དང་རང་བཞིན་ ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དོ།།བརྒྱལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པར་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་སྤངས་ནས་སོ། །གང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དབུས་མར་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཙམ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པས་སོ། །ཡང་ན་རིགས་པ་མི་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་ པའི་རིགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའོ།།སྐད་ཅིག་གཅིག་རྫོགས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡིས་ཐོབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་ བོས་ཐོབ་པས་སོ།།འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་རོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ནི་གང་ཚེ་སྐད་ཅིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །དེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པ་བྱང་ཆུབ་པ་འཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྩ་དབུས་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྩ་དབུས་མ་ལ བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།
若問如何?為此說"風之自性差別"。
既是自性又是風,故為風之自性。
彼等差別即分類。
彼等之百零八自性即百零八。
"昏厥"者,即以第三品所說儀軌斷除。
"何所住"者,即住于中脈。
"恒常"者,即一切時。
"理"者,即前說瑜伽差別。
"不知"者,即非境。
"瑜伽童子"者,童子即完全不知圓滿次第,而為瑜伽者,因僅修生起次第故,為瑜伽童子。
或與"不知理"相連。
即離現量與比量之理外。
"一剎那圓滿現證菩提"者,即獲得阿瓦杜提位時一剎那圓滿之相。
現證菩提即獲得佛果。
"由彼得"者,即由阿瓦杜提體性獲得。
"此中"者,即密乘中。
"說"者,即宣說。 "彼於何時剎那得"者,即一剎那現證菩提。
"彼即剎那"者,即一剎那現證菩提獲得之相。
"勝說"者,即唯說世俗,因其體性真如未見故不能言說。
如是說中脈自體已,為說獲得彼之方便體性故,說"彼復如何獲得"。
即依中脈一剎那現證菩提。
"如何獲得"者,即以何方便證悟。
"理"者,即瑜伽。
"于彼"者,即為獲得故。
"說"者,即宣說。
།རིགས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། །ཞི་གནས་སྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བློ་བཟང་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདམས་ངག་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་ནས་སོ། །འབར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་པས་སོ། །བསྡམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བསྡམས་པར་བྱས་ནས་སོ།།དབང་པོའི་སྒོ་ནི་སྒོ་དགུ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །དགུའི་གྲངས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དགུའི་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །ཧཱུཾ་བཟླས་པ་ནི་མཚུངས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་བཟླས་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཧཱུཾ་གཅིག་ཉིད་ ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འཇུག་པ་དང་།གནས་པ་དང་ལྡང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱར་ནས་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ ཆད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཇི་ཙམ་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཕྱི་མའི་དུས་དེ་ཙམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་རོ། །བཟླས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུཾ་ ཡིག་གི་སྒོ་ནས་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཚོན་པར་བྱས་ནས་སོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བའི་རྗེས་ལའོ། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཞུགས་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྫོགས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐད་གཅིག་མའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་ཐབས་བསྒོམ་པའི་ ལུགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་བཟླས་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་དེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་གྱུར་པས་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་རོ།
若問何為此理?為此說"首先"等。
"大瑜伽"者,即隨順密乘趣向現證菩提。
"修習止"者,即修習成為一心因的三摩地。
"善慧"者,即如教授而知修習故。
"以生起次第瑜伽"者,即以月輪、金剛等修習。
"作印"者,即生起天尊形相。
"熾燃"者,即如火焚燒一切分別。
"繫縛"者,即已係縛。
"諸根門即九門"者,即自身與相應境等體性。
"以九數"者,即眼等九數分類。
"誦唸吽字無與倫"者,即心念誦之相,於一吽字以三相入、住、出配合,表示氣輪。
故說"無與倫",因離外在吽字唸誦之相故,即以氣之次第表示。
"最勝相續不間斷"者,即晝夜二萬一千六百氣數。
"最勝"者,因為中性唸誦之因故。
若問修習多久時?為此,乃至隨念出入息后際之時為限。
"唸誦"者,即以吽字表示氣輪已。
"彼"者,即月后。
"于彼剎那得"者,即入阿瓦杜提后一剎那圓滿現證菩提之剎那。
如是說獲得彼之方便體性已,為說修習方便之理故,說"由彼故彼"等。
"彼若唸誦"者,即彼吽字配合入等,"由何"者,即由何因。
།སྙིང་གའི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་པདྨའོ། །སྟེང་བལྟས་འགྲོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་ལ་ཁ་ཕྱེ་བས་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ་ཁ་བཀག་ཕྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གསང་བའི་པདྨ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་པདྨ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་སོ། །ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་བཅིངས་པ་བཟློག་པར་བརྗོད་ པའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གཉིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ལ། རྣམ་པར་བཅད་ནས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དང་འོག་གི་རྒྱུ་བ་བཟློག་ནས་དབུ་མར་ཞུགས་ཏེ། རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་བསྒོམ་པ་ བསྟན་ནས་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རླུང་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོས་གནས་པའོ། །སྐུ་གསུམ་རྡོ་རྗེས་བཅད་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་ལོ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་ ངག་གི་རང་བཞིན་བཅད་ནས་སོ།།རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོའོ། །ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་ དུ་གསུངས་པའི་ཧཱུཾ་བསྒོམས་པས་སོ།། བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྒྱུན་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་དང་གཡས་པའི་རྒྱུ་བ་བཟློག་ནས་དབུས་མའི་རྒྱུ་བའི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྨིན་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའི་གནས་སོ། །རླུང་གིས་ཕྱེ་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་འབྱེད་པའོ། །འདི་ཐོབ་ཅེས་བྱ་ བ་ནི་དབུས་མར་འཇུག་པ་འཐོབ་པའོ།།ཐོབ་བྱས་དགའ་བས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་རྟག་པས་སོ། །རྟག་ཏུ་འཆར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་འཁོར་བར་གནས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཆགས་སོགས་བྲལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའོ།
"心輪蓮花"者,即法輪蓮花。
"向上開"者,即如蓮苞開放向上方開啟,意為開啟。
故說"開",即將開啟。
"從彼密處蓮花"者,即從密處蓮花化身輪之體性。
"開放"者,即說反轉蓮苞束縛。
"二種分別風"者,即生氣與下行氣二風之體性。
"從彼"者,即蓮苞開放之後。
"斷而行"者,即遮止上下執行而入中脈,意為成為一味。
如是說修習方便已,為說從方便所生獲得之體性故,說"無分別大風",即以中脈體性而住。
"由三身金剛斷"者,即斷除二脈執行生氣與下行氣之自性,從二輪所生身語之自性。
"無分別"者,即因觀待自性清凈而不轉為他相故。
"賜樂"者,即金剛唸誦體性無漏樂之體性。
"獲得"者,即證悟。
"由咒真實"者,即由前說修習吽字。
"住于中脈流"者,即遮止左右執行而住于中央執行故。
"眉間"者,即風輪處。
"由風開啟"者,即開啟明點之體性。
"獲此"者,即獲得入于中脈。
"由獲得喜"者,即具喜差別之體性。
"無盡"者,即喜常恒故。
"恒時生起"者,即乃至住于輪迴之間。
"離貪等"者,即因自性遮止一百零八種聚集之體性故。
"寂靜"者,即本來寂靜性無自性。
"自證"者,即各自所應證知。
།བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ བསྟན་ནས།ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་རྟགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟགས་སོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་མ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པའིའོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །གསང་སྔགས་གྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོས་སོ། །འདར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ལུས་འདར་བའོ། །རྡུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བ་སྤུ་ལངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་སྤུའི་རྩ་བ་རྡུལ་བའོ། ། རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་བསམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་མི་བདེ་བ་བཟློག་པའོ། །གདོང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱད་ཀྱི་གདོང་ངོ་། །ཟངས་མདོག་ཡིད་དུ་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟངས་དང་འདྲ་བར་འབར་བར་འགྱུར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཀུན་གྱིས་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་དགའ་བའོ།།མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་སོ། །གྲང་དང་ལྷག་པར་ཚ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲང་དང་ཚ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལའོ། །གནོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་། གདུང་བ་ལ་སོགས་ པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།འཇིག་རྟེན་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་བཞིན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་སོ། །གནོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མི་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུ~ཾ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།
"大樂"者,即遮止一切痛苦。
如是以五種義顯示彼之方便已,為說從方便所生獲得時之相故。
說"相"等,即標誌。
"於此"者,即修習中脈瑜伽士之。
"當說"者,即當宣說。
"密咒成就"者,即因密咒行而成就故為成就。
"瑜伽士"者,即修習者。
"顫動"者,即因風之體性顯現接近故身體顫動。
"塵"者,即因菩提心變化生起故。
"毛豎"者,即毛孔根部震動。
"常時喜意"者,即一切時中遮止不悅。
"面"者,即容顏之面。"
銅色悅意"者,即如銅般發光者,于彼如是稱。
"眾見"者,即一切瑜伽士瑜伽女歡喜。
因賜予最勝安樂故。
"冷與極熱"者,即生起冷熱。
"彼"者,即前說瑜伽士。
"不成損害"者,即彼等於彼不生歡喜、熱惱等。
"世間法"者,即贊毀等八法。
"如是他"者,即其他。
"不成損害"者,即不生貪著與嗔恨。
"于彼"者,即于瑜伽士。
"咒真實"者,即修習吽字型性咒之真實義者。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯甚深義》中第二十二品廣釋。
། །། དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་སྟེ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞུ་བ་པོ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚིག་བསྟན་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་པ་ནི། བདག་དང་སྔགས་དང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚིག་རྣམ་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་སོགས་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སོགས་ པའི་སྒྲས་ནི་སྔགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རིམ་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་བདག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ་ནི་བདག་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་བདག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་ མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།བསམ་གཏན་མཆོག་གི་ངོ་བོའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག། ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པུའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཀུན་མཁྱེན གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是已說第二十二品三字境問答后,今為說三真實境問答故,宣說第二十三品,首先說其開端:"此後"等,即在解說第二十二品之後。
"複次"者,即相對前者而言。
"聽"者,即與請問者聽聞相應。
與"當說三真實語"相連。
三真實者,即具有我、咒、智慧真實相之語,以宣說之自性而當說,即當說決定所說義之意。
若問如何,故說"以自性等分別","等"字當知攝咒與智慧真實。
"如實"者,即以無顛倒體性。
"諸次第"者,即以我真實等次第之義。
如是已說開端,為直接解說故,其支分我之真實略說:"
我真實"者,即遍計五蘊聚之真實,如實安住之毗盧遮那等如來體性,稱為我之真實。
"最勝瑜伽"者,即因離凡夫相故,為最勝禪定體性。
"金剛薩埵自之因"者,即由遍知五蘊為五如來體性而得金剛薩埵果位。
"我為諸佛自性"者,即具五如來身語意體性之自性。
"諸佛唯一身"者,即具一切佛身者為諸佛唯一身,即大持金剛之相之意。
"遍智果位"者,即因以五佛體性了知一切三界故。
།མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རབ་གསལ་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་ རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ།།རིགས་ལྔའི་རྣམ་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཕྲ་རགས་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་དེའི་ངོ་བོས་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། གཟུགས་ མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རགས་པའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། རང་གི་ཡུལ་ཕྱོགས་ལ་གཞན་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཐོགས་མེད་དེ། སྔ་མ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐོགས་བཅས་དང་ཐོགས་མེད་ནི་ཐོགས་བཅས་དང་ཐོགས་མེད་དག་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ནི་མཚན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ནི། ཐོགས་བཅས་དང་ཐོགས་མེད་རྣམས་སོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ཡི་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་བདག་སྟེ། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ལའོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེར་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་བོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས བརྙན་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་། རྗེས་སུ་སྤྱོད་མ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པས་ན་ཐམས་ཅད་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་ ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས།ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལོ།
"不明顯"者,即為離有形體性故。
"以種性分別而明顯"者,即以凈化根本煩惱之方便,明顯愚癡等種性之分別。
"何為五種相"者,即以毗盧遮那等體性。
"彼為五蘊相"者,即五蘊體性之義。
如是略說我之真實已,為顯示其廣說故,色蘊清凈:"以粗細等分別"等。
其中粗者為色蘊,因於外顯現其體性故。
細者為受等,因無色故無粗顯現故。
"有礙無礙為相"者,色為有礙,因阻礙他生於自處故。
受等為無礙,因與前者相反故。
有礙與無礙即是有礙無礙,凡具此相者即為有礙無礙者。
"四大種體性"者,即地等大種之體,因為所成就故。
"色蘊"者,即具色相者。
"於此"者,即于佛教中。
"說"者,即宣說。
"彼為毗盧遮那體"者,即色蘊自性為毗盧遮那體性,因以彼與他之性如影像般,以大圓鏡智體性顯現故。
"一切放射因"者,一切即與自部相應之俱行母、隨行母等放射,故為一切放射因。
如是已說色蘊清凈,為說受蘊清凈故,說"樂與苦",即樂與苦。
།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གོ། །ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། བཏང་ སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ།།གྲང་དང་དྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་རེག་པའི་རྣམ་པའོ། །མཆོག་གི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་ངོ་བོའོ། །རིག་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། ། ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་སོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ སྤྲོས་བདག་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གླང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གླང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེའོ། །བོང་ བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོང་བུའོ།།གོ་མ་ཡུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅེ་སྦྱང་ངོ་། །སྟག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤ་རྟུ་ལའོ། །རི་དགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨེ་ན་ཡ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕག་ལ་སོགས་པའོ། །ཕ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པ་པོའོ། །མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་མའོ། །ཕ་ཡི་སྤུན་ཟླ་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ མཆེད་ཟླ་ལ་སོགས་པའོ།།མཛའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའོ། །སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་འབྲེལ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གིས་ཡང་དག་ཤེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་མཚན་མ་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་འཛིན་པའི་རྣམ་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།འདུ་ཤེས་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇུག་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ལའོ། །འོད་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྣམ་ པ་ལའོ།།དེ་ནི་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སྤྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་སོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ།
"最勝"者,即殊勝。
"寂"者,即非最勝與舍的形相。
"冷與暖"者,即彼觸之形相。
"最中最"者,即細粗之體性。
"覺"者,即體驗。
"由何"者,即由遍決定形相之識。
"彼"者,即如是體驗之體性。
"大多"者,即大部分。"受蘊相"者。
"寶生相"者。
因通達樂苦等形相之相的受等空性體性之平等性故。
"如來放射體性"者,即具自部俱行母與隨行母體性者。
如是已說受蘊清凈,為顯示想蘊清凈故,說"象"等。
"象"者,即大象。
"驢"者,即驢。
"狼"者,即豺狼。
"虎"者,即虎。
"鹿"者,即羚羊等。
"豬"者,即豬等。
"父"者,即生父。
"母"者,即生母。
"父之親屬等"者,即其兄弟等。
"友"者,即親友。
"血親"者,即親屬等。
"由何正知"者,即由執取自相應相之形相識。
"彼"者,即執取相之形相。
"正"者,即因無顛倒故。
"想蘊相"者,即不共真實趣入者之義。
"如來"者,即如是而來。
"無量光"者,即如來無量光之相。
"彼即正"者,應知以無顛倒體性放射。
"一切"者,即普遍。
"明"者,因放射無量光部類故。
།འགྲོ་ལ་ཁྱབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་སོ་ སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྨད་འབྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པས་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དགེ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དགེ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འདུ་བྱེད་དུ་ནི་བཤད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་རྣམས་སོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དོན་ཡོད་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ལས ལྡོག་པར་བྱས་ནས་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་དང་དངོས་མེད་ལ་ སོགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དངོས་མེད་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དག་གོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་གང་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ ནོ།།དེའི་ངོ་བོའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །མི་བསྐྱོད་སྤྲོ་བའི་བདག་ ཉིད་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲོག་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"遍及眾生"者,即於三界中執取相而別別觀察無自性故。 "
大稀有"者,即以觀察力遮止想之分別而具稀奇。
如是已說想蘊清凈,為說行蘊清凈故,說"善不善業果"。
"善不善業果"者。
"業"者,即善不善自性。
又"無記名"者,即無記自性,因生起色無色等故。
"彼說為諸行"者,即相應不相應等差別之分。
"說"者,即宣說。
"具不空放射自性"者,即具成事智慧自性,因遮止煩惱力所生善不善業后,一向成辦眾生事業故。
因此即具不空成就眷屬放射自性。
如是已說行蘊清凈,為顯識蘊清凈故,說"有無等"。
"有"者,即具有作用體性。
"無"者,即與彼相違。
"有與無"者,即有無二者。
"彼等差別"者,即有無差別。
"等"者,即如是等。
"彼體遍計"者,即分別。
"具彼生起體性"者,即生起如是分別。
"識"者,即具遠離相。
"了別"者,即所知。
"具不動放射體性"者,因分別煩惱不能奪取故,即極清凈法界智慧自性故。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ ཕུང་པོ་ཡོངས་ཤེས་ན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ལུང་དང་རིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་གྲགས་པའོ། །ལུང་ནི་ བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་སྟེ།དེ་དག་གིས་འཆར་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས། སྤྲོ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཛི་ན་ཛིཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་རྒྱལ་བ་སྟེ་བདུད་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ རྩིབས་བཅུ་གཉིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པས་ན།ཛི་ན་ཛིཀ་གོ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བདུད་བཞི་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཛི་ན་ཛིཀ་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །རཏྣ་དྷྲིཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་གོ།།དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེ་འཛིན་པས་ན་རཏྣ་དྷྲིཀ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཱ་རོ་ལྀཀ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨཱ་ནི་ཀུན་ནས་སོ། །རོ་ནི་འཁོར་བ་ལས་སོ། །ལྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། འགྲོ་བས་ནི་ཨཱ་རོ་ལྀཀ་གོ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། ། ར་ཨོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ གསུམ་གྱིས་འོད་གསལ་དུ་འགྲོ་བས་ན་ཨཱ་རོ་ལྀཀ་སྟེ།ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །པྲཛྙཱ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་འཛིན་པས་ན་པྲཛྙཱ་དྷྲྀཀ་གོ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཟླ་བའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་འཛིན་པས་ན་པྲཛྙ་དྷྲྀཀ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ ཏོ།།བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ནི། བཛྲ་ཛྙཱདྷྲྀཀ་གོ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་བཛྲ་དྷྲྀཀ་གོ། །ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཡིད་སྐྱོ་བའི་དོན་གྱི་སྤྲོ་བའི་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །རིམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།
如是為顯示識蘊五種清凈攝要故,說"如是若知諸蘊"。
即以前所說之理,於五蘊中了知為五佛。
"若知"者,即應知。
"生起教理之智"者,理即密乘所說。
教即說一切有部所說,由彼等生起即所說義。
如是已說五蘊清凈攝要,為說放射咒故,"Jina jik"者,具勝者性即勝者,即諸魔。
以十二輻法輪勝彼等故,為Jina jik,是其顯義。
以金剛喻定摧破四魔故,為Jina jik,是其密義。
"Ratna dhrik"者,因持能圓滿一切所愿之寶故,為Ratna dhrik,是其顯義。
因持勝義寶故,為Ratna dhrik,是其密義。
"Aro lik"者,A即普遍,ro即輪迴,lik即去,因普遍離輪迴而去故,為Aro lik,是其顯義。
ra o者,以三智慧趣入光明故,為Aro lik,是其密義。
"Prajñā dhrik"者,因持具別別觀察相之智慧故,為Prajñā dhrik,是其顯義。
智慧即月光等,因持彼故,為Prajñā dhrik,是其密義。
"Vajra dhrik"者,因以五相表示現等覺故,為Vajra dhrik,是其顯義。
因以二諦自性持金剛故,為Vajra dhrik,是其密義。
"如是咒"者,即毗盧遮那等五尊之。即厭離義之放射咒性。
"次第"者,即以色蘊等清凈次第。
"知"者,即應知。
།རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་དུས་སུ་སྤྲོ་བའི་རིགས་པ་དང་བཟླས་པ་རྣམ་པ་གཉིས བྱེད་པའི་དུས་སུ་རང་དང་མཐུན་པའི་རིགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཕུང་པོའི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་ ཁམས་སུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ན། རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་སའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྲ་བ་ལ་སོགས་བཞིར་ཕྱེ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་གསུངས་ཏེ།སྲ་བའི་ངོ་བོས་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས། ས་ཡི་ཁམས་སུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་རུས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲ་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའོ། །བཞིར་ཕྱེ་བས་ཏེ། རེ་རེ་ཡང་འབྱུང་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཏི་མུག་དག་ལ་མངོན་ པར་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སོ། །དེ་ནི་སྤྱན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ཁམས་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སའི་ ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས།ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞུ་བ་ནི་འཇམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཅིན་མཆི་ཁུ་བ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅི་བ་དང་། མིག་ཆུ་དང་། གཙོ་བོའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའོ། །རྫས་ཀྱི་བྱེ་ བྲག་གང་རྟེན་ལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའོ། །ཆུའི་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ། །ཆུའི་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདག་གི་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཱ་མ་ཀཱི་སྟེ། དེའི་སྤྲོ་བའི་བདག་ ཉིད་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། མེའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ལུས་ལ་དྲོ་བའི་རྣམ་པའོ། །བཟའ་བཏུང་སྨིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་བའི་ རྫས་སྨིན་པ་དང་།བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་གིའོ།
"理"者,即于壇城勝王時以理放射,以及誦咒二種。
于作業時以自相應之理,是為其義。
如是以七種義顯示蘊之差別已,為顯示界之差別故,其支分略說:"眼等四種"者,即四俱生女之自性。
"彼當遍觀為界"者,即以地等四界自性而觀察。如是略說已說,為說廣釋故。
為顯示其支分地界清凈故,說"堅等分為四"等。
依堅性相,"當遍觀為地界"者,即遍觀自身所住骨等為堅性。
分為四者,因各各具四大自性故。
"宣說于愚癡"者,即思惟愚癡清凈毗盧遮那於何處歡喜。
"彼即眼"者,因地界無分之性現故。
"稱"者,即普遍稱。
如是已顯示地界清凈,為說水界清凈故,說"流動"等。
流動者,因具柔軟性故。
"小便淚精等"者,即小便、眼淚、主要精液等。
"依于諸物類差別"者,即以血等差別而異。
"了知為水界"者,即隨順世間。于觀察水界時,為盡其自性故為瑪瑪吉,其放射自性即其相,是為其義。
如是已顯示水界清凈,為說火界清凈故,說"暖"等。
即自身暖相。
"飲食熟化及"者,即共同物質熟化及飲食等內在者。
།གཟི་བརྗིད་འཕྲོག་པའི་མེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟི་བརྗིད་འཕྲོག་པའི་མེའི་མཚན་ཉིད་ཚ་བར་བྱེད་པའོ། །མེ་ཡི་ཁམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་ཁམས་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས་པའོ། །གོས་དཀར་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་ཁམས་སུ་རྟོག་པ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གོས་དཀར་མོའོ། །སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མེའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འབྱུང་དང་ རྔུབ་པ་རབ་ཏུ་འཕེལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རང་གི་ལུས་ལ་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། རླུང་རྣམས་ཀྱི་ནི་དམ་ཚིག་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོའི་རླུང་དང་དབང་པོའི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་བཅུའི་བདག་ཉིད་དོ། །དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་བྱ་བའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མཆོག་གོ།།བརྐྱང་བ་དང་བརྐུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འོག་དང་སྟེང་དུ་བྱེད་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའོ། །དེ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་སུ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་ནི་གྲགས་པའོ། །སྒྲོལ་མ་སྤྲོ་བའི་བདག་ ཉིད་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པས་ན་སྒྲོལ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ཁམས་བཞི་པོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་གསུངས་ པའི་རིགས་པས་སོ།།འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་བཞི་ པོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས།སྤྲོ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། མོ་ཧ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མོ་ཧ་ར་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པས་འོད་གསལ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་ དེ་ནི་རཱ་ག་ར་ཏི་ཏེ།ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དྭེ་ཥ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྭེ་ཤ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ།
"具奪人威光之火相"者,即奪人威光之火相為熱性。
"當知為火界"者,即世間所稱之火界。
"白衣放射自性"者,即因令火界分別不現故為白衣母。
"放射自性"者,即如是清凈自性之義。
如是已顯示火界清凈,為說風界清凈故,說"出入極增長"。
即自身命氣與下行氣極入。
"諸風之勝誓"者,即蘊風與根風等十種自性。
"誓"者,即與自相應之作業。
"勝"者,因具執持蘊等自性故為勝。
具伸屈自性。
"上下所作及"者,即上下出入。
"彼當知風界"者,即其名為稱。"
度母放射自性"者,即因能度脫風界分別故為度母自性之義。
如是已顯示風界清凈,為攝四界故,說"如是四大種"。
即如前所說之理。
"四大種"者,即四大。
"了知"者,即當知。
"瑜伽"者,即以眼等四天女瑜伽。
"勝性"者,即天女自性之勝。
如是已顯示四界攝要,為說放射咒語故,說"moha-rati"等。
moha-ra即毗盧遮那。于彼有歡喜者即稱為彼,是為其表義。
因愚癡清凈而於光明歡喜者即為rāga-rati,是為其密義。
"dveṣa-rati"者,dveṣa即不動佛。
།དེ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། དྭེ་ཥ་ར་ཏི་སྟེ། དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པར་དག་པ་འོད་གསལ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དྭེ་ཥ་ར་ཏིའོ། །ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །རཱ་ག་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རཱ་ག་ནི་སྣང་བ་ མཐའ་ཡས་སོ།།དེ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། རཱ་ག་ར་ཏི་སྟེ། དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་འོད་གསལ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རཱ་ག་ར་ཏི་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །བཛྲ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཛྲ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཛྲ་ར་ཏིའོ། །དྲང་བའི་ དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཛྲ་ར་ཏི་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་པོའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་སོ། །སྔགས་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བའི་སྔགས་རྣམས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་ བྱ་བ་ནི།རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མོ་དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆོ་ག་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཡི་གེ་སྤྲོས་པ་དང་བཟླས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་ རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།འདི་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་ཚོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནང་གི་མིག་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ།།ལྷ་མོའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཡུལ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་།ལྷན་ཅིག་ཏུ་རོ་མཉམ་པའི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་རྒྱུ་གཅིག་པུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་སྟེ། རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་ཀ་དང་སྙོམས་ པར་ཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ།
于彼有歡喜者即為dveṣa-rati,是為其表義。
瞋恚清凈而於光明歡喜者即為dveṣa-rati,是為其密義。
"rāga-rati"者,rāga即無量光佛。
于彼有歡喜者即為rāga-rati,是為其表義。
貪即貪清凈而於光明歡喜者即為rāga-rati,是為其密義。
"vajra-rati"者,vajra即不空成就佛。
于彼有歡喜者即為vajra-rati,是為其表義。
金剛即于具有如是教示等相者有歡喜者即為vajra-rati,是為其密義。
"如是次第"者,即地等四界之次第。
"諸咒"者,即放射諸咒。
"成就"者,即大瑜伽續中所稱。
"彼等"者,即彼等界天女。
"儀軌"者,即如前于壇城勝王時,隨順放射菩提心自性文字與持誦二者之義。
如是已說六種義之廣說。
以此已顯示具分別之界分別已,為說境之分別故,其支分略說即說"色等境聚"等。
即為內眼等之五種境。
"天女色相中"者,即將說之理,因為色金剛女等自性故。
"了知"者,即知。
"瑜伽勝"者,即因與菩薩自性諸根及具色金剛女等相之境同味平等證悟自性故。
"唯空唯一因"者,即唯光明為因,即為因之義。
由二者等入而現證一切空性之位。
།དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། སྔོ་སེར་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་ པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ།།རིང་དང་ཐུང་བའི་རྣམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་བ་དང་། དམའ་བ་དང་། རིང་བ་དང་། ཐུང་བ་དང་། ཟླུམ་པ་དང་། མཉམ་པ་དང་། མི་མཉམ་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ། །གཟུགས་ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །ལྷ་མོ་དེ་ གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་གཟུགས་ལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། སྒྲ་ཡི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །འཁར་རྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁར་རྔ་ནི་ཏིང་ཏིང་ཤགས་ལ་སོགས་པའོ། །སིལ་སྙན་ནི་རྫ་རྔ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རོལ་མོའོ། །སྦུབས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །གླིང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པི་ཝང་ལ སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ།།རྔ་སྙན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རོལ་མོའི་ཆ་ལས་བྱུང་བའོ། །བསྟོད་དང་སྨད་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་གོ། །སྒྲའི་རྡོ་རྗེ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུང་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོའི་ རྣམ་པར་དག་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དབང་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །སད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་སོ། ། དེ་ལྟར་སྒྲའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། དྲིའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དྲི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣའི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ང་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ཞིམ་པ་སྟེ། སྔར་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་སྣ་ཚོགས པ་འདྲེས་པར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའོ།།མཆོག་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ།
如是略說已說已,為說廣說故,其支分色清凈即說"青黃等分別"。
即以青、黃、紅、白等分別。
"以長短相"者,即以高、低、長、短、圓、等、不等形相自性。
"色應知"者,即"色應知"之餘詞。
"彼天女色金剛女"者,即因於色境分別而墮于空性故。
"具能取所取自性"者,即因持取剛說之色為所取及空性相為能取自性故。
如是已說色清凈已,為說聲清凈故,說"鐃鼓"等。
鐃鼓即鈴鐺等。
樂器即陶鼓等所生音樂。
"空腔"者,即笛等所生。
"如是"者,即琵琶等所生。
"鼓樂"者,即從其他樂器部分所生。
"贊毀等"者,即讚歎與誹謗等聲。
"聲金剛女"者,即應知為聲金剛女自性。
"所取自性"者,即因耳根清凈金剛手為所取故。
"勝"者,即因離凡常分別故。
"了知"者,即于境根分別顛倒自性。
"令覺"者,即由證悟光明自性故。
如是已說聲清凈已,為說香清凈故,說"香"。
即為鼻根境。
"惡"者,即臭氣自性,因不悅意故。
"妙香"者,即香氣,因與前相反故。
"調合"者,即由種種香混合所生。
"諸勝"者,即其他。
།དྲིའི་རྡོ་རྗེ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་དབང་པོ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡུལ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེར་འབར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རིམ་པར་ རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བདེ་བ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དྲིའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། རོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རོ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁ་བ་དང་སྐྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེའི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ལྡན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ལན་ཚྭ་སྐྱུར་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་བ་དང་། སྐྱུར་བ་དང་། ལན་ཚྭ་བ་དང་། བསྐ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །རོ་རྡོ་རྗེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེའི དབང་པོའི་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་རྣམ་པར་དག་པའོ།།གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །འདིར་དབང་པོ་རེ་རེ་ཡང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། རེག་བྱའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇམ་དང་རྩུབ་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇམ་དང་རྩུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས་སོ། །རེག་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རེག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རེག་བྱ་བཅུ་གཅིག་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་རེག་པའོ།།རེག་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་སོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་རྣམ་པ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་རང་ཉིད་ གཟུང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ།དེ་དང་འཁྱུད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོར་བྱས་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་འཁྱུད་པ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་ནི་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ།
"香金剛女"者,即令香分別成空性。
"所取相"者,即因鼻根虛空藏清凈成為境故。
"大燃"者,即因以凡常分別對治之力而賜殊勝安樂故。
如是已說香清凈已,為說味清凈故,說"六味"。
即以甜、酸等分別。
"勝"者,即因令舌根滿足故。
"具"者,即天相自性修習自性。
"咸酸等分別"者,即由甜、酸、咸、澀等分別。
"味金剛女"者,即因令味分別成空性故。
"所取相"者,即舌根世間自在清凈,因成為色境故。
"普"者,普即色等相。
此中每一根亦現種種境故。
如是已說味清凈已,為說觸清凈故。
"以滑粗分別"者,即以滑、粗等分別。
"觸應知"者,即觸應知。
云何?故說"由分別",如說:"十一自性觸"。
"彼"者,即觸。
因令觸分別成空性故。
"所取相"者,即因身根遣除一切障礙清凈成為境故。
"于自主尊"者,即于中央主尊不動相自身所取相,即是"與彼擁抱"之義。
如《略論》云:"擁抱金剛薩埵,觸金剛女住"。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དག་གིས་ཡུལ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་ནས། ནང་གི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱེ་ བས་སོ།།བརྟེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མིག་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་བརྟན་པ་སྟེ། རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་སྙིང་པོ་དང་པོར་བྱས་ནས། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མཐར་ཐུག་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དངོས་པོའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས།རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མིག་གི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། མིག་གཉིས་ས་ཡི་སྙིང་པོར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་མིག་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སའི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྨད་དུ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་ནས་ཅི་རིགས་པར་རོ། །གཞན་ཡང་། རང་གི་ངོ་བོ་སྤྲོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་མིག་གི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། རྣ་བའི་ དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྒྲའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲའི་རྣམ་པ་པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས། ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པ་ཀུན་བཅད་པས། ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རྣམ་པའོ།
如是已說以具二種分別的境界分別后,為說內自性處分別故,其支分略說:"八識聚"等。
即以六識聚、染污意識、阿賴耶識分別。"所依"者,即將要解說的眼等八者之依,即是"依"之義。
因此說"于眼等根"者,即依於八者。
因依彼而生八識聚事故。
"菩薩生"者,應知即以地藏為首,至普賢為終之佛子自性等。
"依其清凈無倒事次第"者,即是眼等次第之義。
如是已說略說已,為廣說故,其支分眼根清凈:"二眼說為地藏",二眼即菩薩地藏自性。
因能生其境地等大種,了知分別相故。
"菩薩"者,菩提即三身自性,此有菩提心故稱此。
"稀有"者,因以種種方便成辦他利故。
"於色等隨應"者,即於色等五境亦普遍隨應。
又"自性放"者,即于自身無生相放。
如是已說眼根清凈已,為說耳根清凈故,說"聲相"等。
以琵琶等分別差別諸聲相一切斷除,即遍攝凡常分別相。
།དེ་ཉིད་ནི་དབྱེ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་ལ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །སྒྲ་ཡི་རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་གདོད་མ་ ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པས་ན།དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣ་བའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། སྣའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དྲིའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དྲི་རྣམ་པ་བཞིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རྟོག་པའི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་པོའོ།།ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །སྣ་ཡི་རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྣ་ལ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པས་ དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ལྟར་སྣའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ལྕེའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རོ་ཡི་བྱེ་བྲག་ལ་རྟོག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རོ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ ལ་ཀུན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྒོམ་པའོ།།འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཏུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་གནས་པའི་རོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས། རང་དགའ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། ལྕེའི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྕེའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རེག་བྱའི་བྱེ་བྲག་ལ་སྤྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ བའོ།།དེའི་ཀུན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པའོ།
這即是分別,為對治彼彼差別的分別故。
由遍修此而觀察。
"金剛手"者,因以金剛手自性于聲的分別了悟為空性故。
"正說"者即是宣說。
"聲識相"者,因以聲本來無生性而了知,故為其相。
如是已說耳根清凈已,為說鼻根清凈故,說"香差別分別"。
即於四種香的分別,于彼分別自性廣大分別中,以遍空性自性而修。
"虛空藏"者,因以空性執持香的分別故。
"知"者即是應知。"
鼻識相"者,即了知執香之鼻本來無生,故為其智慧相。
如是已說鼻根清凈已,為說舌根清凈故,說"味差別分別"。
即六種味差別分別自性
,其廣大分別即是分別相。
于彼以遍空性相而修。
"世間自在"者,因於世間所住味的廣大分別中了悟空性,獲得自在故為世間自在。
"知"者即是應知。
"舌識相"者,因了知舌及其境為空性,故為其識相。
如是已說舌根清凈已,為說身根清凈故,說"觸差別行"。
即十一種自性的廣大分別。
由以其遍空性相修故為修。
།སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རེག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི། དུས་དེ་ཙམ་དུ་བཟླས་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་ ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བའོ།།རེག་བྱའི་རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་པ་ལ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར།ཡིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་སྤྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས། རྫས་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཡུལ་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ ཁྱད་པར་རོ།།དེ་ལ་ཀུན་ནས་ནི་མ་ལུས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་དེ་སྒོམ་པ་པོའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇམ་དཔལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་དབང་ པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས།ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་རྒྱུས་པ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུས་པ་ཀུན་ལ་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་རྒྱུས་པ་ཀུན་ལས་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ནི། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ལའོ། །ཡོངས་ སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་སོ།།སྒོམ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒོམ་པ་པོའོ། །བྱམས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུས་པ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"遍除一切障"者,即由觸力所生的一切障礙,即貪著的煩惱等,由於在彼時誦持故而遍除一切障礙。
"觸識相"者,即觸本來無生性的識,具有彼相者即稱為彼。
如是已說身根清凈已,為說意根清凈故,說"意差別行"。
即依于意的差別,七事自性法處相,及依所緣有種種分別相的分別,即是分別自性。
其廣大分別即是差別。
于彼遍一切以空性相修故為修者。
"意識"所說者,若問:世間所知者即稱為文殊,因了知其無自性故。
如是已說意根清凈已,為說身根餘下筋脈一切清凈故,說"於一切筋脈決定修"。
即于屬身一切筋脈的決定修差別,即于正修差別。
"遍"者即是一切。
"修者"即是修無自性者。
"遍知為慈"者,因於一切筋脈遍知無自性故生起殊勝喜悅故。
"習氣分別自性"者,意為為清凈染污意識故。
།དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་རྒྱུས་པ་ཀུན་ལས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ལུས་ཐམས་ཅད་ཚིགས་སུ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩ་རྣམས་སོ་སོའི་ བདག་ཉིད་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཀུན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་ བ་ནི་གདོང་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་ གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་དུ་བཟང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་དབེན་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟང་པོ་ནི་དགེ་བ་གང་རྣམས་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མིང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ ནས།ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དག་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ལུས་ རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམ་ཤེས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གཉིས་པོ་དག་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཉིས་པོ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བགྲངས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ།།གཟུགས་སོགས་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་དང་། རྒྱུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ།
如是已說身根余分筋脈一切決定修清凈已,為說一切身體關節清凈故,說"諸脈各別自性"。
屬於自身的一切諸脈差別自性即是殊勝自性。
"一切樂之基"者,即遮除根本分別后,依于出世間一切樂故。
"最勝"者,因遠離面等形相故。
"一切事物自性我"者,凡具一切事物體性自性者即稱為彼。
因真如相一切基識清凈自性普賢聞名故。
"普賢"者,因"普"即諸脈分別遠離差別故。
"賢"即具有諸善者故。
"此"者,因以此相作為名故。
如是已說八種義廣釋已,為攝要故說:"如是八識聚等"者,即眼等八識聚清凈體性。
"真實彼性"者,因內處清凈體性故。
"無上"者,因成為無上身遠離相真如之因故。
"眼等根識"者,即眼等六根及身根差別二者,染污識與阿賴耶識相二者清凈體性,數為八識聚。
"見色等相"者,即色等六境及一切筋脈、一切肢節相身根境差別等。
།མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ གི་མདོར་བསྟན་པ་ནི།རྗེ་ངར་དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་པུས་མོ་གཉིས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དབྱུག་པ་སྔོན་པོ་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སོ། །དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔུང་པ་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་ནི་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དང་ ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་གནས་སོ།།ཕྲག་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་ཕྲག་པ་གཉིས་ནི་མི་གཡོ་བ་དང་། འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སོ། །སྟེང་དང་འོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོ་དང་། རྐང་པའི་མཐིལ་གཉིས་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་། གནོད་མཛེས་ རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སོ།།བུག་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཁ་དང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་དག་བསྡུས་པའོ། །འདི་ཡང་པདྨ་མཐར་བྱེད་དང་བགེགས་མཐར་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་གནས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོར་བྱས་ལས། ལག་པ་གཡས་པར་གཤིན་རྗེ་གཤེད། །གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་གཡོན་པ་ལ། །ཁ་ལ་རྟ་མགྲིན་ བསྒོམ་བྱ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་ལ་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ། །དཔུང་པ་གཡས་པར་མི་གཡོ་བ། །འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་གཡོན་པ་ལ། །དབྱུག་པ་སྔོན་པོ་ཆེར་འབར་བ། །པུས་མོ་གཡས་པ་ལ་ནི་བསམ། །པུས་མོ་གཡོན་པར་སྟོབས་པོ་ཆེ། །མགོ་ལ་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། །རྐང་པ་གཉིས་ལ་དགོད་པ་ནི། གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་གནས་ལ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་ཏེ། ཁྲོ་བོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་བཅུ་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ དང་།འགོག་པ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་ཤེས་པ་དང་། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྒྱལ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །གང་ཞིག་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཉིས་པའོ། །གང་ཞིག་ སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གསུམ་པའོ།།གང་ཞིག་ལམ་ལ་ལམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་བཞི་པའོ། །གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཟད་པ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ལྔ་པའོ།
"見相"者,即見等相之義。
如是以三種方式說明內自性處之分類已,為說支分之分類故,其支分略說:"膝蓋肩膀"等。
左右二膝依次是青杖和大力二尊之處。
"肩膀"者,左右二肩是閻魔斷和般若斷二尊之處。
"肩胛"者,左右二肩胛是不動和欲王二尊之處。
"上下"者,頭頂和足底是頂輪轉輪王和妙賢王二尊之處。
"孔門"者,此攝納口和金剛道。
此亦是蓮花斷和障礙斷二尊之處。
如《略論》中說:"右手閻魔尊,左手不能勝,口中馬頭觀,金剛甘露轉。
右肩不動尊,左肩欲王尊,青杖大熾燃,右膝中當觀。
左膝大力尊,頭頂輪王尊,二足當安立,妙賢王應觀。
"等如是說。
如是處所"一切"者,遍住一切身,因是忿怒本性故。
"十智相"者,即苦智、集智、滅智、道智、盡智、無生智、法智、類智、勝智。
其中知苦無生者是第一。
知集應斷者是第二。
知苦滅者是第三。
知道為道者是第四。
知貪嗔癡盡者是第五。
།གང་ཞིག་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེ་ནི་དྲུག་པའོ། །གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉེ་བར་གཅོད་པ་ཤེས་ པ་དེ་ནི་བདུན་པའོ།།གང་ཞིག་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང་གང་ཟག་གཞན་རྣམས་ལ་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཤེས་པ་དེ་ནི་དགུ་པའོ། །གང་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དེ་ནི་བཅུ་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དོ། །གཤིན་རྗེ་ནི་དམྱལ་བའོ། །དེ་ ལ་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །གཤིན་རྗེ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལ་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོས་མཐར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཅད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ མཐར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལ་འོད་གསལ་བ་ཞུགས་པས་མཐར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །པདྨ་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ། །ཆུ་ཡིས་མི་གོས་ པའི་པདྨ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པས་མ་གོས་པར་གྱུར་པས་དེ་རྣམས་མཐར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །པདྨ་ནི་སྐྱེ་གནས་སོ། །མཐར་ནི་དབུས་ཏེ། དེ་ལ་བདེ་བ་བྱེད་པས་ན་པདྨ་མཐར་བྱེད་དེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ། ། བགེགས་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ། །དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །བགེགས་ནི་ཁམས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཆང་བས་མཐར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ནི་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་འཆིང་བ་ལ ཞེས་བྱ་བའི་བྱེད་པ་ཁམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་འཆིང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོའོ།།དེ་བཞིན་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བགེགས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
知道不再生於有中者是第六。
知五蘊諸法決定者是第七。
知無常等者是第八。
以心了知他眾生與他補特伽羅之心者是第九。
知修行與遍盡者是第十。 "遍知"者,即以前所說分別自性之觀察的意思。
如是略說已畢,為廣說忿怒咒門故,說"閻魔斷"等。
閻魔斷者,閻魔即地獄。
以大忿怒三昧斷除之故稱此名,是權說義。
閻魔是無明,以光明性斷除之故稱此名,是實說義。
"般若斷"者即般若斷。
以般若決斷而斷煩惱故稱此名,是權說義。
因是轉識遍變自性故為般若,以光明入住而斷除故為般若斷,是實說義。
"蓮花斷"者即蓮花斷。
如蓮不染水,成為不染煩惱而斷除彼等故稱此名,是權說義。
蓮花是生處,斷即中央,于彼作樂故為蓮花斷,是實說義。
其後"障礙斷"者即障礙斷。
摧毀諸障礙故為障礙斷,是權說義。
障礙是諸界,以方便智持而斷除故稱此名,是實說義。
"欲王"者,欲即繫縛惡者之作用,以界瑜伽繫縛惡者故,王即明顯故為欲王。
如是"不動"者,因不為障礙所動故。
།སྟོབས་པོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བགེགས་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པས་སྟོབས་ཆེན་པོ་ དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབྱུག་པ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབྱུག་པ་སྔོན་པོས་གདུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གནོད་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགེགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པས་གནོད་མཛེས་ཏེ། དེའི་ངོ་ བོས་གསལ་བས་ན་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོའོ།།གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ཏོར་མགོར་བྱས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་བགེགས་རྣམས་བཟློག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཁོར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སྟེང་གི་ཆ་ལ་བསྒྱུར་བའི་ངང་ཚུལ་ག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ བའོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་བཅུའོ། །གནས་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའི་དཔུང་པ་དང་ཉེ་བའི་དཔུང་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའམ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་ གསལ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ།།རང་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟེན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །བདག་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ་ ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།ཆོ་ག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་རྒྱས་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"大力"者,因具有遮止障礙等的大力故。
"青杖"者,凡具有以青杖令一切惡眾生驚怖者,稱其為此。
"妙臂"者,因必定摧毀一切障礙故為妙臂,以其本性明顯故為妙臂王。
"頂輪轉"者,以頂髻為首,以遮止空行障礙為先導,輪即于壇城輪上分轉之性相所在者,即是頂輪轉。
如是"彼等"者,即十忿怒尊。
"處分別"者,即以剛才所說臂與近臂等差別。
"以三金剛遍明"者,即從三密本性不動佛或大持金剛中遍明即生。
以自身三金剛身等差別遍明,即是"其本性"之語義。
"成為一體性已"者,即于自身獲得一性。
"真實"者,即以無顛倒性。
"依真如"者,即依止身清凈相真如一分之義。
如是以我真如廣說已示,為攝略故說"我之真如"等。
以前所說理趣,于自身蘊界等差別真如,即以壇城輪相遍知。
"如法"者,即以廣續次第。
"應知"者,即應了知。
"從上師口"者,即從未來時金剛阿阇黎口中之義。
།དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྗོད་ནས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ རྣམ་པ་ཉིད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ། །ཟག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་གསལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་སོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་སོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྦྲུལ་དང་། བཏུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མགོ་དང་མཇུག་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྦྲུལ་དང་འདྲ་བས་ན་སྦྲུལ་ལོ། །བཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་ མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ཡོད་ཀྱང་མཇུག་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མགོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་མ་ཡོད་ཀྱང་མགོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཨོཾ་ཡིག་དང་པོ་ཅན་ནོ། །ཧཱུཾ་དང་སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྲུལ།།ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མགོ་དང་མཇུག་མ་དག་ཡོད་པར་ཆོས་མཐུན་པས་ཨོཾ་ཡིག་དང་སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་མིང་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པའི་མིང་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ དོ།།བཏུས་པའི་མཚན་ཉིད་མིང་ཅན་ནོ།
如是說明具有差別的三種我之真如義后,為顯示咒之真如,解說其支分本性:
"咒之真如"等。
咒即蛇等之真如是阿字之相。
"瑜伽最勝"者,因離戲論故為最勝三昧之相。
"大智慧"者,因遍知光明故。
"善廣"者,因具遍滿性故。
"無生"者,因無生故。
"無漏"者,因無壞故。
"不明"者,雖遍一切而無如是顯現故。
"無變"者,因諸分別不能改變故。
"無障"者,因斷煩惱障故。
"無二"者,因無二故。
"無怖"者,因無貪等怖畏故。
"寂靜"者,因本來寂靜故。
"大樂位"者,因遮止一切苦故。
"最勝"者,因出世間故。
如是顯示咒之真如本性后,為說廣分別故說"蛇及截"等。
因有頭尾故似蛇,故為蛇。
"截"者,因二者皆無故。
"無邊"者,因雖有頭而無尾故。
"無頭"者,因雖有尾而無頭故。
為顯示相故,說"嗡"等。
以嗡字為首。
"吽及娑婆訶末"者,因圓滿性故為蛇。
"顯說"者,因與彼相似性故,以頭尾二者相應法,因有嗡字及娑婆訶字故。
"說自名本性"者,自即與我相關之名說之相,即其相也。
"擷取相之名者"。
།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་དང་མཇུག་མ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿབྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ོཾ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་ཡིག་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མཇུག་མ་དང་འདྲ་བ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐའ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་གྱི་བརྒྱུད་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཇུག་ མ་དང་འདྲ་བའི་སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ོཾ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་དང་བྲལ་བའོ། །མགོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་མགོ་བོ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ནས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྔར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ།།མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཤེས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།འདི་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །རྒྱ་ཆེན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་དང་པོར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་སྤྱིའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རོ་ གཅིག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
這是說因無頭尾故,如"達基吽匝"等。
"嗡為首"者,因有嗡字在首故。
"某咒"者,即成為如是者。
"捨棄娑婆訶字"者,因無如尾者故。
"名為無邊"者,因無邊際故。
"從上師口傳而來"者,意為從阿阇黎口傳而來。
"具娑婆訶末"者,因有如尾之娑婆訶字故。
"無嗡"者,離嗡字者。
"無頭"者,如彼斷頭故。
"已說"者,即已宣說。
如是說明廣分別后,為說攝要故,"如是"者,以前所說之理故。
"相"者,以不共本性趣入之本性故。
"了知"者,即應知。
"咒之真如"者,即剛才所說諸者。
"無上"者,因以阿字本性證悟故。
"此之"者,即咒之真如。
"廣大義"者,即所說等戲論自性。
"應知"者,即應了知。
"隨根本續"者,意為依吉祥密集初品所說之理。
如是說明三種義之咒真如后,為說智慧真如故,顯示其支分總體本性:"智慧真如"等。
即果位雙運之相,因世俗與勝義成一味故。
"瑜伽最勝"者,因究竟故。
"斷除一切二"者,因遮遣一切差別分別自性故。
"平等和合諸根"者,因別別攝持相故。
།ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་བཅུ་པོ་རྣམ་ཉིད་ནི། །རང་གི་འབྱུང་གནས་ཐམས་ཅད་ལས། །སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད། །འདོད་པ་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡུལ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་པའི་ལུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། ཡུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ངག་གི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ་ངག་གི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ། །སྣང་བ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་ གྱིས་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ།།འདིས་ནི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་གསུངས་སོ། །བདག་བྱིན་བརླབས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར། འདིས་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་གསུངས་སོ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །འདིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་གཉིས་པའི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པས་སོ། །རང་རིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཐའ་ གཉིས་སུ་མ་ལྟུང་བ་རང་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པའོ།།འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཆ་བྲལ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི།ཆ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་མོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །ཡུལ་མ་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོས་སོ།
如是說: "
十根自性者, 從一切根源,
稱為別別攝, 即是別貪慾。
" 諸根即五根,彼等與諸境相應即為關聯。
"一切事物一體身"者,即一切事物為一性。
具平等一味之身者,即稱為彼。
此說示禪定之本性,因於三種境中了知三如來之相本來無生故。
"斷除一切語分別"者,即氣息與努力之本性,超越一切語言分別故。
"一切顯現之本性"者,即以顯現等三智之次第而具光明心之相。
此說執持光明心之本性。
"具自加持自性者"者,因具如幻三摩地自性故。
此說隨念支分。
"遍一切"者,即遍及具三空自性之一切法。
此說第二執持自性光明之相之本性。
"稀有"者,因無勤成辦眾生利益故。
"自證"者,因不墮二邊而應自證故,即雙運之相。
此說攝於三摩地。
"瑜伽最勝"者,因無上故。
"具四剎那相"者,即義俱生之本性。
"離分"者,因離一切分故。
此亦應知即離世俗菩提心故。
"遍行"者,因遍及喜等三故。
"微細"者,即微細瑜伽者所應證。
"非境"者,即非行境。
"瑜伽嬰兒"者,即初業者修生起次第者。
།ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ཁོངས་སུ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའིའོ། །རབ་འཇུག་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །ོཾ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་མོ། །དེ་ཉིད་ཐིག་ལེ་ནང་དུ་ཐིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་གི་ཐིག་ལེ་ནང་དུ་འདུས་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སོ།།རྣམ་པར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པའོ། །ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་དང་འབྲེལ་པའིའོ། །ཡི་གེ་ཨཿལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངག་གི་ས་བོན་ལའོ། །ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་འདུས་པ་སྟེ། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་ངག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་ལ་ ཡང་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ངག་ལ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་ནོ། །ཧ་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆའི་ངོ་བོ་ཚེག་དྲག་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཧ་ཡིག་དང་འབྲེལ་ པ་ཆ་ཤས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་ལའོ། །ཧ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ཤས་སོ། །ཡི་གེ་ཨུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་ཆ་ཤས་ལའོ། །ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་འདུས་ནས་འགྲོ་བའོ། །ཡི་གེ་ཧ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨུ་ཡིག་གི་ནང་དུ་འདུས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡི་གེ་མ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་ཐིག་ལེ་ལའོ། །ཡི་གེ་མ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐིག་ལེ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཧཱུཾ་ཡིག་གི་ཐིག་ལེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ལའོ། །ཐིག་ལེ་ཡང་ནི་སྒྲ་ལ་ཐིམ། །ཞེས བྱ་བ་ནི་བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བའི་སྒྲ་ལའོ།།ཡང་དག་ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །སྒྲ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲག་ཅའི་ངོ་བོའི་སྒྲའོ། །སྒྲ་ཙམ་ལ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོའི་སྟོང་པ་ལའོ།
"由世俗遍知"者,因非音聲與諸分別所能詮說故。
"勝義自性"者,因唯一究竟瑜伽者所能觸證故。
如是總說自性已,為從攝屬門中特別宣說自性故。
"圓滿次第分類及"者,即二種圓滿次第之本性。
"咒之真實"者,即前文所說。
"善入明顯"者,即已宣說。
"唵字"者,即字母唵。
"彼真實點內融入"者,即唵字之點內攝。
"真實"者,即依無戲論自性。
"觀想"者,即修習。
"點"者,即與唵字相關。
"于阿字"者,即于語種子。
"融入"者,即內攝,因依身生語故,又因身融入粗細本性之語故。
"字"者,即自身語自在種子。
"訶字"者,即自分本性二豎點之本性,依彼故無戲論。
"訶字"者,即與訶字相關之分位本性。
"于吽字"者,即於心自在種子。
"訶亦"者,即心自在種子之分位。
"烏字"者,即吽字之分位。
"融入"者,即內攝而行。"訶字亦"者,即令融入烏字內。"
瑪字亦"者,即于吽字之點。
"瑪字亦"者,即點之自性。"
唯點"者,即于吽字之點不可言說之本性。
"點亦融入聲"者,即于如迴響之聲。
"真實融入"者,即內融入。
"聲亦"者,即迴響本性之聲。
"于唯聲"者,即于聲圓滿本性之空性。
།སྒྲ་ཙམ་མཆོག་གི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །དེ་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ནམ་མཁའ་འོ།།འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལའོ། །འོད་གསལ་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའི་འདུག་པའི་གནས་སོ། །གསལ་པོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ པའོ།།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།རབ་ཏུ་སད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གི་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ སྤངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཅིག་པུའི་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་ཡང་དག་བརྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ ཤེས་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་ཡི་ཡུལ་དྲུག་བསྡུས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་བཅུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལྟར་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་རྟོགས་པ་པོའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཀུན་ནས་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཁམས་གསུམ་པོ་ལའོ།
"于唯聲勝空中"者,即于勝空中。
"彼亦"者,即勝空。
"行"者,即行走。
"光明"者,即于自性光明。
"光明果位"者,即自性光明相之安住處。
"明顯"者,即自性清凈。
"極為清凈"者,即具無垢清凈。
"法界"者,即一切法自性之本體。
"無二"者,因無差別分別故。"勝智"者,因無智之自性故。
"極覺醒"者,因道力清凈故。
"恒時顯現"者,因自性證悟故。
"遠離語行諸"者,因非音聲與分別境故。"
二者一切盡斷除"者,因無差別分別故。
"五蘊唯一之基礎"者,因五如來自性故依彼。
"五大真實堅固"者,因地等界之自性故。
"成為八識之本性"者,即彼自性如前。
"攝外六境"者,因色等境故。"十風智"者,因十風自性故。
"智慧相"者,即三智之相。
"攝一切"者,即攝一切次第之本性。
如是從內攝門中特別顯示咒之真實性之本體已,為說彼證悟者之利益故,宣說"由遍喜瑜伽"。
即生起次第之後究竟圓滿次第遍喜瑜伽,以自他利相故。
"何者"者,即修習咒之真實性之瑜伽者。
"三有"者,即於三界。
།བཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའོ། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བྱེད་པའོ། །དཔལ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐལ་པ་ བཟང་པོ་ཀུན་འཕེལ་བ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཀུན་འཕེལ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ངག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོགས་པས་མི་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རང་དགའ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཧེ་ནི་རྒྱུ་སོགས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀ་ཡིག་རྒྱུ་ནི་ཞི་བ་སྟེ། །ལ་ཡིག་འདི་ལ་སྟོབས དང་ལྡན།།རྩ་ཡིག་སེམས་ཀྱི་གཡོ་བ་ཉིད། །ཀྲ་ཡིག་གིས་ནི་རིམ་པར་བཅིང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་ཐུབ་པའོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའོ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་བཟང་བ་འདི་ལས་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འཇམ་དཔལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇམ་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། དཔལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་དང་དེའི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ནས།དེའི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་མེད་པས་སོ།
"安住"者,即作行持。
"成就一切悉地"者,即成就世間與出世間悉地。
"具吉祥"者,因圓滿二資糧故。"
增長一切賢劫"者,即於一切賢劫不為煩惱所轉之相而增長,即於一切持誦故。
"彼金剛"者,即此金剛持之本體,因現證空性真實故。
"金剛心"者,即依瑜伽續而言。
"金剛怖畏"者,因如金剛般覺悟而無畏故。
"自在"者,因於一切獲得自在故。
"黑熱嘎"者,即依母續而言,因三解脫門之自性故。
如說:"黑字離因等"等。
"時輪"者,如說:"迦字因寂靜,拉字具威力,茶字心動搖,咖字次第縛。"
"最初佛"者,因從最初即自性清凈而成佛故。"大牟尼"者,因具身等調伏故為牟尼,因離聲聞等相故為大。
"普賢"者,因從此出生一切善故為普賢。
又因具二清凈故,及具二圓滿故。
"文殊"者,溫和即悅意,吉祥即於此具足圓滿故。
云何?故說:"種種顯現之本性",即隨順彼彼有情意樂,具足彼相之身顯現本性故。
"種種解脫"者,因事物無相故為無相。
།སྣ་ཚོགས་ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱི་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་ པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ།།ཀུན་ནས་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་ པས་སོ།།དེ་རྟོགས་པ་པོའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ནས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །སོ་སོའི་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།གནས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྟེན་གྱི་དབེན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་དབང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ།།སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱད་སྟོང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཕྲ་བས་སོ། །ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསལ་བས་སོ། །འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ ཞལ་ལས་སོ།།ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ལུང་དང་རིག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་པ་དང་། ལུང་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབྱེ་བས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་བསྟན་ནས། དེའི་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་ ངོ་བོ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་ལ་རིམ་པ་ལྔ་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སྦ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་དང་།མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"種種功德資糧基"者,即具足力、無畏等佛陀功德。
"普遍顯現瑜伽"者,即以一切相顯現色身之瑜伽故。
"大瑜伽"者,因不離自性故。
"無垢"者,因成就他利故。
為顯示了知此之利益而作總結,故說"彼智慧自性"等,即前述諸義。
"明顯"者,因為是瑜伽現量境故。
"非所知"者,因凡夫不能了知故。
"無住"者,離所依故。
"法界行"者,
因由其力生如是智慧故。
"生圓二相"者,因二次第差別故。
"如八千髮絲端"者,因極其微細故。
"極其明顯"者,因極其清晰故。
"光明"者,因清凈究竟故。
"從上師口"者,即從阿阇黎口傳。
"所知"者,即應當了知。
"以教理分別"者,即以契合密乘之理,以及五續部等教法自性。
"分別知"者,即由其分類之義。
如是以四種義說智慧真實性。
如是宣說三種真實性后,為總結其義,故說"如是三真實及三昧耶"等。即我等真實性等之本性。
"勝智"者,因於生起次第后攝五次第故。
"秘密"者,因對非法器應當隱藏故。
"第四智慧相"者,因俱生相故,及離相剎那自性故。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །། དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་། དང་པོར་དེ་རྩོམ་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྣ་རྩེ་གསུམ་ནི་གསང་བ་དང་། སྙིང་ག་དང་། ཁའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ མཚན་ཉིད་ནི།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་ཡིས་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དེའི་ཡན་ལག་སྣ་རྩེ་གསུམ། །བསྟན་པས་གསུངས་པ་ནི། གསང་བ་སྙིང་ག་ གདོང་སྣའི་མིང་།།ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་རྒྱུད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་བའི་རྒྱུད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་སོ། །གསལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྲུལ་པ་དང་། ཆོས་ དང་།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བ་ མདོར་བསྟན་ནས།དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའི་སྣ་རྩེ་བརྗོད་པའི་ཡན་ལག་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་ཆགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་སྟེ་ཆགས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཀུན་ནས་ནོན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བདེ་བ་སྟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
這是大瑜伽續《吉祥金剛鬘》的廣釋,由班智達阿朗卡卡拉所造,名為《極顯深義》中第二十三品的廣釋。
如是第二十三品已說三真實性境之問答后,今為宣說三鼻端境之問答,故示現第二十四品。
首先宣說其開端:"其後"等,即在解說第二十三品之後。
"複次"者,因對前文而言有差別故。
"聽"者,是對金剛手所說。
"三鼻端相"中,三鼻端即以秘密處、心間、口的差別而分,其相即安立不共真實性。
"當說"者,即將宣說之義。
如是顯示其開端后,為直接宣說,故說其支分三鼻端:"秘密、心間、面鼻名",即所應說之義。
"三續中"者,即根本續《吉祥密集》中。"明示"者,即世尊所說。
"以三輪差別"者,即依化身、法身、圓滿受用身所住之三輪差別。
"瑜伽士"者,即修習風之真實性者。
"修習次第"者,即修習風之真實性次第。
如是略說三鼻端境后,為廣說之,故說秘密鼻端之支分修習精滴:"極貪"等,極貪即極其貪著,即大貪。
凡具有彼等遍行者即稱為彼,即彼等之義。
"賜樂"者,即獲得安樂,與"遍生大樂"相連。
།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རླུང་གི་དེ་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་དག་གིས་སོ། །རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་སད་ པར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའོ། །སད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུས་སོ། །ཀུན་ནས་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐབས་ཤེས་རབ་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སྐྱེ་བའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཁམས་ རྣམས་རོ་གཅིག་གྱུར་ནས་ནི།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དགུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་སོ། །གཞུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞུག་པའོ། །ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་གས་སོ། །གཟུང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའོ།།རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ནོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལ་དག་པའི་ཟླ་བ་དང་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་རོ་མཉམ་པ་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་སོ།།དེ་ལས་སྤྲོ་བ་དང་། བསྡུ་བའི་རིམ་པས་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྫས་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བའི་སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེའི་རྩེའམ་པདྨའི་སྣ་རྩེར་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་མཐར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཐའ་མར་རོ། །ཡང་དག་ གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་ངོ་བོའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
若問如何,即說"以風真實瑜伽",即以命氣及努力之風的瑜伽。
"令脈輪覺醒"者,脈輪即安住于自身中,令覺醒是由遍知之因。
"遍生"者,是以方便智慧瑜伽之力而遍生。
"大樂"者,是菩提心之體性。 若問如何,即說"諸界成一味",即三十二界以等味性。
"召請"者,即以風真實性之力攝持。
"納入"者,即納入。
"如法作"者,即以風真實性之法。
"持"者,即應持。"金剛尖端"者,即于金剛尖端。
"菩提心"者,即世俗之相。
"大樂"者,因與大樂相順故。
"俱生剎那相"者,即具有譬喻俱生之相。
"五智自性"者,業滴中如凈月及白花形相是大圓鏡智。
三十二界等味是平等性智。
彼體驗安樂之體性是妙觀察智。
由彼放射及收攝次第圓滿作業是成所作智。
以自性空性極為清凈是法界智。
"樂"者,因是所體驗之法性故。
"斷除一切分別"者,因遠離違品故。
"物滴"者,因是菩提心滴之體性故。
"秘密鼻端"者,或於金剛尖端或於蓮花鼻端。
"其末"者,即其末端。
"正持自性"者,即所持之體性。
"勝瑜伽"者,因是殊勝瑜伽之因故。
།ཆགས་ཆེན་སེམས་ནི་གཅིག་པུ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་ ཡུལ་ལ་སེམས་གཅིག་པུ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ནས། གསང་བའི་སྣ་རྩེའི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། པད་འདབ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྩ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིབས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྩའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་ཤུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་ཇི་སྐད་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡི་ལྟེ་བ་སྣ་རྩེར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་དང་། དེ་དང་ཉེ་ བར་གསང་བའི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་རྩའི་ལྟེ་བའོ།།སྣ་རྩེར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་སྣ་རྩེར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་མིང་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསང་བའི་ སྣ་རྩེར་བཤད་ནས།སྙིང་གའི་སྣ་རྩེར་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། སྙིང་གའི་སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །སྙིང་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་སུའོ། །པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པ་ལའོ། །ལྟེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སུ་གེ་སར་དང་བཅས་པའོ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོ་སྙིང་ག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་སྣ་རྩེར་རོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང གའི་སྣ་རྩེ་དེ་ལའོ།།སྔགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲིན་གྱི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཡང་དག་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །ངག་གི་རྟོག་པ་ཀུན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་དག་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་འབྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།
"大貪唯一心"者,意為極其貪慾熾盛者。
對於那些于大貪境中具有專一心者,稱之為此。
如是宣說修習物滴后,為說明秘密鼻端之體性,故說"六十四瓣蓮"。
因是諸脈之形狀故。
"蓮花"者,因是彼之形相故。
"脈輪"者,因具有真實力等相故。
"脈輪如何生"者,如第十七品中所說。
"彼之中心說為鼻端"者,即化身輪中心之中心,及與彼相近之秘密輪中安住的金剛與蓮花脈之中心。
"說為鼻端"者,即說為秘密鼻端。
因此說"秘密"者,即具秘密之名。
能賜一切安樂。
如是以二相說明秘密鼻端后,說明心間鼻端之體性,故說"心間鼻端"等。
"法輪"者,即具有持自相之體性。
"心間"者,即於心間處。
"八瓣蓮"者,即於八瓣蓮花之相。
"中心"者,即具有中央花蕊。
"鼻端即心間"者,即心間鼻端。
若問於何者,故說"瞋心",即瞋恚種性者。
"于彼"者,即于彼心間鼻端。
"咒"者,即于云音之體性。
"持金剛"者,即大持金剛。
"正放射之因"者,即生起之因。
"斷除一切語分別"者,因超越一切語言戲論之境故。
"勝智"者,因是殊勝智慧光明相之因故。
"大稀有"者,因由彼趣入一切語言戲論故。
།ཕྲ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་འཆར་ཞེས་བྱ བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནཱ་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་ལྔ་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་སེམས་འཛིན་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ངོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་ བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་ངོ་།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོས་སོ། །མན་ངག་ཐོབ་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ།།བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་བྱས་ནས་སོ། །རྒྱལ་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་སྐབས་ཅན་ནོ། །དབང་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་གཞན་དབང་དུ་བྱས་ ནས་སོ།།མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བའོ། །ཐིག་ལེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཅིག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཞི་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་མ་བསྲེས་པའི་དེ་ཁོ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ལ་རྒྱུ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་དེ་ཐིག་ལེའི་དབང་གིས་དེ་ལ་མངོན་ པར་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེ་བརྗོད་པའི་ཡན་ལག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉི་མ་ཟླ་བ་མེ་དང་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་དང་། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ ཏཱིའི་ངོ་བོ་སྟེ།ཁམས་གསུམ་པོ་འབབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་གསུམ་གྱིས་ནི་དབུས་ནས་ཁྱབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་དབུས་སུ་ཆུད་པའོ། །གདོང་གི་སྣ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེའོ་ཞེས་བྱར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །རླུང་རྣམས་གནས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ནི་ལྔའམ་བཅུའི་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
"微細"者,因是微細瑜伽之境故。
"恒時現"者,因以法性體性恒時存在故。
"那達"者,即阿字之相。
"無分別"者,因無五分體性之分別故。
"大樂"者,因於彼攝心能遮止散亂體性之苦故。
"正修"者,即修習前述咒之明點。
"勝瑜伽"者,因對生起次第修習者而言是殊勝故。
"以理"者,即以顯示出入之體性。
"獲得口訣"者,即正確了悟口訣。
"安樂"者,即作安樂已。
"勝瞋"者,即煩惱瞋恚周遍執行之狀態。
"若作主"者,即以瞋恚清凈體性使自身成為他主已。
"迅速"者,即快速。
若問明點如何,為此說"寂靜真實一因",意為不與寂靜分別風之自性相混之真如,即是光明相之一因,因以明點力而趣向彼故。
如是以二相說明咒明點之修習后,今為說明世俗鼻端所說支分之自體性,故說"日月火三者"。
即是拉拉那、惹薩那、阿瓦度帝之體性,因能令三界流注故。
"三次遍及中"者,即入於三脈之中。
"面鼻"者,即世俗鼻端。"說為"者,即稱為。
"諸風住處相"者,即具有五或十種風之住處相者,稱之為彼。
།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་མདོར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ སྣ་རྩེ་དེ་ལའོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའོ། །གཏི་མུག་གིས་གནོན་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པས་དཀྲུགས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །བསམ་ གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ།།གཏི་མུག་མཆོག་ལས་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་འབིགས་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཏི་མུག་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ ན་མངོན་པར་བརྗོད།།གཞན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ནི། །དེ་སྤངས་པས་ནི་སྤངས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་བྱེ་ བྲག་ཏུ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་མདོར་བསྟན་ནས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་བདག་ ཉིད་ཅན་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་སྟེ།རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལྔ་ནི་བསྟེན་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་སྲོག་གི་རླུང་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཐུར་སེལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །མཉམ་གནས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་དོན་ཡོན་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྟེན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དག་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་འོད་ཟེར་ཐིག་ལེ་ ཙམ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་གིས་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། གདོང་གི་སྣ་རྩེར་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོར་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ།
如是顯示自體性后,為略說彼處光明明點之修習,故說彼處所作。
"彼處"者,即彼世俗鼻端。
"大智慧"者,因是成就金剛唸誦故。
"大明點"者,即光明明點。
"為愚癡所壓之心"者,即具有無明擾亂心續之瑜伽士。
"禪定"者,即應修習。
"勝愚癡中勝"者,即能破除無明。
"勝"者,即愚癡,因是一切煩惱生起之因故。
如說:"愚癡是諸過之因,是故如是明顯說,若他處有身見者,由斷彼故得斷除。
" 複次若問如何,為此說"誹謗一切事物"。
一切事物即對內外自性諸法作特別誹謗,因由彼力不知一切事物之自性故。
如是略說彼處光明明點之修習后,為廣說彼義故,說"五智慧體性明"。
即具彼體性之光明明點,因五風是五如來之體性故。
"依止五佛"者,其中命風是不動佛之自性,下行風是寶生佛之自性,平住風是無量光佛之自性,上行風是不空成就佛之自性,遍行風因住於一切身聚故是毗盧遮那佛之自性。
"依止"者,因是彼之自性故。
"勝"者,即是清凈光明之因。
"彼即光明明點"者,因以彼名稱說彼故。
"正依面鼻端"者,因依止世俗鼻端而住故。
"應修習"者,即于鼻端執持。
།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྒྱུད་ ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཏི་མུག་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནི་རྒལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་གི་རྒྱ་མཚོ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་ལའོ། །དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ངོ་། །ཡང་དག་པའམ་ཀུན་ནས་སོན་པ་ནི་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རླུང་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སེམས་དཔའ་ཡོད་པས་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་འོ། །མིང་ཅན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ངོ་། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྫོགས པའི་རིམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱིའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ།།དོན་ལ་དེ་རླུང་རྣམ་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་རྩེར་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པར་ནུས་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཏི་མུག་ མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་བའི་མུན་ནག་འཇོམས་པ་སྟེ། །རླུང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་ངག་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་མཁྱེན་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཀུན་ མཁྱེན་རྟོག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ མདོར་བསྟན་པ་ནི།སྣ་ཡི་བུ་ག་ལས་བྱུང་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གདོང་གི་སྣའི་བུ་ག་དག་ལས་རླུང་འབྱུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་རིགས་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"最勝瑜伽"者,因成為金剛唸誦之續故。
"度過愚癡大海"者,意為令愚癡大海不現。
如是廣說彼義后,為說彼之名故,說"三昧耶薩埵"等。
"彼"者,即光明明點。
"三昧耶薩埵"者是名。
"正"或"普"者,因於具行性之五種風中有薩埵,故為三昧耶薩埵。"具名"者是名。
"正"者,因圓滿次第之自性無顛倒故。
若問三昧耶薩埵如何,為此說"一切佛三昧耶",即一切如來之三昧耶。"
五智慧體性"者,即具如鏡等五智慧之體性,意謂實際上因是五種風之體性故。
"種性"者,即具光明明點之自性。
"瑜伽善巧"者,即能於世俗鼻端執持光明明點諸者。
"摧毀愚癡黑暗"者,即摧毀無明黑暗,因由風自性近顯故,即無言說之智慧故。
"遠離一切分別"者,因令一切語言戲論不現故。
"遍智分別相"者,遍智分別即一切智智慧,具彼相者即稱為彼,因應由細瑜伽者了知故。
如是說彼之名后,今為從光明明點趣入門中說故,略說彼支分:"從鼻孔中出"者,即從面部鼻孔中出風。"住於五佛種性"者,因五風即是五如來之相故。
།རླུང་ལྔ་སྟེང་དུ་ཡང་དག་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་སྟེང་གི་སྣའི་སྒོ་ནས་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ལུས་ལ་སྤྱོད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལའོ། །རྟག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ། རླུང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་སྣར་ནི་རྒྱུ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོང་གི་སྣ་ལས་འབྱུང་བས་སོ། །སྒོ་ དེ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོང་གི་སྣའི་བུ་ག་ལས་སོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ངོ་། །རྣམ་པར་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཡས་པ་དང་ གཡོན་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་ཉིད་ལས་དལ་བར་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དེ་རྣམས་བཞི་སྟེ།ཐུན་དང་པོ་ལ་སོགས་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐུན་དང་པོ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རླུང་སྣ་བུག་གཡས་པ་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐུན་གཉིས་པ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ སྣ་བུག་གཡོན་པ་ལས།ཐུན་གསུམ་པ་ལས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐུན་བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཀ་དག་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་དལ་བར་གྱུར་པས་འབབ་བོ། །མཚན་མོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་ཆ་ ཆའི་གྲངས་ཀྱི་སྣ་བུག་རེ་རེ་ནས་གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།གཡས་པ་ནས་ནི་འབྱུང་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་སྣ་བུག་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ངོ་། །མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་ དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ཁ་དོག་དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། པདྨ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ པས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་པདྨའོ།།དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་པདྨ་མགོན་པོའོ། །རྒྱུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཉིད་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པས་རྒྱུ་བའོ། །གཡོན་པ་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཡོན་པའི་སྣའི་བུ་ག་ནས་སོ། །འབྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་ འོ།།ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་གི་རྣམ་པའོ།
"五風上行正執行"者,因五種風從上鼻門普遍執行故。
"行於身"者,即于身。
"恒時成"者,即一切時,因風依于身故。
"世俗鼻中執行"者,因從面部鼻中出故。
"從彼門"者,即從面部鼻孔。
"彼"者,即風。"出生"者,即生起。
如是略說后,今為廣說故,說"左與右及二俱"等。
右、左及二俱,以及緩慢執行之分類,彼等風行有四種,意為依據初時等而觀。
如是,
于初時從右鼻孔出火輪之風,于第二時從左鼻孔出風輪,于第三時從二孔出地輪,
于第四時從二孔緩緩流出水輪。
夜晚亦復如是。
於此亦應了知從每一輪中,以四輪各分之數,從每一鼻孔以右等分類而有差別。
"從右出"者,因從右鼻孔出故。
"界"者,即風。
"即是火輪"者,即火輪。
"紅色"者,因是無量光如來清凈之自性故。
"此明"者,因現為瑜伽智故。
"蓮花主"者,因如蓮花不為貪等所染故為蓮花,彼即是自部之主故為蓮花主。
"執行"者,即無量光以上行相而執行。
"從左"者,即從左鼻孔。
"出"者,即生。
"界"者,即平住風之相。
།རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྗང་སེར་དག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྗང་གུའི་མདོག་ཅན་ནོ། །ལས་ཀྱི་མགོན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །རྒྱུ་ བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཉིས་ཀ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་བུ་ག་གཉིས་ཀ་ལས་སོ། །འབྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་གི་རྣམ་པའོ། །གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་སེར་པོའོ། ། དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །རིན་ཆེན་མགོན་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །རྒྱུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཆུའི་དཀྱིལ འཁོར་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆུ་ལ་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དོ། །དག་པའི་ཤེལ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་ཡང་ཡིན་ཏེ་རང་གི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཀུན་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྟེན་ནས་སོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འཛིན་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ལ་བཞི་པོ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འཛིན་པ་སྟེ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རང་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བས་སོ། །འཆི བའི་མཐའ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྟག་ཏུ་དེའི་ལས་མེད་པས་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཉིད་དེའི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"風輪"與"所依"者,因從風輪生起故
。"現為黃綠色"者,即綠色。
"業主"者,即不空成就。
"執行"者,即風相之意。
"從二俱"者,即從兩鼻孔。
"出"者,即生起。
"界"者,即平住風之相。
"現為金色"者,即黃色。
"大自在輪"者,即地輪。
"諸寶主"者,即圓滿一切意願之寶生。
"執行"者,即以其相之義。
"緩慢無行"者,因從水輪出生故。
"緩慢執行"者,因水無上行故。
"水輪"者,即是水輪。
"現如凈水晶"者,即以其色,因無垢故。
"金剛主"者,即不動佛,因如金剛顯示空性故。
又為主,因是自部之主故。
因以其相而於彼處流注故。
"從諸界"者,即四風之自性。
"正生"者,即依止。
"持依所依"者,因持四者故。
依與所依之執持即遍行風。
"毗盧遮那自性"者,因遍滿色故為毗盧遮那。
"死邊"者,意為因常無其業用,于死時出外為其作用。
།དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པས་ནང་གི་བཟླས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།མེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པས། འབྱུང་བའི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཟློས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྦྱར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུའོ། །མཉམ་པར་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་སོ།།ཉིན་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཟློས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་དོ། །སྔགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པས་སོ། །བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པས་ནང་གི་བཟླས་བརྗོད་ནས། ད་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ལས་ཚོགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རླུང་གི་སྣ་རྩེར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རླུང་ལྔ་པོ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པའོ། །སྣ་རྩེར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར རོ།ཁ་དོག་ལྔ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་དོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་མེད་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་དང་རླུང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཏེ།ཐ་མི་དད་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོད་ཟེར་ཚོགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། །འབར་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཇི་ ལྟར་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐུན་མཚམས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེ་དང་རླུང་དང་དབང་ཆེན་དང་། །ཆུ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལ། །ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི། །ལས་ ནི་གཉིས་གཉིས་རབ་ཏུ་གནས།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ།
如是廣說已后,現為宣說以四輪次第的內部持誦,故說"此等四輪"等。
以火等四輪次第,"誦轉元素氣輪"者,即以三字相合為前導而表示。
"常時"者,即日夜恒時。
"等持"者,即安住于如幻三昧。
"日夜"者,即以八時分。
"常誦"者,即彼風輪。
"咒師"者,即安住于圓滿次第者。
"誦數"者,即以二萬一千六百數。
如是以四輪次第說內部持誦已后,現為通過攝集光明點而說事業集,故說"如是于風鼻端"等。
即五風攝集之相。
"鼻端"者,即世俗鼻尖。
"五色"者,因為是五部自性之色故。
"觀想"者,即以芥子大小。
"無二勝瑜伽"者,即以咒、風、壇城、諸尊無二之瑜伽,因通達無差別故。
"光明聚"者,即五風自性。
"大燃"者,因極為明亮故。
"以彼"者,即以光明點成就寂靜等事業集。
云何?故說"瑜伽者",意為以每半時分執持自性之壇城次第瑜伽。
如說:"火風及大自在,水與各別壇城中,於半半時分之際,二二事業善安住。
"如是以四種義門說光明點趣入。
།དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་སྒོམ་པ་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ ལག་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ལས་ཚོགས་བརྗོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པ་པོ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའོ། །གསུངས་ པ་ནི་འཆང་བཞིན་པའི་དོན་གྱི་ལྷག་མའོ།།འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་གསུངས་ཤེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྫས་དང་སྔགས་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་སོ། །ཐིག་ལེ་གསུམ་ནི་ཤེས་ཟིན་ཏེ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོ་གསུམ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསང་བ་དང་སྙིང་ག་དང་གདོང་གི་སྣའི་རྩེ་མོ་གསུམ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་དག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་པ་དང་། སྣའི་རྩེ་མོ་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་པ་ལའོ། །བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་ལའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཉིས་སོ། །སྲིད་མཐར་མཛད་ཀྱིས་བསལ་བར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསལ་བར་མཛོད་ཅིག་པའོ། །སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་མཐར་བྱེད པ་ནི་དགྲ་སྟེ།འཁོར་བ་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་རང་གི་ངོ་བོ་གསུངས་པ་ནི། རྫས་དང་སྔགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱིས་སྒོམ་པ་པོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་ཉིད་དམ་ནི། །ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་སོ་སོར་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོ་ ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྒོམ་པ་པོ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དྲི་བ་བྱས་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་གཅོད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་ནི་སོམ་ཉིའོ། །དེ་རྣམས་གཅོད་པ་ནི་འཇོམས་པ་སྟེ། ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是通過詳細分別門而廣說已后,現為顯示彼境之修行者境問答,故其支分祈請說"爾時"等。
即在通過攝集門說事業集之後。
"金剛手"者,即祈請者。
"金剛薩埵"者,即第六導師金剛持之相。
"說"者,即持有義之餘。
"眾生上師"者,因為成為三界導師故。
問何所說?故說"三點",即物、咒、光明點之體性。
"遍知"者,即蒙世尊恩德。
"已知三點及,具足三鼻端"者,即具密處、心間、面部三鼻端,此等為所依。
"於此少許"者,即於三點修習及三鼻端修習。
"於我"者,即于金剛手我。
"疑惑"者,即猶豫。
"愿有邊怨除"者,即愿世尊除此疑惑。
有邊即輪迴,其怨即敵,因斷除輪迴根本故。
宣說疑惑自性即"物及咒"等。
"三點修行者,是一瑜伽士,抑或各別修"者,即是否為各別瑜伽士之意。
如是顯示祈請已后,現為顯示入於世尊教言之前行的三種修行者決定,故說"爾時"等,即在作問之後。
"世尊金剛"者,即大金剛持,與"說"字相連。
云何?故說"斷諸疑",一切疑惑即猶豫,斷彼等即摧毀,意為遮止。
།གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ ལྔའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡུན་རིངས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བའོ། །ཆགས་ཆེན་དབང་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་སོང་བས་སོ། །སྲིད་པ་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་ལའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཅན་རྣམས་སོ།།སྐྱོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ངལ་བའོ། །དེ་དག་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་རང་དང་འོས་པའི་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོའོ།།གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའོ། །དབང་སོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དབང་ངོ་། མིང་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་སྲུན་པའི་ལུས་ ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཞེ་སྡང་གི་དབང་གིས་མི་སྲུན་པའི་ལུས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེ་སྡང་གི་སྤྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ལའོ། །མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུའོ། །གྲོལ་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ལས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།སྙིང་གའི་སྣ་རྩེ་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པའོ། །གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །གཏི་མུག་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཆེན་པོས་སོ། །ཀུན་ནས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་སོ། །སྐྱོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཡོངས་སུ་ངལ་བས་སོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཅན་རྣམས་སོ།།སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མནན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །མྱུར་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་བ་ཉིད་དུའོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཐོབ་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་ཤེས་པ་བཅོམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རླུང་གི་ཐིག་ལེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེའོ། །གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།
"主尊"者,因為是五佛之主尊故。
問何所說?故說"長久",即極長時間。
"大貪所轉"者,即為極大貪慾所轉故。
"三有中"者,即於三界。
"何者"即眾生。
"厭倦"者,即普遍疲憊。
"為彼等眾生利益"者,即為貪慾種性眾生以相應之行為方便解脫,為息滅貪慾故。
"物點"者,即菩提心點之體性。
"所說"者,即宣說。
"大嗔"者,即極大嗔恚。
"所轉"者,即他轉。
問何名?即眾生。
故說"暴惡身",即由嗔恚力而有暴惡身者,稱為彼。
"彼等"者,即于嗔行眾生。
"速疾"者,即迅速。
"為解脫"者,即為示離嗔故。
"咒點"者,即心間鼻端之吽字相。
"所說"者,即宣說。
"大愚癡"者,即大無明。
"普迷亂"者,即顛倒。
"厭倦"者,即心極疲憊。
"何者"即眾生。
"此有海"者,即從輪迴海。
"彼等"者,即為大愚癡所壓心續者。
"速疾"者,即速得果。
"悉地"者,即金剛誦之體性。
"為獲得"者,即為獲得速疾果之悉地故。
"智慧相"者,即以破除無明故為智慧體性。
"風點"者,即光明點。
"所說"者,即宣說。
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར།ཡང་དག་དེ་ཉིད་སྤྲོ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་དེ་ཉིད་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་ལ་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྒོམ་པ་པོ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར།རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། །དེ་ལྟར་ཐིག་ལེ་གསུམ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བཞིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རླུང་གི་སྦྱོར་བའོ།།བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལའོ། །གྲུབ་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ ཅད་དག་པའི་ཕྱིར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་དང་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་བསྒོམ་ པའི་གནས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།རྩེ་གཅིག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཉམས་དགའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉམས་དགའ་བའི་ས་ཕྱོགས་སུའོ། །ཡེ་ཤེས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་པ་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ།དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི། །འབད་པ་ཡིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ཆུ་ཡིས་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་གཡེང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་ ཕྱིར་རོ།།དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བོ་མེད་པའོ། །རིའི་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་འཛིན་གྱི་རྩེ་མོ་ལའོ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །འབད་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་བ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།བསྡུས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
問如何?為此說"正真彼性歡喜",意為以無顛倒體性而歡喜彼性自體。
如是以世尊所說為前導,說明三種修行者之決定后,今為說明三鼻端之攝要,宣說自性。
為說明如是三點之攝要,宣說自性。
說"如是三點",即剛才所說。
"正真"者,即以無顛倒體性。
"如是瑜伽"者,即如風之瑜伽。
"如是意樂"者,即觀待貪慾種性等。
"於此生中"者,即于現法中。
"為成就"者,即為通達風之真實故。
"為清凈一切障"者,是"說"之餘語。
一切障即身語遠離之違品,為清凈即為息滅之意。
如是顯示攝要自性后,為說修處決定故,說"以一心",即不散亂心。
"悅意處"者,即悅意之處所。
"智慧攝"者,即隨順生起五智,與"攝一切悉地,應當精進修"相連。
複次問如何?為此說"花果水莊嚴",即為不散亂且極悅意故。
"寂靜"者,即無人。
"山頂"者,即持地之頂。
"應修"者,即應修習。
"以精進"者,即以勤勉。
"攝一切悉地"者,一切悉地即寂等,攝即攝持之相,即三點之意。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ ཤུ་རྩ་བཞི་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པས་སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲིས་པའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་ཉེ་བར་དགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་རྩོམ་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པ་པོ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཀྱིས་ཞེས བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་སྟེ་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པའོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྩའི་ཚོགས་མ་ལུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དངོས་སུ་བཤད་པ་དེ་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ ནས།ཚིག་གཉིས་བཤད་པའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་བསྡུས་པའོ། །སྣང་མེད་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་དག་པས། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དབང་གིས་འོད་གསལ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས། དེའི་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,由班智達阿藍卡卡拉所造,名為《極顯甚深義》中第二十四品廣釋。
如是以第二十四品顯示關於三鼻端境之問答后,今為說明空性智慧境之問答,當安立第二十五品。
首先解說開端,說"其後"等,即在解說第二十四品之後。
"複次"者,即因對前者而有差別故。
"聽"者,即結集者聽聞之所繫。
"空性智慧相"者,與"當說"相連。
問如何?為此說"住于身中",即因依彼而緣彼故。
如說:"大智住身中,遠離一切分別。
""彼性最勝"者,即最勝,為究竟真實之相。
"恒常"者,即一切時。
"一切自性"者,即具足一切脈網自性之身。
如是顯示彼開端后,為說明正說彼顯示,分別其支分。
為解說二句所說支分略說,說"一切諸法"等。
一切法即攝盡能知所知。
"無現相"者,即無所緣相。
"空性"者,即許為法性。
"于彼智慧"者,即于彼空性。
"大樂"者,即大樂自性,因息滅一切苦故。
"光明清凈"者,即由三昧耶印力而緣光明,意為彼能清凈。
།དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པ་དེའི་ཡན་ལག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་རྣམ པར་མི་རྟོག་པའི་རླུང་ཞུགས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ རང་བཞིན་ནོ།།ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་གཅོད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བཟློག་པའོ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་གི་ངལ་བསོ་བར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རང་བཞིན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། རླུང་རྣམས་ཀྱང་ དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་གཅོད་པའོ།།ངལ་བསོ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཡང་བཟློག་པའི་གནས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ནི་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་བུར་གྱུར་པ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཚིག་གི་བཤད་པ་བྱས་ནས།ད་ནི་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོའོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ རོ།།འདི་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ་མངའ་བདག་གོ། །དེར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །བཞུགས་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ནོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པའོ།
如是解說略說后,為說明其廣說,顯示其支分空性句義,說"由入中脈"等。
隨順第二十二品,說入中脈無分別風為空性。
問如何?為此說"真實",即以無顛倒自性。
"諸法"者,如前是能知所知相。
"分別顯現"者,即分別自性。
"斷除一切遍計"者,即斷除一切法境之一切分別,即是遮遣。
"分別風得息"者,即分別為一百零八自性,及諸風亦斷除彼數。
"得息"者,即由彼力而解脫輪迴后復還之處。
"空性"者,即中脈自性。
"說彼"者,意為說如是。
如是解說空性句義后,今為顯示以佛土自性廣說,說"此即"等。
空性即中脈自性。
"世界"者,即佛土自性處之差別。
"此即"者,即"成為"。
問為何?為此說"不動",即心金剛,因煩惱分別不能動搖故。
問如何?為此說"大主",大即于有情界為主即自在。
"于彼"者,即于中脈自性空性。"恒常"者,即一切時。
"所住處"者,即依處。
"於此"者,即世尊不動佛。
།ཇི་ལྟ་བུ་ ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར། སྲོག་གི་ཡེ་ཤེས་མིང་ཅན་དེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་བའི་རླུང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། སྲོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཞལ་དང་ཕྱག་དང་མདོག་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བ་ལའོ། །དྲག་པོ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཞི་བའི་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །འཛིན་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་ ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོ་ལའོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བས་གང་བ་ཉིད་དོ། །བདེ་ཆེན་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དང་། བཅས་པ་དག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ། ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། བསྡུས་ཏེ་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཡན་ལག་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།མིང་གི་སྒྲས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བརྗོད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།
問如何?為此說"名為命氣智慧",即光明風之自性。
"命氣智慧"者,即具此名者稱為彼。
又"無形"者,即離面、手、色、形。
"大威猛"者,因能盡滅一切分別風故。
又"具寂靜執持相"者,寂靜即分別風寂滅,執持即以無緣相而執持。
具此自性者稱為彼。
如是以佛土自性廣說彼已,今為顯示智慧句廣說,說"智慧"等。
"彼即"者,即于空性,于中脈自性。
"大樂"者,即勝義大樂自性。
"菩提心充滿"者,即世俗菩提心月充滿。
"大樂果位"者,即智慧差別,因為是二種大樂之所依故。
"彼即"者,因為是二諦真如故。
"智慧"者,因為是體驗自性故。
"菩提心"者,意為總的菩提心自性。
如是以三種義廣說顯示。
今如是以二種分別及差別分析后,以二句解說已,攝要以二句解說支分攝要門中顯示空性自性故,說"彼等"。
即以剛說之大樂句真如等。
"以名聲"者,即以諸異名。
"所詮"者,即當顯示。
"唯一"者,即無二。
"大樂"者,即遮除一切苦之自性二種菩提心。
།དངོས་ པོ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དབུས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་མིང་གིས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས།སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཅན་ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དམ་པའི་བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།དམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཐོབ་པའི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངག་དེ་བདེ་བར་གནས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་དབུས་མའི་རྣམ་པ་གང་ལའོ། །བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་བཟློག་པའི་རྣམ་པས་སོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་གང་ལའོ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དེའི་ངེས་ཚིག་བསྟན་ནས། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་མིང་ཅན་ནོ། །ཞིང་ཁམས་ནི་གནས་སོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་གཞི་ཡི་མཆོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོག་གི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་ངེས་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ཚེ་དཔག་མེད་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིའོ། །གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གང་ལས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་རྣམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེས་སོ། །འོད་དཔག་མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་གིས་སོ།།ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།
"具一事物"者,即與中脈合一成一味。
或者,二句合一之空性智慧,即所說,意為以其名當顯示。
如是以攝要門顯示空性智慧自性已。
為顯示唯空性即佛土自性故,說"彼說為極樂"。
彼即空性。
"極樂"者,說於世界。
云何?為此說"一切勝樂之所依"。
"勝樂"者,即無漏大樂。
"得之所依"者,即具得相。
如是顯示彼即佛土自性已。
今為解釋詞義故,說"彼語安樂住"等。
即于空性中脈相中。
"安樂"者,即以樂相遮除一切苦之相。
"住"者,即安住。
"彼處"者,即於何處。
"彼稱為極樂"者,意為因安樂而住故。
如是顯示其詞義已,為說彼即世尊自性故,說"是無量壽剎土"。
即如來名無量光。
"剎土"者,即處所。
"一切樂依最勝"者,即一切無餘出世間樂。
"最勝"者,因是最勝如來之所依故。
如是顯示世尊自性已,今為解釋其詞義故,說"無量壽"等。
"無量壽"者,即不可量。
"菩提心"者,即世俗。
"彼"者,即從何菩提心明點。
"從彼生"者,即生起。
"光"者,即諸光明。
"是故"者,即以此因。
"無量光"者,即以其名。
"知"者,即應知。
།བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མ་ལུས་པའི་རྟེན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་དང་ཕྱག་དང་དབྱིབས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་བསྡུས་ནས། ཚིགས་ གཉིས་བཤད་པའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།ད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོའི་ཡུམ་མོ།།ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །རྡོ་རྗེ་ལ་དབང་ཕྱུག་པས་ན་རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་གོ། །དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་དག་ལའོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་སྙོམས་པར་ འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཟུང་འཇུག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་གི་བྱེད་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ ཐུན་མོང་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཤེས་རབ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོའོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་ལའོ། །ལ་ལ་ནཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་གྱི་རྩའོ། །ཟླ་མཚན་ཉི་མ་འབབ་པ་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་མཚན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཉི་མ་འབབ་པ་སྟེ། འབབ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རྩའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐམས ཅད་རྣམ་པར་སྤངས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་ནི་ཁྲག་གི་ཁམས་འབབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའིའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་ནོ། །ར་ས་ནཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ རྩའོ།
"一切樂之所依"者,如前所說,即一切無餘出世間樂之所依。
"最勝"者,因離面、手、形相故。
如是以五種義攝要,顯示二偈解釋支分之自性已。
今為宣說以殊勝方便智慧自性解釋空性與智慧之詞故,說"空性"等。
"金剛界自在"者,即金剛界自在母,大持金剛之佛母。
"智慧金剛自在與"者,即大持金剛之自性。
因於金剛得自在故為金剛自在。
"彼等"者,即于大持金剛與金剛界自在母。
"雙運"者,即具一味平等入定之相。
"說為空性智慧"者,即以空性與智慧之詞所顯,因是雙運故。
如是以殊勝方便智慧自性宣說空性與智慧之詞的作用已,今為以共同方便智慧二脈自性顯示其解釋故,說"智慧"等。
智慧即三昧耶印之自性。
"蓮花"者,即于蓮花。
"拉拉那"者,即名為此之脈。
"月經如日流注者"者,即月經界性之日流注,"流注者"即趣入者。
"彼亦空"者,即此脈應以空性聲稱,因是智慧自性故,因是脈自性故。
云何?為此說"遠離一切二",因無如"我為血界流注者"如是二取分別故。
"方便即金剛"者,方便即殊勝瑜伽士之。
"金剛"者,即名為此。
"惹薩那"者,即能詮此之脈。
།ཟླ་བ་ཤུ་ཀྲ་རབ་ཏུ་འབབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་ནི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཤུ་ཀྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །རབ་ཏུ་འབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་ གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞིའམ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དག་ལའོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འབྲེལ་པའོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཤེས་པ་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་སྤྲོ་བའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་བའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་ གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས།དེ་ཉིད་ལ་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་ཉ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚེས་བཅོ་ལྔ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱུད་ལས་སོ།།ཚེས་བཅོ་ལྔ་པ་བཞིན་དུ་ཟླ་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པས། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཡན་ལག་ལུས་ལ་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པ་ཉེ་བར་དགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །རང་དང་གཞན་དང་འབྲལ་བའི་ལུས་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཏེ།ལྷའི་གནས་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ།
"月亮勝液遍流注"者,月亮即一切分位圓滿。
"勝液"者,即世俗菩提心之相。
"遍流注"者,即趣入之義。
"說為智慧"者,即以智慧聲說,因是殊勝體驗故。
"最勝"者,即殊勝超越。
"大樂果位"者,即勝義自性大樂之基或所依處之義。
"彼二"者,即于方便與智慧之自性。
"雙運"者,即相應。
"最勝"者,即離凡夫之相。
"了知空性智慧"者,即應知如是之義。
"無盡"者,因是不退轉義故。
如是以共同方便智慧二脈自性說其解釋已,為顯示彼即十五日之自性故,說"圓滿月"等。
即圓滿十五日。
"即彼"者,即空性之自性。
"知"者,即應知。
"從瑜伽士口"者,即從智慧空行母續。
意為如十五日般月之一切分位圓滿故。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉夏所造,名為極顯甚深義,第二十五品廣釋。
如是以第二十五品顯示關於空性智慧境之問答已,今為宣說關於自性天之差別支分身中天智慧相之境問答故,安立第二十六品並首先立誓宣說,說"其後"等,如前。
配合"身即空性處"。
離自他之身即空性處,即說天處。
།དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ནི་ལུས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཕོ་བྲང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནས་ཡང་དག་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དང་ འབྲེལ་ཏོ།།ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོའོ། །གནས་ནི་གཞིའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་ལུས་ལ་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་ལྷའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་རྟེན་ནི་ལུས་ལའོ། །འཁོར་ལོ་གཞན་ཡང་གང་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བཞི་པོའོ།།རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །མ་ལུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དེ་རྣམས་ལའོ། །རྟག་ཏུ་ཡང་དག་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རེ་རེ་ལ་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཟློག་པའི་ངོ་བོའོ། །དེས་ཡང་དག་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དངོས་ པོའི་གོ་འཕང་ནི།རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་པའི་གཞི་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།
若問其作何用?為此說"身即"。
身即是身。
"由何"者,即由空性處。
"諸天宮殿"者,與前"從此當善說"相連。
"諸天"者,即壇城輪之自性。
"處"即基。
"最勝"者,即舍離平凡分別而為殊勝自性之義。
如是顯示彼開始已,今為宣說彼之實際,為顯示其支分身中以輪差別分別諸天故,說"受用"等。
受用等四輪自性之所依即于身。
"所說其他輪"者,即四者。
"如其次第"者,即以化身等差別。
"無餘"者,因欲說六輪故。
"于彼"者,即于彼等輪。
"恒常安住"者,即與"一切時住之天"相連。
若問如何?為此說"真實",即以無顛倒自性。
"融入與受用主"者,即于每一脈中二十四處以菩提心流動三相之義。
"天性"者,即無分別自性覺性自然。
若問何等?為此說"最勝無二"。
"最勝"即離凡夫之相。
即遮止二現之自性。
"由彼真實大"者,即以無顛倒自性。
"事位"者,于諸具無自性相之所依處,名為彼,因離能依所依分別故。
།དེ་ལྟར་ལུས་ལས་འཁོར་ལོའི་དབྱེ་བས་ལྷའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པས་དེའི་ རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར།ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བརྗོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །གོ་འཕང་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་གྲིབ་མའི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མར་ཏེ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་བསྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནོ། །ཞེ་སྡང་ཆེ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོའོ། །གཏི་མུག་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །ཕྲག་དོག་ཆེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཕྲག་དོག་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །འདོད་ ཆགས་དངོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །ཁྲོ་བོ་ཆེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་བའི་མདུད་པ་ངེས་གཅོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། །འཁོར་བ་ཉིད་འཆིང་བ་སྟེ། དེ་ངེས་པར་གཅོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ས་དང་ཆུ་དང་དེ་བཞིན་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པས། སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།གཟུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་ནི། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའོ།
如是以身之輪差別顯示天之差別后,今為說明以壇城之輪相而顯示其差別故,以五蘊自性宣說其差別:"大智慧位"。
大智慧即自性光明相。
位即因為成為基礎故為大智慧位,即大金剛持之自性,因為是諸蘊無餘清凈故,為影像種類之自性。
"最初"者,即開始,因為是主要故。
"依止大安樂"者,即以寶生自性之受蘊清凈自性顯示大安樂。
"大嗔"者,即以煩惱與嗔恚對治自性為不動佛之自性。
"大癡"者,即愚癡清凈自性之毗盧遮那相。
"大嫉"者,即煩惱嫉妒清凈自性之不空成就。
"欲貪事"者,即貪慾清凈自性之無量光。
"大忿怒"者,即以摧毀一切分別之自性,"一切"即前所說諸者。
"相之最勝"者,因為以智慧自性故為最勝。
"決斷輪迴結"者,即斷除輪迴束縛。
輪迴即束縛,決定斷除彼。
如是以五蘊自性顯示五佛自性已,今為顯示界清凈自性故,說"地與水及火"等。
應知以五大種清凈而為度母等之自性。
如是顯示界清凈已,為顯示境之清凈故,說"色"等。
五種色等,即以色金剛女等五者之自性。
"清凈"者,即五境清凈。
།དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་ པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།མིག་བཟངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ལྔའོ། །རྣམ་ཤེས་ཆོས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དྲུག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བསྡུའོ། །ཀུན་གཞི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་དང་རྒྱུས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཀུན་གཞི་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གཉིས་གསུངས་ཏེ། བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ལ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དུས་གང་གི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འདུན་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དབང་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའི་བདག་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗེད་ངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པར་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་སྟོབས་ཀྱི མིང་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར།དེ་རྣམས་ཉིད་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་ཁྲོ་བཅུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་ལྷའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་སྟོབས་ནི་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ནི་ དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་བཅུ་པོ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་བཞིན་གནས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་མགོ་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་ བྱ་བ་རྣམས་སོ།།ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལའོ། །ལྷ་རུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་རྣམ་པའོ། །དྲན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ།
如是顯示境之清凈已,今為顯示內處清凈故,說"妙眼"等。
即眼等五識。
"識法"者,此攝第六識。
"阿賴耶染污意"者,此說一切支節及一切筋脈節之自性阿賴耶,及染污意二者。
於此八者說地藏等八菩薩之清凈。
如是顯示內處清凈已,今為顯示忿怒故。
說"信"等。
何時於世間及出世間三昧等持時,欲求獲得,如是欲樂即是信。
彼即是根,因為是出世間善法之主故。
"精進"者,因為成為彼修習之主故。
應知念等為不忘失及不散亂之擇法主性。
彼等即是降伏違品作意,依止力名,因此彼等即說為閻魔敵等十忿怒。
彼等即是天之自性。
"般若力最勝"者,最勝即因為成為出世間見道之因故。
此等根力所攝十法,于加行道暖、頂、忍、世第一法位中生起。
"如實遍知住"者,即以身處差別而遍知頭等差別,即是所遍知諸法。
"身"者,即于自身。
"天"者,即三十二尊壇城相。
"念"者,即是說。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ སྔགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྔོན་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་སོ། །མིང་གི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་མིང་ གི་དབྱེ་བས་སོ།།སྔགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཛྲི་དྷྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །རིམ་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་། རྗེས་སུ་སྤྱོད་མ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོའི་གོ་རིམས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྔགས་དགོད་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ གྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་དང་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དུས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྔགས་དགོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །རིམ་བཞིན་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །མན་ངག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོས་སོ། ། རྣམ་ངེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་མགོ་བོ་དང་ལྟེ་བ་དང་མགྲིན་པ་དང་གསང་བ་དང་སྙིང་གའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་ཞེས བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ།།འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་སོ། །ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ཉིད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ། །བདག་ལ་བྱིན་རླབ་པས་རིམ་དེ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ད་ཉིད་ལ་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ མཆོད་པ་བསྟེན་ནས།ད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དགག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོས་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་ཤིང་ས་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ།
如是以五種義顯示壇城輪之差別已,今為顯示于彼以咒等誦持門而作供養故,說"如前"等。
以第二十三品所說儀軌。
"以名差別"者,即以毗盧遮那等乃至妙賢之名差別。
"以咒差別"者,即以金剛持等為相。
"次第"者,即以如來、俱生母、隨行母、菩薩、忿怒尊等次第。
"以布咒瑜伽"者,即以唵字及吽字為相,于瑜伽時如所說儀軌而作布咒瑜伽。
"次第以處差別"者,即以處所分別。
"以教授"者,即以傳承次第之自性。
"當決定"者,即作決定。
"正"者,即以無顛倒自性。
"處差別"者,即于自身頭部、臍部、喉部、密處、心間等差別。
"供養"者,即是誦持。
"勤勉"者,即以精進。
"受用五欲"者,即以受用色等五境。
"天女"者,即阿閦等三十二尊壇城自性。
"瑜伽士"者,即修生起次第及圓滿次第諸人。
"常"者,即不間斷。
"加持自身彼次第"者,即住于如幻三昧者之義。
如是于自身以咒等誦持門而作供養已,今為顯示遮止供養外在諸天故。
說"不禮外天"等,因為是造作性故。
"石木土性"者,易解。
།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་ད་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།བདག་ལ་བྱིན་རླབས་སྒྲིབ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མ་གཏོགས་པ་ལས་སོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་བྱའི་ངོ་བོའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ།།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་ལ་འདིས་མཆོད་བྱ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱང་པན་པ་ལྟར་མེད་པ་པོར་བལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་ བ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ།།རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ངོ་བོའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཆོད་པའི་སྣོད་དོ། །བདག་ལ་བྱིན་རླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྙོག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་ ནི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའོ།།དེ་ལྟར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མི་བགྲོང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་དེ་ བརྟན་པའི་དོན་དུ།ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བགྲང་བར་མི་བྱའོ། །ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལྷའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་མཉམ་དུ་མི་བགྲང་བ་ནི། སེམས་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བྱའོ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་སྟོན་བཞིན་དུ་ བགྲང་བར་མི་བྱའོ།།དངོས་པོ་ཉིད་དུ་དགག་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་བཅོས་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གདམས་ངག་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་ ཞེས་གསུངས་ཏེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཚན་ཉིད་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是顯示自性已,今為顯示其因緣故,說"於我加持無遮障"。
除如幻三昧外。
"他"者,即差別。
"真實"者,即所供養之自性。
"三有"者,即欲界等,具三地之相。
"無"者,即非有。
于自加持即說此為所供養。
此是依止十地自在菩薩修持咒門行者而說,否則如同順世外道見為無有者,則斷善根。
從隨行門說"彼真實"者,即自加持之自性。
"勝瑜伽"者,即殊勝供養之器。
"自加持"者,即具如幻三昧殊勝性。
"無垢"者,即不為實執分別所染。
如是說其因緣已,今為遮止外在咒誦等故,說"不數外事"等。
為令所緣之畫像等天身堅固故,于外事火供等作時不應數。
或者不應以事物本身計數外在事物之天形。
咒印次第等亦如是不應數。
不應執著為實有,因為是造作性故。
如是顯示遮止外在咒誦等已,今為說必須尋求自加持教授故,說"當加持"。
即與"應尋求自加持相"相連。
從何處尋求?為此說"從得彼真實瑜伽士瑜伽女",意為應從得彼真實瑜伽士瑜伽女處了知。
།ཇི་ ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པས།ལུས་ལ་ལྷ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་གནས་པ་རྣམས་པའོ།།མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ལྷ་མོ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལྔས་བསྡུས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའི་རྗེས་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །རྩ་ཡི་རྣམ་པའི་གྲངས་ཀྱི་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམས་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་། བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གྲངས་ཀྱིས་ནི ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པས་སོ།།དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་དེའི་འཁོར་ལོ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རིགས་རྣམ་པ་ལྔའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ལས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་སོ།།རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་པད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་སོ།
如何?為此說"殊勝",因為是對執著真實的對治。
"精進"者,即堅固精進。
複次,以何加持?為此說"具得自加持相",意為具得如幻三昧之相。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,由班智達阿藍卡卡拉所造,名為《極顯甚深義》,第二十六品廣釋。

如是以第二十六品顯示了關於"身為天"之相的問答后,今為說明天輪境之問答故,安立第二十七品。
首先其開端說"彼等一切名"等。
"彼等"者,即住于身者。
"名"者,即名之自性。
"當說"者,即當宣說。
"天女"者,即將說明之五部所攝。
"複次"者,即第二十六品之後。
如何?為此說"以四輪差別",即以化輪等四輪之分別。
"脈相數"者,即脈為六十四、八、十六、三十二之自性。
"數"者,即以數次第。
如是顯示其開端已,今為直接說明其輪故,說明其支分五部之安立,說"業"等。
以"業"聲表示成辦事業智清凈自性之不空成就部。
以"金剛"聲表示極清凈法界自性之不動部。
"如是蓮"者,即妙觀察智自性之無量光部。
།འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཁོར་ ལོའི་སྒྲས་ནི།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་སོ། །དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །རིགས་བཞི་ཡི་ནི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་བཞིའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྩའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིར་རྟོགས་པ་རྣམས་སོ། ། ཡང་དག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པས་གནས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རིགས་བཞི་དང་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབྱེ་བས་གསུངས་ཏེ། རིགས་ལྔ་པ་གང་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིགས་ནི་ལྔ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིགས་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རིགས་སོ། །འདིར ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པ་རྣམས་ལའོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ཁོངས་ན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཚོར་བ་ ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མེད་པར་སངས་རྒྱས་བཞི་པོ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རིགས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རིགས་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ།།འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བཞིན་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་ལའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོངས་ན་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"諸輪"者,以輪聲表示如鏡智自性之毗盧遮那部。
"差別"者,即以其分別。
"以四部差別"者,即以不空成就等四部之差別。
"脈"者,即悟為四輪者。
"安住"者,即次第而住。
若如是,以四部及四輪差別而說,則第五部於何處說?為此說"第五部亦"。
"第五部"者,即寶生部。
"此中"者,即於四輪中。
"攝於一切中"者,意為亦於四輪中。
其為何?為此說"受用覺受事"。
即領受樂等諸受之相,由於一切受平等性故為寶生自性。
因為若無福德資糧,四佛不應生起。
寶生部具福德自性,因為佈施波羅蜜清凈故。
正因如此,故說"證悟彼勝義"。
依于福德資糧,以般若波羅蜜無所得自性而證悟勝義故。
或者,"第五部"者,即寶生相。
"此中"者,如前於四輪中。
"攝於一切中"者,因為是所依故遍於四輪。
"受用覺受"者,即領受無餘諸受攝持自性之相,為勝義菩提心自性。
"證悟彼勝義"者,意為遮除二因之自性。
།དེ་ལྟར་རིགས་ལྔའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ནས། འཁོར་ལོ་བཞི་པོའི་ལྷ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལྷ་བརྗོད་པ་མདོར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་ཀྱི་རིགས་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཅན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་གནས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རིགས་པ་འདིས་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པར་བྱ་བ་རྣམས་སོ།།རིག་མ་གཏུམ་མོ་དཔའ་བོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ ནས།ད་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་བརྒྱད་བརྒྱད་སྤེལ་བའི་གྲངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྷ་མོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཞལ་གསུམ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །ཕྱག་དྲུག་གིས་ནི་འབར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་པོའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བས་ཁ་དོག་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། ། ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཡང་དག་བརྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཀླུབས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཡས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཡས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནིའོ། །གཡོན པ་འགྱིང་པ་ཨུཏྤལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱིང་བའི་ཨུཏྤ་ལའོ། །གཡས་ན་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པའི་གཡས་པ་ནའོ། །དེ་བཞིན་རལ་གྲི་ཆོས་འབྱུང་ནི། །གཡོན་གྱི་ཕྱག་གཉིས་པ་ན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཡོན་གྱི་ཕྱག་ གཉིས་ལའོ།།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པའོ།
如是宣說五部安立后,為說四輪諸尊,作為其支分,為略說化輪諸尊,故說"化輪"等。
"從業部所生"者,即不空成就部,因為具有所成與能成相之業自性故。
"天女"者,即將說者。
"此等住"者,即以此理即將解說者。
"明妃忿怒勇士等",於此等亦應以智火自性隨其所應而說義。
餘者如經。 如是解說略說后,今為解說廣說故,說"常以八八數增"。
意為以六十四天女差別。
如是宣說廣說后,今為說面及手等安立故,說"三面"等。
以身語意三清凈故。
"六手熾然"者,以六支清凈故。
"以部印差別"者,以自部主部印差別而具五色自性。
"諸手印"者,即諸手印。
"莊嚴"者,即裝飾。
因此說"右","右"者即右方各種金剛。
即剛說之受等諸尊。
"左持優缽羅"者,即持優缽羅。
"右持輪寶等"者,即第二、第三右手持。
"如是劍及法源,左二手中持"者,即於左二手。
"持"者,即有。
།འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པ་ཉིད་དང་། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཉིད་དང་། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། ཉོན་མོངས་ པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དང་།ལམ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ལེགས་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐ་མི་དད་པས་སོ། ། སྤྱན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའམ། སྲིད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །ཞལ་ནི་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པས་ཅོད་པན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་དྲུག་ཅུ་རྩ བཞི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ།།ཞལ་རྣམས་བཞད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལྟར་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་བྱ་བ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། རང་གི་མིང་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་མིང་གི་བེ་དྷ་ནི་དང་ཙཎྜི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གི་ཡི་གེའི་ བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ།།རྣམ་པར་སྤེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་ན། ཨོཾ་བེདྷ་ནི་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་ཡང་དག་མཆོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཏུས་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་ བས་སོ།།མཆོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདོད་པ་དེ་ཉིད་རབ་གསལ་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་སྒོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །རབ་གསལ་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་མཛད་པའོ།
這些也應當如其次第解說清凈性:
即作他利自性、不為貪等所染自性、
如意轉法輪自性、圓滿一切意樂自性、
斷除煩惱自性、安住于道自性、以及大樂體驗自性。
複次,"善結菩薩跏趺坐"者,因世俗諦與勝義諦清凈無別故。
"三眼"者,因三脈清凈或遍知三有故。
"面為綠色"者,因是不空成就部故。
"不空成就冠飾者"者,因是自部故。
應當觀修者,即從六十四字轉變而修。
"諸面微笑"者,因近寂為一體性故,及以稀有心觀察世俗法故。
"增長一切樂"者,因喜于大樂故。
如是宣說面及手等安立后,今說以持咒門作供養:
"以自名差別"者,即以自名貝達尼(Vedhani)、戰提迦(Candika)等自性。
"三字"者,即以唵阿吽字自性。
"遍增"者,即于初中后。
如是則成"唵貝達尼阿吽"等。
"以咒亦正供"者,即以剛說所集。
"正"者,即以無執著相應。
"供"者,即應誦。
"顯明彼欲性"者,即于具佛性者以欲門色等受用相之真實性。
"顯明"者,即令生起。
།དེ་ལྟར་དོན་ རྣམ་པ་བཞིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་བསྟན་ནས།ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་གའི་གནས་སུའོ། །རྩ་བརྒྱད་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའོ།།ལྷ་མོ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་རིགས་པས་སོ། །ཡང་དག་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་ པོ་དང་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་པོ་དང་བསྟན་ནས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་བྱ་སྟེ།གཞན་རྣམས་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བསྟེན་པའི་རིགས་པས་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་སུའོ། །དགུ་བདག་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བའི་ཟེའུ་འབྲུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ།།དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཞལ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་བཞིན་དུའོ། །རྡོ་རྗེ་ འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གཡས་པའི་ཕྱག་རྣམས་ལ་ཕྱག་མཚན་གསུམ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བླང་དོར་གཉིས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །གཡོན་པ་རྣམས་ལ་རལ་གྲི་ དང་པདྨ་དང་དྲིལ་བུ་རྣམས་ཏེ།རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེས་པའོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྤྱན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་པའམ་སྲིད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །ཞལ་ཐམས་ཅད་དང་ཡན་ལག་གིས་ཏེ། བྱམས་པའི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །ཞལ་གྱི་མཆེ་བ་ཅུང་ཟད་གཙིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒེག་པའི་ཁྲོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是以四種義顯示化輪諸天后,今為宣說法輪諸天,為此略說其支分:"法輪"等所說,即在心輪處。
"八脈中"者,即一百零八者在諸寶等之內。
"此等天女"者,即如正說之理。
"安住"者,即安處。
如是說略說已,今為顯示廣說故,說"金剛界自在"等,即斷除蘊界分別者,應作別別決定語,其餘如經。
"應知"者,即應依先前所依之理而依止。
"法輪"者,即在心輪處。
"九自性"者,即具九脈自性,欲說中央臍之花蕊故。
如是顯示廣說已,今為宣說面及手等安立故,說"三面"等,如前。
"金剛輪"等,即右手持三種手印,因取捨二智清凈、轉法輪清凈及圓滿一切意樂清凈故。
左手持劍、蓮花及鈴,如其次第,即斷除煩惱自性、不為貪等過失所染自性及般若波羅蜜清凈故。
"持"者,即莊嚴。
"無上"者,因為現證無上真實性之因故。
"三眼"者,因三脈或遍知三有故。
以一切面及支分,因慈清凈故。
"面現微露牙"者,因具妙忿怒性故。
།དེ་ལྟར་ཞལ་དང་ཕྱག་གི་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི། རང་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཛྲ་དྷཱ་ཏྭཱི་ཤྭ་རི་ལ་སོགས་པའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐོག་མ་བར་དང་ ཐ་མ་རྣམས་ལའོ།།དེ་ལྟར་ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱ་ཏྭཱི་ཤྭ་རི་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྒྱད་དོ། །རབ་ཏུ་མཆོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མདོར་བསྟན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གྲངས་ཅན་གྱི་རྩའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལའོ། །པདྨའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་པདྨའི་དབུས་ སུའོ།།ལྷ་རྣམས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་པདྨའི་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། པདྨའི་སྒྲོལ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ཡིག་མཉམ་པ་དང་ཡི་གེ་དང་འདྲ་བ་དང་། ཐུང་ ངུ་དང་རིང་པོ་དང་།མིང་ཅན་དང་མཚམས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། ཐིག་ལེ་དང་ཚེག་དྲག་དང་རོ་དྲུག་དང་དེ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཚིག་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་པདྨའི་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་ པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཞལ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཡས་ནི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པོ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ བསྐོར་བ་དང་།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་སོ། །གཡོན་ནས་རལ་གྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །པདྨ་དམར་པོ་ཡི་ནི་མདོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོག་ དམར་པོ་སྟེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་འབར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是顯示面及手分別之安立已,今由集咒門而作供養,即說"自名"等,即金剛界自在等。
"具三字"者,即具三字之首中末。
如是成為"嗡金剛界自在吽"等。
"以咒"者,即如是。
"彼等"者,即金剛界自在母等八尊。
"善供"者,即以無緣相。
如是以四種義顯示說法輪諸天已,今為說受用輪彼故,略說即說"受用"等。
"十六葉上"者,即具彼數脈自性者上。
"蓮花中"者,即在脈蓮中央。
"諸天住"者,即如正說之蓮花度母等。
如是說略說已,今為宣說廣說故,說"蓮花度母"等。
應如其次第說母音等同、字相似、短長、具名及間隔字、點及頓號、六味及彼無緣性之決定語。
"如是此善說"者,即所說蓮花度母等。
如是顯示廣說已,面及手等安立即說"三面"等,如前。
"右持蓮"者,即如其次第於三者說貪等清凈、善轉法輪及五智清凈。
"左持劍"者,即斷煩惱道清凈、般若波羅蜜多及圓滿一切希求故。
"紅蓮妙色"者,即紅色,因無量光佛部性故,因極熾故。
།སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པའི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རང་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་མིང་དང་པདྨ་ཏཱ་ར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་སྔགས་ནི་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་རྣམས་ལ་ ཡི་གེ་གསུམ་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་པདྨ་ཏཱ་ར་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་མོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་དེའི་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཆེར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མགོ་ བོ་ལའོ།།པད་འདབ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ཅན་ལའོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་ནི་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོའི་ཤུགས་ཅན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རབ་ཏུ་སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་ག་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། ། ཁམས་འབབ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོའི་ཤུགས་ཅན་མ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སོ། །གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་གང་ལ ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འདིས་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ས་ཡི་དབུས་ནས་ཤར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །ཤར་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་ པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།ཞལ་དང་ཕྱག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། སླར་ཡང་ལྷ་མོ་ཞལ་གསུམ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་འཕེལ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཁ་འབྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ལའོ།།པདྨ་དཀར་པོའི་མདོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། གཏི་མུག་གི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །སྤྱན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ།
"菩薩跏趺坐"之義已說。
"日輪"者,因對治分別故,因能令渴愛故。
如是顯示面及手等安立已,今為說由集咒門供養決定故,說"自名"等。
即自名及"蓮花度母"等。
"此等咒無上"者,即首中末具三字。
如是成為"蓮花度母阿吽"。
如是以四種義顯示受用輪天女已,今為說大樂輪彼略說故,說"于大樂大輪"。
即于頭部。
"三十二蓮葉"者,即具三十二葉者。
"諸天女住"者,即輪勢母等。
"恒常"者,即一切時。
"極醒"者,即開啟心間。
"界降"者,即具菩提心流。
如是說略說已,今為宣說廣說故,說"輪勢母"。
輪即壇城輪中央。
具主尊勢力者即稱彼。
此即略攝壇城輪決定語。余如經。
"如是從地中現"者,即彼等在次第種姓等內。現即說。
如是顯示廣說已,面及手安立即說"複次天女三面",如前。
"具增樂"者,因開啟大樂故。
"住于月輪"者,即于菩提心月。
"白蓮色"者,因毗盧遮那佛部性故。
"寂靜面"者,即寂靜相,以愚癡清凈故。
"三眼"者,如前。
།འཁོར་ལོ་ལྕགས་ཀྱུ་རྡོ་རྗེའི་རིམ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་དགུག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པར་དག་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་གསུམ་པོ་རྣམས་ལའོ། །བསྣམས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཡོན་པའི་ཕྱག་གསུམ་ལ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་པདྨ་ཞགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་བསྣམས་སོ།།པདྨ་དང་ཞགས་པ་དང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྣམས་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒེག་པ་དང་བཅས་པར་ མཛད་ནས་སོ།།སྒེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒེག་པའི་ཉམས་གཙོ་བོར་མཛད་ནས་སོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་པོའོ། །སྤྱི་བོར་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་བོར་འཛིན་པ་སྟེ། རྒྱས་གདབ་པའི་དོན་དུའོ། །པདྨ་དཀར་པོ་འདྲ་བའི་འོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་དཀར་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པའི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མིང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཙཀྲ་བེ་ག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་གསུམ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨོཾ་ཙཀྲ་བེ་གེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བར་ འགྱུར་རོ།།འདི་དག་སྔགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གོ་རིམས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྐུ་ ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི།བདེ་བ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་བརྗོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་དེའི་མཆོད་པའི་ངེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་གསང་བའི་ མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་ལྷ་རྣམས་དགོད་པ་སྟེ། དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྦ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་ནས་ཞེས་བྱ བ་ནི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མི་གསལ་བས་གནས་པའོ།
"輪鉤金剛次第"者,即轉法輪、為利眾生而攝召、五智清凈,如其次第。
"右"者,即于右三。
"持"者,即執持。
"如是左手三"者,即持蓮花、索、寶。
蓮花、索及如意寶,即不為貪等所染、大悲及圓滿一切意樂之清凈。
"持"者,即作妙態。
"妙態"者,即以妙態為主。
"毗盧遮那"者,即自部主。
"頂持"者,即頂上執持,為印持故。
"如白蓮光"者,即白光。
如是顯示面及手等安立已,今為說由集咒門供養決定故,說"複次自名"等。
即"遮羯啰吠嘎"等。
"三字"者,即首中末。
如是成為"嗡遮羯啰吠嘎阿吽"。
"此等咒"者,即前所示餘者。
"次第"者,即依序之義。
"極明"者,即成蓮。
"彼勝"者,因是天尊心要故。
"身"等者,即身等三清凈體之總持,是為"勝樂"義。
如是以四種義說大樂輪已,今為由攝略門說彼供養決定故,彼支分體性即說"如是秘密勝"。
四輪諸天安布,因對無誓者應當隱藏故。
"諸天女真實"者,即光明體性。
"勝"者,因是智慧自性故。
"睡眠"者,即不明顯住于諸脈中。
།རྟག་ཏུ་ལུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ལའོ། །འདོད་པ་ལྔ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་བསྟན། །མཆོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཆོད་པ་བྱས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ གོ་འཕང་མཆོག་།མཉེས་ནས་སླར་ཡང་གསོལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་པདྨའི་བདེ་བས་མྱོས། །ཞེས གསུངས་ཏེ།དབང་པོ་གཉིས་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བས་སོ། །མཉེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསོལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་མཆོད་པ་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཞི་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་སོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ལྷའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་ལའོ། ། འགྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་མཆོད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་ལས། རྟོགས་པར བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།བསམ་གཏན་རྣལ་འབྱོར་སོགས་སྤྱོད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །སྔགས་དང་དབྱིབས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མི་དགོས་པའོ། །རྫོགས་ པའི་རིམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཏུ་ཅུང་ཟད་ནི་བླ་མའི་ལུང་ལ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནང་བ་ལས་སོ། །ཡང་དག་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཞལ་ལས་དེའི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ།
"恒時以身"者,即一切時于身。
"示現五欲受用,以供養"者,即以殊勝色等境供養已。
與"金剛薩埵最勝位,歡喜復又作祈請"相連。
複次,做了什麼而如此?
為此說"令歡喜已",即由示現諸境故。
因此說"金剛蓮花樂陶醉",即由二根正和合故。
"歡喜"者,因最極喜悅故。
"作祈請"者,即作賜予。
"金剛薩埵位"者,即大持金剛之體性。
"最勝"者,因無上故。
如是顯示真實自性已,今為說其供養者成就世間悉地故,說"彼寂等",即寂靜、增益等諸事業。
"彼"者,即於四輪修天尊相。
"當成就"者,即將成就。
"此無疑"者,即由世尊開許故之義。
如是顯示由供養彼而成就世間悉地已,今為由上師教授了知天輪故,說"禪定瑜伽等行及",即三摩地瑜伽之證悟金剛月等體性。
"咒及形等"者,即不須種子字觀修等事,因圓滿次第如是時無其處故。
"最勝少許"者,即由上師教授,由金剛阿阇黎開許故。
"正生"者,即天輪所緣之遍知將生起之義。
"是故"等者,因由上師口傳生其境遍知故。
།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །འབད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པ་དང་བསྐུར་སྟི་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །མཉེས བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉེས་པར་བྱ་བའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའི་རྒྱ་ ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པས་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྩ་རྣམས་འཆར་བ་དང་ནུབ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པ་ཉེ་བར་དགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས ཏེ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྩ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །འཆར་དང་ནུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ པ་ལ་ལྟོས་ནས།མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་སོ། ། དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་རྩ་རྣམས་ཀྱི་འཆར་བའི་རྒྱུ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། མདུན་ན་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའོ། །ཡུལ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་སོ། །ཡིད་ལ བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་སོ།།དེར་ནི་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོག་པ་ལས་སོ། །དབུགས་ནི་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ནང་དུ་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པས་སོ། །འབྱུང་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ།།དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
金剛阿阇黎即是遍知十真實,住于聞等道。
"精進"者,即以獲得、恭敬等殊勝行為之精進。
"應令歡喜"者,即應令歡喜。
"一切事物"者,即以一切所需資具。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,由班智達阿藍卡卡拉所造,名為極顯甚深義,第二十七品廣釋。

如是以第二十七品顯示天輪境之問答已,今為顯示諸脈生起與消失境之問答故,當安立第二十八品,
首先其開端即說"爾後"等,即于第二十七品解說之後。
"複次"者,如前。
"諸脈"者,即一切屬四輪者。
與"生起與消失相,當解說"相連。
"最勝"者,因相對生起次第故。
"瑜伽"者,因心等住及隨順故。
"一切悉地之處所"者,因是世間與出世間一切無餘悉地之基故為處所。
如是顯示其開端已,今為正解說故,其支分諸脈生起之因自性即說"住於前"等,即住于近境。
"從諸境"者,即從青等體性。
"作意"者,即從等無間緣體性。
"往彼"者,即從趣向境。
"內攝氣"者,即風與識相應。
"內攝"者,即入于聚中故。
"生起"者,即將生。
"諸根"者,即執境之眼等。
"由彼"者,即由眼等諸根。
།རབ་ཏུ་སད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིར་གནས་པའི་རྩ་རྣམས་ ཀྱིའོ།།རིམ་པ་བཞིན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོས་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་འཆར་བ་ལ་ལྷ་མོ་འཆར་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རབ་སད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་རྣམས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་རབ་ཏུ་སད་པ་ལས་སོ། །རབ་སད་ལྷ་མོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་རིག་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།།རང་རང་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་སོ། །དེ་ནི་འཆར་བའི་རིམ་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྩ་རྣམས་ ཀྱི་འཆར་བའི་རྒྱུ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནུབ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ། རང་གི་ངོ་བོ་ནུབ་པ་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སད་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་ནི་ དངོས་པོ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ལས་སོ། །གཞན་དུ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་སོ། །བག་ཆགས་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ལས་སོ། ། སད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐུམ་པ་མེད་པའོ། །རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོར་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །འཆར་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་ནས། ད་ནི་ནུབ་པ་ལ་ལྷ་རྣམས་ནུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྷ་རྣམས་ཡང དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྩ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་རྣམས་ལའོ། །ཡང་དག་སད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམས་རབ་ཏུ་སད་པ་ལས་སོ། །མི་འགྱུར་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ རྣམས་ཉིད་ལ་ནུབ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ནས།དེ་སད་པས་ལྷ་རྣམས་སད་པར་འགྱུར་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྷ་མོ་རྣམས་སད་པའི་རྒྱུ་ནི། སྙིང་གི་དབུས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་གའི་ནང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའོ།
"極醒"者,即令正醒。
"彼等"者,即住於四輪之諸脈。
"依次而住"者,即以如實住之體性而住。
如是顯示自性已,今為說其生起中天女生起故,說"極醒"等,即諸脈由前說之理極醒故。
"極醒天女"者,即屬於脈內之明妃等。
"各自輪"者,即從各自化等輪。
"此說為生起次第"者,即以剛說之理解說。
如是以二相顯示諸脈生起之因已,今為顯示彼等消失之因故,其支分自性消失亦說"自性"等,即諸脈非極醒之狀態。
"當說"者,即當宣說。
"諸境亦無事"者,即因青等遠離故。
"由作意"者,即從青等境者。
"往他處"者,即趣向他境故。
"諸習氣"者,即從貪與離貪體性。
"醒"者,即無收攝。
"諸脈"者,即屬輪者。
"不生起"者,即成為消失之義。
如是解說自性已,今為顯示消失中諸天消失故,說"諸天正"等,即于住于脈中者。
"正醒"者,即極醒。
"是故"者,即因諸脈極醒故。
"不成"者,即不生起之義。
如是以二相顯示彼等消失之因已,為說由彼醒故諸天成醒故,其支分天女等醒之因說"住心中央"等,即自性住於心中。
།གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཉི་མ་གསལ་བའི་ འོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཉི་མའོ། །གསལ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་རིམ་པས། འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་སྤྲོ་བའི་ངོ་བོ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གཟུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉི་མ་དེ་གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ ངོ་བོ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ།།འོད་ཟེར་བཅུ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་པས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །དེ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འོད་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མིག་ནི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འོད་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་ ཏེ་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ།།འབར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་མ་སྟེ། སྣང་བའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུན་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལྕེའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དམར་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམར་བ་ མིག་གསལ་བ་སྟེ།ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ལ་སོགས་འཛིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་ དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འོད་ཟེར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའི་དེ་ཉིད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་པའོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདོད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འོད་ཟེར་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རེག་བྱ་ལ་བརྟེན་པའོ།།ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཉི་མའོ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ། །འདི་རྣམས་ནི། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་སོགས་རྣམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའོ། །དྲུག་པོ་འདི་དག་འོད་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་གཟུང་བའི་ངོ་བོའོ། །འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་མོ་རྣམས་སད་ པའི་རྒྱུ་བརྗོད་ནས།དེ་སད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྷ་མོ་རྣམས་སད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་གང་ཤར་བ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩའི་འཁོར་ལོར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།
何者?為此說"佛陀日光明照光"。
依自性清凈而言是佛陀日。
"明照光"者,以正說次第,是放射光明聚之體性,及自性光明相。
"所取"者,即彼佛陀日之所取能取體性,是境與有境之體性。
"十二光明"者,余謂以十二月相清凈而住。
彼等何者?為此說"光增"等。
眼者,依根。
"光增"者,即光明,依耳根。
"熾盛"者,即具威光者,依鼻根。
"明亮"者,即破除黑暗者,依舌根。
"光"者,即光之體性,依身根。
"赤女"者,即赤色明目者,依意根。
彼等如何?為此說"執取外色等"。
即執取外色等六境。
是故說"依眼等",義為依六根。
"作光明"者,即依色境之彼性明之自性。
"光明"者,即依聲。
"光照"者,即依香。
"慾女"者,即依味。
"光明"者,即依觸。
"日"者,即依法,因作是念此是日。
此等即"外色等相"者,即依六境。
"此六許為光"者,即境所攝之所取體性。
"許"者,即說。
如是說天女等醒之因已,為說令彼醒中天女等醒之自性故,說"諸天女生起"等,即住于脈輪者。
།གང་ལས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་འཆར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འོད་ཟེར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲོགས་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་གར་གནས་པའི། སངས་རྒྱས་ཉི་མ་སད་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ཡང་དག་ནུབ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ལའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉི་མ་ལའོ། །ནུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ། མི་གནས་པ་ལས་འབྱུང བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་སྤངས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཆར་བ་ནུབ་པ་རྣམས་འཆད་པ། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཕྱོགས་གཉིས་པོ་ལ་འཆད་པའོ། །གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། །ཕྱོགས་གཉིས་ཆད་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་སད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་གཉིས་སྤངས་པས་བསྐུམ་པ་དང་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉི་མ་སྡོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ། །སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་སད་པ་ལ་ལྷ་མོ་རྣམས་སད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་དག་ལ། རྒྱུད་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས བྱ་བ་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི།དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆར་དང་ནུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གསལ་བའི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ནས་སོ།།ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་ལས་སོ།
從何處?為此說"智慧日昇起"。
意為從具足十二光明之友、住於心間的佛陀日醒來。
"彼等真實沒入"者,指諸天。
"真實"者,即無顛倒。
"彼"者,指佛陀日。
"沒入"者,意為于根境精要普行中,從不住而生起。
如何?為此說"最勝",即成為殊勝果位之因。
如是顯示自性已,今為顯示以斷除生起與沒入而遍知真實義故,說"解說生起沒入",即解說二方。
"當知最勝果位"者,即自性光明相。
斷除二方亦由修習法界真實性而生起之義。
如何?為此說"善醒",因斷除二方而收攝及遠離。
"大瑜伽"者,因離彼之外生起次第等瑜伽之相故。
"佛陀日三昧"者,即以彼自性。
三昧者,因攝集故。
如是以三種義顯示彼醒及天女等醒已,今為顯示應從他續了知生起與沒入故,說"此是瑜伽"等,即以前說之理。
"瑜伽"者,即諸天女之瑜伽。
"最勝"者,因成為彼之因故。
"生起沒入之相"者,即前剛說者。
"隨從金剛明"者,即隨從名為金剛明之大瑜伽續。
"當知"者,即應了知。
"從上師口"者,即于未來時從金剛阿阇黎足下之口。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་ བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པས་རྩ་རྣམས་ཀྱི་འཆར་བ་དང་ནུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པས་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་ཤེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས པ་དྲུག་པའི་ངོ་བོའོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་དངོས་གྲུབ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་མཚམས་ཀྱི་བཞི་པོ་ལ་དགའ་བ་བཞི་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་རྩ་པདྨ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་དང་། ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། རླུང་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྩའི་རང་བཞིན་གྱི་པདྨ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལའོ། །རྒྱས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་འཁོར་ལོ་དྲུག་པོ་རྣམས་སོ། །སླར་ཡང་བསྡུས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་པོ་བསྡུས་པས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བཞི་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར བ་ནི།སྤྲུལ་པ་དང་། ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་སྟེ། མེའི་འཁོར་ལོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །རྩ་རྣམས་བརྒྱད་དང་ཉི་ཤུ་ལྷག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་། བརྒྱད་དང་། བཅུ་དྲུག་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ ཀྱིས་སོ།།རྩ་ནི་དྲུག་ཅུ་ལ་ཡང་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །ཐུན་མཚམས་བཞི་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་མཚམས་ཀྱི་རྩའོ།
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿藍卡卡拉所造,名為《極顯深義》第二十八品廣釋。

如是第二十八品已顯示關於諸脈生起與沒入瑜伽境之問答后,今為顯示契機生起喜悅相之境問答故,安立第二十九品。
首先其開端說"爾後"等,即在第二十八品解說之後。
"複次"者,如前。
"聽"者,繫於金剛手聽聞。
"生喜之相"者,與"我說"相連。
由此作何?為此說"由彼",即以生喜之相。
"正知"者,即以無顛倒性。
"金剛薩埵最勝位"者,即第六如來之體性。
"最勝"者,因無上故。
如是顯示其開端已,今為說其成就解說故,為安立四喜于作為其支分所依之四際故,
說"六輪脈蓮",即于具有化身、法、受用、風、大樂相之脈自性六蓮。
"廣"者,即廣大六輪。
"複次攝"者,即以攝六輪亦正合於四輪,為化身、法、受用及大樂輪之體性,火輪攝於大樂輪中。
"諸脈二十八"者,即四輪以六十四、八、十六、三十二數。
"復依六十脈"者,即作為所依之四輪。
四際清凈體性即際脈。
།རིམ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་རྩ་བཞི་པོ་གོ་རིམས་ཀྱིས་སོ། །བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚམས་ཀྱི་རྩའོ། །ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ།གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་དག་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞིའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མཚམས་ ཀྱི་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།པདྨའི་སྣལ་མ་ལྟ་བུ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་པདྨ་སྣལ་མའི་རྒྱུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚམས་ཀྱི་རྩ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་མཚམས་ཀྱི་རྩ་བཞི་པོ་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་རྣམ་པར་གཞག་ པ་བརྟེན་ནས།དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་འཁོར་ལོ་སོ་སོ་ལ་སྣལ་མ་རྣམ་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཁམས་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆུ་ཁམས་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་ཅན། །དེ་ནི་དེ་ཡིས་ཁྱབ་པས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེར་ བར་བྱེད་པས་སོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཕན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་གསོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སོ། །དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་བཞི་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དགའ་བ་བཞི་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཡི་གེ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བའི་རྣམ་པའོ། །ཆ་ཤས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་ཤས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་རྣམ་པའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྟེན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཁྱབ་པས་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི ལྟར་ཞེ་ན།རིམ་པ་བཞི་ཡི་དབྱེ་བ་ལས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགའ་བའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བའམ། །རིམ་གྱི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།
"次第"者,即於四輪之四脈依次序。
"四"者,即際脈。"遍"者,因遍滿一切身而住故。
"恒時"者,直至死亡之時。
"彼等"者,"具喜"即以四喜相應。
"遍於彼等"者,即四喜等。
"彼等"者,即由四際脈。
"如蓮纖維"者,如同蓮花纖維遍滿,如是喜等之際脈遍滿彼等。
如是依于所依體性之四際脈安立四喜后,為顯示彼等於各輪中四種纖維之體性故,說"攝水界"等。
"攝水界",即由彼遍滿故。
"大樂"者,即以菩提心體性施予大樂故。
"大樂作利益"者,大樂有二種,因能正healing故。
"各輪之分別"者,即以喜等四種分別。
云何四種喜?為此說"四受用"等。
四者之受用,即於四喜等之諸位受用。
"字母哈"者,因大樂輪所住故,為菩提心月相。
"分"者,即分位。
"極細"者,即菩提心明點相。
"住"者,即安住。
"恒時"者,即一切時。
云何?為此說"依止方式遍住",即遍滿,因遍滿一切身故。
云何?說"由四次第分別",即由喜次第分別,或由次第分別故。
།དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་འཁོར་ལོ་རེ་རེར་རྣམ་པ་བཞིའི་དངོས་པོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་རིམ་ པས་སོ།།ཡང་ན་དགའ་བ་རེ་རེ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཅུ་དྲུག་དབྱེ་བས་ཤེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།རྨད་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་བཞག་པས། ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པའོ། །རོ་གཅིག་པ་ཡི་གོ་འཕང་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅོམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ ཚོད་ལའོ།།རིམ་གྱིས་སོ་སོར་ཉམས་མྱོང་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་དང་དེ་ལས་ལྷག་པ་དང་། ཆགས་བྲལ་དང་། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ ནས།ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་ཆུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆུའི་སྦྱོར་བ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་མཚོར་གནས་པའི་ཆུ་བཞིན་དུའོ། །རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ནང་གི་དུས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་སོ།།སྦྱོར་བ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་བཞིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་གདམས་ངག་གི་སྒོ་ནས་ ཐོབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་མ་ཞལ་བརྒྱུད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་གྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལས་སོ། །གོ་འཕང་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
如是于彼等各輪顯示四種體性后,今為說其廣分別故說"次第",即以四輪次第。
或者每一喜以身語意智四種分別,即成十六種。
為顯示彼故說"應知以十六次第分別"。
云何?為此說"增盛自性",因以廣大體性具有增盛故。
"稀有"者,即于真如亦立廣分別相,極為稀有。
"獲一味之位"者,即以大樂體驗摧破違品,獲得無二性,即于真實俱生時分。
"次第各別體驗"者,意為以喜等體驗次第,以少許樂及勝過彼者,離貪及離一切相之樂差別而有差異。
如是顯示其廣分別后,今為以喻門說果體性故,說"種種水瑜伽",即種種水瑜伽。
"如海水"者,即如住于海中之水。
"次第"者,即依體驗次第。
"時輪"者,即以內時表示。
"四瑜伽"者,因為四喜體性故。
"四喜"者,即俱生喜。
"于彼說"者,即應說。
如是以喻門顯示果體性后,今為說于彼以教誡門所應獲得故,說"從瑜伽母口傳",即從智慧空行母之普行。
"將獲最勝位"者,意為俱生體性。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པས་དགའ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྩ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་རབ་ཏུ་འབབ་པའི་ མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་སུམ་ཅུ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དང་། རླུང་རྣམས་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོས་པ་ལས་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པ་ནི་སྲ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི། །སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དེའི་ཡན་ལག་སྡུད་པར་བྱེད་རྩ་རྣམས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁམས་འབབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་ བཞི་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྩ་རྣམས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྨད་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་ཁམས་འབབ་པར་བྱེད་པས་ན་གནས་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་འབབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཕེལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི། །ཁྲག་འབབ པར་ནི་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཁྲག་འབབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་འབབ་པའོ། །ཉི་མ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་འབབ་པའོ། །རྟག་ཏུ་རྨད་དུ་འབྱུང་བའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,由班智達阿藍卡卡拉所造,名為《極顯深義》中第二十九品廣釋。
如是以第二十九品顯示關於生起諸喜相之處的問答后,今為說明諸脈決定流注相之處的問答故,安立第三十品。
首先開始造論,即"其後"等,是在解說第二十九品之後。
與"請聽諸脈續"相連。
"彼"者,因血、精液及諸風流注故。
"請聽彼"者,即金剛手聽聞相應,因為是如實安住體性故。
由誰?為此說"以金剛堅固身",即如金剛般堅固牢實。
如是身者即具有如是身之彼等,意為住于圓滿次第諸修行者。
如是顯示彼開端后,今為直接解說彼故,以說明彼支分集聚諸脈為前行,為顯示界流注次第故,說"二萬四千",即諸脈住於一切身者。
"恒常"者,即直至死亡時一切時中。
"稀有"者,即因令相應諸界流注故具稀有處。
"菩提心流注"者,即令世俗心流注者。
"一切樂增長"者,即隨行者。
一切樂即非主要界體性諸隨行,即能入者。
"二萬四千,應知血流注"者,如前。
"血流注"者,即日流注。
"日生起體性"者,即紅界流注。
"恒常稀有脈"等,如前。
།རླུང་རྒྱུ་བར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་འབབ་ པའོ།།རིམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྒྱུ་བའི་རིམ་པས་སོ། །རྒྱ་ཆེན་རྒྱུད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་འམ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྩ་རྣམས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཁམས་འབབ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ལའོ། །གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཕྱེད་མ་ལ་སོགས་པའི མིང་ཅན་ནོ།།དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་སོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཅན་གྱི་རྩ་རྣམས་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྩ་རྣམས་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པ་ ལ་ལུགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་རྣམས་ཉིད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐིམ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། བདག་པོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་འབྱུང་བ་ལས་སོ། །རེ་རེར་འང་འཁོར་ནི་སྟོང་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རེ་རེ་ཡང་རྒྱས་པར་ནི་འཁོར་ནི་སྟོང་སྟེ་སྟོང་གི་གྲངས་སོ། །རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་གནས་ལ་སོགས་པ་བཅུས་བསྒྱུར་ན། རེ་རེ་ལ་སྟོང་ཕྲག གི་གྲངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པའི་ལུགས་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ལུགས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཡང་ནི་བསྡུས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སླར་ཡང་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཐིམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོར་དོར། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་རྣམས་ལ་སུམ་འགྱུར་གྱི་གྲངས་ཕྲི་བས་སོ། །གནས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གྲངས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའི་གྲངས་རྣམས་ཀྱིས་སོ།
"應知風行走"者,即風流注。
"次第"者,即以風行走次第。
"廣大續中"者,即隨順等同虛空之續,或隨順大金剛鬘續。
如是以說明集聚諸脈為前行顯示彼等界流注后,今為說明集聚諸脈故,說"身之"等。
"身之"者,即自他身中。
"處分別"者,即以處及近處等二十四處分別。
"二十四"者,即不壞等名稱。
"彼"者,即七萬二千諸脈。
"說"者,即宣說。
七萬二千數量諸脈為二十四所攝故。
如是顯示集聚諸脈后,今為廣說次第故,說"融入及受用自性"等。
依于菩提心月三種行為,彼等即二十四集聚。
"說七十二"者,即從融入、受用及自性三種二十四脈數量中生起七十二數量。
"一一眷屬各千千"者,即每一脈廣說眷屬數量為千。
以百種分類之處等十相乘,應知一一為千數。
如是顯示廣說次第后,今為說明攝略次第故,說"復從主要攝略中",與"複次攝略行"相連。
"舍融入受用自性"者,即從七十二數量中減去三倍數量。
"成為諸處數量"者,即以處及近處等二十四數量。
།སླར་ཡང་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ།།གྲངས་རྣམས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གསུམ་དང་རྣམ་བརྒྱད་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་གྲངས་ཅན་གྱི་རྩ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གྲངས་སུ་བྱས་ན་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ རྣམས་ཀྱང་ཕྲ་མོ་ཕྲ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་ན།འདུས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྩ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་གྲངས་སོ། །ཉིན་མཚན་དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་གཅིག་ལ་ཕལ་ཆེར་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་འདུས་ པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་ཐུན་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ནང་དུ་འགྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ཐུན་བརྒྱད་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་གོང་ ནས་གོང་དུ་བསྡུས་ནས་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་རྩའི་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྩ་གསུམ་གྱི་ཁམས་འབབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཡོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཟླ་བ་འབབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཡོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཡོན་པའི་ཆ་ལའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་འབབ་པའོ། །གཡས་པ་ཁྲག་དང་ཉི་མ་འབབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པའི་ཆ་ལ་ཉི་མའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྲག་འབབ་པའོ། །ཤེས་བྱ་དབུས་སུ་རླུང་རྒྱུ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་ཀྱི་གནས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རླུང་དང་དུས་ཀྱི་མེ་འབབ་པའོ། ། གདམས་ངག་ལས་ཀྱང་རྩ་གསུམ་པོ་དབུས་ཀྱི་མདུད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་སྟེང་འོག་གི་དབྱེ་བས་ཁམས་དྲུག་འབབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཤང་གཅི་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། །སྒྲ་གཅན་དུས་ཀྱི་མེ་རྩ་རྣམས། །དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པའོ།།མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྩ་གསུམ་པོ་ལ་ཁམས་འབབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་གསུམ་ པོ་རྣམས་སོ།།སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ།
"複次攝略行"者,即攝入於七十二中。
若問數量幾何,為此說"以三及八分"。
即指二十四數量諸脈。
意為以三種方式計算八分。
彼等又由極微細分所攝,為顯示將成為攝略故,說"脈"等,即二十四數。
"日夜分別"者,即攝入於一日一夜大約三十二時辰自性中。
此即八個時分。
此即"剎那"之詞義。
"應知入內行"者,即應當了知。
以七十二、二十四、三十二時辰、八時分、一剎那之細分,從上至上攝略而行。
如是以四種義解說脈之略說后,今為廣說彼故,為顯示其支分三脈界流注次第故,說"左邊菩提月流注"。
"左邊"者,即左邊部分。
世俗心月流注。
"右邊血及日流注"者,即右邊部分日性之血流注。
"應知中央風行走"者,即中央處無分別風及時火流注。
教授中亦欲說三脈中央結故成六。
彼等亦以上下分別而使六界流注。
如說:"大小便、月、日及羅睺、時火諸脈六"等。
為顯示名稱故,說"拉拉那(Lalanā)及惹薩那(Rasanā)、阿瓦杜帝(Avadhūtī)",此處如經所說。
如是顯示三脈界流注次第后,今為說明彼等開展次第故,說"彼等"等。
即三脈。
"開展瑜伽"者,即以廣大瑜伽。
།བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་ཐུན་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རེ་རེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རེ་རེ་ ཡང་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །ཇི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་རྩ་གསུམ་པོ་འདི་ཐུན་བརྒྱད་པོའི་གྲངས་ཀྱིས་རྒྱུད་དུ་འགྲོ་བ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །སླར་ཡང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལ་སླར་ཡང་།ཐིམ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་པོའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རིམ་གྱིས་གྲངས་ནི་བདུན་ཅུ་གཉིས། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པས་སོ། །སླར་ཡང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་སྤྲོ་བ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བས་སོ། །རེ་རེ་སྟོང་སྟོང་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་གི་གྲངས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །ངེས་པར་གྲངས་ཉིད་ འགྱུར་བ་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་སྟོང་གིས་བསྒྱུར་བས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གསུམ་པོ་སླར་ཡང་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཙོ་ བོ་གསུམ་ནི།ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱ་དང་། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་རླུང་རྒྱུ་བ་དབུས་མར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དབུས་མའི་ངོ་བོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ བསྟན་ནས།ད་ནི་རྩ་དབུས་མའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པར་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་མཚོན་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"八"者,即八脈之體性。
為何?說"次第八時分",即以八時分次第之義。
"各各"者,與"行至二十四"相連。
各各即八時分之數。
若問如何?為此說"三者",即以三相乘。
如將要說明,凡此三脈以八時分數量執行者,彼等以三相乘即成二十四。
"複次"者,即其後複次。
"為溶解及受用主故"者,即剛才所說二十四以菩提心普行三次第相乘,成為七十二數。
正因如此,說"次第數為七十二",即以剛才所說數量次第。
"複次彼"者,即七十二。
"以彼開展瑜伽"者,即以廣大瑜伽。
"各各千千分別"者,即成為千數。
"決定成為數"者,即以千千相乘,七十二成為七十二千之數。
如是顯示彼等開展次第后,今為說明三者複次攝入一中故,說"主要"。
三主要即拉拉那(Lalanā)、惹薩那(Rasanā)及阿瓦杜帝(Avadhūtī)。
"以瑜伽"者,即以左右風行入中脈之瑜伽。
"成為一"者,即成為中脈體性之義。
如是顯示三者攝入一中后,今為說明中脈體性故,說"難知"等。
因對初業瑜伽師難以顯示故。
"彼細"者,因至發端極細故。
།དང་པོ་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་དང་བྲག་ཅའི་སྒྲ་སྤངས་པས་ སོ།།བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་མོའོ། །སྲོག་གི་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་གི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ནག་པོའི་རྩར་ནི་རྣམ་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྩ་དབུས་མའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ལ་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་མའི་ཞལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཞལ་གྱི་ གདམས་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།རོ་གཅིག་གོ་འཕང་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་ མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས།ལེའུ་སུམ་ཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་པས་རྩ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་མཚམས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་ གཅིག་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་རེ་ཞིག་དང་པོར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཚམས་ཀྱི་རྩ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་གསུམ་པོ་གང་ལས་སོ། །རྩ་རྣམས་སྡོམ་དང་འཆར་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྡོམ་པ་ནི་བསྡུས་པའོ། །འཆར་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཆར་བ་ཡང་ཡིན་པས་ན་སྡོམ་པ་དང་འཆར་བའོ། །རྟག ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ།
"初業瑜伽士"者,即修生起次第之瑜伽士之義。
"不可思議"者,因超越心識行境故。
"最勝"者,因無戲論故。
"遠離明點及聲相"者,即遠離實質及回聲之聲故。
"一切樂之基"者,即依無漏樂故。
"秘密"者,即甚深。
"命氣所依相"者,因是命氣之所依故。
"說為黑脈"者,因是無所緣體性故。
"金剛界自在"者,因是大金剛持智慧體性故。
如是顯示中脈體性后,今為說明彼應以口訣了知故,說"從瑜伽母口",即應以智慧空行母口傳教授了知。
"一味境界自性"者,因遣除差別分別后成為不二智慧體性故。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿藍迦迦拉夏所造,《極顯甚深義》中第三十品廣釋。

如是以第三十品說明諸脈決定流注之相問答后,今為說明中間三脈境問答故,安立第三十一品,
首先為顯示其造作故,說"其後"等。
即第三十品解說之後。
"複次"者,如前。
與"請聽說中間諸脈主要"相連。
若問為何?為此說"由何"等,即由三脈。
"諸脈攝收及生起"者,攝收即收攝,生起即產生。
既是攝收又是生起,故為攝收及生起。
"恒常"者,即一切時。
།དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྡོམ་པ་མདོར་བསྟན་པའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སོ། །མཆོག་ ཏུ་དགའ་བ་ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།ལྷ་ཡི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གསལ་བའི་སྔགས་སུ་ཡང་ དག་པར་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་ནི།རླུང་གསུམ་པོ་ལ་ཆ་ཤས་སུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་དོན་ངེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་འབྱེད་པས་ལྷ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །རྣལ་ འབྱོར་གྱི་དོན་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་འབྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་གསུམ་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དོན་གཅིག་ཏུ་སྡོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གཅིག་པ་ནི་དོན་གཅིག་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །དེའི་སྡོམ་པ་ནི་སྡུད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།ལུས་ཀུན་ལ་ནི་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་པུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཕྱིར་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཁྱབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར དག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ།
如是顯示其造作后,今為顯說正文故,顯示攝要略說支分自性,說"最勝"等。
以諸脈遣除戲論自性故。
"最勝喜悅體驗"者,即自己親證體驗自性之菩提心體性。
"顯明天尊智慧"者,即出世間俱生顯明體性自性。
"正合于明咒"者,明即一切主要之吽字正合,因與三氣分位圓滿相關故。
"天尊瑜伽義決定"者,由分別風開顯,天尊即出世間,瑜伽之義即決定開顯勝義諦實相。
"三性相合"者,即以身等清凈體性故。
"無垢"者,因是無分別風自性故。
"金剛三義攝一處"者,身金剛等之一義即一義,為大金剛持體性。
其攝即收攝自性。
"遍於三界"者,因遍於三界故。
"微細"者,因應由微細瑜伽士了知故。
"依止一切身"者,因遍及一切身故。
"智慧薩埵"者,因是唯瑜伽士行境受用圓滿體性故。
"金剛心"者,因是法身體性故。
"三昧耶薩埵"者,因是化身體性故。
"由此安樂"者,即以二相大樂自性。
"應知最勝瑜伽"者,即無上三摩地體性。
"遍滿"者,即依自性清凈故。
།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་དང་རབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལས་སོ། །རབ་མཆོག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཕྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བྱེ་བ་བརྒྱའི་ཆའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་མདོར་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྩ་བའི་རྩ་བསྟན་ པའི་ཕྱིར།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་འབབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སོ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་ལའོ། །འབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཛག་པར་བྱེད་པའོ། །རྩ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའོ། །ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་ གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོར་གནས་པའོ། །རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་རྣམས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར་ཆ་རྣམས་ཀུན་བདག་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྩའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་མཚམས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། དེའི་དབུས་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྩ་རྣམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཅན་གྱི་དབུས་ནའོ། །རྩ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་མོ། །གཙོ་བོར་ཡང་ནི་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོར་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་ཉི་མ་མེ་རྒྱུ་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁུ་བ་དང་ཁྲག་དང་དུས་ཀྱི་མེ་འབབ་པའོ། །འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཁྱབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ངོ་བོ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་མེད་པར་དེ་རྣམས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ལ་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར ཤིང་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ས་ལས་སྐྱེས་པ་ལའོ། །ས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ནང་དུ་གནས་པའི་རྩ་བ་རྣམས་སོ།
"實相"者,因是勝義無顛倒故。
"稀有"者,因無勤而能成辦眾生利益故。
"殊勝及最勝"者,即從喜等三者。
"最勝"者,因是俱生自性故。
"微細"者,因量如百分之一發端故。
"自生智慧"者,因無因緣所生故。
"無盡"者,因離生滅故。
如是顯示攝要略說自性已,今為顯示根本脈故,說"三十二菩提流注"。
即于齒爪等三十二菩提心。
"流注"者,即流泄。
"脈"者,即脈。
"一切殊勝"者,即七萬二千脈體性。
"明顯"者,因於瑜伽士智中顯現故。
"大樂輪安住"者,即住于頭部。
"脈"者,因其餘諸脈遍及一切身故。
於何處?故說"一切分自性",義即脈聚無餘于身。
如是以二相說攝要略說已,今為廣說中間諸脈故,其支分自性,說"于其中央"等。
即於三十二數脈之中央。
"三脈"者,即三。
"說為最勝"者,即說為主要。
云何?故說"月日火行走",即流注精血及時火。
"遍於一切界"者,即遍於四大種性之四輪,因無彼等則彼等不生故。
如是顯示自性已,為顯示其喻故,說"如樹根"等。
即于從地生。
"住于地"者,即住于地中諸根。
།ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱས་ནས་སོ། །སྡོང་བུ་ཡལ་ག་ཁ་ཕྱེ་བ། །སོགས་པ་ཡིས་ནི་ ཀུན་ལ་ཁྱབ།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུའོ། །དེ་ལྟར་དཔེ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལྟར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའོ། །མགོར་གནས་པ། རྩ་གསུམ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མགོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ལ་ལ་ནཱ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ།།རྙོག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པས་ཁམས་རྣམས་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རླུང་གི་རྒྱུ་བ་ཡང་དུས་བཟང་པོའི་རིགས་པས་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་ཚོགས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལའོ།།མཆོག་དང་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཅན་ལས་སོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་རྒྱས་ པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།དེ་ནི་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་རྩ་གསུམ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ཏེ།རྩ་གསུམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་སྡོམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱི་གནས་ཀྱི་གོ་འཕང་ནི། བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། བདག་དང་སྔགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་སྐུ་ ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ཤེས་པ་གསུམ་གྱིས་འགག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚམས་ཀྱང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་དང་།མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དམ་ཚིག་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། མཚམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱའོ།
"少許"者,即少許自性。
"住"者,即已顯示。
"樹幹枝展開,遍及於一切"者,即於一切種類。
如是說喻已,今為顯示義故,說"如是"等。
"如是"者,即如樹根。
"士夫"者,即人。
"住于頭","於三脈"者,即住于頭部之拉拉那等三脈。
"無濁"者,因相互流轉諸界不混,且風行亦依善時之理而流故。
"遍於蘊界等聚"者,即多分以彼為體性之身。
"殊勝及最勝"者,即從其他七萬二千數脈。
"殊勝"者,即三脈體性之殊勝。
如是以三種義廣說中間三脈已,今為說其清凈故,其支分自性,說"三解脫門體"等。
即前所示三脈為空性、無相、無愿自性,因緣三脈體性而成就三解脫門故。
"攝三真實性"者,三真實性之位即攝要體性,因是我、咒及智慧真實性故,及身等三真實性體性故。
"貪嗔癡以及自相分三種"者,因具自性未清凈三智所障體性故。
"及中間"者,即以夜晚、白天及中間之分。
"三種誓句相"者,即時之相,應知中間等如理顯現等為三智體性。
།སངས་རྒྱས་དམ་ཆོས་དགེ་འདུན་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སད་པའི་ཕྱིར་དང་། བློ་ཁ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཆོས་སོ། །དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་སོ། །དགེ འདུན་ནི་གང་ཟག་ཟུང་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ནོ།།སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་གྱི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉེར་མཁོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོས་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་འབྲས་བུ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི རྣམ་པའོ།།རྒྱུ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རླུང་དང་མཁྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། མདོ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་ནོ།།ཁམས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནས་ཉི་ཤུ་དང་། བཅུ་བདུན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིའི་ངོ་བོས་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ གྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་རིམ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྩ་བ་གསུམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ ཐག་པར་གསུངས་པའི་རྩ་གསུམ་པོ་རྩ་བ་སྟེ།གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།
"佛法僧"者,因從無明睡眠中覺醒,因開啟智慧,因如實了知一切法故為佛。
由持自相故為法。
殊勝者,即聖者之法,為殊勝法。
僧伽者,因以四雙等補特伽羅體性攝集之相故為僧伽。
"三律儀相"者,即如來種性之律儀相,因未曾舍離故。
"空性智慧金剛"者,即一切所攝智所知法之空性。
"智慧"者,因以彼體性遍知空性故。
"金剛"者,因顯示戰勝違品故。
"三真實相"者,即三脈體性真實相。
"因果所需"者,即因果利他圓滿體性之三瑜伽清凈相。
其中果為雙運相。
因為生起次第等。
彼等為任運成辦有情利益之利他圓滿,即彼清凈相。
"風膽"等者,如經所說。
"界攝"者,即攝一切界之義。
"欲"等者,即以二十處、十七及四等至體性為三界相。
是故說"三世間相",即輪迴世間相清凈相。
如是顯示彼清凈體已,今為說彼等因果事次第故,說"三根"等。
即前所說三脈為根本,因是主要故。
།འབྲས་བུ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་གཉིས་པོ་རྒྱུ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་གཅིག་ནི་དབུས་མ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་རིམ་པས་དེ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་སོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི་པདྨ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་ནཱ་སོགས་གསུམ་མོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྲག་འབབ་པ་ཉིད་དང་། ཁུ་བ་འབབ་པ་ཉིད་དང་མེ་འབབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའི་རིམ་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེའི་ཉེས་པ་འཆར་བ་ན། །འཆི་བ་འབྱུང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །གང་ཚེ་དེ་ལ་ནད་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནད་ནི་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལའོ། །གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ གང་ལའོ།།དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་པོ་ལའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དེ་ལའོ། །གཟས་འཛིན་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་ལ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་འཛིན་པ་ལྟར་འཆི་ལྟས་ཀྱི་རྟགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ནད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོའོ། ། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་ལའོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེར་རོ། །ཕྱེད་འཛིན་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་ཕྱེད་བསྒྲིབས་པ་ལྟར་འཆི་རྟགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྲོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་སྲོག་གི་རླུང་གིས་སོ། །བཅོམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་གདུངས་པའོ། །གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནའོ། །འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"一果"者,即以彼餘二脈執行為近喻,一即中脈阿瓦杜帝之果,因依其次第而近緣故。
"次第"者,即依于次第。
"至法輪"者,因為是心住於心輪蓮花之處故。
"化現"者,即臍輪化輪。
"彼三"者,即拉拉那等三者。
"明顯"者,因三者于瑜伽現量中顯現故。
云何?為此說"身"等,即以血流、精液流、火流,如其次第清凈身等,此為語義。
如是顯示彼等因果體性次第已。
今為說其過患生起時死亡出現故,說"何時于彼病相應"等。
病即為聚集等。
"于彼"者,即于身。
"何時"者,即於何時。
"于彼等"者,即於三脈。
"爾時"者,即于彼身。
"羅睺相"者,如外月被羅睺執持般,因死兆之相出現故。
"少許病"者,即未圓滿體性。
"何時"者,即於何時。
"行"者,即彼等之行。
"爾時"者,即于彼時。
"半執相"者,如外月等被羅睺遮蔽一半般,因不生圓滿死相故。
"命"者,即由死時所生命氣。
"摧毀"者,即遍受煎迫。
"由何"者,應知即於何時。
"即彼時"者,即于彼時。
"死相"者,即以命根滅盡之義。
།དེ་ལྟར་ཉེས་པ་འཆར་བ་ལ་འཆི་བ་འབྱུང་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་དང་ ཐར་པའི་གནས་སྐབས་སོ།།གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱིའོ། །གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་ ཀྱི་དྲུང་ནས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གསལ་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱས་ནས་སོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ།ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པས་མཚམས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་།རླུང་སྐྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་ལ་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དངོས་སུ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རླུང་རྣམས་བསྐྱེད་པས སོ།།དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུའོ། །དུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་རྒྱུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །ཡོངས་སུ་སླུ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པའོ། ། ཡང་དག་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ།
如是顯示過患生起時死亡出現后,今為顯示以攝要為先而應由口訣了知之義,故說"脈之主要"等。
即生、死、解脫諸位。
"三"者,即三脈。
"定為主要"者,即遍知為主要。
"廣"者,即廣大。
"瑜伽母輪"者,即從處等所生瑜伽母眾前。
"瑜伽士"者,即住圓滿次第者。
"明瞭"者,即明顯后。
"知"者,即應知。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造《極明顯甚深義》中第三十一品廣釋。

如是以第三十一品說畢三脈境界之問答已,今為顯示風等差別及顯示生風境界之問答故,安立第三十二品。
首先開始彼品,故說"其後"等,即于解說第三十一品之後。
"複次"者如前。
"風之相"者,即與"請聽我說諸風生起之相"相連。
彼有何作用?為此說"如何實際正"等。
因諸風生起故。
"實"者,即現前。
"時"者,即外月日等執行相及內自性出入息相。
"遍欺誑"者,即與彼相違之相。
"正知"者與前相連。
།དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བར་དོའི་སྲིད་པའི་རྣམ་ཤེས་འཇུག་པ་ནི། བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲས ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གཉིས་སོ། །རླུང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དང་བཅས་པའོ། །གཟུགས་གཞན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་ངེས་པར་ཡོད་མི་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལས་ ཀྱི་དབང་གི་ངེས་པས་གང་དེ་དོན་ནི།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའོ། །དེས་མི་ཤེས་པ་ནི་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་ལྟར་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བཀུག་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བཀུག་ནས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་སྤྲུལ་པ་གཉིད་ལོག་པ་ལྟ་བུའོ། །བག་ཆགས་ནང་དུ་རྣམ་པར་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བག་ ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའོ།།ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་མཉམ་པའོ། །རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རླུང་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །བག་ཆགས་དང་འདྲེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །རིམ་པ་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའི་སྲིད་པ་འགོག་པའི་རིམ་པས་སོ།།རང་གི་བག་ཆགས་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བག་ཆགས་རྣམ་སྨིན་ལས་སོ། །དེ་ནས་ཟླ་མཚན་དུས་སུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་གྱུར་པའི་མངལ་རང་བྱུང་གི་མེ་ཏོག་འབྱུང་བའི་ཚེ་ནའོ། ། འཇུག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནའོ། །དེ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མངལ་གྱི་རྩ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆ་དང་འབྲེལ་པའི་མ་སྐྱེས་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི རྗེས་ལའོ།།ཁུ་བ་ཁྲག་ཞུ་ཐིག་ལེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་རང་བཞིན་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདྲེས་པ་ཡིས་ནི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།
如是顯示彼等開始后,今為顯示彼等實際故,其支分中陰有之識入,故說"習氣煩惱意"等。
習氣之聲即阿賴耶識與煩惱意二者。
"以風體性"者,即具命風與下行風。
"造其他色"者,即因諸根具足故。
"義定有不知"者,即由自業力決定彼義于青等諸色,遍知即知。
彼不知者,因如乘轎被憂等所障故。
"唯風"者,因如影像離相色故。
"攝已"者,即正攝已。
"阿賴耶識"者,即習氣所依如入睡幻化。
"習氣內中行"者,即于種種習氣中執行。
"頓時"者,即同時。
"風與識二"者,即命行風與阿賴耶識。
"與習氣和合"者,即由自善不善習氣力故。
"由次第"者,即由滅死有次第故。
"修自習氣已"者,即由自俱生習氣異熟故。
"爾時月經時"者,即于胎中自生花生起時。
"入"者,即正入時。
"彼等"者,即風與識二者之義。
於何處耶?為此說"于胎脈",即于名為"具分未生"者。
"彼"者,即彼后。
"精血融滴"者,即由精血性融化諸滴。
"和合故識生"者,即中陰識。
།དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཆང་རོས་མྱོས་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།ཇི་ལྟར་ཆང་གི་རོ་ལ་མྱང་བ་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བར་གྱུར་པས་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངལ་གྱི་རྩ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་བག་ཆགས་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲོག་རླུང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་དང་བཅས་པ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ ཉིད་དོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཡང་དག་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ ལག་ཟླ་བ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ཉའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྟ་བ་གཞན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ གཅིག་པ་ཉིད་ལ་གནས་སྐབས་བཅུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། ཉ་དང་རུས་སྦལ་ཕག་པ་དང་། །མི་ཡི་སེང་གེ་མིའུ་ཐུང་དང་། །ར་མ་གཉིས་དང་ནག་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སྐལ་གྱི་ཞེས་པ་བཅུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིའི་འདོད་པས་ཉའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཕ་ མ་དག་གི་ཁུ་བ་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེས་མནན་པ་གང་གི་ཚེ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ་ཟླ་བ་དང་པོ་ལ་མེར་མེར་པོ་དང་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་གྲུབ་པས་ཉའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོག་མའི་གནས་སྐབས་ལའོ།།འཕོ་བའི་དུས་སུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་ཁྱིམ་དང་པོར་འཕོ་བའི་གནས་ སྐབས་ལྟར་རོ།།སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཉི་མ་ལ་ལོ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཟླ་བ་རེ་རེ་ལ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་དུས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ བསྟན་ནས།ད་ནི་གཉིས་པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འཕོ་བ་གཉིས་པའི་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
為顯示譬喻故,說"如醉酒味般"。
如同品嚐酒味而未分別而住,如是阿賴耶識入胎脈,此為其義。
"識將生起"者,即與前所說煩惱意相連。
何等耶?為此說"識持諸習氣",即持種子體性。
彼等即樂苦體性之義。
"命風體"者,即具命風業之體性即體性。
"恒時"者,即一切時。
"正行"者,即將領受之義。
如是顯示中陰有識入已,今為顯示眾生界生起故,其支分說初月階位故,說"如魚形狀"。
欲說其他見派宗義故作是說,因彼等許于種種色自性一性中說十階位,如說:"魚與龜豬及,人獅與侏儒,二婦及黑者,佛迦羅十種。
"依此所許說"如魚形狀"。
父母精血滴所壓時,彼中陰有時,于初月成就酪胞與肉胞階位,如魚形狀,此為最初階位。
"遷移時"者,如日遷初宮階位。
"行"者,即彼等階位。
因如外日於一年中,於十二月中享十二宮,月月可見,如是于內時亦然,此為其義。
如是顯示初階位已,今為說第二階位故,說"第二遷移時",即第二月之義。
སླར་ཡང་ཁྲག་དང་འདྲེས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མའི་རང་བྱུང་གིས་བསྡུས་པའོ། །སླར་ཡང་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། ། དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་འགྲོ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྟེང་དང་འོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་གི་སྟེང་འོག་གི་དབྱེ་བས་སོ། །ཐུར་སེལ་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་ངོ་། །འགྲོ འོང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འབྲེལ་པ་ལས་སོ།།རུས་སྦལ་རྣམ་པར་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུས་སྦལ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ནས། ད་ནི་གསུམ་པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ འཕོ་བ་གསུམ་པ་ལ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་པ་ལའོ། །ཁྲག་དང་ཁུ་བའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གཉིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་དུ་འབབ་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྐབས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རུས་སྦལ་གྱི་ རྣམ་པ་བསྐམས་པའི་གནས་སྐབས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ།།མཉམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་གྱི་རླུང་ངོ་། །རླུང་ནི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པའི་རླུང་གིས་སོ། ། སྟེང་དུ་བལྟས་ནས་ནི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དུ་འཇུག་པའི་གདོང་ཅན་ནོ། ཕག་རྒོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕག་རྒོད་ཀྱི་དབྱིབས་ཅན་ནོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངལ་གྱི་རྩའི་ནང་དུའོ། །འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་གསུམ་པ་བསྟན་ནས། ད ནི་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།སླར་ཡང་འཕོ་བ་བཞི་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་བཞི་པ་ལའོ། །ཁྲག་དང་ཁུ་བས་བསྒོས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་ཕ་དང་མ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་སོ། །མཉམ་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་འགྱུར་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ མིང་ཅན་གྱིས་བཀུག་པའོ།།འོག་ཏུ་ཁ་བལྟས་ནས་ནི་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་དུ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་འོག་ཏུ་ཁ་བལྟས་ནས་འགྲོ་བའོ། །རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །སེང་གེའི་རྣམ་པ་ཡིས་ཀྱང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མི་ཡི་སེང་གེ་དེའི་དབྱིབས་ཅན་ནོ།
"複次與血混合"者,即母體自然所攝。
"複次命"者,即命風。
"分為二"者,即分為二種。
云何?為此說"由上下分",即由心之上下分。
"由下行風來去"者,即具下行相之風。
"來去"者,即由特殊關聯。
"持龜形"者,即持如龜之形狀之義。
如是顯示第二階位已,今為說第三階位故,說"其後第三遷",即第三月。
"具血精形"者,即因二界增長故。
"下行風"者,即由下降體性等。
"時分"者,即成就彼龜形乾燥階位。
"平等"者,即彼名之風。
"風生"者,即將生起。
"次第"者,即下行次第之義。
"彼亦"者,即由平等風。
"向上住"者,即向上入之面。
"野豬"者,即具野豬形狀。
"彼處"者,即于胎脈內。
"持"者,即執持。
如是顯示第三階位已,今為說第四階位故,說"複次第四遷",即第四月。
"血精所熏"者,即復由父母所生者。
"平行風轉已"者,即由彼名者所牽引。
"向下面行"者,即舍上住而向下面行。
"次第"者,即依漸次成熟。
"以獅子相"者,即具人獅形狀。
།མཉམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་དུ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱ་བའི་རླུང་ངོ་། །རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་བཞི་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལྔ་པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར།དེ་ནས་འཕོ་བ་ལྔ་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་ལྔ་པ་ལའོ། །ཁྲག་དང་ཁུ་བས་འཕེལ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དག་གིས་མྱོས་པ་ལྟ་བུའོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གིས་བཀུག་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའི་གནས་སྐབས་སོ། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྲོ་བར་གྱུར་པའོ། །གཞུང་ལ་ལ་དག་ལས། མིའུ་ཐུང་གི་རྣམ་པས་འགྲོ། །ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱོགས་ལ་མིའུ་ཐུང་གི དབྱིབས་ཉིད་དོ།།གྱེན་རྒྱུའི་རླུང་གིས་ཁྱབ་བྱེད་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གིས་ཁྱབ་བྱེད་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །གང་གིས་འགུལ་དང་གཡོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གང་ལས་འགུལ་བ་དང་གཡོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྫོགས་པ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རླུང་ལྔའི་རིམ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་ལྔ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གནས་སྐབས་དྲུག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་སླར། འཕོ་བ་དྲུག་པའི་དུས་ཚོད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཟླ་བ་དྲུག་པ་ལའོ། །ས་ཡི་ཁམས་དང་མིག་གཉིས་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ཁམས་ཀྱིས་ནི་མིག་གཉིས་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །རླུང་གིས་རླུང་སྤྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །སྤྲོ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལའོ། །འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་དྲུག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གནས་སྐབས་ བདུན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་འཕོ་བ་བདུན་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་བདུན་པ་ལའོ། །ཆུའི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་སར་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཀླུ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུས་སྦལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།
"平等"者,即平等住風。
"上行"者,即上行風。
"次第"者,即依遍成熟。
如是顯示第四階位已,今為說第五階位故,說"其後第五遷",即第五月。
"血精增長已"者,即如血精陶醉。
"上行風所牽"者,即為他所制。
"名與色"者,即無色四蘊階位。
"色"者,即色體性所行。
某些論中亦說:"以矮人相行"。
于彼方為矮人形狀。
"上行風遍行散"者,即由上行風令遍行散。
"由彼動搖轉"者,即由上行風而動搖。
"五蘊圓滿時"者,即由前說五風次第而成色等五蘊體性。
"說"者,即宣說。
如是顯示第五階位已,今為說第六階位故,復說"第六遷時分",即第六月。
"地界與二目"者,即由地界散二目。
"遍行"者,即遍行風。
"風散風"者,即上行相依眼根。
"散"者,即生起。
云何?為此說"事物增",事物即色等境。
增長即具增上慢。
如是顯示第六階位已,今為說第七階位故,說"其後第七遷",即第七月。
"水界"者,即住于新身。
"龍風散"者,即生起龜。
།ཆུའི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར་རྣ་བུག་དོང་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །རུས་སྦལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་བདུན་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བརྒྱད་ པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་འཕོ་བ་བརྒྱད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་བརྒྱད་པ་ལའོ། །མེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་སར་པ་ལ་གནས་པའི་མེའི་ཁམས་སོ། །སྣའི་བུ་ག་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་སྒོ་ནས་དྲི་རིག་པའོ། །རྩངས་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མཉམ་གནས་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།རུས་སྦལ་རླུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རླུང་གི་ངོ་བོའོ། །རང་གིས་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་རང་བཞིན་དྲིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །རུས་སྦལ་རླུང་གིས་སྤྲོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་བརྒྱད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གནས་སྐབས་དགུ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཕོ་བ་དགུ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རིམ་པའོ། །རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རོ་གང་དེ་ རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ།།ལྷ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའོ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་སྟེ། རྩངས་རླུང་སྤྲོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རླུང་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ པའོ།།དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་དགུ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གནས་སྐབས་བཅུ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགུའི་དབུས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྗེས་འཕོ་བ་བཅུ་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་བཅུ་པ་ལའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རླུང་གི་སྟེང་དུ་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་དབང་ པོ་བཞིའི་རྟེན་རླུང་བཞིའི་གྲངས་ཀྱིས་དགུར་འགྱུར་རོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་སོན་པའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་རྣམ་པའོ། །ཕྲ་ཞིང་ཐོགས་མེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྩ་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་སུ་གཏོགས་པའི་རྩའི་ནང་དུའོ།
云何水界?為此說"耳孔洞",即從耳門了知聲音。
云何龜?為此說"無二行",即與我一起無二而行。
如是顯示第七階位已,今為說第八階位故,說"其後第八遷",即第八月。
"火"者,即住于新身之火界。
"鼻孔能知"者,即從鼻門知香。
"直風"者,即平住風。
"龜風"者,即殊勝風體性。
"自知自性"者,即自知香相自性,即了知。
"龜風所散"者,即遍行風。
如是顯示第八階位已,今為說第九階位故,說"其後"等。
于"第九遷"中,"次第"者,即遍成熟次第。
了知風界之味。
"提婆達多"者,即遍行。
"風"者即風,與"直風散"相連。
"大風"者,即與鼻識俱。
"普行"者,即由一切香差別遍受用。
如是顯示第九階位已,今為說第十階位故,說"住九中"。
"其後第十遷"者,即第十月。
於前說五蘊風之上,由龍等四根依四風數成九。
到達彼等之中。
"界"者,即風相。
"細無礙相"者,即因非凡夫境故無礙相。
"脈"者,即于身份脈中。
།སྒོ་ནི་དགུ་པོ་རྒྱས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་སྒོ་དགུ་པོ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི། སད་པར་བྱེད་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནི་ཚོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་སད་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོག་ གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་སོ།།གཅིག་ཏུ་རེག་བྱའི་མཚན་ཉིད་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་བྱ་འཛིན་པའི་རྣམ་པའོ། །ནོར་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་ངོ་བོའོ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ངོ་། །རླུང་ཀུན་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ སྡུད་པའི་ངོ་བོའོ།།རབ་སད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པས་དབང་པོའི་ལམ་ནས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ། །མཆོག་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལའོ། །འོད་གསལ་བཟང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་འོད་ གསལ་བའི་རྣམ་པའོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཅུས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དང་། འགོག་པ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་ ཤེས་པ་དང་།ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་གཏི་མུག་གི་སྒྲིབ་པ་ བཟློག་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ཟླ་བ་བཅུ་པོ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ས་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཕོ་བ་བཅུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་རྣམ་ པ་བཅུའི་གནས་སྐབས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །རིགས་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་བའི་སྦྱོར་བས་སོ། །མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་མཛད་མ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཆེན་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་སྐྱེས་པའོ། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"開展九門"者,即筋脈于身內所屬之身九門開展,即令醒覺。
"身門即覺受"者,即令身根醒覺。
"最勝"者,即作為最勝。
"一持觸相"者,即執觸之相。
"財王"者,即決定行之體性。
"風"者即風。
"攝諸風相"者,即攝諸風之體性。
"極醒"者,即次第從根門出現之性質。
"最勝虛空中"者,即以勝義空性。
"安住"者,即于彼中。
"光明善"者,即極其光明之相。
如是以十種義顯示有情界生已,今為說化身體性故,說"十智"等。
即苦智、集智、滅智、道智、盡智、無生智、法智、隨行智、正覺智、遍問智。
"諸斷"者,即由修道門遮止愚癡障者。
"如是"者,即前說十月為心界生因。
"當說"者,即當宣說。
"十地"者,即極喜等。
"十遷"者,即于化現生十種階位。
"了知"者,即當知。
"十"者,即以數。
"以理"者,即由上上增長智慧加行。
"母即般若波羅蜜"者,即能生母,即摧破分別之相。
"大"者,即大性。
"說"者,即宣說。
"嬰兒"者,即剛剛出生。
"正等覺"者,即因無分別故。
།ཐམས་ཅད མཁྱེན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའམ།སྔོན་པོ་དང་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དབང་པོ་དྲུག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །མགོའི་སྐྲ་ནི་བྲེགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དགེ་ སློང་ལ་ཚུར་ཤོག་མི་དགོས་པའོ།།ཕྲུ་མའི་ཆོས་གོས་ཡོངས་སུ་བགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཉམ་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། ཕྲུ་མའི་མིང་གིས་དམར་པོ་ཡོངས་སུ་བགོས་པའོ། །ཐལ་མོ་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པར་གྱུར་པའོ། ། དཔལ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རང་དང་འོས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཉིད་ལའོ། །གཏུགས་པའི་ཕྱག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར རོ།།མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་མཚན་འཛིན་པར་བྱེད་པས་སོ། །རབ་སད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རིང་པོ་ཉིད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་བསྒོམས་པས་རབ་ཏུ་སད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་རང་ གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།འདུ་བྱེད་ལས་ནི་གྲོལ་བ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འདུ་བྱེད་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཉོན་མོངས་པས་མི་འཇིགས་པ་སྟེ།ཕྲ་མོའི་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་བྱེད་ཤ་ནི་འཇིགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤ་ཆེན་འཇིབ་པས་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པའོ། །བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངལ་གྱི་རྩའི་ནང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་རྩི་ལྔ་པོ་མྱོང་བར་བྱེད་ ཅིང་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་པས་སོ།།སེང་གེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་སོ། །སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སྒོམ་པ་པོའོ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ དང་བྲལ་བའོ།
"一切智"者,即由自性清凈或遍知青黃等相。
"一切見"者,即以六根見一切事物。
"頭髮剃除"者,即自性上不需比丘近圓。
"穿著碎布法衣"者,即于不平等時出現,以碎布之名遍披紅衣。
"合掌"者,即自性中安住如是形狀。
"具吉祥"者,即具威嚴,因以自相應福德智慧二資糧力成就故。
"觸地"者,即于地itself。
"禮"者,即以如是相而出現故。
"持三十二相"者,即持自相應之相。
"極醒"者,即由長時修習俱生體性而極為覺醒故。
"獲大智慧"者,即雖現諸法自相亦遍知一味空性。
"解脫諸行"者,即從善不善諸行中解脫故。
"無分別"者,即無分別。
"大勇士"者,即不畏煩惱,因無細行故。
"生肉怖畏"者,即自性吸食大肉而住三昧耶。
"五甘露"者,即由安住胎藏脈中而嘗五甘露,于彼專注故。
"如獅行"者,即無疑故。
"行"者,即安住。
"瑜伽"者,即圓滿次第之修習者。
"斷除一切分別"者,即離一切分別之聚。
།དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་བསྟན་ནས་སྦ་བར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ཏེ། སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སྦ་བར་བྱ་བའོ། ། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་མོས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའོ། །གང་དུ་ཡང་ནི་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་བསྟན་པའོ། །རླུང་སྐྱེད་པ་ཡི་ངེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ བ་ནི་ཟླ་བ་བཅུ་པའི་རིམ་པས་རླུང་བཅུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པས་རླུང་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ཉེ་བར་དགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རླུང་རྣམས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བཅུའོ།།ནུབ་པ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ན་མཆོག་གོ། །དེ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །འཆི་བའི་སྐད་ཅིག་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་ལྟས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་ སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། ཕན་ཚུན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་ནོ། །ཡང་དག་སྡུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ།
如是顯示其化身後,今為顯示攝要門而說所應隱藏,故說"此乃最極密"。
即對剛才所說之諸法,應對非法器者隱藏。
"最極"者,即由勝解殊勝而為殊勝果之體性。
"于任何處亦未說"者,即於事續等諸法中不向非法器眾生顯示。
"生風之決定"者,即以十月次第生十風之相。
"知"者,即應知。
"從上師傳承"者,即從具足續中所說相及真實圓滿金剛阿阇黎口傳。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿藍迦迦拉莎所造,《極顯甚深義》中第三十二品廣釋。

如是以第三十二品顯示風生處之問答后,今為說彼等滅處之問答,故安立第三十三品,
首先其造作即說"複次"等。
即于第三十二品之後。
"複次"者,如前。
"諸風"者,即十風。
"滅"即壞滅,與"當說"相連。
"最勝"者,即由遍知如是安住之自性故為最勝。
若問此為何?故說"由彼",即由諸風滅故。
"唯由遍知"者,即僅由聞等次第了知。
"死亡剎那相"者,即由遍知死兆。
"真實"者,即以無顛倒體性。
如是顯示其造作后,今為直接說明,故說其支分自性,"互"者即相互。
"真實攝"者,即攝近。
།རིམ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་དང་ཟླ་བ་དང་ཉིན་ཞག་གི་རིམ་པས་སོ། །སྐྱེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ལ་ལེའུ་སུམ་ཅུ་ རྩ་གཉིས་པ་ལས་བཤད་པའི་ཚོགས་སོ།།ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར་བའོ། །རླུང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་དུའོ། །འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །འཆར་དང་ནུབ་པའི་ ཉིན་མཚན་དུ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཉི་མའམ། ཟླ་བ་འཆར་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་སླར་ཡང་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དབང་པོའི་རླུང་སྡུད་པ་བསྟན་པ་ནི། ལོ་བཅུ་ལོན་ན་ ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ནང་གི་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ལོ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཉིན་ཞག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ལོ་བཅུས་སོ། །ཐོག་མར་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་འདས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ནོར་ལས་རྒྱལ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།།རྒྱགས་ལས་མྱོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲག་དང་ཤ་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཟོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ནུས་པ་ འཇོམས་པ་ལ་ནུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྒྱགས་ལས་མྱོས་པ་ཡང་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་གཅན་ཟླ་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་ཟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་སུའོ། །གཞན་གྱི་ལོ་བཅུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའོ། །རྒྱགས་ཆུ་རླུང་ནི་ཡང་དག་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་དང་ཚིལ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཉམ་གནས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའི རླུང་ནི་ཟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་ངོ་བོའོ།།རླུང་ནི་རླུང་ངོ་། །སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱགས་པས་མྱོས་པ་ན་ནོར་ལས་རྒྱལ་སྡུད་པ་བཞིན་དུའོ། །རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་བཅུའི་རིམ་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ལོ་བཅུར་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ།
"次第"者,即以年、月、日之次第。
"生"者,即如第三十二品中所說諸風之聚。
"融入"者,即成壞滅。
"諸風"者,即十風之互相。
"行"者,即成生。
"真實"者,即已決定。
"于日夜升沉中"者,即如外在日月升起時必然復沉一般。
如是說略說已,今為廣說,故說其支分根風攝收,說"至十歲"等。
由內時所攝諸法,即外一年中由日夜所攝故。
如是十年。
"初行"者,即最初行於過去諸法。
"勝財"者,即決定執行之相。
"醉慢"者,即為血肉增長之因。
"食"者,即成辦自身不能作之事。
若問作何?故說"若生",即能摧彼力之意。
醉慢亦非他,即下行風之義。
若問如何?故說"如羅睺食月",即如外在月被羅睺吞食一般之義。
"其後"者,即其後。
"至他十年"者,即由彼等。
"至"者,即過。
"慢水風真生"者,即增長精液與脂,為平住風之異名。
"提婆達多"風食者,即遍行之體性。
"風"即風。
"如前"者,即如醉慢時攝勝財一般。
"次第"者,即以十年次第。
"復至他十年"者,即如前。
།རྒྱགས་ པའི་ཆུ་རླུང་སྐྱེ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །མེ་དང་རླུང་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྩངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་འབབ་པ་ནི་མིང་ཅན་ནོ། །ཟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་བྱེད་པ་ ལ་ནུས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལོ་བཅུར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་སྐྱེས་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །བཏང་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །རླུང་ནི་ཆེན་པོ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་སོ།།རུས་སྦལ་རླུང་ནི་ཟ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལ་ནུས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུས་སྦལ་གྱི་རླུང་བཏང་བཟུང་གིས་ཟོས་པའི་རྗེས་ལའོ། །ཀླུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །བཏང་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྲོག་གི་རླུང་ངོ་།།སྟོབས་དང་གཟི་བརྗིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པ་ནི་འདྲ་བའོ། །རླུང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་སྟོབས་ནི་ནུས་པའོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་རང་དང་འོས་པའི་ནུས་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དུས་གཞན་ལོ་བཅུར་ཕྱིན་པ་ན། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ལོ་བཅུའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུའོ།།གང་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་གའི་ནང་ནས་གཅིག་གིས་སོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཏང་བཟུང་ངམ་ཀླུ་ལའོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ནུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཕན་ཚུན་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་འཆིང་བར་བྱེད་ མི་ནུས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྟོབས་དང་ནུས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོབས་དང་ནུས་པ་དག་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་བཅུས་སོ། །ཕྱིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའོ། །བཏང་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །སྟོབས་ ཆེན་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ཀླུའི་རླུང་གིས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་སོ།།ཀླུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཟ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲིབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ འགྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སོ།
"慢水風將生"者,即將出現。
增長火風者,即上行之相。
若問如何?故說"躍動",即遍流注者之名。
"食"者,即壞滅自利之能力。
"其後"者,即其後。
"復"者,即由諸年。
"至十年"者,即由諸至。
"由真生次第,持命"者,即命氣。
"由大風"者,即為一切風之主故。
"龜風能食"者,即壞滅遍行風之力。
"其後"者,即龜風被持命食后。
"龍"者,即上行風。
"持命"者,即命氣。
"由力威嚴等故"者,等即相似。
風作業之力即能力。
威嚴即具有相應能力之相者,故稱此名。
"至他時十年"者,即至十年之終。
"任一"者,即二者之中一。
"于彼"者,即如前于持命或龍。
"能害"者,與"能"字相連。
以互相攝收之相不能束縛。
若問何故?故說"由力能力等故",即由力與能力相等故。
"至他"者,即十年。
"至"者,即過。
"持命"者,即命氣。
"大力方便"者,即由先業極大力,得龍風攝收之能力已。
"龍"者,即上行風之自性。
"食"即遮止自作業之能力。
"漸次"者,即以減少、極減等次第。
།དེ་ལྟར་དབང་པོའི་རླུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕུང་པོའི་རླུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལོ་བཅུས་སོ། །ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པས་སོ། །ཁྲག་དང་ཤ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །རྒྱགས་ཤིང་མྱོས་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུར་སེལ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞན་གྱི་མིང་ཅན་ནོ།།བཏང་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་སྟེ། ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་མནན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལས་བཀུག་ནས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དེའི་རྗེས་ལའོ།།ལོ་བཅུ་པ་ཕྱིན་པ་ནི་འདས་པའོ། །བཏང་བཟུང་ཉིད། རྒྱགས་ཤིང་མྱོས་པས་མཉམ་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གཞན་ཅན་ནོ། །ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐོབ་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་ དུ་མནན་ནས་སོ།།མྱོས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཁྲག་དང་ཚིལ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁྲག་དང་ཚིལ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །རླུང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅིང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྩ་ཆུ་རྣམ་པར་འཕེལ་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བད་ཀན་ལ་སོགས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ། །བཅུ་པ་གཞན་ཕྱིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པས་སོ། །བཏང་བཟུང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །མྱོས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་སྟེ་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་ འབྲེལ་ཏོ།།བཏང་བཟུང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྟོབས་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ནུས་པས་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མྱོས་པའི་དུས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རླུང་དང་མེ་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་གནས་པའི་ རླུང་དང་མེ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ།།རྣམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་ལྟས་ངན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་ང་རྒྱལ་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རྣམ་པས་དེ་ང་རྒྱལ་ དང་བཅས་པའོ།།དེ་ནས་ལོ་བཅུ་གཞན་ལོན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོས་སོ། །རང་གི་ལུས་རྒྱས་ལྕི་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།
如是顯示諸根風之攝收后,今為顯示諸蘊風之攝收故,說"其後他",即十年。
"至"者,即過。
"血肉增長,驕醉"者,即下行風之異名。
"持命"者,即命氣,與"食"字相連。
若問作何?故說"若平壓",即攝其作業。
"其後"者,即其後。
十年已過。
"持命自身,由驕醉平住"者,即異名。
"食"者,即攝收。
若問作何?故說"得已",即如前壓已。
若問何等醉?故說"血脂增長",即令血脂增長。
"大風"者,即為一切風之主。
若問作何?故說"脈水增長",即具痰等生性。"其後"者,即其後。
"至他十"者,即過。
"持命自身"者,即命氣。
"醉時"者,即上行風,與"食"字相連。
若問何等持命?故說"力勝",即意為如具慢心。
若問何等醉時?故說"增長風火",即增長住于身之風火。
"變異"者,即于身生不祥相故。
"大"者,即能障命根故。
"具受用慢"者,即以攝收一切風之相而具慢。
"其後過他十年"者,即由年。
"自身脹重"者,即由遍行風行動。
།གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལྕི་བ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་བརྩོན་པའོ། །ལྡོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ ལ་ལྡོག་པར་འདོད་པས་ཏེ།རིམ་གྱིས་འགྲིབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིམ་གྱིས་འགྲིབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་མེ་ནི་འདྲེས་པས་ན། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་གནས་པའི་ཆུ་ལ། རླུང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རླུང་སྟེ་དེ་ཐོབ་ནས་སོ།།དེ་ནས་ལོ་བཅུ་གཞན་དུ་ཕྱིན། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལའོ། །རྩ་བ་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རང་གི་ལུས་དོར་ནས་བར་དོའི་སྲིད་པ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར།ཆུ་ཤིང་འབྲས་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཟད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ནའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ ཀྱིས་ནུབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས།ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྔར་བསྟན་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཟླ་བ་བཅུའམ་ཡང་ན་ཉི་མ་བཅུ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ཚེ་ནི་ཉུང་ངུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་ཐུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིའོ། །འཆི་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།།སྲོག་ཟད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མཁའ་འགྲོ་མ་བསྡུས་རྒྱུད་ལས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བརྗོད་པར་ བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ།།ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྒྱས་པ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས།ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།
不動者,即遍行境重,是勤于攝收。
"返回"者,即欲返回自身,與"漸漸減退"相連。
意為令識漸漸減退。
若問作何?故說"水火相混",即于身中之水,"風"者即風,得此已。
"其後過他十年"者,即過去。
"連根"者,即一切相。
"成無"者,即毀滅,舍自身而取中陰有。
若問如何?故說"如水木果"。
"大"者,即風,彼能攝一切故。
"業報盡故"者,即于業報受用究竟時。
如是顯示二種沒相后,今為說攝收故,說"如是次第",即如是前說次第。
十月或十日易解。
"令壽短"者,即諸短壽者。
"當知死"者,即應知。
"命盡"者,即命根滅故。
如是說其攝收已,今為說由他因了知彼故,說"空行母集續中",即說彼瑜伽師續中。
"當知"者,即諸風沒。"極廣"者,即從極廣。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉夏所造,極顯甚深義,第三十三品廣釋。
། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པས་རླུང་རྣམས་ཀྱི་ནུབ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བསྡུ་བའི་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་བརྗོད་ པའི་ཕྱིར།ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །བསྡུས་པའི་མཁའ་འགྲོའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད། །ཅེས་ བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།མ་ལུས་པའི་མཁའ་འགྲོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྡུས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མི་ དམིགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཆོག་གོ། །སྙིང་པོས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་ པའི་རྣམ་པའོ།།དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྡུས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཌཱ་ཀི་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བས། །སངས་རྒྱས་དབྱིངས་ སུ་རབ་ཏུ་གྲགས།།མཁའ་སྤྱོད་ཀུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ནི། །མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །མཁའ་འགྲོ་རྣམས་སྡུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ས་བོན་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པས་གང་དེའི་ཕྱིར་བསྡུས་པའི་མཁའ་ འགྲོར་བརྗོད་དེ་རིགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བརྗོད་དོ།།ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལྟེ་བའི་དབུས་ན་རྟག་བཞུགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྟེ་བའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་ཨ་ཡིག་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཉི་མ་སྟོང་དང་མཚུངས་པའི་འོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མ་སྟོང་དང་མཚུངས་པའི་འོད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་འབར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
如是以第三十三品說明諸風沒處之問答后,今為說攝空行瑜伽境之問答故,安立第三十四品,
首先其開端,說"其後"等。
即在宣說第三十三品之後。
"複次"者,如前。
與"說攝空行瑜伽"相連。
攝空行即攝無餘空行分別,意為續次第體性。
其瑜伽即瑜伽,即彼。
若問何等?故說"即最勝智",因為是無執著相不緣之因故。
"大中大"者,由盡一切分別故極為殊勝。
"以精要攝精要義"者,精要即生起次第,攝精要義即圓滿次第相。
如是顯示其開端已,今為說其正釋故,作為其支分,顯示攝空行決定語:"諸空行"等。
以"荼吉尼行於虛空,廣稱佛界中,空行諸成就,稱為空行母"之理故。
"攝諸空行"者,即攝法輪中五佛種子,由令不現故,是故稱為攝空行,說于種性體性。
若問如何?故說"常住臍中央"。
"臍中央"者,因以住于化輪阿字豎形破壞之力而圓滿故。
"常"者,即一切時。
"光明等千日"者,即具有等同千日光明者,稱為彼,因為是極為熾燃之體性故。
།ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མེ་འབྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས པར་ཞུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ།།འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་ཚིག་བཤད་ནས། ད་ནི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཆར་ བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འཆར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའོ། །ཕུང་པོའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །བསྲེག་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དང་ཡང་དུའོ། །ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་སོ། །དེ་རྗེས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་མོ་བཞིའི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོའོ། །བསྡུས་ནས་སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལྟར་ལུས་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལས་སོ། །གཟུང་དང་འཛིན པའི་རྣམ་རྟོག་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡང་ན་གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི། གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་རྩ་གཉིས་ལ་སྔགས་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ དོ།།རང་བཞིན་དེ་ནི་སླར་ཡང་སྡུད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་འདི་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱེ་ལེབ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟ་བུའོ། །གང་ལས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་གང་ ལའོ།།འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་ཐབས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རླུང་གི་དེ་ཉིད་མངོན་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་གསུངས་པའི་ལས་ཀྱི་རླུང་གི་ངོ་བོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ ཀྱི་རིམ་པ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །སྲེག་པ་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ མན་ངག་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཚད་མའི་ཕྱིར་རོ།
"大智慧火生起"者,即由方便智慧雙運所生之火,是以智慧體性。
"生起"即產生。
"摧毀一切分別"者,即攝集無餘分別聚之相。
如是解說決定語已,今為顯示所作故,說"生起"等。
"生起"者,即已生。
"蘊分別"者,即于具五佛種子自性之五蘊分別。
"焚燒"者,即令不現。
"無間斷"者,即反覆。
"身"者,即身。
"其後界分別"者,即四天女種子體性。
"攝已復"者,即令不現,如前即身。
"自性"者,即由事物。
"所取能取分別"者,即住于化輪時之分別,及住于受用輪時之分別。
或者,所取能取分別,即左右二脈安立咒語之相。
"復攝彼自性"者,即令事物不現。
僅此即顯示二者皆為無我相。
"如蝴蝶"者,即如蛾。
"從何如是"者,即於何攝空行母。
"焚燒一切縛"者,即一切分別。
如是顯示所作已,今為說其方便故,"風性現加行"者,即以第十二品所說業風體性。
"咒身次第"者,即以修生起次第為先導。
"乃至分別"者,即以微細分別。
"僅焚燒"者,即令不現。
"無疑"者,即於此義無有疑慮,因為已得教授自在為量故。
།དེ་ལྟར་དེའི་ཐབས་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཁའ་འགྲོ་མ་སྡུད་རྒྱུད་ལས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་མིང་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། ། རྣལ་འབྱོར་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་སྡུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོ་གའི་ལུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་གོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པར་གསུངས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པས་སོ། །བགྲོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། མཁའ་འགྲོ་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པའི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྒྱས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་ངོ་བོའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ ཞེས་བྱ་བ་ལས།ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པས་མཁའ་འགྲོ་མ་སྡུད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བཤད་ནས། ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་ རྩ་ལྔ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་གིས་རྣམ་གཅོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་དང་། དེ་ ཙམ་གྱི་གྲངས་ཀྱི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ།།ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེའི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་གིས་ རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི།ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ངེས་པར་ནི། བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབབ་པའོ། །རླུང་རྣམས་དེ་རྣམས་རྣམ་ རྟོག་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པར་གསུངས་པའི་བཏང་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ།
如是說彼方便已,今為顯示從他續中所應了知故,說"從空行母攝續"等。
即從具彼名之瑜伽母續中。
"了知"者,即應了知。
"瑜伽儀軌次第"者,意為依空行母攝集瑜伽儀軌之法。
"瑜伽串習"者,即以修習圓滿次第所說之止觀。
"行"者,即境界。
"空行智慧廣"者,即攝集空行母之智慧。
"廣"者,即無餘體性。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿朗迦拉夏所造,《極顯甚深義》中第三十四品廣釋。

如是以第三十四品說畢空行母攝集境之問答已,今為顯示分別風斷除相之境問答故,安立第三十五品,首先其開端說"複次"等。
即于第三十四品解說之後。
"複次"者,如前。
"分別風所斷"者,即百零八數之分別及彼數量之諸風所斷,即斷除。
"聽"者,即專注于聽聞。
"當說"者,即允諾宣說。
如是說彼開端已,今為說其正文故,通過宣說分別風斷除支分違品門而顯示其體性:"日夜"等。
"定一百零八"者,即諸分別及諸風。
"行"者,即流動。
"彼等諸風分別"者,即第三品所說放持等。
།དེ་རྣམས་དང་རྣམ་རྟོག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལའོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བཟློག་པའོ། །སྐྱེ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འབྱུང་བའོ།།གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གང་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་བས་སོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་ངོ་བོ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མར རེ་ཞིག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས་རྒྱུད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རྗེས་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཆད་བཞིན་པའི་རིགས་པས་སོ། །བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དྲུག་ནི་དང་པོའི་ རྣལ་འབྱོར་དང་།རྣལ་འབྱོར་དང་། རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིར་རྣམ་པར་བཞག་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་། ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དག་གིས་རྣམ་པ་དྲུག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དྲུག་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ལའོ། །དབྱངས་མེད་ ཡི་གེ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ།།བཟླས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྦྱར་ནས། ཉིན་དང་མཚན་དུ་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བར་མཚོན་པར་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
"彼等及分別"者,即由風力所生之貪慾等諸分別。
"斷除"者,即遮止。
"生"者,即生起。
"由何"者,即由何瑜伽。
"彼瑜伽"者,即彼瑜伽,具彼自性之殊勝三摩地。
"最勝"者,因超出世間故。
"寂靜"者,因凡夫分別寂靜故。
"一切空性體"者,因由修二次第力而成為本性光明真如之因故。
如是通過說違品而說其體性已,今為說其對治分瑜伽故,說"首先"等。
即得灌頂后聞思續之後。
"六瑜伽"者,即以生起次第為主之如下所說理。
"修"者,即應串習。
其中六瑜伽即以初瑜伽、瑜伽、隨瑜伽、勝瑜伽之數安立為四種,其上加上勝曼荼羅王及勝事業王,共為六種。
"瑜伽知"者,即完全了知生起次第三摩地。
思為瑜伽知。
"最勝"者,因為是身遠離相真如之因故。
"其後"者,即修六瑜伽之後。
"無音字哈"者,即不可壞相。
"應誦"者,即于彼加入三字等,日夜間應表示氣輪。
云何?故說"極廣大",因具二萬一千六百數之體性故。
།དེ་ལྟར་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་སྒོམ་པོ་པོའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་མེད་པའི་ཡི་གེ་ཧའི་ངོ་བོ་ལས་སོ། །མདུད་པ་འཇོམས་ཤིང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གསུམ་གྱི་མདུད་པ་བཟློག་པའོ།།ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་སྟེར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་རྣམས་བཟློག་པས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མདུད་པ་འཇོམས་པ་དེས་སོ།།རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་འོད་གསལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལའོ། །རྣམ་དཔྱོད་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པ་འཇོམས་པའི་སྐད་ཅིག་ལའོ། །དེ་ལྟར་དོན་ རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་རྣམས་གཅོད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་ཐབས་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་དེའི་ཡན་ལག་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། འདིར་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོ་ལྔ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་པོ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །འཁོར་དང་ལུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་འཁོར་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི རྣམ་པར་དག་པ་དང་།མཆོད་པ་བཞི་དང་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། གནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་གཞི་བསྒོམ་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པ་དང་། མོས་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ།།ལུས་ལ་ལྔ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལས་ལྡང་བ་དང་། གདན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་བར་དོའི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་སྔགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་ན་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ནི། རྣམ་པ་བཅོ་ལྔས་བྱའོ།
如是說示其對治瑜伽后,今為說明修習者之功德故,說"由何"等。
即從無音字哈之體性。
"摧毀結"者,即遮止三脈之結。
"知"者,即應當體驗。
"賜予安樂"者,即由遮止分別與氣而獲得安樂之義。
正因如此而說"由彼"等。
"由彼"者,即由彼摧毀結。
"一切分別"者,即語光明之違品。
"成為智慧"者,即連根拔除。
"剎那"者,即摧毀結之剎那。
如是以三種義顯示斷除分別與氣已,今為說明斷除彼等之方便故,為顯示其支分生起次第故,說"瑜伽"等。
即具四支分之初瑜伽之義。
此處為略說,以"十五"等。
無差別者為十五種,差別則為二種。
以眷屬及身之分別。
其中眷屬有十種:
即于自心作觀察、
念住清凈、
四種供養與修四梵住、
緣殊勝處所、
驅除障礙、
修空性、
修智慧地基、
修宮殿、
修信解曼荼羅。

身有五種:
即修勝義曼荼羅、
以空性咒加持為前行而從智慧海中起、
以座位差別清凈中陰有、
修法界真如及以咒顯示。
如是應以十五種修習初瑜伽。
།བཅུ་བདུན་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སོ། །བསྒོམ་ པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་གོམས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་ དང་།སྐྱེ་མཆེད་དང་། དེའི་ཡན་ལག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་བསྒྲུབ་ པ་ཆེན་པོ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ།ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་དང་། དེ་འདུ་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་འདུ་བྱ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་དབྱེ་བས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོད་ པ་དང་།མཆོད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས་བཅུ་བདུན་ནོ། །འདིས་ནི་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ལ་དབྱེ་བ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དང་།ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་མ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོའི་སྤྲོ་བའི་དབྱེ་བས་སོ། །མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་ལས་རྒྱལ་མཆོག་། རྣལ་འབྱོར་དབྱེ་བ་བཅུ་གཉིས་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། བཟླས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། བྱ་བ་བྱས་ནས་ཞུ་བ་དང་། ལྷ་མོ་བཞིས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། བཞེངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔས་བསྟོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར བསྡུ་བ་དང་།སྒོང་སྐྱེས་ཀྱི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལུས་གསོ་བའི་ཆོ་ག་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟའ་བའི་ཆོ་ག་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ནས་ཉལ་བའོ།
"十七隨瑜伽"等者,即以隨瑜伽、勝瑜伽、大瑜伽之分類。
"應當修習"者,即為修習忿怒金剛而應當熟習。
其中隨瑜伽以五種現等覺次第圓滿壇城主尊支分故為一。
勝瑜伽有四種:即以蘊、界、處及其支分加持之差別。
大瑜伽有六種:
即身語意三加持、三昧耶、智慧、三摩地是以修習勇識之差別。
大瑜伽支分大成就有四種:
即以手印差別、
彼等和合、
以金剛蓮花平等相應為前行而彼等和合、
以隨貪咒語宣說開啟之差別。

成就有三種:
即宣說成就利益、
大樂供養、
以供養咒語顯示。
如是總攝為十七。
此顯示初瑜伽三摩地之攝要。
其次是壇城勝王。
"瑜伽勝分五"者,即以如來、佛母、菩薩、忿怒尊之化現差別。
"于勝"者,為令了知身無自性故。
"從彼復"者,即于壇城勝王修習之後。
"從彼復有事業勝王,瑜伽分類十二種"者,
即細微瑜伽、
二種唸誦、
作業后融化、
四天女正當勸請、
起身、
起立後由五如來讚歎、
收攝壇城輪、
以卵生次第生起金剛薩埵、
身體休息儀軌、
品嚐甘露、
外在飲食儀軌、
從祈請離去乃至睡眠。
།དེ་ཉིད་དབྱེ་བ་བཞི་བཅུ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་ཡན་ལག་མ་ལུས་པའི་གྲངས་ ཀྱིས་སོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། མངོན་སུམ་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱིར་བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པའོ།།དོན་གྱིས་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡང་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྒོམ་པ་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་རིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་ པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་རིམ་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སློབ་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངག་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ལའོ།།འཇོམས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ཀློག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོ་ག་བཞིན་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་འཆར་བའི་རིམ་པས་གོམས་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོའོ། །ཕྲ་བའི་དེ་ཉིད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་ངོ་བོའོ།།བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་བཞིན་བསྒོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་འབྱུང་འཇུག་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བསྒོམས་པས་སོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་ པ་ལ་མཁས་པའོ།།སྲིད་པའི་འཆིང་བ་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་བརྒྱུད་པས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་བྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།
"彼分四十九"者,即前所說支分無餘之數。
"生起次第攝要"者,即具三種三摩地自性。
如是顯示修習生起次第后,今為宣說金剛唸誦,故顯示其支分自性,說"現前作"等。
總之是生起次第,實義亦應持取極為甚深。
"其次"者,即其後。
"瑜伽士"者,即咒乘修習者。
"金剛唸誦次第"者,金剛唸誦即如金剛不可分離之風輪量所成就之念誦,此即次第,即依次第而學。
"勝"者,即為語光明之因。
"圓滿次第瑜伽我"者,即具修習自性成就次第之自性。
"分別"者,即於一百零八自性等。
"能摧"者,即具特別遣除之自性。
"如法修習"者,即以四壇城顯現次第而熟習。
"瑜伽士"者,即修習風與咒之真實性者。
"細微真實"者,即中性唸誦之自性。
"無上"者,因超出世間故。
"如前修習"者,即以修習風與咒之真實性及修習出入隨念。
"具慧"者,即善巧修習圓滿次第。
"能斷有之縛"者,即摧毀分別之風。
"大智"者,因自性光明相續為因故。
"大瑜伽"者,因超勝生起次第瑜伽故。
"大真實"者,因為語光明之自性故。
"大稀有"者,因為利他之因故。
།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རླུང་གི་ངོ་བོ་ ངེས་པས་གོམས་པར་བྱའོ།།ཡང་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆད་པ་དང་ལྷག་པས་བགྲང་བ་ལས་བཟློག་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་ནི་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་། རླུང་རྣམས་ནི་བཏང་བཟུང་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ།།དོན་གྱི་རྗེས་འགྲོ་བཟླས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་འདི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་གསུམ་པོ་ཉིན་མཚན་དུ་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད་མོའི་རིགས་པས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ འགྲོ་བ་ནི།ཅི་རིགས་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བཟླས་པ་སྟེ་དེས་སོ། །དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་གཅིག་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་གོམས་ལ་ལན་མང་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་ དེའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་སོ།།ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པར་སྒོམ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་བསྒོམས་པས་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའོ། །བསྒོམས་བྱས་ ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ།།ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་བཟླས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་མི་ཕྱེད་པའི་བཟླས་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་ འཇུག་པ་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་རིམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་བསྒོམས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་བཟླས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །ཐོབ་འགྱུར་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའོ།།ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ།
如是顯示自性后,今為宣說大自性故,說"決定修習"等。
應以決定風之自性而熟習。
"正確"者,即以遠離增減計數而不顛倒之自性。
"能斷分別風"者,即斷除以風力所生之諸分別自性,及以出入等斷除諸風。
"隨順義利唸誦"者,即于日夜中以水磨連續之理,以二萬一千六百數量而入之三種風——入、住、起自性之風,于彼等義之隨順,即如理了知隨順,是爲念誦,以此故。
"無實"者,因緣起故離自性。
"一性"者,即以其一性故。
"多修空性"者,即以彼彼門而修習空性。
"決定"者,因住不退轉地故。
"修習者"者,即以修風而具猛利精進。
"修行者"者,即修習金剛唸誦次第者。
"若修習"者,即熟習。
"正確"者,即以不顛倒自性。
"金剛唸誦"者,即離外唸誦相而不可分之念誦。
"勝"者,因為一心專注之因故。
"次第"者,因學習次第趣入故。
如是顯示其大自性后,今為宣說其果故,"次第"者,即依次第。
"由此"者,即以金剛唸誦修習。
"遍知"者,即以中性唸誦相。
"當得"者,即正得。
"無疑"者,即以世尊所說而無疑。
།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་གཅོད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རླུང་ཤར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི། །རྣམ་རྟོག་སྤངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ལས་འབྱུང་བ་དེ་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ སྐྱེ་བ་སྟེ།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ལའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་ པ་དང་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གོ་འཕང་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རླུང་ཤར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་ངོ་བོའོ། །རླུང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ རྙེད་པས་སོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་མིན་གོ་འཕང་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུག་པ་དང་གནས་པ་ལྡང་ བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སོ།
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍卡卡拉所造,名為極顯深義,第三十五品廣釋。
如是宣說第三十五品中關於斷除分別與風之問答后,今為宣說無相風相之問答故,首先開始說"其次"等。
即在解說第三十五品之後。
"複次"者,如前。
與"無分別風生起"相連。
"無分別"者,即從何處生起離分別之真如,是為無分別生起。
"勝"者,因為是以自性光明相之真如現前之因故。
若問由此作何?故說"于彼"等。
即于無分別真如。
"知"者,即以聞思修力而極通達。
與"得金剛薩埵位"相連。
金剛薩埵者,即雙運次第自性之自體,是自性趣入之相。
"獲得"者,即通達之義。
如是顯示其開始后,今為直接宣說故,顯示其支分無分別風生起之自性,說"無覺知"等。
即中性唸誦之體性。
"大風"者,因得自性故。
"遠離一切二"者,因離分別風故。
"諸法自性我"者,因遍及分別與風故。
"離修非修位"者,因離住、安、起故。
"大智"者,因光明體性故。
"大瑜伽"者,因離生起次第瑜伽故。
"無喻"者,因離習氣故。
།དྲི་མ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྲ་བའི་ཆ་ཀུན་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་གནས་པས་ན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་དག་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་ལ་ ཁྱབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་རྟོག་གིས་མ་གོས་པ་དང་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དང་ འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པས་སོ། །བག་ཆགས་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། ཚིགས་མདུད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་མདུད་པའོ། །ཆ་ ཡིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆ་ཡིས་སོ།།བསྒོམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །བསྒོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྲལ་བའོ། །ཚིགས་དང་མདུད་པ་དང་ཆ་དང་ལམ་ དང་བསྒོམ་པ་དང་བསྒོམ་བྱ་ནི།ཚིགས་མདུད་པ་ལ་ཆ་ཡི་ལམ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐིག་ལེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །ནཱ་ད་ནི་དེའི་དུས་ལ་བབ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲའོ། །གོ་འཕང་ནི་རྟེན་ནོ། །དེ་ རྣམས་འདས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཏེ།ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱང་གཟིངས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་བྱའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔགས་ནི་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའམ་སྙིང་པོ་དང་། ཉེ་བའི་སྙིང་པོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱའམ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི། ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།
"無垢"者,因離種姓煩惱故。
"住於一切微細分中央"者,因住於一切微細分之邊際,故稱其為彼,因是中脈(阿瓦杜帝)之體性故。
"遠離明點與拿達"者,即離於風與法輪中之明點與拿達。
"遍及一切"者,因遍及脈輪故。
"寂靜"者,因不被彼等分別所染,且心為光明體性故。
"加持相"者,因是如幻三昧之體性故。
"遠離能取所取"者,因以整體執持與隨滅次第令能取所取不現故。
"遠離習氣分別"者,因逆轉微細自性故。
"從關節結"者,即脈結。
"以分空"者,即以菩提心分。
"修"者,即顯現俱生體性之方便。
"所修"者,即比喻俱生。
"遠離"者,即完全離。
關節、結、分、道、修與所修,即"關節結中分之道,遠離修與所修"。
"遠離明點與拿達"中,明點即菩提心明點。
拿達即其時生起之大樂之聲。
"位"即所依。
超越彼等即"遠離",因是方便故。
方便亦如筏喻故應舍。
"空性智慧相"者,即具十八-大空性體性之光明真如遍知自性。
關於"咒與手印",咒即生起種子等或心咒與近心咒。
手印即手之印契或誓言手印。
"如是諸相"者,即由彼等所成就之相為天身之相。
།དེའི་ངོ བོའི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་སྟེ།དེའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི། དེ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རླུང་འཆར་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུད་གཞན་ལ་མ་བསྟན་པའི་རིམ་པས་ཐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ལན་གསུམ་དུ་ཁྲུས་དང་གོས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗེ་བ་བསྟན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །བརྡུངས་པ་དང་ལུགས་སུ་བླུགས་པའི་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དོ། །ཞལ་ གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་འཛིན་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་གྲུབ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དོ།།རྒྱུད་རྣམས་ལ་ཡང་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེའི་ཡུལ་ལ་མི་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཏོ། །ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ བཤད་པར་རིགས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དབུས་མར་འཇུག་པའི་དུས་སུ་ཧཱུཾ་ཡིག་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མན་ངག་གི་རིམ་པ་མི་འདོར་བས་སོ། །ཇི་བཞིན་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པར་བསྟན་པའི་ཆོ་གའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལ་བསྟན་ པའི་རིམ་པས་ཐབས་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་བརྒྱུད་པས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ ལས་སོ།།གོ་འཕང་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།
其體性分即生起次第之體性分,遠離其分別即離彼。
如是已說無分別風生起之體性后,今為說於此以他續未說之次第方便故,說"事業行"等。
從以三次沐浴及三次更衣為主之事業續中。
以持打製之面及手等,顯示持金剛薩埵等體性者,是行續。
持三面六臂等形相,顯示轉輪王等形相成就者,是瑜伽續。
"于諸續中亦未說"者,因對如是信解之眾生,于彼境不生信解故。
"大瑜伽大續"者,即顯示二次第之吉祥密集等。
"當說"者,即宣說。
"誓言"者,即無分別自體性。
"勝"者,即最上士夫義。
"最初當說"者,即入中脈時誦吽字之相。
因不捨口訣次第故。
"如是儀軌"者,即廣說于第二十二品之儀軌。
如是於此已說他續所說次第之方便后,今為說於此由上師教授所得故,說"了知彼性隨行知"。
即前所說次第。
"知"者,即應知。
"由師傳承知"者,即從金剛阿阇黎口中。
"勝位"者,即為得最勝位之因。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造,極顯甚深義,第三十六品廣釋。
། །། དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྩ་རྣམས་ནུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་གསུངས་ཏེ།ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའོ། །རྩ་རྣམས་ནུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཡང་དག་སྦྱོར་བ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རྩ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་རྗེས་སུ འགྲོ་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི།ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་པ་ལས་སོ། །རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་ལོ་བཞིར་གཏོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །འཆར་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པ་ལས་སོ། ། འཆར་ནས་སྔོན་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་རླུང་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། རབ་ཏུ་སད་པར་གྱུར་ནས་སོ། །སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་གཞན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་རྟོག་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚོགས་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་གསུམ་པ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་སོ། །རིམ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ལས་དང་བཅས་པ་ལས་སོ། །སྐྱེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཁོར་བ་པའོ།
如是已說第三十六品無分別風相之境問答后,今為說諸脈沉沒瑜伽境之問答故,安立第三十七品,
首先顯示其造作者,說"爾時"等。
即在解說第三十六品之後。"薄伽梵金剛"者,即第六如來金剛持之相。
與"諸脈沉沒瑜伽,正合當爲說且聽"相連。
"真實"者,即勝義。
若問金剛持如何,故說"斷除一切疑",即遮遣一切疑惑。
"聽"者,即與金剛手聽聞相連。
如是已說其造作后,今為直接說明故,顯示其支分諸脈生起隨行次第,說"境與根正合"。
即從所緣及增上緣相應故。
"諸脈"者,即屬於四輪明性者。
"將生起"者,即從極醒故。
"生已如前"者,即從作意及氣正合而生者,從極醒已。
連於"無上生次第"。
爾後生起其他生起力之體性。
"無上"者,因入輪迴法中無有上故。
"諸分別生"者,即自性生起聚集。
"故"者,即以生次第根境正合體性故。
故說"以百八"者,即以第三品所說儀軌。
"次"者,即如其次第之義。
此為"從彼所生業力"之詞。
"從彼生及"者,即從具業之百八自性聚。
"生及"者,即六道輪迴者。
།ན་རྒ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། ནད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའོ། །སླར་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྩ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟེན་ནས། ད་ནི་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་པའི ཕྱིར།ཡུལ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུལ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དཔྱོད་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ།།གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གང་གི་ཚེའོ། །དེ་ལས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་ཚེའོ། །དངོས་མེད་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་རྣམས་མེད་པ་ཡི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་སོ།།དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུའོ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པའོ། །སྐྱེ་བ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་མེད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ཉིད་ལའོ། །གཉིས་ གཉིས་ཡང་དག་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ།།དངོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལའོ། །དངོས་མེད་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་གཙོ་བོ་དེ་གཉིས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པས་སོ།།རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རྣམས་ལའོ། །ནུབ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་ལ་ནི་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པས་གནས། །ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་རྣམས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོའི་རྩ་རྣམས་སོ། །ནུབ་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཆར་བས་སོ། །ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སད་པ་མེད་པའོ། །སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིར་གཏོགས་པའི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོའི་དབང་གིས་དེ་ རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའོ།
"衰老"者,即蘊已成熟,以及以病為前導故。
"死亡"者,即死。
"復又返轉"者,即意為復又取得他有中之生。
如是依止諸脈生起境之隨行后,今為說逆次第故,說"諸境"等,即青等。
"以諸境無事"者,即以勝義中自性空正知故。
"彼即"者,即以一多等諸理。
"為觀察"者,即詳加觀察。
"何時"者,即何等時。
"從彼知"者,即于青等諸境。
"爾時"者,即勝義時。
"知無事"者,即知自體為無。
"諸境無"者,即以剛說之觀察。
"實"者,即現前性。
"諸根"者,即眼等六。
"非生"者,即意為無事即無生。
"爾後"者,即其後。
"二二正合"者,即具根境正合相。
"事及"者,即自性。
"無事空性"者,即意為因無事故,特別是彼二主要為空性。
"爾後"者,即以無根境正合故。
"諸脈"者,即于諸脈。
"將沉沒"者,即將不顯。
若問如何,故說"依于輪次第",即意為依幻化輪次第而住。
"知彼等"者,即四輪諸脈。
"從沉沒"者,即以不顯故。
"寂"者,即無醒。
"七萬二千"者,即以屬於四輪諸脈之主權而正生彼等。
།ཀུན་ཀྱང་རྩ་ཡི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ནས་ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཆར་བའི་རྒྱུའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པ་ལས། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། གོམས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་ པའོ།།ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་འདིས་ངེས་པའོ། །རིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རིའི་རྩེ་མོ་ལྟར་འཇོམས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ནི། དངོས་པོ་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་པའོ།།འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་ བདུན་པས་རྩ་རྣམས་ནུབ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས།ད་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པ་ བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ།།གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །སྦྱོར་དྲུག་གོ་འཕང་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྦྱོར་བ་དྲུག་གི་གོ་འཕང་དང་། །འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་བཤད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན་ ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཡན་ལག་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་འགྲོ་བའི་རྟེན་ནོ།
"一切亦由脈輪轉"者,即遍及菩提心分。
如是已說逆次第后,今為觀察彼等生起因之境故,說"從修空性瑜伽"。
即以一切法無自性相之修習瑜伽,是以串習瑜伽故。
"諸境之"者,即於色等。
"自性"者,即俱生未造作之體性。
"了知"者,即能知。"決定"者,即以此相決定。
"金剛理"者,即緣起等五大因之體性。
如金剛般摧毀一切薩迦耶見如山峰者,"現前"者,即於事物之執著。
"摧毀"者,即遮止。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造,極顯甚深義,三十七品廣釋。

如是以三十七品已說諸脈沉沒境之問答后,今為說六輪瑜伽修習境之問答故,開示第三十八品,首先其造作即說"爾後"等,即於三十七品解說之後。
"複次"者,即如前。
與"六瑜伽地位相"相連。
六瑜伽之地位與諸輪之體性相,即以無顛倒體性當詳說,與"請聽"相連。
若問如何,故說"如是",即以無顛倒體性。
"如何修"者,即捨棄次第故。
"如欲支分依"者,即隨欲行之所依。
།ཡང་ན་ཇི་ལྟར་ གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་ནི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་འཁོར་ལོ་དྲུག་མདོར་བསྟན་པ་ནི་རྩིབས་དྲུག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ སོ།།དེའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་ལས་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལས་ཕྱེད་ནི། རྩིབས་གསུམ་པ་མེའི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་བཞིན་བརྒྱད་པོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པོ་བརྒྱད་ནི་རྩ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབྱིབས་ཅན་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་ནས་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་ བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱིབས་ཅན་ནོ།།བརྒྱད་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །བརྒྱ་ཕྲག་བཞི་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའོ། །གྲངས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ ལོ་དྲུག་གི་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལྟར་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོ་ག་འདིར་གསལ་བའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་དྲུག་མདོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་ཆ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་ རྣམ་པའོ།།ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའོ། །རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་དབུས་སུ་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱེད་པའང་མ་ཡིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྫོགས་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆུའི་ནང་དུ་ཟླ་བ་མེད་པ་རྫོགས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཞན་ཡང་སྒྱུ་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་མ་ཡིན་ ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་བའི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལའོ། །རྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་པའི་ངོ་བོའོ། །རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་གཏོགས་པའི་ རྩིབས་དྲུག་པ་ལའོ།
"或者如以數分別"者,於此方面,當解說為以六輪分別。
如是已說其造作后,今為直接說明故,其支分六輪略說即說"六輻"等。
具彼形之風輪。
"其半"者,即風輪之半,為三輻火輪。
"如是八八"者,八八即具六十四脈瓣形相之化身輪。"次八"者,即法輪,具八脈形相。
"八二"者,即具十六瓣自性之受用輪。
"四百"者,即具三十二脈自性之大樂輪。
"數瑜伽"者,即六輪數之體性。
"如是明"者,即於此儀軌明顯。
如是略說六輪后,今為廣說彼故,其支分風輪廣說即說"如半月分",即半月形相。
"分"者,即于菩提心體性。
"風輪"者,即住于眉間中央。
若問何等,故說"空性",即勝義中無事物自性故。
"非半"者,即遍及身故。
"非圓滿"者,即半分體性故。
"如水月顯現"者,即如水中無月離圓滿性,如是之義。
複次"大幻"者,即雖非如是而如是顯現故。
"眾生母"者,即從菩提心中如何生起有情故。
"一切"者,即于身。
"依止相"者,即依止體性。
"風輪"者,即屬眉間中央六輻。
།སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་མེའི་འཁོར་ལོ་ རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།མེའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འོག་ཏུའོ། །སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁོང་སྟོང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སོ། །ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཾ་ཡིག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡི་གེ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་གེ་དང་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །རང་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོས་མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ཡང་དག་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་རིས་ དང་མི་ཡུལ་དང་ས་འོག་གི་མིང་ཅན་གྱི་ལུས་ལའོ།།མ་ལུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །གཅིག་ཏུ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོའི་རྒྱུའོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མེའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་ བཤད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མི་ཤིགས་ནཱ་དའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནཱ་ད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤིགས་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྲུལ་གློག་ལྕེ་ལྟར་གཡོ་བའི་ལུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློག་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །མེས་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ།
"命"者,即命之自性。
"諸具智者亦"者,即諸住于圓滿次第者。
"非行境"者,即非行境。
如是已說廣說風輪后,今為廣說火輪故,說"火輪",即在受用輪下。
"空性"者,即以自性中空故。
"內"者,即中央。
"明點體性"者,即從吽字所生故。
"一切字"者,即於一切咒為初字故。
"普行"者,即遍及一切大種輪故。
"遍滿"者,即以暖性遍及一切身。
"自生"者,即以無造作體性有火故。
"增長真實樂"者,即增長二種大樂。
"離開元音與輔音"者,即無戲論性故。
"三界"者,即于天界、人界、地地獄名之身。
"無餘"者,即諸具眷屬。
"成一"者,即主要因。
"能生"者,即以其主性從彼生起其他身故。
如是已說廣說火輪后,今為廣說化身輪故,說"不壞那達"等。
"那達"者,即阿字之相,以如回聲性故。
"不壞位"者,即不壞性故。
"離一切相"者,即離所取能取故。
"如蛇電舌動之身"者,即如電性故。
"梵天等"者,即身金剛等。
"祖父"者,即能生故。
།ཇི་སྐད་དུ། ཚངས་པ་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེར་འགྱུར། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ཆེ། །ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཁྱབ་འཇུག་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་དབྱིབས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་བ་མིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟན་པས་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འབྱུང་བའི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་གྲངས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་མེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྟེ་བའི་གནས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཧཱུཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པའོ། །སྒྲ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བའོ། །དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་བྲལ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་ མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཔེ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་འགགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པའོ། ། ལྷའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པའི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་། །རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲིན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པའོ།
如是說道:"梵天成為身金剛,語金剛為大自在,心即金剛持王尊,彼即遍入大神變。
" "非文字"者,即離文字形相故。
"非動"者,即以堅固不壞故。
"離諸大種聚"者,即完全離地等界之體性,以無色故。
"無數"者,即離元音輔音之數故。
"無盡"者,即無壞滅故。
"無生"者,即無生故。
"臍處住化身輪"者,即世俗中住于臍處化身輪中央。
如是已說廣說化身輪后,今為廣說法輪故,說"住於法輪中央",即吽字之相。
"唯聲"者,即如回聲。
"離垢"者,即離煩惱垢故。
"離分"者,即無分別故。
"無相"者,即無二現故。
"無喻"者,即離習氣故。
"無住"者,即息滅能依所依分別故。
"無動"者,即無作者故。
"超喻"者,即無他與此相似故。
"離命及勤勇"者,即風息之體性故。
"勝智"者,即自性光明相。
"天主"者,即于諸天之主梵天等。
"難得"者,即難獲得。
如是已說廣說法輪后,今為廣說受用輪故,說"受用"等。
"最勝"者,即以唵字相故。
"住受用輪"者,即住于喉輪中。
།རྣམ་པ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆི་བ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལའོ། །ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་པས་ནང་དུ་སོན་པར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཡང་དག་བཞུགས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །ཆང་གི་རོ་ཡིས་མྱོས་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆང་གི་རོས་མྱོས་པ་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཧ་ཡིག་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མ་ལུས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལས་འབྱུང་ བ་རྣམས་ལའོ།།ནང་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་དང་དེ་ཉིད་ཨ་ཡིག་དང་བྲལ་བས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ འཇིག་པ་མེད་པའོ།།ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་ཉམས་མྱོང་རང་ངོ་བོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོ་ལ་གནས་པའོ། །ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་སོ།
"最勝相"者,即無戲論故。
"無死"者,即為菩提心體性所生之因故。
"最勝"者,即于身。
"包含"者,即已包含而入內故。
"一切相"者,即一切種。
"安住"者,即安處。
"緣起自性"者,即因緣自性。
"如醉酒味"者,即如為酒味所醉包含之義。
如是已說廣說受用輪后,今為廣說大樂輪故。
說"最勝初"等。
"哈"字即菩提心體性故。
"一切無餘事"者,即于從身所生諸法。
"住內"者,即彼遍一切身故。
"無相"者,即非凡夫境界故。
"超相"者,即哈字相及彼離阿字故為所詮故。
"離一切相"者,即離元音輔音故。
"不可說"者,即由彼力所生俱生樂超越語言境界故。
"不壞"者,即無壞滅。
"寂靜"者,即本來寂靜故,及息滅分別故。
"自身所證自體性"者,即自證故。
凡具有自身所證體性者即稱此。
"住大樂輪"者,即住于頭部。
"獲得"者,即應了知。
"上師口"者,即由聞思等力從金剛阿阇黎口中。
།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་དེ་རྒྱས་པར་ བཤད་པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་ཤེས་ དྲུག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་སྟེང་དུ་དེ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟེང་དང་འོག་ཏུ་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་གནས་པའི་དབྱིབས་ཀྱིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། ། འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་དྲུག་པ་ལའོ། །རབ་ཏུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པས་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། །ད་ནི་དུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ པ་བསྟན་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ སྡོམ་པ་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་བསྡུ་བའོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བཤད་པར་བྱ་བའོ། །གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའོ།
如是以五種義廣說彼已,今為說彼樂之攝要故,說"如是"等。
即前所說諸法。
"大智"者,即以六輪為標誌為先而生大智故。
"自性六識"者,即于映象智等五智之上加上緣彼之智故。
"上下相應"者,即以自身上下安住之形狀。
"瑜伽"者,即互相關聯之相。
"此等"者,即於六輪。
"廣聞"者,即所說。
大瑜伽續《吉祥金剛鬘》廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造,《極顯甚深義》中第三十八品廣釋。

如是以第三十八品說示六輪修習境之問答已,今為說示時境之問答故,安立第三十九品,
首先顯示其造作,說"爾時"等。
即于解說第三十八品之後。
"複次"者,即如前所說。
"世尊金剛"者,即第六金剛持形相如來。
"時相攝"者,時即內外自性,相攝即相之攝要。
若問彼作何用,故說"由彼瑜伽"等。
即圓滿次第修習者諸瑜伽。
"由彼"者,即由時相。
"了知數瑜伽"者,即如是所說。
數瑜伽即風數瑜伽。
"無上"者,即此之上無他故。
欲說不可思議時故如是說。
།དེ་ལྟར་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། །དུས་ནི་དུས་ཚོད་ཅེས་ནི་བཤད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དུས་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་ དུས་ཏེ།དུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསམས་དང་བསམ་མིན་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་བཟང་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་བཟང་པོ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ ངན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ།།རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དང་བསྟན་རྣམས་ལས་ཀྱང་ངོ་། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡན་ལག་ནང་གི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། སྣའི་བུ་ག་གཉིས་ནས་འབབ་པའི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་དབུགས་གཉིས་སོ། །མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་རྒྱུ་བ་མ་འདྲེས་པས་སོ། །འབབ་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འབབ་པའོ།།གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་གང་ལའོ། །དུས་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་ལྟས་མེད་པས་དུས་བཟང་པོ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་ངན་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་འདྲེས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།དེ་ལྟར་ནང་གི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱིའི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ནི་དུས་བཟང་པོར་བརྗོད་དེ། འབད་པ་མེད་པས་བདེ་བས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་དུས་ ནི་དུས་ངན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དུས་ངན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་དགའ་ལས་ གཞན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལས་གཞན་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ།དེའི་དུས་སུ་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་བཟང་པོ་མཆོག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚམས་ཁྱབ་པས་འབྲས་བུ་ མང་པོ་བྲི་བའི་ཕྱིར་རོ།
如是顯示造作已,今為說其正解故,其支分時之分類:"時即時分"等。
時即月日執行之時,因是時之異名故。
"彼亦思與非思性"者,因瑜伽師們應當親身體驗故。
"善時"者,因如外在吉祥時故。
"惡時"者亦復如是。
"二種遍住"者,即于外內二種中。
"住"者,即安住。
如是顯示時之分類已,今為說其性相故。
其支分內二時之性相:"從二鼻孔流下"者,即以氣流。
"命與勤二"者,即出入二息。
"平等"者,即左右執行不混故。
"流"者,即流注。
"何時"者,即於何時分。
"善時"者,因無死相而與善時相順故如是說。
"惡時與此相反"者,即命勤風混雜之義。
如是顯示內二時性相已,今為說外二時性相故,說"如是"等。
現在時稱為善時,因無勤而安住於樂故。
"過去時為惡時"者,即過去之義。
如是顯示外二時性相已,今為以喜等密意說其性相故,說"惡時"等。
"異於勝喜"者,即離喜之性,因於其時離樂故。
"善時最勝"者,即勝喜現前,因遍滿一切支分菩提心而多獲果故。
།དེ་ལྟར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སླར་ཡང་རྫོགས་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དུས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཉི་ཤུ་དང་བཅོ་ལྔ་དང་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་ལོའི་ཚད་དང་ འབྲས་བུ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན།དུས་བཟང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་དུས་ནི་ངན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིགས་མ་ལྔས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་ཐུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་སོ།།དུས་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ལའོ། །གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་མདོར་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དུས་ གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་བདེ་བ་དང་། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་ངོ་བོ་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུད་དང་དངོས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ངོ་བོ་ལའོ། །དུས་བཟང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པོ་ དེ་རྣམས་དུས་བཟང་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ།གོང་ནས་གོང་དུ་བདེ་བ་འཕེལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་དགར་བཤད་པ་དུས་ངན་ནི། །བདེ་བ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆགས་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དང་། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་སོ།།དུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པས། དུས་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་ བོ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དབུགས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་དང་ནི་གནས་པའི་དུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཟང་པོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་བཟང་པོའོ། །ཡོངས་སུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ་ ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་དབུགས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྡང་བ་ཡང་ནི་དུས་ངན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་རྣམས་ཕྱིར་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།
如是以喜等密意顯示其性相已,今以"圓滿"等重新顯示外二時性相。
初三時即二十、十五及十萬年之量,能成就三果故稱為善時,因壽命、果報等圓滿極為眾多故。
"諍時為惡"者,因為五濁所障及壽命短暫故。
"如是"者,即以如是方式。
"時性相"者,即外在本性。
"所說"者,即所述。
如是以四種義略說已,今為廣說故,其支分以喜等密意顯示二時之本性故,說"喜及勝喜"等。
少許安樂及超勝彼之本性,即間接因與直接因之本性。
"俱生"者,即譬喻本性。
"善時"者,即彼三者以善時之名稱說,因上上增長安樂具果故。
"離喜所說惡時"者,因是安樂衰損之本性、離欲之自性及具分別故。
"如是"者,即以剛說之儀軌。
"時之"者,即喜等本性。
"性相"者,即不共真實之安立之義。
如是以喜等欲顯示二時自性已,今隨順三息而說其本性故,說"入息及住息時"等。
"善"者,即善時。
"普稱"者,即所說,因攝氣入身內故。
"出息亦為惡時"者,因諸息外出故。
"如是"者,即依三息。
"時性相"者,即二時性相。
།དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་ པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དག་གིས་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ནས།ད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་འགྲོ་བའོ། །ཁམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ལའོ། །མཉམ་པའི་རོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅོམ་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ།།ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། བཞི་པའི་འདོད་པས་དེའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་དང་དངོས་ མེད་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དངོས་དང་དངོས་མེད་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་གཉིས་ཏེ། ཅུང་ཟད་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཕྱིར་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་དངོས་མེད་ཉིད་དོ། །དེའི་ངོ་བོའི་ཆ་ལས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདས་པ་ནི་བྲལ་བའོ། །བཞི་ པ་སྐད་ཅིག་མཚན་ཉིད་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པའོ། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལས་གྲོལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དགའ་བྲལ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པའི་དུས་སོ།།དེ་ལྟར་བཞི་པའི་འདོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོས་དེའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་ངེས་གྲོལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་དང་ཆགས་ བྲལ་དག་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།
如是以略說及廣說宣說其性相已,今為顯示不可思議時之性相故,其支分隨順二種菩提心而說不可思議時之本性,說"時"等。
"遍行"。"一切界"者,即牙齒、指甲等菩提心之變化。
"平等味之位"者,即摧毀一切界境之差別分別。
"勝"者,因成為俱生之因故。
"離智及識"者,智即譬喻俱生之性相,識即義俱生之性相,遠離彼等即是遣除。
"一時"者,即不可思議時之自性。
"如是所說"者,即所宣說。
如是隨順二種菩提心顯示不可思議時之本性已,以第四欲說其本性故,說"有無喜"等。
有與無即喜與勝喜二者,因少許安樂之相故為有,俱生時故為無。
從其本性分即分別。
"超越"即離。
"第四剎那性相"者,即俱生之相。
"離所詮能詮"者,因離喜離及具分別之離喜故。
"一時"者,如前即不可思議時。
如是以第四欲顯示自性已,今以大手印本性說其本性故,說"離貪離貪解脫"等。
因離空性及極空性故,意謂從貪與離貪中決定解脫。
"離大樂位"者,因離大空性故。
།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞི་ནི་རྟེན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཅིག་ཅེས་ནི་ བརྗོད་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དེའི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཚན་ཉིད་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲངས་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི་དོར་བའོ། ། དེ་ཉིད་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ངས་བཤད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ལས།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པའི། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པས་དུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་གསང་ བའི་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ལེའུ་བཞི་བཅུ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་བཤད་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ དུའོ།།གསང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པའོ། །མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་འབྲས་བུའོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ དངོས་གྲུབ་བོ།།མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ན་མེད་པའོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟེན་ནོ།
具大手印性相之基即所依,因一切皆為空性之本性故。
"說一時"者,即不可思議時。
如是以三種義說不可思議之性相已,今為顯示其攝要故,說"無性相",因非凡夫之行境故。
"超性相"者,因無能表相者故。
"離數瑜伽"者,因以一與多之數可數故,瑜伽即三摩地之差別,遠離彼等即捨棄。
"即彼時"者,我說勝義之本性,即第六金剛持相之世尊。
"應知"即應了知。
"從上師口"者,即從金剛阿阇黎口。
此為瑜伽大乘吉祥金剛鬘廣釋中,班智達阿藍迦迦拉所造《極顯甚深義》第三十九品廣釋。

如是以第三十九品說時之境問答已,今為顯示密果之境問答故,安立第四十品,
首先解說其造作,說"爾時"等,即于解說第三十九品之後。
"複次"者,如前所說。
"密果"者,即雙運之相。
"勝"者,因無上故。
若問彼何所作?為此說"由彼"等,即密果。
"悉地"者,即大手印悉地。
"最"者,即無上。
"往"者,即將往。
"諸瑜伽師"者,為余說。
"正依大手印"者,即出世間大手印之所依。
།དེ་ལྟར་དེའི་རྩོམ་པ་ བསྟན་ནས།ད་ནི་དེའི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གསང་བ་རང་གི་དངོས་གྲུབ་ནི། གསང་བ་སྦས་པ་ཞེས་ནི་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཟབ་མོའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་མི་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མ་ཡིན་པའོ།།བཞི་པའི་དབང་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་གནས་པའོ། །མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསང་བའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་གྲུབ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དོན་བསྡུས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོའོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ཞལ་ལས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱུད་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་རྨད་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆེན་པོ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེར་ཡང་དག་འབེབས་པ་ནི་འབེབས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། ། དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆེན་པོ་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངག་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པས་སོ། །ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་གི་ནམ་མཁའ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཕྲ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འགགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་ངོ་བོ།
如是顯示其造作已,今為說其正解故,其支分密自成就即:"密藏"者,即甚深。
"瑜伽師不知"者,即非初業瑜伽師修生起次第者之境。
"第四灌頂名"者,即以口傳口之次第而住。
"勝智"者,即俱生智。"寂"者,因是煩惱及所知障之對治故。
"離一切分別"者,因無我與他之分別故。
如是顯示密之本性已,為說果之本性大手印之本性故,說"大手印"等,因能賜大樂故名大手印。
"大悉地"者,因是出世間悉地故。
"大瑜伽義攝"者,因以金剛定之本性而雙運故。
瑜伽師廣大義攝之本性。
"從瑜伽母口了知"者,因從智慧空行母續中應了知故。
"最勝"者,因殊勝本性故,因出世間本性故。
"最勝稀有"者,因能作他利故。
"大相功德"中,大即天相,于彼正降即降之本性。
"彼大功德具"者,即以彼大真如中性持誦本性之功德,以語光明相故。
"具"者,即隨行本性之義。
"住勝虛空"者,因心清凈本性故。
"細"者,因一百六十自性滅故。
"金剛薩埵自本性"。
།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་ བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ།།འཕེལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ངོ་བོའི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་ དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་པར་བྲལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཆད་གཉིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་བྱ་བས་སྟོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ནི་ས་བོན་གྱི་ ཡི་གེ་རྣམས་སོ།།རྒྱུད་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའོ། །དེའི་ངོ་བོའི་བྱ་བས་སྟོང་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རླུང་གི་རང་ བཞིན་གྱིས་སོ།།སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྲལ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་གོ་འཕང་རྒལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དངོས་པོ་ཀུན་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་འཕང་ནི་གནས་ཏེ་རང་བཞིན་ གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དེ་ལས་རྒལ་བ་ནི།བྲལ་བས་ཏེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་རིམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ནི་ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ།དེ་ལ་གནས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམས་སོ། །མ་ལུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྒྱུའོ།།དངོས་གྲུབ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ།
此即因自加持之本性故。
"增長一切樂"者,樂即出世間。
"增長"者即圓滿,因是現證菩提本性之次第故。
"住大樂位"者,因是大空性本性故。
"離知與所知"者,因解脫常斷二邊故。
"斷修與所修"者,因無差別分別故。
"咒與續之事空"者,咒即種子字,續即月輪等之修法,以其本性之事而空,因離生起次第之相故。
"斷一切分別"者,一切分別皆以風之自性。
"斷"即遠離,因較金剛唸誦次第更為殊勝故。
"超越諸法位"中,諸法即顯現等。
彼等之位即處,即自性蘊之本性,超越彼即遠離,因以心清凈次第殊勝故。
"斷三界相"者,三界即以幻性遠離分別。
因離自加持次第故。
"斷貪與離貪"者,因離手印與三摩地次第故,故斷離貪。
"住大誓"中,大誓即雙運相,住于彼。
"三界"即三界。
"無餘"即一切。
"一"即不共,因不雜彼等分別故。
"因"即因。
"悉地真如"者,即世間與出世間悉地之相。
།དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གསང་བ་དང་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །གསང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའོ། ། མ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསྟན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་ཞེས བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོའི་མན་ངག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལངྐ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་བཞི་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཞི་བཅུ་པས་གསང་བའི་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ལེའུ་བཞི་བཅུ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་གི་ངེས་པའི་ཚིག་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀུན་དབུས་ནས་ཁྱབ་པའི་ཁམས། །ཞེས བྱ་བ་ལ།ཀུན་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའམ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དབུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་སོན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཆོས་ཀུན་དབུས་སུ་སོན་པའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ ཉིད་འཛིན་པས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།
如是以果之本性宣說大手印本性后,今為說密果攝要故,說"如是"等。
"如是"者,即以前說之理。
"密果"者,即雙運相。
"明"者,因現前顯現於瑜伽士故。
"于任何"者,即事續等。
"未說"者,即未顯示。
"勝智"者,因是果之本性最勝故。
"勝瑜伽"者,即最勝三摩地相。
"知"者,即應知。
"瑜伽母"者,即智慧空行教授之義。
此為大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,由班智達阿朗迦拉夏所造,名為《極顯甚深義》中第四十品廣釋。

如是以第四十品說密果境之問答后,今為顯示法界境之問答故,安立第四十一品,
首先顯示其造作,說"爾時"等。
即第四十品解說之後。
"世尊金剛"者,即大金剛持。
與"法界勝"相連。
云何為勝?故說"勝",因超勝一切法故。
如是顯示其造作后,今為直接解說故,說其支分法界詞之詞義。
"遍及諸法中之界"中,"諸"即蘊界處等,或攝智與所知等。
"中"者,即入內,如其所住本性者,即入諸法中。
"界"者,因持自相故。
"說彼名法界"者,即稱說。
།དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་གི་ངེས་པའི་ཚིག་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དེའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་ནི། ཀུན་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱའི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་འཆར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་གནས་པའོ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྱུང་བ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་པོའོ། །ཡུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས སོ།།རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པའོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །གསང་བའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་ནི་གསང་བ་པ་ རྣམས་ཀྱིའོ།།དབང་ཕྱུག་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོའོ། །དེ་ཉིད་ནི། དེ་རྣམས་ལ་གཞན་དབང་བ་མེད་པས་ན་དབང་ཕྱུག་སྟེ། དེའི་བོད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དབྱིངས་ ཀྱི་ཚིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དབུས་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་དབུས་ན་གནས་པའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་སོ། ། ཁྱབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་བྱ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་བརྗོད་པའི ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཏིལ་འབྲུའི་ནང་ན་མར་ནག་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུབ་སྟན་དང་གཙུབ་ཤིང་གི་ནང་ན་མེ་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིལ་འབྲུ་ ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གནས་པའི་ཏིལ་མར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའོ།
如是說法界詞之詞義后,今從略說其義門中,解說法字,說"遍及"等。
因遍及一切法故。
"極細"者,因是聖者行境故。
"遍及"者,因以所遍本性遍及一切故。
"普生"者,即一切時住于俱生本性。
"五蘊"者,即色受等。
"四大"者,即地等四界。
"境"者,即色等。
"處"者,即內自性眼等。
"識"者,即眼識等。
"具足"者,即說彼等一切具足為諸法。
"說"者,即顯示。
"密自在"者,密即密部,自在即主尊,即密主。
彼即,因於彼等無他權故為自在,其呼喚即如是稱。
如是從略說其義門中說法字后,今為顯示界字故,說"彼等"等。
"彼等"即剛顯示之蘊等。
"住中"者,即以能遍性住于中。
"界"者,因持自相故。
"遍及"者,因以無戲論自性住于所遍等故。
"非境"者,因非凡夫智之境故。
如是顯示界字解說后,今為從喻門說故,說"如芝麻中芝麻油"等。
即如芝麻粒中有麻油住。
"如木中火"者,即鉆木板與鉆木中有火住。"如是"者,即如芝麻等中住有麻油等。
།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལའོ། །ཁྱབ་བྱེད་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནས་ པ་ལའོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའོ། །དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱས་བསྡུས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཏོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་སྣང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །ཀུན་རྟོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁྱབ་པའོ། །མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ངོ་བོས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་གཡོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་རབ་མཐར་ཐུག་པ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །བྷ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །བྷ་ག་དེ་ཡང་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་སྟེ། མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་ནི་རྟེན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་སྐལ་བ་ བཟང་།།ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་འདི་ལ་སྐལ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ།
"一切諸法"者,即蘊、界、處等之相。
"遍說"者,即說之義。
"亦"者,即隨住。
如是以四種義略說法界已,今為廣說故,從其支分自性門中,不可知性即如虛空。
"無垢"者,因離煩惱故。
"諸法基"者,即為所攝智與所知一切法之所依。
"勝"者,因無上故。
若如是者,何故如是不現?
為此故說"所取能取",即以境與有境之本性。
"遍分別"者,即以諸分別。
"雖遍"者,即別別遍及。
"不見"者,即不如實住性了知,因為暫時垢染所覆故。
"空性智瑜伽"者,即為所取能取對治之空性智慧身遠離相,"彼瑜伽"者,即與彼相應。
"瑜伽師"者,即二次第修習者。
"見"者,因修習究竟入智慧中明顯顯現故。
如是從自性門中顯示可知性與不可知性已,今為以勝義性說彼故,說"法界"。
"法界"者,如前。
"bhaga"者,因摧毀一切煩惱故。
"說"者,即宣說。
彼"bhaga"亦是寶函,因離違品而具足一切佛法故。
思維寶函即是所依故。
"自在等功德"者,即:"
自在及妙色,吉祥與名稱,
善運與圓滿,智慧此六德。
"如是所說。
།གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྷ་ག་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་བྷ་གའི་སྒྲས་བརྗོད་ པའོ།།དེ་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོས་དེའི་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྷ་ག་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཞེས་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྷ་ག་ནི་ ཆོས་འབྱུང་ངོ་།།དབྱིངས་ནི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རྒྱུའོ། །བྷ་ག་ཞེས་བྱར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་ བོས་དེའི་བཤད་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་སྦྱོར་དངོས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ནི་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་བོ་ཆུ་ཀླུང་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ལའོ། །ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་བཞིན་དུའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།དོན་དམ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཤེས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།ལག་མཐིལ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་བཞིན། །དེ་ལྟར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་པའི་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་ལྟར་སྣང་བའོ། །མཆོག་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་ སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའོ།
"由何故"者,即因緣故。
"具足"者,即真實具足。
"是故說bhaga"者,即因此緣故以bhaga聲說。
如是以勝義性說彼釋已,今為以世俗性顯示彼釋故,說"bhaga說諸法"。
法即蘊等相之能生故,bhaga即法生。
"界即心"者,即世俗實物自性。
"三界"者,即如所有之趣。
"因"即因。
"說名bhaga"者,即以法生聲說。
如是以世俗性說彼釋已,今為從攝門中顯示不可說性故,說"此法界"等。
即前所示諸法。
因二種清凈自性故。
"無變"者,因常時如是有故。
"自性"者,即自性無造作之義。
"真實相應體"者,即一切法真實相應之體性是關聯體性,以即彼與他不可說相故。
"如水月"者,即于河流等水中。
"月"者,即如月。
"住"者,即安住。
如是從攝門中顯示不可說已,今為說彼即瑜伽師等所應了知性故,說"了知唯一勝義"。
"了知唯一勝義"者,即與"如是"相連。
勝義真如即自性光明體性,即住彼瑜伽師等。
"如置庵摩勒于掌中,如是顯現"者,即如置於手掌中之庵摩勒果般顯現。
"最勝真如"者,即最勝法界。
"自證"者,即各自所應證知。
།ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །མཐོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པའོ།།དེ་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་ངོ་བོའོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིག་པས་བཤད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྣ་ཚོགས་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུང་དང་འཛིན་པའི་འབྲེལ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་བཟློག་པས་སོ། །ཤེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྨད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་ གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ཉེ་བར་འགོད་པར་བྱེད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེས་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད ཀྱི་ཕྱིར་དང་།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉན་པ་ལ་སྦྱར་བའོ། །བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ།
"極為無垢"者,因具足二種清凈故。
"滅盡有與無"者,因斷除常見與斷見故。
"常時"者,即一切時。
"見"者,即極爲了悟。
"見彼真如"者,即住于咒門行之聖者們之義。
如是顯示以五種義廣說已,今攝要者,說"法界句明顯"。
"法界句"者,即聲之體性。
"明顯"者,因以義分別而明顯故。
"如是說"者,即以前說之理而說。
"極廣"者,因以種種體性廣說故。
"所取能取關聯"者,即以遮遣境與有境體性相之關聯故。
"應知"者,即應了知。
"稀有"者,因無勤入眾生利益之因性故,即具希有義。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿藍迦迦拉夏所造,《極明顯甚深義》中第四十一品廣釋。

如是以第四十一品顯示法界句境之問答已,今為說金剛句釋境之問答故,安立第四十二品,
首先其造作者,說"爾後"等。
即于第四十一品釋后。
與"薄伽梵金剛說金剛相"相連。
"最勝"者,因五如來體性故,及五智自性故。
"彼"者,即金剛相。
"聽"者,即結合金剛手聽聞。
"攝"者,即略攝。
"如實"者,即以無顛倒體性。
།བཤད་ པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་རིམ་པས་བསྟན་པའོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ ཉོན་མོངས་པས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་།།ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྒྲས་བསྟན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །མཆོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྩ་ལྔ་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཐིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་དང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་དང་ལྷ་སྦྱིན་དང་ནོར་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྩ་ལྔའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྟོང་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དེ་དག་སྤངས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་ལྔ་ཡི་ཆ་ཡི་ གཟུགས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལྔའི་ནམ་མཁའ་ལའོ། །ཆའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས། རང་གི་ངོ་ བོ་བསྟན་ནས།ད་ནི་དེ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། ཡཾ་རཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ལྔས་སོ། །བརྗོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྩ་ལྔ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འབད་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཁམས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི།ནོར་བུའི་ལྟེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནང་དུ་ཆོས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ལའོ། །ཕྱི་ནི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེའི་དབྱིབས་ཅན་ལའོ།
"將說"者,即以正在解說之次第而顯示。
如是顯示其造作已,今為說其正說故,以其支分略說門,說"自性即金剛不可分"等。
因分別煩惱不能分離故,及與外金剛相似性故。
"說為金剛"者,即以金剛聲顯示。
"五智體性"者,即如鏡等五種智慧之體性。
"最勝"者,因不清凈相轉依故。
"五脈融入虛空"者,即具拉拉那、惹薩那、阿瓦杜帝、天授與財勝相之五脈融入虛空之體性。
"五空自性"者,因空性、極空、大空、一切空等彼等舍離事物之體性故。
說"地"等,因大種五之分別清凈體性故。
"五虛空分之形"者,即於五脈虛空。
"分之形"者,即五物之體性。
"應知"者,即應了知。
"從上師口"者,即從阿阇黎口。
如是以清凈門顯示自性已,今為廣說彼生因故說"巖藍"等,即以生五大種之五種子。
"所說"者,即以所說諸。
"遍知五脈"者,即應知成為金剛所依。
"以勤"者,即以精進。
"金剛生相"者,即生因之義。
如是說生因已,今以作業門說界體性,說"于寶珠臍"等。
即于內法源相。
外即於八瓣蓮花體性金剛形。
།དབུས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་སྣ་རྩེའི་ནང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐིག་ ལེར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོའོ།།འགྲོ་བ་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་གནས་སུ་རྟོགས་བྱ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ རོ་མཉམ་པའི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པས་ན་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བདུད་རྩི་མཆོག་ནི། རབ་ཏུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདུད་རྩི་མཆོག་གིས་ གང་བ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས།རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྟན་ནས། དེ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། མེ་ལོང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ གཟུགས་བརྙན་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།སེམས་ཅན་རྐང་མེད་དང་རྐང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱོད་པས་ཆོས་རྣམས་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བྱ་བ་ ནན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབད་པ་མེད་པར་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །དེའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི སེམས་སོ།།མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ།
"住于中"者,因住於密處鼻尖內故。
"說為明點"者,即菩提心明點之體性。
"離去"者,因以執持力故離於去與不去故。
"應知住於三昧耶處"者,即三昧耶是住于外道手印與等味分別相者,故為住於三昧耶諸。
是彼等所應了知之境。
又"最勝甘露遍滿"者,因以菩提心遍滿故。
思維甘露最勝所滿已,"具一切相"者,因以五脈體性為形相故。
"無相"者,因勝義中無自性故,相等不應理故。
"彼即廣稱金剛"者,即所說之義。
如是以三種義略說金剛相已,今為廣說彼故。
其支分五智體性,說"鏡平等"等。
由遍知一切法如影像故為映象智。
由知無足、二足等眾生平等故為平等性智。
由觀察無自性而別觀諸法故為妙觀察智。
"作業精進"者,即成所作智,因於一切眾生無勤而作業轉故。
"清凈法界"者,由遍知具二清凈之法界故。
"五智自性"者,即以五佛自性。
"彼之體性"者,即五智體性。
"遍知"者,即應了知。
"金剛"者,因不可分故。
"自所經驗"者,即瑜伽師心。
"最勝"者,即遍知殊勝真如之相。
།དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་གི་ནམ་མཁའི་རྟོགས་པ་སྟེ། དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དང་། གློ་བུར་བའི་ཉེས་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནད མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་གནས་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་གཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྟེན་ནོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།།བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་ནས། ད་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ཉེ་བར་འགོད ཅིང་།།དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་དོན་བསྡུས་པ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རིགས་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་ དབྱེ་བའོ།།དེའི་དོན་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མདོར་བསྟན་པའི་ཡན་ལག་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པ་ནི། རིགས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ ལྔས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོའོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལའོ། །གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་བཤད་པའོ། །སྤྲོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་ བའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བའི་རྒྱུས་སོ།
如是顯示五智體性后,今為說勝義體性故,說"大虛空"者,即最勝虛空之證悟,因無垢故,因無邊故,因離客塵過失故。
"寂靜"者,因離二障故。
"無分別"者,因遮止二次第修習相之分別故。"無病"者,因離生、老、住、無常故。
"金剛薩埵真實基"者,即自性光明相大持金剛之所依。
"真實"者,即以無顛倒體性。
"應知"者,即應了知。
"從上師口"者,即從阿阇黎口之義。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉夏所造,極顯甚深義,第四十二品廣釋。

如是以第四十二品顯示金剛語解釋境之問答已,今為說種姓差別等境之問答故,安立第四十三品。
首先其造作即說"爾時"等,即于第四十二品解釋之後。
與"薄伽梵說金剛種姓差別義攝"相連。
種姓等差別即種姓差別。
其義即種姓差別義。
如是顯示其造作已,今為直接解說彼故,以略說支分廣說次第說種姓差別:
"種姓有五種"者,因遍攝五煩惱眾生界故,即毗盧遮那等五種姓體性。
"于根本續"者,即于吉祥密集續。
"明顯"者,即我所說。
"廣說"者,即以于彼五種姓廣說瑜伽差別因故。
།གྲངས་ནི་དབྱེ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྩའི་གསང་བ་འདུས་པས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་དེའི་དབྱེ་བ་ མདོར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱེ་བའི་གྲངས་ཅན་གྱི་རིགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གང་ལ་སྤོང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །རིམ་པ་གཉིས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གཙོ་ བོར་བྱེད་པ་ལའོ།།རྒྱུད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དང་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པས་སོ། །གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱས་ནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱར་ནི་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་དབང་པོའི་དོན། །ཡིད་ནི་སོ་སོ་སོ་སོར་ཏེ། །རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། །རིགས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རུ་ཕྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལའོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ནི་དབྱེ་ བས་ཐ་དད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པ་ རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའོ།།བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲགས་པའོ། །གང་གིས་དེ་ཡི་རྣམ་པར་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་འདིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། །སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ ལྟར་ཤེལ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་བུའི་ཁྱད་པར་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བས་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་ངོ་།།དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདིར་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་ལ་མོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ལ་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་ སྙམ་དུ་ཤེས་སོ།
"數以差別"者,即無邊如虛空遍滿,此為根本密集所攝之義。
如是以廣說次第解說種姓差別略說已,今為以攝集次第說其差別略說故,說"大瑜伽"等,即億數之種姓。
"大瑜伽誓言"者,即于大瑜伽誓言所舍彼處如是稱。
即以顯示二次第之三行為主。
"于續"者,即以因果及方便差別之續相。
"真實"者,即以無顛倒相。
"明顯"者,即已明顯。
"說種姓差別百數"者,即具百種姓差別相,如說:"
蘊界根之義,意各各差別,
以五種差別,分種姓百數。"
"或"者,即分別。"
說"者,即宣說。
"從彼攝"者,即以數差別分異之義。
是故說"以種種廣瑜伽"者,即以種種眾生意樂力故。
"以廣瑜伽"者,即以瑜伽。
"金剛薩埵"者,即第六如來持金剛相。
"說"者,即宣說。
"見彼相者"者,即以青黃等色。
"此"者,即此三界。"彼即"者,即金剛薩埵。
"如種種寶"者,即如晶等寶差別彼彼相顯現見為種種。
如是於此薄伽梵亦以彼彼眾生勝解差別,雖自性清凈,以種種相為他見境,應如是知。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེའི་རྒྱས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །སྣ་ཚོགས་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསམས་ནས་སོ། །སྣ་ཚོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་མནན་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ ཚོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་ཁྱབ་པའོ།།དེ་རྣམས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུའོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའོ། །གང་གིས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ།།དེ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་ཡིས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་སོ། །སྣ་ཚོགས་སྤྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གྲངས་མེད་དབྱེ་བའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གསུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ།།སེམས་ཅན་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྡུད་པའི་རིམ་པ་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བསྡུས་ནས་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པར་བསྡུས་པའོ། །བྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་གི་ཚད་ཀྱིས་ཏེ། དུ་མ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་ཡི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པས་སོ།
如是解說二種差別略說已,今為廣說彼故,以說其支分因緣為前行而廣說廣說次第者,說"眾生種種勝解"等。
因具種種意樂故。
"眾生"者,即三界所行者。
"以種種意樂差別"者,即以貪等差別而異。
思維種種自性之種種意樂。
"為種種煩惱所壓"者,即為種種貪嗔等所遍。
"為彼等解脫故"者,即為得解脫故。
"眾生導師"者,即成為三界師之薄伽梵為解脫故趣入。
"以彼"者,即以隨順他之方便差別。
"由彼"者,即由彼因,眾生勝解等無邊。
"種種廣大體性"者,即說種種種姓差別故。
是故說"以無數差別差別"者,即超越計數故。
"勝義"者,即勝義中。
"種姓差別性"者,即無邊種姓體性。
"說"者,即顯示。
"于余續"者,即于吉祥大瑜伽等。
"以眾生意樂差別"者,即以彼彼眾生意樂力。
如是以說因緣為前行之廣說次第,顯示彼廣說已,今為說攝集次第廣說故,說"彼攝"者,即攝無邊億數。
"成億"者,即以億數量,以多攝一故。以七十二脈輪次第。
།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བའི་གྲངས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་རྩའི་ འཁོར་ལོའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་རིམ་པ་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལས་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རིགས་ཀྱང་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི། སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་དུ་སྡུད་པར་ འགྱུར་ཏེ།སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་རིགས་བསྡུས་པ་ལས་སོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་རྫས་དང་གནས་སོགས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ནི་རང་ གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་ལའོ།།རྫས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གནས་སོགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པུལླཱི་ར་མཱ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་སྟེ། རྫས་དང་གནས་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ རྩ་བཞི་ལས་སོ།།བརྒྱ་ཡིས་མཆོག་ཏུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་བརྒྱ་ཕྲག་སྟེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་སོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་ལ་ ཡང་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་གཙོར་བྱས་པའི་རྩའི་གྲངས་ཀྱི་རིགས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།།དེ་རྗེས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་རིགས་ལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གྲངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམ་པར་དག་པས་དཔལ་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ། །དྲུག་ཅུ་ རྩ་བཞི་པོ་དེ་ལས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ།།འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དེ་ལས་ཀྱང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་བསྡུས་པ་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རྩ་ རྣམས་ལ་སྟེ།འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། གནས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
即是隨順住于自身之脈輪次第的億數,將成為七十二千之差別次第攝集。
其中"三十六千"者,七十二千體性之種姓亦三十六千,攝入於三十二千自性中,因為是七十二千之半故。
"從彼"者,即從攝集三十六千種姓。
"成二十四千"者,為余。
何以故?說"身之物質與處所等"。
"身"者,即自他相續之身。
"物質"者,即牙爪等自性。
"處所等"者,即補陀羅山等之次第差別,因為物質與處所等即是二十四數故。
"從彼"者,即從二十四千。
"以百為勝者"者,即一百,以前說百種差別故。
因二十四千攝入百種差別中故。"為勝"者,因無戲論故。
"七十二"者,即于百中亦以七十二為主之脈數種姓七十二。
"其後六十四"者,即於七十二數種姓中,以六十四數壇城清凈,隨順吉祥勝樂壇城故。
從彼六十四亦攝入三十六中。
以欲說住於三輪之方便智慧為一故,成為三十六。
"從彼二十四"者,攝集三十六壇城尊於二十四脈中,因為是三輪體性故,因為是處所等體性故。
།དེ་ལས་ཀྱང་ནི་བཅུ་གསུམ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་བཅུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །དགུ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གསུམ་གྱི་བདག་ ཉིད་ཅན་ལ་དགུས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བུམ་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །དེ་ལས་ལྔ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཅིག་པུ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པོ་དེ་ཡང་ལ་ལ་ནཱ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གསུམ་མོ། །གསུམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གཅིག་པུ་ལ་བསྡུས་ནའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །གཞན་དང་གཞན་དུ་བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་བསྡུས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་གཅིག་གི་རྣམ་པའོ། །འོད་ གསལ་གོ་འཕང་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཁོངས་སུ་འགྲོ་བའོ།།རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་ མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པས། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བའི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དབྱེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ།
"從彼復十三"者,即以薄伽梵十三尊自性之壇城輪清凈故。
"復九"者,即以九攝十三自性故,以智慧輪及寶瓶清凈故。
"從彼五"者,即唯依一智慧輪故。
"故三"者,即彼五亦是拉拉那等三體性。
"復三"者,即彼三又攝於一中脈故。
"以圓滿次第瑜伽"者,即以極深奧自性。
"行"者,即行走。
"于彼彼攝集"者,即互相攝集故。
"彼復"者,即彼亦是一相。
"于光明果位"者,即趣入自性光明中。
"無分別"者,因為一切處皆是一體故。
"大樂"者,因為遣除一切苦故。
"無二智"者,因為離能取所取故。
"無垢"者,因為離一切垢故。
"法界自性勝"者,因為遍一切處故。
"勝"者,因為無有上故。
《大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋》,班智達阿藍迦迦拉夏所造,《極顯明深義》中第四十三品廣釋。
如是第四十三品說明種姓差別境之問答后,今為顯示手印差別之確定語境之問答,故安立第四十四品。
首先開始造此品,說"爾後"等,即在解說第四十三品之後。
"薄伽梵金剛"者,即大金剛持。
與"宣說手印差別"相連。
手印即業印等。
差別即分類。
།བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ ལྟར་དེ་རྩོམ་པ་བཤད་ནས།ད་ནི་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལས་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་སྨིན་ངེས་པ་ཡིས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་འོས་པའི་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།འབྲས་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱས་བཏབ་ལྟ་བུར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཚོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་ ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ཡང་འདིར་ནི་ལས་གང་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ལའོ། །ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ལའོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དེ་ཡོན་ཏན་ནོ།།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་དང་མི་དགེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །རྒྱས་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བས་ན། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་དོ།།རྒྱས་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དམ་ཚིག་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
"無上"者,因為是無上俱生之因故。
"法等"者,意為以業印等差別分為四種。
如是說明造論后,今為直接說明,故隨順其支分外相,從手印差別中說業手印相:"業"等。
業即善、不善及無記等。
"異熟決定"者,即能生相應之善趣、惡趣等。
"果"者,即領受苦樂等之相。
"如印封存"者,因為緣起聚集不可思議故,超越境界故。
因此,說"於此何業以"等。
業即善與不善等。
"於此"者,即於此世間。
"業"者,即作用自性。
"何"者,即與因相順之功德。
"如是"者,即善不善自性。
"印封"者,因此故說"以業手印宣說"之義。
如是顯示業手印相后,今為說法手印相,說"諸法"等。
即自他所說之智與所知所攝。
"無自性","自性"者,即以離自性為相。
"印封"者,因為非凡夫境界故。
"住"者,即安住。
以此因緣顯示法手印相后,今為說三昧耶手印相,說"三昧耶"等。
三昧耶即以利他為相。
"佛子等"者,即諸菩薩。
"印封"者,因為不可思議故。
།སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཡོན་ཏན་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།རང་གི་ཡོན་ཏན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་མི་ཕྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་རྣམ་སྦྱང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོན་དམན་གྱི་སྣང་བ་ཟློག་པས་ཤེལ་དང་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། མ་ར་ཀ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྲོ་བས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དམ་ ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།ཡོངས་སུ་དག་པར་མཛད་པའི་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོངས་སུའི་ལས་ཤེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ནི་ཀུན་ནས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེའི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགའ་བ་ཆེན་མོ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་ན་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སོ། །ད་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཅེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་ད་ནི་གསང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྲེལ་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །སྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་པོའོ། །ལས་རུང་ཐོབ་པ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་ལ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། ཡང་ན། སྔགས་ཀྱིས་ལས་སུ་རུང་བའི་བློ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སྔགས་ནི་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལས་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ།
由願力自然成就故。
若問如何?故說"是故自功德所依"。
即以大悲相之自功德諸所依。
"空性大悲不可分"者,即以無所緣性之智慧大悲自性。
"清凈諸佛剎"者,即遣除高低顯現,如水晶、因陀尼藍寶、綠寶等性之清凈佛土。
"如來"者,即諸正等正覺佛,如其從輪迴中來,如是如來,或趣向真如故名如來,即彼等之。
"三昧耶"者,即悲智之差別。
"遍凈所作業"者,謂二種清凈之遍業,"遍"即令一切堪能性。
如是顯示三昧耶手印體性后,今為顯示大手印相,故說"彼無自性"。
"彼"者,即大手印。
因為一切時中以無為體性而有,思惟能予大樂故。
"今說"者,即說明之義。
如是以四種義隨順外相顯示手印差別后,今隨順密義,為說其差別故,其支分中業手印相:"若遍知業手印"等。
即于僅外相關係所需之業手印遍知者,即遍一切了知之相。
"咒師"者,即修行者。
"獲得堪能生"者,意為于俱生境生起堪能性故。
或有"咒令心堪能"之說,依彼分則咒即以嗡字等。
"堪能"者,即以領受俱生為前行故。
།བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱིར་མི་འདོར་བའི་བློའོ། །གཞན་ཡང ཤེས་རབ་དབང་བསྐུར་ན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་གསུམ་པས་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ནའོ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་སྟེར་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་དཔེས་མཚོན་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ ཕྱིར།དཔེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དཔེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་དངོས་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། །དེའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། གསལ་བར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་སོ། །དེ་ལས་ཤེས་པ་ཐོབ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཤེས་ནས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའའོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ།དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པས་ ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་མ་མཚན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་རྩེ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་བཟའ་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་དགའ་བའོ། །མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་དང་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའོ།
"心"者,即不捨棄菩提心之心。
又"若灌頂智慧"者,即第三灌頂時。
"上師"者,即諸授予灌頂者,以行世間與出世間行故。
"如何以喻示相"者,為使實相俱生現前故。
喻相者,即成為顯示喻相生起之因。
若問為何?故說"金剛薩埵最勝義"。
金剛即空性真如,具有此心者即金剛薩埵。
其體性即其義,乃無始無終大樂之自性。
為令其明顯故,即為顯示于諸有情。
"悲心"者,即以大悲遍及心相續者,"令明顯"為余義。
如是顯示業手印相后,今為顯示法手印相故,說"從彼"。
即從具金剛意樂之世尊。
"從彼獲得智"者,即了知業手印決定相后。"法性虛空"者,即真如虛空。
"決定"者,即抉擇,與彼俱入等持即體驗法性之決定。
若問如何決定?故說"如是真實"。
即如是真實之體性。
"彼即智慧"者,即由有所緣而體驗。
"如是瑜伽女相"者,即如是瑜伽女顯明真實。
如是顯示法手印相后,今為說三昧耶手印故,說"三昧耶專一"等。
即常時樂住于應守護與應食用之三昧耶。
"善巧"者,即善巧于咒與續部。
།རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་སོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པའོ། །བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱས་པའོ། ། དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །ངག་འཇམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ཡངས་པ་ཡི་བུ་མོ་རྙེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས སུ་བསྟན་ནས་སོ།།མིག་ཡངས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ཡངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པའམ། ཡངས་པའི་མིག་གི་པདྨའི་སྤྱན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཟུགས་དང་ལང་ཚོས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལང་ཚོ་དང་ལོ་གྲངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་མངོན་ རྟོགས་པར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །མངོན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་སོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་རོ། །སྒྲུབ་པར་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ གསལ་བའི་ངོ་བོའོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་མཚན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་ཆེན་གོ་འཕང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་ རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་འགྲོ་བས་གནས་སོ།།གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་གསང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའོ།
"通達氣之真實"者,即由氣力能持心等。
"學處"者,即顯示。
"吉祥集會義"者,即大瑜伽續等。
"妙語"者,即文殊。
"非共相"者,因不具凡常女人之相故。
"得廣目之女"者,即隨教示。
"廣目女"者,即具廣目者,或具廣大蓮花眼者,稱其為此。
"以色與青春莊嚴"者,即具青春年齡功德。
"如何修習現證"者,即以何種瑜伽。
"現"者,即遍。
"證"者,即獲得光明真如。
"手印"者,即前述諸印。
"俱"者,即平等。
"修"者,即熟習。
如是顯示三昧耶手印相后,今為說大手印相故,說"彼真實"。
即能證。
"彼真實"者,即三昧耶手印。
"真實"者,即光明體性。
"大手印義相"者,即增長一切樂之自性。
"真實"者,因永無顛倒之體性故。
"大樂位"者,因俱生自性故。
"斷除一切分別"者,因離三喜等相故。
"空性智"者,因法性體驗之自性故。
"無垢"者,因離二障故。
"法界位"者,即至法界究竟而住。
"明"者,因於瑜伽師相續中明顯顯現故。
如是依四種義隨密,說其差別。
།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཐུན་མོང་བའི་ ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས།ད་ནི་རིམ་པ་གཞན་གྱིས་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔོན་ལ་ལྟོས་པས་ཐ་དད་པའི་རིམ་པ་གཞན་གྱིས་སོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཤད་ བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ནས། གྲངས་ཀྱི་ཆོ་ག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིགས་ནི་དྲུག་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།།རིགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། རིགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པ་ལས་སོ། །ཡང་དག་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཀྱི་ཆོ་ག་ བརྗོད་ནས།ད་ནི་དེ་རྣམས་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ནི། ཡཾ་རཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྷ་མོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་བཞིན་པའི་གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །རིམ་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་སོ། །བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའོ། །མཆོད་པར་ བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་རྟག་ཏུའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མཆོད་པའི་རིམ་པ་རོ་གཅིག་པས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོད་བྱ་དང་མཆོད་བྱེད་དང་མཆོད་པ་རྣམས་ལ་ཐ་ དད་པའི་བློ་དོར་བས་སོ།།མཆོད་པ་ལ་རོ་གཅིག་པའི་རིམ་པ་ནི། མཆོད་པའི་རིམ་པར་རོ། །གཅིག་པ་སྟེ་དེ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གདོལ་པ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྲུས་མཁན་མོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲུས་བྱེད་པ་མོའོ།།སྨེ་ཤ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་དོ། །གར་མཁན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གར་གྱི་རིགས་ལས་བྱུང་བ། གར་གྱི་ལས་ལ་འཇུག་པའོ། །རོ་བསྲེག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་བསྲེག་མའོ། །གཉིས་སྐྱེས་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་མའོ། །རྣལ་འབྱོར་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ།
如是顯示二種共同手印差別后,今為以他次第說彼故,立誓說其支分:"複次"等,即依前觀待差別之他次第。
"手印差別"者,即將說之相。
"當說"者,即當說之義。
"無上"者,因為是無上真實之因故。
如是顯示立誓說已,為說數量儀軌故,說"種姓"等。
種姓有六,波羅蜜多佈施等亦復如是。
既是種姓又是波羅蜜多,故為種姓波羅蜜多。
彼等差別即是特徵。
"六手印"者,即如將說。
"當正說"者,即宣說。
如是說數量儀軌已,今為以咒門供養彼等故,說"巖藍"等。
"天女等"者,即將說之拙火等。
"次第"者,即將說之次第。
"作"者,即行。
"供養"者,即殊勝受用等。
"常"者,即于會輪等時恒常。
於何處耶?為此說:"以一味供養次第",即捨棄所供、能供及供養等差別之心。
一味供養次第即供養次第一味,即由彼。
如是顯示以彼等咒門供養已,今為說手印體性故,說"旃陀羅女"等。
"浴女"者,即作浴者。
"皮革女"者,即極著名。
"舞女"者,即生於舞種,從事舞蹈。
"燒尸女"者,即燒尸者。
"再生女"者,即生於婆羅門種女。
"瑜伽師"者,即修習俱生者等。
།བསྒྲུབ་རྒྱུའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་ནི་བཙུན་མོའི་གཟུགས་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོལ་པར་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རོལ་ཅིང་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རང་ཉིད་རོལ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཏུམ་མོ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཏེ། རེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤིན་ཏུ་ཡང་རྩུབ་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁྲུས་མཁན་རིན་ཆེན་རིགས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲུས་མཁན་མ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་གོས་དྲི་མ་ཅན་འཁྲུ་བས། དཀར་པོའི་རིགས་ལ་དགའ་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པས། དཀར་པོའི་ལས་ལ་འཇུག་ལ། དེ་དང་ཆོས་མཐུན་ པས་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གདོལ་པ་པདྨའི་རིགས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་རྟག་ཏུ་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་པདྨ་བཞིན་དུ་པདྨ་འདམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་འདྲ་བ་ནི། པདྨའི་ རིགས་ལས་སྐྱེས་པའོ།།གར་མཁན་ལས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གར་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རོ་བསྲེག་མ་ནི་འཁོར་ལོའི་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ རིགས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་སྐྱེས་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་བྲམ་ཟེ་མོའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིགས་སུ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་གིས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་སྲ་བའི་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ པར་བསྟན་པའོ།།འདི་ནི་རིགས་ནི་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རིགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།
"為修成"者,即為修成具大手印相之悉地。
"住"者,即以妃身為利他故而遊戲。
於何處耶?為此說:"自身遊戲",即自身遊戲故。
如是顯示手印體性已,今為說彼等差別故,說:"拙火生金剛種"。
金剛種即不動種,因為不可觸及且極為粗硬故。
"浴女生寶生種"者,浴女因常洗染污衣故,喜白種,如同寶生亦入佈施波羅蜜多,從事白業,與彼相順,故應知從寶生種生。
"旃陀羅女生蓮花種"者,彼因無慢故具忍性,故常具忍性,因此如同蓮花不為泥污所染,故從蓮花種生。
"舞女業種"者,因舞以一切肢體成辦,故與一切業相順。
"燒尸女是輪種"者,因為是了知身法性之因故,是毗盧遮那種。
"智慧手印再生女"者,因能生殊勝智慧故為婆羅門女。
"知為金剛薩埵種"者,因由彼力能生如金剛堅固之光明智慧故。
"此"者,即剛顯示者。
"此成六種"者,因與大金剛持種一起從五種生故。
如是顯示彼等種姓差別已,為顯示彼等之母等體性故。
།བྲམ་ཟེ་མོ་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་འཕེལ་བས། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲུས་མཁན་མོ་ནི་སྲིང་མོར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་དེ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གར་ མཁན་མོ་ནི་བུ་མོར་ཤེས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གཉེན་པོའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །སྨེ་ཤ་ཅན་ནི་ཆུང་མར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རོ་བསྲེག་མ་ནི་མནའ་མ་སྟེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ལུས་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སོ།།སྒྱུག་མོ་གདོལ་པ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏུམ་མོའི་ལས་བྱེད་པས་སྐྱེད་བྱེད་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཚིམ་པར་བྱ་བའོ།།དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་དྲུག་གོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ། ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་མཆོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་མེད་འགྱུར་ན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་ གྲུབ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་འགྱུར་ན།དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཉིད་མ་ལ་སོགས་པ་བརྡའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ནས། ད་ནི་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ནི་མ་ཉིད་གྱུར་ན་ ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིང་མོ་དག་ཏུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ནི་བུ་མོར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །སྲོག་ནི་ཆུང་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཛའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།
說"非婆羅門女"等,因由彼力令俱生相增長,為欲利益瑜伽者故。
"浴女稱為姐妹"者,因增長白法而與彼相順故。
"舞女知為女兒"者,因是真實境之對治因故。
"有痣女廣稱為妻子"者,因是一切分別對治、體驗真實,故為一切安樂因故。
"燒尸女是新娘"者,因與彼交合而體驗身不可得之法性故。
"仆女旃陀羅女"者,因作拙火業而為生母體性故。 "以慧方便儀軌"者,即以二根交合。
"應供養"者,即應令滿足。
"彼等"者,即六瑜伽女。
"無分別"者,即以體驗大樂或離異分別故。
若問以何因由而供養?為此說:"若成無分別",因為何因悉地即大手印悉地成無分別時,由彼等恩德。
故意為於一切處應供養。
如是以標記體性顯示彼等即母等已,今為說母等清凈故,說:"心若成母性"等。
因由心力于了知與未了知位中成就染污與清凈故。
"說為真實姐妹"者,因順應顯示真實故。
"應知身為女兒"者,因是執著所依故。
"應知"者,即應了知。
"命為妻子"者,因極為親愛故。
"極明"者,即所說。
།མནའ་མ་དེ་བཞིན་ཐུར་སེལ་རླུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་ལྟོས་ནས། ཅུང་ཟད་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར པའི་ཕྱིར་རོ།།དབུས་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རླུང་གི་རྣམ་པའོ། །སྒྱུག་མོར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཕན་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྩའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མ་ནི་རྒྱགས་པའི་རྩ་ཡི་ཆ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མགོ་བོར་གནས་པའི་ཟླ་བའི་ཁམས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་གིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིང་མོ་ཁུ་བ་འབབ་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྷ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སད་པའི ཕྱིར་རོ།།སྤྱི་བོའི་གནས་ན་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བུ་མོ་ཁྲག་སྦྱིན་རྒྱུ་བའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཁྲག་འབབ་པའི་རྩ་དེ་ནི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྲག་འབབ་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་བོ་ཕྱེད་ཕྱེད་ལྷག་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་སྟེང་དང་འོག་གི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་དང་།ཁྲག་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཤང་གཅི་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། །སྒྲ་གཅན་དུས་ཀྱི་མེ་ཡི་རྩ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མནའ་མ་མཆིལ་མ་འབབ་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ངན་འབབ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་ དག་ལའོ།།དབུས་ན་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་ན་གནས་པའོ། །མནའ་མ་མཆིལ་མ་འབབ་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཨོཾ་ཡིག་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགྲིན་པའི་གནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་སུའོ། །ལྷག་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །རྣལ་ འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ།པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རྩའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་པར་ དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།མ་ནིས་ཉིད་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་ལུས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།
"新娘即下行風"者,因相對於自己的妻子而言稍為外在故。
"中脈"者,即住風之相。
"知為仆女"者,因極能生利益故。
如是顯示心等清凈已,今為從脈門說其清凈故,說:"母是貪脈分",因依止於頭部月界故。
"佛寶匣"者,因由彼力于貪慾種性瑜伽者能生一切佛法故。
"姐妹為精下流脈"者,因依于秘處而令其醒故。
"真實住于頂處"者,因從彼開始遍及一切身故。
"女兒血施執行脈"者,即流血之脈稱為女兒,因具流血性質故。
"住于頂分之半"者,即以上下分別而說,因流血故。
如說:"大小便月日,羅睺時火脈。"
"新娘唾液下流脈"者,因與流惡水金剛相連故。
"二"者,即左右脈。
"行於中"者,即住于中。
"新娘唾液下流脈"者,因近住于享用六味之相的嗡字故。
"于喉處"者,即于受用輪處。
"殊勝住"者,即安住。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造《極明顯深義》中第四十四品廣釋。

如是從脈門顯示其清凈已,今為從大種門說其清凈故,說"母性"等,因為是生起一切大種之因故。
།ཆུ་ཡི་ཁམས་ནི་སྲིང་མོར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ནི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིང་མོ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ནི་བུ་མོར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིང་མོས་གཟི་བརྗིད་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤའི་དྲོད་ཀྱིས་དེ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་ནི་ཆུང་མར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མནའ་མ་ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤུན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྱུག་མོ་ནམ་མཁའ་སྐབས་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས། དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རོ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མངར་བར་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།མངར་བའི་རོ་ནི་མ་མོར་བརྗོད་དེ། དལ་བུའི་ཡུལ་ལ་མཉེན་པས་འཇམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱུར་བ་སྲིང་མོ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བད་ཀན་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་བ་རང་གི་བུ་མོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉེན་པ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་ཚྭ་ཆུང་ མར་ཡོངས་སུ་གྲགས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཚྭ་ཆུང་མ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་འདྲ་བས་སོ། །བསྐ་བ་སྒྱུག་མོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚྭ་བ་མནའ་མར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རོ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས། དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ལ་སོགས་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བསྟེན་པར་བྱ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་མཛད་པ། ལེའུ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའི་ཕྱེད་བར་དུ་སྟེངས་པ་ལོ་ཙཱ་བས་བསྒྱུར་བའོ།
"水界稱為姐妹"者,因水以對治本性而與姐妹相順故。
"母應知為女兒"者,因姐妹是增長威光之因,且因肉之暖而增長故。
"水廣稱為妻子"者,因由其力令菩提心界動故。
"新娘說為虛空"者,因親屬具俱生相,以慧力成就如虛空故。
"仆女開啟虛空"者,即最勝虛空之本性。
如是從大種門顯示其清凈已,今為從六味門說其清凈故,說"成為甜"等。
甜味稱為佛母,因於緩慢境柔軟而溫和故。
"酸味稱為姐妹"者,因能除痰等而相順故。
"苦味與己女兒"者,因似增柔軟之因故。
"鹹味普稱妻子"者,因如妻子極為親愛且相順故。
"澀味應知為仆女"者,因欲對治垢染分故。
"辛味應知為新娘"者,因是風之對治而成為生樂之因故。
如是從六味門顯示其清凈已,今為說彼等差別供養故,說"此等"等。
以此等母等之密語而說,然非如實顯示母等相之義。
欲成就者應當依止。
大瑜伽續吉祥金剛鬘廣釋,班智達阿藍迦迦拉所造,第四十五品之半由斯登譯師譯。
不动金刚广大智,金刚界中大善巧,金刚身语意坛城,于尔密界恭敬礼!
大日如来至清净,寂静金刚大欢喜,自性光明胜中胜,毘卢导师我敬礼!
宝生法王极甚深,如天中天无垢染,最胜金刚无自性,胜金刚身我敬礼!
弥陀无量寿金刚,胜中胜天无分别,离欲实证到彼岸,胜金刚语我敬礼!
不空金刚圆满佛,一切行思皆成就,清净自性胜中生,金刚勇士我敬礼!
返回列表