五次第釋·寶鬘論 龍智 羯磨金剛 童戒 藏汉

班匝咕汝

d1840五次第釋·寶鬘論龍智羯磨金剛童戒
D1840
@##།།རྒྱ་གར་སྐད་དུ།པཉྩ་ཀྲ་མ་ཊཱི་ཀཱ་མ་ཎི་མཱ་ལཱ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ།རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ།དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།རྟག་ཏུ་དགྱེས་པའི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་ཐར་པར་རབ་བརྩོན་པ།།དག་ཅིངགསལ་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ཀུན་དུ་འགེངས་མཛད་པ།།སྒེག་པ་ལ་སོགས་རོ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཀུན་ནས་འཁྱུད།།ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་དེ་ལ་བསྟོད།།དཔལ་ལྡན་ཚངས་པའི་གནས་བསྒོམ་པ་ལ་དགྱེས་ཤིང་དེ་བཞིན་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན།།སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་དག་ནི་གསལ་མཛད་པ།།འདོད་ཆགས་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་དག་འདུལ་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་མའི།།རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་འཛིན་མཛད་དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་ལ་བསྟོད།།གདུལ་བར་དཀའ་བའི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱིས་ཉམས་བྱས་ཤིང་།།ལོངས་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྱེད་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ནས།།ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་བརྟེན་ནས་སྦྱོང་མཛད་པ།།གཟུགས་རྡོ་རྗེ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་མ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ།།བདག་སོགས་ལྟ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་བསྒྲིབས།།ཁམས་གསུམ་ཐུགས་རྗེས་ནམ་མཁའི་ཁམས་མཚུངས་དྲི་མེད་པའི།།དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་སྦྱོང་མཛད་པ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཚོགས་དེ་ལ་རྟག་པར་བདག་ཕྱག་འཚལ།།དཔག་མེད་སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད་འདོད་དང་།།དགྲ་བོ་མི་མཛའ་མཚུངས་པའི་ཕུང་སོགས་བདུད་ཀྱི་ཚོགས།།འགྲོ་བགེགས་ཐུགས་རྗེས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས་ཁྲོ་བཅས་པའི།།གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་སོགས་གང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
梵語：Pañcakrama-ṭīkā-maṇimālā-nāma
藏語：རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ།
漢譯：《五次第釋·寶鬘論》頂禮金剛薩埵！
恒時喜悅本性自身精進解脫三界眾生者，
清凈光明輪聚遍滿虛空界，
常為具妙態等味之天女所擁抱，
世俗諦與勝義諦無二尊貴金剛薩埵我敬禮。
喜修梵天住處如是界性自性者，
如幻如夢如陽焰如水月般顯明眾生，
以貪慾方便力調伏三界無餘故，
現少女極妙莊嚴相之尊貴佛眼等我敬禮。
難調伏色等境界所染，觀見極貪受用世間已，
遍一切自性清凈者，色金剛等最勝瑜伽母我頂禮。
我等為見解群所蔽真實自性，三界大悲等同虛空無垢染，
以諸珍寶頓時清凈真實性，菩提心聚我恒時頂禮。
欲摧無量有情界，如敵非友蘊等魔軍，
大悲剎那摧眾生障礙忿怒尊，閻魔斷除等我頂禮。
།གང་གི་དྲིན་གྱིས་ཐར་མཛད་ཅིང་།།བསྟན་བཅོས་མ་ལུས་རྒྱ་མཚོ་ཡི།།ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བླ་མ་ཆེའི།།ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ་ཕྱག་འཚལ།།དང་པོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བྱས་ནས།།ཁྱེད་ལ་བདག་ནི་གསོལ་བ་འདེབས།།མཁས་རྣམས་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་ནི།།བདག་ཉིད་མཉམ་པར་གཞག་མིན་གསོན།།གསང་འདུས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡི།།སྙིང་པོ་བཀྲ་ཤིས་རིན་ཆེན་མཚུངས།།རིམ་པ་ལྔ་ནི་བདག་གི་ཚིག་།ཅུང་ཟད་སྦྱངས་ལྡན་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།།བདག་ནི་འཇིམ་གོང་ལ་འཛེགས་ནས།།ཟླ་བ་འཛིན་པར་འདོད་པ་སྟེ།།མཁས་པ་བློ་གྲོས་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས།།བཞད་གད་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི།།འོན་ཀྱང་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་ནི།།སྐུ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་དམ་པ་དང་།།ལུང་གི་མན་ངག་ཅུང་ཟད་ཀྱིས།།རིམ་དོན་བདག་གིས་དབྱེ་བར་བྱ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད།།ཐམས་ཅད་བཤད་པ་རྣམ་བཞིར་གནས་པ་སྟེ།།སྒྲ་བཞིན་དོན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡི།།རྨོངས་རྣམས་བཤད་པས་རྒྱུད་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར།།དེ་ཕྱིར་མཐའ་དྲུག་དང་བཤད་པ།།རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས།།དཔལ་ལྡན་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཡིས།།ཡང་དག་ཇི་བཞིན་བདག་གིས་བཤད།།དཔལ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ལུང་བསྟན་པ།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་པོ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པ་བསྐྱེད་པ་དཔལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་མཛེས་པས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ལས།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བསྡུས་སོ།།ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ།མདོ་སྣ་ཚོགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དང་།རིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པ་ནི་ཚེ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤེས་རབ་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མདོར་བསྡུསནས་བཏུས་སོ།།འདི་ལྟར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུའི་དོན་རྒྱས་པ་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་།བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ།
蒙其恩德得解脫，教法無餘如大海，到達彼岸大上師，我今頂禮蓮足前。
首先合掌恭敬已，我今向您作祈請，智者一心專注意，請聽我說非等持。
密集大海之精要，堪比吉祥珍寶者，五次第我所言說，非是少學所行境。
我如登上土堆已，欲求執取于月亮，諸大智者睿智者，雖將成為笑談事。

然依上師足恩德，極其殊勝清凈故，僅以教授少許義，我當分析次第義。
瑜伽最勝無上瑜伽等，一切解說安住四種中，
若如文字義理作宣說，愚者解說將令續衰損。
是故依於六邊四釋義，吉祥五次第，如實我當說。
如《楞伽經》中授記，通達密咒大法要，精進成辦自他圓滿利益的聖龍樹尊者，以二次第珍寶莊嚴吉祥密集大海甚深處，生起次第已攝於略修法等諸論中。
因極難故非共通之圓滿次第為主，攝諸經續王之精要，具理五次第，為壽命、精進及智慧微小眾生之利益而略攝。
如是諍爭時期，世尊所說九分教法廣義，現今眾生不能以聞思修次第領受。
།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ།ཁ་ཅིག་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཆུ་སྒོར་ཉམ་ང་བར་ལྷུང་ནས་ཉིན་རེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྱམ་ཞིང་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་ཀུན་དུ་འཁྱམ་སྟེ།དམྱལ་བའི་གནས་ནས་ཡི་དགས་གནས་ཏེ་དེ་ནས་ལྷའི་གནས་སུ།།དགེ་བ་ཟད་ནས་ལྷ་ཡི་སྲིད་པ་ལས་ནི་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ།།སླར་ཡང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ནས་ནི་ཤི་འཕོས་མིའི་འགྲོ་བར།།དབང་མེད་ལས་བསྐུལ་འགྲོ་བ་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་ཆགས་ཤིང་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་ཆོས་ཉན་པའི་སྐབས་མེད་པ་སྟེ།བྱིས་པ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད།།ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་བཅུར་འཁྱམ་ཞིང་བྲེལ་བར་གྱུར་པས་ནོར་གྱི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དག་སྟེ།བསྒྲུབ་དང་སྲུང་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས།།ནོར་ནི་ནོར་མིན་མཐའ་ཡས་ཤེས་པར་བྱ།།ནོར་ཆགས་བློ་ཅན་རྣམས་ནི་བྲེལ་བ་ཡིས།།སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་སྐབས་མེད་དོ།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བའི་བློ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་གཉིད་མི་ལོག་པར་དུས་འདའ་བར་བྱེད་པ་དག་སྟེ།རྨོངས་པ་འདོད་པས་བསླུས་པ་ནི།།ང་རྒྱལ་དོན་དུ་བྲལ་ཉིད་འགྲོ།།བུ་དང་ཆུང་མའི་ཆེད་ཡིན་ཡང་།།ལོར་ཡང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱི་དབང་བཞིས་ཟིན་པར་གྱུར་ཅིང་འདོད་པ་ངན་པ་ཅན་དག་ནི།རིགས་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འཕགས་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས།ཉོན་མོངས་གོམས་དང་གྲོགས་ངན་དང་།།ཕོངས་དང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དང་།།རྣམ་བཞིའི་རིགས་ལ་གནོད་བྱེད་པར།།མདོར་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པའོ།
為何如此？
因為有些眾生為他所轉，如是心續為貪慾等過失所轉。
有些墮入女根水門險處，日日依于生老死相輪迴苦而流轉，如是從一道趣至他道遍處流轉：
從地獄處至餓鬼處復至天界處，善業盡已從天界趣至旁生處，復從旁生處死已轉生人道中，無自主業驅眾生如車輪旋轉。
如是為惡友所攝持者，有些貪著剎那境界，為他所轉而無聞法機會，
如說："與愚童共處，定當趣惡道。"
如是有些為尋求飲食等而勤勉，周遊十方忙碌，為財富故而感受大苦，如說："
求得守護失壞苦，當知財非財無邊，
貪財心者以忙碌，不得解脫輪迴苦。"
如是有些喜好取悅國王等之心者，晝夜不眠虛度時光，如說："
愚者為欲所欺，為慢心故空離去，
縱為妻兒之緣故，年中亦不得相見。"
等如是所說。如是為四種他轉所攝持及具惡欲者，雖有種姓亦不能成辦自他利益。
如《聖經莊嚴論》云："
煩惱串習及惡友，貧窮及為他所轉，
略說當知此四種，能損害於種姓者。"等如是所說。
།དེ་ཉིད་ལས་འདི་སྐད་དུ།ཁ་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད།།ཁ་ཅིག་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་པ་དང་།།ཁ་ཅིག་ཐར་མིན་ཆ་མཐུན་དགའ་བར་སྤྱོད།།དགེ་བ་དམན་ཞིང་རྒྱུ་དམན་པ་ཡང་ཡོད།།ཅེས་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་མི་ཁོམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་གཟིགས་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མཛད་པ་ཐུགས་རྗེས་རིམ་པ་ལྔ་པ་ལ་འབད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སྨྲས་པ།མདོ་དང་བཤད་པ་དག་ཏུ་དོན།།རྒྱས་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དག་།མདོར་བསྡུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་གང་།།དེ་བསྡུས་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ།བསྡུ་བ་དེ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་དང་ངག་གི་དང་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏེ།རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངསབརྗོད་པའོ།།རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ངག་གི་དོན་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པའི་ཚིག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ།འདིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་ཤིང་སོ་དང་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་བ་སྤངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རླུང་ཙམ་གྱིས་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།བདག་གི་སྟེ་འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ།།ཡང་ན་རང་ལས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ལས་རྣམ་པར་སྤྲོ་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།ལྔ་པ་དེའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་བསྡུ་བ་བྱས་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་ཏེ།མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་གང་ལས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།
如其中所說："
有些專行不善業，有些捨棄白凈法，
有些樂行非解脫分，有些善業微劣因緣劣。"觀見如是無暇眾生界，大悲造作論著而精進於五次第。此亦唯以圓滿次第為主而攝。
若問何為攝要？答曰："
經典及釋中，廣說諸義理，
攝為一略義，智者知為攝。"
此攝要復以詞義、語義及攝義分類成三種。
其中詞義者即是諸詞之義，如"五次第"中，"五"是數目之說，"次第"是獲得由上至上殊勝階段之相。
語義者即是五次第詞所詮之金剛唸誦等，此中如金剛不壞且離唇齒等動作，無分別僅以氣息唸誦即是金剛唸誦，此為語義。
心清凈即是心清凈，三識及自性蘊遍清凈，此為心清凈之語義。
自即所欲本尊形相如幻三摩地，成就其自性並加持，此即自加持。
或者從自即一切法自性光明中顯現並加持，稱為自加持。
第五即攝略彼士夫語，此為自加持次第之語義。
現前趣向即現前獲得菩提，從彼第四真如所獲得者即是現證菩提。
།ཡང་ན་མངོན་དུ་སྟེ་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ།གང་ལས་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཟུང་སྟེ།གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་འཇུག་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སྨྲས་པ།ངེས་ཚིག་དང་ལྡན་འདྲེས་བཅས་དང་།།རྒྱན་བཅས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡི།།ཚིག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྩམས་པ་གང་།།ངག་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་བྱ།།བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ནི་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངག་གི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱའོ།།བསྡུས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དོན་ཡང་ཡིན་པས་ན་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་དོན་བཅུ་གཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ།འདི་ལྟ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བཟླས་པ་དང་།སྐུའི་བཟླས་པ་དང་།གསུང་གི་བཟླས་པ་དང་།ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་།རིན་པོ་ཆེའི་བཟླས་པ་དང་།དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་དང་།ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་དང་།འདོད་ཆགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་།ཞེ་སྡང་གི་བཟླས་པ་དང་།གཏི་མུག་གི་བཟླས་པ་དང་།མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་འོག་ནས་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ།འདི་ལྟ་སྟེ།སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།སྣང་བ་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ།འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམ་པར་དག་པའོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གིས་བསྡུས་ཏེ།རྒྱུ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དེ་དག་གིདབྱེ་བ་མང་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ།
或者現前即從譬喻俱生后，從上師教授所獲得之菩提，從彼譬喻所生俱生獲得者即是現證菩提，此為現證菩提之語義。
世俗與勝義等相之雙運，二者無別而入即是雙運，此為雙運次第之語義。
若問何為語？答曰："
具足詞義及相雜，具飾悅意之，
詞組所造者，應說名為語。"文法家說具一動詞之詞組即是語。
如是相之語義即稱為語義。
既是攝要又是義理故為攝義。
其中以十一義攝金剛唸誦次第之義，即：
大金剛持唸誦、身唸誦、語唸誦、意念誦、寶唸誦、不空唸誦、忿怒唸誦、貪慾唸誦、嗔恚唸誦、愚癡念誦、中性唸誦，此等將於下文適時解說。
心清凈次第義以三攝：即顯現清凈、明顯清凈、近得清凈。
自加持唯三：
法身自加持、圓滿受用身自加持、化身自加持。
現證菩提次第義以三攝：
貪慾清凈、離貪清凈、中等貪清凈。
雙運次第義以因果攝：
因以聲聞、獨覺、菩薩及密咒道分四種。
彼等諸多分類亦將於彼處解說。
།འབྲས་བུ་ཡང་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་དང་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ།མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྒྱས་པར་ནི་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།རིམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་ཐབས་དུ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་ལ་རླུང་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་གང་ཞེ་ན་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཏེ།འདི་ལྟར་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་དང་།ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་རྣམས་གསང་བའི་སྣར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རིམ་གྱིས་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དང་པོའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བར་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ས་བོན་གྱི་ཐིག་ལེ་ལ་གསུང་གི་ས་བོན་དང་སྐུའི་ས་བོན་གྱི་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཐིམ་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཉིད་དུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་བཀག་ནས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་ནས་གཡས་དང་གཡོན་དང་གཉི་ག་དང་།དལ་བར་རྒྱུ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཐིག་ལེ་གཟུང་བ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྨིན་མའི་དབུས་དང་ལྟེ་བའི་དབུས་དག་ཏུ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་དང་པོ་ཡིན་ནོ།
果亦以種姓、功德、事業、物質分類成四種，略說即以八世法分類之詞義。
廣說將於彼處宣說。今當觀察：
此等次第各自方便幾何？當說：金剛唸誦次第之方便即氣之真如及咒之真如。
其中諸氣之真如即勝義自性，稱為氣之真如。
其為何？即芥子許微塵大小之明點形相。
如是生命等五氣及近行等五氣，由大樂力成為菩提心明點，對貪慾種性眾生，於密處以生命及努力次第向上下放射攝收而作穩固之修習，此即貪慾種性瑜伽士之明點瑜伽，為第一。
如是對嗔恚種性眾生，於心蓮中央意金剛種子明點，以語種子及身種子次第漸次融入，于彼處遮止一切氣輪，以放射攝收次第執持，此即嗔恚種性瑜伽士之明點瑜伽。
復如是依四輪次第放射紅等光明輪，以右、左、雙運、緩行差別，于鼻尖半座時間執持明點，此即愚癡種性瑜伽士之明點瑜伽。
如是于眉心中央及臍中央，亦當知寶生及不空成就瑜伽士。
彼等一切合為一即稱為氣之真如，此為金剛唸誦次第之第一方便。
།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ།ོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ངོ་།།འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྒྲ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ།གལ་ཏེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད།།འཁོར་བའི་བར་དུ་གསལ་མི་འགྱུར།།མ་ལུས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི།།མུན་པ་སྟུག་པོ་བཞིན་དུ་འགྱུར།།སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྙན་པའི་གཟུགས།།ཚིག་གི་རང་བཞིན་མེ་ལོང་ཐོབ།།དེ་དག་ཉེ་བར་མི་གནས་ཀྱང་།།རང་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་ལ་ལྟོས།།དེའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྒྲ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།སྒྲ་དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་ལྟེ་བའི་གནས་ན་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་འབྱུང་སྟེ།ནམ་མཁའི་རླུང་ལས་རབ་བྱུང་ལུས་ལས་ནི།།འབྱུང་ཞིང་ཁ་རུ་ཉེ་བར་ཕྱིན་པའི་སྒྲ།།གནས་གཞན་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ན།།ཡི་གེ་ཉིད་འགྱུར་གང་ཡིན་དེའི་སྒྲའོ།།དེ་ནི་མི་འགྱུར་ཚངས་པ་མཆོག་དང་གཙང་།།ཕུག་ན་གནས་པར་བྲམ་ཟེ་ཡང་དག་འདོད།།དེ་རབ་སྦྱོར་བས་ངེས་པ་ལེགས་པ་དང་།མངོན་པར་མཐོ་བས་སྐྱེས་བུས་སྦྱོར་བར་བྱེད།།ཅེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་རང་བཞིན་ཅན་འོད་གཡས་དང་གཡོན་ནས་རྒྱུ་བ་དང་།གནས་བརྒྱད་དུ་ཐུགས་ནས་དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་དབྱེ་བས་འབྱུང་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་།ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་བརྒྱད་དེ།།བྲང་དང་ལྐོག་མ་མགོ་བོ་དང་།།ལྕེ་ཡི་རྩ་བ་སོ་དང་ནི།།སྣ་དང་རྐན་དང་མཆུའི་གཉིས་སོ།།ཞེས་འབྱུང་ངོ་།།འདི་ལྟར་ཡང་གནས་བརྒྱད་ལས་བྱུང་བའི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོའི་རང་བཞིན་དང་།རིགས་ཀྱི་ཡུམ་བཞི་དང་།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་།ཡི་གེ་ཀྵ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།སྡེ་ཚན་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་དང་པོའི་ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཨ་དང་ཀ་དང་ཡ་དང་ཤ་དང་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཨ་དང་ཀ་དང་ཡའོ།།དེ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ཤེས་རབ་པོ།།ཡི་གེ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་མའི་མཐར་ཐུག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐབས་སོ།
所謂咒之真如是第二，即三字：嗡阿吽。
如是此三界一切若無聲音則離言說故，如盲如啞。
如說："
若聲光明不，顯現輪迴間，
無餘三有此，將如濃黑暗。
昔日王妙相，獲得語自鏡，
彼等雖不住，觀自無損壞。"
是故一切行為趣入之主因唯是聲。
彼聲即是四十九根本字自性之世尊母。
彼復于臍處由名為生命之氣激發而生，
如說："
從空氣起身中生，出生至口近行聲，
于諸處所分別時，成為文字即彼聲。
彼為不變最勝凈，婆羅門許住深處，
由彼瑜伽善決定，以勝上故士修習。"
如是根本字世尊母，具月日自性之光從右左執行，於八處從心以元音輔音差別而生。
如是亦說："
文字八處即，胸及喉頭部，
舌根及齒處，鼻腭與雙唇。"
如是從八處所生八組即是八識自性，及四種姓佛母、毗盧遮那等四佛自性，字克沙是不動佛自性。
彼八組亦為字阿等首八字所攝。
彼等若攝則為具四界自性之阿、卡、雅、沙四字所攝。
彼等復攝為三：阿、卡、雅。
其中字阿等組是女性自性即智慧，字卡等至字瑪之組是男性自性即方便。
།ཡ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ཧའི་མཐར་ཐུག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་ཏེ་གཉིས་པོ་འདུས་པའོ།།དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི།ནུ་མ་སྐྲར་ལྡན་བུད་མེད་ཡིན།ཁ་སྤུར་ལྡན་པ་སྐྱེས་བུར་བརྗོད།།དེ་དག་མེད་པ་གཉིས་པོའི་བར།།གང་ཡིན་པ་ནི་མ་ནིང་ངོ་།།ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་ནུ་མ་དང་སྐྲ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མོའི་རྟགས་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཁྲི་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྲ་བྲེགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ས་ཡང་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ།།བཅོས་པའི་སྐྲ་དང་ནུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཆ་བྱད་འཛིན་པའི་གར་མཁན་ཡང་མོ་ཉིད་དུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར།ཁ་སྤུ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རི་སྒོག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གཉིས་པོ་སྤངས་པ་མ་ནིང་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་མ་ནིང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་མི་འདོད་དེ།དེ་ནི་མོའི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཕྱོགས་འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བ་དང་བར་མ་དག་ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་ཞེས་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་ཆུང་བ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བའོ།།དེ་ལ་ཆེ་བ་ནི་སྟོབས་ཆེ་བའོ།།སྟོབས་འབྲིང་དང་ལྡན་པ་ནི་བར་མ་སྟེ།དེདག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟགས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན།དེའི་ཚེ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མའི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ལ་དེའི་སྟོབས་སྐྱེས་པ་ན་ཕ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྒུད་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་རྒས་པར་གྱུར་པའི་སྟོབས་ཟད་པ་ནི་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་བུད་མེད་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ།།སྟོབས་འབྲིང་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་པ་འམ་བུད་མེད་ཉིད་ཀྱང་མ་ནིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ལ།སྐད་སྦོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕོའི་རྟགས་ཡིན་ཞིང་དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་ནི་མ་ནིང་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྐྱེས་བུ་མཛེ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐད་ཕྲ་བར་འགྱུར་བས་དེ་དག་ཀྱང་བུད་མེད་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།
字雅等至字哈之組是中性自性，即二者和合。
此處當觀察：所謂女性、男性、中性是何？
對此有人說："
具乳發為女，具鬚髮稱男，
二者皆無者，即是為中性。"
此說不合理。
若具乳及發即為女性標誌，則座椅、花鬘等亦應成為女性，因彼等無此故。
因具剃髮眾故，地亦應成為女性，此不應理。
扮演女裝具假髮及乳之舞者亦應成為女性。
若具鬚髮即為男性，則山蔥等因與此相似亦應成為男性。
若舍二者即為中性，則應成為中性，然不應理，因彼是女性標誌故。
是故此說不善。
有人說小、大、中等為女、男、中性。
其中小即力小，大即力大，具中等力即為中等，彼等依次為三性之相。
此說亦非真實，若如是為相，則少女生時力增長時應成為男性，然不應理。
如是衰老男子力竭時應成為女性，然不欲成為女性。
具中等力之男性或女性亦應成為中性，故此相不合理。
有人說細聲等是女性標誌，粗聲等是男性標誌，舍二者即是中性標誌。
此說亦不應理，因麻風病人聲音變細，彼等亦應成為女性。
།དེ་བཞིན་དུ་བུད་མེད་གཞན་སྐད་སྦོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།སྐད་བར་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ནིང་ཉིད་ཡིན་ན།རྒྱུད་མངས་ལ་སོགས་པ་མ་ནིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།རྒྱུད་མངས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟགས་གསུམ་ཆར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དོ།།སྦྲུམ་མ་དང་བུ་བཙའ་བ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བུད་མེད་མོ་གཤམ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།ཁ་སྤུ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ།བོད་ཀྱི་རིགས་ཁ་ཅིག་ལ་ཁ་སྤུ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གནས་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཁ་སྤུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ།རྟགས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་སྟེ་རྟགས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆུ་ངོགས་དང་ཁང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་རྟགས་གསུམ་ཆར་ཉིད་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར།དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་འདིར་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་།ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་།དེ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཅན་དག་ནི་ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མོའི་རྟགས་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་སོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ནམ།སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདི་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕོ་དང་མོའི་རྟགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཞག་པའོ།།དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའི་བེམས་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་མ་ནིང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།དངོས་པོ་བེམས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མོ་དང་ཕོའི་སྒྲའི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།
如是其他粗聲女性亦應成為男性。
若具中等聲為中性，則琵琶等應成為中性，因琵琶等具三性故不應理。
說懷孕及生子是女性標誌亦不合理，因不孕女性則應成為男性。
說具鬚髮是男性標誌亦是錯誤，因藏族某些人無須發故，彼等應成為女性。
住處等住處瑜伽母因具鬚髮故應成為男性。
是故女性等性別標誌無有決定。
有人說標誌無差別，因標誌依世間故。
此說亦不合理，若承認依世間，則何故標誌各別決定？如河岸、房屋等詞具三性，為何不相混？是故此等相皆是錯誤。
是故此處當說自宗：能遍、所遍及二者自性即是男性、女性、中性自性。
如是俱生樂自性心續能遍法性體性遍及一切事物之智慧，假立為女性標誌。
彼俱生所遍法相或所遍士夫，應說為男性。
此以法相及法性言說于有情世間安立男女標誌差別。
舍彼二者之無情相器世間是中性體性。
諸無情事物之男女聲言說，是由無始時來習氣力所成分別識所作，非勝義。
།དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་དེ་གཉི་ག་སྤངས་པ་དག་ནི་མོ་དང་ཕོ་དང་མ་ནིང་དག་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དང་པོའི་ཡི་གེས་བསྡུས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་བཅུ་དྲུག་པའི་ངོ་བོ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡི་གེ་ཨའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསལ་བྱའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་དབྱངས་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་དེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།ཡ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་པས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཡོད་དེ་ཨ་དང་ཨུ་དང་མའོ།།དེ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆའོ།།ཡི་གེ་མ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆའོ།།དེ་གཉིས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་ཨུ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བྱས་ནས་ཨོཾ་དུ་འགྱུར་རོ།།ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་།ཁམས་གསུམ་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་དང་།རྩ་གསུམ་དང་།སྐུ་གསུམ་དང་།རྟགས་གསུམ་དང་།འཇིག་རྟེན་གསུམ་དང་།ཁམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།།འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་ཁམས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྔགས་དབྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱའིབདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་གསུམ་དུ་འདུས་པས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ།།དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ།སྔགས་བཏུ་བ་དང་།སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་།སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།
如是智慧、方便及舍二者即是女性、男性、中性。
是故具般若波羅蜜多自性之首字所攝十六元音組之體性，以女性自性攝於字阿中，因是能遍故。
輔音組是所遍及方便體性故為男性，因彼無元音不能誦故。
是故字吽是彼等攝持之體性。
字雅等組因是方便智慧和合所生故，彼等攝持是字嗡。
如是彼有二個半量：阿、烏、瑪。
其中字阿是智慧分，字瑪是方便分，二者相連之體性是字烏，是故加飾成為嗡。
彼三字即是身語意、三界、三如來、三脈、三身、三性、三世間、三界自性，應知是入、住、出之體性，如是即名咒之真如。
如是世尊大金剛持依諸種信解有情界之意樂、隨眠、界、習氣差別，宣說七萬二千咒差別，
彼等一切之根本即是具元音輔音自性之根本字，
彼復如前所說次第唯是三字自性，是故應說咒之真如唯是三字。
彼復攝為入等三氣，由因果假立門，入等亦說為咒之真如。
彼復有四：咒集、咒相、咒義、咒真如。
།དེ་ལ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་རླུང་།རླུང་གནས་རྣམས་སུ་ཐུག་པ་ལས་ཡི་གེ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་།།ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་།ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ངག་།ངག་རྣམས་ཀྱིས་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་བཏུ་བའོ།།སྦྲུལ་དང་མགོ་མེད་དང་བཏུས་པ་དང་།མཐའ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་སྟེ།སྔགས་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་འདི་རྣམས་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཡིན་ནོ།།གཞན་ཡང་སྙིང་པོ་དང་།ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་།སྙིང་པོ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་དང་།ས་བོན་དང་།ཕྲེང་བའི་སྔགས་དང་།རིག་སྔགས་དང་གཟུངས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བཟླས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ལས་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད།ཡི་གེ་ཨཱཿནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ།ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་སྭཱ་ཧཱ་དག་གི་དོན་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དག་ཡིན་ཏེ།གཞན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་།སྟོང་པ་ཉིད་དང་།ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་།ཆོས་ཉིད་དང་དབུ་མའི་ལམ་དང་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བའི་གནས་ལས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ།བུ་རམ་གྱི་ནི་མངར་དང་མེའི།།ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི།།སྟོང་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད།།ཅེས་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེ་མེད་ན་སྔགས་རྣམས་དང་།དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྩ་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་།དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་སྔགས་རྣམས་ནི།།རྩ་དག་གིས་ནི་དགུག་པའི་རྒྱུ།།བྱེད་པར་ཡང་ནི་མི་ནུས་པའི།།ཡི་གེ་གཟུགས་ཅན་མི་འདོད་དོ།།ཞེས་གསུངས་སོ།
其中一切咒由阿里和嘎里所生。
如是從具氣乘之識生分別，從彼生氣，從氣至氣處生諸字。
由諸字成詞，由諸詞成語，由諸語以大語等次第，以五明處等次第，以十二分教法差別，生八萬四千法蘊，此即咒集。
蛇形、無頭、摘取、無邊等之相，此等咒相由業差別而有。
複次心咒、近心咒、心咒勸請、種子、鬘咒、明咒、陀羅尼咒等，應知唯由持誦等差別而為咒相。
咒義者，世尊金剛持是總相。
字嗡是毗盧遮那，字阿是無量光，字吽是不動佛。
如是字娑婆訶之義是寶生、不空成就，餘者義之差別亦應如是了知。
咒之真如即是真如性、空性、實際、法性、中道、勝義，此即咒之真如。
如是一切從光明處生而復于彼處融入。
如說："如糖之甜性，及火之熱性，如是諸法之，空性為自性。
"是故遍知真如即名咒力，若無彼者，諸咒及由彼所生寂等，如草根般全無作用故。
如是亦說："是故諸咒者，如草根召因，亦不能作用，不許字形相。"
།དེ་སྐད་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང་།།ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི།།ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་།གང་གིས་དེ་ནི་མི་ཤེས་པའི།།དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ནི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདིས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་མེ་གང་ཞིག་བུད་ཤིང་ཤིན་ཏུ་སྐམ་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་བསྲེག་པ་དང་།འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་མཐོང་བ་ལྟར་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས་རྣམས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ།སྔགས་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེ་གང་ཞིག་བུད་ཤིང་ཤིན་ཏུ་སྐམ་པོ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་བྲལ་བའི་སྔགས་རྣམས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེ་ཞིག་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པར་དབྱངས་ཡིག་དང་པོ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་དཀར་པོས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཨོཾ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མགོ་བོ་ལ་བཀོད་དེ།དེའི་རྗེས་ལ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཨཱཿཐིག་ལེས་མཚན་པ་དེར་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།
如是他處亦說："大牟尼說法，八萬四千蘊，若人不知彼，一切成無義。"
如是通達真如而成就悉地，以此理趣，瑜伽師應取咒之真如。
此中譬喻：如火從極乾薪柴因生者，能作燒煮等事，如是從通達光明真如所生諸咒，能作息災等事，此是自性因，因諸咒息災等事唯依通達光明真如故。
如火非從極乾薪柴所生者不能燒等，如是離通達光明真如之諸咒不能作息災等事，此是相違喻。
此是金剛唸誦次第方便次第差別。
心清凈次第方便亦有二：咒次第及印次第。
其中咒次第者，首先於法界輪八輻輪轂處觀修第一元音字，從彼所生白色光輪遍照一切身極明顯后，彼變化為白色字嗡置於頭頂。
其後于蓮花月輪上安置具點字阿，攝彼所生光輪而納入。
爾時入識轉依，生如月光之現分智慧。
།དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ཏེ།དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་དང་པོའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་བཀོད་ནས།དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་དོག་དམར་པོས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱས་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྐོག་མའི་ཕྱོགས་སུ་ཡི་གེ་ཨཱཿརྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་བཀོད་དེ།དེ་ཡང་བཀུག་ནས་ཚེག་དྲག་དང་ལྡན་པ་དེར་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་འཁོར་ལོ་དང་།ས་བོན་དང་མཚན་མ་བོར་བ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དེ་ཉིད་དུ་སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་ལྡན་པ་བཀོད་ལ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་མཚམས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་མཚུངས་པ་བཀུག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཚེ་ཐིག་ལེ་དང་ས་བོན་སྤངས་པ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལྟ་བུ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་ཉེ་བར་འཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་འོད་ཟེར་ལོག་པ་ན་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་གསུམ་ཐོབ་ནས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའོ།
其後于彼法界輪日輪上觀脩金剛，其上安置以第一字二點莊嚴，從彼所生紅色光輪遍照一切身，
以彼于喉處放射字阿而安置，復攝彼入具頓點處，爾時染污意識轉依，生如日光極明顯之現分明智。
其後於法界輪處及種子相皆舍，如無戲論虛空，於心輪蓮花中央安置具雷聲，攝如際云光輪令融入彼處。
爾時舍點及種子，如無雲空際，生際分現，爾時阿賴耶識轉依，生近得現分智慧。
其後際分現光收時，生如無垢虛空之俱生喜自性現，爾時得三現後生光明真如，爾時修行者得成就，此即咒次第。
།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རང་གི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་ལྔ་དང་བསྲེས་ཤིང་ལེགས་པར་བསླབས་པ་ཐོབ་པ་དང་།བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཡང་དག་པར་བརླན་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བླངས་ཏེ།སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་གནས་སུ་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནང་གི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་པདྨར་གཞུག་པ་དང་བསྐྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱིསྔགས་དག་གིས་བྱ་སྟེ།ཧཱུ~ཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བྱས་ནས།སྲོག་ལ་སོགས་པ་དགག་པའམ།སྔགས་དགོད་པར་ཆར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ངེས་པར་བཟུང་ལ།འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་སྤངས་ཏེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རྣམ་གྲངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་།འོད་གསལ་བ་དང་།ཞི་བ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་གྱུར་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་ན།ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་དགའ་བ་དང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་དང་མཚུངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ།།གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་རྙེད་ན།དེའི་ཚེ་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་གོམས་པར་བྱའོ།།ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།སྨྲས་པ་རེ་ཞིག་དབང་གི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས།དེའི་འོག་ཏུ་མོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ལ་བཞག་སྟེ།དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།
印次第者，與自部及隨順五部和合而得善巧，以思維修習次第獲得殊勝智慧，以大悲潤心而取三昧耶印。
于無人處，具所欲本尊慢之瑜伽師，修習瑜伽、隨瑜伽、勝瑜伽、大瑜伽，如內次第以近修等方便，
以等至為先導而入蓮花及動搖，以寶生如來及不空成就二佛咒而作。
以吽啪等生起次第及加持后，止息等或安置咒，應作觀想。
以一切如來入為先導，于金剛尖端執持點，舍貪、離貪及中貪，住于俱生喜差別大樂、光明、寂靜、真如，由盡一切智慧及識，彼所生一百六十自性融入時，乃至瑜伽師以清凈喜及極明顯自性，體驗如唯無垢無邊虛空之法身自性俱生樂為止而住。
此即印次第。
若百中不得如是印，爾時從自心放射智慧印般若波羅蜜多自性世尊母而入等至，以彼次第修習心清凈。
若無印，瑜伽師豈非不能表示真如耶？答：首先於灌頂時體驗大樂，其後安置彼勝解於心，由修如彼印而體驗真如，應如是說。
།མཁས་པ་དག་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྲང་ན།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ།དོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་ནི།རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ན་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།བདག་གིས་མ་ག་དྷཱར་མཐོང་བའི་བ་ལང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བ་ལང་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་མ་ག་དྷཱ་ན་གནས་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྒྲ་དང་དོན་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་སྒྲ་འདས་པའི་དུས་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ།།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་ཚོགས་མངོན་སུམ་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་དང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པས་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ།།དོན་དང་འགལ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པར་ཟོས་པའམ་མཐོང་བའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རོ་དང་ནུས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨིན་པ་གཞན་ཡིན་ཞིང་འདི་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཟུགས་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོས་དཔྱད་པ་ན་ཞག་དྲུག་ཅུའི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་དང་།འབྲས་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ།ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས།།རྫས་ལ་ནུས་པ་ཐ་དད་སྣང་།།གཅིག་མཐོང་གཞན་ན་དེ་ཡོད་ཅེས།།ངེས་པར་བྱ་བར་རུང་མ་ཡིན།།ཞེས་བཤད་པའོ།
諸智者以自證現量所體驗者即是量故為真如，則智慧印及俱生真如是隨念先前所體驗，由念是勝義境故非是量耶？若許無境之境為量，則兔角等知及分別識亦應成量。
由了知此即是彼時無差別故，不應理非量。
若爾，了知為何？如我于摩揭陀所見牛，謂此即是彼牛，及謂摩揭陀所住稻穀即是此者，如是了知不應理，因聲義相違故。
如是，"彼"之名聲表過去時，"此"之名聚表現前事。
是故由過去時與現在時相違故，不應理差別及差別所依事，故不許說此即是彼。
與義相違者，如於摩揭陀等所食或所見稻穀等之味、功能及特殊成熟為異，此處所住者亦唯異。
雖稻穀等唯有相似色，然極細慧者觀察時，如六十日稻及香稻等差別，定當見彼等差別，如說："
由處等差別，事物力各異，
見一於他處，不應定有彼。"
།གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་འཛིན་པ་ཡིན་ན།ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་གཞན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས།དེ་བས་ན་དབང་གི་དུས་ན་ཐོབ་པའི་དཔེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དཔེར་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་དང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལས་བསྐལ་པ་ནས་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནས་སྔར་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དངོས་པོ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་མདུན་ན་གསལ་བར་འགྱུར་ན།བདེན་པ་རྣམས་ནི་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དང་ཡང་།།འདིར་ནི་གང་དང་གང་བསྒོམ་པ།།བསྒོམ་པའི་སྟོབས་དང་འབྲེལ་པ་ལས།།དེ་དང་དེ་ཉིད་མདུན་ན་སྣང་།།སྦལ་པ་རལ་པ་ལྡན་པ་དང་།།འོད་བཅས་ཐལ་བས་བསྐུས་པ་དང་།།ཚངས་སྐུད་དཀར་པོ་ལྡན་པ་དང་།།ཕྲག་པར་སྤྱི་བླུགས་བཞག་པ་བཞིན།།འདིར་མང་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།།འགའ་ཞིག་གིས་ནི་བསྒོམ་བྱས་ན།།ཁྱི་དང་རི་བོང་རྟ་དག་གི་།མགོ་ནས་རྭ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང་།འདོད་དང་མྱ་ངན་འཇིགས་དང་མྱོས།།གཉིད་དང་རྐུན་མས་བསླུས་གྱུར་པ།།མདུན་ན་ཀུན་དུ་གནས་པ་བཞིན།།བརྫུན་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞི་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉི་ག་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།
複次，于證者現前住之事物亦是剎那故，於一一剎那執取異異自性，何況由處時等隔絕之他者。
是故灌頂時所得喻唯是他，謂智慧印等至時之真如即是彼之決定非是，因非量故非真如，如是說。
雖然如此，于喻時所體驗真如由上師恩德及修習力所顯者，由修習串習，乃至千劫間住而不壞。
與智慧印等至僅是彼之助緣，非能生因，因彼乃先前所得故。
由修習串習而增長，如非實事物亦如現前明顯，何況實事。
如說："
諸童稚數數，於此所修何，由修習力故，彼彼現前顯。
如蛙具髮髻，涂灰具光明，具白婆羅繩，肩置水瓶等。
此中何須說，若有人修習，犬兔馬等頭，亦當見有角。"
如是他處亦說："貪憂及怖醉，睡眠盜所欺，如住於前際，虛妄亦得見。"
是故由修習串習，真如明顯相續而入，由具德差別相屬故非不堅固。
或由瑜伽現量第四量所體驗者，因從究竟生故，於三昧耶印及智慧印二者等至時亦極明顯顯現且無分別故無過。
།ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ།སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།འདི་ལྟར་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གི་ཚེ་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྐྱབས་མེད་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ།འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་གནས་པར་སྤྲོ་སྟེ།དེ་ལས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོས་པས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་བཀོད་དེ་སླར་བསྡུས་ནས།སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་རང་དང་གཞན་ལ་བལྟས་ལ།ཇི་སྲིད་དུ་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐབས་ཏེ་དང་པོའོ།།གཉིས་པས་ནི་སྔར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་ཚེག་དྲག་དང་ལྡན་པའི་དབྱངས་དང་པོ་བལྟའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་པདྨའི་གདན་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་དབྱངས་ཡིག་དང་པོ་བལྟ་སྟེ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་ཐབས་གཉིས་པའོ།
過分廣說已足。
已說心清凈次第方便差別。
加持次第方便有二：剎那相瑜伽及近得現等差別瑜伽。
如是，由心清凈次第所得唯勝義諦自性真如中安住之瑜伽師，當不能作他利時，由先前所發願力，
如夢以大悲緣無依有情界，從光明中剎那如虹之相，以相好莊嚴眷屬種種圍繞而住為壇城主而放射，
復從彼放射異異壇城輪，清凈三苦所苦有情界，安立於極樂等佛土中，復收攝已，觀自他如幻陽焰等十二幻喻。
乃至劫或千劫中無間作有情利益，住于無二法性中，如是為剎那相瑜伽方便，此為初者。
第二者，如前由心清凈次第證光明已，其後如前近得現智慧如際現。
其後如日光極明顯之現分明智慧，觀日輪中金剛上具頓點之第一母音。
其後觀月輪中蓮座上具隨入音之第一母音字。
其後由月及金剛等方便智慧和合，生起以四印印持之智慧身，此為第二方便。
།ཕྱོགས་འདི་ལ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རིམ་པ་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དང་།རྡོ་རྗེ་བཞི་པོས་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྤྲོས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་དུ་ཟིན་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་པས་སྤྲོས་པ་ཕལ་ཆེར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ།།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དང་།ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཆུ་དང་ཅོད་པན་དང་།རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་།མིང་དང་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་།ལུང་བསྟན་པ་དང་།དབུགས་དབྱུང་བ་དང་།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་།གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས།སློབ་མ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་གྱུར་པས།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལེགས་པར་བསླབས་ཤིང་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་ནས་ན་སོ་གཞོན་ཞིང་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ།སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་བླ་མ་ལ་ཡོན་དུ་ཕུལ་ནས།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྟོད་དེ།དེའི་འོག་ཏུ།ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ།
於此分中，觀如幻陽焰等十二幻喻為差別，否則如月及金剛等次第則成生起次第。
若爾，此二次第有何差別？當說：生起次第瑜伽師以初加行等三摩地次第及以四金剛生起天身，當以廣作成就。
圓滿瑜伽師雖修月等，然由如幻三摩地攝持故，廣分多分轉退，此為差別。
若復執著彼，爾時退失圓滿次第，成生起次第瑜伽師，此亦當於此中說明。
此為加持次第方便差別。
現證次第方便有二：印次第及三摩地次第。
印次第有二種：外現證次第及內現證次第。
三摩地次第亦有二種：修持全分三摩地次第及修隨壞三摩地次第。
其中印次第者，得水灌頂、寶冠灌頂、金剛灌頂、鈴灌頂、名灌頂、隨許灌頂、授記灌頂、安慰灌頂、不退轉灌頂、秘密灌頂已，
弟子合掌，善學善修隨順三昧耶印部類，年少具戒律三昧耶波羅蜜，于黃昏時獻供養于上師，
以"頂禮頂禮"等偈頌讚嘆，其後以"空虛于汝身中無"等偈頌作祈請。
།དེའི་རྗེས་ལ་བླ་མས་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་དེས་ཀྱང་དེ་བླངས་ལ་འདོད་ཆགས་དམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ།ལྡང་བར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་མན་ངག་བཞི་པ་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདུས་པའི་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ།།བྱེད་པ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་དབང་པོ་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་དགའ་བ་དང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དང་།མཚན་མོའི་ངོ་བོ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུས་པ་ལས་བསྐྱོད་པ་རྩོམ་པ་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་ནས་རང་རིག་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་བདེ་བ་ཉམསསུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་དང་།སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་།ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཡི་གེ་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲས་པདྨའི་སྦུབས་ཀྱི་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་རྒྱུན་དག་གིས་མཆོད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་དང་།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།མཚམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།
其後上師亦于彼生大悲，以咒印三摩地次第授予，彼亦受已，以勝貪三摩地等至樂而作體驗已當起。
其後金剛阿阇黎亦當于彼明示四口訣："士夫汝所應成就及能成就和合時，外作種種。
作業及擁抱等事業聚，由根擾亂等相樂受，是種種剎那自性，複次亦當知是喜及現分智慧，夜之體性，及慧自性。
其後汝于金剛蓮和合開始動作時，諸根分別盡已，唯由自證分意識所證樂受，是異熟剎那自性，及極喜自性，現分明智慧自性，方便體性，及中貪體性當知。
其後以字母'PHAT'聲于蓮蕊中以菩提心點滴流作供養者，是不悅意自性及壓迫剎那自性，複次亦當知是離喜及離貪自性，近得現智慧，及際之自性。"
།དེའི་འོག་ཏུ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་ནས།སྒོ་དགུ་འགགས་པར་གྱུར་པ་ན།སྲོག་ལ་སོགས་པ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་བག་ཆགས་ཕྲ་མོའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་།འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་ནུབ་པར་གྱུར་ནས།སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འབའ་ཞིག་ཙམ་བཟུང་བ་ལ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དང་།བླང་བར་བྱ་བ་དང་།འོད་གསལ་བ་དང་།འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་།དངོས་པོ་དང་།དངོས་པོ་མེད་པ་དང་།བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དང་།རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་།རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་དང་།སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་།སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་དང་།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དང་།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་།སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་།འགྲོབ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདི་ནི་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོ་སྨིག་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་ཚོགས་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུ་སྣ་ཚོགས་འབད་པ་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།།དུ་བ་ལས་མེ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་གཉིས་པ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་གསུམ་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།
其後諸根境識皆盡已，九門止息時，命等風輪成一，心及心所並微細習氣垢皆寂止處成一味事，貪及離貪中貪沒已，
由自證知法身自性無始無終法性真如，獲得離種種等剎那聚，唯持金剛頂菩提心點，具遍滿勝義菩提心真如遍知相之俱生樂受，當知是大樂、第四真如、所取、光明及成為果。
于彼士夫，無有有無、事無事、縛解、常斷、有相無相、空不空、輪涅、有寂、世俗勝義、因果、放收、去來等相差別，汝當了知此。
此為外現證次第。
其後于證真如前，汝當初見如陽焰相五色光聚如虹種種無勤，爾時汝當如是了知：如由煙知火，我定當現證真如。
其後第二見如月光輪者，當知是現分智慧自性。
其後第三如日光輪者，當知是現分明自性。
།དེའི་རྗེས་ལ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་ནས།སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དེ།འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ།།ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རེ་ཞིག་དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཡི་གེ་རཾ་འབར་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མེ་འཕྲོ་བས་མགོ་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྐང་པའི་བར་དུ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱས་ལ་སླར་ཡང་རྐང་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མགོ་བོའི་བར་རམ་སྙིང་ག་ལ་ཐུག་པ་བསྲེགས་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེའཛིན་ཏོ།།དང་པོར་བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཡོ་བ་དང་བརྟན་པ་མི་སྣང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གཉིས་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཀའི་དུས་སུ་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཆུ་ལ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་བྱུང་བ་དེའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།།རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་འཁོར་བའི་མེ་ལོང་ཆེན་པོ་ཏིལ་མར་དང་ཐལ་བས་ཕྱིས་པ་ལ།ཇི་ལྟར་དབུགས་ཀྱི་རླུང་ཐིམ་པ་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་དམིགས་པ་བཞིན་དུ།ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པར་འཇུག་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་སྟེ།འདི་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་སྔགས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་དག་ཡོད་དེ།དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བའི་སྔགས་བཞིན་ནོ།
其後如際現者，當證知是近得現自性。
其後諸現沒已，如無雲空，無分別極明喜自性現者，當知是一切空性自性光明。
此為內現證次第，此為印次第。
今當說三摩地次第：首先瑜伽師于臍輪住法界八輻輪轂中住字母RAM燃生光輪放火，從頭至足令無現，復從足至頭或至心燒已，入一切空性，此為持全分三摩地。
初從一切毛孔出光輪，令彼動靜不現，然後自身亦如是作，如是為隨壞三摩地，此為第二。
二種三摩地之喻：如秋時無濁水中現月影像，其相極明顯見，如是於三摩地中一切空性真如明顯。
如自性無垢輪迴大鏡以油灰擦拭，如息風融時不見異彼，如是于第二三摩地中真如無異而現入。
此為三摩地次第，此為現證次第方便差別。
為顯示由印及三摩地次第方便所應得真如義故，當說菩提心咒，如是咒有自性成就力，如除毒等咒。
།གལ་ཏེ་ཡང་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གྲུབ་པའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་མཐུས་སྐད་ཅིག་གིས་རང་དབང་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཤིང་ལས་བྱེད་པའི་མིས།།མི་འདོད་ཀྱང་ནི་ལྟུང་བ་ཉིད།།དེ་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུངས་པའི།།སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཐོབ།།ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཡོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྔགས་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན།དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ།སྔགས་ནི་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་ཀྱིབཟླས་པའམ་སྐུ་བསྐྱེད་པའམ།ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཙམ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་ན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་དེ།ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཐོབ་ནས་གང་།།སྤང་བྱ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཞེས་བྱ།།ཞེས་བཤད་དོ།།ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་མར་མེ་ཐོགས།།ལམ་མཐོང་ནས་ནི་འདོར་བ་ལྟར།།ཤེས་པས་ཤེས་བྱ་མཐོང་ནས་ནི།།དེ་བཞིན་ཤེས་པ་འདོར་བར་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་ཐབས་རྣམས་འདོར་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་འདོར་ན་དེའི་ཚེ་ལས་དང་པོ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།གོམས་པར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ།།དེས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ།རྒྱུའི་རིམ་པ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པའོ།
若未現前光明時，以世尊所說成就咒語之力，剎那間不由自主真如明顯，如偈云："
如木所作人，雖不欲亦墮，
如是世尊說，咒力得真如。"
等咒于生起次第有，豈非合理？
于圓滿次第何故持咒？不能如是說，因咒僅是方便故。
非修咒誦或生身或寂等業聚，如三昧耶印等至，唯隨唸咒語實為應理。
得真如時無咒印三摩地，如說："從方便所生，所得已，彼所斷即名方便。"
如說："
如有人持燈，見路已即舍，
智見所知已，如是當舍智。"
于生起次第不應舍諸方便，若舍則爾時成初業及未修習故，將得凡夫地。
是故過於太過，足矣。
此說現證次第方便差別。
雙運次第方便有二：因次第及果次第。
།དེ་ལ་རྒྱུའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དང་།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་།རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་།རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྣང་བ་དང་།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་དང་།བརྟགས་པ་དང་བརྟགསཔ་མ་ཡིན་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་གཉིས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ཅིང་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱ་བ་དང་།ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དང་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱེ་བ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནམ།བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་བདག་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།རང་རིག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ལ་ཐ་མི་དད་པར་མཐོང་སྟེ།དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་སྤྱོད་པ་འབྱུང་སྟེ།ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་མི།།དེ་ནི་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི།།རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་།།བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འབྱུང་།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།དེ་ནས་འདིར་འདི་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ།རིམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན།འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་།དབང་བསྐུར་བ་ལྔ་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་།ལམ་ལྔ་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ།
其中因次第者，即毗婆沙等執著外境者，及瑜伽行者，及諸菩薩，及入二次第瑜伽師之法無我人無我，有無，有相無相現識，世俗勝義現，及觀察非觀察天瑜伽現等，以無二差別成一味，無分別由瑜伽現量正證極明真如，此為因雙運次第。
得真如瑜伽師，由事功德物種差別分別自他相續所有事無差別遍知，此為果雙運次第。
無分別智慧位中，豈非有因果差別他？應說如我等假名施設者。
如是思維非能證知。
唯由自證所證智慧入彼等，見因果差別無異，因彼等無分別故。
由昔願力生有情利及行，如說："
如如意寶人，僅由親近故，
從墻等亦生，教示如所欲。"
此為雙運次第方便差別。
今於此當修：五次第清凈自性云何具足？
此當說：五蘊、五智、五大、五灌頂、五如來、五道、五識自性。
།དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུའོ་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་བསྐྱེད་པ་དང་གཟུགས་རགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རླུང་གི་རིམ་པ་ཕྲ་མོ་ཁོ་ན་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ།སེམས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ནར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ།ཕལ་ཆེར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ།།འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ།འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་འདི་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པར་ཐོབ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་སོ།།འདུ་བྱེད་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ།འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་སྤངས་པའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ཐོབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་རྣམས་དང་།ཡེ་ཤེས་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་།རང་བཞིན་རྣམས་འོད་གསལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི།སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པས་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མ་ལུས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
對於色蘊的清凈，是金剛唸誦次第，因為自身的十種輪以精血明點的形態而成，
爲了生起具有顏色與形狀本性的色相，以及爲了斷除對粗大色相的執著，應當唯一修習微細的氣的次第。
受蘊的清凈是心清凈次第，因為心唯一明顯地緣取樂等行相，大多具有彼等行相的緣故。
因此，彼之清凈是第二次第。
想蘊清凈的自性是具有加持自性，因為想是執取境相為標誌的本性，而此也是以十二幻喻次第獲得自他相續中存在的事物集聚之境。
行蘊是指善等諸法，由於它們是貪慾等的清凈，故其清凈是現證次第。
識蘊是一切事物的自性，其清凈的本質是雙運次第。
映象智慧的本質是金剛唸誦次第，當獲得離除進出等次第的中性唸誦時，瑜伽士將如同影像般見到法界智慧。
心清凈次第是平等性智慧的自性，因為在彼處，心與心所的本質、智慧與諸識、諸自性在光明中獲得平等性。
加持次第是妙觀察智慧的自性，因為在彼處能各別觀察有情世間和器世間如幻的緣故。
現證次第是成所作智慧的自性，因為入于真如時無需勤作即能圓滿成就一切有情利益。
།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་སའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།རང་བཞིན་རྣམས་འགགས་ནས་སེམས་ཆུའི་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་མེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མེས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ།།རླུང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།འོད་གསལ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།འདོད་ཆགས་བར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྩཝ་བཞིན་དུ་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ན་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུས་དེ་ནས་བརྩམས་དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད།།བྱ་བ་བྱས་ཤིང་ཚོགས་བསགས་དེ་ལས་ནི།།དེ་ཡི་དབྱིབས་དང་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ནི།།འདོད་བཞིན་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་སྐུ་བསམ་བྱ།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དང་དུས་ཕྱིས་བྱ་བ་མེད་པ་དང་མི་སློབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
雙運次第是極其清凈的法界智慧的本質，因為在其中唯現無垢且無邊如虛空般的智慧。
金剛唸誦次第是地的本質，因為能完全息滅粗分分別。
水的清凈是心清凈次第，因為智慧、識和自性止息后，心如水流般趣入。
加持次第是火清凈的自性，因為以如幻三昧之火焚燒所緣分別。
風的清凈是現證次第，因為從光明中如風吹草般帶走貪慾、離貪及中性貪等。
雙運次第是虛空清凈的本質，因為法界智慧是虛空的本質。
金剛唸誦次第是明灌頂的本質，因為通過轉依阿賴耶等諸識而清凈相續。
心清凈次第是不退轉灌頂的本質，因為獲得心清凈時不復退轉。
加持次第是密灌頂的本質，因為獲得智慧身。
如所說："
從此時起他無分別，已作所作積資糧，其形色相及手印，如意思維不思議身。"
現證次第是般若灌頂的本質，因為是以外內本性的般若次第獲得。
雙運次第是智慧灌頂的本質，因為它是果位、無後續所作及無學位。
金剛唸誦是毗盧遮那的本質，因為如前所說由此獲得映象智慧。
།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཐོབ་པས་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་འོད་གསལ་བར་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་དཔྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་དག་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རེ་རེ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་གོང་ན་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ།
心清凈次第是寶生佛的本質，因為獲得此者能圓滿成就虛空藏三昧的一切意願，或因我慢根本的智慧、識和自性聚集融入光明。
加持次第是無量光佛的本質，因為以如幻三昧正確觀察一切事物。
現證次第是不動佛的本質，因為與第四真如和法界無別。
雙運次第是不空成就佛的本質，因為能成辦一切有情界的成熟解脫等無餘事業。
金剛唸誦次第是加行道的本質，因為在觀察咒義時，見到世間和出世間道自性的三十七菩提分法如是轉變。
心清凈次第是見道的本質，因為在光明等智慧的每一智中，直至隨知為止，見到十五剎那。
加持次第是修道的本質，因為在一剎那中現證如幻三昧自性。
現證次第是殊勝道的本質，因為是無間道和解脫道的自性。
雙運次第是無學道的本質，因為是決定慧的自性，其上無所作為且無所學習。
五識的本質是這樣的：有情世間和器世間自性的色等是義識，其清凈本質是金剛唸誦次第，因為能遣除粗分分別。
།བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ།དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཕགས་པ་བྱམས་པས།དོན་དང་སེམས་ཅན་བདག་རྣམས་རིག་།སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི།།རབ་ཏུ་སྐྱེ་བོ་དེ་དོན་མེད།།དེ་མེད་པས་ན་དེ་ཡང་མེད།།དེ་བཞིན་དུ།གཅིག་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས།།གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན།།ཉེ་བར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་སྤྱོད་དང་།།དེ་ཡི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པའོ།།དེ་ལ་གཏིམུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ།སྔགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་གྱིས་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
屬於自他相續的諸根是有情，其清凈本質是心清凈次第，因為窮盡一切根本性的自性聚。
染污意是我識，其清凈本質是加持次第，因為以如幻三昧遮止我見等。
眼等諸識是了別識，其清凈本質是現證次第，因為它能遮止諸轉識。
阿賴耶識是緣識，其清凈本質是雙運本質，因為能摧毀一切具有習氣和煩惱的種子。
如聖彌勒所說："了知義及有情我，顯現諸識而生起，彼無義故彼亦無。"
同樣："一是緣之識，二是受用者，受用及遍受，彼入心所生。"
如是愚癡、嗔恨、我慢、貪慾、嫉妒的清凈是五次第。
其中愚癡的清凈是金剛唸誦，因為能清凈執著咒語者的愚癡。
嗔恨的清凈是心清凈次第，因為是攝集一切。
我慢清凈次第是加持次第，因為清凈凡夫我慢后，是執持殊勝智慧身我慢的本質。
貪慾的清凈是現證次第，因為以離貪和中性貪的次第清凈是其本質。
雙運次第是嫉妒清凈的本質，因為能完全摧毀一切雜染和清凈的習氣。
།དེ་བཞིན་དུ་ངག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ།ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གཏི་མུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ།།ཞེ་སྡང་གིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ།།ང་རྒྱལ་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ།།འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།ཕྲག་དོག་གིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།
如是語的清凈是金剛唸誦次第，因為三字是一切語自性的因。
心清凈次第是心的本質，因為能遮止一切心與心所的習氣。
加持次第是身清凈的本質，因為以智慧身遮止一切凡夫蘊等。
這是世俗諦清凈的本質，現證次第是勝義諦清凈的本質，因為是其自性。
雙運次第是二者清凈的本質，因為使世俗與勝義無二。
如是也應詳細解說隨煩惱清凈的本質。
如是，凡是愚癡所攝的隨煩惱，那些是金剛唸誦。
凡是嗔恨所攝的，那些是心清凈次第。
凡是我慢所攝的，那些是加持次第。
凡是貪慾所攝的，那些是現證次第。
凡是嫉妒所攝的，那些是雙運次第。
།དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་རིམ་པ་ལྔ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་མང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདིར་དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པར་བྱེད་པ་ན།ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་སྦྱངས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཐོབ་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབས་ནས།གང་གི་ཚེ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ཚེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་བྱེད་དེ།དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང་།།རྣམ་རྟོག་བྱེ་བྲག་འགའ་ཡང་མེད།།མེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ།།རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་བྱེ་བྲག་མེད།།འདི་ནི་ཙནྡན་ལས་བྱུང་ཡང་།།རེག་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་།།ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད།།འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་ནི།།སེམས་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད།།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གདོན་ཆེན་གྱིས།།འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ནས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་མེད་པ་དང་།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་མངོན་པར་འགྱུར་བ་དང་།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་པ་དང་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་།རང་གི་ལྟ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་འདི་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྐད་ཅིག་གིས་སམ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་བརྒྱ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས།ཉེས་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དག་པར་བྱེད་དོ།
此處應當觀察：有些對數量產生邪解者問："
為何這些唯是五次第，不多不少？"
為此當說：此處首先生起次第的瑜伽士以百種分類作身遠離時，清凈凡夫身語后獲得殊勝天尊相，成辦自他利益。
當認為"由於這也是有分別，應當斷除"時，修習圓滿次第三昧。
如所說："
無論善或不善，分別無有差別，如火能焚燒時，依處無差別。
雖從旃檀生，觸之亦能燒，微細分別念，一切皆應斷。
了知迷亂性，即能轉其心，大魔分別念，令墮輪迴海。
"然後首先以金剛唸誦次第清凈種種語言。
其後以心清凈次第清凈八識攝集自性的三智慧和諸自性本質的心。
然後，由於無有他利、前世願力現前、具大悲者不應住如是自性、是唯勝義諦自性、及自見將衰損，為除此等過失及為利眾生，以剎那或得近光明等次第，持取具一切相最勝智慧身眷屬圍繞。
然後由於將生起對彼執著，為斷此過，再次入光明而清凈世俗諦。
།དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཐོབ་ནས་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་ཕ་རོལ་ན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཞན་མེད་དེ་དེ་ནི་གྲངས་ལྷག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཉུང་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་གྲངས་ཉུང་བ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་དང་།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད།འདི་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ནི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ཅིང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཐོབ་ཅེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་སྣང་བ་གསུམ་མཐོང་ནས་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་།འོནཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་པས་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་ནི་མན་ངག་བཞི་པས་མངོན་དུ་བྱས་ནས།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བཅུ་གཉིས་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ན་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་གྱིས་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་དུས་ཕྱིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ།།འོ་ན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མཚུངས་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལ།སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱའོ།།འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་དེ་རྣམས་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ།དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།
然後獲得混合世俗諦與勝義諦相、無始無終法身自性、無住涅槃本質、剎那攝受眾生的金剛身，住於一劫或千劫，這是雙運三昧次第。
彼上無有其他次第可作，這是遣除數量過多。
也非太少，因為僅以此等瑜伽士即能獲得悉地，這是遣除數量太少。
然後此處應當觀察：心清凈次第與現證次第有何差別？
如是，心清凈次第得光明，現證次第也得彼，對此當說：
心清凈次第雖見三種光明后得光明，然僅是得智慧自在，故瑜伽士住于第十地。
現證次第則以第四口訣現前，以金剛喻三昧獲得第十二遍光地即佛地。
或者，以誓句手印次第獲得譬喻俱生光明的特徵是心清凈次第。
其後從上師口訣現前從譬喻所生真如的特徵是現證次第，故確有差別。
那麼加持次第與雙運次第有何差別？因為智慧身相同且利生事業相同。
對此當說：加持次第依十二種幻等譬喻，作一切手印、壇城、咒語等。
如是，只要不依彼等，則如生起次第瑜伽士般有分別。
།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འམ་དེ་སྤང་བ་ཡང་རུང་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་དང་།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དེ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཚན་མ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སློབ་པའི་ས་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།བདག་གི་གཟུགས་ཞེས་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།།གཞན་དག་གི་གཟུགས་ཞེས་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།།གཟུགས་སྐྱེའོ་འགག་གོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།།གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་སྤྱོད་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ།།གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མེད་རྒྱུར་ཡང་མེད་འབྲས་བུར་ཡང་མེད་ལས་སུ་ཡང་མེད།ལྡན་པར་ཡང་མེད་འཇུག་པར་ཡང་མེད་ཅེས་སྤྱོད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་སྤྱོད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།འོ་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྤང་བའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།
住于雙運次第的瑜伽士，無論是幻等相或斷除彼等，將世俗與勝義融為一味而任運趣入，乃至輪迴盡際利益有情，這是差別。
如是，只要有分別相，即是學地；斷除一切分別相后，現證無分別界。
如《入無分別陀羅尼》所說："如是住于無分別界的菩薩摩訶薩，當'色'現前時，應如是觀察：若行'我的色'，即是行於分別。
若行'他人的色'，即是行於分別。
若行'色生、滅、雜染'，即是行於分別。
若行'無色'，即是行於分別。
若行'色無自性、無因、無果、無業、無相應、無趣入'，即是行於分別。
"乃至"若行'一切相智'，即是行於分別"為止，斷除一切分別相后，菩薩趣入無分別界。
這就是雙運次第三昧。
那麼，由於第四真如無差別，除此之外不見其他，現證與雙運次第有何差別？對此當說：住于現證次第的瑜伽士獲得斷除世俗諦的唯一勝義諦，然而專注于彼不能作利生事業。
།དེ་བས་ན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཀུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་སྟོན་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གིས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སྤྲོས་ནས།གངྒཱའི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ་ལྡང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དེ་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ།འོན་ཏེ་མི་ལྡང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་པས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རིམ་པ་བཞི་པ་གཅིག་ཏུ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བདག་ཅག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མཐོང་གི་།དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་ཉམས་པ་ནི་མེད་དེ།རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་གནས་པ་ནི་བཞི་སྟེ།སྟོན་པའི་གནས་པ་དང་།སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པ་དང་།ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པའོ།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པའོ།།གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྟོན་པའི་གནས་པའོ།།ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པའོ།
因此，為成辦而從彼起定，視眾生如夢，如如意寶、妙瓶般不由自主地圓滿一切眾生意樂，從佛土至佛土而行，示現神變，放射種種以具一切相最勝如來身加持的宮殿莊嚴的壇城輪，令等同恒河沙數世界成就如來自性。
因此，此雙運次第具種種善巧方便，是一切次第之果，故確有明顯差別。
獲得真如的瑜伽士起定時，豈不應說為果？
若不起定，則二次第義同，無差別，彼等有何差異？
對此當說：雖然第四次第確實相同，然而瑜伽士所謂起定，是住于真如中作利生事業，非如聲聞菩提般退失真如。
我等由於有分別，見瑜伽士行事，然彼不退失真如，因為恒時等持。
如是住有四種：說法住、威儀住、三昧住、內正安住。
諸佛身業是威儀住，語業是說法住，意業是三昧住。
།ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞེངས་པ་དང་བཞུགས་པ་དང་གཟིམས་པ་དང་འཆག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ།།སྔོན་བཟུང་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་།སྨོན་ལམ་དག་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྫ་མཁན་གྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འབད་པ་མེད་པར་འཇུག་སྟེ།རྫ་མཁན་གྱི་ལག་པའི་བྱ་བ་བཤོལ་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔར་འདུས་བྱས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་ཉིད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཛད་དེ།ཇི་སྐད་དུ།ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་བྱེད་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བུའི་བུད་ཤིང་དག་ནི་བསྲེགས་གྱུར་ཅིག་།བདག་གཞན་བྱེ་བྲག་ཡུལ་རྣམས་དྲུངས་ཕྱུང་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་མིན།།ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་བློ་བཟང་སྒྱུ་མའི་མི་ནི་རིག་སྔགས་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དང་།།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམདབང་གིས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ལས་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད།།ཅེས་བཤད་པའོ།།དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།རིམ་པ་ལྔ་པ་བསྒོམ་པ་འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་སམ།འོན་ཏེ་གཅིག་གི་ཡིན།འདི་ལྟར་རིམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་པས་དོན་བྱས་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔ་ཡིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ།།འོན་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རིམ་པ་གཅིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཞན་གྱི་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ངག་དང་སེམས་དང་ལུས་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་པར་བྱེད་པའམ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།
為趣近天等的意業是內正安住，因此佛世尊於一切起、坐、臥、行等威儀中唯是等持，如是獲得雙運次第的瑜伽士亦復如是，故無相違。
由先前所攝受的大悲與願力，為利眾生而作教化、成熟等事業，如陶輪無功用而轉。
如陶師雖停止手作，獲得瓶等相，然由先前造作力而輪仍旋轉。
如是，雖已滅盡煩惱障、所知障等而獲得真如，然由往昔願力，如幻化人般作種種佛事。
如說："能生一切過失薩迦耶見薪當燒盡，拔除自他差別境者彼無過失生，無過善慧如幻人以明咒喻悲，由昔願力如輪相而驅使諸業。
"然後此處應當觀察：修此五次第是就五瑜伽士而言，還是一人？如是，由於每一次第皆說光明果，已成辦義利，故確有五瑜伽士的必要。
若是一人，則以一次第獲得真如，其他次第有何必要？對此當說：此是唯就一瑜伽士而言。
如是，清凈語、心、身、世俗、勝義，或金剛唸誦等五次第階段時極為圓滿，非於一者。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ།རིམ་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་དུ་ན་ལྕགས་ཀྱི་དབྱིག་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའམ་གཞན་ཡང་རུང་གཅིག་པུ་ལ་རིམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར།འོན་ཏེ་རང་གི་རིགས་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་རིག་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ནི།དེའི་ཚེ་རིམ་པ་མ་ཡིན་ལ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྐུའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་ཁོ་ན་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོའི་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལ་ནི་ལེའུ་སོ་སོ་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཅིག་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཙནྡན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་ཤིང་དེའི་དབྱེ་བས་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་ཏེ།རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་རིམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི།མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་རྫོགས་ནས་ད་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྩོམ་པའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར།བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དམ།།བྱ་བ་ཅུང་ཟད་འགའ་ཞིག་ལ།།རྗོད་བྱེད་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་དག་།དམུས་ལོང་ལྐུགས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བྱ་རོག་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས།།སྐྱེསབུའི་དོན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་པ།།ཡོངས་བརྟགས་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་།དེ་ལས་གཞན་པ་དབང་བྱས་མིན།།ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ།
因此，"次第"之名具有意義，因為以後后次第獲得殊勝地位。
否則，如鐵杵般，無論是金剛唸誦次第或其他，單一如何成為次第？若說就自類而言說其分類，則彼時非次第而是分類，如前所說："金剛唸誦以身唸誦等分類有十一種，其他亦復如是"等。
因此，唯一瑜伽士漸次修習，現前獲得大金剛持果位，如根本續第十八品所說修習者是一人。
彼中無各品修習者，因為唯就一人而言。
由於有情界種性各異，如栴檀等差別的補特伽羅分類是合理的，以彼分類而說的分類是合理的，然而次第所得真如的分類是不合理的。
又所說每一次第皆說光明真如者，是為顯示真如差別之義，現證唯是雙運次第，故無過失。
彼竟，今當說造論等，如說："一切諸論典，或少許事業，若無能詮說，世間如盲啞。
"無所詮論典如烏鴉聲等無義，又說："相屬及隨順，成辦士夫利，遍觀所制語，此外非所制。"
།འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཚིག་དག་ནི་སེའུ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།།གང་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་བསྙད་པ་ལས།།ཉན་པ་པོ་ནི་འཇུག་པར་འགྲུབ།།དེ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།།ཐོག་མར་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱ།།ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བྱ་རོག་གི་སོ་བརྟག་པ་དང་འདྲ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ།བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དམ།།ལས་ནི་ཅུང་ཟད་འགའ་ཞིག་གི་།ཇི་སྲིད་དགོས་པ་མ་བརྗོད་པ།།དེ་སྲིད་སུ་ཞིག་ལེན་པར་འགྱུར།།ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ།།གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་དགོས་པའི་དགོས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདི་ལྟར་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་དང་།དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའོ།།དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ།མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ་།།དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་དྲན་པ་དྲན་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ལས་ཐ་སྙད་དེ་ལས་དོན་ཐོབ་པ་ན་བསྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དངོས་སུ་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཚད་མའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང་།བསམ་པ་དང་།བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་རང་གི་དོན་བྱས་ཏེ།འཇུག་པར་བྱེད་པ་སྣང་བའི་དགོས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་གཞན་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཐོབ་བོ།།མེ་དང་ཕྲད་པ་ན་གྲང་བ་སེལ་བ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་རང་གི་དོན་ཁོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རང་གི་དོན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ།།རང་གི་དོན་ནི་ཡན་ལག་ཙམ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསྐལ་པར་ཡང་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱང་བར་བྱེད་དེ།གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རུ།།དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིས།།སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཡོངས་སུ་སྨིན་བགྱིད་ཀྱང་།།འོན་ཀྱང་སྐྱོ་བ་དག་ནི་མེད་པར་ཤོག་།ཅེས་གང་གསུངས་པའོ།
無關聯語句如"十猴"等語無義，又說："應說其關聯，由說關聯故，聽者得趣入，是故諸論典，首當說關聯。
"如是，無目的論典如觀察烏鴉牙般不應取受，又說："
一切諸論典，或少許事業，乃至未說義，誰人肯受持？"為成辦他利，必須說明目的之目的。
如是，量有二種：趣入顯現與作用顯現。
其中趣入顯現是無分別，即眼等根顯現青等。
從彼後生決定智，從彼生憶念，從憶念生希求，從彼生言說，從彼獲得義時，燒煮等事物的自性直接成為有義，此是作用顯現量。
如是，以聞思修次第觀察論典，成辦自利，獲得趣入顯現之目的。
然後攝受他人，故獲得作用顯現之目的之目的。
若問：如遇火除寒，作用顯現何不唯是自利？
答：此不應理，因為彼等主要成辦他利。
菩薩不許自利為主。
自利僅是支分，故菩薩為一眾生亦于劫中受地獄苦，如說："
縱使無量劫，當受地獄苦，
僅熟一有情，亦愿無厭倦。"
།རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་ནི་རྗོད་པ་དང་།བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དམ།།ཚིག་དང་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ།།ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའིམཚན་ཉིད་དམ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་།ལྷ་མོ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་།ལྷ་དང་།ལྷ་མ་ཡིན་དང་།མིའོ།།དེ་ལ་རླབས་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉ་མི་འགུལ་བའི་མཚོ་ལྟར་མི་གཡོ་བའི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་གིས་བསྐུལ་བར་གྱུར་པ་དེས་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་རང་བདག་ཉིད་འཇའ་ཚོན་བཞིན་སྤྲོས་སོ།།དེ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཆོས་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས།དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ཏེ།མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲེལ་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ལྷ་མོ་བཞི་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིང་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་མོའི་འབྲེལ་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འབྲེལ་པའོ།།བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་འབྲེལ་པའོ།།ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲང་སྲོང་གི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་པའོ།།གསལ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་མིའི་འོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་ཤིང་།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ།
此《五次第論》是能詮。
所詮是金剛唸誦等修習次第。
關聯是能詮所詮相，或詞義相，或方便所生相，或因果事相。
此關聯有六種：如來、天女、菩薩、天、非天、人。
其中，如無波大海般離一切分別垢染的世尊大金剛持，如不動之魚池般入于不動光明真如金剛三摩地，由昔願力與大悲所驅使，從光明中剎那如彩虹般顯現自身。
然後為凈化貪嗔癡種性諸有情，顯現與彼法相應法性的五如來，彼等中央以壇城主尊形相而住，為攝受未來有情而說真如，此是如來關聯。
其後，唯為攝受貪慾種性有情而顯現四天女，於法界問等中所說真如，此是天女關聯。
其後顯現諸菩薩，所說真如是菩薩關聯。
帝釋問等所說是天關聯。
以天、龍、仙為主所說是天非天關聯。
對勝光等說法是人關聯。
如是，有說：世尊說與諸如來，彼等復說與諸天女等，是傳承。
།འདིར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཞུ་བ་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ།དེ་ལས་བཏུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་དོན་དག་ལས་དངོས་སུ་འབྲེལ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་ཟིན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་།བེམས་པོ་བེམས་མིན་རྟེན་སྒོ་ནས།།འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད།།སྒྲ་དང་དོན་འབྲེལ་བེམས་པོ་སྟེ།།ཉན་དང་འཆད་པ་དེ་ལས་གཞན།།བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་འོང་བ་ལས།།དེ་བཞིན་གཤེགས་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས།།གཉིས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་པར།།བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ།།དགོས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་ཉིད་དང་།བསམ་པ་ཉིད་དང་།བསྒོམ་པ་ཉིད་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བདག་ཉིད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་པའོ།།དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་དེ་རྣམས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སམ།འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ།དེས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་།དགོས་པ་དང་གཉིས་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་དེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རེ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།སྒྲ་མེད་ན་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་འབྲེལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱའོ།།སྒྲའི་དགོས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།འདི་ལྟར་ཚིག་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཡིན།ངེས་པ་མེད་པ་ལ་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འཇུག་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།བདེན་ཏེ་རེ་ཞིག་ཚིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེའོ།།ཐེ་ཚོམ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ།དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་།དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་།དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་མོ།
此處是如來關聯，因吉祥密集續的請問者是諸如來，從彼所攝論亦是彼性，雖于聲義無直接關聯，然有分別識所作，諸智者已觀察一切。
如是此中亦云："
依止有色無色門，關聯許有二種別，聲義關聯是有色，聞說二者是餘者，
由傳承次第生故，如來等類差別分，第二分為六種類，具慧諸人如是說。"
此是總攝偈頌。
目的是獲得、思維、修習五次第，以金剛唸誦等次第使自身成為吉祥大金剛持相。
目的之目的是以教示彼等次第或放光瑜伽令一切有情界成為大金剛持事業，此說明能詮等五種。
有說論典開首唯說所詮與目的二者。
如是，能詮非另說，因無聲則無論典。
所詮亦唯說具關聯隨順方便者。
聲之目的唯是顯示所詮，否則非彼。
目的之目的如前。
聲義關聯雖未說，當知由義可解。
若問：如何能知？如是，由語是量，如何決定關聯等？于不決定前行心趣入亦不應理，因成太過。
答：誠然，首先於語生疑。
疑亦三種：義疑、非義疑、義非義疑。
།དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་ས་འོག་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རྐོ་བ་ལྟ་བུའོ།།དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ཆུ་ཀླུང་དྲག་པོ་ལ་ལག་པས་རྒལ་བའོ།།དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་རོ་ལངས་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ།།དེ་ལ་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ།།དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ།།དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ལ་འཇུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ལ་དུས་ཕྱིས་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ།།ད་ནི་གང་ཟག་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ལ་དབང་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དུ་ཞེ་ན།ལྔ་སྟེ།ལྔ་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་།ཙནྡན་ལྟ་བུ་དང་།པདྨ་ལྟ་བུ་དང་།ཨུཏྤལ་ལྟ་བུ་དང་།པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ།།དེ་ལ་རྨོངས་པའི་རིགས་ཅན་ནི།།ཙནྡན་ལྟ་བུའོ།།དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ཨུཏྤལ་ལྟ་བུའོ།།དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའོ།།དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་པདྨ་ལྟ་བུའོ།།དབང་པོ་རྣོན་པའི་ཡང་རྣོན་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ།།དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བཞི་ནི་ཚོགས་ཀྱི་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ཞིང་།གཅིག་ནི་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་ནིཉན་པ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ།འདི་ལྟ་སྟེ།མི་ཤེས་པ་དང་།ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་།ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་།ངེས་པའི་བློ་ཅན་དག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།མི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།རྡོ་བ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་དང་།ཤེས་པར་འདོད་པའོ།།དེ་ལ་རྡོ་བ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་ནི་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་སྟེ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་པར་འདོད་པའི་མི་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ཉན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྨོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ།།ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའོ།།དེ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།
其中義疑如掘地下寶藏。
非義疑如以手渡急流。
義非義疑如修成起尸。
其中於義生疑是趣入支分。
于非義生疑是退轉支分。
于義非義生疑亦是退轉支分，故於疑不應趣入，后時趣入時修成解脫道而現證真如，故全無過失。
今當觀察補特伽羅。
問：此論所攝補特伽羅有幾種？
答：有五。何為五？
當說：如寶者、如栴檀者、如蓮花者、如青蓮者、如白蓮者。
其中癡種性如栴檀。
鈍根如青蓮。
中根如白蓮。
利根如蓮花。
最利根如寶。故四種補特伽羅是眾說法器，一種是對弟子說法器。
有說聽者有四種：不知、疑惑、邪解、決定解者。
不知有二：如石心者與欲知者。
其中如石心者不求義利，不欲信受，故應捨棄。
欲知之不知者是聽聞他人教示者，此唯應攝受。
其愚癡事由論典次第而退。
疑惑有二：求義與不求義。
其中不求義疑惑自性者以任何方便亦不能攝受，故唯應捨棄。
།དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉེ་བར་དགོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་སྟེ།ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱའོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།མི་ཤེས་པ་དང་།ཤེས་པར་འདོད་པ་དང་།ཤེས་པའོ།།དེ་ལ་མི་ཤེས་པའི་བློའི་བྱེ་བྲག་མ་སྐྱེས་པའི་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ།རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་བ་ལྟ་བུ་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པས་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ལས་ལ་ཆགས་པའི་མི་ཤེས་པའི།།བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་བསྐྱེད་བྱ་མིན།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།ཤེས་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའོ།།དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གལ་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་བྱེད་ན།དེ་ལྟ་ན་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ཐེ་ཚོམ་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་ལ་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན།གང་ཞིག་རིགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁས་ལེན་པ་སྟེ།འོན་ཀྱང་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་བརྩད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་།འདི་ལྟར་དེའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་མྱུར་དུ་བསལ་བར་ནུས་སོ།།གལ་ཏེ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིནན་དེ་ནི་གསུམ་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བགྲང་ངོ་།།རེ་ཞིག་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དང་།ཞི་བ་པ་དང་།གྲངས་ཅན་པ་དང་།རིགས་པ་པ་དང་།བྱེ་བྲག་པ་དང་།མཆོད་འོས་པ་དང་།དཔྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།གང་ལ་མངོན་སུམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཚད་མ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་མི་འདོད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་སེམས་པ་ཐར་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རང་གི་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན་འདི་སྐད་དུ།རུས་པ་ཐལ་བ་བཞིན་སོང་ནས།།སླར་འཚོ་བ་ནི་ག་ལ་འགྱུར།།ཞེས་ཟེར་རོ།
求義之疑惑以安立量為前行而遣除疑惑，當安立於具正量論典。
邪解者是顛倒見者，彼亦三種：不知、欲知、已知。
其中不知之心差別未生是愚癡，不欲信受理教者如石無別，故應捨棄，如說："于業貪著不知者，不應生起心差別。"
欲知有二：疑惑與求真實義。
其中疑惑若不信受，則應捨棄，如說："疑惑自性當損壞。"
求真實義亦二種：不具量者與具量者。
其中何為不具量？謂不觀察理而僅由他教示而許真實義者。
然于諸有論者中最勝者非諍論處，如是其疑能速斷除。
若具量者，則數為第三知者。
首先，彼是順世外道、寂靜論者、數論師、正理師、勝論師、應供論者、察察論者等任一。
其中順世外道以具量故唯說無，除現量外無餘量者成為破斥處。
如是不許比量等量，認為無後世，隨順解脫背離之自定，如是說道："骨成灰塵已，何能復還生？"
།དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བའི་རྒོལ་བ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་མཁས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནོད་པ་བརྗོད་ཟིན་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཚིག་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད་ཅན་དེ་ནི་ཆུ་གཙང་མ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་བླངས་ནས་ནང་པར་གདོང་བཀྲུ་བ་དང་།ཟས་ཟ་བའི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་ལག་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ།།ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་དྲི་མའི་འདམ་གྱིས་ཉེས་པ་ཉེ་བར་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན།གདོང་དང་ལག་པའི་དྲི་མ་མཆིལ་མས་བྱུགས་པ་དང་སྐྲ་ལ་ཕྱིས་པས་བསལ་བར་མི་ནུས་སམ།གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་ཞེ་ན།སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོས་སྨད་པར་གྱུར་པ་མི་འདོད་པའི་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྨོད་པ་ཁྱོད་ལས་ངེས་པར་དད་པར་བྱ་བ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད།དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་སྤྱོད་དོ་ཞེ་ན།འཇིག་རྟེན་ནི་བསྟན་བཅོས་པ་དང་བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ཅིང་།བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁོ་ནར་སྣང་སྟེ།སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་གང་ནས་སོང་དེ་ལམ།།ཞེས་གང་སྨྲ་བའོ།།དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབད་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།གདོང་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན།དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་འདུ་བ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་།སེམས་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན།འོ་ན་འདི་ནི་བཞད་གད་དུ་མི་བྱ་སྟེ།ཁྱོད་ནི་ཁོ་བོའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་ཁས་ལེན་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བཞིན་ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།
對如是說的論敵，雖其他極為精進的智者已以執著說害，然仍當如說次第以某些門而略說幾句。
如是行持咒、續、論典者，取極清凈無垢水而晨朝洗面，食前食后洗手等儀軌。
若說為除垢泥過失而作，以唾涂面手之垢，以擦頭髮不能除耶？若說正是如此，則成一切人嘲笑因，非理所作，大士所呵，不欲行持所轉，除你這可訶者外誰更當信？若說我為隨順世間而行清凈，世間有二：論典者與非論典者。
其中論典者趣入論典，非論典者唯隨行，如說："大士所往即是道。"
若說為生意樂而如是勤作，有何關聯？
如何于面手足等善作能生意樂？若說外事為因之聚于身根等近住及心增長差別是因，則此不應嘲笑，你將依止我宗派。
若說若許意則成過失，我等除大種外無意，則大種是無情故，如瓶毯互為所感、能感、無感。
།འོན་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་མིང་གཞན་གྱིས་ཡིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་དག་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ།ཤི་བའི་ལུས་ལ་ནི་ཚོགས་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རླུང་དང་མེ་དག་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་དབང་པོས་འདིའོ་སྙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་རུང་ངོ་།།དེ་ནི་རང་རིག་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ།།དངོས་པོ་གཅིག་ནི་ཚད་མ་ཐ་དད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་དུ་འདིའོ་ཞེས་སྣང་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ནི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་ངའོ་སྙམ་དུ་སྣང་བ་ནི་རང་རིག་པའོ།།དངོས་པོ་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ།འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་ན་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་པར་དངོས་པོ་བརྟན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ།།འདི་ལ་ནི་གང་གིས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་འཁྲུལ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།སྔོན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དག་འབྲུ་ངེས་པ་དང་ཕབས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཆང་ལ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ།ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ནུས་པ་དེ་ཐ་དད་དམ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད།ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་གལ་ཏེ་འདུ་བའོ་ཞེ་ན།མི་རུང་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་འདིའོ་ཞེས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ།།ཆང་གི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་ཡང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཆང་གི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ།
若說身體自性諸大種有感受，則以異名許意矣。
若說我不許除身大種外的覺知，然彼等是覺知自性，死身因聚不全故無風火而非如是，則如身中色等，心不應為根所領受為"此"。
亦不能說是自證所取。
一事不應為異量所知，因一切顯為"此"故，瓶非以某分自證，與彼相違顯為"我"者是自證。
若說實性與剎那性雖是其性，汝豈不許為異量境耶？此亦應爾。
答：此非真實，彼等是現量一境性。
由見異異相似生之錯亂，于諸事思為常時，未了別異而說事常者，唯是由比量信解而已。
此中全無令無異境成異解之錯亂。
昔諸順世外道說如定量穀麥、酵母等為因之酒，由時變生醉力，如是精血等事和合諸大種生心力者，當如是說：彼等力是異耶非異？
若異，彼等有何"彼"之關聯？若說是和合，不應理，如是彼亦應成所緣為"此"，如前已說。
酒力之喻亦不相順，所謂酒力因不頓時可得故唯是假立。
།གང་གི་ཆང་གི་རྫས་མ་མྱངས་པར་མཐོང་བ་ཙམ་དེའི་ཚེ་ནི་མྱོས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཆང་གི་རྫས་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ།།དེ་མ་ཞུ་ན་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་མྱོས་པའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་སེམས་མི་དམིགས་ཤིང་སེམས་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་དེ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་དམིགས་པར་ཡང་འདོད་དོ།།གང་དག་གང་ཁོ་ན་ལས་ལུས་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ལུས་དང་སེམས་དག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལས་མ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།ལུས་འཇིག་པ་ན་དེ་ཡང་འཇིག་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ།འཁར་གཞོང་འཇིག་པ་ན་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་འཇིག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་འཇིག་པ་ན་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་དངོས་པོར་ཡང་མི་རུང་ངོ་།།སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དག་རང་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་གཅིག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ལུས་འཇིག་པ་ན་དེ་འཇིག་པར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་དབང་གིས་བྱས་པའི་མཐུ་ལས་སྲོག་དང་ལུས་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་འབྱུང་ངོ་།།འཇིག་པའི་ཚེ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་དེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་འདོར་བར་བྱེད་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མ་མཐོང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཤིང་།དེས་ཟིན་པས་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་ལས་ལུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་དམིགས་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་དག་འདི་ནི་གསོན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་པས་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་ཡོད་དོ།
未嘗酒物僅見時不能領受醉力。
當領受時，酒物已於身內融化故不可得。
若未融化，則不能于身內生醉力。
如是彼等宗中，見身大種時不見心，見心時不見彼，然亦許彼等可得。
若謂由彼生身，亦由彼生心，因緣相同故，住于所依能依事之身心，許非從後世來者，彼等亦唯許異類識。
身壞時彼亦壞不應理，如碗壞時未見棗果壞故，所依壞時能依非如是，有身無身亦不應為所依能依事。
稻芽麥芽自性異者，因亦不應為一。
若說世間見身壞時彼亦壞，不然，由執取事力所作威力而生命身動搖。
死時，當舍彼等所取時，
由不見其因相之身等作用，世間知為死亡，
由彼執持命動搖，
由動搖故身亦如是可得，世間安立此為活命，故有除大種外具覺知自性之六識聚。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན།ཅིའི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་འདོར་བར་བྱེད་ཅེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་སྲིད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱས་ཤིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ཉེས་པར་བྱས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞནཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་མཐུས་བདེ་འགྲོ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལྟོས་པ་མེད་ཅིང་ངང་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཅན་དབང་པོའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲི་ཟ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་སྲིད་པ་བར་མའི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ནས་སྐྱེ་གནས་གཞན་དག་ཏུ་འཁྱམ་པ་འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་བཅས་སེམས།།འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་དབེན་པ།།རྒྱལ་བ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཡིས།།མདོར་ན་ཐར་པ་ཡིན་པར་གསུངས།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྲ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་འགྲོ་ཞིང་ལུས་སྔ་མ་སྔ་མ་བོར་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་སྲོག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ།།ངེས་པར་མཐོང་བས་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ།།ལུས་དང་ལུས་སུ་འཛག་པས་གང་ཟག་སྟེ་ལུང་དག་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་དག་གིས་གསུངས་སོ།
若爾，為何捨命等？答：由無始時有之輪迴集諦為因之受用習氣所轉，貪嗔等煩惱及隨煩惱所轉，善作惡作等類，
由法非法力于善趣地獄等處得生，樂苦相之果貪染，無所待而自性相續不斷，本性未沒，具一切細色根聚，名為"食香"之中有意，從生處至他生處漂泊，此即輪迴。
如說："貪等染污心，是為輪迴性，離彼勝者說，略謂即解脫。
"是故以細微自體行，舍前前身而相續不斷行之自性，當說即是識。
由執持身及執持命故為動。
由決定見故為畜。
由身身漏故為補特伽羅，如是等由諸教所說。
།འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་གཞན་ཉིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྟགས་མཐོང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀྲེས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་སྣང་བའི་ཟས་མི་འདོད་ཅིང་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་མྱང་བར་མི་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་གཞན་མང་པོས་གོམས་པར་བྱས་པའི་མའི་ནུ་མའི་རོ་མྱང་བ་ཙམ་གྱིས་བཀྲེས་པས་ལྟོ་ཞུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཡུན་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངུ་བར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་མིག་གཡའ་བར་གྱུར་པ་ལུས་ལ་གནོད་པའི་འཇིགས་པས་རང་གི་ལག་པའི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྲུག་པར་གསལ་བར་མཐོང་བ་དང་ལ་བ་འཇམ་པོ་བཏིང་བའི་ཁྲི་ལ་ལུས་བཞག་པ་ན་བདེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྤུན་རྣམས་ཀྱི་ཕ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བྱད་པ་ཉིད་དེ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ན་གཞུང་མངས་པར་འགྱུར་བས་རེ་ཞིག་ཆོག་གོ།།དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པས་ཚད་མ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་སུན་བཏོན་པ་ཡིན་ནོ།།ཞི་བ་བདག་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་འདོད་པ་དང་།ཤེས་པ་དང་།བྱ་བའི་ནུས་པ་གསུམ་གསལ་བར་བྱས་པའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྤྲོ་ཞིང་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།ཚད་མའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོ་གཞན་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།གངྒཱའི་རྒྱུན་གྱི་ཆུའི་རྒྱུན་བཞིན་ནོ།
如是見有轉生他世之相。
如是，初生嬰兒不欲一切人遮饑之顯現食，亦不嘗味足之酥蜜水等，僅嘗由多生串習之母乳味，即離飢餓腹癟心亂長時相續啼哭。
又見彼目癢時，因身害怖以手背揉擦分明，及置身於鋪軟毯之座時見有樂慢。
如是諸兄弟雖同一父，然由宿業習氣力，善不善相為趣種種因，不能誹謗。
若更說之文將太多，暫止於此。
如是由成立後世，具量而破除順世外道。
寂天如是說：一切智、一切作、勝自在欲求，及明顯智、作三力之勝自在，具勝自在覺性之自在，以欲力等展收諸趣。
彼量處雖是常故，雖不見彼所化諸事為常，然作者常性不壞，如恒河流水相續。
།དུག་གི་ཤིང་གི་ས་བོན་དང་།མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་ནས་ཡང་གཞན་དང་གཞན་དག་འབྱུང་ཞིང་དུག་གི་ས་བོན་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ངོ་།།སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་བྱུང་ནས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེ་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རེ་ཞིག་དབང་ཕྱུག་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་རྟག་པ་ཡིན་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ།བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གལ་ཏེ་མི་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་ན་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད།དེའི་ཚེ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ།ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་ནུས་པ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ལྟོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན།འོ་ན་སྔར་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ནི་མ་ཡིན།བྱེད་པའི་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན།འོ་ན་ནི་ནུས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ།གལ་ཏེ་ནུས་པ་དེ་དེའི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་དེའི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན།དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔར་གྱི་ཉེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནུས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དབང་ཕྱུག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ན་རྒྱུ་འགགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི།དེའི་ཚེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དག་ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ།
毒樹之種子、芽、莖、葉、花、果等，一再生起異異，而毒種不見為異。
若說：凡彼彼果性事，生異異自性而壞，由遍常一自性因故，如芽等，此是自性因。
此當說：首先，自在為作者及常性不應理。
如是作時剎那必有差別，彼差別即是無常性。
如是若不作剎那是作者，爾時何不生？因爾時無力故。
作時則生，因具力故。
是故依力而生者是無常，具力不待他故，如虛空。
若說力不異故無所待，則何不先唯生？若許依作力而生，則唯力是能生，自在何為？
若說彼力是彼所有，彼所有是何關聯？若是彼體性，則如前過。
若從彼生，力是果故，應成自在無常，因見果生時因滅故。
若為除此過而依和合關係，爾時無異顯故，力與自在誰是作者無定。
།གལ་ཏེ་སྣལ་མ་དང་རས་ཡུག་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་སྟེ་སྣལ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པར་རས་ཡུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་འགེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སོ་ཞེ་ན།འོ་ན་སྣལ་མ་རྣམས་གང་ལ་གནས་པ་ཡིན་གལ་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་པས་སྣལ་མ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་ཀྱི་རས་ཡུག་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།རས་ཡུག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སྣལ་མ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཞན་ཡིན་ཞིང་།དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།བྱེད་པ་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་བྱས་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུད་པར་བྱེད།གལ་ཏེ་དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་རང་དབང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་སྨོན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རང་དབང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྨོན་པ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ།།ཡང་ན་རང་དབང་ཅན་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན།ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་དབྱེ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ།།འདིས་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ།འདིར་ཅི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་ཡིན་པར་བརྗེད་པར་འདོད་དམ།འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་ཡིན།གལ་ཏེ་དུས་གསུམ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བྱེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ལསསྐྱེས་བུ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ།།ཅི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་ཡིན་ན་ཅི་སྟེ་སེམས་ཙམ་མམ་རང་བཞིན་ཡིན།གལ་ཏེ་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་རྩིས་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།
若說如經線與布匹顯現，此唯是假立，除經線外布匹少許亦不可得。
若說因作覆蓋等作用故可得，則經線住於何處？
若說因住于彼體性故不可得，則如是由理唯許某經線，非布匹。
所謂布匹之名言，是特殊狀態經線之他果，唯是異事故無和合關係。
是故作者與常性相違。
縱是作者，作已何故收攝？若說此是自在之自在性，此豈非說為狂者之非自在性耶？狂者作土等性瓶等，即彼剎那令壞。
或縱是自在，何故不一時生滅？因非頓時生滅故，彼由剎那差別定是無常。
此亦遮遣彼一切智性，如是由知一切故名一切智，此中為許一切聲是過去等三時耶？抑是一切世間心行？
若是三時，爾時由知牛王、增長所作星宿論，凡夫亦成一切智。
若是心行，為唯是心抑是自性？
若唯是心，爾時我等亦由算等知他心。
།དེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་སོ་ཞེ་ན།བཤད་ཟིན་པའི་རྣམ་པས་དབང་ཕྱུག་མེད་པའི་ཕྱིར།མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ།།གྲངས་ཅན་ནི་འབིགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་བྲག་ཕུག་གི་ནང་དུ་གནས་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པའི་དབང་ཁོ་ནས་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་ཐ་དད་པར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཞགས་པའི་བཅིང་བ་ཞི་ཞིང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་གྲགས་པ་ཉིད་འབིགས་བྱེད་ན་གནས་པ་ལ་སོགས་པགྲངས་མེད་པ་ཡོད་དེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་འབའ་ཞིག་ཁས་བླངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་ཡོད་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་འདོད་པ་མེད་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས།དེའི་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཙོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བེམས་པོ་ནི་རང་ཉིད་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་བེའུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འོ་མ་ཤེས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་འཛག་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེར་ཡང་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་བ་ཁོ་ན་དེ་འཛག་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དུ་ན་བ་འདོད་པ་མེད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རང་གི་བེའུ་ལ་ཡང་མི་སྟེར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།རིགས་པ་པོ་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་སུན་དབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་སྟོང་པ་ན་བུམ་པ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མིདམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཅི་སྟེ་དེ་སྐད་དུ་ཁྱེད་ཕུང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན།དེའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྟེ།མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཁྱེད་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།
彼不知心之自性。
若說因是自在故知，由已說相無自在故，無者不應是自性，如兔角。
如是過大，暫止。
數論者住于毗伽等山洞中，唯由住特殊禁行力，修習自性與士夫差別，由力息三德繩縛而得成就，如是住毗伽等無數。
彼等非唯許自在，亦說有多我。
彼等當如是破：如是士夫無作無慾非能發動，為成彼受用，勝性真實無情，自入于果不應理。
若說如為生犢，見乳無知自流，如是所說亦唯不成。
彼中亦唯有知之牛能令流。
否則，見某無慾牛于自犢亦不與，故唯識能令一切趣入，因彼即如是自性故。
是故無士夫。
理論者、勝論者亦依說我常，彼等不破。
我者非有，因不可得，如空處無瓶，此是自性不可得。
若說汝許蘊者即是我，彼蘊生死無常，因具三相故，我亦同彼故應成無常，然汝亦不許。
我有蘊等亦不應理，因常無常不應有所依能依事故。
།དེ་རྣམས་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ།སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་གང་གི་ཚེ་བདག་བརྟེན་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ནི་བདག་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་རེས་འགའ་བདག་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།ཕུང་པོ་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ།ཕུང་པོ་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ནི་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁྱེད་ཤིན་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་བུད་ཤིང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་ནས་སོལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་མེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ནའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཟད་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐྲ་འབལ་བ་དང་།རས་དཀར་པོ་གྱོན་པ་དང་།ནམ་མཁའི་གོས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྷའི་ཁྱད་པར་དང་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་ཐར་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་ཕ་རོལ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དུས་གསུམ་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཞོ་ཡང་ཡིན་ཞིང་རྔ་མོ་ཡང་ཡིན་ལ་རྔ་མོ་ཡང་ཞོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན།དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཡིན།གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་མི་འཐད་ལ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ།གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གསེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་ཀྱང་གསེར་ནི་ཉམས་པ་མེད་ལ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤངས་ནས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།
說彼等有我亦不應理，如前。
所依能依事唯是因果事，是故第一分時我為能依，因是因故成無常。
第二分時我是果故應成無常。
因亦必非有果故，有時亦成無我。
除蘊亦不可得，除蘊亦如兔角。
若說彼如火與薪不異，則如汝極無常所許，薪失自體成炭性者說為火。
我成蘊自性亦同彼，如前所說過故，我非有。
如是遮者以拔髮、著白衣、虛空衣等禁行，及天差別、顯示彼論、解脫、世間、後世唯是許，然彼等說諸事三時，如是亦是酪亦是騾，騾亦成酪等。
彼等當如是破：若諸事差別，彼等云何一？
若是一則不應差別，差別亦是一亦是相違。
是故說差別亦是一者，依互相違故，所許補特伽羅等如前應成無常。
若說金等成耳環等事，金無壞唯是轉變，如是一切事是轉變非壞。
當說：所謂轉變，是舍自體成他事，即彼是無常。
།སྔར་གྱི་གསེར་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟད་པ་དང་ཁ་དོག་ཉིད་ལསོགས་པ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རིགས་བྱེད་ཀྱི་མཐར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་དང་བྱ་བ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེ་ལ་ཤེས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རིགས་བྱེད་ཀྱི་ཆ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་སྤོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་གསུམ་དང་།ཆོས་གོས་གསུམ་དང་།དབྱུ་གུ་གསུམ་ཐོགས་པ་དང་།ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐམས་ཅད་དཀའ་ཐུབ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་།བྱ་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མེ་ལ་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་དང་སྐྲ་འབྲེག་པ་དང་།དབྱུ་གུ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པར་བྱེད་པས་བཞད་གད་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་སུན་དབྱུང་བ་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདིར་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྒོལ་བ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཐར་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཉེས་པའི་འདམ་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་མི་གཙང་བ་ཡིན་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས།རྣལ་འབྱོར་མཁས་པའི་གྲངས་ཅན་གྱིས།།རྨོངས་པས་ཕྱོགས་ནི་གང་བཟུང་དང་།།རིག་བྱེད་ཤེས་པས་གྲུབ་པ་རྣམས།།རིག་བྱེད་ཕྱོགས་ནི་འདོད་པ་དང་།།གང་དག་དུས་ལྔ་དགའ་བ་དང་།།དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།མེ་ལ་ཚད་མར་བྱེད་པ་དང་།།དྲི་མེད་རལ་པ་འཆང་བ་དང་།།ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་སྨྲ་བ་དང་།།གཞན་ཡང་ཐར་པར་སྨྲ་བ་དང་།།དེ་ཀུན་འོག་ཏུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ།།རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་དེ་སྟེང་གནས།།ཞེས་གང་བཤད་པ་དང་།ཞི་བ་དྲི་མེད་དོན་ལྔར་སྨྲ།།བྱེད་སྨྲ་ཁྱབ་འཇུག་བྲམ་ཟེ་དང་།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་མཆོད་འོས་པ།།མི་རྣམས་སྤྱོད་པ་ཅན་གང་ཡིན།།དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་ཆེན་ནི།།མཆོག་ཏུ་སྤྱད་ན་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ།
說"即是先前之金"亦不應理，因彼是異故。
具慧智者由了知壞、色等故，是故說差別亦是一之分不應理。
吠陀末論者由智及作二者隨一為主分二。
其中以智為主持吠陀分者，彼等以舍業果為先，持三點、三法衣、三杖，從一處往他處等一切禁行許為苦行。
以作為主，以贊火等供養作祭祀者，及持剃髮、持杖等禁行者應成笑柄。
彼等解脫之破如前所說，此不廣述。
如是當破彼一切諍論者。
此一切解脫因與種種見過失泥混雜故不凈。
如世尊《大集經》中說："
瑜伽善巧數論者，愚癡所執諸方分，吠陀智者諸成就，許吠陀分諸論者，
及樂五時諸論者，大自在天瑜伽師，以火為量諸論者，無垢持發諸論者，
說大仙人諸論者，及余解脫諸論者，彼等皆說趣下方，佛說住于上方者。
"又說："
寂靜無垢說五義，作論毗紐婆羅門，
世間順世應供者，諸人行者隨何等，
彼等金剛大乘中，若行最勝成畜生。"
།དེ་ཕྱིར་ངས་ནི་འབད་པ་ཡིས།།དེ་རྣམས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་སྤངས།།འབྲེལ་པས་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་ཏེ།།དངོས་གྲུབ་ཉམས་པས་ཐར་སྣོད་མིན།།བཅུ་དང་བཅོ་བརྒྱད་བདག་ཉིད་ཀྱིས།།གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབང་བྱེད་པའི།།འཇིགས་བྱེད་དབང་དང་ལྡན་པ་ནི།།དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་བཤད་པ་གང་།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མ་གཏོགས་པར།།དེ་ཀུན་ཕྱུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་བཤད་དེ།དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།རང་གི་སྡེ་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་བློ་ཅན་ཡིན་ལ།།དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཞིག་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདག་ནི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་བྱེད་པ་བྱས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན་རང་གི་དོན་ཙམ་ལ་གནས་པས་གཞན་གྱི་དོན་སྤངས་ནས།འདི་སྐད་དུ།སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ།།རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མི་མགུ་བའི།།མི་ཤེས་བདག་འདྲ་སྨོས་ཅི་དགོས།།དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་པ་བཏང་།།བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིགས་པའམ།།རིགས་པ་མིན་ལ་བརྟག་བྱ་སྟེ།།ཕ་རོལ་པོ་ཡི་ཉེས་པ་དང་།།བྱས་དང་མ་བྱས་དག་ལས་མིན།།ཞེས་སྨྲ་ཞིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དེ་ནི་གསང་སྔགས་བཤད་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་ཏེ།གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང་།།མི་གང་རྟོག་ལ་དགའ་བ་དང་།།རྒན་པོ་ཉིད་འགྱུར་གང་ཡིན་པ།།དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ།།ཞེས་གང་བཤད་པ་དང་།ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་གཏོགས་པར་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་མི་དམིགས་ཏེ།འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ནང་ན་གནས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པས་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཅིང་།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང་བསྒོམས་པས་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤངས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་ན།དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་དག་གིས་བརྟགས་པའི་ཐར་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ།
"是故我以勤，舍彼等相系，系壞誓言故，壞悉地非解脫器。
以十八自性，主宰成就邊，具怖畏自在，說為六十四。
除金剛乘外，當知彼皆畜。"
是故金剛乘教唯是無過失，如是而住。
自部有論者是定解智者，彼復聲聞、瑜伽行、菩薩、密咒行者四種。
其中聲聞者，唯由通達補特伽羅無我，念我作已辦已作，唯住自利，舍他利而說："
眾生種種欲，諸佛亦不悅，何況如我愚，是故舍世思。
唯應由自身，觀察理非理，非由他過失，及作與未作。"
如是說而執著外境見者，非密咒所說器，如說："
若實比丘及，何人樂分別，
及成老者時，不應示真實。"
又說于聲聞中住七日成根本墮。
瑜伽行者亦除識外不見此諸雜，無始輪迴中住內習氣過失故，唯是顯現所取能取自性有義體性，彼由遍察修三自性，通達唯心，由舍外境故思是法身。
彼亦不應理，因唯所取能取事不應理故，唯識成就故。
是故彼等所計解脫非極清凈。

班匝咕汝

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔྱོད་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་བསྒོམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་ཏེ།འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་བདག་ཅག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་མེད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།ཐབས་ཐ་དད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ།དགའ་བ་ཟད་པ་མེད་དང་གསལ།།བརྟགས་མིན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཏེ།།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རོས་ཁྱབ་པ།།ཆོས་དབྱིངས་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན།།དོན་གཅིག་ཡིན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་།།ཐབས་མངདཀའ་སྤྱོད་མ་ཡིན་དང་།།དབང་པོ་རྣོན་པོས་དབང་བྱས་ཕྱིར།།སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཁྱད་པར་འཕགས།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཐབས་ལ་སོགས་པ་མ་ཚང་བས་དུས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དག་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་པའི་སྐུ་དྲིན་གྱི་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བསྐུལ་བ་དེའི་ཚེ།གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་དག་།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར།།རང་གི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ།།ཐེག་ཆེན་ལ་ནི་སྨོད་པའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རབ་བསྟན་པའི།།རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་དང་།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་ཐོས་ཀྱང་།།དེ་ཡི་སྣོད་མིན་གྱུར་པ་སྟེ།།རང་གི་ལམ་གྱི་ཐེག་ཆེན་ནོར།།མ་ལུས་བསྲེགས་པ་དེ་རྣམས་ནི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་དབུས་ན།།སྐྱེས་བུ་ཕོངས་པ་བཞིན་དུ་གནས།།སྲིད་ལ་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཅན་རྣམས།།ཚེ་ཟད་པ་ལས་དགའ་འགྱུར་ཞིང་།།མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འདུ་ཤེས་ཅན།།བྱང་ཆུབ་འདི་དག་ཐོབ་པ་ཡིན།།དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད།།འོན་ཀྱང་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རུ།།དེ་དག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།།དེ་རྣམས་ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་གནས།།ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་མི་ཤེས་པ།།སྤངས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས།།བསོད་ནམས་ཀྱི་ནི་ཚོགས་བསགས་ཏེ།།དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པར་འགྱུར།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།
諸菩薩由無所取能取故，離一多故，觀察諸事自性時，由修空性等四解脫門，思空性真實性是法身相之佛性。
此是應理。
何以故？如是彼等於我金剛乘者無倒計真實性，真實性唯是一。
方便差別及時差別是差別，如說："
無盡喜及明，非遍計種相，大悲味遍滿，法界體性果。
雖是一義故，無迷眾方便，非苦行利根，故咒論殊勝。"
是故波羅蜜瑜伽者雖得真實性，然彼等由方便等不圓滿故，極長時得菩提。
當彼三者一切由佛世尊放光輪顯身恩德方便差別勸請時，成密咒教法器，如說："
聲聞及緣覺，由無大悲故，勤于自利益，誹謗于大乘。
善說大乘教，佛德不可量，聞菩薩威力，然非彼等器。
自道大乘財，燒盡無餘者，彼等菩薩中，如貧人而住。
有怖輪迴心，壽盡則歡喜，得涅槃想者，得此菩提已。

彼無涅槃得，然於三有中，彼等不復生，住無漏界中。
非煩惱無明，斷故佛勸請，積集福德資，彼亦成世導。"
།དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའོ།།འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ།།སྔར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པས་སུན་དབྱུང་བར་མི་བྱ་ཞིང་འོན་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ།རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གནས་པ་ཡི།།ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་ཡང་རུང་།།དེ་དག་ཀྱང་འདིར་སྨད་མི་བྱ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན།།ཞེས་བཤད་པའོ།།རེ་ཞིག་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་པོ་དེ་དག་ལྟ་ཞོག་གི་།ཤིན་ཏུ་དྲག་པོའི་ལས་ཅན་གྱི་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས།རིགས་ངན་སྨྱིག་མ་མཁན་ལ་སོགས།།གསོད་དོན་དོན་གཉེར་སེམས་པ་རྣམས།།ཐེག་ཆེན་བླ་ན་མེད་པ་ཡི།།ཐེག་མཆོག་འདི་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།སེམས་ཅན་མཚམས་མེད་ལ་སོགས་པའི།།སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡང་།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ།།ཐེག་པ་མཆོག་ནི་འདི་ལ་འགྲུབ།།ཅེས་བྱ་བ་ལསོགས་པ་གང་བཤད་པའོ།།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ནི་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་།སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ལྔའོ།།དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཆོད་རྟེན་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་དང་།བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཁྲུས་ལན་གསུམ་བྱེད་པ་དང་།གོས་ལན་གསུམ་བརྗེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་དབང་གིས་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་དང་བར་མའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།།སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་གཏི་མུག་ཆུང་ངུའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཆུང་བ་ཞིག་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།
如是由入大手印次第彼等現證佛性，此是略說。
此是極略說，前所安立一切亦不應為金剛乘者所破，然應攝受，如說："
住相分別中，隨何對方諍，於此亦勿誹，是金剛薩埵化。"
且置彼等由教理成可信對方諍論者，若極暴業旃陀羅等入金剛乘亦當得菩提，如根本續說："
劣種竹匠等，求殺害心者，無上大乘中，此勝乘當成。
造無間等罪，諸大罪眾生，金剛乘大海，此勝乘當成。"
密咒行者有事瑜伽者、行瑜伽者、瑜伽續瑜伽者、勝瑜伽續瑜伽者、瑜伽母續瑜伽者五種。
其中事續瑜伽者由繞塔、唸誦、護摩、三沐浴、三換衣等事力故，是大中愚癡種性。
行瑜伽者由欲得悉地、三摩地、神變等力故，是小愚癡種性。
瑜伽續瑜伽者由印壇三摩地為主故，是小中貪等種性。
勝瑜伽續瑜伽者是大貪瞋種性。
།རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་དེ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་གསུངས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ས་བོན་ཙམ་ལས་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་ཡིན་ནོ།།བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགསཔའི་རིམ་པ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མང་དུ་ཡོད་དེ།ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་འོད་ཟེར་གསལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ།།ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རིམ་པས་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་རིམ་པས་སམ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སམ།པདྨའི་ནང་དུ་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སམ།དེ་མྱང་བའི་སྒོ་ནས་སམ།ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒོ་ནས་སམ།རླུང་གི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟེང་དུ་འདྲེན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སམ།བསྙེན་པ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ།།ཡན་ལག་དྲུག་པའིརྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་།དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།ཐིག་ལེ་སྤྲོ་བ་དང་།ཐིག་ལེ་གཟུང་བ་དང་།སླར་སྤྲོ་བ་དང་།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུར་དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་རླུང་གི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ།།ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རིམ་པས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།།སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།
瑜伽母續瑜伽者是唯大貪大種性。
是故為凈化彼等，世尊說五種密咒教。
彼等一切瑜伽者分生起次第、圓滿次第瑜伽者二種。
其中事續等之生起次第唯由種子。
瑜伽續等之生起次第由五現證次第。
事續等之圓滿次第修微細金剛等。
勝瑜伽續等之圓滿次第修微細瑜伽、明點瑜伽等，此是差別。
其中圓滿次第分類眾多：微細瑜伽是唯明光瑜伽。
明點瑜伽由命力次第，
如是由根本次第，
或由執持菩提心門，
或由蓮花中放射誓言壇城等次第，
或由品嚐門，
或由遍滿一切肢節門，
或由風瑜伽引菩提心上升大樂體驗門，
或由勝近等次第方便智慧和合而體驗俱生樂門。
亦由六支瑜伽次第：境與根受用、彼等清凈、放射明點、執持明點、復放射、緣具一切種勝相大持金剛身之壇城輪主之分別。
金剛唸誦由風次第門。
由智慧與識次第是心清凈次第。
由幻等十二喻次第是加持次第。
།འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་པས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིམ་པས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔྱད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དོན་ལྔས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སླད་དུ་དང་པོ་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་མཛད་དེ།ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ།རིགས་པ་དང་མཐུན་པ་དང་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལ་རིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ཏེ།དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ།དཔལ་འབྱོར་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ།།གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་རྩོམ་པ་པོའི་ལྷ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་དཔལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བསྡུས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ།།འདིར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།ལུས་ཀྱི་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའོ།ངག་གི་ནི་བསྟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།ཡིད་ཀྱི་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ།
由貪慾、離貪、中等貪慾次第是現證次第。
由無住涅槃次第是雙運次第。
如是已說瑜伽者觀察及境分別。
其中此圓滿次第由聖龍樹前所攝五義故，為此首先禮敬所欲本尊。
如是以禮敬所欲本尊為前行之趣入是諸聖者行。
如是禮敬成三種：順理、相應、二者隨順。
其中理者，如於自所欲何尊造論者禮敬彼，如以"吉祥"等禮敬文殊金剛，因彼即是佛智前所欲本尊故。
相應者，如於別解脫戒初以"吉祥住處"等禮敬世尊離貪。
二者隨順者，如作者本尊即是論典本尊，如聖龍樹前于略修法以"三界行解脫"等禮敬世尊吉祥金剛薩埵。
此中亦如是唯是二者隨順，因金剛薩埵是所欲本尊故，論典主要亦即是彼故。
如是複次禮敬唯成身、語、意、無上四種。
身者以五肢禮敬等。
語者是讚歎相。
意者是禪定等相。
།དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ།དེ་ཉིད་ལས།ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་།།ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན།།རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི།།ལེགས་མཐོང་གང་དེར་འདིར་ཕྱག་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།དགོས་པ་ནི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ།ཕྱག་འཚལ་བ་བྱས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པས་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བགེགས་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལ།ཞི་བས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་སོ།།ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔས་བྱས་པའི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སོ།།ཕྱུགས་དང་རི་དགས་དང་བྱ་དང་སྦྲུལ་དང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་སོ།།ནང་གི་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་དང་བད་ཀན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ།།ངག་གི་ཚིག་རྩུབ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ།།ཡིད་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།།ཕྱག་འཚལ་བ་འདིར་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ།གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་མ་མཐོང་སྟེ།བཤད་པའི་རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་འགྲེལ་པ་ཕྱེད་བྱས་པ་ན་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཤི་བའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པ་དེར་ཡང་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་མཐོང་སྟེ།ནག་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲོན་མ་བཞི་ལ་སོགས་པར་རོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ།བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་གྲགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བསམས་ནས་འཇུག་སྟེ།འབྲས་བུ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གྲགས་པ་ཁོ་ན་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ།
如是無上禮敬是隨入彼體性相，如彼說："
如水置於水，如酥置於酥，
自見自智慧，于彼此即禮。"等將解說。
複次此禮敬有何必要？必要是息滅障礙。
由禮敬讚歎大士獲福德時，由非福德轉故，由非福德所生外內諸障得以息滅，由息滅則論典得以圓滿，故息滅障礙是禮敬果。
其中外在依止物質與非物質障礙。
地等五大所作障礙是依止物質者。
牲畜、野獸、鳥、蛇、教法等為因之障礙是依止非物質障礙。
內在為身、語、意三種。
其中身者是風、膽、痰等為因者。
語者是粗語等為因者。
意者是貪等為因者。
彼等一切由憶念世尊而得息滅。
此禮敬豈非見有錯亂？于禮敬處未見息障，如造《釋續密意授記疏》半時，造疏者死故。
于未禮敬處亦見息障，如黑者前之《四燈》等。
答：誠然。
造論者思維名相果而趣入，唯由有與彼果相關因相故，唯名相是息滅障礙。
།གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པར་དེར་ཡང་བཀྲ་ཤིས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཡིན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པའི་དོན་ཅན་ནོ།།ཡང་ན་གལ་ཏེ་དེར་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ལུས་སམ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་སྟེ།སྐབས་སུ་བབ་པ་དཔྱད་པར་བྱའོ།།མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད།།དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་དེ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ།།མགོན་པོ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་བཏུད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་མི་ཕྱེད་མི་ཤིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་ཅིང་བསྙད་པར་བྱའོ།།མགོན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ།།དཔལ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་སྟེ།གང་ལ་དེ་དག་ཡོད་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ།།བདེ་ཆེན་ནི་ཐར་པ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལའོ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ།།དེའི་རྗེས་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བཏུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་མགོན་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།ཀུན་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།
于未禮敬處亦有表吉祥聲為因，如"如是"是具多義詞緣，"如是"聲具吉祥義。
或雖未以語門禮敬，由身或意門禮敬故，一切無過。
過於延伸已足，當觀察所應論處。
"
怙主眾生自性尊，吉祥大樂敬禮已，
隨瑜伽續而宣說，金剛唸誦之次第。"
怙主即世尊吉祥金剛薩埵一切如來之主，敬禮已，當如實宣說金剛唸誦次第，即不壞不滅金剛唸誦次第。
云何怙主？眾生自性，即遍及動靜諸眾生。
吉祥即福慧二資糧，具彼者為吉祥。
大樂即解脫，由是其因故為大樂。
"隨瑜伽續"者，瑜伽續即名為吉祥密集。
"隨"者，義為從彼攝，是文義。
或怙主由應攝受故。
一切空法性是無餘眾生自性故為眾生自性。
吉祥是法身，具彼故吉祥。
聲聞等大菩提中勝菩提體性是樂。
敬禮彼已，當說金剛唸誦次第，即自性清凈中性唸誦相。
"隨瑜伽續"如前，是總義。
或如是怙主是蘊等一切之主。
有事即眾生，是菩提心。
"一切"是七萬二千脈。
།དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།དཔལ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ།།བདེ་ཆེན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ།བཏུད་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཟླས་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་མན་ངག་བཞི་པའི་རང་གི་ངོ་བོའོ།།ཀུན་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགསདང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་སོ།།སེམས་ཅན་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལྔའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་དང་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ།།དཔལ་ནི་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེ་དང་འབྲེལ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།བདེ་ཆེན་ནི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།བཏུད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྦས་པའོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་འཇའ་ཚོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའོ།།སེམས་ཅན་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་སོ།།དེའི་བདགཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ།།དཔལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་སྟེ།དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།བདེ་ཆེན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ།དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།།མགོན་པོ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་སྡུད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་ནས།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།།རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།
"自性"者，由脈生菩提心生起無餘眾生。
吉祥是智慧，具彼為吉祥。
大樂是俱生真如自性。
敬禮已，隨瑜伽續說金剛唸誦，即說識與風真如自性唸誦，此亦是總義。
或怙主是第四口訣自性。
"一切"是喜等貪、離貪、中等貪。
"眾生"是陽焰等五相。
"自性"是與彼等一味自性應自了知。
吉祥是誓句手印，由與彼相連應得故為吉祥。
大樂是由喻生俱生真如體性。
敬禮是隨入。
金剛唸誦如前是隱義。
或怙主是虹光顯現。
眾生是十二幻喻。
自性是彼自性。
吉祥是受用身與化身，具彼故吉祥。
大樂是法身，由彼生故大樂。
敬禮彼已，"說金剛唸誦次第"如前是隱義。
怙主是諸自性，由是彼等攝持者故為怙主。
由是一切眾生因故，"一切眾生"是三識，彼等由咒印次第入光明故為眾生自性。
吉祥是空、極空、大空，由具彼等攝持故吉祥。
由是一切空體性故大樂，敬禮彼已，"說金剛唸誦次第"如前亦是隱義。
由是常故為怙主。
།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་བཞི་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ།མཐར་ཐུག་པའོ།།རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།སེམས་ཅན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ།།ཀུན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ།དེ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལསའདས་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སོ།།བདེ་བ་ནི་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ།དེ་དག་འོད་ཟེར་གྱི་སྦྱོར་བས་བཀུག་སྟེ་བདག་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་སྤྲོ་བ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡནནོ།།ཆེན་པོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་བདེ་བ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་སྟེ་དེ་རྣམས་སུ་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ།དྲན་པར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།མགོན་པོ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།
由存在一切眾生相續故，"一切眾生"是貪、離貪、中等貪，由彼等與第四混合故為眾生自性。
吉祥是智慧手印，由與彼等入等引故吉祥。
由瑜伽士現量證知故大樂。
敬禮彼已，"說金剛唸誦次第"如前是究竟。
由是金剛身故為怙主。
眾生是勝義諦。
"一切"是世俗諦，由彼等無別體性故為眾生自性。
吉祥是無住涅槃，具彼故吉祥。
"大"是眾生界。
"樂"由令得成熟解脫等大樂位故為大樂。
敬禮彼已說，此唯是究竟。
由是壇城主尊故為怙主。
"一切眾生"是四種眾生種性，由光明加持攝入自性故為眾生自性。
吉祥是放射，具彼故吉祥。
大即壇城眾，生起大樂三摩地之樂，敬禮彼已說，是了義。
由是五智體性故為怙主。
一切眾生住處主是鼻端，由彼等以明點形住故為眾生自性。
由具放射攝收故吉祥。
由是菩提心體性故大樂。
敬禮彼已，即憶念已說，是密義。
怙主是地等界，由是彼等自性故為怙主。
།སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་འོད་ཟེར་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཆེན་པོ་སྟེ་གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་བ་དེ་རྣམས་བདེ་བ་སྟེ།སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་བདེ་ཆེན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ།དེ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་བདེ་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།དེ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནིབསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།བདེ་ཆེན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཀུན་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་།།སེམས་ཅན་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་།།བདག་ཉིད་ནི་མེ་དང་མཉམ་པའི་རླུང་ངོ་།།མགོན་པོ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་།།དཔལ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ངོ་།།དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ།།དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའོ།།འོ་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན།རྡོ་རྗེ་ཚིག་ནི་སྒྲ་སྤངས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རླུང་ཙམ་གྱི་བཟླས་པ་སྟེ།ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་དབང་དུ་བྱས་པའོ།
"一切眾生"是四壇城，由於加持諸如來遍及彼等故為眾生自性。
吉祥是紅光等，由具放射故吉祥。
大即右等分別執行彼等樂，于鼻端半時分執持是大樂。
敬禮彼已即禮拜已說，如前是密意說。
由超勝一切故怙主是第六。
遍及一切眾生是法界智，由是彼體性故為眾生自性。
吉祥是五智，由攝彼等故吉祥。
大即五識之樂成為光明法性自性。
敬禮彼已即禮拜已說，如前是非密意。
怙主是三種菩提，由得彼故為怙主。
"一切眾生"是有戲論、無戲論、極無戲論諸行，由修習彼等故為眾生自性。
吉祥是福德資糧。
大樂是智慧資糧。
具彼等是吉祥大樂，敬禮彼已說，是如言。
"一切"是名為命之風。
"眾生"是名為下行風。
"自性"是等火風。
"怙主"是上行風。
"吉祥"是遍行風。
由遍知彼等真如故大樂。
敬禮彼已即禮拜已說，是非如言。
若問金剛唸誦義何？由說"金剛語離聲"故，是唯風唸誦，由反覆進入等次第而調伏心。
།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན།འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ།།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད།།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དེ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཏེ།དེ་ཡང་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་།ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།དེ་ལ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་གི་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་འགོག་ཅིང་།བདག་ཉིད་ཀྱང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ད་ནི་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་དཔྱད་པའི་ཕྱིར།བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ཀྱི།།ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།།སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རེ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་པོས་དང་པོར་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་སམ།རྡོ་རྗེ་བཞི་པོའི་རིམ་པས་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་ནས།རིགས་བརྒྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་ལྷའི་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་ཞིང་འགྲོ་བ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་ལས་གྱུར་པའི་རྐྱེན་སྦྱར་ཏེ།དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་རྣམས་སོ།
若問瑜伽續義何？如後續續中說："方便智慧和合，明說名瑜伽。
"故以彼為主之續是瑜伽續，如吉祥密集等。
續是相續，彼有因續、果續、方便續三種。
其中因續是顯示梵住等及解脫門等。
果續是顯示諸如來壇城輪等。
方便續是顯示咒印等。
隨順如是相瑜伽續，善解已說，此示教證為量故，遮唯是某人慾，亦顯自多聞。
今為觀察所依，故說："善住生起次第，欲圓滿次第者，此方便圓滿佛，說如階梯次第。
"首先修行者以初瑜伽等三三摩地次第，或以四金剛次第生起天相，由百種分別入身遠離。
其後獲得殊勝，無勤唯見極明天身，亦見眾生唯是彼相，彼等是善住生起次第，即圓滿生起次第義。
由善住生起次第故用過去時緣，故義是此：于圓滿生起次第善住者。
།དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་གལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོའི་རིམ་པ་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ།རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིཐབས་འདི་ལྟ་སྟེ།བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་བསྟན་པའོ།།སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་འཛེག་པའི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་རིམ་པའི་ལམ་ནས་འཛེག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་རིམ་གྱིས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་གྱིས་རྟག་ཏུ་དགྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨོས་པ་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་རྟེན་རླུང་གི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གྱུར་པ།།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀུན་བྱེད།།དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ།།ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་བཅུ་ཡང་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།སྙིང་ག་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་གཅིག་པུ་ཁ་དང་སྣ་དག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འཛག་མིག་གི་སྲིན་བུ་ནས་བརྩམས་ཏེ།སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྲོག་ཡིན་ནོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་རྣམ་པ་བཞིའི་སྲོག་གྱུར་པ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་འདྲའོ།།ཅི་འདི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་ནམ།འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།རླུང་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་བརྐྱང་བ་དང་བསྐུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ།
如是諸瑜伽師若欲圓滿次第即無戲論無分別體性次第時，彼等瑜伽師此方便，即修習次第圓滿佛即諸如來所說是教示。
如階梯次第即登上之道，如由階梯次第道登上之士夫漸至殿堂等高頂，
如是由修習金剛唸誦等次第，漸由語等清凈次第，獲得常喜自性大金剛持位無學道自性法身體性，是詞義。
說圓滿佛是示教證為量故，是如言。
今為示金剛唸誦次第所依風聚故說："
成眾生命者，名風作諸業，
彼是識乘騎，五體亦是十。
"此義是：住心間名為命之一風，由口鼻出外自性，從螞蟻乃至有頂間遍及一切世界是命。
彼云何？眾生即四種眾生類之命，如命根。
此是否大種中一，抑或是一切自性？說"名風"，風是大種體性，具往來伸屈相業用。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རླུང་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུས་ནས་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་དེ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ།ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་བཞོན་པ་ནི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།རྟ་དང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་བཞིན་ནོ།།འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་བྱ་བ་གཞན་མི་དམིགས་ཏེ།དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས།།དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།ཆོས་མངོན་པ་ལས།རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་བདག་ཉིད་ཅན།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལ་དོན་འཛིན་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ།གྲུམ་པོས་རྟ་མེད་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།།གལ་ཏེ་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་འཛིན་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མདོ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན།བཟང་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།བཟང་སྐྱོང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་མཐུས་འཁྲུལ་འཁོར་འཁོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གཡོའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་རྟེན་དང་འཇུག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ལུས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པ་ཡིན་ནོ།།སྔོན་གྱི་རྟེན་གྱི་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་བློ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ།
若如是，外風亦唯如是，彼亦與彼相同故，何不取之？迎此疑問說"識乘騎"。
識是見義相，彼有八種：阿賴耶識、染污意識及六轉識。
彼等乘騎即驅使，如馬與騎馬者。
如是住於五大自性身中八識，除彼外不見他事，如說："見義識，彼差別心所。"
阿毗達磨說："識我思自性。
"故唯分別自性彼，乃至未被風界驅使，彼無執義能力，如跛者無馬不能往他處。
故此由風驅使而執義。
若由風驅使識執義而非自力，如何不違經？
善護所問經中，世尊告曰："善護，如由作業力輪轉機關，如是由隨順業力動身機關。
此識界有種種所依及趣入。
此識界由能生身故是作者。
此識界由依法界故不盡。
由憶念前依身故，此識界是圓滿慧。"
།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ནི་ཕྱི་ས་དང་རོ་རུལ་བ་སྟེ་དྲི་མི་ཞིམ་པ་རྣམས་དང་།པདྨ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆར་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་འདི་ནི་དྲི་ཞིམ་པའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང་།དྲི་མི་ཞིམ་པ་བོར་ནས་ཉི་མའི་གམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཕག་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བའི་ཚོགས་ཟ་བའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ།དེ་ནི་མདོ་དང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།།འོན་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་གནས་གཞན་དུ་འཁྱམ་པར་གྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་རླུང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།དྲི་ཟ་ནི་དབང་པོའི་ཚོགས་ཕྲ་མོ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ལ།དབང་པོའི་ཚོགས་ཕྲ་མོའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་རླུང་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེས་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ།།ཡང་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་དག་གིས་རིག་སྔགས་ཀྱི་ཆུ་མིག་ལ་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ།།དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་དྲི་ཟ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་གཉིས་པོ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།ཡང་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བ་ན་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་ཕུང་པོའི་དབྱེ་བས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་སྲོག་དང་།ཐུར་དུ་སེལ་བ་དང་མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་དང་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་།ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྲོག་ནི་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའོ།།ཐུར་དུ་སེལ་བ་ནི་བཤང་སྒོ་ན་གནས་པའོ།།གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་ལྐོག་མ་ན་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་ནི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའོ།
此識界應如日光觀，如日光照射外糞腐尸等不凈及蓮花等香物，于彼等不生此是香之想，亦不捨不凈而趨近日。
如是此識界生於豬等不凈聚食之生處，識界不為彼等過失所染等所說。
若問此說，誠然，彼不違經。
何以故？如是識動身，彼亦由具風乘故，應隨此差別。
若謂死時如何離五大而漂泊他生處，彼時無風？不應如是說。
中陰具細根聚非唯爾，細根聚中所攝身根是四界自性故有風，故彼驅使。
或由貪嗔習氣如咒術水源之蛇而驅使。
世親前說："彼時中陰隨貪嗔俱二心隨一現前。
"又由業風驅使漂泊六道亦無相違。
故此名命風是識乘。
彼由蘊分別是五體，即命、下行、等火、上行、遍行五種。
其中命住心方，下行住糞門，上行住喉，等火住臍方。
།ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་སྟེ་དེ་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།མི་བསྐྱོད་པ་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དབང་པོའི་སྒོའི་རྒྱུན་ལས་ནི།།སྲོག་དང་རྩོལ་བར་རྒྱུ་བ་དང་།།རྟག་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་བ་ནི།།སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད།།རླུང་དང་གཅིན་དང་ཕྱི་ས་དང་།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁུ་བ་སོགས།།འོག་འདྲེན་འདི་ནི་ཐུར་སེལ་བར།།རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ།།དགོད་དང་ཟ་དང་ལྡག་པ་དང་།།ཀུན་དུ་འཐུང་དང་འཇིབ་པར་ནི།།གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་མཉམ་གནས་པ།།མཉམ་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན།།གྱེན་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྡུད་པ་དང་།།བཟའ་དང་མྱང་སོགས་ཟ་བ་ནི།།ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་རིག་།གྱེན་རྒྱུའི་ལས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།།ཁྱབ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དང་ནི།།འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་ལྡོག་པ་དང་།།ཚིགས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པས་ན།།ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་ནི་བྱ་བར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།སྲོག་ནི་སྔོན་པོ་དེ་བཞིན་དུ།།ཐུར་སེལ་ཁ་དོག་སེར་པོར་བསྒྲགས།།མེ་དང་མཉམ་ནས་དམར་པོ་སྟེ།།དེ་བཞིན་གྱེན་རྒྱུ་ལྗང་གུར་བརྗོད།།ཁྱབ་བྱེད་རླུང་ནི་དཀར་པོའམ།།ཟླ་བ་བཞིན་དུ་སེར་སྐྱར་བརྗོད།།སྲོག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ།།ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་ཐུར་སེལ་ཡིན།།མེ་མཉམ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས།།གྱེན་རྒྱུའི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ།།འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་ནོ།།ཁྱབ་བྱེད་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན།།སྲོག་ནི་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྟེ།།ཐུར་སེལ་ཚོར་བ་ཡིན་པར་བརྗོད།།མེ་དང་མཉམ་ནས་འདུ་ཤེས་ཏེ།།འདུ་བྱེད་གྱེན་རྒྱུར་རྣམ་པར་བཤད།།གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་པས་ནི།།ཁྱབ་བྱེད་ཀུན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན།།ཉིན་དང་མཚན་དུ་ལུས་ལས་ནི།།གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉི་ག་དང་།།དལ་དང་གཉི་ག་དག་ཏུ་ནི།།དེ་རྣམས་རྒྱུ་བར་ཡང་དག་བརྗོད།།འཆི་བའི་དུས་སུ་ལྔ་པ་ནི།།ཤི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།།ཆུ་ཡི་ཁམས་ནི་སྲོག་རླུང་སྟེ།།ས་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བར་འདོད།།མེ་ཡི་ཁམས་ནི་གྱེན་རྒྱུ་ཡིན།།མེ་དང་མཉམ་གནས་རླུང་ཞེས་བརྗོད།།ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་དག་པ་ཡིན།།ཁྱབ་བྱེད་ཡན་ལག་ཚིགས་ཀུན་གནས།།དེ་རྣམས་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དགུག་པ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ་དེས་ནི་རང་བཞིན་པ་དང་དུས་དང་བྱ་བ་བཤད་དོ།
遍行住一切肢節，此是處分別。
不動、寶生、無量光、不空成就、毗盧遮那體性是天尊。
從根門相續："命及勤行運，恒時所執行，說名為命風。
風尿及糞便，如是精液等，下引此下行，瑜伽師常說。
笑食及舔味，普飲及吸吮，彼常平住者，名為平等住。
上行及攝取，食嘗等飲食，與智同瑜伽，應知上行業。
遍及執持性，行走及返回，遍諸關節故，說名為遍行。
"此是業分別。
"
命風如青色，下行黃色稱，等火是赤色，上行綠色說，
遍行風白色，或說如月黃。命是阿賴耶，下行染污意，
等火意識性，上行意根是，轉識自性風，名為遍行風。
命是識蘊體，下行說是受，等火是想蘊，行蘊說上行，

由色蘊清凈，遍行普稱說。晝夜從身中，左右及雙運，
緩及雙運中，彼等說正行。死時第五者，從死身出生。
水界是命風，地是下行許，火界是上行，等火說名風，
空界是清凈，遍行住諸節。
"彼等是寂、增、力、召及一切事業，此說自性、時及作業。
།སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་།དབང་པོའི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་བ་དང་།རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་དང་།ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བ་དང་།རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་།ངེས་པར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ལྔའོ།།དེ་ལ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ།།རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ནི་རྣ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བ་ནི་སྣའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲིའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་ལྕེའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།ངེས་པར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།ཡང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་།གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་རླུང་གཅིག་ཁོ་ན་ལྔ་དང་བཅུ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་ནི་གར་བྱེད་པའི་གནས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱན་བླངས་ཏེ་འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་གར་མཁན་རྣམས་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ།གཙང་མའི་གནས་ནི་མ་གཏོགས་པར།།སྣ་ཚོགས་ལས་ནི་རྒྱན་ལྡན་པས།།གང་དུ་གར་ནི་མ་བྱས་པའི།།གར་གྱི་གནས་ནི་འགའ་ཡང་མེད།།ཅེས་གང་བརྗོད་པའོ།།དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་བསྟན་ནས།ད་ནི་གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་འཇུག་།སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་རྟོགས་ནས་ནི།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ལ་སློབ།།ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རླུང་ལྔ་དང་ཉེ་བའི་རླུང་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ།།དེའི་རིམ་གྱིས་ཏེ་གོ་རིམསཀྱི་སྔགས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིས་བསྐྱེད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དོ།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པའོ།།དེ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།དེ་རྟོགས་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ཏེ།རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་བཅུ་གཅིག་པོ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་ནི་ལེགས་པར་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
彼命名風成十種，前說五種及根分別之行、遍行、正行、極行、定行等其餘五種。
其中名行風者，依眼根成就色業。
遍行依耳成就聲業。
正行依鼻根成就香業。
極行依舌根成就味業。
名定行風者依身根成就觸業。
又彼等一切依眼耳作意及色聚生起眼等諸識。
如是唯一風成五及十而驅動識，如從舞處輪迴取種種莊嚴，令住輪迴舞者作舞。
如說："除凈妙住處，種種業莊嚴，何處未作舞，無有舞處所。"
如是示金剛唸誦所依已，今為示次第故："
由風真實次第，真實入于真言，
了知真言圓滿，學習諸金剛念。"
此義是：五風及近五風真實性是勝義。
由彼次第即阿字迦字所生三字自性諸真言真實性。
正入于如是性。
次了知三字自性一體真言圓滿即圓滿體性。
了知彼已現前，瑜伽師于金剛唸誦等，即于續部所說十一善學習，是為此義。
།འདིར་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་རླུང་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ་རྣམ་པར་རིག་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དེ་རྣམས་ཕམ་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཕུང་པོ།།བརྒྱད་ཁྲི་དག་དང་བཞི་སྟོང་གི་།གང་གིས་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ།།དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད།།ཅེས་གང་བཤད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གཞུང་མཛད་པས་ཀྱང་།།གཉིས་མེད་མཐོང་བ་གྲོལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡུངས་ཀར་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་རླུང་དེ་རྣམས་ནི་རྩོལ་བའི་དབང་གིས་འབྱུང་ངོ་།།རྩོལ་བ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཀུན་དུ་རྩོལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་འདོད་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ།དེ་ཡང་སེམས་དང་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་ལས་འབྲེལ་པས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་བཞོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་བ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན།ལས་ལས་ཤེ་ན་མི་རུང་སྟེ།།དེ་དང་འབྱུང་བ་མ་འབྲལ་ཞིང་།།ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་གནས།།རླུང་ལས་ཤེ་ན་རླུང་གང་ལས།།རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་གང་ལས་ཏེ།།འདོད་ལས་ཤེ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི།།ལམ་དེ་ཁས་བླངས་མ་ཡིན་ནམ།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།
此處意趣是：首先諸風成為蘊界處自性，由有情及器世間二種差別顯現，為八識所攝識之所依而生輪迴輪。
故乃至未降伏彼等之時，心不能專一，此專一性從修真實性力而得。
如說："大仙法蘊八萬四千，若不知真實，彼一切無果。
"如是論師亦說："見無二得解脫。"
彼真實性是如芥子量之明點瑜伽。
如是首先行來等業自性一切業轉起之諸風由勤力而生。
勤力若觀察，從普遍勤作自性之所欲而生，彼亦由具心行之差別自性故從識生。
如是由續相屬故，風與識即是一體，因是彼乘故。
識若勝義觀察是菩提心自性。
如是由方便智慧和合，根境識一切成一味之菩提心，世俗勝義體性得以體驗。
其中世俗是所依真實性，勝義是勝義真實性。
由所依能依無別故，識真實性即是風真實性。
若問從何生？若謂從業不應理，彼與生不離，業習氣住心。
若謂從風，風從何？從勤生從何？若謂從欲，汝豈未許彼道耶？如是所說。
།དེའི་ཕྱིར་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་དེ་ཉིད་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རིམ་པ་ནི་རིགས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབྱེ་བས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྒོམ་པ་སྟེ་གནས་དེ་རྣམས་དང་།གདོང་དང་སྙིང་ག་དང་གསང་བའི་གནས་གསུམ་མོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་དང་ལྟེ་བའི་དབུས་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་རྗོད་པར་བྱེད་དོ།།རིམ་པ་འདིས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིསབསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའོ།།དེ་རྣམས་ནི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡི་གེ་དང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་།ཕྱི་རོལ་གྱི་རིམ་པའི་གནས་བཅུ་བཞི་དང་།རང་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རིམ་པས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་།བསླབ་དང་རྟོག་དང་བརྡ་སྤྲོད་དང་།།ངེས་ཚིག་སྐར་མའི་གནས་ཤེས་དང་།།སྡེབ་སྦྱོར་བསྡུ་བ་དྲུག་པ་སྟེ།།རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དྲུག་པར་འདོད།།ངེས་བརྗོད་མཆོད་སྦྱིན་སྙན་ཚིག་དང་།།དེ་བཞིན་སྲིད་སྲུང་བཞི་པ་སྟེ།།རིག་པའི་གནས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ།།རིག་བྱེད་བཞིར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན།།རིག་བྱེད་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་པའི།།བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན།།རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་རྟོག་པ་ཡིན།།དེ་ཡང་ལྷ་དྲུག་རིམ་པ་ལས།།གྲངས་ཅན་མཆོད་འོས་རིག་པ་དང་།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་བདེ་གཤེགས་པ།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་དཔྱོད་པ་ཅན།།དེ་རྣམས་ཡན་ལག་བཞི་རུ་བསྒྲགས།།སྔོན་བྱུང་གཏམ་ནི་སྟོན་བྱེད་པའི།།མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྔོན་རབས་ཡིན།།འཇིག་རྟེན་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་ཕྱིར།།བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ།།དེ་རྣམས་ནི་རིག་པའི་གནས་བཅུ་བཞི་སྟེ།ཡན་ལག་རྣམས་དང་རིག་བྱེད་བཞི།།དཔྱོད་ཅན་རིག་པ་རྒྱས་པ་དང་།།སྔོན་རབས་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ།།དེ་རྣམས་རིག་པ་བཅུ་བཞི་ཡིན།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།རང་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རིམ་པས་ན་ལྔ་སྟེ།འདི་ལྟར་སྒྲ་རིག་པ་དང་།གཏན་ཚིགས་རིག་པ་དང་།གསོ་བ་རིག་པ་དང་།ནང་རིག་པ་དང་།བཟོའི་ལས་ཀྱི་གནས་རིག་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གསུངས་པས་འདིར་རྒྱས་པར་མི་བྱའོ།
故明點形相之真實性即風真實性之次第，是以種姓及煩惱差別于殊勝處安立為前行之修習，彼等處及面、心間、密處三處。
有說眉間中及臍中亦是。
由此次第了知風真實性已，入于真言真實性。
彼復云何？一切真言由阿字迦字所生，以元音輔音差別為本母四十九字。
彼等依八類體性，由字及句等次第生八萬四千法蘊，並生外次第十四處及自宗次第五明處。
如是亦說："學及思及聲明，詞源知星宿處，韻律攝為六，許為明論六支。
詮釋祭祀詩歌，如是護世四，於一切明處，說為四吠陀。
觀察吠陀境，自性即行部。
明論即思擇，彼亦從六天，數論應供明，順世外道佛，
如是諸論師，彼等稱四支。宣說往昔事，具相為古史。
為離世貪故，教法即法論。彼等十四明處：諸支及四明，
論師廣明論，古史及法論，彼等十四明。"如是所說。
自宗次第有五，即聲明、因明、醫方明、內明及工巧明處。
彼等差別彌勒聖者已說，此不廣述。
།དེ་ལྟ་ན་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི་མན་ངག་གི་རང་བཞིན་མ་ལུས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཡིགེ་ཨ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན།།ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད།།ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཐུང་ངུ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ཉིད་མ་ནིང་བཞི་པོ་མ་གཏོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།དབྱངས་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དང་།ཚེས་གྲངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཉིས་འགྱུར་དུ་གྱུར་པས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།ཡི་གེ་ཨའི་དབྱེ་བས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།ཐུང་ངུ་རིང་པོ་འཕར་བ་དང་།།དབྱངས་རྣམས་གསུམ་དང་སྦྲེལ་བ་དང་།།སྣ་ལས་རྗེས་འབྱུང་དབྱེ་བ་ཡིས།།གྲངས་ལས་བཅོ་བརྒྱད་བདག་ཉིད་དེ།།དབྱེ་བ་ནི་ཐུང་ངུ་དང་རིང་པོ་དང་གང་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་།བཏེག་པ་དང་།སྨད་པ་དང་།དབྱངས་ཅན་དང་།སྣ་ལས་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་དང་བཅས་པ་དང་།སྣ་ལས་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་མཐའ་གནས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པརམི་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཞི་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་དུ་བྱས་པ་ལས་ཡི་གེ་ཨ་ཉིད་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱ་ཅུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ལུས་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར།ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི་ཨ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་གི་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས།སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་གང་བར་བྱེད་པ་དང་།བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉིན་དང་མཚན་དུ་རླུང་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་སོ།།དེ་ཉིད་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་མི་ཤིགས་པའི་ཡི་གེར་བཞུགས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།
如是本母字為一切口訣自性之因，彼亦唯從字阿而生。
如說："
阿字諸字最勝，大義聖字，從內生無生，離言說。"
彼以五短音體性為五蘊及五識體性，彼除四中性十二字為內外境根自性，故為十二處體性。
以十六元音體性為十六月分自性及日數自性。
彼成二倍為大士三十二相體性。
以阿字分類為十八界自性："短長跳躍及，元音三相連，鼻音隨後出，分類成十八。
"分類即短、長、所生、舉、下、有音、有鼻音隨後、無鼻音隨後。
如是彼即明體方便自性。
後加元音與三處相連不離而生諸具，從彼方便智慧體性成四十二倍，故阿字即百零八妙相自性。
以是若無彼，一切字不能誦，如無識之身全無少許義利作用，故本母字從阿生。
彼以女、男、中性差別成三字自性，以開展、充滿、瓶等差別，晝夜二萬一千六百風行差別遍及一切有情界而住。
彼以寂等差別住于不壞字，成辦諸業聚。
།དེ་ཉིད་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ས་འོག་ལས།ཡི་གེ་དང་ནི་དབྱངས་དང་སྒྲ།།ང་རོ་ཀུ་ཅོ་སྒྲ་སྐད་དང་།།འུར་སྒྲ་བརྩེགས་དང་གསལ་བ་དང་།།གཅོད་དེ་སྒྲ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཅུ།།ལྐོག་མ་མཆུ་རྐན་སོ་ལ་སོགས།།དབྱེ་བ་དག་གིས་དམིགས་འགྱུར་ཞིང་།།ཡི་གེ་ཚིག་གསལ་རྟེན་དུ་འགྱུར།།དེ་ནི་ཡི་གེ་ཡིན་པར་བརྗོད།།ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སོགས་རྣམས་སུ།།དྲུག་སྐྱེས་སོགས་དབྱངས་དབྱེ་བ་ཡིས།།ཚངས་པས་སྨྲ་རྣམས་གླུར་ལེན་པའི།།དབྱངས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གནས།།སྐད་དབྱིངས་རྟགས་དང་ཚིག་ལ་སོགས།།འབྱུང་པོ་མིང་གི་རང་བཞིན་དུ།།འདིར་གནས་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་གང་།།སྒྲ་དེ་ཀུན་ནས་གནས་པ་ཡིན།།སྒྲ་ཡི་མཐར་ནི་སྙན་པ་རུ།།གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་།།ཡིད་ནི་བདེ་བར་བྱེད་པ་ནི།།ང་རོ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད།།བྱ་དང་སིལ་སྙན་སྐྱེ་བོ་རྣམས།།འདུས་པ་ལས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་།།བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་གསལ་བ་གང་།།དེ་ཀུན་ཀུ་ཅོ་ཞེས་བྱར་བསྒྲགས།།རྒྱུད་མངས་དྲིལ་བུ་སྩོགས་བརྡུངས་པ།།དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་གྲག་པ།།ཡིད་ནི་བདེ་བར་བྱེད་པ་གང་།།སྒྲ་སྐད་ཅེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད།།ཇི་ལྟར་མེ་ནི་འབར་བ་དང་།།རླུང་དང་ཆུ་ཡི་ཚོགས་དག་གིས།།སྒྲ་ནི་གྲག་པར་འགྱུར་བ་དེ།།འུར་སྒྲ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད།།རླུང་མེ་ཆར་གྱི་སྒྲ་མཚུངས་པ།།ནང་ན་གནས་པར་གྱུར་པའི་སྒྲ།།རྣ་བ་བཀབ་ནས་ཐོས་གྱུར་པ།།དེ་ནི་བརྩེགས་དང་གསལ་ཞེས་བྱ།།དཔེར་ན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ཡིན།།རྒྱུད་མངས་ལས་ནི་བྱུང་བའི་སྒྲ།།དེ་འདྲའི་སྒྲ་ཡི་གནས་བྱུང་བ།།ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐོས་པ་ན།།ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ནས་ཡང་དག་འབྱུང་།།དེ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ན།།བུམ་པའི་ནང་གི་བུང་བ་བཞིན།།དེ་ནི་ཟབ་ཅིང་སྙན་པ་དང་།།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་འཇུག་པ་ཡི།།སྒྲར་ནི་ཉེ་བར་ཐོས་འགྱུར་ཞིང་།།སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བ།།དེ་ནི་གཅོད་ཅེས་བྱབ་སྟེ།།ཏིལ་མར་གྱིས་ནི་ཏིལ་སོགས་བཞིན།།དེ་ཡིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱབ།།ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད།།དབྱངས་དང་ཡི་གེ་རྣམ་སྤངས་པ།།དེ་ནི་ཕྱི་ནང་རྟག་པ་ཡིན།།དེ་ནི་ཚངས་པ་དམ་པར་བརྗོད།།དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བརྗོད་པ་དང་།།གཞིག་པར་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན།།འདི་ལྟར་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་སྟེ།།དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་ལུས་ལ་གནས།།
彼依十種聲差別生種種真言輪。
大瑜伽續《吉祥金剛地下》云："
字及音聲響，喧鬧聲音及，嗡聲疊清明，斷為聲相十。
喉唇腭齒等，差別成所緣，字句明為依，此說為文字。
梵天世界等，六生等音別，梵語諸歌詠，音聲住七種。
聲界相詞等，有情名自性，此住聲論中，彼聲遍住處。

聲之究竟中，若得悅耳者，能令意安樂，此即稱為響。
鳥樂器眾生，和合而發生，無別而明顯，彼皆稱喧鬧。
琵琶鈴等擊，從彼所生聲，能令意安樂，此即稱聲音。
如同火燃燒，風與水聚集，所發生之聲，宣說為嗡聲。

風火雨聲同，內中所住聲，掩耳而得聞，此名疊清明。
譬如風所動，琵琶所生聲，如是聲處生，具慧聞之時，
從臍方正生，彼即近所緣，如瓶中蜂聲，彼即深悅耳，
極細而趣入，聲近得聞已，唯由心了知，此即名為斷。

如胡麻油等，彼遍此一切，無疑不可說，離音及文字，
彼為內外常，說彼為勝梵，彼不可說及，任誰不能壞，
如是自然生，住于遍主身。"如是自然生，住于遍主身。
འདི་ལྟར་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་སྟེ།།དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་ལུས་ལ་གནས།།དེ་ནི་ཡུལ་དང་འཁོར་བ་དང་།།ཟ་བྱེད་ལུས་དང་རྨོངས་ཉིད་དུ།།ཇི་སྲིད་དུ་ནི་མི་ཤེས་པ།།དེ་སྲིད་ཁོ་ནར་ཕྱུགས་ཤེས་བྱ།།ཐམས་ཅད་ན་ནི་གནས་པ་སྟེ།།ཚངས་པ་དམ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིདཤེས་ནས་ནི།།འཁོར་བའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པའི་རིམ་པས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།འདིར་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་འབར་བར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ།མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ནས་དེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བཟླས་པ་སྟེ།ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེ་བསྡུས་ནས་དེར་བཅུག་སྟེ།དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཐིམ་པར་བྱས་ཤིང་།དེ་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།།གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་སྟེ།ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ལེགས་པར་བསླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།དགོངས་པས་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་རིམ་པ་བཞིའི་གོ་རིམས།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ།།སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར།།སེམས་ལ་དམིགས་པ་རྟོགས་ནས་ནི།།ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས།།སླར་ཞིང་ག་ལའང་མི་སློབ་པོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ངག་རྣམ་པར་བྱང་བ་བྱས་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་བྱེད་དོ།
如是自然生，住于遍主身。

彼于境輪迴，食身及愚癡，乃至不了知，爾時唯畜知。
遍一切處住，說為勝梵天，知真言真實，解脫輪迴網。
如是等所說次第，顯明真言真實性，從彼真言真實性生真言圓滿。
彼復云何？此中瑜伽師觀想臍輪住法界八輻輪轂中阿字發光，
于頭等處亦安立三字，以入等次第誦持，以分位分支差別攝彼入彼，彼復融入法界輪中，彼亦應知為光明自性。
此住即真言圓滿，極為究竟，故此名為中性誦持。
如是相狀瑜伽師善學金剛誦持之義。
非是密意。
今四次第之次序："
從金剛誦持，瑜伽師當得，心之所緣境，了知心所緣，
即得智慧身，住幻化等持，得無二智慧，住雙運等持，
更不復修學。"
如是等所說義為：由金剛誦持次第令語清凈時，瑜伽師於三識自性心得所緣清凈。
阿賴耶、染污及轉識自性百六十聚三識，于諸眾生晝夜如水磨機輪而轉。
།རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད་པ་ཁ་དོག་མེད་ཅིང་རྟགས་མེད་ལ་དབྱིབས་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ཐོགས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བའི་འགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ནོར་ཕྲོགས་ནས་བསད་ཅིང་སྐྱེ་གནས་གཞན་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ།།ཇི་སྐད་དུ།ཐལ་ཚན་གྱི་ཆུ་བོའི་མདོ་ལས།འབྲོག་དགོན་པ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལག་པ་གྱེན་དུ་བརྐྱང་།།ཉིན་པར་བདག་ནི་ནོར་འཕྲོག་ཆོམ་རྐུན་རྣམས་ལ་འཇིགས་པ་མེད།།དེ་རྣམས་ནོར་ཙམ་འབའ་ཞིག་འཕྲོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་ཡང་མེད།།ཡིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསགས་པའི་བདག་གི་དགེ་བའི་ནོར།།ཐ་མ་རྣམ་རྟོག་དག་གིས་དབང་མེད་པར་ནི་འཕྲོག་པར་བྱེད།།ཅེས་འབོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ།འཕགས་པ་བྱམས་པས།ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི།།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་འཆད་པར་གྱུར་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་དམིགས་ཤིང་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ་སྦས་པའོ།།དེ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཐོབ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ལངས་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་།དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཆད་པའི་ལམ་སྤང་བའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་པ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མེའི་འོད་ལས་ལྷག་པའི་གཞི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རང་གི་སྐུ་དང་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོས་པས་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའམ།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།
無根無住、無色無相無形之三識，執持暫時煩惱習氣利劍，于輪迴曠野處奪諸行人善根財后殺之，並投生他處。
如《熱灰河經》云："曠野中住比丘舉手向上，白晝我于劫盜無所畏懼，彼等唯奪財物而我亦無，我于意中再三積聚善財，終為分別所無奈奪去。"
如是宣說。
是故唯由不了知三識而成輪迴。
如彌勒聖者云："非真實分別，三界心心所。"
等如是所說。于彼三識自性心，以所說真言手印次第為所緣而清凈時，心成清凈，此為密義。
從此得心清凈已，從勝義諦頓起，為令昔愿有果，及為斷除如大自在見同等斷見道故，
瑜伽師為如虹輪壇城所圍繞，具一切相最勝，威光勝於日月火光，大持金剛尊身，亦名智慧身，剎那令一切眾生等同自身，
以展現種種壇城輪而於三界遊戲，或得此等，或由近得光明等次第以四印印持而得智慧身，此為密義。
།དེའི་རྗེས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ།རྣམ་གྲངས་གཞན་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་ནས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་གཅིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གཅིག་སྟེ།གཉིས་པོ་དེ་དག་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།མཚན་མོ་དང་མཚམས་གཅིག་ཉིན་མོ་གཅིག་སྟེ་དེ་དག་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་གཅིག་།དགའ་བྲལ་གཅིག་སྟེ།དེ་དག་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།ཡེ་ཤེས་ནི་མན་ངག་བཞི་པ་ཡིན་ནོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཛྙཱ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རྟོགས་པའོ།།ན་ནི་དགག་པ་ཏེ་དེས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་བས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ལས་འཛིན་པའི་བསྡུ་བ་བྱ་ཞིང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་གཉིད་སད་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལངས་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སེམས་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་དང་།དེའི་རོ་ཁོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྟེ།རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ།བཅིངས་ཤིང་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ཀྱང་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ལ་གནས་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་དང་།ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་རིམ་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བྱ་བ་བྱས་པ་དང་།བྱེད་པ་བྱས་པ་དང་།བྱ་བ་མེད་པ་དང་།སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།
其後住于如幻等持，得所謂加持次第等異名已，獲得無二智慧光明真實性。
如是貪慾與中貪一、離貪一，由斷彼二故為無二。
夜與黃昏一、白晝一，由斷彼等故為無二。
喜與勝喜一、離喜一，由斷彼等故為無二。
智慧即第四口訣。
俱生大樂亦為智慧，因通達出世法性故。
"jñā"為智慧即通達。"na"為遮遣，故無貪等諸智即智慧。
是故既是無二亦是智慧，故為無二智慧。
如是攝持業，得現證次第之義，此為究竟。
其後瑜伽師如睡醒般起，以無始願心習氣力及其味，於世俗勝義無別雙運等持中，即有相無相等雙運，繫縛交融即為雙運。
從彼等持起已，住于彼一心自性中，乃至輪迴際，示現神變及種種法門次第，以等持差別利益有情之瑜伽師，
由已作所作、已作所為、無作、無戲論而成果，決定獲得法界智慧故，于任何處皆無所學，此為究竟。
།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནི།དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བརྗོད།།རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའང་དེ།།རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གིས་ནི་རིམ་པ་ལྔའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རིམ་པ་ལྔ་པ་གཟུང་ངོ་།།དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།མི་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷའི་རྣམ་པའོ།།དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དོ།།དེ་དག་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བརྒྱན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཐོབ་ཅིང་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཞར་ལ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ནི།།འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་དང་།།ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲིད་གསུམ་གནས།།འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་དག་པས།།སྐད་ཅིག་དེ་ལ་མ་ལུས་མཐོང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་དང་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་གསུམ་གནས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པ་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྐདཅིག་གཅིག་ལ་མ་ལུས་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་མཐོང་ཞིང་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རྣལ་འབྱོར་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དོན་གཅིག་དམ་པའི་དོན་དུ་མཐོང་འགྱུར་ན།།འགྲོ་ཀུན་དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་མཐོང་བ་ཡིན།།འགྲམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ནི་ཆུ་འཐུངས་ན།།རྒྱ་མཚོ་མ་ལུས་པར་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཤད་དོ།།འདས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གོ།།མ་འོངས་པ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་གོ།

今說彼之利益："彼說圓滿瑜伽，即大金剛持者，具一切相最勝，從此成一切智。"
如是所說，以"彼"等一切名詞，攝取五次第果位之第五次第。
彼為圓滿，因為是自性成就法性自性，及為無學故。
由等持次第漸次獲得故亦為瑜伽。
彼即大金剛持，為金剛薩埵自性三身自性天之形相。
彼一切相最勝即相好。
具足彼等莊嚴之一切智，獲得六神通，具足十力不壞等功德之瑜伽師，將成就，此為如文義。
附帶所生果："
過去與未來，現在三有住，
由光明清凈，剎那見無餘。"
如是所說，過去等時分與境眾生界心行，及死生等，及遠處所住境時自性隔絕諸事物見聞等三有住，即三界所住光明清凈，
由獲得雙運次第等持故，于彼剎那，即一剎那見無餘，即見知四種差別眾生界，此為詞義，爲了義。
如是由證真實性，無需勤作而生瑜伽師諸悉地。
如說："若見一義為勝義，即見一切眾生義，于河一處飲水時，即能了知整大海。"等亦說。
過去即貪慾剎那。
未來即將生自性離貪剎那。
།ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་བར་མའི་སྐད་ཅིག་སྟེ་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདུན་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།།དེ་རྣམས་ཤེས་ནས་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྟེ།སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་མཐོང་ཞིང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཡང་ན་འདས་པ་ནི་འབྱུང་བའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་།།མ་འོངས་པ་ནི་འཇུག་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨོཾ་མོ།།ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་གནས་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཨཱཿའོ།།ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་སྲིད་པ་སྟེ།དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་རུ་གསུམ་གནས་ཏེ།།དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སྣའི་རྩེ་མོར་འཛིན་པ་ན།འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ཞིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་འདས་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།མ་འོངས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།སྲིད་པ་གསུམ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ།།དེ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྟེ་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དང་མིག་བཙུམས་དང་ལག་བརྡབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་གལ་ཏེ་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ལུས་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་བར་མཐོང་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།ཡང་ན་འདས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།མ་འོངས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ།།ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ།།སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐོང་བ་སྟེ།གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་མ་ལུས་པ་སྟེ་གཞན་ཉིད་དུ་གནས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།
現在即中貪剎那，彼等唯有分別故為三有自性。
"ni"為因緣第七格。
故義為：了知彼等已，由光明清凈，即光明真實性俱生喜相第四剎那，于剎那中見自性並現證，此為究竟。
或者，過去為起風自性字母"hūṃ"。
未來為入風自性字母"oṃ"。
現在為住風自性字母"āḥ"。
彼三字為有，住於四壇城三處。
如是以入等次第，以右等分別于鼻尖執持紅等光明時，于彼剎那見得光明清凈真實性，此為總義。
或者，過去為阿賴耶識。
未來為染污意識。
現在為轉識。
三有為方便、智慧及無明自性諸性。
彼一切于彼剎那，即剎那、須臾、瞬間、瞬目、彈指之入及真言手印次第，若作光明清凈時，瑜伽師見無餘，即見證一切眾生自性光明，此為密義。
或者，過去為法身。未來為化身。現在為圓滿受用身。
於三有即三界中，瑜伽師以光明清凈即如幻等持見之，修習無餘，即住於他性者，于彼剎那亦見為彼等同，此為密義。
།ད་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པ་དང་བླ་མའི་ཞལ་ལ་བསྟོད་པའི་ཕྱིར།དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་དུ་ནི།།དེ་ཉིད་འདི་དག་རྒྱས་བཏབ་གནས།།བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས།།བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཉིད་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་རིམ་པ་ལྔར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་དུ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་རྒྱས་བཏབ་གནས་ཏེ་རྒྱལ་པོས་རང་གི་མཛོད་བཞིན་དུ་བཅིངས་ནས་གནས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་ཏེ།བཤད་པའི་རྒྱུད་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ལྟ་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཏེ།དེ་དག་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཤེས་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་ལ་འབད་པས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན།བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བླ་མའི་ཞལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པར་བྱའི་གཞན་དུ་ན་གླེགས་བམ་ཀླག་པ་ཙམ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཚིག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཅི་ཞིག་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་།འོན་ཀྱང་བླ་མའི་ཞལ་མེད་པར་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཞལ་སྔ་ནས་དད་པ་དང་འབད་པས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཞལ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གནས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ན་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པའོ།།མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་ནི་གླེང་སློང་བའི་ཚིག་གོ།།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཏེ་དཔལ་ལྡན་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལ་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
今為證明教典為量及讚歎上師口教故說："吉祥集會續中，此等真實印持，隨順釋續後，當從師口解。
"如是所說，"此等真實"即前後差別相，獲得金剛持果位之因五次第所說者，于吉祥集會續中極善印持而住，如王自藏般繫縛而住。
是故極為秘密故不能通達，當隨順釋續如根本續之註釋般，了知彼等后當通達了知。
若問如是何須勤于註釋，說"從師口"，當依師口了知，否則僅誦讀經函，縱五百生亦不能得真實性，因為生起錯亂及世尊所說語極為甚深故。
縱然具慧，以大苦通達真言續義任何及如何，然無師口教不能成就世出世間真言悉地，故應以信心精進令尊貴上師金剛持歡喜，思當從其口獲得真實性，此為如文義。
今為顯示吉祥密集中所住真實性，故以略說門顯示，于彼首先即風真實性略說語入根本續，如是所說。
風真實性如前所說。略說語即引言。
從根本續即于吉祥密集續中當入當說，此為如文義。
།སྣའི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསམ།།འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ཡུངས་ཀར་ལ།།ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་བ།།གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་བསྒོམ།།རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ།།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ།།སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ནན་ཏན་དུ།།རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ།དང་པོར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་སྣའི་རྩེ་མོར་ཏེ་གསང་བ་དང་སྙིང་ག་དང་གདོང་གི་སྣའི་རྩེ་མོ་རྣམས་སུ་ཡུངས་ཀར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་སྐར་ཆེན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་རྩའི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོར་བསམས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡུངས་ཀར་དེ་ལ་འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་སྟེ།བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁམས་གསུམ་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་ཙམ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རླུང་བཅུ་པོ་རྣམས་སོ།།གནས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ།།ཉམས་དགའ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ།།གསང་བ་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ།།བརྟགས་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཏེ།དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་ཞིང་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ་སྟེ།དེ་བཞིནགཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་འཕྲོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཆེན་པོ་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བ་ནི་རིན་ཆེན་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོའོ།།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ་སྟེ་ཡུངས་ཀར་ཕྲ་མོའི་འབྲུ་ཚད་ཙམ།སྣའི་རྩེ་མོར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དེའི་རྩེ་མོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ།།རྟག་ཏུ་ནི་ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་སྟེ།ཇི་སྲིད་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
"于鼻尖觀想芥子，行不行於芥子中，智慧處為悅意境，以秘密智慧觀修，五色寶珠光明聚，如芥子許大小量，于鼻尖處勤修習，瑜伽智者常觀修。"
首先，大金剛持等瑜伽師中任一者，于鼻尖，即秘密處、心間及面部鼻尖諸處，觀想芥子，即菩提心明點，如黎明大星形相，從一切脈輪中所生菩提心精要攝集之體性。其後為斷除外境執著故，于彼芥子行與不行，即三界堅固動搖自性，以光明輪納入內后，觀想為一切自性。
如是瑜伽師斷除自他分別，即住于彼量。
其後智慧即十風。處即三字。
悅意即五如來。
秘密即諸天女。
智慧即諸菩薩。
觀察即諸忿怒尊，當觀修思維為彼自性。
故為五色，以如來種姓差別放射光明聚。
由能圓滿一切廣大眾生界發起瑜伽意樂故如寶，即寶，為大寶。
如芥子許量，即細小芥子粒許大小。
于鼻尖，即于金剛蓮花任一尖端當修。
"瑜伽智者"即六支分中一分了知氣息勤勇瑜伽師。
"常"即日夜一切時，意為乃至得一心為止。
།འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྣའི་རྩེ་མོ་གསུམ་དང་སྨིན་མའི་དབུས་དང་ལྟེ་བར་རང་དང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྤངས་པའི་ཐིག་ལེ་ཙམ་རྣམ་པར་བཀོད་དེ།ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་གོམས་པར་བྱའོ།།ཐིག་ལེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།གསང་བའི་སྣར་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདུས་པར་གྱུར་པའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་མོ།།སྙིང་གའི་སྣར་ནི་ཨོཾ་དང་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་བསྡུས་ཤིང་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡང་བསྡུས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་མོ།།གདོང་གི་སྣར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་བསྡུས་པའི་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་མོ།།ཁ་ཅིག་ནི་གསང་བའི་སྣའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་གིས་དྲངས་ནས་གཉིས་པོར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་སྨིན་མ་དང་ལྟེ་བའི་དབུས་དག་ཏུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།འདི་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགོངས་པས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དོན་དུ་འགལ་བའི་ཚིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ།ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང་།།རྒྱལ་པོ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་དང་།།ཡུལ་འཁོར་རྗེས་འཇུག་བཅས་བསད་ན།།མི་ནི་དམ་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།ད་ནི་བཤད་པ།རྡོ་རྗེའི་ཚིག་འདིའི་བཤད་པའི་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པའི་བྱ་བ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངསཏེ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་ཤིང་ཟབ་མོའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིག་ནི་སྟེ་ཚིག་གིས་བརྩམས་པའི་ངག་གོ།།འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་བཤད་པ་སྟེ།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལྷ་མོ་བཞི་སྟེ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
如是當說：貪等種性瑜伽師差別，於三鼻尖、眉間及臍處，斷除自他分別之明點安立，乃至獲得一心性為止當修習。
若問明點如何，當說其差別：于秘密鼻，以方便智慧雙運門所集菩提心明點形相而修。
於心鼻，攝集"oṃ"及語自在種子並攝心種子，修為咒明點形相。
于面鼻，以四壇城次第所放光明輪紅等色攝集光明點形相而修。
有說秘密鼻明點由下行風牽引而執為二者，因為是大樂自性故。
如是他人亦說當於眉間及臍中觀察。
此為密意解釋。
"密意解釋"即為利根者以相違語唯顯真實性，如說："當殺父與母，及殺二凈王，並殺隨從國，是人稱為聖。
"等所說。
今釋："此金剛語釋由四天女請問事業釋續中"如是所說。
金剛即不壞深義之語，即以語所造句。
"此"即前說金剛語之釋，差別四天女即佛眼等所請問之釋續中所說，此為如文義。
།སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོ་མཆོག་།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་ནི།།གང་དེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས།།དེ་ཉིད་ལྷ་མོ་བཤད་པར་བྱ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་དབུགས།།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ།།དེ་ཡི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ལྷ།།མི་གསལ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན།།ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་ཀྱེ་ལྷ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བཤད་པར་བྱ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སྙིང་པོ་སྟེ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པའོ།།དེ་དག་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མཆོག་སྟེ་དམ་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་གསང་བའོ།།ཡང་ན་ར་དང་ཧ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དག་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་གསང་བའོ།།ཡང་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་གསང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ།།ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དེ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དག་གི་གཅིག་པའི་དངོས་པོར་གནས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའོ།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དེ་ཆ་དྲུག་པའི་ལུས་ལ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་སོ།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེའི་ངོ་བོའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དེའི་མེ་ལོང་གསལ་པོ་དང་ཟླ་བའི་འོད་ཟེརདཀར་པོ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཁམས་ཀྱི་རྫས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེའི་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།
"心要中之最勝要，諸佛一切秘密者，彼即一切自性住，此即天女當宣說。
五智自性之氣息，如芥子許大小量，住于彼之中央尊，不明明顯自性者。
"此義如是：彼真實即勝義，嗡天女佛眼等種性佛母汝等，當說當分別宣說。
彼真實如何？心要即相對事續等，以五種現證次第所生天尊形相。
彼等中心要即六支等相之圓滿次第。
由較彼更殊勝故為極，即金剛唸誦異名風真實性。
故於一切三摩地中最為殊勝故為最勝即殊勝。
諸佛即由五蘊所攝自性故為秘密。
或ra與ha即金剛蓮花二者和合所生秘密。
或對生起次第瑜伽師應當秘密故為秘密。
一切自性即身語意三者一體而住為攝集位。
或一切自性即六分身中為主要界相而住。
如是五智即鏡智等諸智。
其自性即其體性。
如是其明鏡及如月光白色相形者即鏡智。
二十四界物一味體性住者即平等性智。
其行不行一性自性觀察者即妙觀察智。
由彼放射光明輪作有情利益者即成所作智。
།དེའི་ནང་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ།།ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེའི་ཚད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་སྔ་མ་བཞིན་སྣའི་རྩེ་མོར་གནས་པར་བསམས་ནས།ཐིག་ལེ་ཙམ་དེའི་དབུས་ན་གནས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ལྷ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཞལ་དང་ཕྱག་དང་སྐུ་མདོག་དང་དབྱིབས་མེད་པའོ།།གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་གངས་དང་ཟླ་བ་དང་མེ་ཏོག་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པ་སྟེ།ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལས་ཀྱང་།རིན་ཆེན་ལྟར་འབར་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤྲོས་པས།།རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྐུ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ད་ནི་སོ་སོར་བཤད་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།།འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དཀའ་བ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།དེ་ལས་ཀྱང་དོན་འདི་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་ཏེ།རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་དབུགས།།འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཅན།།པདྨའི་སྣ་རྩེར་ཕྱུང་ནས་ནི།།གོང་བུའི་གཟུགས་སུ་བརྟག་པར་བྱ།།རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ།།སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱར་བཤད།།རང་སྔགས་སྙིང་གར་བསམས་ནས་ནི།།སེམས་ནི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པར་གཞག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་འདིར་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པས་བསྙེན་པ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིནནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།རླུང་བཅུ་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབུགས་སོ།།འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ཏེ།།དེའི་ངོ་བོ་ཅན་ནི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དེའི་སྐབས་དང་སྲ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའོ།
其中極明自性智慧大樂自體所體驗者，即法界智慧，應當如是說。
故說"如芥子許量"，此說其量，如是如前住于鼻尖而觀想后，于彼明點中央安住，即當觀修大金剛持天尊。
其如何？"不明"即遍滿自性故無面手身色形相。
"明顯自性者"即如雪月昆達花形而住，如月密明點中亦說："如寶放光菩提心，諸佛圓滿清凈身"等故。
今為明此義，後續集續中亦說。
後續集續即吉祥密集金剛難解語釋相第十八品。
彼中亦決定顯示此義，因後續為金剛語遣除疑惑自性故。此為文義。"
五智自性氣，五大性所成，從蓮尖放出，當觀聚形相。
五色寶光明，說為命與勤，心想自咒已，安置心成點。"
此義如是：此中於六支瑜伽次第近修說時，為說命勤三支差別故，諸如來說二偈。
五智自性已說。
由攝十風故為氣。
五大即地等乃至空，其體性即自性。
如是其堅硬性即地大。
།ཞུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཆུའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།རེག་བྱ་དྲོ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་གསལ་བ་ཉིད་ནི་མེའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའོ།།འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་གཡོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རླུང་གི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའོ།།དེའི་ནང་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཅན་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་པདྨའི་སྣ་རྩེར་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ལས་བཀུག་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དེ་དག་གི་རྩེ་མོར་བཟུང་ནས་གོང་བུའི་གཟུགས་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པའོ།།སྲོག་སྟེ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྩོལ་བ་སྟེ་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་སྤྲོ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ།།རང་སྔགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།།དེའི་སྙིང་གར་ཏེ་ཐིག་ལེའི་དབུས་སུ་བསམས་ནས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསམ་ནས་སོ།།དེ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐིག་ལེར་ཆུད་པར་ཏེ་ཡུངས་ཀར་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་དབུས་སུ་གཞག་ཅིང་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་།ཚ་བའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་སོ་སོར་བཤད་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏེ།བསམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ་སོར་བཤད་པས་བཤད་པ་དེའི་ཚེགསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།
融化性與滿足性即水大。
殊勝暖觸及明性即火大。
行來動搖體性即風大。
其中遍滿俱生樂及無緣體性即空大，故為五大體性。
如是菩提心明點形相"于蓮尖"者為譬喻，于金剛尖從一切支節牽引而出，持于彼等尖端，當觀為聚形即微塵形相，應執為一切如來自性。
由世俗勝義一性故為寶。
由如來體性故為五色。
命即十自性之勤，上下放射即說為命與勤。
自咒即世尊大金剛持。
于其心即明點中想已，如前觀想明與不明形相之世尊已。
其後心入識點，即安置於如芥子許量中央，緣彼時心得自在。
所說心自在微塵究竟及熱性究竟者非密意。
今別說此即金剛鬘名釋續中所說，意為若時由金剛鬘續中別說而說時，由明顯故易於了知，此為文義。
།སྣ་རྩེ་ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་བརྟག་པ་ཏེ།སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པའི།།འོད་ལྔ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སུ་བསྒོམ།།སྟེང་གི་སྣ་ལས་ངེས་བྱུང་བ།།གཡས་དང་གཡོན་དང་གཉི་ག་དང་།།དལ་བར་རྒྱུ་དང་རྣམ་བཞིར་འགྱུར།།ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད།།ལྐོག་མ་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་དང་།།གསང་བའི་པདྨར་འགྲོ་འོང་སྟོན།།ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་ནི་དུས་དག་ཏུ།།གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་གནས་པར་འགྱུར།།དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་གནས་པར་གྱུར་ནས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ལས་བསྡུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་དང་མཚུངས་པའི་ཚད་ཙམ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྲོག་དང་རྩོལ་བར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ཤིང་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དེ་ལ་གནས་པའི་འོད་ཟེར་ལྔ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་རླུང་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་སུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འམ།ཡ་ར་ལ་ཝ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་གྲུ་བཞི་དང་ཟླུམ་པོ་དང་གཞུ་ལྟ་བུ་དང་གྲུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན།སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་ལྗང་གུ་དང་དམར་པོ་དང་།རྡོ་རྗེ་ཆུ་སྲིན་དང་དྲིལ་བུ་དང་རྒྱལ་མཚན་གྱི་གོས་དང་མེ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བས་མཚན་པ་རྣམས་བསམས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལས་ཡི་གེ་གསུམ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།དེ་ཡང་སྟེང་གི་སྣ་ལས་ཏེ།གདོང་གི་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།སྣའི་བུ་ག་གཡོན་པ་ནས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།གཡས་པ་ལ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སོ།།གཉི་ག་ལས་ནི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སོ།།གཉི་ག་ཁོ་ན་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཏེ།འོན་ཀྱང་དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་དམན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ནང་གི་དུས་ཏེ་ནང་གི་དུས་ཚོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་བརྗོད་དོ།།ཇི་སྲིད་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བར་བྱ་ཞེ་ན།ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དུས་དག་ཏུ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན།འདིར་ཉིན་དང་མཚན་ལ་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་དེ།ཉིན་མོ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དོ།
"鼻尖芥子"即命勤觀察："住于命勤中，五光觀諸佛，從上鼻出生，左右及二俱，緩行成四相，說為內時分，喉心臍輪及，密蓮往來示，於半支時中，次第而安住。
"此義如是：首先瑜伽師以方便智慧雙運而住后，從一切支節所攝菩提心明點于鼻尖如芥子量，如前隨欲觀想命勤而修。
其後于彼命勤中住之五光觀為五佛體性，彼等即五風體性，如前已說。
其後于喉等四處，以四大自性四壇城自性成就，
或以yaralava後加元音種子所生四方圓弓三角形相，黃白綠紅色，金剛摩羯鈴幢衣及火光鬘所標，觀想已。
從每一罈城以三字入等次第放光輪。
彼亦從上鼻即面方決定出生而修。
從左鼻孔放風壇城光。
右則從火壇城。
二俱則從地壇城。
唯二俱從水壇城，然緩慢行動微弱。
即彼內時即內時分差別而說。
若問當放光輪至何時？說"於半支時中"。
此為何？此中晝夜有六十四時辰，晝有三十二時辰。
།ཉིན་དང་མཚན་ལ་ཐུན་བརྒྱད་ཡོད་དོ།།ཆུ་ཚོད་བརྒྱད་ནི་ཐུན་གྱི་ཚོད་ཡིན་ནོ།།ཐུན་དང་ཐུན་ཚོད་དང་མཚམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ།ཐུན་དེའི་ཕྱེད་ནི་ཆུ་ཚོད་བཞིའོ།།དེའི་ཡང་ཕྱེད་ནི་ཆུ་ཚོད་གཉིས་ཏེ།དེའི་ཚད་ཀྱི་དུས་སུ་འོད་ཟེར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཟུང་བར་བྱའོ།།གོ་རིམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པས་སོ།།ཇི་བཞིན་ནི་གཡས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།ཆུ་ཚོད་བརྒྱད་པའི་ཐུན་ལས་དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་སུམ་ཅུའི་ཚོད་ཀྱི་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་ནི་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་དུས་སོ།།ཉིན་མོ་ཐུན་གསུམ་ལས་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་དང་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཉིན་མོ་ལ་ཆུ་ཚོད་གཉིས་ཡོད་དོ།།མཚན་མོའི་ཐུན་བཞི་ལ་ཡང་ཆུ་ཚོད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་བཞི་ནི་འོད་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཏེ་ནང་གི་དུས་ཞེས་བྱའོ།།ལྷག་མ་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཉིན་ཞག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་བདག་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཁ་དོག་གི་དབྱེ་བ་དང་རྒྱུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གཡས་པ་ན་ནི་འབྱུང་བའི་འོད།།དེ་ནི་མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།།འདི་ནི་ཁ་དོག་དམར་ཞིང་གསལ།།འདི་ནི་པདྨ་མགོན་པོའི་ལྷ།།གཡོན་པ་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་འོད།།རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ།།ལྗང་སེར་དུ་ནི་སྣང་བ་སྟེ།།འདིར་ནི་ལས་ཀྱི་མགོན་པོའི་ལྷ།།གཉི་ག་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་འོད།།ཁ་དོག་སེར་པོར་སྣང་བ་ཆེ།།དེ་ནི་དབང་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།།འདིར་ནི་རིན་ཆེན་མགོན་པོ་ལྷ།།དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་དམན་པ་སྟེ།།ཀུནྡ་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་དཀར།།དེ་ནི་ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།།འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོའི་ལྷ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།སྣ་བུག་གཡས་པ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་གི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་དམར་པོ་སྟེ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྤྲོ་ཞིང་།།དེའི་མེའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྣ་བུག་གཡོན་པ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགུག་པའི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་ལྗང་གུ་སྟེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྤྲོ་ཞིང་དེ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།
晝夜有八支，八時辰為一支量。
支、支量、際為異名，彼支之半為四時辰，其半又為二時辰，于彼量時當持鼻尖光。
次第即壇城次第。
"如是"即由右等次第之義。
意為：八時辰支中出入息三十量之半時辰為光明剎那時。
晝三支中成二時半，故晝有二時辰。
夜四支中亦有二時辰，故四時辰為光明體驗時即內時。
餘六十時辰為世間所知日夜而住，非密意。
今為顯示四壇城主如來及色相差別與行相故說："
右出生光明，彼為火壇城，此為紅明色，此為蓮花主。
左出生光明，名為風壇城，顯現為綠黃，此為業主尊。
二俱出光明，顯大黃光色，彼為大自在，此為寶主尊。
緩行微弱者，白如昆達月，彼為水壇城，此為金剛主。"
此義如是：從右鼻孔出光者，由具攝受事業力故為紅色，從火壇城放射，當知彼為火界自性無量光所加持。
如是從左鼻孔出者，由具召請事業力故為綠色，從風壇城放射，當知彼為風界自性不空成就所加持。
།མེ་ལས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མཐོང་སྟེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོས་པ་དང་དམར་པོའི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ།།རླུང་ལ་ཡང་འགུགས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དེ།དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྩ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བ་བཞིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ནས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་སེར་པོ་སྟེ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྤྲོ་བར་བྱ་ཞིང་།དེ་ནི་སའི་རང་བཞིན་གྱི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ས་ནི་ལོ་ཏོག་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་བའི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་དཀར་པོ་སྟེ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྤྲོ་བར་བྱ་ཞིང་།དེ་ནི་ཆུའི་རང་བཞིན་གྱི་མི་བསྐྱོད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།རྩ་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ།གཡས་ཀྱི་རྩ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར།དེའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྤྲོའོ།།གཡོན་ན་ཁྲག་གི་ཁམས་གནས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཕྲག་དོག་དང་ང་རྒྱལ་དག་རིགས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པ་དག་གཅིག་པས་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཡོན་པ་ནས་སྤྲོའོ།།བཤད་པའི་རྒྱུད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར།།དེ་ཇི་ལྟར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནམ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཁ་སྦྱོར་ལས།།སྐྱེ་གནས་དབུས་ནས་རྩ་གཉིས་ཏེ།།གཡས་དང་གཡོན་དང་གཉི་གའོ།།གཡོན་ན་ཁུ་བ་གནས་ཞེས་བྱ།།གཡས་ན་ཁྲག་ནི་གནས་པ་ཉིད།།དེ་དག་འདྲེས་བྱེད་གཅིག་ཡིན་ཏེ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྡུད་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་འདིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འགལ་བ་མེད་དོ།།གཡོན་དང་གཡས་ཀྱི་རྩ་གཉིས་ལས་ལྐོག་མ་ནས་བརྩམས་ནས་ལྟེ་བའི་བར་དུ་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་འབབ་ཅིང་ལྟེ་བ་ལས་འོག་ཏུ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ནི་འཕོ་བའི་དབང་གིས་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་འབབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།
從火中可見其具有控制的力量，就像陶罐等物的燒製和紅色物質一樣。
風也具有招引的力量，因為這是它的自性，就像能攜帶草等物而來一樣。
同樣地，從兩個鼻孔中發出的光芒，由於具有增益事業的力量，故其顏色為黃色，應當從地輪中放射，應當知道這是由具有地性的寶生佛所加持。
因為地能以穀物、珍寶等的本性而增益。
同樣地，從兩個鼻孔中發出的光芒，由於具有息滅事業的力量，故其顏色為白色，應當從水輪中放射，應當知道這是由具有水性的不動佛所加持。
這裡應當觀察：以右等差別所放射的清凈相是什麼？由脈和界的差別所成就的。
右脈中安住菩提心，因此，以其自性放射無量光。
左邊安住血界，因此，由於嫉妒和我慢同屬一類，且由於寶生佛和不空成就是一體的緣故，故從左邊放射不空成就的自性。
對此有人提出質疑：這與所說的續部相違，怎麼可以呢？如《喜金剛》中說："從生處中心有兩脈，即左、右及二者。
左邊安住精液，右邊安住血液。
這些交融為一，即是法界之攝。"
因此，依據這個量就相違了。
對此回答說：並無相違。
因為《金剛鬘》等中說明：從左右二脈，從喉部開始直至臍部，精液和血液流下，而從臍部以下，由於轉變的緣故，精液和血液也在流動。
།བུ་ག་གཉིས་ནས་འཕོ་བའི་རྩ་དབུས་མ་འདོད་པའི་གདུགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་འབབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་དང་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲོའོ།།ཞེས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཁྱབ་བྱེད་རླུང་གི་རང་བཞིན་ནི།།ལུས་ཀུན་ལ་ནི་ཁྱབ་པའི་རླུང་།།བྱ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག་པའོ།།དེ་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་བོ་སྟེ།འཆི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་སྣོད་ཀྱི་འཇིགརྟེན་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་པར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མེད་དེ།འོན་ཀྱང་ལུས་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ།ཚིགས་མདུང་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའོ།།བྱ་བ་ཀུན་ལ་སྟེ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ལ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ།།འཆི་བ་སྟེ་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་འགགས་པར་གྱུར་པའི་ལུས་ལས་ཏེ།ཤི་བའི་ཕུང་པོ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ།སའི་བུ་ག་ལས་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་འགགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་རེག་བྱའི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།མཇུག་བསྡུ་བ་ནི།རླུང་གི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་འདི།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཅན།།རྟོག་གེ་པ་ཡིས་མི་ཤེས་ཤིང་།།རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པའི་ཡུལ་མིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་གསལ་བ་སྟེ་གསལ་བར་བྱས་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་དགོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ།།དེ་ནི་གསང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་འདོད་པས་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་དང་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དྲ་བ་དང་།སོར་མོ་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པས་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་།ཡོད་པ་སུན་འདོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལྟ་བས་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་སོ།

從兩孔中流動的中脈名為"欲蓋"，如同虛空般無垢，同樣由於是一體流動的緣故，故以寶生佛和不動佛的自性而放射。
對此說法毫無過失。
這不是密意。
遍行風的自性是：遍及全身之風，趣入一切事業。
它是毗盧遮那佛的本體，將從死亡之身中出現。
這是說，一切所依的器世間清凈安住的毗盧遮那佛的本體遍行風，沒有次第放射和收攝壇城，然而遍及身體，即遍及所有關節。
趣入一切事業，即趣入行走、來往等諸事業。
從死亡，即命根和識停止的身體，也就是死屍中將出現並離去，"如同從地孔中的蛇"是省略的詞。
因此，在命氣停止的剎那，只能觀察到某些特殊的觸感。
結語是："此明瞭的風之真實，具有五智的自性，尋思者不能了知，非初學瑜伽士境界。
"這就是說，如是明瞭的風之真實性已被闡明。
具有五智的自性是指按前述次第顯示具有密意。
由於這是秘密，應當從上師口中領悟，而不是依自己的意願去了知。
因此說"尋思者"，即對於通過宗、因、喻等門徑，種種分別網，以及手指動作的解說來證成無和破除有的那些極其執著于見解的人們，不應為其宣說真實義，這是世尊在一切處所說的。
།དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཏེ་རང་གི་འདོད་པས་མི་རྟོགས་ཤིང་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།འོ་ན་ཅི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་སྣོད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ཡིན་ལ།བརྟུལ་ཞུགས་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་རྣམས་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ།།ཡང་རྟོག་གེ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ་གསུངས་ཏེ།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་དང་།སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ལས་ཚིག་གི་ལམ་ངེས་པར་བརྗོད་པས་སྔགས་བསྡུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་སོ།།དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་སྲིད་སྔགས་འདི་མ་བསྟན་པ་དེ་སྲིད་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་དང་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ།།སྙིང་པོ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ནུས་པའོ།།ཀུན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འགུགས་པར་བྱེད་པའོ།།ཡང་ན་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞུང་ལུགས་ལ་གྲགས་པའི་སྔགས་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མཐུ་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ།།མཆོག་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ།།གསང་བ་ནི་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་གསང་བར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡི་གེ་ཨོཾ་མོ།
因此他們不能了知，不能依自己的意願領悟，也不應教導他們。
那麼，聲聞種姓者是否是法器呢？
說"初學瑜伽士"，是因為他們依靠四聖諦之道而入等持，故是瑜伽士；
又因以苦行和功德等使身體受苦，故是初學者，所以稱為初學瑜伽士，即指聲聞們。
非彼等境界，是指不應令其了知和解說。
或者說，尋思者是指聲聞們，初學瑜伽士是指依事續等法門的瑜伽士們。
"非彼等境界"如前所說，是按字面意思理解。
"如是"等詞是略說咒語的真實義。
"根本續"是指吉祥密集續。
"一切如來身語意秘密及一切咒心總髮動"中，是從最極秘密的身語意金剛中，以確定的語言道路宣說如是攝集的咒語。
其義是：在顯示咒語真實義的場合，乃至未顯示此咒之前，應當宣說咒語的真實義。
因此首先宣說咒語的生起。
"一切如來"即身金剛等的身語意，是指每一個身等。
由於是彼等的種子和心要，故為秘密。
同樣，"一切咒"即一切如來的。
"心"是指意的力量。
"發動"是指召請。
或者，"一切咒"是指在外道教法中著名的猛咒，"發動心"是指使其力量衰減。
"最"是一切咒中最勝。
"秘密"是指對依止不凈等行相的人們應當保密。
其自身的身即字母"嗡"。
།གསུང་ལ་ཡི་གེ་ཨཱཿའོ།།ཐུགས་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ངོ་།།འོན་ཀྱང་སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་ལམ་ངེས་པར་བརྗོད་པས་ཏེ་གསུང་གི་ལམ་གྱིས་སོ།།ཡང་ན་ཚིག་ལས་ཏེ་གསུང་ལས་སོ།།ལམ་ལས་ཏེ་སྐུ་ལས་སོ།།ངེས་པར་བརྗོད་པ་ལས་ཏེ་ཐུགས་ལས་སོ།།སྔགས་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལའི་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།བསྡུས་པ་ནི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།དེ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དཔེ་བརྗོད་པ་ནི།ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྟེ་ཨ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་སྟེ།སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་བྱེད་པས་ནི་ཨོཾ་མོ།།བའི་མཐའ་མ་ཡང་དབྱེ་ཞིང་མན་ཡང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཝ་དབྱི་ཞིང་མན་གྱི་རྐྱེན་སྦྱར་ཏེ་ཨན་ཕྱིས་ནས་ཨ་ཨུར་བྱས་ཏེ་ཡོན་ཏན་བྱས་པས་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ནི་གནས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ།སའི་ཨ་ཕྱིས་ནས་ཨན་དང་ཨས་ཀྱི་མཐའ་ཅན་དག་རིང་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཨ་རིང་པོར་བྱ་ཞིང་ས་ཚེག་དྲག་ཏུ་བྱས་པས་ཨཱཿཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཧཱུ~ཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ནི་འབྱུང་བ་ལ་འཇུག་སྟེ།དེ་ལ་མན་གྱི་རྐྱེན་སྦྱར་ནས་ཨན་ཕྱི་ཞིང་རིང་པོར་བྱས་པས་ཧཱུ~ཾ་དུ་འགྱུར་ཏེ།དེས་ན་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།ོཾ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ།།ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ།།ཧཱུ~ཾ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དང་ཨུ་དང་མ་འདུས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་བྱས་པས་ཨོཾ་མོ།།དང་ཨ་དང་ཐིག་ལེ་གཉིས་པོ་རྣམས་ལས་རིང་པོར་བྱས་པས་ཨཱའོ།།མགོ་དང་ཧ་དང་ཨུ་དང་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལེ་སྟེ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་འདུས་པ་ལས་ཧཱུ~ཾ་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ།།ཡི་གེ་ཨཱཿནི་འདོད་ཆགས་བར་མའོ།།དེ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མན་ངག་བཞི་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文。
語中有字母"ĀḤ"。
意中有字母"HŪṂ"。
然而由於身等諸法無差別的緣故，是以言語道決定宣說，即以語道。
或者從語，即從語道。
從道，即從身。
從決定宣說，即從意。
咒語是阿里卡里縮略的精要等。
縮略是以女性等差別而作縮略。
所說是指由世尊大金剛持所宣說，這是語義。
這是不了義與了義解釋。
舉例說明：OṂĀḤHŪṂ中，"ava"這個語根用於守護等，由於具有守護和進入的本性而充滿，所以是"OṂ"。
去掉"va"的末尾並加上"man"詞綴，去掉"an"后變成"au"，加上元音后成為"OṂ"。
因此具有進入的本性，這是其含義。
"sa"這個語根用於安住，去掉"sa"的"a"后，帶有"an"和"as"詞尾的變成長音，即"a"變長音，"sa"加上重音，成為"ĀḤ"。
因此具有安住的本性，這是其含義。
"HŪṂ"這個語根用於生起，加上"man"詞綴後去掉"an"並作長音，成為"HŪṂ"。
因此具有生起的本性，這是其含義。
這是字義解釋。
"OṂ"是毗盧遮那佛。
"ĀḤ"是阿彌陀佛。
"HŪṂ"是不動佛，這是了義解釋。
"a"與"u"和"ma"結合，加上元音成為"OṂ"。
"a"與點兩者，作長音成為"ĀḤ"。
頭飾、"ha"、"u"、月牙與點這五者結合成為"HŪṂ"。
這是三如來和五如來本性支分的生起，這是總義。
字母"OṂ"是貪慾與離貪。
字母"ĀḤ"是中等貪慾。
這些是具有攝集相的第四口訣。
（註：對於咒語和種子字的部分，我已經按照要求使用了梵文羅馬拼音。
由於原文中並未出現完整的藏文和梵文天城體對照，所以我只能提供漢語翻譯和羅馬拼音形式。）
།མཚན་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།ོཾ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ།།ཧཱུ~ཾ་ནི་དོན་དམ་པའོ།།དེདག་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ།དོན་རྟོགས་པ་ཡི་བཟླས་པ་ན།།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་རུ།།དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྟགས་པ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་དེ་བཤད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།རེ་ཞིག་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་མགོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་དེ།སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་།གང་བར་བྱེད་པ་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བཟླས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ།།འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་བཟང་པོ་རུ་སྟེ་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བརྟག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་མི་ཤིགས་པའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཡང་ན་དོན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ་རང་གི་ལུས་དང་བཅས་པར་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བཟླས་པ་ནི་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བཟང་པོ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ལས་བཟླས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་དུས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ལུས་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་སྐུའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུའི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གང་གི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཚིག་གོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚིག་དེ་རྣམས་རང་གི་ཚིག་དང་བཅས་པས་སྒྲ་དང་སྒྲ་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བཟླས་པའོ།།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་བཟང་པོ་རུ་སྟེ།སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་ཐམས་ཅད་བརྟག་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ།
特徵即是字母"HŪṂ"，這是隱義。
"OṂ"是世俗諦。
"HŪṂ"是勝義諦。
使它們無差別的是字母"A"，這是究竟。
現在說明咒語的金剛唸誦："
了悟義理時的唸誦，無自性且善妙，三世諸佛所觀察，此即說為金剛念。"
這段話的含義如下：首先，瑜伽士在頭等處安置三字，以放射、充滿和如瓶作用等次第進入等方式使心專一，了悟義理，即通達諸如來智慧特徵的唸誦，是反覆修習。
這是無自性，即光明的本性，且善妙，即因完全寂滅一切分別網而可意，以三世諸佛的本性增上勝解觀察，即是金剛唸誦，說為不壞唸誦。
這是不了義解釋。
或者，了悟世間身聚的義理，即帶有自身的身體既非一亦非多的唸誦是所觀察的。
無自性即是身隨唸的本性，且善妙，即以出世間的智慧正確了悟，三世諸佛即與三世眾生相關的身體所觀察的，那即是金剛，說為身的唸誦，這是身唸誦的了義解釋。
同樣，了悟並知曉義理的即是了悟義理，即言語。
世間言語與自語一起行持聲與非聲即是念誦。
這是無自性，即本性空，且善妙，即具有妙觀察智本性的無量光佛的本性，三世諸佛即一切具有三字本性的咒語的觀察，即是所了悟的光明。
（註：對於文中出現的種子字"OṂ"、"HŪṂ"等，由於原文中並未同時給出完整的藏文、梵文天城體形式，所以僅保留了羅馬拼音形式。）
།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་གསུང་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུང་གི་བཟླས་པ་སྟེ།དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པས་ན་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་སེམས་སོ།།ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་དེ་རང་གི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བཟླས་པའོ།།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ།།སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བརགཞག་པའི་རང་བཞིན་དང་བཟང་པོ་རུ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་དུས་གསུམ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་དབྱེ་བས་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ་རང་བཞིན་རྣམས་བརྟག་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམ་རྟོགས་པ་སྟེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་བཟླས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དཔྱོད་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ།།རྟག་ཏུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞིང་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟང་པོའོ།།དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ།།བརྟགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དཔྱད་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་ཞེ་སྡང་གི་བཟླས་པ་དང་གཏི་མུག་གི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པ་བཤད་པའོ།།དོན་རྟོགས་པ་ནི་ལྷ་དང་སྔགས་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དོ།།དེས་བཟླས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ།།དེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ།མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་དང་བཟང་པོ་སྟེ།སྤྲོ་བའི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་རྣམས་བརྟགས་པ་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐོང་བའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པའི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་བཟླས་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།
這即是金剛，說為諸語的唸誦，這是語的唸誦，是了義解釋。
同樣，由了悟並知曉義理故爲了悟義理，即是心。
觀察三界眾生相續中所住的與自心一起超越有無的即是念誦。
這是無自性，即是心念住的本性，且善妙，即以出世間后得智的本性，三世即以貪等一百六十種差別而住的佛，觀察諸本性即是成為光明自性。
這即是金剛，說為意的唸誦，這是意的唸誦，是了義解釋。
同樣，了悟義理即貪、嗔、癡，對貪等觀察是否為貪等后的唸誦，即是思維應當安立眾生於清凈貪、嗔、癡的觀察。
這本身因為是貪等清凈的本性故無自性。
因為是永遠離垢且無漏樂的本性故善妙。
三世諸佛即是住於三界的眾生。
觀察即是觀察他們清凈本性。
這即是金剛，說為以貪等唸誦，這是貪念誦、嗔唸誦和癡念誦的了義解釋。
了悟義理即是本尊與咒語的一體性。
以此唸誦即是反覆修習。
由此無自性，即離除執著，且善妙，即以放射次第利益眾生，三世諸佛即觀察諸趣，是圓滿一切意願。
這即說為如金剛不可分的虛空藏性的寶生唸誦，這是寶唸誦的了義解釋。
།དོན་རྟོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་བཟླས་པ་སྟེ།དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དང་བཟང་པོའི་སྟེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ།ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་བརྟགས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་བཟླས་པ་སྟེ་དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དོན་རྟོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོས་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དད་པས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འདོན་པས་བཟླས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་བཟླས་པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེརྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་བཟང་པོའི་ས་སྟེ་སེམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་བརྟགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་བརྟན་པའི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན་ཞིང་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དོན་རྟོགས་པ་ནི་སྲོག་དང་བརྩོལ་བ་དག་སྟེ་དེ་དག་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་དང་དུས་དང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སྤངས་ནས་བཟླས་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་བཟླས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ།།ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟང་པོའོ།།དུས་གསུམ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བའོ།།སངས་རྒྱས་ནི་རླུང་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་བརྟགས་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཞན།སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ།།སློང་ལ་དགའ་བར་མི་བྱའོ།།འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།སློང་མོ་ཟ་ཞིང་སྟེ་དམན་པའི་སེམས་སུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ།
了悟義理即是攝受一切眾生的精進修行智慧。
其唸誦即依此而成熟解脫等相的事業。
這是無自性，即是三輪清凈的本性，且善妙，即無所執取，三世諸佛即觀察身語意，是觀察其本性。
這即是念誦，說為有義唸誦。
這是有義唸誦的了義解釋。
了悟義理即是遍知一切事物的諸佛菩薩，以欲令他們必定聽聞的信心極為清晰地誦出咒語文句的唸誦，即是了悟義理的唸誦。
無自性即是離分別的善地，即心觀察三世諸佛，是緣于彼等的唸誦。
這即如金剛般堅固的諸忿怒尊的唸誦，是金剛唸誦，說為忿怒唸誦，這是忿怒唸誦的了義解釋。
了悟義理即是氣息和努力，舍離方位、境、時、顏色和形狀而唸誦，即是了悟義理的唸誦。
正因如此，離一切相故無自性。
因為寂靜故善妙。
三世即是進入、安住和生起。
佛即是諸氣。
觀察彼等即是通達一切空性真如，即是金剛唸誦，說為中性唸誦，這是中性唸誦的了義解釋。
如是說明金剛唸誦有十一種。
現在說其他分類："
乞食而食不應誦，不應喜於行乞事，
受用一切諸欲樂，不壞咒支而唸誦。
"這是其義。乞食而食即不應生下劣心。
།སློང་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་བ་ནི་ཟས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རྙེད་པས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱའི་ཟས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའོ།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས་ཏེ།ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐ་དད་པ་མེད་པའོ།།དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་སློང་མོ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་སོ།།དེ་ཟ་བ་སྟེ་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་བཟླས་པར་མི་བྱའོ།།སློང་ལ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟས་ལ་དགའ་བར་མི་བྱའི་འོན་ཀྱང་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ་ཡི་གེ་གསུམ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་སྔགས་སོ།།འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གླེང་སློང་བའི་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བྱས་ནས།དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ།དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་སྣང་མཛད་ཆེ།།ཁྱབ་བདག་ལ་ནི་སླར་གསོལ་བ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ།།སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་འདི་ནི།།རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར།།དངོས་པོ་ཞེས་བྱར་རབ་ཏུ་གྲགས།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མཁའ་མཉམ་པ།།ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱི་བའི་ཕྱིར།།འགྲོ་བའི་དོན་ནི་མཛད་སླད་དུ།།སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་དེ་བསྟན་གསོལ།།བསྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་ཐབས་ཙམ་ཞིག་།ཤེས་ནས་རྒྱུད་ལ་མི་མཁས་པ།།འདི་ལྟར་བདག་ནིསློབ་དཔོན་ཞེས།།ལུང་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲ།།བདག་གི་ཚིག་ནི་བདག་ཉིད་ཤེས།།དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་བྱིས་པ་འཇིག་།དེས་ནི་དགོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།།ཇི་བཞིན་དོན་དུ་མི་ཤེས་སོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་།མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གསང་བར་བྱ་བ་དང་།ཡང་དག་པའི་བསྟན་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཏེ།དེ་ནས་ཏེ་ལེའུའི་རྗེས་ཐོགས་སུའོ།།དཔལ་ལྡན་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ།།སྣང་མཛད་ཆེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།།ཁྱབ་བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའོ།།སླར་གསོལ་ནི་ལན་དུ་དྲི་བ་ཞུས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
不應喜于乞食，即獲得任何食物都應知足，不應貪著于食物。
不壞咒支而唸誦，即與本尊瑜伽無差別。
此時瑜伽士受用一切欲樂，這是不了義。
或者，乞食即是差別相的諸字母。
食用即誦說它時不應唸誦。
乞即不應喜于外在食物，而應以禪定食而住，這是詞義。
不壞咒支即是舍離三字差別分別的咒。
受用一切欲樂即如同受用五欲功德般唸誦，這是了義。
所謂略說之語，即是根本續中引出咒語真實義的文句。
如是略說后，在了義授記續中說："
爾時具德大光明，複次啟問遍主尊，一切眾生能生者，種種色相此心性，
雖無自性而生起，普稱為事廣名聞，菩提心性等虛空，為得如實體驗故，
為作利益眾生事，祈請開示最勝者。僅知修行方便已，于續不善巧之人，
如是自稱為師者，對諸通達教法說，自身了知我之語，說此愚者即毀滅，
彼于了義菩提心，如實義理不能知。"
此義是：為明顯顯示咒語真實義，為對未來不堪能眾生保密，為勸請正確教法，而向世尊金剛持祈請。
爾時即品之後。具德即金剛手。
大光明即大金剛持。遍主即一切如來之主。
複次啟問即反問請教，這是字面意思。
།ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ།།སྐྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྐྱེ་ཞིང་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ཡང་།འོན་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ།ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་མམ།རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱི་ཞིང་མངོན་དུ་བགྱི་བའི་ཕྱིར་ཏེ།བདག་ཅག་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརྟན་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞིང་བཤད་དུ་གསོལ།སུ་ལ་ཞེ་ན་སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་སྟེ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཉན་པ་པོ་སྣོད་དུ་བསྡུ་བ་ལའོ།།སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།མཁའ་མཉམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གོས་པ་མེད་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན།འགྲོ་བའི་དོན་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་སླད་དུའོ།།འདི་ལྟར་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཉན་པ་པོ་འདི་དག་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟ་སྟེ་གང་དུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་དང་བཟླས་པ་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཐབས་གང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཙམ་མོ།།དེ་ཤེས་ཤིང་ཐོས་ནས་རྒྱུད་ལ་སྟེ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་མི་མཁས་ཤིང་མི་ཤེས་ན་རེ་ཞིག་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལྟ་ཞོག་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་མེད་ན་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྨྲ་ཞིང་རང་གི་ཁ་ནས་སམ།གཞན་གྱི་ཁ་ནས་གྲགས་པ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དོ།།གལ་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྨྲ་བ་དེའི་ཚེ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྲིད་དུ་ལུང་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ།
"噫！世尊大金剛持，此心識暫時具種種形相，即住於一切事物的本性。
是一切眾生堅固、動搖等諸事物。
所謂能生者，即是能生的本性。
然而若加觀察則無自性，即一切法無我而生，雖唯是其本性，但由無明習氣力而稱為事物，即廣為人知為境、根、堅固、動搖等事物的體性"，這是分別觀察。
爲了以瑜伽現量或自證現量量親證體驗如是心性並現前，即為令我等心相續堅固，祈請世尊金剛持開示宣說。
向誰說呢？向最勝者，即攝受具有信心等功德為前行的堪能法器聽者。
心的自性即是菩提心，是勝義諦真實的體性。等同虛空即如虛空無染。
為何要開示？爲了利益眾生，即爲了作眾生利益。
如是現在時期的這些聽眾是傲慢者，即僅僅了知種子等和唸誦為主的本尊生起等修行方便。
了知並聽聞此後，于續即根本續也不善巧不了知，更不用說其他續，這是密意。
因此認為僅此而已即已作義利。
即便如此，若當時無過失，則說"我是上師"，即稱自己是金剛上師尊前，從自己或他人口中宣揚名聲。
若在愚者中說此則是合理的。
乃至對通達教法者，即對了知眾多論典者也如是宣說。
།བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་སོ་ཞེ་འམ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་དོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགུ་བར་དཀའ་བ་དག་ཡིན་ཏེ།བདེ་བས་མགུ་བར་བྱ་བར་མི་ཤེས་པ།།ཤིན་ཏུ་བདེ་བས་མགུ་བ་མཁས་པ་སྟེ།།ཤེས་པའི་ཆ་ཡི་བློ་ངན་གྱུར་པའི་མི།།ཚངས་པས་ཀྱང་ནི་མགུ་བར་ནུས་པ་མིན།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་བྱིས་པ་རྣམས་ཏེ་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་འཇིག་ཅིང་ལམ་ངན་པ་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཞེ་ན།བདག་གི་ཚིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མན་ངག་མང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྲིད་དུ་བདག་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བསྟན་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་རྒྱས་ཤིང་སྡོད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཉན་པ་པོ་བསྟན་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ངན་པའི་བདུད་ཉིད་འབྱུང་སྟེ།དེས་ནི་དགོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་དོན་ཟབ་མོ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཇི་བཞིན་དུ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་རྟོགས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་ཆེད་དུ་མཛད་ནས་ཙནྡན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་འདེབས་ཏེ་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས།དེ་ནས་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཐུབ་ཆེན་གྱིས།།ལེགས་ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས་མཛད་ནས།།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་གསུངས།།མི་རྟོག་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི།།རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བདག་པོ་ནི་དྲུག་པའོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།བྷ་ག་དང་འབྲེལ་པས་འགྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་ཏོ།།བྷ་གར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གནས་པར་བྱེད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་སྦས་པའོ།།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བཅོམ་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།
通達論典者對他們這樣說話，他們不會說這是對的或不對的。
因為僅知少許故難以滿足，如說："
不知以樂而滿足，極樂能滿足智者，具惡慧分別之人，梵天亦不能令喜。"
如是說已，令愚者即具愚者心者毀滅並引匯入邪道。
怎樣說呢？"此我言以真實義為主，他人皆不能知，然因有眾多教授，唯我自知。
只要我住世，世尊吉祥金剛持的教法就會在瞻部洲興盛安住"，這是其義。
如是相的聽者是毀壞教法的惡性魔鬼，他對了義菩提心即甚深義所說的聲音所詮如實真實義不知不解。
因此為世尊寶類補特伽羅而作，為攝受栴檀類等補特伽羅，祈請開示真實義，這是文字義。
祈請之後，世尊說："
爾時主尊薄伽梵，大勝遍照作明者，
善哉三遍作宣說，對金剛手作是言，
無分別義真實性，極為分別而宣說。
"主即第六。因摧破貪等煩惱故為薄伽梵，這是文字義。
因與bhaga相應而生眾生故為薄伽梵，這是外義。
因住于bhaga中菩提心相故為薄伽梵，這是隱義。
具足無二智即所破，因具彼故為薄伽梵，這是究竟義。
།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའོ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་སྟེ་སྦས་པའོ།།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ནས་འདི་གསུངས་སོ།།དྲི་བ་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལན་གསུམ་མཛད་དོ།།མི་རྟོག་དོན་གྱི་སྟེ་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་ཞིང་བརྗོད་པར་བྱའོ།།རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་སྔགས་བཏུ་བ་དང་སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་རྣམས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ།།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་དང་པོ་མདོར་བསྟན་ཏེ།།བརྗོད་དང་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ།།བརྡར་བརྟགས་དང་ནི་དོན་དམ་མོ།།བརྗོད་ཅིང་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ལས་བཏུ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བརྗོད་པ་སྟེ་སྔགས་བཏུ་བའོ།།རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་དམིགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཏོ།།བརྡར་བཏགས་པ་ནི་མིང་ངོ་།།དོན་དམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།བཤད་པ་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ཐུན་མོང་སྟེ།དམིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ཡིན།།བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་སྔགས་ཡིན་ཏེ།།དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐུན་མོང་ཞེས་པ་སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བའི་ནང་གི་སྐུད་པ་བཞིན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་སྟེ།དེ་ལས་སྔགས་བཏུ་བར་བྱ་བའོ།།དེ་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ་སྔགས་བཏུ་བ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དེ་རང་གི་ངོ་བོའོ།།ོཾ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་དོན་ཡང་དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་དབྱེ་བས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་སྔགས་ཡིན་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མིང་སྟེ།སྦྲུལ་དང་མགོ་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་པ་དང་བཏུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

隨從大金剛持故，毗盧遮那即大毗盧遮那。
因知解三智故為能仁，這是隱義。
授予金剛手"善哉"后說此。
因是最勝問故作三遍。
無分別義即咒語的真實勝義，即咒語真實義當說當詮。
"極為分別"即不僅是咒語真實義，而且也當說咒語攝集、咒義和咒語表示，這是其義，是文字義。
其中首先略說："詮說與所緣，表示及勝義。
"因應從後文字中攝集而說故為詮說，即咒語攝集。
因應通過誦說能詮咒語而了知並緣取所詮體性故為所緣，即咒義。
表示即名稱。
勝義即真實性，這是字面義。
解說即語言詮說共同："
共同即是佛性，所謂表示是咒，勝義即是真如。"
共同即如心咒和近心咒等，以及世間和出世間等一切論典中如寶鬘中線般遍佈的本初字母，從中當攝集咒語。
這是語言詮說，即咒語攝集的字面義。
所謂所緣即毗盧遮那等諸佛的真實自性。
嗡等的義理依次是身金剛等，如是本初字母的義理也由元音和輔音的差別而為方便和智慧。
如是于其他也當了知，這是總義。
所謂"表示是咒"即咒語名稱，即蛇形、無頭、無邊、攝集等。
這些的分類當從業的差別了知，這是字面義。
།དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་སོ་སོར་བཤད་པ།དང་པོ་གཅིག་ནི་དགུ་དབུས་ན།།གང་ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ།།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་ཞེས་བྱ་སྟེ།།ད་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཤེས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གཅིག་ནི་རེ་ཞིག་ཡི་གེ་ཨཱའོ།།དེ་ཉིད་ནི་དང་པོ་སྟེ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།།མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས།།ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགུ་སྟེ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ།།དེ་མེད་ན་བརྗོད་པར་མིནུས་ཏེ་དབྱངས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལ་དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།།ཨི་ཨུ་རྀ་ལྀ་ཨེ་ཨོ་ཨཾ་ནི་ཐུང་ངུའི་སྡེ་ཚན་ནོ།།ཱ་ཨཱི་ཨཱུ་རཱྀ་ལཱྀ་ཨཻ་ཨཽ་ཨཱཿནི་རིང་པོའི་སྡེ་ཚན་ནོ།།ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་།ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ།ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ།ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན།པ་ཕ་བ་བྷ་མ།ཡ་ར་ལ་ཝ།ཤ་ཥ་ས་ཧ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་དགུའོ།།སྡེ་ཚན་དགུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ་གང་ཞེ་ན།བཅུ་ཡིས་ཏེ་དགུ་པོ་དེ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།མ་བཅིངས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་ཅིང་འོན་ཀྱང་དེས་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པའོ།།དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་མ་བཅིངས་པ་སྟེ།ཡི་གེ་ཨ་ཡིས་བཅིངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ།དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།རེ་ཞིག་གཅིག་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།དགུ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དབུས་ན་གནས་ཀྱང་བཅུ་ཡིས་ཏེ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་ཤིང་མ་བསྒྲིབས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རང་བཞིན་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ།།ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།
所謂勝義即真實性，應知是離一切戲論的光明，這是究竟義。
現在分別解說："初一在九中，何者十不縛，彼即名無縛，今知最勝處。
"一即暫時是字母A。此即是初，是一切本初字母生起之因。
如《真實名稱》中說："A字是一切字母之最勝"故。
九即在本初字母部類中遍佈的自性而住。
若無此則不能詮說，如說"因無元音故"等。
其中元音部類有二種：i、u、ṛ、ḷ、e、o、aṃ是短音部類。
ā、ī、ū、ṝ、ḹ、ai、au、āḥ是長音部類。
ka、kha、ga、gha、ṅa；ca、cha、ja、jha、ña；ṭa、ṭha、ḍa、ḍha、ṇa；ta、tha、da、dha、na；pa、pha、ba、bha、ma；ya、ra、la、va；śa、ṣa、sa、ha，如是為九。
在這九部類中住者是什麼呢？以十即以那九類及自身。
不被縛即不為彼等所遍而是彼遍於彼等。
瑜伽士若了知彼即是無縛，即了知通達一切被A字所縛的咒語聚。
彼瑜伽士即是最勝處，即了知從彼所生三字真實性之義，這是文字義。
暫時一即是一切空性自性法身。
九即在五蘊和四大種中住，然以十即不為根境分別所縛所障，因法身是自性清凈故。
彼即無縛，了知不為煩惱障和所知障分別所勝之瑜伽士即是最勝處，即法身自性佛性。
了知即通達獲得，這是總義。
།ཡང་ན་རེ་ཞིག་གཅིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབྲུག་གི་སྒྲ་སྟེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་ས་བོན་ནོ།།དེ་ནི་དགུ་སྟེ་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གྲུ་བཞི་དང་ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་གསུམ་དང་གཞུ་ལྟ་བུའི་ལྐོག་མ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་གནས་ཏེ་བརྒྱད་ན་དགུ་པ་ནི་མགོ་བོ་ལ་སོགས་པར་གནས་པའི་ཧཱུ~ཾ་གང་ཡིན་པའོ།།བཅུ་ཡིས་ཏེ་དེ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།མ་བཅིངས་པ་ནི་རླུང་གི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལམ་ལ་མི་འཇུག་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་བཟླས་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ།འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།ཤེས་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་།མགོ་མེད་སྙིང་གི་པདྨོར་གནས།།ཁ་ཡི་པདྨར་མགོ་བོ་གནས།།སྒྲ་ནི་གསང་བའི་པདྨར་གནས།།སྒྲ་མཐའ་ལྟེ་བའི་པདྨར་གནས།།ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡང་ན།གཅིག་ནི་རེ་ཞིག་འདོད་པའི་གདུགས།།ཞེས་བྱ་བའི་རྩའོ།།དེ་ཉིད་དང་པོ་སྟེ་ཚངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གསང་བའི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགུ་སྟེ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ལྟེ་བ་དང་བཅས་པའི་དབུས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ།།བཅུ་ཡིས་ཏེ་རྩ་དགུ་པོ་དེ་རྣམས་དང་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་མ་འདྲེས་པའོ།།ཤེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།གཅིག་ནི་རེ་ཞིག་འོད་གསལ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའོ།།འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ཞེས་པས་དགུ་པའི་འཁོར་བ་དེའི་དབུས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་གིས་དེ་ལས་ལངས་པར་གྱུར་པ་ན་བཅུ་ཡིས་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་།འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའོ།
或者，暫時一即是世尊雷聲，即意金剛持的種子。
彼九即地水火風自性的四曼荼羅，如是方形、圓形、三角形、弓形的喉、心、臍、密處等八處，第九即是住于頭等處的吽字。
以十即以彼等及自身。
不被縛即不入風次第分別之道。
如是此即無縛，誰了知自性清凈的持誦，彼即最勝處，即離入等的真實性。
了知即現證，這是總義。
《法界問》中亦說："
無頭住心蓮，頭住口蓮中，
聲住密蓮中，聲末臍蓮住。"
或者，一即暫時欲蓋脈。
彼即是初，因從梵門始至密處遍佈故。
九即在八瓣蓮花及中心中遍佈。
以十即以彼九脈及自身不被縛，因是俱生自性故，不為貪等過失所染。
因此彼即無縛，即不與貪等相雜。
了知即瑜伽士以方便智慧雙運而隨入彼時體驗大樂。
彼即最勝處，即了知獲得金剛薩埵果位，這是隱義。
一即暫時光明，彼即是最勝故為初。
欲界、四禪、四無色即九輪迴，雖法爾住于其中，然依彼真實性剎那從中起時，以十即不為蘊和大種分別所縛，因見為十二幻喻故不墮世俗分。
།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་རིམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།གཅིག་ནི་རེ་ཞིག་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་།།དགུ་སྟེ་རླུང་དང་ཉེ་བའི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའོ།།བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་གང་ཞིག་མ་བཅིངས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་མ་བྱས་པའོ།།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།།ཤེས་པ་ནི་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ་ས་བཅུ་པ་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།གཅིག་ནི་པདྨའོ།།དང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེའོ།།གཉིས་པོ་དེ་དག་དགུ་དབུས་ན་སྟེ།སྒོ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པར་གྱུར་པ་ན།དེ་དག་འདུས་པ་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མན་ངག་བཞི་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པར་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་པའོ།།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་མཆོག་གནས་ཏེ།།སྣང་བ་བཞི་པ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བའོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།གཅིག་ནི་རེ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དང་སྲིད་པ་གསུམ་དང་དྲི་མ་གསུམ་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགུའི་དབུས་ན་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དང་པོའོ།།དེ་ནི་བཅུ་ཡིས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གིས་སོ།།མ་བཅིངས་པ་ནི་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་བཅིངས་མེད་དེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའོ།།ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ནི་མཆོག་གི་གནས་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཉིད་རྒྱས་པར།དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་ཡི་གེ་དེ།།གྲངས་དགུ་ཡི་ནི་རྗེས་འཇུག་པ།།ས་བཅིངས་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་སྦྱོར།།གང་གིས་ཤེས་ཏེ་འགྲོ་བའི་བླ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དབྱངས་ནི་རེ་ཞིག་ཐུང་ངུ་དང་རིང་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།གསལ་བྱ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔའོ།
彼即無縛，具無礙三摩地次第者即是最勝處，即了知獲得智慧身者，這是隱義。
一即暫時命風。
九即在風和近風等中為主故是初。
以此十不縛光明即不為識和自性所染。
彼即無縛，即一切空。
了知即隨入者。
彼即最勝處，即了知獲得第十地，這是隱義。
一即蓮花。
初即金剛。
彼二在九中，即住於九門自性身之中時，由彼等和合，以內自性近修等次第獲得第四口訣時，不為地、波羅蜜、力、智、真如等十種分別所縛即無障。
彼即無縛，即無分別真實性。
誰了知彼即最勝處，即了知見到第四光明，這是究竟義。
一即暫時佛地即第十二地。
彼能凈三界、三有、三垢故，在九中為主故是初。
彼以十即以世間八法及世俗、勝義。
不被縛即應知差別。
彼即無縛，即住于無住涅槃界。
了知即通達者。
彼即最勝處，即了知通達雙運自性無學道體性之義。
這是究竟義。
彼廣說："
元音輔音字，隨順於九數，
地縛互相合，誰知眾生師。
"元音即暫時以短長分為二種。
輔音即五部類。
།ཡི་གེ་ནི་མཐར་གནས་དང་དྲོད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་སྒོ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་ས་དགུ་པའི་འཁོར་པ་དང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་དགུའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ།།དེ་ཐམས་ཅད་ཨས་བཅིངས་ཏེ་ཡི་གེ་ཨས་བཅིངས་པའོ།།ཕན་ཚུན་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་སྟེ།།ཕན་ཚུན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའམ།རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པའོ།།དེ་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པའི་བླ་མའི་སྟོན་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་རང་གི་ངོ་བོ་དག་གི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སྤྲོ་བའི་རིམ་གྱི་སྔགས་བསྡུ་བ་གསུངས་ཏེ།བསྡུ་བའི་རིམ་གྱིས།འབྱུང་བའི་མཐའ་དང་ཡང་དག་ལྡན།།བཅུ་དྲུག་ཆ་ཡི་དང་པོ་གནས།།ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན།།བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འབྱུང་བའི་མཐའ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ས་བོན་ཡ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་ཤའོ།།ཡང་དག་ལྡན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ཡི་གེ་ཡའོ།།བཅུ་དྲུག་ཆ་ནི་དབྱངས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་ཡི་གེ་ཨའོ།།ལྔ་པ་ལྔ་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱ་རྣམས་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཀའོ།།དེ་ལྟར་ཨ་ཀ་ཡ་ཤ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ལྷ་མོ་བཞི་དང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བཞི་དང་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གསུམ་དུ་སྟེ།ཡི་གེ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར་རོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཨའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཡི་གེ་ཨཱའོ།།ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་།།གཉི་གའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡ་དང་ཤ་དག་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ངོ་།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་།ཆ་གཉིས་པ་དང་དགུ་པ་ཉིད་དུ་བཤད།།སུམ་ཅུ་བཅུ་པ་ལྔ་པའི་ས་བོན་ཉིད།།ཆ་གཉིས་པ་དང་ལྔ་པ་དྲུག་པར་ལྡན།།རྣམ་བྱུང་དེ་ནི་ཐིག་ལེ་ཡིན་པར་བརྗོད།།ཅེས་གསུངས་ཏེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ཡང་བསྡུ་བ།།ཡི་གེ་ཨོཾ་བཅས་རིང་པོར་བཅས།།ཡོན་ཏན་སྦྱོར་སོགས་ཕྱིས་དང་ལྡན།།ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར།།གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དོན་འདི་ཡིན་ནོ།།དང་ཨུ་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་པ་ལས་ཨོཾ་མོ།
字母以末位和溫度分為二種，如是隨順九數，因是九門自性身和九地輪迴及蘊界處自性三界的清凈故。
彼一切為A所縛，即為A字所縛。
互相圓滿相應，即互為所詮能詮事，或誰了知為自性，彼即通達。
彼即眾生，即三界導師。
因遍知法字自性等一切自性故得解脫，亦令他解脫，這是非密意義。
宣說廣次第咒收攝，以收攝次第："具足大種末，十六分初住，五與五相應，四定配三中。"
大種末即大種四種子字ya等的末即字母śa。
圓滿相應即彼等之初字母ya。
十六分即元音，彼等之初即字母a。
五與五即ka等輔音，彼等之初因為主故即字母ka。
如是a、ka、ya、śa即四大種、四天女、寂等四業和四喜自性定配三中，即定配三字。
智慧自性a字部類即字母ā。
方便自性ka等部類即字母hūṃ。
二者自性ya和śa即字母oṃ，如是oṃāḥhūṃ。
《金剛鬘》中亦說："說為二分及第九，三十第十五種子，二分五分六相應，彼生說為是點滴。
"這是字面義。
現在三字更收攝："
字母oṃ具長音，具德相應后，一切短成語，非一非多數。"
這是其義。
和u合為oṃ。
།དང་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་པ་ལས་ཨཱཿའོ།།ཡི་གེ་ཧ་དང་ཨཱུ་འདུས་པ་ལས་ཧཱུ~ཾ་ངོ་།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་ཆ་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ་མི་སྣང་བའོ།།ཕྱིས་པ་ནི་མི་སྣང་བའོ་ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།སྦྱོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་བྱས་ནས་རིང་པོར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་འདུས་པ་ལས་ཐིག་ལེ་ཙམ་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཞིང་།ཐིག་ལེ་དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨ་ལཞུགས་ནས་ཡི་གེ་ཨ་ཐུང་ངུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ།།འདིར་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་ཨོཾ་གྱི་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཡི་གེ་ཨུ་ལ་དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིག་ལེ་ནི་ཚེག་དྲག་ལ་ཚེག་དྲག་ནི་རིང་པོ་ལ་རིང་པོ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་གྱི་ཐིག་ལེ་ལ་ཞུགས་ནས་ཆ་བཞི་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་གི་ཡི་གེ་ཧ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱུ་ལ་ཡི་གེ་ཨཱུ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱུའི་ནང་ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཨ་ལ།ཡི་གེ་ཨ་དེ་ཐིག་ལེ་ལ་ཞུགས་ནས་ཡི་གེ་ཨ་ཐུང་ངུ་འབའ་ཞིག་འདུས་པར་འགྱུར།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།མ་ལུས་ངག་སྟེ་ངག་མ་ལུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་མིན་པའོ།།གསལ་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔལ་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱན་ལས།མར་མེ་ལྟ་བུ་འབར་བ་སྟེ།།སྙིང་གའི་དབུས་ན་མི་ཤིགས་པ།།མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡི།།ནི་གཙོ་བོ་དམ་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་སོ།།ད་ནི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་རང་བཞིན།ཡི་གེ་གང་ཞིག་སྔར་བཤད་དང་།།གང་ཡང་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་རྣམས།།བུད་མེད་སྐྱེས་པ་མ་ནིང་སྟེ།།ཁམས་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།ཡི་གེ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱ་རྣམས་ཏེ་སྔར་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་མཐར་གནས་དང་དྲོད་ཀྱི་ཡི་གེར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་རྣམས་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་།མ་ནིང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།གསལ་བྱའི་སྡེ་ཚན་ནི་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའོ།།མཐར་གནས་དང་དྲོད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་མ་ནིང་གི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱས་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།
和a合為āḥ。
字母ha和ū合為hūṃ。
彼等之後即融入一分而不顯。
后即不顯如是所說。
相應具德成長音者，由互相和合而成一點，彼點亦入字母a而唯成短a。
此處意趣是：
暫時oṃ的字母a入字母u，彼入點，點入頓號，頓號入長音，長音入字母hūṃ的點，四分的字母hūṃ的字母ha入字母ū，字母ū入住于字母ū內的字母a，彼字母a入點后唯成短a和合。
彼又如何？無餘語即因是一切語言之因故，因是語言自性體性故非一。
因唯是明顯故非多。
《吉祥金剛壇城莊嚴》中說："
如燈般燃燒，心中不壞處，
不變最微細，a即最勝尊。"
這是字面義、非密意義和究竟義。
現在字母本性："
前說諸字母，及諸趣曏者，
女性及男性，中性遍觀界。"
字母即元音和輔音，即前上所說者。
如是趣向即所說具足寂等事業力的末位和溫度字母。
彼等應知是女性、男性和中性體性。
元音部類是女性體性。
輔音部類是男性體性。
末位和溫度部類是中性體性。
如是已廣說。
།དེ་རྣམས་ཀྱང་ཁམས་ལ་སོགས་པར་དེ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་དང་རྐྱེན་དང་རྟགས་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིག་དང་བྱེད་པ་དང་དེ་ལ་ཕན་པ་དང་བསྡུ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་།སྐྱེས་བུ་དང་བདག་གི་ཚིག་ཅན་དང་གཞན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་བྱ་བ་དང་དུས་དང་འབྲེལ་པ་དང་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་དང་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འོག་དང་སྟེང་དང་ལྡན་པར་ནི།།ཤེས་ནས་བློ་ཡིས་ངེས་པར་སྦྱོར།།འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ།།དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན།།འོག་ནི་འཇུག་པའོ།།སྟེང་ནི་འབྱུང་བའོ།།ལྡན་པ་ནི་གནས་པའོ།།རིམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས་ཏེ་བཟླས་ནས་སོ།།བློ་ཡིས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་སྦྱར་ཞིང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པསའཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།འདི་ནི་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ་བཏུ་བའི་མིང་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སྔགས་བཏུ་བ་བཤད་ནས་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི།དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས།།ལྷ་རུ་ཉེ་བར་ཤེས་པ་གང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྔགས་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ལྷ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པའོ།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེའི་དོན་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ངག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལས་ཏེ་སྔགས་དེ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིས་པ་དང་།སྦྱར་བ་ལས་གཟུགས་ཏེ་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་རང་རང་གི་ལྷ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།དགོངས་པས་བཤད་པའོ།
彼等亦遍觀為界等，即以詞根、詞綴、性別、格的詞、作用、助益、收攝、作者、補特伽羅、自語、他語、作業、時間、關係、字母、詞、語和大語等差別而施設名言，這是其義。"
具足上與下，了知意定配，此是咒語說，無實性自性。
"下即入。
上即出。
具足即住。
了知如是次第即誦持。
以意即以智慧定配，以入等次第修習而獲得出世間成就，這是語義。
此是咒語說，即稱為攝集名。
彼又如何？無實性自性即無分別自性，這是其義。
這是字面義和非密意義。
說明咒語攝集后，咒義："從彼轉變色，近知為天尊。"
從彼咒轉變的天尊即是何等天尊。
其自性應知為具彼義自性，即字母oṃ等之義是毗盧遮那等，這是語詞即總義。
以此語說咒語密意：從彼即從彼等咒語轉變的oṃ等和svāhā等后和相應的色即成為蛇等形，此即依各自天尊而具足事業力，這是其義，是以密意解說。

班匝咕汝

།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་སྙིང་པོར་འགྱུར།།དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྔགས་བཏུ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་གསུམ་བཏུས་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་སུ་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ཡི་གེ་ཨ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ།ཧཱུ~ཾ་གིས་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྤྲོ།།སངས་རྒྱས་སྐུར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་།ོཾ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྡུད།།ཱཿས་ནི་གནས་པར་བྱེད་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་སྲོག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་བརྟག་པ་སྟེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྤྲོ་ཞིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྡུད་ཅིང་འཇུག་པར་བྱེད་དོ།།གསུངས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨཱཿ་ནི་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།བུམ་པ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའོ།།སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་གང་བར་བྱེད་པ་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གསུམ་པོ་ཁོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་གོ་རིམས།འཇུག་པ་དང་ནི་གནས་པ་དང་།།ལྡང་བ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་གནས་ཏེ།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པས་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ།སྔགས་དང་ལྷ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།
現在當說明咒語真實性："依此智慧即，成為佛心要。"
其義是：在咒語攝集時，以分支和分支差別攝集三字后，在法界輪處唯依止明顯的字母a，即緣彼。
智慧即瑜伽師應修的法界智。
彼即佛吉祥大金剛持的心要，即說為真實性。
這是說為咒語真實性之義，是非密意。
現在三字作用："hūṃ正放眾生，觀為佛身相，oṃ正攝眾生，āḥ則作安住。"
世尊心金剛持自性的字母hūṃ以命自性觀想眾生即是佛身，即具彼相而放射生起，即作放射之義。
如是世尊身金剛持自性的字母oṃ以入自性如前正攝眾生而作入。
語金剛持自性字母āḥ以平等自性作安住，即在瓶狀階段令心安住。
唯由放射、充滿和瓶狀自性三者令心一境性，這是非密意。
金剛誦次第次序："入住及起等，以此諸次第，住于慧方基，誦咒支無損。"
瑜伽師以入等次第返回時，瑜伽師住于慧方基即世俗勝義無別體性中，誦持支分無損的三字咒，即因咒與天無別故是一自性，這是其義，是了義。
།ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཏེ།འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་གྱིས་སྔགས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པར་བཟླས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟླས་པའི་གྲངས།གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ།།བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔ།།བཞི་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲེས་ནས་ནི།།སྦྱོར་བཞི་བསྡུས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་དགུ།།དགུ་བརྒྱ་དག་ཏུ་གང་བསྟན་པ།།ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རིམ་གྱིས་ནི།།དེ་ནི་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལ།།ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞི་རུ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་བཞིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་གྲངས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དགུ་བརྒྱ་ཡོད་དོ།།དེ་རྣམས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་ཉིན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་མཚན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ་རིམ་པ་དེས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་རོ།།བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཉིན་ཞག་ནི་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུའོ།།ཉིན་མོ་ལ་ཐུན་བཞི་མཚན་མོ་ལ་ཐུན་བཞི་ཡོད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་ཐུན་གཅིག་གི་ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་དོ།།ཐུན་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ།ཉིན་མོ་ལ་བསྡུས་ནས་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་ཅིང་མཚན་མོ་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་དོ།།དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་དོན་འདི་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལུང་གི་ཚད་མ་ནང་གི་དུས་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ནང་གི་དུས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པ་བཟླས་པའི་གྲངས་སོ།
或者住于慧方基即智慧印和等入的金剛蓮花相應中，以入等次第，即以貪慾、離貪和中等貪的次第，咒即光明支分無損，即誦持並體驗世俗勝義無別，這是了義。
現在依風數的誦數："所說白衣等，二百二十五，善巧配四已，四相合九百。
所示九百中，以二十四次，彼于各出中，二萬一千六。"
此中瑜伽師應于喉等四處修火壇等四種白衣等天女自性。
彼等壇城各是四大種自性，因一大種亦是四自性故。
故以每一罈城分支二百二十五數，一罈城有九百。
彼等以入等次第於四壇城，晝十二夜十二，以此次第成二萬一千六百。
意趣是：一晝夜六十時，晝四時夜四時。
故於七個半時量一時中，於四壇城有金剛誦二千七百。
三時亦如是，晝合有一萬八百，夜有一萬八百。
如是金剛誦成二萬一千六百，這是字面義。
現在為令此義成為量故，隨順所說續而說"從集續後分"，為明此內時故。
內時即壇城次第誦數。
།རིམ་པའི་ཚུལ་གྱི་ཆོ་ག་ཡིས།།ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ།།མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་གྲངས་ཀྱིས་ནི།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས།།རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེར་དགུ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བཟླས་པའོ།།ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ།།ཞེས་བྱ་བའོ།།ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལའོ།།སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ།།ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐ་མི་དད་པའོ།།མཚོན་བྱ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སོ།།མཚོན་བྱེད་ནི་རླུང་རྣམས་ཏེ་དེའི་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར།བསྒོམ་པ་ཡི་ནི་བར་ཆད་ཅན།།རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་སྤང་།།སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན།།རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟླས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་བྱེ་བྲག་ལ་བསྟན་ནས་རེ་ཞིག་དབྱེ་བས་འབུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམསསྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པའམ།དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་སྤང་ཞིང་དོར་བར་བྱའོ།།ལས་དང་པོ་པའམ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་གི་དེ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བསྒོམ་པའི་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་གེགས་བྱེད་པའོ།།རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་ལངས་པ་བཞིན་ནོ།
"
以次第法儀，善配四時際，
以所詮能詮，數誦咒支無損。"
明即佛眼等，彼等法即彼等加持的四壇城。
彼等儀軌即以入等次第于每一罈城以九百等差別誦持。
"善配四時際"即于晝夜。咒即三字。
支分無損即如前與天瑜伽無別。
所詮即諸壇城。
能詮即諸風，以彼數計數而誦持，這是字面義。
現在金剛誦應取即："
具修行障礙，瑜伽外誦舍，
咒義薄伽梵，金剛如何誦？"
這是字面義。
外誦即依數珠差別而示，暫以差別以十萬等數令身語意苦。
彼圓滿瑜伽師即修習金剛誦或超出彼外者應舍應斷。
初業者或生起次第瑜伽師則不應舍，因彼等之彼即應取故。
外誦如何？修即光明相之障礙即作障礙。
有分別和無分別相違故，如等持和出定。
།གཏན་ཚིགས་གསུངས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའིདོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་གྲགས་ན།གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་དངོས་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཟློས་ཤིང་ཟློས་པར་མི་རུང་ངོ་།།འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ན་ཐབས་དགོས་པ་མེད་ཕྱིར་ཏེ།འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་དོར་བྱ་བ།།གང་དེ་ཐབས་སུ་རབ་ཏུ་བརྗོད།།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དཔེ་ནི།གླང་པོ་སྔོན་དུ་རྙེད་གྱུར་ནས།།གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་བྱེད་ལྟར།།སྔགས་ལུས་རངཉིད་མངོན་གྱུར་ནས།།གཞན་དག་ཅི་ཞིག་ཚོལ་བར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གླང་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ན་གླང་པོ་རྙེད་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བའི་དོན་དུ་ལོ་མ་དང་རྩཝ་དང་རྡོ་བས་གཡོགས་པའི་ནགས་སུ་གླང་པོའི་རྗེས་ཏེ་རྐང་རྗེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོལ་བར་བྱེད།ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྙེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དག་གིས་སྔགས་ལུས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ན་རང་ཉིད་དེ་དག་གིས་སོ།།མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཏེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་སོ།།གཞན་དག་སྟེ་ཚིག་གི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲ་བ་ཅི་སྟེ་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅིང་འདོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གོ།།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།འདིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་མཆོད་པའམ་རབ་གནས་སམ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ།།དེ་ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རུང་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ནི།གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གང་ཞིག་།སྦྱོར་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིས།།སྤྱན་དྲངས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་།།དེ་བཞིན་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་སྐུའོ།
說理由：若聞爲了遍知咒自性所說義而應誦咒，當圓滿瑜伽以金剛誦次第成為金剛持即金剛持時，彼即是咒義，于彼有何他得？故若是金剛自性即真實金剛持，如何誦持而不應誦。
因得果時方便無需故，如說："得果后應舍，彼說為方便。
"譬如："
先得大象已，尋象跡如是，
咒身自顯已，何須尋他物？
"某人為求象而入道時得像，為何于苦為目的以葉草石覆蓋的林中尋象跡即足跡？不應尋，因已得故。
如是諸瑜伽師以咒身即一切如來自性大金剛持相時，由彼等自身。
顯現即於此生現前已。
何須尋求他即語誦等網而欲求，這是誓句。這是字面義。
此中生起次第瑜伽師加持為誓智三摩地薩埵自性身後，豈非作迎請等咒供養或灌頂或事業眾等任何他事？
彼于圓滿瑜伽師如何應理？
起此疑問："複次金剛持，具足三相應，迎請而送行，如是請安住。"此偈如前宗。
金剛持即以月輪金剛等次第所生天身。

།མི་གང་ཞིག་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་གང་གི་ཚེ་སྦྱོར་བ་གསུམ་དང་སྟེ།དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན།དེའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཡི་གེ་ཛཿས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཧཱུ~ཾ་བཾ་ཧོཿའི་ས་བོན་རྣམས་ཀྱིས་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་བཞུགས་སུ་གསོལ་བའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ནས་ཡི་གེ་མུཿས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ།ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་མཆོད་པ་དང་རབ་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲི་བའི་ལན་དུ།འཇུག་པ་ཡི་ནི་སྤྱན་དྲངས་ཏེ།།མྱུར་བ་ཡིས་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ།།གཉི་ག་མིན་པས་བཞུགས་སུ་གསོལ།།དབུགས་མེད་དངོས་གྲུབ་དམ་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ།ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་དབྱངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་གིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ།ོཾ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྲོག་གི་རླུང་མྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྱིས་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཡི་གེ་ཨཱཿའི་རང་བཞིན་གྱི་མཉམ་པའི་རླུང་གཉི་ག་མིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་དེའི་ཚེ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རིགས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ།ཡི་གེ་ཨཱཿནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
某人即生起次第瑜伽師何時具足三相應即誓智和三摩地薩埵瑜伽時，如何入智慧薩埵？故說"迎請"，以字母jaḥ召請智慧薩埵。
其後以hūṃvaṃhoḥ種子入、縛、敕即請安住。
其後生起次第修習一切圓滿后以字母muḥ請行即請往空界。
于壇城儀軌、供養和灌頂時亦如是作。
爾時必定成辦自他利益，這是字面義。
圓滿瑜伽師如何作彼等？答："入時而迎請，速疾而送行，非二請安住，無息勝悉地。"
金剛誦次第瑜伽師何時以字母oṃ音聲自性風入時，即成迎請毗盧遮那部相關天輪，因oṃ即是彼自性故。
何時以字母hūṃ自性命風名為速疾而出時，即成請行不動部相關天輪，因字母hūṃ即是彼自性故。
何時依字母āḥ自性平等風非二而住時，即成無量光部相隨天輪請安住，即以入、縛、敕相而作業，因字母āḥ即是彼自性故。
།གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་དེའི་ཚེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པས་དབུགས་མེད་དེ་དབུགས་རྒྱུ་བ་དང་བྲལ་བའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ།དངོས་གྲུབ་དམ་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྒོམ་པ་པོས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདིས་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏེ།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་འདི་ཉིད་གསང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།མྱུར་བ་དང་ནི་རྣལ་འདུག་དང་།།དལ་བ་ཅན་དང་སྔགས་སྦྱོར་བ།།བླ་མས་སློབ་མའི་རྣ་དྲུང་དུ།།རབ་ཏུ་འབད་དེ་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བའི་རིམ་པས་མྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སྔགས་དང་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེའི་སྒོ་ནས་སྔགས་སྦྱར་བ་སྤྱན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སློབ་མ་ལ་བླ་མ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྣ་དྲུང་དུ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།ཡང་ན་མྱུར་བ་ནི་བྲལ་བའོ།།རྣལ་འདུག་ནི་མཆོག་གོ།།དལ་བ་ཅན་ནི་དགའ་བའོ།།དེ་རྣམས་དང་སྔགས་ཏེ་བཞི་པ་དབུགས་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་ནི་མར་ལ་མར་བཞིན་དུ་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་གི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མའི་རྣ་དྲུང་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྦས་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་བྱེ་བྲག་གཞན།དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས།།ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་རབ་སྟོན་ཅིང་།།རྣལ་འབྱོར་འབྲས་བུ་རབ་སྟེར་བའོ།།གསང་བའི་ཡི་གེ་བསྟན་པར་བྱ།།གང་ཞིག་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཆོག་སྟེར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཏེ་རྗེས་ཐོགས་སུ་གསང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེའོ།།དམ་པ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།ཐབས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་གྱི་ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དགོད་པའོ།།དེ་སྟོན་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ།
何時思維彼等一切等同散亂時，以遮止入等而無息即離息執行的中性誦修習時，勝悉地即瑜伽師以剎那令三界亦成彼自性的大金剛持悉地將得，此是義。
故生起次第修習者以苦所成者，此瑜伽師無勤而成，此是語義非密意。
現為示此即應秘密故說："
速疾及正住，緩慢及咒合，
上師于弟子，耳旁勤宣說。"
如是作業次第以速等次第將咒與三字合為一者。
由彼門作咒合迎請等，彼即上師于弟子即金剛阿阇黎于耳旁應說，此說為極秘密，是密意說。
或速疾即離。正住即勝。緩慢即喜。
彼等與咒即第四無息和合，如酥入酥成一性。
如是灌頂教授上師應于弟子耳旁說，是秘密。
現在金剛誦余差別："
爾後瑜伽自在，示現勝方便，
瑜伽果能施，當示秘密字，
若僅思惟彼，瑜伽得勝果。"
爾後即隨後，秘密三字中心性自性故秘密。
法界不動故自性故字。
勝即內自性。
方便即以四壇城次第分分差別安布。示彼即令得。
།རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམསཀྱི་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།དེར་འབྲས་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་རབ་ཏུ་སྟེར་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ།།ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གསུངས་པ་ནི་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པ་ལྟ་ཞོག་གི་གང་ཞིག་བསམས་པ་སྟེ།དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་གྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་སྔགས་པ་མཆོག་སྟེར་བར་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།དང་པོའི་ཡི་གེ་སྦྱོར་བ་ཡིས།།རྟག་ཏུ་དབུགས་ནི་དབྱུང་བར་བྱ།།བརྒྱད་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཡིས།།ཡི་གེ་ཨུ་ནི་ཐིག་ལེར་བཅས།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དབུགས་གཏོང་བྱེད།།འདིར་ནི་འདོད་པའི་བཟླས་པར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།རེ་ཞིག་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཨ་བསྒོམས་ཏེ།དེ་ལས་སྐད་ཅིག་གི་འོད་ཟེར་གྱི་སྒོ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཀོད་དེ།དེ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྡུས་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་བསྟན་པ་སྟེ་དང་པོའི་ཡི་གེ་ནི་ཡི་གེ་ཨའོ།།དེའི་སྦྱོར་བས་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བལྟས་ལ་བསྡུས་ནས་བརྒྱད་པའི་མཐའ་སྟེ།ཡི་གེ་ཧ་ཡི་གེ་ཨཱུ་དང་ཐིག་ལེར་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་བསམས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་བཞིར་ཆ་ཤས་རྣམས་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་བསྟེན་ཏེ།དབུགས་གཏོང་བ་ནི་རྔུབ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བྱ་བའོ།།དེ་ནི་འདོད་པའི་བཟླས་པ་སྟེ།འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་སྐུ་དང་གསུང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བཟླས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཟླསཔའི་གྲངས་ཀྱང་།ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་སྟོང་ཕྲག་དང་།།དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་།རྣལ་འབྱོར་དབང་པོས་ཉིན་མཚན་དུ།།བཟླས་པའི་གྲངས་ནི་ངེས་པར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།
為瑜伽自在即圓滿次第瑜伽師等作業義而說，分別解說。
瑜伽即三摩地。
彼中果即得大金剛持位，勝施彼即令得。
說殊勝即且置修習，若僅思維即憶念，彼瑜伽師咒師將得勝果而利益世間，此非密意。
彼即："
初字相應故，恒常出氣息，
具足八邊際，字烏具點明，
瑜伽師放氣，此說欲誦持。"此是義。
首先金剛誦瑜伽師于臍輪法界八輻輪中央修字a，由彼剎那光明門放三字，如處安布。
然後如前攝入，當思惟唯字hūṃ。
示彼即初字是字a。
由彼相應出氣即當放三字。
其後如處而住觀已攝入，八邊際即字ha與字ū及點明圓滿相應的字hūṃ思維，於四壇城分分別修已依彼，放氣即作入等三。
彼是欲誦，說為圓滿所欲且成心金剛持自性身語一性自性誦，此非密意。
現如前誦數亦："
二萬與千數，如是六百數，
瑜伽自在者，晝夜定誦數。"此是意趣。
།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ནི་སྔགས་འབའ་ཞིག་ཐ་དད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རླུང་དང་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཚུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།རླུང་གི་རྒྱུ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ནི་ཉུང་བ་འམ་མང་དུ་བྱ་བར་སུ་ཞིག་གིས་ནུས་པར་འགྱུར།གཞན་དུ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་གྲངས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་གསུངས་པར་འགྱུར།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་ལུང་གི་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་འདོད་གསང་བ་དགོངས་པ་ལས།།ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་བཤད།།ཀློག་དང་བསམ་གཏན་མེད་མོད་ཀྱི།།འོན་ཀྱང་བཟླས་པར་བཤད་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གསང་བ་དགོངས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་པའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལས་སོ།།དེ་འདོད་དེ་མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཀློག་དང་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་འབུམ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་།བསམ་གཏན་ཏེ་དེ་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་མེད་མོད་ཀྱི་སྟེ་སྤངས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་བཟླས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་བཟླས་པ་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།ཀློག་དང་བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་།།མི་མཁས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པས་ཟློས།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ཡིས་ནི།ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསྙེན་བྱས་ན།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།།ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པས་བསྙེན་པ་སྟེ་སྣའི་བུ་ག་གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་གནས་པར་བྱས་ནས་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དགུག་པའི་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་འབད་པ་མེད་པར་བྱའོ།
此金剛誦唯咒異壇城與風及時分次第等即是等同，誰能令自性成就風行數增減？否則世尊何故說二萬一千六百數？此是字面義。
現為示教證故說："
彼欲密意續，善說細瑜伽，
雖無誦思惟，然說為誦持。"
密意續即《集會》釋續《密意顯示》。
彼欲即于希求者，世尊說細瑜伽即咒真實自性金剛誦。
此無誦即無修習十萬等咒誦，及思惟即無修具面手等天身，然說為瑜伽師誦持，因此誦即是自性成就故，此是語義。
因說"雖無誦思惟，不善金剛誦"故，此非密意。
現金剛誦具一切成就力："
由此金剛誦，如法修近時，
幻化等持力，當成辦諸業。"
由此即以前說金剛誦次第如法即以四壇城次第近修即于右鼻孔等次第半半時住已，當成辦息增敕召等一切事業即無勤。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་འཛིན་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཐོང་བས་ལས་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་འདི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྤྱིའི་དོན་དང་སྦས་པའི་བཤད་པ་དག་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་འགྲུབ་པ་དེ་བས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ།མཉམ་མེད་སྔགས་ནི་བཟླས་ནས་སུ།།སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ།།དེ་ཡིས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ནི།།ཁམས་གསུམ་འགྲུབཔར་གདོན་མི་ཟ།།རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་སྔགས།།འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱ་སྟེ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ནས།།ཟླ་བ་ཉ་ལ་དེ་འགྲུབ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མཉམ་མེད་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བཟླས་པ་བྱའོ།།སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ།།སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོའོ།།བསྒྲུབ་པ་ནི་རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ།།ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཁམས་གསུམ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་འགྲུབ་ཅིང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་འདིར་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གིས།འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱ་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།འདི་ལྟར་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་གྲངས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡོད་པས་ཞག་ལྔ་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཞིང་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་ནི་འབུམ་ཞེས་བགྲང་བར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཡོད་དོ།།དེ་གསུངས་པ་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ།རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཟློས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བཟླས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་གསུངས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་བཏུད་ནས་སོ།
若爾，則生起次第瑜伽師與此有何差別？說："以幻化等持"。
以加持次第持如彩虹金剛持身及見一切外境如十二幻喻而作諸業故，此次第生起瑜伽師無有，此是義。
此是總義及密釋。
現以時分差別成就，故《無二勝大瑜伽續》說："
無等咒誦已，成就自性成，
由彼一月中，必定成三界。
從識所生咒，當誦六十萬，
禮金剛薩埵，滿月得成就。"
無等即以入等次第誦。咒即三字。
成就自性即入幻化等持行者。
成就即首先入無分別位。一月三界即三界有情界成就及成辦息等諸業，此勿疑，此非密意。
云何一月成就？說："當誦六十萬"。
如是一日有二萬一千六百數，五日成十八萬，十八萬當數為十萬。
如是一月有六十萬誦。說彼咒三字從識生，即以具風乘識力誦時，成五如來及第六金剛薩埵誦。
說彼金剛薩埵禮即頂禮。
།ཟླ་བ་ཉ་ལ་སྟེ་ཟླ་བའི་མཐའ་མའི་ཞག་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པ་མེད།།ཕྲེང་བ་མི་དགོས་བགྲང་མི་དགོས།།གཟུང་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་དག་།གཞན་དང་གཞན་ཡང་དགོས་པ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་རྟགས་འཛིན་པ་སྟེ།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་མེད་དེ་བསྟན་པ་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་འོན་ཏེ་རལ་པ་ཐོགས་པ་དང་།ཆོས་གོས་གྱོན་པ་དང་།ཐིག་ལེ་གསུམ་པ་དང་།དབྱུ་གུ་གསུམ་ཐོགས་པ་དང་།ཐལ་བས་བྱུག་པ་དང་།ཚེགས་ཆེན་པོ་དང་།ཟླ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།མགོ་བྲེགས་པ་ཉིད་དང་།རུས་པའི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་པ་དང་།སློང་མོ་བྱེད་པ་དང་།ས་ལ་ཉལ་བ་ཉིད་དང་།ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་མཐོང་བ་ནི་བདེན་ཏེ།འོན་ཀྱང་གཞན་ཡང་ཁམ་པའི་སྣོད་ཞབས་མེད་པ་དང་རྩཝའི་ཆུན་པོ་དང་གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྐེ་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གདགས་པར་བྱས་ནས་ལུས་ཀྱི་ཁུར་དང་སེམས་སྐྱོ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་ཞེ་ན།ཅི་སྟེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཞད་གད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ནི་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།
滿月即月末日成就，即瑜伽師于自利分得大手印悉地，于利他分得息等事業成就，此是義，此非密意。
現圓滿瑜伽師唯由金剛誦成就，因禁行等無需要故："
于彼無說禁，不需珠不數，
持明火供業，種種皆無需。"
于彼禁行即持定前行相，彼于金剛誦瑜伽師世尊未說即未示。
如是亦當以理教觀察，若問此禁行為何？若謂見持髮髻、著法衣、三點、持三杖、涂灰、大苦行、隨月等、剃髮、持骨鬘、乞食、臥地、從一地至他地等見解差別所顯眾多應修禁行差別。
見是真實，然亦何不作無底乞缽及草束、破衣等繫於頸手足等而成身擔及心厭世間笑因耶？若謂身等苦及世間笑果者即不應作。
།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན།ལོངས་སྤྱོད་དང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་ན་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟར་ན།དེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན།གལ་ཏེ་འདིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ན་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེས་ཅི་ཞིག་ངེས་པར་བྱེད་དེ།ཅི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་ལུས་སམ་འོན་ཏེ་སེམས་ཡིན་གྲང་ན་རེ་ཞིག་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་ལུས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ནི་རེ་ཞིག་ངེས་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་འདི་ནི་ལུས་ཅན་དང་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གོ།།གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འོ་ན་རྩཝ་ཆུན་ལ་སོགས་པ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་བཞག་ནས་ཚེགས་ཆེནཔོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རུས་གོང་དང་རལ་པ་དང་དབྱུ་གུ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ལ་སོགས་པ་བླངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།བླངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་རང་དབང་ཅན་དག་བཞིན་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དེ་རྣམས་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་རང་དབང་ཅན་དེ་རྣམས་རང་དབང་ཡོད་པར་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པ་དང་།བདེ་བར་ཉལ་བ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ།།ཡན་ལག་བཤད་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འབད་པ་གཞན་གྱིས་འགྲུབ་པར་མི་ནུས་སམ།ཅི་སྟེ་གོང་ན་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེ་ན།དེ་ཡང་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ།ཤི་བའི་མཐར་ཐུག་པར་ཡང་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་འགའ་ལ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་།།ཅི་སྟེ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་ཞིང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་དང་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པས་རྟག་ཏུ་ཚིམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མཚན་ཉིད་གཞན་དང་མི་མཐུན་པ་དུས་གཞན་དུ་ལུས་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱབའི་ལོངས་སྤྱོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན།ེ་མ་ཧོ་འདོད་པ་ངན་པའི་ཞགས་པ་བརྒྱས་བཅིངས་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ལུས་གཞིག་པར་འདོད་ཅིང་རྨོངས་པས་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མྱ་ངན་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ།
若問云何？若謂唯論中所說定性受用解脫果儀軌。
問何為論，云何彼為量，其定性如何？
若謂此定故為定，彼定何？為定禁行者身或心耶？首先非心，遍及無身之心首先定不應理。
此法是有身及非遍。
若謂由如說法相屬故是身者，則舍草束等少功成就，取骨鬘髮髻杖拐等大功成辦何為？未見彼等如他自在者令禁行者無自在，如何如自在者示身業及安臥安住，禁行者亦如是作。僅以說諸支分成就受用，非禁行者豈不能以他勤成辦？若謂無上王位等得，彼亦從受禁行乃至死際于任何禁行者皆未見。若謂極堅固種種無邊廣大受用地加持，近欲天成辦，常遍圓滿樂常滿足自性，異相不順，他時他身所得受用。嗚呼！為百惡欲索縛意力欲壞身，為癡所使相應悲嘆。
།གང་གི་ཕྱིར་སྤྲིན་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྨ་བྱ་རྣམས་དུད་འགྲོ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དག་ཁཎྜ་དང་།།བུ་རམ་ཡིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པས།།བདེར་འགྱུར་ལུས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར།།དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན།།གང་ཕྱིར་འདི་དག་དད་པ་ཙམ།།ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཁ་རོག་སྡོད།།རིགས་པ་འདིས་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།ལུང་གིས་ནི་ཇི་སྐད་དུ།དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་ལུས་གདུངས་པ།།འབའ་ཞིག་ལས་ནི་བསོད་ནམས་མིན།།ཕ་རོལ་གནོད་པ་སྤོང་བ་མིན།།གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་མི་འགྱུར།།སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་གསལ་བའི།།དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ལམ་ཆེན་ལ།།མ་གུས་བྱས་ནས་དགོན་པ་ཡི།།ལམ་ལོག་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འགྲོ།།ཡན་ལག་སྡུག་བསྔལ་སྦྲུལ་དཀྲིས་ནས།།འཁོར་བའི་དགོན་པ་འཇིགས་རུང་ཞིང་།།སྐྱེ་བོ་མཐའ་ཡས་ནགས་ལྡན་པ།།ཤིན་ཏུ་རིང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།
因雲中生無垢水所求孔雀雖是畜生，觀察心樂即為彼身作義故不應誹謗。"
禁行者意中，受用糖砂糖，
樂成異於身，如同空中花。
因此唯信故，是故當默然。"
以此理遮圓滿瑜伽師禁行。
教中說："
唯以苦行逼，身體非福德，
不除他人害，不能利於他。
施戒忍明晰，正法大道中，
不敬入荒野，邪道身苦行。
肢苦蛇纏繞，輪迴荒可畏，
無邊眾生林，將得極遙遠。"此即所說。
།ལྷ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།གང་ཚེ་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི།།ཐབས་བཅས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རུ།།རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྤྱོད།།བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ལས་མཆོག་གི་མཆོག་།དཀའ་ཐུབ་ཅེས་བྱ་ཅི་ཞེ་ན།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིས།།རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ།།རྟག་ཏུ་ལས་རྣམས་ཀུན་སྤྱོད་པ།།དཀའ་ཐུབ་རྣམས་ལས་དཀའ་ཐུབ་མཆོག་།རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི།།ཡུལ་རྣམས་སྟེན་པར་བྱེདཔས་ན།།སྨད་པས་རྡུལ་ཙམ་མི་གནོད་པ།།རྒལ་བར་དཀའ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཡིན།།གང་ཞིག་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངེས་སྦྱོར་ཞིང་།།དེ་ཡང་སྟོང་པའི་གནས་སྦྱོར་བ།།བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཡིན།།ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་ཞུགས་གྱུར་པའི།།རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི།།ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད།།བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་ཡིན།།གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཐབས་མེད་པར།།སེམས་ནི་གཞན་དུ་མི་སྤྱོད་པ།།བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་རབ་སྟེར་བའི།།ངེས་པ་ཡིན་པར་ཡང་དག་བཤད།།མི་རྟོག་པ་ལ་རྗེས་ཞུགས་ཤིང་།།བརྩོན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འབྱུང་བ་ཀུན།།བྱ་བའི་དོན་དུ་སྤྲོས་པ་ཡིན།།ཤེས་རབ་མེ་ལོང་ནང་ཞུགས་པ།།འདུས་བྱས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཡིན།།མི་རྟོག་བདག་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱིས།།དྲན་པ་ཤེས་རབ་རག་ལུས་ཤིང་།།མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་།།མིག་འཕྲུལ་མཚུངས་པར་གང་ཞིག་གིས།།མཐོང་བ་དེ་ནི་གཙོ་བོར་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་མཁའ་འགྲོ་མ་དྲ་བ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ལས།བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཉིད།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཉིད་དེ།།ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན།།དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མཆོད་པར་བྱ།།བཅོས་མའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་ལ་ནི།།རྣལ་འབྱོར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན།།དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ལྷ།།རང་གི་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ནི།།དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ།།ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་གཟུང་།།འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།འདིར་ནི་གཙང་སྦྲ་བརྟུལ་ཞུགས་མེད།།དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་མི་དགོས་ཏེ།།སྡོམ་དང་དཀའ་སྤྱད་མེད་པ་རུ།།དགའ་དང་བདེ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ།
《一切天正集續》中說瑜伽師禁行雲何："
諸業皆具方，無疑無分別，心中而行持，禁行最勝上。
何為苦行者？
以無分別心，無分別自性，恒時行諸業，苦行中最勝。
無分別心中，依止諸境故，誹謗塵許害，難越即苦行。
於一切諸業，智慧善相應，彼亦空處合，大士即苦行。
智慧善入已，無分別心中，無疑而行持，大士之苦行。

若無方便慧，心不行他處，能施大菩提，說為真決定。
隨入無分別，具勤瑜伽師，彼等諸生起，為作義宣說。
智慧鏡中入，有為彼行相，無分別自性，彼等念慧依。
如鏡中影像，夢幻泡沫等，幻術誰見同，說彼為最勝。"
是故《吉祥空行網續》亦說："
自身即諸佛，即是諸菩薩，勝天瑜伽者，是故應供自。
于諸假影像，瑜伽不生起，若勤菩提心，瑜伽師即天。
舍離自體性，勿以苦行逼，隨樂而受樂，此是未來佛。
此中無凈行，無需苦苦行，無戒無苦行，喜樂得成就。"
།དེ་ལྟར་ན་ལུང་ཚད་མར་བྱས་ནས།རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཕྲེང་བའང་མི་དགོས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཤེལ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་ན་རླུང་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་བགྲང་བའང་མི་དགོས་ཤིང་ཚེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུའམ་བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་བླང་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ།སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་གཟུང་བ་འདི་ལ་མི་དགོས་ཏེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་གཟུང་བས་གཞན་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་ཏེ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པར་མར་དང་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མི་དགོས་ཏེ།མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་དུས་སུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མ་ལུས་པར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་དང་གཞན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་མཆོད་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེས་བྱ་མི་དགོས་སོ།།དེ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིརིམ་པ་ཁོ་ནས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
如是以教為量遮圓滿瑜伽師禁行。
應知世尊于諸初業者及生起次第瑜伽師不遮此一切。
如是于彼亦不需珠鬘，為成辦事業聚故，不需彼水晶等差別。
以入等次第修習金剛誦時，唯風即是珠鬘故。
于彼亦不需數，不需於八日等受十種或八支近住，因常時住近攝心禁行故。
所謂"持"，于《學處集要》等所說身語意學處基礎持，於此不需，因唯持俱生大樂真實寶故，不需余故。
火供諸業，即為息等義于方形壇等燒酥油芝麻等，
如是于瑜伽師亦不需，因於中性誦時，以智慧火剎那焚燒無餘蘊界處故。
種種即壇城儀軌及供養事業等，彼等亦不需作。
彼等唯以智慧次第成就故，作次第何需要，此是義，非密意。
།དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་སྟེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཡ་ཡི་དོན་གྱིས་གང་ཅིའང་རུང་།།དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བྱ་བ་ནི།།ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས།།འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།མེ་དང་རླུང་དང་དབང་ཆེན་དང་།།ཆུ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་རུ།།ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི།།ལས་ནི་གཉིས་གཉིས་གནས་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།ཡི་གེ་ཡའི་ས་བོན་གྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་དོན་ཏེ་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བས་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དངོས་གྲུབ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་དེ་ཉིད་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་འདོད་པས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།ར་དང་ལ་དང་ཝ་ཡིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་མེ་དང་ས་དང་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་།དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྟེ།དབང་དང་རྒྱས་པ་དང་ཞི་བ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་མིང་གསུངས་པ།།མེ་དང་རླུང་དང་དབང་ཆེན་དང་།།ཆུ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་རུ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ནས་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་བཟུང་སྟེ།ལས་གཉིས་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བཞི་པོ་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བཤད་པའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོད་ལ་བརྩོན་པས་མཆོད་པར་འགྱུར།།བཟླས་ལ་བརྩོན་པས་རྣམ་དག་འགྱུར།།མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྩོན་པས་འབྱོར།།བསམ་གཏན་བརྩོན་པས་ཐར་པ་ཐོབ།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་དང་གཞན་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་འདི་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ཏུ་ལས་དགེ་བའི་མཐུས་མཆོད་བྱར་འགྱུར་ཏེ་མཆོད་པར་འོས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་བཟླས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ།ངག་གི་བཟླས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ།བཟླས་པ་ནི་སྡིག་པ་ཉེ་བར་འཐག་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
為示圓滿瑜伽師如何作息等，故說："
以亞義隨何事，欲成就所作，以日等三者，入于利眾事。
火風及大自在，水等各壇城，於半半時分，二二業安住。"
此義為：以字亞種子所表風壇城，其義即放光作召請等隨何成就，即欲求彼成就而作。
如是以日等三者，即以日拉嚩所表火地水三壇城，及彼所生光明輪放射，于利眾事即入于自在、增益、息滅而作成就。
說壇城名："
火風及大自在，水等各壇城"，即于各壇城放光，如前說次第於半半時分持，"二二業"即成就息等四業，此非如言解釋。
為以喻示圓滿次第瑜伽師得解脫故說："勤供即得供，勤誦即清凈，勤於火施食，勤禪得解脫。"
如是勤于供養，即以五種供養供養世尊，令自他歡喜瑜伽師，如是於此生及他生中以善業力成供養處，即成應供養。
如是如何勤于誦，即專注語誦瑜伽師成清凈，因誦是摧毀罪惡自性故。
།དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྩོན་པ་སྟེ།མེ་ལ་མཆོདཔ་བྱེད་པར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་བརྩོན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྔགས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནི།།འགྲོ་ན་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད།།དེ་ནས་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས།།གསང་སྔགས་རྣམས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔགས་པས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྔགས་བཏུ་བ་དང་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་།སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་ནས་འགྲོ་བ་ཁམས་གསུམ་པར་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནིཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ནི་སྨྱོན་པའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བཞད་གད་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་སྤྱོད་པ་བྱ་བ་སྟེ།ཇི་སྐད་སུ་པདྨ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས།།རིགས་ཀུན་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་།།ཅུང་ཞིག་སྨྱོན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་།།ཕེག་རྡོབ་སྒྲར་བཅས་བྱིས་པ་ཡིས།།ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དང་།།རྡོ་རྗེ་གར་གྱི་འགྲོས་ལྡན་པའི།།རིམ་གྱིས་ཅུང་ཟད་གར་བྱེད་ཅིང་།།གླུ་ཡི་སྒྲ་ཡང་སྒྲོགས་པ་དང་།།མི་གསལ་རྡོ་རྗེ་གླུ་ཡང་ལེན།།དེས་ན་ཁམས་གསུམ་གྲགས་པ་ཡིས།།གླུ་དག་གསལ་བར་བླང་བར་བྱ།།སྣ་ཚོགས་སྒྲ་ལྡན་གླུ་བླང་ཞིང་།།ཡི་དགས་བཞིན་དུ་གང་མོས་བསྲེ།།སྐྱེ་བོའི་ལས་རྣམས་མི་ཟད་པ།།གང་དང་གང་གིས་བཅིངས་གྱུར་པ།།དེ་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཡིས།།སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུས་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་འབད་པ་མེད་པར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
如是如何勤於火施食，即具勤于供火瑜伽師得圓滿受用。
如是勤于禪定，即圓滿金剛誦瑜伽師得解脫，即得大金剛持位，此是如言義。
為示住無分別三摩地得密咒成就故說："咒師如是知，行如嬰兒行，爾後無分別，法性咒成就。"
即咒師即瑜伽師如是如前所說方式，以金剛誦次第等知咒集、咒相、咒義及咒真實后，於三界中如小兒行，即令一切世間男女童子等皆笑謂此瑜伽師為狂者之行。
如蓮花金剛親說："
諸種同等行，少許狂者行，擊掌有聲伴，童子遍圍繞，
具足金剛舞，漸次少作舞，歌聲亦發出，不明金剛歌。
故以三界名，歌曲當明唱，具種種聲歌，如餓鬼隨欲。
眾生諸業事，無盡所繫縛，即以具方便，解脫有縛故。"
如是無戲論行瑜伽師，無勤成就蛇等密咒，作息等諸業，此是義，非密意。
།མཇུག་བསྡུ་བ།།གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་བྱེད་པའི།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་འདི།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས།།སེམས་ཙམ་ལ་ནི་སྦྱར་བར་བྱ།།ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ།སྔར་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟེ།རྣམཔར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ངག་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ།བཤད་ཟིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང་།རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་དང་།གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་དང་།ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བའོ།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བའོ།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ནི་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཡུལ་ཉེ་བར་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ནི་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རང་གི་ས་བོན་གྱི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་སྟེ།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང་།ཚིག་ནི་མཆོག་དང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང་བར་མ་དང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དེ་ལ་མཆོག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་ན་གནས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པའོ།།ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།བར་མ་ནི་རླུང་བྱུང་ནས་གནས་རྣམས་སུ་ཐུག་པ་ལས་སྒྲ་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་ངོ་བོའོ།།གསལ་བ་ནི་ཚིག་དང་ངག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།
結語："成就語金剛，此明咒真實，以三智分別，應用於唯心。"
即如前所說咒真實，以金剛誦次第遍知咒等真如體性此是語金剛，即清凈有分別語后成就光明真實金剛而正成就，以已說方式是余。
有分別語亦有四種：即相語、夢語、習氣執著語及無始時分別語。
大慧，其中相語從自分別所生色相執著而生。
大慧，夢語從憶念往昔所經境及近現境而生。
大慧，習氣執著語從心憶念往昔所作業而生。
大慧，無始時分別語從戲論執著習氣自種子習氣而生。
大慧，此是語分別相四種。
如是他處亦說："語有勝、見、中、明四種。"
其中勝是阿賴耶識中住習氣相。
見是意識所依分別自性。
中是風至諸處所觸而成不明自性字型本字型性。
明是語言等自性所詮能詮體性故，極明聲體性故，耳根所取是為明語。
།དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་མལ་པའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པར་གྱུར་ནས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཚུལ་གཅིག་སྟོན་པའི་མདོ་ལས།ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་སྒྲ་ཡི་བརྡ་ཡིས་བསྟན།།འདིར་ནི་ཆོས་དང་སྒྲ་དག་མི་སྣང་སྟེ།།ཆོས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་དངོས་ལ་ཞུགས་ནས་ནི།།བཟོད་སྤྱོད་བླ་ན་མེད་ལ་རེག་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེས་སེམས་ཅན་ལ་སྟེ།འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་འབད་པར་བྱ་བའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དང་།རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ།།ད་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བརྟག་པ།བླ་མ་ལ་བརྙས་རྒྱུ་ཅན་དད་པ་མེད།།སྔགས་ཀྱིས་རློམ་ཞིང་གླེགས་བམ་མཐོང་བས་ཁེངས།།དད་པ་མེད་ཅིང་དབང་བསྐུར་དམན་པ་ལ།།རིམ་པའི་གཏམ་ཡང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།བླ་མ་སྟེ་དབང་བསྐུར་བའི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་བརྙས་པ་ནི་སླ་ཆོས་དང་བཅས་པའོ།།གལ་ཏེ་བསམ་པ་དག་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན།སྒྱུ་ཅན་ཏེ་གཡོ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་མེད་པ་ནི་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཙམ་ཤེས་ནས་རློམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནོ།།ཚོགས་པའི་ནང་དུ་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་ཐོས་པ་མི་བྱེད་ཅིང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་གླེགས་བམ་བལྟས་ནས་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ་སྙམ་ནས་ཁེངས་པ་ནི་སྟེ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པའོ།།གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་ཞིག་ཐོས་པ་ལ་འཇུག་ན་དེའི་ཚེ་དད་པ་མེད་པར་འདིར་བདག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐབས་ཀྱིས་ཉན་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་རྗེས་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དམན་པ་སྟེ།བླ་མ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་མ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའི་སློབ་མ་དེ་ལ་རིམ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་གཏམ་སྟེ་གླེང་སློང་ཙམ་ཡང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ།
如是平常語分別轉變后得光明體性之咒真實義。
如《一理教示經》說："
此等法以聲相示，此中法聲皆不現，
入於一理法性已，當觸無上忍行故。"
三智差別下當說。
于有情即于光明法性應作加行。
即以金剛誦次第至語遠離彼岸后，其後由自性、顯現及風乘具足識門，應修心清凈次第，此是義，以非密意解釋。
今觀察弟子堪能不堪能："輕師因緣無信心，咒慢見經生傲慢，無信灌頂下劣者，次第言亦不應示。"
何等弟子？輕視師即灌頂上師者具輕慢。
若問若成清凈意時有何過失？誑詐即具欺詐。
如是無信即具忿怒。
如是唯知咒而慢即慢者。
于眾中以慢力不聽聞，于自家見經已念我知一切而傲慢，即具增上慢。
若百中一入聞，爾時無信說我於此有疑，以方便而聽。
其後灌頂下劣，即未從師正得灌頂，如是相貌弟子，于彼次第即金剛誦次第言談，乃至提起亦不應示。
།སློབ་མ་དམ་པ་ནི།གང་ཞིག་བླ་མ་ལ་གུས་དད་པ་ལྡན།།གུས་པར་ཉན་ལ་རྟག་ཏུ་མངོན་པར་བརྩོན།།ཐོས་པ་འཛིན་ནུས་བླ་མ་དམ་པ་ཡིས།།བླ་མའི་དྲིན་སྦྱིན་དེ་ལ་བརྟག་མི་དགོས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སློབ་མ་གང་ཞིག་ཆོས་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་མཉན་པར་འདོད་པ་ལ་གུས་པར་ཉན་ཅིང་དེའི་དོན་དུ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་སྟེ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་སྟེ།ཐོས་པས་ཆོག་མི་ཤེས་ཤིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བླ་མ་དམ་པས་ན་བླ་མ་མཆོག་གོ།།བླ་མའི་དྲིན་སྦྱིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའོ།།བརྟག་མི་དགོས་པ་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་མི་དགོས་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཅིག་ཅར་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ།།ད་ནི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རི་དབང་རྩེ་ལས་འགའ་ཞིག་ལྷུང་གྱུར་ན།།ལྟུང་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ནི་དེ་ལྟུང་འགྱུར།།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་པ།།གྲོལ་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ནི་དེ་གྲོལ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་འབའ་ཞིག་སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་ནས་རྐང་པ་འདྲེན་ནས་རི་དབང་རྩེ་ནས་ཏེ་རི་མཐོན་པོའི་ཁ་ནས་ལྷུང་བར་གྱུར་ན་སྟེ་འདྲེད་པར་གྱུར་ནའོ།།སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་འདྲེད་པ་འཆི་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་ཀྱང་རི་མཐོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕན་བཏགས་པས་ཕན་པ་སྟེ།ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང་སློབ་དཔོན་དཔེ་མཁྱུད་དང་བྲལ་བའི་ལུང་སྟེ་མན་ངག་གིས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་གྲོལ་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐོས་ཏེ།རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་དེའི་ལུས་ཙམ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་གྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ཏེ།གང་གི་དུས་སུ་བླ་མ་ཡིས།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་རབ་བསྟན་པ།།དུས་དེ་ཁོ་ནར་གྲོལ་བ་སྟེ།།ལུས་ཙམ་འབའ་ཞིག་གནས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསུངས་སོ།།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རིམ་པ་ལྔའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དང་པོའོ།
殊勝弟子："
若人于師具敬信，恭敬聽聞常精進，
能持所聞勝上師，師恩施彼不須察。"
即弟子若於法具信，于說法師具敬欲聞，恭敬聽聞併爲此精進，即具精進，持所聞即不以聞為足，而再三修習所聞。
于彼勝上師即最勝師，師恩施即當攝受。
不須察即不須觀察，即應立即攝受，此是義，以非密意解釋。
今為明師前身恩德故說："
若從山王頂墜落，雖不欲墮亦當墮，
師恩獲得利教授，雖不欲脫亦當脫。"
如某人心散他處，足滑從山王頂即高山口墜落即滑落。
彼人當墮，因滑落是死因故，雖不欲，因是高山故必定墜落。
如是以師恩即金剛阿阇黎恩德，利即正道相連及離師依止教授所得，彼雖不欲解脫，縱使如是然亦當解脫，即得解脫。
如是此是事法性所聞，所攝受人即時解脫故，此後唯身住故如陶輪。
如說："
于彼時由師，善示無分別，
即于彼時脫，唯身住而已。"
如是等亦說。此是如言。
五次第釋珠鬘中金剛誦次第品第一。
།།།ད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ།།ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཁྱོད་ལ་འདུད།།ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད།།ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཁྱོད་ཕྱགའཚལ།།གང་ཞིག་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བོད་པའི་ཚིག་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་སྟེ།གསུམ་གྱི་མདོའི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་ཐོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན།མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད།།དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་དེར་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ།།རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེདཔའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པར།།མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཚིག་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་ནོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིན་ནོ།།འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཐོས་པ་མེད་ཅིང་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་ཕྱག་བྱ་བའི་ཚིག་ཡོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ།ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་བརྟག་པར་བྱ་བའོ།།ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འདུད་པའོ།།ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཞི་སྦྱར་བ་ནི་དད་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དགའ་དང་འཇིགས་སོགས་དབང་བཅས་ཡིད་ཅན་གྱིས།།སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་དེ་བཞིན་བསྟོད་དང་སྨོད།།ཚིག་ནི་ལན་ཅིག་མིན་པར་སྨྲ་བ་གང་།།དེ་ལ་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ།ངོ་མཚར་གྱུར་དང་རྩོད་པ་དང་།།ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་བཟུང་དང་།།དད་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ།།ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ།།ཞེས་བཤད་དོ།
今為示心清凈次第故首先頂禮："
頂禮于汝復敬禮，頂禮于汝禮復禮，
如何讚歎汝頂禮，何者讚歎復何贊。"
呼詞"嗡薄伽梵大金剛持"應從中引出。
如是當示聞、比量、引申三種經義。
其中聞是現量所緣，如"怙主一切眾生體，吉祥大樂敬禮已"中，表金剛持之語"大樂"得如是。
比量是由能推度相而了知，由差別語比量所知，非有亦當了知。
如於雙運次第中"怙主因果自性體"，由因果自性差別，語於他處不應理故，唯是大金剛持，如是比量。
因果自性之語非直接顯示，如"金剛薩埵"等語。
此中無聞"金剛持"之語，亦非由其差別聲力比量。
然有頂禮語故，是故從中引出所贊金剛持之語。
引申即於何處無聲當觀察。
頂禮于汝即以身語意極敬禮。
用四"頂禮"語表示信心殊勝故。
如說："具喜懼等力意者，諸說者如是贊毀，語非一次而說者，于彼無有重複過。
"如是："
希有諍論及，忿怒怯定執，
信心隨喜中，一語應重說。"
།ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་སྟེ་བསྟོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོད་པར་བྱེད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བསྟོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསོད་ནམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང་།དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ།གང་གིས་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པས་སྟོད་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ།བསྟོད་པར་འོས་པ་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་སོ།།དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟོད་པ་ལས།།དེ་ལྟར་བསྟོད་ན་བསྟོད་འགྱུར་གྱི།།གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་བསྟོད་པ་མིན།།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལས།།གང་ལ་བསྟོད་ཅིང་གང་གིས་བསྟོད།།སྐྱེ་འཇིག་སྤངས་པ་ཁྱོད་ལ་ཡང་།།བདག་གིས་བསྟོད་པ་ནུས་སམ་ཅི།།བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་།།འགྲོ་འོང་མེད་པ་བསྟོད་མི་རུང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའོ།།ཡང་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞི་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་མི་བསྐྱོད་པ་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ལའོ།།དེ་བཞིན་དུ།ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ།།ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།འདིར་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པས།གང་གིས་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།
若問如何頂禮于汝？如何讚歎即如實讚歎，讚歎、能贊、所贊不緣三輪清凈如實讚歎。
因菩薩身語意有緣諸行唯成福德，無緣則成福德智慧二資糧故。
即說此義："何者讚歎復何贊"，即以無緣頂禮故，能贊之補特伽羅于所贊即應贊者亦不緣。
如說："
無緣讚歎中，如是贊成贊，余微贊非贊，諸法皆空中，
何贊復誰贊，離生滅汝尊，我贊豈能為，離善趣惡趣，
無來去不應贊。"等，此是權義。
或頂禮于汝即毗盧遮那體性。
或四頂禮即寶生、無量光、不動、不空成就體性。
如是"如何讚歎汝頂禮"此即頂禮第六大金剛持體性。
此是隨入彼體性相之頂禮，是故入於五如來體性一體大金剛持之體性，此是義。
是故無差別故，"何者讚歎復何贊"，即如水乳成一體故，此是末語即了義。
།ད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱག་འཚལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་།།ཇིལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན།།རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི།།ལེགས་མཐོང་གང་དེ་འདིར་ཕྱག་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དཔེར་ན་ཀླུང་གཉིས་ནས་བྲུག་པའི་ཆུ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་འདྲེས་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ།ཆུར་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱ་ལ་ཡུལ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལས་འོངས་པའི་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རེག་བྱ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོམ་པའི་གནས་སུ་དམིགས་པ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེའི་ཚེ་དཔེ་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན་ཏེ་མར་གཉིས་བསྲེས་ན་སྣུམ་པ་དང་ཁ་དོག་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་རང་སྟེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལ་བཀོད་ཅིང་ལེགས་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་པོ་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག་ཅེས་དེའི་དོན་དུ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་དོ།།འདིར་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ།དགོངས་པ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས།རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་མིན།།ཞེས་གསུངས་སོ།།འདིར་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་བརྟེན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཙམ་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས།འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་རྟོགས་མེད་པར།།དེ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་མི་འགྱུར།།མུན་ནག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེབས་པ།།དྲིན་གྱིས་སྣང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུབླ་མའི་ཞལ་ལས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ།
今為以喻門示彼體性入住頂禮自性故說："
如水置於水，如同酥置酥，
自身自智慧，善見彼即禮。"
若問如何是入住彼體性相之頂禮？譬如二河所流水流合為一而混合者，全無差別，因水不可分別故。
如是若問百次從冷暖處來二水之差別，觸覺善巧者于會合處當緣。
爾時第二喻如同酥置酥，二酥和合則潤澤與色相一故無差別。
如是自即蘊界處等相之識，自智即一切空性自性光明中安立而善見者，彼即頂禮，即彼頂禮果故是頂禮。
如是初業者于皈依三寶時，愿成佛故為此而作頂禮。
此中唯以頂禮即是佛故，因果無差別。
以此密意薄伽梵于根本續中說："三金剛勝非印。"
此中非遮頂禮，然許依入住彼體性相之頂禮，此是非密意。
若爾唯以頂禮即能通達真實故，修有何用？迎此疑故說："然無遍智解，真實不近緣，黑暗翳所覆，由恩得光明。"
此義是：雖唯以頂禮當得通達，然乃至未從師口知彼頂禮自性，爾時當如何通達？此是密意。
།དེའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་བཞེད་དེ།བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་བོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ།ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱིས་རང་སྐྱོན་ལ།།སྐྱོན་དུ་མི་ཤེས་ཡོན་ཏན་མིན།།དགེ་བའི་བཤེས་རྣམས་བརྙས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།།དེ་ཉིད་བདུད་རྩི་ཇི་ལྟར་འཐུང་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།།དཔེ་གསུངས་པ།ཇི་ལྟར་མུན་ནག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཏེ་མུན་ནག་ཐིབས་པོས་ཁེབས་པའི་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་གསལ་བ་མརམེའི་སྣང་བ་དང་ཕྲད་ནས་དེ་དག་ཉིད་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མུན་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་གསལ་ཏེ་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་མན་ངག་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྟོང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་།།གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་།།བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐབས་འདིར།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མི་དམིགས་ཏེ།འཕགས་པ་བྱམས་པས།ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི།།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པ་དང་།གཉེན་པོའི་དབྱེ་བས་དེ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་།དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་སྟོང་པ་གསུམ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།
是故遍智即是金剛阿阇黎所許，因上師與金剛持無差別故。
無彼通達即智慧領悟者，不能近緣真實。
如勝生母中說："依止善知識得佛菩提。
"如是說："
邪慢者于自過失，不知過非功德也，
輕蔑諸善知識者，彼如何能飲甘露？"等。
說喻：如黑暗翳即濃黑暗所覆瓶子、氈等不明，遇燈光明后彼等名色等差別當明。
如是無始貪等煩惱習氣暗聚所染心相續中，雖有真實然不明，得上師面前恩已，彼真實當剎那明顯，此是末語。
是故當專修上師口訣，此是攝義，即如言。
今為示心清凈次第因果差別故說："
空性極空性，第三大空性，
第四一切空，因果之差別。
"此心清凈品中，除心及心所分別外，不緣他，如聖彌勒所說："非真實遍計，心及心所三界。"
是故由違品及對治差別彼當清凈。
其中違品是三識及彼所生三種自性，對治品是三空，即彼異名謂三智慧。
།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏེ།ཆར་གྱིས་བྱས་པའི་མུ་གེ་ནི་ཆར་མེད་པར་བྱས་པའི་མུ་གེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་།སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཏོ།།ཚིག་གི་དོན་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ལས་བཞི་བཞི་ཞིང་རེ་རེས་བསྡུས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན།ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་རྣམ་གྲངས་གཞན་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པ།ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་སྦྱོར་བ་ལས།།རྫོགས་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྫོགས་པ་ལས།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུགཔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་སྦྱོར་བ་ལས་ཏེ་ཉེ་བར་འདུས་པས་རྫོགས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ།
三識及與彼相關諸自性，亦是由對治所成光明等三智慧所應清凈故，以彼等名示，如雨所致饑荒即無雨所致饑荒之義。
如是唯識即光明智慧，說為空性，因彼是彼等所應斷故。此是支分義。
句義者，從內空性等十六空性中，每四攝為一，成為空性等四。
如是所謂空性，當生光明智慧時，為斷轉識故是對治。
如是極空，當生明光智慧時，為斷煩惱意識故是對治。
如是大空，當生近得光明智慧時，為斷阿賴耶識故是對治。
第四一切空，當生光明時，為斷三智慧及異名三空性故說為果。
是故"因果之差別"中，因差別是空性等差別，果差別是光明。
今說真實："
慧方便相合，當得近圓滿，
從近得圓滿，一切空光明。"
其中以"慧"聲示轉識是慧，因是于境執取殊勝了知體性故。
如是由我見等四門是輪迴輪無餘因故，方便是煩惱意識。
由彼等合即近和合，圓滿是成一體。
།ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ།སྲིད་པ་བར་མའི་གནས་སྐབས་ན་གསལ་བ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྫོགས་པ་ལས་ཏེ།ཆེན་པོ་སྟོང་པས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེའི་ཡང་སོ་སོར་བཤད་པ།རྒྱུ་ཡི་རིམ་པ་རྣམ་དག་དང་།།རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སྦྱོར་བ་དང་།།སྟོང་པ་གསུམ་ནི་མཉམ་སྦྱོར་ལས།།བླ་མེད་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྒྱུའི་རིམ་གྱིས་ཏེ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་སྟེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ནི་སྟོང་པ་གསུམ་ནི་མཉམ་སྦྱོར་ལས་ཏེ་སྟོང་པ་གསུམ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལས་བླ་མེད་གོ་འཕང་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས།དེ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་འདི་ལྟར་སྤང་བར་བྱའོ།།དང་པོར་ལྟེ་བའི་གནས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ལ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་དབྱངས་དང་པོའི་ཐིག་ལེས་མཚན་པ་བཀོད་དེ་མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ནས།དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མགོ་བོ་ནས་ཡི་གེ་ཨོཾ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་བཀུག་སྟེ་དེ་ཉིད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་སྟོན་ཀའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ།དེའི་ཚེ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་པའི་ཚེག་དྲག་དང་ལྡན་པ་བཀོད་དེ།དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལྐོག་མ་ནས་ཡི་གེ་ཨཱཿབཀུག་ནས་དེ་ཉིད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ།
近得即近緣，于中有位時明顯故，阿賴耶識是近得。
從彼阿賴耶識圓滿，即由大空所斷故，瑜伽師們當得一切空性自性光明真實，此是義。
復別別說："
因次第清凈，及三識相合，
三空平等合，當得無上位。"
以因次第即咒印次第時，三識即轉識等三識相合，謂與彼相關諸自性當清凈。
彼由三空平等合，即從三空成一味一切空中，當得無上位即光明真實，當獲得，此是義。
此中攝義是：八識攝為三識，以咒次第如是當斷。
初于臍處安立八輻法界輪上蓮月上以第一元音點莊嚴，于頭等處安立三字，由彼所生光明從頭召轉識自性唵字，當納入彼處。
爾時生如秋季月光般光明，爾時生光明智時，得空性真實故，具三十三自性轉識當滅。
其後于彼處日輪上安立具點金剛，由彼所生光明從喉召阿字，當納入彼處。
།དེའི་ཚེ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ།དེའི་ཚེ་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་འཁོར་ལོ་དང་ས་བོན་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་གཞུག་པར་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་མཚམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ།དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་རིམ་པས་མཚན་མ་ལྔ་བྱུང་བ་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་གྱུར་ནས་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའི་སྣང་བ་དང་མཚུངས་པའི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་འབྱུང་སྟེ།དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འགགས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའོ།།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དགའ་བྲལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འགགས་ནས།འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ།།ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་དཔེའི་དུས་སུ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ནས་དེའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
爾時生如日光般光明，爾時生明光智慧時，得極空真實故，具四十自性煩惱意識當滅。
其後舍輪及種子、月日等諸觀，當納入臍中央吽字。
爾時生如黎明極光般光明，爾時具七自性阿賴耶識當滅。
其後次第生五相時，彼等極光亦無，生如無雲空中光明般極光，爾時三智慧滅已，生自性光明第四真實，此是咒次第。
印次第者，與誓智二印隨一入定時，于種種剎那轉識滅已，當生光明智慧自性喜。
于識剎那煩惱意識滅已，當生明光智慧自性勝喜。
于揉捏剎那阿賴耶識滅已，當生近得光明智慧自性離喜。
離性如何是近得，當從上師口中了知。
其後于離相剎那三智慧滅已，當生光明自性俱生喜，此是印差別。
若無印，于喻時當憶念所表真實而如其理修習，此是次第，非密意。
།ད་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་དེ་དག་གི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མིང་རྣམས།སྣང་བ་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་དང་།།སེམས་དང་གཞན་གྱི་དབང་དག་སྟེ།།དེ་ཡི་རང་བཞིན་གསལ་འཕྲོ་བ།།ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྔར་བཤད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་དུ་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ།ཟླ་བའི་སྣང་བ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ།།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སེམས་དེ་བསགས་པས་ན་སེམས་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ཉིད་དུ་ཡུལ་དྲུག་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དབང་བྱས་ཤིང་རྒྱས་པར་བྱས་པས་ན་གཞན་གྱི་དབང་ངོ་།།དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མིང་ཅན་སྣང་བ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ།གསལ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྣམས་སོ།།འཕྲོ་བ་ནི་འབྱུང་བའོ།།རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི་གྲངས་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བཤད་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དེ་རྣམས།ཆགས་བྲལ་དང་ནི་བར་མ་ཉིད།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཆེན་པོ་དང་།།ཡིད་ཀྱི་འགྲོ་ཞིང་འོང་བ་དང་།།དེ་བཞིན་མྱ་ངན་ལ་སོགས་གསུམ།།ཞི་བའི་རྣམ་རྟོག་འཇིགས་པ་དང་།།འཇིགས་པ་བར་མ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།།སྲེད་དང་སྲེད་པ་བར་མ་དང་།།ཤིན་ཏུ་སྲེད་དང་ལེན་པ་དང་།།མི་དགེ་བཀྲེས་སྐོམ་དག་ཉིད་དང་།།ཚོར་དང་ཚོར་བ་མཉམ་པ་དང་།།ཤིན་ཏུ་ཚོར་བའི་སྐད་ཅིག་ཉིད།།རིག་པ་པོ་དང་རིག་འཛིན་གནས།།སོ་སོར་རྟོག་དང་ངོ་ཚ་ཤེས།།སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བརྩེ་བ་གསུམ།།དོགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དང་ནི།།ཕྲག་དོག་ཅེས་ནི་བྱ་བར་གྲགས།།རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གང་།།ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་སྟེ།ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱའོ།
今以轉識違品、對治品及彼等方便差別之世俗自性諸名："
光明空性慧，心及他所依，
彼之自性明，放射今當說。"
其中轉識以前說修斷已，立光明智慧名言，因見如月光故。
因斷三十三自性故空。因是六轉識體性故，彼心積聚故名心。
于彼執取六境所生故他所依，由外所取他等所依及增廣故他所依。
彼心自體轉識名光明彼自性是心所法自體，明是由自證現量明瞭所知諸法。放射是生起。
當說是以數及差別分別當說之詞，非密意。
彼等："
離貪及中性，如是即廣大，意之來與去，如是憂等三。
寂靜分別懼，中懼極大懼，愛及中等愛，極愛與取著，
不善飢渴性，受及平等受，極受之剎那，能知持知住。
別觀及知慚，悲憫及三慈，疑慮及疑惑，嫉妒如是稱。
三十三自性，有身諸自證。"
此三十三自性是有身諸自證，由有身諸自證現量當決定。
།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་བཅུ་གཅིག་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཤུ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་དང་ལྡན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ལས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཤུར་ཕྱེ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་བག་ཆགས་ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འགྱོད་པའི་ནང་དུ་འདུས་ཏེ།སེམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་གཅགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དག་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞི་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ནོ།།འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ།འཇིགས་པ་ཡོད་ན་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བོ།།སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་ལེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྡུས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ལ་སྲེད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།མི་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འཆབ་པ་དངའཚིག་པ་དང་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ།།ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི།ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུའོ།།བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དག་ནི་རེག་པར་རོ།།རིག་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་རོ།།སོ་སོར་དཔྱོད་པ་ནི་རྟོག་པར་རོ།།ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པར་རོ།།སྙིང་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བར་རོ།།བརྩེ་བ་གསུམ་ནི་འདོད་ཆགས་སུའོ།དོགས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་པར་རོ།།སེར་སྣ་ནི་སེར་སྣའམ་ཕྲག་དོག་ཏུའོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དངལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
轉識豈非與觸等五、第七等五、十一善、六煩惱、二十隨煩惱相應？故具四十七法，如何說具三十三自性耶？誠然，如從六根本煩惱分出二十隨煩惱，彼等是自體性，如是此等亦當知是從隨煩惱等差別中微細習氣自性。
如是離貪等三攝於隨煩惱悔中，因是心意執著自性故。
意之來去二者是尋伺體性，因是細粗自性故。
寂靜分別是不害即悲。
懼等三攝於無貪等三善中，有懼則修無貪等。
愛等三及取攝於煩惱貪中，因具貪者生愛故。
不善是煩惱嗔及隨煩惱覆、惱、嫉等。
受等三種是遍行受三種。
飢渴二者是觸。
能知等三是作意。
別觀是尋。
知慚是善慚。
悲是不害。
三慈是貪。
疑慮二者是第六根本煩惱。
慳是慳或嫉。
故彼等因善、不善、無記故唯是自性心所，是如言。
།ད་ནི་དོན་དང་བཅས་པའི་མིང་རྣམས།ཀུན་རྫོབ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དང་།།མཚན་མའི་མིང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས།།དེ་བཞིན་བུད་མེད་མིང་དུ་བརྗོད།།འཇམ་པོའི་རྣམ་པའང་དང་དེ་བཞིན་ནོ།།གཡོན་པ་ཡི་ནི་མིང་ཉིད་དང་།།ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་ཅན།།བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར།།དབྱངས་ཡིག་དང་པོའི་ཐིག་ལེར་བཅས།།ཟླ་བའི་འོད་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན།།སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལས་གང་གི་ཚེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རམ།ཅུང་ཞིག་གསལ་བའི་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཚན་མོའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་སྟེ།དེ་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་རྩ་གཡོན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཡོན་པ་སྟེ།རླུང་ནི་གང་དང་གང་གནས་པ།།རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་འབྱུང་ངོ་།།ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་པདྨའི་གདན་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དེ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་ཅན་ནོ།།ཡི་གེ་ཨ་ཐིག་ལེས་མཚན་པར་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཨོཾ་གསུངས་པའི་ཕྱིར།བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར།།ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་ས་བོན་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་ཏེ་ཨོཾ་མོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ།ཟླ་བའི་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་འབྱུང་ངོ་།།འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ།
今有義之諸名："
世俗明體性，相名極著稱，如是稱女名，柔和相亦然。
即是左名性，月輪具蓮者，為示因性故，元音具圓點。
如月光顯現，光明智正生。"
世俗境根識和合時，若時經驗轉識諸自性，爾時當稱明體性。
因見如月光明，或因生少許明光故為相。
因是慧自性故為女名，此亦已說。
轉識諸自性是從左脈生風具識體性故為左，如將說："
風於何處住，生彼彼自性。"
於法界輪蓮座上住月輪中修彼故，月輪具蓮。
以點莊嚴阿字，說彼自性唵字故，"為示因性故"，為生光明智示現故，依語道隨行種子元音即唵。
正因此故，爾時如月光顯現，因生如月明光故，光明智正生。
當了知此是空性自性三摩地，以非密意說。
།ད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྣང་བ་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་།ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཐབས་ཉིད་དང་།།དེ་བཞིན་ཀུན་དུ་བརྟགས་པར་བརྗོད།།དེ་བཞིན་སེམས་ལས་བྱུང་བར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྔར་བཤད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ན་སྣང་བ་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཉི་མ་ལྟར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་འཕེལ་བར་གྱུར་པ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བ་ཞེས་བཤད་དོ།།རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའོ།།རྩ་གཡས་པ་ནས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཆགས་དང་ཞེན་དང་དེ་དགའ་བ།།དགའ་བ་བར་མ་ཤིན་ཏུ་དགའ།།རངས་དང་རབ་ཏུ་མགུ་བ་དང་།།ངོ་མཚར་དེ་བཞིན་དགོད་པ་དང་།།ཚིམ་དང་འཁྱུད་པ་ཉིད་དང་ནི།།འོ་བྱེད་དེ་བཞིན་འཇིབ་པ་དང་།།བརྟན་དང་བརྩོན་དང་ང་རྒྱལ་དང་།།ལས་དང་ཆོས་དང་སྟོབས་དང་ནི།།སྤྲོ་བ་དང་ནི་གྱ་ཚོམ་ཉིད།།དེ་བཞིན་གྱ་ཚོམ་ཆེན་པོ་དང་།།གྱ་ཚོམ་བར་མ་དྲག་པོ་དང་།།རྣམ་པར་སྒེག་དང་ཞེ་འགྲས་ཉིད།།དགེ་དང་ཚིག་གསལ་བདེན་པ་དང་།།མི་བདེན་པ་དང་དེ་བཞིན་ངེས།།ཉེར་ལེན་མིན་དང་སྦྱིན་པ་པོ།།སྐུལ་དང་དེ་བཞིན་དཔའ་བོ་དང་།།ངོ་ཚ་མེད་དང་སྦྱོར་དང་གདུག་།གཡོ་དང་གྱ་གྱུ་ཉིད་དག་དང་།།རང་བཞིན་དག་ནི་བཞི་བཅུ་སྟེ།།ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་སྐད་ཅིག་གོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མདོ་སྔ་མ་ལ་རུས་སྦལ་གྱི་འགྲོ་སྟངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེས་ན་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་སྟེསྐད་ཅིག་རེ་རེར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པའི་མཚན་མས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་དང་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ།
今為示染污意識清凈故："
光明顯現稱，極空即方便，
如是說遍計，如是說心所。"
所謂染污意識以前說修斷已，當稱光明顯現，因如日極明顯現故，光明增長是說光明顯現。
因斷四十自性故極空。
因從右脈生故是方便自性。
因是從我見等四及觸等遍計故遍計。
因心與心所無別故心所，是如言。
今為示彼相關諸自性數故："
貪著及彼喜，中喜及極喜，歡及極悅及，驚異如是笑，
滿及抱持性，接吻如是吮，堅及勤我慢，業及法力及，
歡喜及躁動，如是大躁動，中躁動猛烈，妖艷及嗔恨，
善及明語真，不真如是定，非取及施者，勸及如是勇，

無慚及合毒，誑及曲性等，四十自性性，極空剎那也。"
前文以龜行法當續"自證"二字。
故彼四十自性剎那，於一一剎那生者唯應以自證相正了知。
彼等以前說次第，染污識滅是由極空所斷。
།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་།བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་དང་།བདག་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ།ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་།རེག་པ་དང་།ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་།ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་སྟེ།ལྔ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་།གཞན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་དང་ལྡན་པ་འཐད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་བཞིའི་ནང་དུ་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཆགས་པ་ནས་བརྩམས་ནས་ཚིམ་པའི་བར་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་རོ།།འཁྱུད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་སྤྲོ་བའི་བར་ནི་བདགཏུ་རྨོངས་པར་རོ།།གྱ་ཚོམ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མི་བདེན་པའི་བར་ནི་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བར་རོ།།ངེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གྱ་གྱུའི་བར་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པར་འདུས་ཏེ་འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་བཞིན་ནོ།།དེ་རྣམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་རྣམས།ཉིན་མོ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་དང་།།རྩུབ་མོའི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན།།ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་དང་།།དེ་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཅེས་བྱ།།ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི།།ཆ་རུ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ།།ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་ཡི།།སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ནི་ཉི་མ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉིན་མོ་ཞེས་བྱའོ།།ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྩུབ་མོ་ཉིད་དོ།།ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་དབྱངས་ཡིག་དང་པོའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་བཀོད་དེ་ངག་གི་ས་བོན་བསྡུས་པས་ཉི་མ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བའི་ཚོགས་འབྱུང་བ་ན་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།

染污意識豈非具我見、我癡、我慢、我愛四煩惱，及觸、作意、受、想、思五遍行，而不具余法？故如何應理具四十自性？誠然，然四煩惱中攝四十自性：從貪至滿是我見。
從抱至歡喜是我癡。從躁動至不真是我慢。
從定至曲攝於我愛，如五十一行。
彼等雖是心所，亦攝於根本煩惱，是如言。
今有義相順諸名："
日生如是稱，粗相示現是，日輪如是稱，如是即金剛，
以二點莊嚴，分位當了知。如日光明般，光明智慧生。"
其中光明增長極明因如日顯現故稱日。
因是方便自性故稱生。
因具如日輪光明故粗性。
于日輪上金剛座上安立以二點莊嚴元音，攝語種子時，生如日光明聚時，生光明智慧染污意識性相，是其義。非密意。
།ད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་།།དེ་བཞིན་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཉིད།།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་ནི།།མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད།།སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་དང་ནི།།རྣམ་གྲངས་འདི་དག་རྒྱལ་བས་གསུངས།།ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣང་བ་གཉིས་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ།དེ་དག་ཏུ་སྣང་བ་དང་བྲལ་ནས་མཚམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ།སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ།།ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ།དེ་གྱུར་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཡང་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་།ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་རྣམས་རིག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་མི་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་སྟེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གཉེན་པོ་སྟོང་པ་ཆེན་པོས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེའི་རྣམ་གྲངས་འདི་རྣམས་རྒྱལ་བས་གསུངས་ཤིང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་རང་གི་འདོད་པ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་དེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེའི་རང་བཞིན་ནི།ཆགས་པ་བར་མའི་སྐད་ཅིག་དང་།།བརྗེད་ངས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ཉིད།།མི་སྨྲར་གྱུར་དང་སྐྱོ་བ་དང་།།ལེ་ལོ་དེ་བཞིན་རྨུགས་པ་སྟེ།།མ་རིག་སྐད་ཅིག་བདུན་པོ་ནི།།ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་རྣམས་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བདུན་པོ་རྣམས་དེ་རྣམས་ཁོ་ནར་འདུས་པར་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ།
今阿賴耶識清凈："
光明近得及，如是即近得，
圓成實性及，所謂無明性，
大空之語及，此等數勝說。"
所謂光明近得，是得與日月相關二光明，離彼等光明后得如際際極明光明稱近得。
所謂"如是近得"，是唯得如是自性，非日月等他者，是遮有他，如"生有善射"。
因是阿賴耶識轉依自性故，阿羅漢性相是圓成實，因說"彼轉即是阿羅漢性"故。
一切識生一切種子性稱無明。
或因是無記性故，不了知不知名色等及觸、作意、受、想、思故無明即阿賴耶識，具舍受自性，是其義。
因是對治大空所斷故，大空光明近得智。"
此等數勝說示"遮自意，是如言。
其自性："
中貪剎那及，忘失及迷亂，
成默及厭倦，懈怠如是昏，
無明七剎那，細瑜伽師知。
"阿賴耶識雖常具觸、作意、受、想、思，然如前當說七者唯攝於彼等。
།དེ་རྣམས་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཕྲ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བློ་གྲོས་རྣོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ད་ནི་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་།།ས་བོན་ཐིག་ལེར་ལྡན་པ་མིན།།རླུང་གི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་མེད།།སྣང་བ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་ཏེ།།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ས་བོན་ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་ཐིག་ལེར་ལྡན་པ་སྟེ།རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།སྣའི་བུ་གའི་སྒོ་དག་ནས་རླུང་འབྱུང་བ་སྟེ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་འབྲེལ་བ་ཡང་མེད་དོ།།མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ།ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་ནས།ཡོངས་སུ་སྟེ་ཀུན་ནས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ།རང་བཞིན་ཕྲ་བ་བརྒྱདང་ནི།།དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་འདི་རྣམས་ནི།།རླུང་གི་བཞོན་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུས།།ཉིན་དང་མཚན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་མ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་འདི་རྣམས་ཉིན་དང་མཚན་དུ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ།རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རླུང་གི་བཞོན་པ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་དེས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའོ།།དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་རྒྱུ་ཅན་ནམ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དག་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཀག་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའམ་རེས་འགའ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ།རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར།།རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར།།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག་།འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་འགྱུར་བས།དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
彼等當由細瑜伽師，即具細微極利慧瑜伽師知，因唯阿賴耶識是利慧者所知性故。
今有義相順名："
種子不具點，風門無所出，
光明所得者，圓成實相也。"
種子阿字等具點，即具隨入元音及頓號者非有。
從鼻孔門風出，即去來相屬亦無。
因唯現如際際光明故，光明近得智即圓成實，阿賴耶識轉已，說是遍即一切圓成實，是非密意。
今結尾："
細微自性百，及六十滿此，
由風乘因故，晝夜中生起。"
此等方便、智慧、無明體性百六十自性于晝夜生百六十。正因此故，彼等是細微，因是自所證性故。
風乘即識及作因之因所生是生滅。
非自在等為因或無因，因唯是前已遮故。
若無因性，一切當常生或永不生，如說："
無因不待他，常有或成無，
諸法有時生，從待緣而有。"
如是三識是心，諸自性是心所故，輪迴之輪無餘唯是彼自性，由再再生滅故，為遮彼故，當以空性等次第修道，是非密意。
།ད་ནི་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ།སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་དང་།།མིག་འཛུམས་དེ་བཞིན་ཐལ་མོ་རུ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རང་བཞིན་དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་དང་ཐང་ཅིག་རེ་རེ་དང་ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡུལ་དེ་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ།སྔར་འདས་པའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཕྲ་མོའི་ལྟ་བ་ཅན་གྱིས་དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་དུ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐད་ཅིག་གང་ལ་རང་བཞིན་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའམ་བར་མ་གང་བྱུང་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ན།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱའོ།།གཞན་དུ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་འདྲེས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྣམས་དགག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱོད་པས་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་མྱུར་དུ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད།སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་གཏོགས་པར་བཤད།།ཐང་ཅིག་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་ཙམ།།ཡུད་ཙམ་དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་པ་ཡིན།།མིག་འཛུམས་མིག་ནི་འཛུམས་པ་ཡིན།།ཐལ་མོ་ལག་གཉིས་བརྡབས་པ་སྟེ།།སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་གོ།།ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུ་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་བསྐོར་བ་སྟེ་ལག་པ་ལ་སོགས་པར་བསྐོར་བ་དེ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ།།སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་སྙིང་ག་ནས་གདོང་གི་སྣའི་བུ་ག་དག་ལ་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཡིད་ཙམམོ།།དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་མིག་དག་འཛུམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མིག་འཛུམས་སོ།།དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ལག་པ་གཉིས་བརྡབས་པ་དེ་ནི་ཐལ་མོ་བརྡབས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཤད་དོ།།འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།དུས་དེ་ཙམ་ལས་ཡུན་ཐུང་བའམ་རིང་བར་རང་བཞིན་རྣམས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
今由時分別門生起次第："剎那及須臾，瞬間如是合。"
彼等自性於一一剎那、一一須臾、瞬間等中，或領受彼彼境，或由憶念前已過境門生起。
爾時細見瑜伽師依剎那等分別了知彼等，否則不知心心所分別故。
于剎那中何善不善中庸自性生起，如是觀察時，了知差別已，當現前如是三摩地。
否則三摩地當雜亂，故不能遮諸自性。
極細慧者境行時，了知自性與識差別時，速得心清凈，是攝義，非密意。
今剎那等相："剎那彈指說，須臾芥轉量，瞬間出入息，眨眼即目閉，合掌兩手拍，剎那等相也。"
彈指聲生起時量是剎那。
芥子果轉動時量，即于手等轉動是須臾。
命謂風從心至面鼻孔生起時量是瞬間。
眼閉時量是眨眼。
兩手拍擊時量是合掌，當知彼等是剎那等相。
說時相爲了知諸自性生起相故。
此說：諸自性不于更短或更長時生起，因彼等是極細性故。
།དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་རྣམས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་།ཤེས་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་རླུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གི་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་དགག་པ་སྟེ་གཉི་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི།།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་མེད།།འོན་ཀྱང་དེ་ཡི་དབྱེ་ཡོད་དོ།།མཚན་མོ་ཉིན་མོ་མཚམས་བདག་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རེ་ཞིག་དང་པོར་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོནསུམ་གྱི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རང་རིག་ཙམ་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་གོམས་པའི་དབང་གིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་དག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ།མི་ཤེས་པའི་མུན་པའི་དབང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་ཡོད་ཅེ་ན་མཚན་མོ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།ཉིན་མོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།མཚམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མིང་བཏགས་སོ།།སེམས་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་བཤད་ཅིང་སྟོན་ཏོ།
是故瑜伽師當由剎那等時分別了知諸自性，了知已當依彼隨順對治，是如言。
今為示如何輪迴之輪具風識力生起及彼等遮止二者故。"
唯自證智慧，如虛空無相，
然彼有差別，夜日際自性。"
首先，智離所取能取相自性空，由瑜伽現量所證唯自證，雖是法身自性，
然識由無始無明習氣力故如虛空，雖如虛空離生老死相，
然成所取能取體性已成粗性，由無知暗力忘自體已，依我執我所執，生為八識自性。
彼亦依轉識、染污意識、阿賴耶識力三分別生起時，于輪迴中輪轉。
于彼云何有差別？夜是轉識。
日是染污意識。
際是阿賴耶識，即于彼由清凈門假立光明等名。
此心三分，世尊于彼彼經續王中說示。
།འདིས་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་དེ།སེམས་དེའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རླུང་རྣམས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི།།ཤེས་དང་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་ནས།།དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི།།ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད།།འདིར་སྐྱེ་བ་དང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྐུལ་བའི་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་དབང་པོ་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་སྲིད་པ་བར་མའི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་དག་གིས་བསྐུལ་ནས་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་མངལ་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་སྟེ།དེ་དག་གི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་དག་གིས་གཏུམས་ནས་མེར་མེར་པོ་དང་གོར་གོར་པོ་དང་རྐང་ལག་འགྱུས་པ་དང་།རུས་པ་དང་པགས་པ་དང་སྤུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་ཟླ་བ་དགུ་དང་བཅུའི་རིམ་གྱིས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་མའི་ལྟོ་བ་ནས་བྱུང་སྟེ།དངོས་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་སྣོམ་པ་དང་ཟ་བ་དང་རེག་པ་དང་ཤེས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྱམས་པ་དང་།ཡང་དང་ཡང་དུ་འཆི་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་བཙོན་རའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པའི་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སྟོན་ཏེ།རླུང་དེ་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་གི་ཚོགས་རྣམས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཞེས་པ་སྟེ།རིག་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་མའི་མངལ་དུ་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེ་དག་དང་ཡང་དག་པར་འདྲེས་པར་གྱུར་ནས་སོ།།ཕྱིས་བྱུང་ནས་ཏེ་མངལ་ནས་བྱུང་ནས་དབང་པོའི་ལམ་ནས་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་དེ།དེའི་ཚེ་མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣ་བ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐུས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ།།རླུང་ནི་བཞོན་པ་ཉིད་གྱུར་ནས།།གང་ཚེ་སྣང་བ་ལྡན་གྱུར་པ།།དེ་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་དག་ཀུན།།ཅིག་ཅར་རམ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།
此遮唯是自意，當說彼心成就即產生因："
諸風空色相，與智正和合，
從根道出已，于諸境所緣。"
此中由生及業習氣過失所發，具一切根中有位所住之香陰有情，由貪嗔習氣所發，
爾時于男女根交合時入胎，為彼等精血所覆，成為凝滑、圓形、支節屈伸、骨皮毛等事，由九月十月次第成有情事已，從母腹生，見聞嗅嘗觸知諸事。
爾後為貪嗔等煩惱及隨煩惱所漂，再再死已如是生，如是于具無邊輪迴牢獄苦之六趣中如水磨機轉生，是諸有情生道。
即說彼：風謂命等風聚空色，即自性空故，與唯覺識具香陰有情于母胎中精血點正和合已。
后出，即從胎出，從根道，即從眼等根門，於色等境緣取。
爾時由眼色耳意作意力生眼等諸識，是心生法，非密意。
今心所自性等生法："風成乘已時，何時具光明，爾時彼等性，頓時或漸生。"是此意趣。
།རླུང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་སྟེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡུལ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་ལྡན་ཞིང་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན།ཅིག་ཅར་རམ་ནི་རིམ་གྱིས་ཏེ།།དུས་གཅིག་ཏུའམ་རིམ་གྱིས་སོ།།སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ།རོལ་ཆ་མང་པོ་ཚོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁཎྜ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ།བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་རིག་པར་བྱ་བའི་རོའི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་རླུང་གཡོ་བའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེ་བ།རླུང་ནི་གང་དང་གར་གནས་པ།།རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་སྐྱེད་བྱེད།།ཇི་སྲིད་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པའི།།སྣང་བ་མི་གཡོར་མ་གྱུར་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།རེ་ཞིག་རླུང་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་རྣམ་པ་བཅུ་ཡིན་པར་སྔར་བཤད་ཅིང་དེའི་གནས་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་དང་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་བསྟན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འོད་གསལ་བ་ལས་རླུང་བྱུང་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་གཡོན་དང་གཡས་དང་བར་མའི་རྩ་གསུམ་ནི་ལམ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གང་དང་གང་དུ་སྟེ་གཡོན་ནམ་གཡས་སམ་དབུས་སུ་རླུང་གནས་པ་ནི་རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་སྟེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་དང་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྩ་གཡོན་པའི་ལམ་ནས་བྱུང་བའི་རླུང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།གཡས་ན་གནས་པས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ།
彼風成為識之乘已，光明即樂苦舍自性，如何顯現境及現影像時，如是自性心所法生起。
云何？頓時或漸次，即一時或次第。
心所非唯漸起耶？云何頓起？由主非主門說，如眾樂器聲。
如是品嚐糖等種種事物時，自別知味差別殊勝唯領受，如是領受義時亦唯生殊勝心所剎那。
是故亦當頓起，是心所生法，是總義。
今由風動門自性差別："
風於何處住，生彼彼自性，
乃至風未動，光明不動轉。"是此義。
首先，前說風有五種十種，亦示彼住心等處及業差別，然觀察自體，從法界輪光明生風，故左右中三脈是道。
是故於何處，即左或右或中住風，生起如是如是自性，即生起如是如是心所法。
如是由左脈道生風生慧體自性。右住者生方便體。
།དབུས་ན་གནས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།ཇི་སྲིད་སྣང་བ་སྟེ་ཡུལ་འཛིན་པ་ལས་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མི་གཡོ་ཞིང་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་སྟེ་བཞོན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་བ་སྟེ་མི་འབྱུང་ཞིང་མི་སྐྱེའོ།།དེ་ལྟར་རྩའི་བྱེ་བྲག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ལས་རང་བཞིན་རྣམས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་འགོག་པ་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ།།བདག་གི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བརྟག་།གཉི་གའི་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་ཀྱི།།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྣང་བ་གཉིས་ཏེ།རང་བཞིན་རྣམས་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགག་པའི་དོན་དུ།ཨོཾ་དང་ཨཱཿགཉིས་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་ལ་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་དག་གི་དངོས་པོ་སྟེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ནི་འགོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་གཉི་གའི་ཡན་ལག་ཅན་ཏེ་སྣང་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་ནས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྦས་པའོ།།དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི།སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས།།བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་འདི།།གསལ་བར་དེ་ལས་མཚོན་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཏེ་མིག་འཕྲུལ་མཁན་དང་སྨན་དང་ནོར་བུ་དང་།སྔགས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བུད་མེད་སྒྱུ་མ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་པའི་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་གསལ་བར་བྱས་ནས་མཚོན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།
中住者生無明體，然須依所緣，故說：乃至光明即從執境生相似相識未成不動穩固之間，由風動即乘體所發，故風動識行不生不起。
如是依脈差別隨順執境生諸自性，是已說訖。是總義。
今遮止二光明因："我之事遍觀，具二支性故，光明當獲得。"
二光明，為遮諸自性及識故，嗡阿二隨入韻及頓點為前導之月日光明相似光明見彼因事，即轉識及染污意識遍觀是修遮止。
其後具二支，即離見二光明成一味，如際光明見之光明近得，從瑜伽師生阿賴耶識轉智相，是遮止次第，是密意。
如是示咒次第已，印次第："
一切幻化中，女幻最殊勝，
三智慧差別，從彼當明喻。"
一切幻化中，即幻師、藥、寶、咒等所生中，女幻即印所作幻最殊勝，是成殊勝位。
何故？如是依彼印，明顯光明等相喜及離勝性三智慧差別，當喻及領受。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་དུས་སུ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོག་གོ།།རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་གི་དུས་སུ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྲལ་བ་སྟེ་སྦས་པའོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱེད་དེ།འདོད་ཆགས་ཉིད་དང་ཆགས་བྲལ་དང་།།དེ་དག་བར་ན་གནས་པ་ནི།།དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བའི།།རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུས་ལས་སོ།།འདོད་ཆགས་ནི་སྣང་བ་སྟེ་དགའ་བའོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ་བྲལ་བའོ།།དེ་དག་བར་ཏེ་དབུས་ན་གནས་པའི་གསུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བ་སྟེ་མཆོག་གོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུས་ལས་སོ།།དབང་པོ་གཉིས་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་ཞིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྦས་པའོ།།ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི།ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བ།།སྙོམས་པར་འཇུག་པར་རབ་ཏུ་བཤད།།ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་དང་།།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱ་བ་ཡིས།།འབད་པས་ཡེ་ཤེས་གང་ཐོབ་པ།།དེ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དང་པོར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཏེ་སྣང་བ་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་རབ་ཏུ་བཤད་ཅིང་བསྟན་ཏོ།།འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་ཏེ།།དེ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་དང་།།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱ་བ་སྟེ།།སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་སྤངས་པ་ཉིད་དང་།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་དགའ་བ་གཉིས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་གང་ཐོབ་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།
如是于種種剎那時是光明顯現自性之勝。
于異熟剎那時是近得光明自性之離，是密意。
今廣說彼："
貪性及離貪，彼等住中間，
二根和合時，金剛蓮花合。"
貪即光明，即喜。
離貪即近得光明，即離。
彼等中間即住中之第三，是明顯光明，即勝。
彼等如何領受？從金剛蓮花合。
二根即方便智慧平等和合入定，是此義。
爾後轉識等三當滅，是密意。
內自性方便智慧入定："
二智慧和合，說為正入定，
二智慧和合，如所說作業，
精進所得智，彼為得光明。"
首先由外印次第得二智慧，即光明及明顯二自性，彼等平等和合說為入定。
如是光明智慧是慧自性，明顯光明智慧是方便自性，彼等平等和合是方便智慧入定。
其後二智慧和合，即彼等攝略，如所說作業，由咒次第離種子等，由印次第離二喜剎那所得智慧，彼即近得光明，是密意。
།ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་ཐབས་གང་ལ།།གང་ལ་ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་གྱུར་ན།།ལན་ཅིག་ཙམ་ཞིག་མྱོང་ནས་ཀྱང་།།རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟེ་གྲགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཐབས་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་།དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ་མཐུས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་མཚོན་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་རང་དགའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་ལན་ཅིག་སྟེ་འོད་ཟེར་གཅིག་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་དུས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་དཔེའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ཀྱང་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་བྱའོ།།སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་དྲན་པ་ལས་དོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་དོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ཚུལ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཆུའི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུན་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ།།ཡང་ན་དཔེ་དང་དཔེ་ལས་བྱུང་བ་བདག་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ།ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཡིས།།དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ཤེས་བྱས་ལ།།རང་བཞིན་ཉིད་ནི་སླར་ཡང་ནི།།རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་མཚོན་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་རྣམས་དང་འཇུག་པ་སྟེ།རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ཏེ་དབྱེ་བའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱས་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་ཉིད་མཚོན་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་སྦས་པའོ།
"
無印何方便，何處蓮金合，
世俗亦無時，僅一次領受，
由瑜伽力成。"
若瑜伽師無與種性相順殊勝印共金剛蓮花平等和合，世俗即名言中無有，彼有何方便？由瑜伽力者，瑜伽即三摩地所生智慧印共入定，由彼力即功能表示光明等三智慧。
若如自樂分別非量所成自分別所計，豈非即是真實耶？非也。
如一次即一光明智慧灌頂時所領受，由喻門所表大樂，即彼瑜伽師與智慧印共入定亦當表示從喻所生自性。
由憶念前所領受境，因無義境故，不應疑為非量，由自性趣入真實見真實理故，如水流相續。
又由喻及從喻所生於我無差別故，是密意。
今為遍知諸自性自體故："
由智慧入體，如分別當知，
自性復更應，瑜伽師常表。"
智慧入體者，諸智及入，如諸自性自體差別，即差別次第當知當解已，住于方便智慧無明自性彼等自性當表當修，是密意。
།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱས་ནས།འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་སྣ་ཚོགས་ཤིང་།།མདོག་དང་དབྱིབས་ནི་ཐ་དད་པ།།ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་བྱུང་ནས་ནི།།དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་འགྱུར།།དེ་བཞིན་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི།།སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ།།མ་ལུས་ཡུལ་རྣམས་སྤངས་ནས་ནི།།འོད་གསལ་བར་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་མདོག་དང་ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྤྲིན་ཏེ།ཆར་འཛིན་པ་རྣམས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་ཏེ།ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འབྱུང་ཞིང་ལངས་ནས་སླར་ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་ཞིང་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་རྣམས་གང་ནས་འོངས་པའམ་གང་དུ་སོང་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ལས་བྱུང་ནས་རང་རང་གི་འདོད་པའི་ཡུལ་དཔྱད་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་འོད་གསལ་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།བྱང་ཆུབཀྱི་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས།།བུ་རམ་གྱི་ནི་མངར་དང་མེའི།།ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི།།སྟོང་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང་།ཨེ་མ་ཧོ།།རི་མོ་སྣ་ཚོགས་ཡང་དག་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཡང་།།མཉམ་དང་མི་མཉམ་མཐོ་དམན་རྟོག་པའི་བློ་ཡི་འཁྲུལ་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད།།འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ནས་སེམས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་བྲིས་པ་ཡི།།བརྫུན་མའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དག་གིས་སྲིད་གསུམ་འདི་ནི་བསླུས་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།
如是了知諸自性差別已，為表示是光明自體故："
如雲有種種，色相各差別，從虛空界起，即于彼融入。
如是諸自性，三光明為因，舍離諸境已，當入于光明。"
如青黃等色及細粗等相狀云即持雨者，從虛空界即虛空中生起已，復于彼虛空融入寂滅，彼等從何來去不知，如是世間當了知。
如是一切自性從三識生已，觀察各自所欲境已，入於法身自性第四真實光明。
如是何者自性即后成彼體性。
如菩提心釋云："
如糖之甜性，及火之熱性，
如是諸法之，空性為自性。"
如是他處亦云："奇哉！如種種畫真實義之識，生平不平高低分別心迷亂，無始輪迴心虛空界所畫，虛妄遍計此三有皆欺誑。"是究竟。
།རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་ནི།དེ་ཡི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས།།མི་ཤེས་མུན་པས་ཁེབས་པ་རྣམས།།དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་བྱས་ནས།།འགྲོ་བ་ལྔ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནས་མི་ཤེས་མུན་པ་སྟེ་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲ་བས་ཁེབས་ཤིང་ནོན་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བྱས་ནས་བདེ་འགྲོ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་བཞིན་མཚམསམེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོར་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ།མཚམས་མེད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི།།དམྱལ་ལ་སོགས་པ་འཚེད་པར་འགྱུར།།སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་བྱས་ནས་ནི།།མཐོ་རིས་ལ་སོགས་དག་ཏུ་མཆོད།།སྐྱེ་བ་དཔག་མེད་སྟོང་ཕྲག་ནི།།ཡང་དང་ཡང་དུ་འཐོབ་པ་ཉིད།།འདི་ནི་སྔོན་ལས་རྣམ་སྨིན་ཞེས།།རྨོངས་པ་དག་ནི་མྱ་ངན་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་པས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་ཏུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས།ཡང་དེ་ནས་འཆི་འཕོས་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐོབ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་དབང་གིས་རྨོངས་པ་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་ཨེ་མའོ་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ།།རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་མ་གཏོགས་པར་སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་།རང་བཞིན་རྣམས་ཁོ་ན་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་དངོས་པོས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འཁོར་བར་བྱེད་ལ།སྔོན་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་གྱི་ལས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འཐད་པ་ཡིན་པར།རང་བཞིན་སྣང་བ་དང་ལྡན་པས།།གང་གི་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་པ།།དེ་ཉིད་ཤེས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན།།སྲིད་པའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པས་ཏེ་དེ་རྣམས་དང་འགྲེལ་པས་སོ།།གང་གི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཁོར་བའི་དགོན་པར་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བར་བྱེད་པའོ།
不遍知自體諸相迷亂："
不知彼自性，無明暗覆者，
作善不善業，五趣中輪迴。"
彼即不遍知識與自性聚之自性，為無明暗即無明等煩惱網所覆壓之愚者，作佈施等善得善趣，如是作無間等不善往生地獄。
故於五趣自性有輪中輪迴。
其差別："
作無間等已，地獄等中煮，作施等善已，天等處受供，
無量千生中，一再獲得生，此為前業熟，愚者作悲嘆。"
由作善不善業于善趣惡趣中領受苦樂已，復從彼死歿，于無量千生中一再結生有，由極苦力故愚者如是言："嗚呼！此是前業異熟變化。"
除自性聚外，所謂前業若究竟觀察則無，唯諸自性以去來事於三有中輪迴，未生之前業實無，是密意，是如言。
今唯遍知諸自性自體理應："
具自性光明，何人眾生惑，
知彼即具智，解脫有網羅。"
具三種自性，即具彼等識，由彼等相連。
何人眾生即諸凡夫于輪迴曠野中煩惱，即以六趣差別往來。
།དེ་ཉིད་ཤེས་ནས་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཤེས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྲིད་པའི་གཟེབ་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་བཅས་སེམས།།འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་དབེན་པ།།མདོར་ན་ཐར་པ་ཡིན་པར་ནི།།རྒྱལ་བ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་གསུངས།།དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་།ལས་རྣམས་འབྲས་བཅས་ཉིད་དང་ནི།།འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་གསུངས།།དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར།།སྐྱེ་བ་མེད་པའང་བསྟན་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་ཤིང་།འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཤེས་རབ་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ནི།།ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་བརྟག་།སེམས་ཉིད་རང་གིས་མཐོང་འགྱུར་ཏེ།།རང་ཉིད་ཟླ་བའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་དེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རང་གི་སེམས་ཉིད་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།
知彼即由前說次第了知已，具智慧瑜伽師從有網即輪迴中解脫出離。"
貪等垢染心，即是為輪迴，
離彼即略說，勝者離障說，
為解脫。"
如是六十正理論亦云："
業有果性及，諸趣皆正說，
為遍知彼性，無生亦宣說。"
等所說是究竟。
今以三智慧瑜伽不能入心清凈，然彼轉為月輪金剛等天形者是分別瑜伽師，非圓滿次第瑜伽師，為顯示此故："
此即慧自體，觀為月輪中，
心自當見之，如自月形相。"
於法界輪中隨入韻字具有"嗡"字，作彼所依月輪，觀想為慧自性已，由彼月輪自性清凈故，當見為自心，如吉祥真實攝經云："善男子，汝當緣心於觀察三摩地。"
།དེའི་འོག་ཏུ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཟླ་བ་ལ་དམིགས་ནས།།རྡོ་རྗེའི་མཚན་མར་རབ་ཏུ་བརྟག་།རྡོ་རྗེ་སེམས་འདི་བསྐྱེད་པ་ཡི།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཐབས་སྟོན་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་གསལ་བ་ལ་བལྟས་ནས་སྣང་བ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ།ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྟེང་གི་ཚེག་དྲག་གིགཟུགས་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེའི་མཚན་མ་རབ་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།ལྷའི་རྣམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར།ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་སོགས་སྦྱོར་བ།།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འདུས་པ་སྟེ།།ཤེས་རབ་ཐབས་ནི་འདུས་པ་ལས།།ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་སྤངས་ནས་གང་གི་ཚེ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་འོན་ཀྱང་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ལྷའི་སྐུར་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བརྟགས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེ་དག་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དག་འདུས་པ་ལས་ལྷའི་གཟུགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།
其後當作何事？為此："
爾後緣月已，觀為金剛相，
金剛心生此，示瑜伽師方。"
爾後觀察光明月輪，于生起光明時，觀想日輪中金剛頂點滴形相合一之金剛相。
爾時由是五智自性故，彼金剛為生起次第瑜伽師示方便，因是天形之因故。
其後當作何事？為此："
月金剛等合，心心所和合，
慧方便合故，當生天形相。"
爾後舍月輪金剛等觀，何時入近得光明，爾時是圓滿瑜伽師。
何時不入而轉變為天身剎那生起修習，爾時是分別天瑜伽師，是此義。
即說月金剛等合，彼等成一味，心心所方便智慧自性智慧和合故，生天形即大持金剛等天相。
།དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར།ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ནི་རྒྱས་བཏབ་ནས།།ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་འཆང་བྱེད་དེ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་དང་ལྡན་པར་ནི།།སྔགས་པ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་སྐུ་རྫོགས་པ་ན་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་སྟེ།ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་རྒྱས་བཏབ་ནས་སམ།ཡང་ན་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་།གོས་དཀར་མོ་དང་སྒྲོལ་མ་སྟེ།།ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཏེ་འཁོར་ཉིད་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་སམ་ཡང་ན་ལས་དང་དམ་ཚིག་དང་ཆོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འདོད་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་འཆང་བར་བྱེད་ཅིང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེའི་ཚེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོརདང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་དང་།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་ཡང་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སམ་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།
爾時當作何事？為此："
以四印印已，持天慢自尊，
具生起次第，咒師恒行持。"
其後身圓滿時，以召請、納入、繫縛、攝持四印，為納入智慧薩埵等義而印持，
或以佛眼、摩摩吉、白衣母、度母四印印持，即以眷屬圍繞，
或以事業印、三昧耶印、法印、大手印印持加持已，持天慢即持殊勝所欲天慢之瑜伽師，
爾時應說是具生起次第瑜伽，非具圓滿瑜伽。
諸瑜伽師天瑜伽有二種：咒身瑜伽與智慧身瑜伽。
咒身是由生起次第，智慧身是由自加持次第。
何時以近得光明等次第或從光明剎那持天相，爾時唯是圓滿次第，是差別。
།འོ་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གང་ཡིན་ཞེ་ན།བཅོམལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཇིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས།དེ་ནས་ཡང་དག་བཤད་བྱ་སྟེ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཉིད།།དང་པོར་ཡེ་ཤེས་སེམས་བསྒོམས་ནས།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་གཟུང་།།ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཐུགས་ཀར་གནས།།ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་དང་ལྡན་ཞིང་།།ཅུང་ཟད་ཉི་ཟླ་ལྟར་སྣང་བར།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་མཐོང་བ་ནི།།དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་གཟུང་བར་བྱ།།སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་གནས་པའི།།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་ནི།།ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་བྱ་སྟེ།།དེ་ལྟར་ན་ནི་ངེས་འགྲུབ་འགྱུར།།ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་བསྒོམས་ནས།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཟུང་བྱ་སྟེ།།ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ལས་རྣམས་ནི།།མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད།།དེ་ལྟའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་བཞི།།བློ་ལྡན་གང་གིས་མི་ཤེས་པ།།དེརྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་།།སྡོམ་མཆོག་ངེས་པར་འགྲུབ་མི་འགྱུར།།གསང་ཞིང་བདེ་བའི་ཐབས་ལྡན་པ།།སངས་རྒྱས་རོལ་པ་རྙེད་དཀའ་བའི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི།།རྟག་ཏུ་ཤེས་རབ་རྒྱ་མཚོར་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལུང་གི་ཚད་མ།དཔལ་ལྡན་འདུས་སོགས་དེ་དང་དེར།།རབ་རྒྱས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ནི།།ཇི་སྲིད་བསྒོམ་དང་ལྡན་གྱུར་པ།།དེ་སྲིད་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དེ་དང་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལེའུ་རེ་རེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་བསྟན་ཏེ།རབ་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྤྲོས་ནས་གསུངས་པའོ།།ཅི་དང་ཇི་སྲིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་པ་བརྟགས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་སྲིད་དུ་ནི་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ།རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང་སློབ་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལ་དོན་དམ་པར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
若問事業印等為何？世尊於一切智毀滅大瑜伽續中說："
今當正宣說，瑜伽最勝密，先修智慧心，當持大手印。
如月輪形相，菩提心住胸，具有末字母，現似日月光，
大瑜伽所見，應持名三昧。種種金剛住，心中系事印，

當知即決定，如是定成就。觀舌金剛已，當持法手印，
所欲諸事業，速成無疑慮。如是四手印，智者若不知，
彼等於瑜伽，勝誓不得成。具密樂方便，佛游難可得，
所謂菩薩者，恒住慧大海。"
等所說是如言。
今此義量："
吉祥集等彼彼中，廣說如是所宣說，
乃至具有修習時，爾時即是初業者。"
于吉祥密集等勝瑜伽續及大瑜伽續彼彼，即于每品世尊宣說開示，廣說即廣大宣說。
何時具有修習，即瑜伽師修習分別天相，爾時名初業者，由具分別及是學徒故。
于善不善分別，究竟無少許差別可得，由唯分別習氣亦令墮輪迴海故。
།དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང་།རྣམ་རྟོག་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད།།མེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ།།རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་བྱེ་བྲག་མེད།།དེ་ནི་ཙནྡན་ལས་བྱུང་ཡང་།།རེག་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་།།ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད།།འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་ནི།།སེམས་ནི་གློད་པར་བྱེད་པ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པ་སྟེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་དགོས་སོ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར།ད་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད།།གསལ་བ་རུ་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ད་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གསལ་བ་རུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི།བསྟན་ཅིང་བསྙད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ཉིད།སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དག་གང་།།འོད་གསལ་བ་ནི་འདིར་བཤད་དོ།།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྟོང་པ་གསུམ་ཏེ་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་དང་མཚམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་།སྣང་བ་དང་སྣང་བ་གསལ་བ་དང་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་།དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གསུམ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་མཚམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དང་ས་བོན་མེད་པར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།སྟོང་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ཙམ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ས་བཅུ་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ཡང་སྤངས་ནས་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བའི་གནས་གོམས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་སྔར་བཤད་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་ནུབ་པར་གྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།
"
善或不善皆可，分別有何差別？
火之能燒性，依處無差別。
雖從栴檀生，觸之亦能燒，
微細諸分別，一切皆應斷。
了知迷亂性，即當放鬆心。"
等所說是如言。
若如是者，則應說圓滿次第，為此："今當說圓滿，瑜伽令明顯。"今當明顯宣說圓滿瑜伽即圓滿次第，是開示解說之義，是如言。
即彼："
三空清凈性，此說為光明，
彼即一切空，三智得清凈。"
三空即日、夜、中際性之空、極空、大空，即轉識、染污意識、阿賴耶識，及明相、增明、近得明，彼等自性、智慧、方便、無明自性之三種體性，如日、月、中際極明相等，
以有種子無種子修習次第令清凈。
彼三空亦何時唯得智慧自在故，非得佛地，爾時為得第十二地故，亦舍彼而修習第四一切空光明處。
彼亦以咒次第離前說三明相故，法界輪亦沒已，如無雲虛空恒時極明相而得體驗。
།གང་དུ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉིན་མོ་དང་མཚམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བ་དེར་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་གནས་ཏེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི།ཡེ་ཤེས་དག་གནས་དེ་ཉིད་དང་།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བླ་མེད་པ།།འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད།།གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འོད་གསལ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་དག་པའི་གནས་ནི་དག་པའི་གཞིའོ།།དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དེ་ས་བཅུ་གཉིས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོའོ།།གང་ལས་གོང་ན་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།།འགྱུར་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་གསུམ་སྟེ།དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ།།སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མེད་པའོ།།གཉིས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའིརྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྟེ།དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ།།ཞི་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་ནི་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ་སྦས་པའོ།།འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྱུང་གི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོད་ཅེས་པ་དང་མེད་ཅེས་པར།།དེ་ནི་ཚིག་གིས་བརྗོད་མི་རུང་།།དེ་ཕྱིར་འོད་གསལ་དག་པ་ལས།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་།།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་ཞིང་།།དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན།།རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ནས་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།རབ་ཏུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།
於何處不生夜相分別及日中際分別，彼處唯具禪定食之瑜伽師，斷染凈分別而住，乃至輪迴際住而作自他利益，此非密意。
其差別即："
智慧清凈處，無上一切智，
無變亦無現，無二最寂靜。
"彼光明雲何？明等諸智慧清凈處即清凈基。
彼即勝義諦自性。
一切智即金剛持，是第十二地金剛喻定體性。
無有上故無上，即第四。
變即喜等三，由離彼故無變。
現即覺、智慧、識、自性等，由斷彼故無現。
二即世俗勝義諦分別，由無彼故無二。
最即得金剛持位故殊勝。寂即離一切分別戲論。
如是一切空處名光明，是隱密。
唯從光明生一切智，非從他生，為顯示此故："
有與無二說，彼不可言說，
是故清光明，正生於三智。
具三十二相，八十隨好嚴，
具一切勝相，從彼生遍智。"
彼光明非以有分別顯示，由無世俗自性諸識故。亦非無，由極明性瑜伽現量證量所證故。
།དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་རུང་སྟེ།།རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་མའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྐུགས་པས་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྟགས་ནས་བསྟན་པར་མི་རུང་གི་།རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷ་དང་དམྱལ་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་རྟག་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ཅིང་རྙོག་པ་མེད་པ་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་སྔར་བསྟན་པ་འདི་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ།།འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ཡང་དེ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་།དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་སྟེ་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་།མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་གཟུངས་དང་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།འོད་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་དེ་ལས་ཅིག་ཅར་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་བསྟེན་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་འགྱུར་བར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།།དེ་ཉིད་ལུང་གི་ཚད་མས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།འདི་སྐད་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལས།ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་བཞིན་གཤེགས།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བཞེད་པ་སྟེ།།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད།།ཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་མངོན་པར་དགོངས།།ནཻ་རཉྫ་ནའི་ཆུ་འགྲམ་དུ།།བཞུགས་ནས་མི་གཡོ་བ་ལ་བཞུགས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་ལས་འཁྲུངས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཁབ་ནས་བྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་གཤེགས་པ་དང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་།ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་དང་བདུད་བཅོམ་པ་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་གཏམ་རྒྱུད་བསྟན་པའི་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ།
若問彼云何？不可言說，由唯自證故，如少女極喜及啞者夢境。
世俗觀察不可說，非自性門，如說天人地獄樂苦體驗。
是故非言語境界。
是故從光明恒時光明自性真如清凈無垢中，三智生起並於彼中融入，如前所說唯此故。
不僅如此，乃至一切智即大金剛持亦從彼生。
云何？具足大士三十二相及八十隨好，具一切種勝即十力、無畏、六神通、陀羅尼、地、波羅蜜多、菩提分、不共等及大悲等佛功德。
此說：
證悟光明已，從自加持次第，依如虹身，為一切壇城所圍繞，乃至輪迴際能作有情利益，成為大金剛持，是隱密義。
為以教量顯示此故，如是廣說于大乘經《廣大遊戲》中："
釋迦獅如來，欲證菩提時，
大空即佛性，當證作是念。
尼連禪河邊，安住不動中。"
此說于《廣大遊戲》大乘經中，說示世尊釋迦牟尼誕生、成道、轉法輪、出王宮、出家、苦行、昇天、降魔、涅槃等傳記。
།ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཀྱི་རབ་མཆོག་གོ།།འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ།།བཞི་པ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་བཞེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བཞེད་པས་ན།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པབཞེད་པ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་མངོན་དུ་བྱ་བར་བཞེད་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ལས་ཕ་རོལ་ན་སྟོང་པ་མེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བདག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་ཞིང་རྙེད་པར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་དགོངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས།སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་དབེན་པ་ཚོལ་བར་འགྱུར་བ་ན།མཐའ་མར་ནཻ་རཉྫ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འབབ་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་གཟིགས་ནས་དེའི་འགྲམ་སྟེ་ངོགས་སུ་བྱོན་ཞིང་།དེར་བཞུགས་ནས་ཏེ་ཤིང་ཨ་ཤྭདྠའི་ཤིང་དྲུང་གི་རྩར་ཉེ་བར་བཞུགས་ནས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་གྱིས་གནས་གྱུརཔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ཤིང་སྙོམས་པར་བཞུགས་སོ།།ཀུན་ནས་མི་གཡོ་ཞིང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་བག་ཆགས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པས་ན་མི་གཡོ་བ་སྟེ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ནི་དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།
釋迦獅即釋迦種姓最勝者。
如從將生而觀察，如來即證真如故名如來。
欲證得第四光明真如，故名欲證菩提。
欲證第四真如，作是念：何為四真如？
即大空，此是空亦是大故名大空，彼外無空。
是故彼當取，我當以彼三摩地證得佛性，依此密意，尋求離眾生聚之寂靜三摩地處，最後見尼連禪那河流寂靜而下，成為一心因緣，往其岸邊。
于彼安住，即近住菩提樹下，由心清凈次第，住于第三真如大空不動三摩地之轉依相而等持。
由遍不動及與一切種子習氣相應執行故名不動，即說為大空。
釋迦獅僅以此而圓滿歡喜，是語義，為隱密。

班匝咕汝

།དེའི་རྗེས་ལ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི།དེ་ཚེ་ཏིལ་གང་བཞིན་གང་བའི།།མཁའ་དབྱིངས་གནས་པའི་རྒྱལ་བ་ཡིས།།རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་སྲས་དེ་ལ།།གཡོ་མེད་གསུང་གཅིག་གིས་གསུངས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་གཟིགས་ནས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལྷུར་ལེན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་འདྲེས་པར་ཁྱབ་པར་བཞུགས་ཏེ།དེའི་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དོན་དུ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་དེས་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས།ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མན་ངག་བཞི་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་འདུལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས།རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་གནས་ཤིང་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་གནས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་དེ་ལ་གཡོ་མེད་པ་སྟེ་སྒྱུ་སྤངས་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བའི་བློ་དང་དབྱངས་གཅིག་སྟེ།ཚིག་གཅིག་གིས་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་ཤིང་བསྟན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ནི།བསམ་གཏན་དེ་ནི་རྣམ་དག་མིན།།འདི་ནི་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་མིན།།ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ།།འོད་གསལ་བ་ནི་དེ་དམིགས་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀྱེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་རབ་ཏུ་གསལ་ཞིང་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
其後諸如來為示此非真如故說："
爾時如芝麻，遍滿虛空界，
諸佛為佛子，一音無動說。
"見世尊釋迦牟尼入不動三摩地等持，
以聞等次第證得正等菩提，專作有情利益，具六神通，證得佛地之先前成就諸世尊，如芝麻莢般遍滿虛空界而住，互不相雜。
為攝受故，從其身放光輪，為其灌頂令成法器，為斷第三三摩地故，以開示第四教授門，為現證菩提故，思此賢劫成為法王調伏眾生。
諸佛爾時于住菩薩地、修習大空處而未得佛地之佛子，以無動即離誑清凈心及一音，如是說示，是如言。
諸如來所說即："
彼禪非清凈，此非究竟佛，
如虛空最勝，光明當所緣。"
謂：善男子釋迦獅，汝為清凈心故，所緣大空相禪非清凈，由非得一切空性真如，雖凈貪等，然非能得極明喜性俱生真如故。
།དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་འདི་ནི་མཐར་ཐུག་ཐོབ་བྱེད་མིན་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ནི་དོར་བར་བྱའོ།།འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།འདོད་ཆགས་བར་མ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་བླང་བར་བྱ་ཞིང་བསྟེན་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་ཏེ།ནམ་མཁའི་དབྱིངས་བཞིན་དུ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་ཤིང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་འདི་ནའོ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ནའོ་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ།།མཆོག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་ན་གནས་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཆོག་སྟེ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདིས་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་རབ་ཏུ་བསྐུལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི།འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས་ཐོབ་ནས།།རང་དགའི་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར།།ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ།།རྡོ་རྗེའི་སྐུས་ནི་དགའ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་གྱིས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་འོད་གསལ་བའི་གནས་ཏེ་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཐོབ་པ་ན་རང་དགའི་གཟུགས་ཏེ་རང་དབང་ཅན་གྱི་གཟུགས་འཇའ་ཚོན་དང་མཚུངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྐུར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་ནས།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ་ཁྱབ་འཇུག་དང་དྲག་པོ་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྟེ་དེ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།
是故此禪非能得究竟，非成圓滿次第波羅蜜多。是故當舍。
然當緣取貪、離貪、中貪次第斷除之一切空光明，即當取而依止。
彼復云何？如虛空際，即如虛空界，不為客塵所染，遍滿，不可示此在某處，無礙。
最勝者，由住一切空性之上故為最勝，當知唯是彼性。
諸如來如是開示教授，由此勸發釋迦獅，是究竟。
其果即："
得光明處已，生自在色身，當得一切主，金剛身歡喜。
"謂當以貪等清凈次第，由見明等三門，得光明處即第四一切空，複次大樂俱生時，生自在色即自在形色如虹影像身，由自加持次第成智慧身，能作一切有情利益之義。
其後一切主即遍入天、大自在天、梵天等及聲聞、緣覺、菩薩一切中，得出世間智慧即自在，當得彼。
།ཡང་ན།ལུས་དང་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དང་།།དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ།།རྫུ་འཕྲུལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་དབང་ཕྱུག་།སྨྲ་བྱེད་བྱེད་པོ་ཡོན་ཏན་བརྒྱད།།ཅེས་བྱ་བའི་དབང་ཕྱུག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ན་རྡོ་རྗེ་སྐུ་སྟེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་ནས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ཏེ་དགའ་ཞིང་མགུ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོནདེ་སྦས་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་སྒྲ་དེ་གསན་ནས་ནི།།དེ་ནས་མི་གཡོ་བཏང་བྱས་ན།།མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་ནི་དུས་དག་ཏུ།།རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དམིགས།།སྐུ་ནི་དྲང་པོ་ཉིད་མིན་ཞིང་།།མི་དྲང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ།།དབུགས་གཏོང་བ་དང་རྔུབ་པ་མིན།།གསུང་བ་ཉིད་མིན་མི་གསུང་མིན།།ཉིད་ཀྱི་སྤྱན་ཕྱེ་མ་ཡིན་ཞིང་།།སྤྱན་བཙུམས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས།།དང་ཞིང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་རྨད་པོ་ཆེ།།བླ་མའི་ཞལ་སྔའི་དྲིན་གྱིས་ནི།།དེ་ནས་དེ་ནི་གསལ་མཐོང་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་ནས།འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གཡོ་བ་བཏང་ཞིང་བོར་ནས་མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཏེ་ནམ་གྱི་གུང་གི་དུས་སུ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་མན་ངག་བཞི་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་ཏོ།།འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ན་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་པོར་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་པ་དེའི་རྒྱུད་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་ཏེ།དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་ནས་དེ་ནི་གནས་སུ་བཏང་སྟེ།དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་མཚམས་དང་མཚནམོ་དང་ཉིན་མོའི་རིམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མི་གཡོ་བ་སྤངས་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་གསང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཕྱེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
或："
身語自在及，如是心自在，
神通功德主，言作者八德。"
得彼一切自在時，成金剛身即無畏智慧身而歡喜，謂從佛土至佛土遊行，于輪迴際于賢劫中殊勝利益有情而歡喜滿足，是隱密義。
為示釋迦獅聞諸如來語已入三摩地故說："
如是聞彼聲，爾後舍不動，于夜半時分，佛子緣真如。
身非正非曲，氣非出非入，非說非不說，眼非開非閉，
清凈大智慧，一切空稀有。由上師恩故，爾時見明顯。"
從如是相真如開示語諸如來處，思此非清凈真如處，捨棄大空不動三摩地，于夜半時分，佛子菩薩釋迦牟尼緣第四教授真如。
此義謂：住虛空界一切如來，先放光輪令其相續堪為法器，
次放智印遣入處所，彼等和合等入，由晝夜時分次第現證俱生真如已舍不動，由般若灌頂是秘密故，于夜半緣得第四真如，是其義。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེང་སང་ཡང་སློབ་མ་ལ་མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་གང་ཡིན་པ་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དེ་ཉིད་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་དྲང་པོར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འདུག་ནས་པདྨའི་འདུག་སྟངས་ལ་སོགས་པ་ལུས་དྲང་པོ་མ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་མིག་ཕྱེ་བས་རས་རིས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ལ་བལྟས་ནས་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིག་བཙུམས་ནས་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ།།ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་ནི་དེ་རྣམས་གང་ཡང་མི་མཛད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཐོབ་པས་ལུས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་གཞན་རྣམས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་།སེམས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གྲག་ན་གལ་ཏེ་བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པའི་ལོག་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ།འདི་སྐད་དུ་སྔར།གླང་པོ་མོད་ལ་རྙེད་གྱུར་ན།།གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་ལམ་ཅི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་པ་ཉིད་དེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་དེས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ཞིང་མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དང་བ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནོར་བུ་ཆུ་དངས་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའོ།།གསལ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་གསལ་བར་སྣང་བའོ།
是故今時于弟子夜半時分般若灌頂，即是上師傳承住世，是究竟。
如何見真如？為此說：有些事業等瑜伽師修直身。
有些坐蓮花座等非直身而修。
有些開眼觀畫像等形相而修禪定。
有些以初加行等閉眼修禪定。
釋迦獅皆不作彼等，由得遍滿真如故，不需身動等其他威儀。
外身律儀等及手印等，為得真如及調心故當依止。
若由上師恩德得彼時，何須身語意作苦及散亂三摩地之邪分別？如前所說："
若已得像時，何須尋象跡？"即非此密意。
彼釋迦獅見現證俱生即一切空光明真如。
云何？清凈即離貪等分別過失故，如寶珠清水除垢般清凈無垢。
明即由瑜伽現量證知，無分別而明顯。
།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་མུན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།འཇིག་ཚོགས་དུས་བཞིན་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས།།གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་འགྱུར་ཞིང་།།ཤེས་པ་སླུ་བ་མེད་གང་ཡིན།།དེ་ནི་མི་རྟོག་མངོན་སུམ་ཡིན།།རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལས།།འོད་གསལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།།རྨི་ལམ་ན་ཡང་དྲན་མོད་ཀྱི།།དྲན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དོན་ལྡན་མིན།།ཞེས་བཤད་དོ།།ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཉིད་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།།རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨད་ཆེན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་གྱི་དབང་གིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ།།འདིར་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་ནམ་མཁའ་ན་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་དེ་དག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།དེ་གཉི་གའི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་ཤཱཀྱའི་སེང་གེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྙེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དང་སང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་།བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་ལས་ཐ་དད་དུ་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མཐར་ཐུག་པའོ།།འབྲས་བུ་ནི།འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་དག་པས།།སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྲིད་གསུམ་གྱི།།འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་དང་།།ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ལུས་གཟིགས།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་དེས་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དེའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་།མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་དང་།ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཟིགས་ཏེ།གསན་ཅིང་མཁྱེན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ།
分別垢染是暗性故，一切有分別皆非明顯。"
如修身見時，由修力明現，無欺知即是，無分別現量。
由隨逐分別，非光明顯現，雖夢中亦憶，憶起無實義。"
大智慧者，由是明等智慧中最勝故。
最勝者，由是所取，余是所斷故。
由能清凈三空故為一切空。
由能遮一百六十自性及圓滿一切世界有情一切意樂故為稀有。
由如是上師面前即諸如來恩德力而見。
此中上師面前即住虛空諸如來及彼等所生智慧手印二種，由彼二恩德釋迦獅得真如，是詞義。
是故今時亦不應分別諸如來與上師面前之業，是詞義。是究竟。
其果即："
由光明清凈，彼剎那三有，
過去與未來，現在盡能見。"
謂彼釋迦獅由光明清凈，即由現證真如教授力，于彼時剎那，見一切有情心行及未來現在，及見由境時性隔諸事，聞知是余詞。
།དོན་ཅིག་དམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་གྱུར་ན།།ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདིས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཡང་ན་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་གསུམ་ནི་སྲིད་གསུམ་སྟེ་རྩ་གསུམགྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་པདྨའི་ནང་དུ་འོད་གསལ་བས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཐོབ་ནས་སྐད་ཅིག་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མཁྱེན་ནས་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོར་མཛད་པར་གྱུར་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི།ཆུ་ཟླ་དང་ནི་སྨིག་རྒྱུ་སོགས།།སྒྱུ་མའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན།།བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་བཞུགས་ནས་ནི།།སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།།དེས་ནི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཤཱཀྱའི་སེང་གེ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་སྟེ།ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ཨ་ཤྭདྠ་ལི་རྩར་བཞུགས་ཤིང་ཉེ་བར་བཞུགས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་བདུད་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་དང་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཆ་བྱད་འཛིན་པ་ལྷའི་འཁོར་གྱི་བགེགས་རྣམས་བཅོམ་ཞིང་ཕམཔར་མཛད་དོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཞིང་རྣམ་པར་སྤྲས་སོ།།གང་གི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྣམས་ག་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་གཞུང་མཛད་པས།ཇི་སྲིད་ཡིད་ནི་གཡོ་གྱུར་པར།།དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་གོ་སྐབས་ཡོད།།དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་པར།།ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་མི་འཐད་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་བདུད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱ་རེངས་ནི་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའོ།།དེ་འཆར་ཀའི་དུས་ཏེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ས་བཅུ་གཉིས་པའི་མི་ཕྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདུད་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།
如"見一義為勝"，此示得神通，是其義即如文。
或過去等即貪、離貪、中貪三者是三有，即三脈自性法源印蓮花中由光明清凈，得第四真如已，剎那即俱生剎那見，謂知自性已成一味事，是究竟。
果之差別："
水月與陽焰，幻化功德嚴，
安住菩提樹，于黎明時分，
金剛喻定中，彼能降諸魔。"
謂釋迦獅于菩提樹下，即于尼連禪河畔菩提樹阿說他根下安住，降伏帝釋所遣魔軍眾，具四支種種武器可怖形相天眾魔礙。
云何？以水月等十二幻喻莊嚴。
由彼幻喻三摩地知一切事為光明自性，無分別故，魔從何生？
魔等從分別生，如論師說："
乃至意動搖，爾時魔得便，
是故此無過，何故不應理？
"如是亦說："自心分別即是魔"故。
黎明即日車前驅。
于彼將升時即晨時，現證圓滿佛已，以金剛喻三摩地即第十二地不壞三摩地降魔，是語義即了義。
།ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཆོས་འབྱུང་དུ་བཞུགས་ཤིང་བརྟེན་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བསམ་གཏན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་པའི་བདུད་རྣམས་བཅོམ་ཞིང་ཟློག་པར་མཛད་དོ།།དུས་ནམ་ཞེ་ན།སྐྱ་རེངས་ཞེས་བྱ་བ་རྩའི་འཁོར་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་འཆར་བ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་འཛིན་པའོ།།དེའི་དུས་སུ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་དུས་དང་འོད་གསལ་བའི་དུས་དང་།ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་དང་མཚམསབདག་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་རྣམ་པ་ལྔ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེའི་རྗེས་ཐོགས་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་ཐོགས་སུ་གཞན་གྱི་དོན་ཤཱཀྱའི་མགོན་པོས་ཡང་དག་པའི།ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ལེགས་བརྙེས་ནས།།འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་ཕན་བྱའི་ཕྱིར།།དེ་ཉིད་འདིར་ནི་བསྟན་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་མགོན་པོ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་གསལ་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལས་ཕ་རོལ་ན་གནས་པ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལེགས་པར་བརྙེས་ཤིང་མངོན་དུ་མཛད་ནས།དེའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་དེས་འགྲོ་བ་གསུམ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དེ་གནས་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་རིམ་གྱིས་བསྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་བསྟན་ཞིང་གསལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུནསུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རང་གིས་མཐོང་བའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱོབ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་གིས་མཐོང་པའི་དོན་གཞན་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
或於菩提樹下即智慧印法源中安住依止，以體驗俱生禪定金剛喻三摩地，降伏遮止貪慾、離貪、中貪散亂心之魔。
何時？黎明即從七萬二千脈輪所生菩提心升起，即持于金剛頂。
其時即俱生喜時、光明時，日夜際離我之剎那，是詞義。
水月等幻喻即表徵如陽焰等五相之義，由其後即得真如故。是了義。
今真如成就自利后，為利他故說："釋迦怙主得，無上正智已，為利三界故，於此示真如。
"謂薄伽梵釋迦怙主即如來之名，彼得明晰無分別無誤正智第四真如無上，即彼彼岸無所作故為最勝，善得現證已。
爾時由昔愿習氣所發，為利三界住彼，為令得故，以續等四理次第如何劫中，于瑜伽勝續中示明，是說圓滿利他。
是故稱世尊為怙主，如是說："示自所見道者是怙主"故。
凡示自所見義於他者即是怙主。非密意。
།མཇུག་བསྡུ་བ་ནི།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་གཟིགས་པ་ནི།།དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བཤད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ།དེ་གཟིགས་པ་ནི་མངོན་དུ་མཛད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་བཞི་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།།མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་སྡིག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།མཚམས་མེད་ལྔ་ཡི་ལས་ཅན་དང་།།མི་གང་བསོད་ནམས་དམན་པས་ཀྱང་།།ཡིད་བཞིན་ནོར་དང་འདྲ་བ་གཞན།།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་འཐོབ་པར་འགྱུར།།སྤྱོད་པ་ཅི་དགར་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང་།།འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མཚམས་མེད་ལྔའི་ལས་ཏེ་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མཚམས་མེད་པ་དང་ཉེ་བ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚམ་མེད་པ་ལྔའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ཚེ་རབས་སྔ་མར་བསགས་པའི་དགེ་བ་མེད་པའམ།རིགས་ཆད་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས།ཁ་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད།།ཁ་ཅིག་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་པ་ཡོད།།ཁ་ཅིག་ཐར་མིན་ཆ་མཐུན་དགེ་བ་ཡོད།།དགེ་བ་དམན་ཞིང་རྒྱུ་དམན་པ་ཡང་ཡོད།།ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མའི་དྲིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་ཐོབ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་མཚུངས་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེར་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་རེ་ཞིག་རང་གི་དོན་ལྟ་ཞོག་དེ་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡང་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཅི་དགའ་སྟེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འགྲེང་བ་དང་འདུག་པ་དང་ཉལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ།དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།མ་འོངས་ཞེས་བྱ་བ་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
結語："現見菩提者，即說真如智。"
謂現證菩提即無上正覺，見彼即現證，是其義。
此真如智即是第四故是真如，由能清凈智慧故是智，故真如智即一切空，如是說。是究竟。
今為示由上師恩德罪者亦得悉地故說："
五無間業者，及諸福德劣，
如如意寶者，由師恩當得。
隨欲而行事，此是未來佛。"
五無間業即殺母等，如是無間近，如說："菩薩煩惱是分別"，如是是五無間業者。
如是福德劣者，謂於前世無所積善或斷種姓，如世尊彌勒說："
有者唯行惡，有者舍善法，
有非解脫分，有善劣因劣。"
如是等是福德劣。
彼等亦由上師恩即金剛阿阇黎，得正教授已，如如意寶能與所欲，謂此說且置自利，彼等亦能成辦利他。
是故隨欲即如所愿，如是若行住坐臥相之行為時，彼即稱為圓滿佛。
云何？謂未來者，由能利益未來有情故。
།དེ་ཡང་གང་དུ།འགའ་ཞིག་རི་བོ་རྩེ་ལས་ལྷུང་གྱུར་ན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་མན་ངག་བཞིའི་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་མ།ཆགས་མིན་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མིན།།དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ།།སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན།།དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ།།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་ལས།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་བྲལ་དེ་ཉིད་གང་།།དེ་ནི་དགོངས་པས་གསུངས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྟོག་པ་དང་པོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་འགལ་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་དགོངས་པས་བཤད་པ་དེས་གསུངས་ཤིང་བསྟན་ཏོ།།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན།ཆགས་པ་སྟེ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པའོ།།ཆགས་བྲལ་ཏེ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པའོ།།དབུ་མ་སྟེ་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་སྟེ།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མི་སྟོང་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྦས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ཚད་མ།དཔལ་ལྡན་གསང་བ་འདུས་པ་ཡི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་།དངོས་མེད་ལ་སོགས་ཚིག་བཤད་ཀྱི།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་།དངོས་པོ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད།།བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་བཞི་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བཤད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།
此亦如"若有從山頂墜落"等所說。
是故應精勤于令上師歡喜，是攝義即如文。
今四教授續種種相："
非貪非離貪，中亦不可得，
非空非不空，中亦不可得。
諸佛等瑜伽，離三智真如，
此是密意說。"
謂吉祥一切佛平等瑜伽續王初品中，世尊以相違語句顯示第四真如密意所說開示。
云何？非貪即非顯現智。
非離貪即非近得顯現智。
中即非顯現明智。
如是空即非入識對治。
不空即非煩惱意識對治極空。
中亦不可得即阿賴耶識對治大空中不可得，即是離三智第四真如，唯是世尊所說，是詞義即密意。
如是吉祥密集量："
吉祥密集中，菩提心品說，
無實等語句，說現覺相故。"
謂于吉祥密集續菩提心品即第二品中，亦以"無實故無修，所修修非修"等五偈，所說無生相真如者，即世尊金剛持所說現覺相光明第四，是詞義即究竟。
།དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ།དཔལ་མཆོག་ལས་ནི་གསུངས་པ་ཡིས།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་རྣམ་དག་གང་།།དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ།།བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པདེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཤིང་བསྟན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་ཤིང་བཤད་དེ།ཇི་སྐད་དུ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ།།གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་དུག་ཆེན་ཡིན།།དུག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟེན་བྱས་ན།།དུག་ཏུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཉིད།།བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་རྟེན་བྱས་ན།།བདུད་རྩི་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ།།འདིར་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་འདོད་ཆགས་ནི་དགའ་བའི་རྣམ་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་སྣང་བའོ།།ཞེ་སྡང་ནི་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའོ།།གཏི་མུག་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་རྣམ་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་སྟེ།དེ་རྣམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དུག་དང་མཚུངས་པའི་དུག་ཡིན་ཏེ།དུག་བཞིན་དུ་གསོད་པར་བྱེད་ཅིང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དུས་ནམ་ཞེ་ན་གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་དུག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟེན་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དུག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།ཡང་གང་གི་ཚེ་བདུད་རྩི་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་རྟེན་ཅིང་རོ་གཅིག་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།།ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི།སྣ་ཚོགས་མདོ་དང་རྒྱུད་དག་ལས།།དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གང་།།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས།།དེར་ནི་གཞན་དག་མ་གསུངས་སོ།
吉祥勝初續量："
吉祥續中說，貪等清凈者，
亦依一切空，如來如是說。"
如是于吉祥勝初續中所說貪等清凈者，亦依一切空真如而示，如來即一切如來自性大金剛持說示。
如吉祥勝初說："
貪慾瞋恚癡，此三是大毒，
若依毒性住，即成近毒性，
若依甘露住，即成甘露性。"
此義是：貪慾即具喜異名之顯現。
瞋恚即具離相之近得顯現。
愚癡即具顯現明異名之勝，彼等是見光明第四真如世間毒等毒，如毒能殺令墮輪迴海。
何時？當彼等以毒性即分別性依止體驗時，即成近毒性。
又當以甘露性即第四真如剎那智依止成一味時，即成得吉祥金剛持果位因之甘露性，是義即密意。
一切教量："
種種經續中，所近示真如，
彼即一切空，處外未宣說。"
།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྣ་ཚོགས་དང་།དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་དེ་རྣམས་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མན་ངག་བཞི་པའི་འོད་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མདོ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་རྣམས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མ་གསུངས་སོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དང་།ཁ་ཅིག་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དང་།ཁ་ཅིག་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།བྱ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཀུན་དུ་བརྟག་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པར་གསུངས་སོ།།དེ་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན།དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ།།དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པཁོ་ནའོ།།དབྱེ་བས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།
謂于大乘經典世尊母十萬頌等種種經，如是事續、行續、瑜伽續、勝瑜伽續等種種續中，
以無自性、真如、實際、空性、唯假立等詞所示真如者，
是依第四教授光明一切空處而說，于彼等經續王中，除真如外未說余法。
有大乘經中說真如是有相識，有說真如是無相識，有說真如是離所取能取無自性。
事續中說真如是修天相，瑜伽續中說真如是修細金剛，勝瑜伽中說真如是以二次第所示遍計圓成瑜伽。
其中有說細瑜伽真如，有說明點瑜伽真如、六支瑜伽真如、根本真如、印真如、風咒真如等如是等真如差別，豈非已說？是故云何說唯一切空處耶？不應如是說。
真如無差別。
具彼性是世俗自性，由有分別故非真如。
所說差別者是方便差別，方便差別亦依瑜伽士差別世尊所說。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཁམས་དང་བག་ཆགས་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བརྟེན་ནས་སྨན་པ་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེ་དག་དང་མཐུན་པའི་བསྟན་པ་མཛད་དེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི་ཆུ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དབྱར་གྱི་དུས་སུ་ཆུའི་ཆར་པ་འབབ་པ་ནི་བུ་རམ་གྱི་ཤིང་གི་ཞིང་ལ་སོགས་པར་བདུད་རྩིའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞིང་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པར་དེ་ཉིད་དུག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་གཅིག་ཁོ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་འཛིན་ཏོ།།མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཏོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཏོ།།བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ།།གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྐུལ་བའམ་སྔོན་ཉེ་བར་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་གཟུང་བའམ།དགེ་བའི་ཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པའམ།བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།མཇུག་བསྡུ་བ་ནི།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཕུང་པོ།།བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་ལས་ནི།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་ནི།།སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོར་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་ཚད་བཞུགས་པའོ།།དེ་ལས་སྙིང་པོ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མཆོག་སྟེ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ།།དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་དོ།
如是亦依界、習氣、隨眠差別，如醫者作彼彼相應教示。
依彼等方便得一真如。
一切論典真如唯一，由依處差別而異，如水自性非異。
如是夏時雨水，于甘蔗田等成甘露性，于蛇等即成毒性。
如是一切空處，聲聞種性者執為滅盡定自性。
經部、瑜伽行派以有相、無相唯識門執持。
菩薩以離所取能取無自性真如門執持。
依事續等論者以天等修門執持，故真如唯一成立。
當由如來光明輪勸請，或昔所積福慧資糧極凈習氣力所持，或遇善知識，或得上師恩德時，彼即能現證一切相光明，故已過分，是為究竟。
結語："
大牟尼法蘊，八萬四千中，
現覺之體相，說為精中精。"
大牟尼法蘊即正法聚八萬四千量所住。
其中精要即生起次第三摩地中更勝精要，應取現覺相即一切空性相如是說，是為密意。
此是略示，聲聞藏有八萬四千。
།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ནི་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་ཡོད་དོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཡོད་དེ།འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་ཅི་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ལྷའི་གོས་ལྟ་བུའི་གྲོ་གའམ་ཏཱ་ལ་ལ་སོགས་པ་རྐྱང་པ་རྣམས་ལ་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཡི་གེ་བྲིས་པའི་གླེགས་བམ་ཅི་ཙམ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དར་མ་སྨྱོན་པའི་རྒྱབ་ཁལ་ལོངས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་སྟེ།དེ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་དང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ།རལ་པ་གཅེར་བུ་མགོ་རེག་གམ།།ཅོད་པན་འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་སྟེ།།སྣ་ཚོགས་རྟགས་ཅན་དེ་དང་དེས།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་རྣམས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ལྷ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་བྱས་ནས་ཤིང་ལ་སོགས་ལས་བྱས་པའིབཅོས་མའི་གདོང་དང་ལག་པ་དང་རལ་པའི་ཚོགས་བཏགས་ཤིང་ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སྤྱོད་པ་བྱེད་ཅིང་འཁྱམས་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།།གཅེར་བུ་ནི་མ་ཆགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་ནས་སྨྱོན་པའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་གོས་གྱོན་ཞིང་སྤྱོད་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།།མགོ་རེག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་སྤུ་བྲེགས་ནས་དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྡན་པ་དག་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པར་སློབ་པའི་གནས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་སྟེ།དགོན་པར་གནས་པའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ནི།།སོར་གཉིས་ལས་ནི་འདའ་བར་བཞག་མི་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲ་བྲེག་པ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ།།ཅོད་པན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ཕུད་ཙམ་བཟུང་ནས་དགེ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་སམ།དགེ་བསྙེན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་གནས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།།འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བླངས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུས་པ་སྤངས་ནས།མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱེད་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།
大乘藏有九萬。
大乘密咒藏有八千。
若問法蘊量幾何？
當說：如天衣般的貝葉或多羅葉等單頁，以發端量大小書寫經卷，裝滿一頭壯狂象背馱量，是為一法蘊。
如是計為一千，有八萬四千、九萬、十萬，是為究竟。
以行持差別求真如者："
髮髻與裸體，剃髮及頂髻，
離眾入眾等，種種相彼彼，
欲求現覺者。"
髮髻者，以生起次第作與天相等相，系以木等所造假面手及髮髻聚，從一處遊行他處漫遊者。
裸體者，受無著行持，以狂相著虛空衣而行者。
剃髮者，剃除頭髮，具比丘沙彌等行持，于寺院等守學處者。
如說："林居發須長，不應過二指。"是彼等剃髮之定製。
頂髻者，僅留髮髻，依善行持或近事行持而守學處者。
離眾入眾者，受頭陀功德，離世間眾，以修不凈斷貪等勤行者。
།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན།བསོད་སྙོམས་པ་དང་།བསོད་སྙོམས་ལྷུར་ལེན་པ་དང་།སྟན་གཅིག་པ་དང་།ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་དང་།ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང་།ཕྱིང་པ་པ་དང་།ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་།དགོན་པ་པ་དང་།ཤིང་དྲུང་པ་དང་།བླ་གབ་མེད་པ་དང་།དུར་ཁྲོད་པ་དང་།ཅོག་པུ་པ་དང་།གཞི་ཇི་བཞིན་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ནི་བསོད་སྙོམས་དང་།ཆོས་གོས་དང་གནས་མལ་བརྟན་ནས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་སམ་བཅུ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དབྱེ་ན།རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།རྙེད་པ་ལེན་པའི་བསོད་སྙོམས་པ་དང་།བསོད་སྙོམས་ལྷུར་ལེན་པའོ།།དེ་ལ་རྙེད་པ་ལེན་པའི་བསོད་སྙོམས་པ་ནི།ཅི་ནསཀྱང་དགེ་བ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅིང་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་ཟ་བའོ།།བསོད་སྙོམས་ལྷུར་ལེན་པ་ནི།ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་བསླངས་ནས་ཇི་ལྟར་རྙེད་ཅིང་ཇི་ལྟར་འོས་པའི་བསོད་སྙོམས་ཟ་ཞིང་བདག་གིས་འདི་ལས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གྱ་ནོམ་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བར་དག་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་བྱིན་ཞེས་ཟེར་ཞིང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་སུ་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ།།དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་དབྱེ་བ་མ་བྱས་ན་ནི་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞིང་།དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ན་ནི་བཅུ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན།སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས་ཇི་སྲིད་ཚིམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཟ་ཞིང་སྟན་དེ་ལས་ལངས་ནས་ཡང་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་སྟན་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན།འདུག་ནས་ཇི་སྲིད་ཟ་བ་ཐམས་ཅད་མ་བླངས་པ་དེ་སྲིད་ཟས་མི་ཟ་ཞིང་།ཇི་ཙམ་གྱི་ཚིམ་པར་ནུས་པར་ཤེས་ཤིང་འདི་ལྟར་བདག་ལ་འདི་ལས་ལྷག་པའི་བཟའ་བས་བྱ་བ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ནས་ཐམས་ཅད་བླངས་ནས་ཟ་བར་རྩོམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ཆོས་གོས་གསུམ་གྱོན་པ་སྟེ་སྣམ་སྦྱར་དང་བླ་གོས་དང་།མཐང་གོས་དང་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་འོག་ཏུ་ཆོས་གོས་མ་གྱོན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིང་པ་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ཆོས་གོས་གསུམ་མམ་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་ལྷག་པའི་གོས་འཆང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བལ་ལས་བྱས་པ་འཆང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱིང་པ་པ་ཡིན་ནོ།
如瑜伽師地聲聞地中說，云何具頭陀功德？
乞食者、常乞食者、一坐食者、不后食者、三衣者、毛衣者、糞掃衣者、阿蘭若者、樹下住者、露地住者、冢間住者、常坐者、如法住者，此等依乞食、衣服、臥具成十二或十三頭陀功德。
其中乞食分二：受得乞食者與常乞食者。
受得乞食者為增長善法，隨得隨獲而食。
常乞食者從家至家，向眾人乞求，隨得隨宜而食，不為得此美味可口飲食而近眾人。
若不分乞食則成十二，若分則成十三。
何為一坐食？坐一座位，食至飽足，起座后不再食，是為一坐食。
何為不后食？坐時未取一切食物則不食，知量知足，了知不需此外飲食，如是取一切而食，是為不后食。
云何三衣？著三法衣，即大衣、上衣、下衣，除三法衣外不著余衣，是為三衣。
云何毛衣？三衣或過三衣，所持一切衣皆用毛制，非余，是為毛衣。
།ཇི་ལྟར་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན།གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་འམ་བོར་བའམ་ལམ་པོ་ཆེའམ་བཞི་མདོའམ།སུམ་མདོའམ་ལམ་ལོག་པར་བོར་ཞིང་བསྐུར་བའི་གོས་བཤང་གཅིས་འབགས་པའམ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་དང་རྣག་དང་ཁྲག་དང་འཆིལ་མས་འབགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་མི་གཙང་བ་བཞག་སྟེ་སྙིང་པོ་བླངས་ནས་བཀྲུས་ཏེ།བཙེམས་ནས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ཏེ་འཆང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་དགོན་པ་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ནགས་དགོན་པའི་གནས་ཀྱི་ཐ་མའི་གནས་མལ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་རྣམས་ལས་ཐག་རིང་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པར་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགོན་པ་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་ཤིང་དྲུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན།ཤིང་དྲུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་གི་རྩ་བར་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཤིང་དྲུང་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་བླ་གབ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ཐོག་མ་གཡོགས་ཤིང་མ་བཀབ་པ་བླ་གབ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བླ་གབ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་དུར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན།གང་དུ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཤི་བའི་རོ་བསྲེག་པའི་དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དུར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ན་ཅོག་པུ་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ཁྲིའམ་སྟེག་བུའམ་རྩཝའི་སྟེང་ལ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ་དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་འདའ་བར་བྱེད་ཅིང་ཁྲི་འམ་རྩིག་པའམ་ཤིང་ངམ་རྩཝའི་སྟན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱབ་བམ་གློས་འབེབས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཅོག་པུ་པ་ཡིན།ཇི་ལྟར་ན་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན།རྩཝའི་སྟན་ནམ་ལོ་མའི་སྟན་གང་ལ་ཉལ་བའི་རྩ་སྟན་ནམ་ལོ་མའི་སྟན་ཇི་ལྟར་ལན་ཅིག་ལེགས་པར་བཏིང་བའི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉལ་བར་བྱེད་ཅིང་།ཡང་དང་ཡང་སྤོ་བ་དང་བཅོས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།དཔེར་ན་བལ་ལམ་རས་བལ་གང་གི་ཚེ།མ་རྨེལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཇམ་པ་དང་ཡང་བ་དང་ལས་སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་སྣལ་མར་བཀལ་པའམ་བེའུ་ཕྲུག་ཏུ་བཏགས་པའོ།།གང་གི་ཚེ་རྨེལ་བ་དང་བརྡབས་པ་དང་སྤྲུག་པ་རྫོགས་པར་གྱུརཔ་དེའི་ཚེ་འཇམ་པ་དང་ཡང་བ་དང་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་སྣལ་མར་བཀལ་བའམ་བེའུ་བྲུག་ཏུ་བཏག་ཏུ་རུང་བ་བཞིན་ནོ།
什麼是糞掃衣者呢？就是將他人施予的或丟棄的、或在大路上、四衢道上、三岔路口、
偏僻道路上遺棄拋散的衣物，這些被糞便、小便、膿血、痰涎等污染的衣物，
去除污穢取其精華，洗凈后縫補，改變顏色而穿著的，這樣的人就是糞掃衣者。
什麼是阿蘭若處者呢？就是在遠離城鎮、村落、市集等處的森林荒野中最偏僻的住處安住的，這樣的人就是阿蘭若處者。
什麼是樹下住者呢？就是依靠樹木，在樹根下安住的，這樣的人就是樹下住者。
什麼是露地住者呢？就是不覆蓋頂部、不遮蔽而露天而居的，這樣的人就是露地住者。
什麼是冢間住者呢？就是住在人們火化屍體的墓地中的，這樣的人就是冢間住者。
什麼是常坐不臥者呢？就是或坐在床上、或坐在凳子上、或坐在草墊上，在一定時期內保持這樣的姿勢，不靠床、墻、樹木或草墊來支撐背部或脅部的，這樣的人就是常坐不臥者。
什麼是隨處住者呢？就是在草墊或樹葉墊上睡臥時，一旦鋪設好就保持原樣而臥，不再反覆移動或調整的，這樣的人就是隨處住者。
為什麼這些稱為頭陀功德呢？譬如棉花或絮棉，當未經梳理時，既不柔軟，也不輕盈，也不適于使用，就像紡線或編織時一樣。
當經過梳理、拍打、抖散等處理之後，就變得柔軟、輕盈、適於使用，就像可以用來紡線或編織一樣。
།དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་བསོད་སྙོམས་ལ་ཆགས་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་སེམས་ཆགས་ཤིང་ཀུན་དུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང་།གོས་ལ་ཆགས་པས་གོས་དང་གནས་མལ་ལ་ཆགས་པས་གནས་མལ་སེམས་ཤིང་ཀུན་དུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དེ།འདི་ལྟ་སྟེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་དྲང་པོར་བྱེད་པ་སྟེ་ལས་སུ་རུང་བ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དང་དག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཟས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་།ཟས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་པས།དེའི་ཕྱིར་ཟས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིན་ནོ།།ཟས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟན་གཅིག་པ་དང་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གོས་ལ་ཆགས་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ།གོས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང་།རེག་བྱ་འཇམ་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང་།གྱ་ནོམ་པ་ལ་ཆགས་པའོ།།དེ་ལ་གོས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ།།གོས་ཀྱི་རེག་བྱ་འཇམ་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིང་པ་པ་ཡིན་ནོ།།གོས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ།།གནས་མལ་ལ་ཆགས་པ་བཞི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པ་དང་།གནས་ལ་ཆགས་པ་དང་།མཉེས་པ་དང་ཉལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་།བསྡུ་བ་དང་རྐྱོང་བ་དང་སྤྲུགས་པ་ལ་ཆགས་པའོ།།དེ་ལ་འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་དགོན་པ་པ་ཡིན་ནོ།།གནས་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཤིང་དྲུང་བ་དང་བླ་གབ་མེད་པ་དང་དུར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་ཡང་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དུར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ།།མཉེས་པའི་བདེ་བ་དང་ཉལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཅོག་པུ་པ་ཡིན་ནོ།།བསྡུ་བ་དང་རྐྱོང་བ་དང་སྤྲུགས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ནི་འདུས་པ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའོ།།དེ་དང་དེ་རྣམས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་ཁྱེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལེན་པར་བྱེད་དོ།
同樣地，有些人因貪求乞食而對乞食生起執著和遍執，因貪求衣物而對衣物生起執著，因貪求臥具而對臥具生起執著和遍執。
爲了安住于清凈梵行，通過這些頭陀功德來凈化、調直，使之堪能、無漏、清凈，因此稱為頭陀功德。
其中，對乞食而言，貪著美味飲食和貪著多食都是障礙，因此爲了斷除對美味飲食的貪著而行乞食，爲了斷除對多食的貪著而一坐食及不作后食。
關於衣物的貪著障礙有三種：貪著多衣、貪著柔軟觸感、貪著精美衣物。
其中，爲了斷除對多衣的貪著而持三衣，爲了斷除對柔軟衣物觸感的貪著而著粗毛衣，爲了斷除對精美衣物的貪著而著糞掃衣。
臥具的貪著有四種：即貪著喧鬧、貪著住處、貪著撫摸和睡眠之樂、貪著收拾鋪設和抖動。
其中，爲了斷除對喧鬧的貪著而住阿蘭若處，爲了斷除對住處的貪著而樹下住、露地住和冢間住，另外冢間住也是爲了斷除對淫慾的貪著。
爲了斷除對撫摸之樂和睡眠之樂的貪著而常坐不臥，爲了斷除對收拾鋪設和抖動的貪著而隨處住。
如是具足頭陀功德的人們遠離群聚，稱為聲聞。
這些人以及其他依照世尊所說的金剛律儀等而擔負痛苦重擔的人們，並非是瘋狂之人，而是為求真實義理而受持律儀。
།སེམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་རིག་པས་དཔྱད་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འདོད་པ་དེ་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ཐ་དད་པའི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ།མི་ཤེས་པ་ནི་སྤང་བ་ལ།ཀུན་ཀྱང་བློ་གྲོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར།།སེམས་ནི་ཀུན་དུ་འཇུག་པ་ལ།།དཔྱད་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་ན་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་དམན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས།།བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་རིམ།།དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དམན་པའི་ཕྱིར།།དེས་ནི་གྲོལ་བར་རྙེད་མི་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དེ་ཉིད་དམན་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་གྲོལ་བ་མི་འཐོབ་ཅིང་ཐར་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ་བཞི་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་དམན་ཞིང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རེ་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཐར་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་།བརྟུལ་ཞུགས་ནི་མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བརྟུལ་ཞུགས་མེད་པར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་ན་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་རྒྱུ་འདྲ་བ་ལས་འབྲས་བུ་འདྲ་བ་འབྱུང་སྟེ།ཐར་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིགས་སོ།།བརྟུལ་ཞུགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་སྤྲོས་པ་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མཛད་པས་ཀྱང་།།གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་།།སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ།།རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན།།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
如果以前述的智慧觀察，心的真實性本身就是證悟的次第。
因此，這些希求證悟的人依止於不同的律儀行持，這是其含義。
如說："對於斷除無明，一切智慧相同，心遍趣入時，觀察不能入。"這不是密意。
現在爲了顯示若無真實性則彼等無果，故說："
缺乏真實性的彼等，律儀行持等次第，因真實智慧微劣故，不能由此得解脫。"
其意為：缺乏真實性，即離真實性的持律儀者們，以其律儀等和行持等次第之道，不能獲得解脫，不能證得解脫。
因為真實智慧即是第四[瑜伽]，既是真實性又能清凈智慧，故稱為真實智慧。
因為他們缺乏此智慧且與之相離的緣故。
首先，通達真實性是解脫因中最主要的，而律儀因信解差別而非主要支分。
因為無律儀者若通達真實性也能獲得解脫，所以無真實性則不能以律儀獲得解脫，這是其密意。
如是，從相似因生相似果。
解脫是斷除一切分別過失，真實性也是無戲論的智慧，因此理應唯有真實性是解脫之因。
律儀則不然，因為它具有眾多戲論。
如《中論》所說："
非從他得知，寂靜無戲論，
無分別異義，此即真實相。"
這不是密意。
།ད་ནི་སའི་དབྱེ་བ།དང་པོའི་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས།།ས་བརྒྱད་པ་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར།།སྣང་བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བས་ནི།།ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་གནས་འཐོབ་པ་དེས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་ཐོབ་པ་དང་དབང་བསྐུར་ལྔའི་ནི་རིག་པའི་དབང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོག་པར་གྱུར་པར་ས་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར།བག་ཆགས་མེད་པར་གྱུར་ནས་ནི།།ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ།།ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྣང་བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ།དེར་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཀུན་དུ་འོད་ཐོབ་སྟེ།དེ་ཡང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡིན་ཞིང་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུ་གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་གཏམ་རྒྱུད་གསལ་བར་བྱེད་དེ།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལེགས་ཐོབ་ནས།།གཙང་མའི་གནས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ།།སངས་རྒྱས་ཞིང་ལས་མི་ལྡོག་ཅིང་།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་ནས་ཏེ་མན་ངག་བཞི་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར།གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གནས་གཙངམར་སོང་བར་གྱུར་ཏོ།
現在是地的分類："
由初業瑜伽故，將獲得第八地，
由見三種光明，安住於十地中。"
所謂初業瑜伽，即生起次第的三摩地和光明等三智慧的次第，由此獲得大空性境界，將證得第八不動地。
如是，由生起次第生起天尊相后，獲得不退轉位，因為五灌頂中是智慧灌頂的緣故，阿賴耶等識轉依而獲得不動地。
同樣，由光明等三智慧的次第，獲得阿賴耶識的轉依，即是獲得不動地。
如說："已成無習氣，趨近第八地。"
其後見到三種光明，即獲得光明自性和滅盡識的教授，安住于第十法雲地。
因為在彼處獲得智慧自在，且十地也是其自性的緣故。
其後，當從譬喻所生的真實性穩固時，以金剛喻定獲得普光，這也將在證悟次第中解說。
這即是第十一地，若對應信解行地則稱為第十二佛地，這不是密意。
現在闡明前說的釋迦獅子傳記："
善得正等覺，趣近清凈處，
不退佛剎土，此產生一切智。"
世尊獲得證悟，即現證第四教授后，為利益眾生，前往色界一處的凈居天。
།དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་མཆོག་ཏུ་འབར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་བཞུགས་ནས་མི་ལྡོག་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་སླར་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྩ་ནས་བཏོན་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་གནས་གཙང་མར་འདུག་སྟེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སོང་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རེ་ཞིག་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་བཤདཟིན་ཏོ།།སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གོམས་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཆགས་སོགས་རོལ་མོ་རྒྱ་ཆེན་པོ།།ཆོས་འབྱུང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི།།ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི།།ཆོས་དབྱིངས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི།།བླ་མེད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས།།སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ཡིས།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་འདིར་གོམས་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།དེ་ལ་ཆོས་འབྱུང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ལམ་འདོདཆགས་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པས་ལུས་གནས་པར་བྱ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།
然後，住於七寶極其熾盛、具足禪定食的瑜伽佛土中而不退轉，即具有不從菩提真實性退失的法性，于現法中從根本斷除煩惱及習氣，並證知一切眾生界心行的遍智。
或者，任何瑜伽士以智慧次第獲得證悟后，也住于凈居天，如同遍智者一般，從一佛土至另一佛土，以說法調伏眾生，這是其含義，不是密意。
已經說明了以咒語和手印次第修習清凈心的內容。
以三種行為而行持的人們，也應當依次修習證悟。
爲了顯示應以方便差別獲得三種證悟，故說："
貪等廣大遊戲，法生起之證悟，
如是所行之行，法界之證悟，
無上之證悟，以證悟瑜伽，
以有戲等行，瑜伽師應修。"
其義為此：證悟有三種，即法生起的證悟、法界的證悟和無上的證悟。
其中，所謂法生起的證悟，是通過受用五欲功德之道，以貪等廣大遊戲而獲得。
同樣，所謂法界的證悟，是以隨得飲食等維持身體而成就。
།བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།དེ་རྣམས་ཉིད་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ།སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་།ལྷའི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་དགུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱའོ།།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱའོ།།ཟས་ནི་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་།ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་ཟས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་སོ།།སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་གོམས་པར་བྱ་ཞིང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།འདི་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པ་སུམ་བརྩེགས་སུ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ཁང་དུ་བཞག་སྟེ།རོལ་ཆའི་བྱེ་བྲག་བརྡུང་བ་རྣམ་པར་ཁང་དུ་བཞག་ནས་ཡང་ཐོག་ཏུ་ཁྲི་སྟེང་དུ་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཉེ་བར་འདུག་སྟེ།སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དང་།མཚམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལྷ་མོ་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ལྔས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བས་དེ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་རིགས་ལྔ་དང་བསྲེ་བ་བྱས་ནས།རྡོ་རྗེའི་གླུ་སྙན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལེན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བར་བྱས་ཤིང་འདོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་།ཇི་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཆོས་འབྱུང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།
所謂無上證悟，是與智慧手印一起，以咒語次第，通過貪等差別而遍知的證悟瑜伽而成就。
這些即是三種行為：有戲行和無戲行是與三昧耶手印、佛陀授記的手印以及召請天女等一起行持。
極無戲行是與智慧手印一起行持。
食物則有受用五欲、隨得食和禪定食。
瑜伽士應當修習這三種有戲等行並修持證悟次第，這是如實義。
其攝要義為：具有戲行的瑜伽士，在三層禪堂中，將飲食等置於下層，將各種樂器置於中層，在上層寶座上，作為中央主尊而安坐。
以佛眼等天女本性的三昧耶手印，以及方隅等處具有色等本性、具足莊嚴的五位天女圍繞，先觀想一切為天身，與五部相應。
由她們唱誦各種悅耳金剛歌，瑜伽士以此歡喜，以各種欲樂受用而滿足，以各種事業聚而入定。
應當安住直至體驗大樂真實性，這就是有戲行和法生起的證悟。
།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྨི་ལམ་གྱི་མཚན་མར་མཐོང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་བཟུང་ལ་སྤྱོད་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ནས་ལེགས་པར་བསླབས་ཤིང་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བླངས་ཏེ།འདོད་པའི་ལྷ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་བཅོས་མའི་རལ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་ཟས་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་བདག་དང་བདག་མེད་པས་ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་འགྲོ་ཞིང་།སུས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསལ་བར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟགས་པའི་ཡུལ་སྤངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བླངས་ཏེ།བརྟུལ་ཞུགས་དང་བཅས་པའམ་བརྟུལ་ཞུགས་མེད་པས་གང་ཡང་རུང་བར་འདུག་ཅིང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་འདི་ནི་སྨྱོན་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་དུ་བྱེད་པ་སྡོང་བུ་དང་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཟས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་དང་ལྡན་པས་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བསམ་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་སྒོ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ།གཟོད་ནས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན།།དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་།།རྟོག་ལས་དེ་ཉིད་མི་སྐྱེ་ན།།བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའམ།སྤྱོད་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ།དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དང་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།
具有無戲行的瑜伽士，在夢相中見到如來授記說"持某某手印而行"，對此生起信心后，善加學習，取與種姓相應的手印。
與欲天相應，以木等製作假髮等，以隨得食知足，無我無我所地從一處遊行至他處。
如是不為人知，直至證悟明顯為止，應當修習與彼共修之道，這是無戲行和法界的證悟。
具有極無戲行的瑜伽士，捨棄外在分別境，取智慧手印，以有律儀或無律儀隨意安住，無所執著，為世人所嘲笑為瘋子，
以樹莖、根、果實之食和禪定之食，直至獲得證悟成就為止，應當以彼等入定而修習禪定，這是極無戲行和無上證悟的如實義。
現在對於那些思維"依靠自性成就的真實性而修習有何用"的人們，以前說的角度而說偈頌："
本來成就自性者，彼乃自性所成就，
若真實非從分別，修習加行有何用？"
此說：以識的次第清凈或以行的次第獲得真實性的說法是不合理的。
如是，所謂真實性即是真如自體，因為彼真如住於一切之中的緣故，是法性、常住和自性成就。
།དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་རྟོག་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་པའི་རིམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ།འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་གཟོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་རིམ་པར་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གོམས་པར་བྱ་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ལན་དུ།ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་སྤངས་ནས་ནི།།གང་ཞིག་དེ་ལྟར་འདིར་རྟོག་པ།།དེ་ཡི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ།།དེ་རྣམས་སླར་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།རྒོལ་བ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའིདངོས་པོར་མི་ཤེས་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་སྤངས་ཤིང་བོར་ནས་གོམས་པར་བྱ་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་གང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་དང་གང་ལས་རང་བཞིན་གངཞིག་འབྱུང་བ་དང་།དེ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་ཏེ་དེ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་ཤིང་བླ་མ་རྨོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་དབང་བསྐུར་བ་ཏེ།ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པར་མ་བྱས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།སླར་ཡང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེའི་ཐབས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གང་གི་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་མི་གསལ་བ་དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱས་པས་དྲི་མ་རྣམས་སྤངས་ནས།དེ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།དྲི་མ་བསལ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དྲི་མ་བསལ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མར་མེ་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གོམས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
因此，是以自性即自體而成就，不從分別而生，即不從智慧和識清凈次第的分別而生起。
若如是，則成無常，因為是分別的自性，且果必隨順因故。
因此，對本來成就的真如，以學習加行即次第修習有何用？一切種類的修習都不合理，這是其如實義。
答曰："
捨棄智慧次第，若有如是分別，
彼不知差別，彼等當復學習。"
即任何論敵依止自性成就之方而不知智慧次第，即識和智慧次第的因果事相，捨棄對治方分別的差別后，說修習不合理，如是分別和宣說。
彼等不知智慧等的差別，不知何種智慧有何種自性，從何處生何種自性，以及如何斷除彼等，因為未曾修習彼故。
因此，不知差別且為任何愚癡上師灌頂，未能相信"你已獲得真實性"的彼等，
因未獲得真實性故而必須再次學習，為獲得彼義，彼等必定要修彼方便，這是其含義。
雖然真如已成就，但因被客塵所障而不明顯，因此以修習瑜伽斷除諸垢，彼由自身清除。
僅此並不成為無常，因為垢障的清除只是其因故。
清除垢障只是顯明的自性故，如燈。
因此，唯有修習才是合理的，這是如實義。
།དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི།རང་བཞིན་སྣང་བའི་དབྱེ་ཤེས་ཤིང་།།དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ།།གང་ཞིག་རྣམ་གསུམ་སློབ་བྱེད་པ།།དེས་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་གིས་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་རང་བཞིན་རྣམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་ཤིང་།དེ་ཤེས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ་བརྟེན་ཞིང་ལེན་པར་བྱེད་དོ།།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་རང་བཞིན་དང་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལ་རྣམ་གསུམ་སྟེ།རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་སྟེ།དེ་རྣམས་འགགས་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ན་ཐོབ་ཅིང་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྦས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་དག་གིས་བཤད་པ་དག་གོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་།།གོམས་པ་མེད་ན་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་གནས་པ།།མ་གཙུབས་པར་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར།།དེ་བཞིན་གོམས་མེད་བྱང་ཆུབ་ནི།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྱུང་མི་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་གོམས་པར་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཤིང་གི་ནང་ན་གནས་པའི་མེ་ཇི་སྲིད་གཙུབ་ཤིང་དང་གཙུབ་སྟན་གྱི་སྦྱོར་བས་གཙུབས་པ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གོམས་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མི་འབྱུང་ན།ཁྱད་པར་དུ་ཚེ་འདིར་ལྟ་ཅི་སྨོས།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ།།སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་གནས་པར་གོམས་པར་བྱེད་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་གིས་ཆོས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བརྟག་པའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་གཡོ་བློ་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་བླ་མ་སྨོད།།དབང་བསྐུར་ཐོབ་ཅེས་རློམ་པའི་སེམས་དང་ལྡན་གྱུར་པ།།ཀུན་མཁྱེན་རྙེད་པར་དཀའ་སྙམ་ཞུམ་པའི་སེམས་ལྡན་ཞིང་།།བླ་མའི་སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་བྱེད་ཡོན་ཏན་མི་འདོད་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདིར་ཉན་པ་པོ་གང་ཟག་ལྔ་ཡོད་དོ།
對此修習的次第，說道："知曉自性顯現差別，依止第四真實性，若人修學三種法，彼當速得果位成。"
即任何瑜伽士以前說的次第了知諸自性和智慧顯現的差別，了知后依止第四真實性即一切空性。
以咒語和手印次第對自性和識聚三種，即以彼三種而學習者，將速得大持金剛位的光明果相，即在彼等滅盡的同時獲得，這是隱密和究竟的解釋。
現在為顯示"雖是自性成就，無修習則不能獲得"的比喻而說："如同木中有火性，未經鉆磨不生起，如是無修菩提果，此生之中不生起。"
雖然真如是自性成就，然而修習是主要的。
如同住于木中的火，若未以鉆木和火板的加行鉆磨，雖然存在但不會生起。
如是無修習則菩提不生，更何況是此生？波羅蜜多瑜伽士雖以見道和修道次第修習，也需三無數劫才能獲得菩提。
若修習密續則此生可得，這是其差別的如實義。
現在為觀察以心清凈次第教授法佈施的弟子是否堪能而說："
若人具奸詐懶惰且誹謗上師，具有已得灌頂慢心者，認為遍智難得而具怯弱心，見上師過失不欲功德者。"
此處有五種聽法者。
།དེ་ལས་འདི་ནི་ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གོ།།གཡོའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡོན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྱུ་བྱེད་པའོ།།ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐོས་པ་ལེ་ལོ་བྱེད་པའོ།།གང་ལ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་བླ་མ་དེ་ལ་སྨོད་པ་ནི།བདག་ལ་དེས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་པ་མེད་ཀྱི།བདག་ཉིད་རང་གི་ངང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་བའོ།།བདག་གིས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པོ་སྙམ་ནས་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་དང་།དེ་ནས་གལ་ཏེ་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ལམ་ལ་གོམས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་བ་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྙེད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཞུམ་པའི་སེམས་ལྡན་ཞིང་མོས་པ་ཆུང་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་བར་བྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་མཐོང་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སླར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།གུས་ཉན་མེད་པར་དེ་ཉིད་ཐོབ་འདོད་ཅིང་།།ཚིག་རྣམས་འཇམ་པོས་མིན་ཞེས་སྨྲ་ནས་ཁྲོ་བཅས་འགྲོ།།ཚོགས་ནང་བླ་མ་མཐོང་ན་དེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས།།དེ་ལ་དབེན་པར་སོང་ན་དེ་ཕྱག་བྱེད་པར་འགྱུར།།གུས་པར་ཉན་པར་འདོད་པ་དང་དེའི་དོན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཡང་གུས་པར་ཉན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྤངས་ཤིང་མེད་པར་མྱུར་དུ་སྟེ་ཐབས་བདེ་བས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་ཅིང་།།གལ་ཏེ་བླ་མས་འདི་ནི་གཡོ་ཅན་ནོ།།ཞེས་ཤེས་ནས་དེའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བར་ཚིག་འཇམ་པོས་དེ་ལྟརམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྨྲས་པ་ན་ཁྲོ་བཅས་ཏེ་ཁྲོས་པར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་ནི་བྲོས་པའོ།།རང་གི་བླ་མ་ཚོགས་ནང་མཐོང་ན་ཏེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་མཐོང་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མགོ་བཀབ་ནས་ཡིབ་པར་བྱེད་པའོ།།གལ་ཏེ་དབེན་པར་སོང་ཞིང་ལྐོག་ན་གཅིག་པོ་གནས་པར་མཐོང་ན་དེ་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་འདུད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་དྲིན་མི་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ངན་གྱུར་སློབ་མ་དམན་པ་ནི།།རང་ལ་སྐྱེས་པའི་བུ་དང་འཕགས་པའི་གཟུང་བ་ཡི།།རྒྱལ་རིགས་རྗེ་རིགས་མཆོག་ལས་སྐྱེས་པའང་རུང་།།བརྟན་པར་ནམ་ཡང་དྲུང་དུ་གཞག་པར་མི་བྱའོ།
此中這是如栴檀般的人。
具有奸詐心者，是對財物等行詐騙者。
具有懶惰者，是對聞法懶惰者。
對於具有聞法的上師誹謗者，說："他未教我任何東西，我自己本來就具有智慧。"
認為自己已得灌頂而生傲慢，若有智者勸其修習道時，認為遍智難得而生怯弱心且信心小，如是見上師即阿阇黎的過失而不見功德者，即是如栴檀般的人。
再次說此："
無恭敬聞法欲得真實義，不以柔語說而生嗔怒離，眾中見上師則以背向之，若至靜處時則向彼頂禮。"
恭敬聞法欲求及為此承事者即是恭敬聞法。
捨棄此而欲速以安樂方便從懷疑門求方便真實性。
若上師知此是奸詐者，為除其疑惑而以柔語說"不是這樣"時，生嗔怒而離去即是逃走。
若在眾中即人群中見到自己的上師則轉背而向，即遮頭躲避。
若至靜處獨處見到則向彼頂禮禮拜。為不報恩故："
如是惡性劣弟子，雖是己生子及聖者所攝，王種尊種勝種所生亦然，堅定永不置於近前。"
།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཙནྡན་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་མ་ངན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་གལ་ཏེ་རང་གི་བུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་དང་།བཅོས་མ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རང་ལས་སྐྱེས་ཤིང་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་།འོན་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ངན་པ་དེ་ནི་དྲུང་དུ་གཞག་པར་མི་བྱ་སྟེ།ཉེ་བརགཞག་པར་མི་བྱ་ཞིང་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེའུ་རིགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པ་ནི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱང་འཕགས་པས་གཟུང་བ་སྟེ།འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་མཛད་པ་ཡིན་ཡང་གལ་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་དེའི་དྲུང་དུ་གཞག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ནི།ཡོན་ཏན་བཟང་ལྡན་བཅས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ།།དེ་ནས་བླ་མ་འཁོར་ལ་གུས་ཤིང་སངས་རྒྱས་མཚུངས་པར་བལྟ།།རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་བསྟན་ལ་ཤིན་ཏུ་དད།།དེ་འདིར་སྣོད་གྱུར་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་དྲིན་དག་སྦྱིན་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཡོན་ཏན་བཟང་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཏེ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པའོ།།དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གུས་པས་བླ་མའི་འཁོར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་དེའི་འཁོར་ལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཤེས་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་དང་ཞིང་དད་པ་དེ་ནི་མན་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་དྲིན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
所說的是這樣的：所謂旃檀，如果這樣的惡劣弟子即便是自己的兒子，
而且不是他人所賜予的，也不是收養的，
而是從自己所生，是自身所生的，
但是如果具有前述過失之集，具有惡劣本性的人，不應讓他親近，不應接納，也不應為其講法。
同樣，剎帝利等三種種姓雖然是最殊勝的法器，也為聖者所攝受，是聖者所選擇的，但如果具有前述過失，也不應讓他親近。
這是按照字面意思來解釋的。
如同珍寶般的人：具足殊勝功德並且具有精進，然後恭敬上師眷屬並視同佛陀，通達佛法諸法且對教法極具信心，此人堪為法器，應當賜予恩德。
如此所說：殊勝功德即是戒律等，具足這些功德。
智慧是通過聞法等次第而了悟，因為具足這些所以稱為具有智慧。
對善法的歡喜就是具有精進。
同樣，以恭敬心視上師眷屬，即金剛上師及其眷屬如同佛陀，
同樣通達佛陀三藏教法，對世尊所教導的道路極為清凈信仰的人，他堪為口訣傳承的法器，應當賜予恩德，這是按照字面意思來解釋的。
註：這段文字中沒有出現需要四種形式（藏文、梵文天城體、梵文羅馬拼音、漢語字面意思）並列顯示的種子字或咒語。
།ད་ནི་ཨུཏྤ་ལ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད།རྒྱུད་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཐོས་ཤིང་ལུང་ལ་མཁས་གྱུར་ཀྱང་།།བླ་མའི་ཞལ་སྔར་བསྙེན་བཀུར་དམན་ཞིང་མན་ངག་མ་ཐོབ་པ།།དེ་ནི་བདག་ལའང་ཕན་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་བསྟན་བཅོས་གྲགས།།དེ་ཡི་བསྟན་བཅོས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་གྱུར་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དང་པོ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ཐོས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་ལུང་རྣམས་ལ་མཁས་ཤིང་བྱང་བ་དང་།དེ་ནས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་རྒྱུད་མང་པོ་ལ་ཐོས་པ་བྱས་པར་གྱུར་ཀྱང་འོན་ཀྱང་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཏེ་བསྐུར་སྟི་དམན་ཞིང་མི་ཕྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མན་ངག་མ་ཐོས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་གིས་གྲགས་པས་ན་བསྟན་བཅོས་གྲགས་པའོ།།དེས་ནི་བདག་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པའམ་མི་ནུས་ཏེ།མན་ངག་གི་ནོར་གྱིས་ཕོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་ཐོས་པ་དེ་ནི་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཉིན་རེ་ཞིང་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དང་།བསྒོམ་པའི་རོ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའང་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་ཡང་རིམ་པའི་མན་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ནི་དེ་ནས་སྐལ་ལྡན་གྱུར་ཅིང་དེ་ཉིད་མན་ངག་ཐོབ་གྱུར་ཀྱང་།གང་ཞིག་བློ་གྲོས་བླུན་ཞིང་དོན་རྣམས་སྡུད་པར་མི་ནུས་པ།།གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བློ་ལྡན་བསྟན་ལ་རབ་འཇུག་ཅིང་།།ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་དམན་པ་དེ་ཡང་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།།སློབ་མ་གང་ཞིག་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མན་ངག་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ།འདི་ལྟར་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་བླུན་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མེད་པས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐོབ་པ་དེའི་དོན་ནི་རིག་པ་བཞིའི་རིམ་གྱིས་སྡུད་པར་མི་ནུས་སོ།
現在是關於優缽羅（青蓮）般特徵的說明：雖然聽聞了極多的續部並通達經典，在上師面前承事微少且未得口訣，此人即便對自己也無法利益，論典所說。
他的論典僅成為厭煩的因緣而已。
如此所說：首先通過聽聞經藏、律藏和論藏，而精通並熟練于大乘經典教法，然後依次第聽聞事續等諸多續部，但是對具有口訣的上師前承事供養微少且不堅定，因此未聽聞口訣且不知真實口訣的人，僅以論典聞名故稱為論典聞名者。
他無法對自己作利益，因為缺乏口訣之財故而無能。
他所聽聞的眾多論典僅僅成為厭煩的因緣，即成為痛苦的原因，因為每日與他人爭論，也未得到極為寂靜的禪修之味。
因此，此人也不堪為次第口訣的法器，這是按照字面意思來解釋的。
現在關於白蓮般的人：雖然具有福緣並獲得了真實口訣，若是智慧愚鈍且不能攝持諸義，
雖欲利他具慧併入教法，言詞功德微劣者也將受輕視。如此所說。
某位弟子因具足福德資糧故而具有福緣，因為智慧資糧是以福德資糧為先導的緣故，
雖然已獲得智慧資糧的口訣，但是他仍有一些自身的過失，也就是因為缺乏生來就具有的智慧，所以智慧愚鈍。
因此由於無有智慧，對於所獲得的少許義理也無法通過四種道理來攝持。
།མི་ནུས་སུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན།གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་བློ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་དམན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྙས་ཤིང་བཞད་གད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དང་རང་གི་དོན་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ལ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ།སྔོན་གྱི་དད་པ་དང་རྟོག་པས་འདུས་བྱས་པ་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ནི།རྒྱུད་མངས་ཐོས་ཤིང་ཤེས་ལྡན་དྲུག་གིས་ཚིག་དོན་ཤེས་པ་དང་།།དྲན་དང་བློ་གྲོས་འཛིན་ནུས་ཡིད་གཞུངས་བརྩོན་པ་ཕུན་སུམ་ལྡན།།བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་མཆོད་པས་དེ་ཉིད་མན་ངག་ཐོབ།།རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མན་ངག་དེ་ལ་བསྟན་པར་འོས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་ཞིག་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཐོས་པ་ལས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བློ་གྲོས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་དྲང་བ་དང་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དྲུག་གིས་ཚིག་དེ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་དང་།དྲན་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ཕྱིས་ཀྱང་དྲན་པ་དང་བློ་གྲོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་འཛིན་ནུས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དོན་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཛིན་པ་དང་།ཡིད་གཞུངས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣོ་བའི་ཤེས་རབ་ངང་གིས་འཛིན་པ་དང་།བརྩོན་པ་སྟེ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་དང་།དེའི་རྗེས་ལ་ཉིན་རེ་ཞིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་དབང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མན་ངག་སྟེ།དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་རིམ་པ་ལྔའི་མན་ངག་བསྟན་ཞིང་རྣམ་པར་བཤད་པར་འོས་པ་ཡིན་ཞིང་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་བླ་མས་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱའོ།
若問"僅僅是不能而已嗎？"，如果他生起利益他人的心，那時雖然精進投入于講法，
但在那時由於缺乏宗、因、喻等安立的特徵，以及了義不了義等差別分析的特徵具足的言詞功德，因此將受到輕視和嘲笑，這是其含義。
他既不能成辦他人的利益，也不能成辦自己的利益，因為不知真實教誡，而不知是因為無有智慧。
他僅僅是在其他生中將會了知真實義而已，因為具有往昔信心和分別所造作的種子，這是按照字面意思來解釋的。
現在是關於一切中最殊勝的如同珍寶般的人：聽聞眾多續部具智且以六種了知詞義，具足念智慧持且心直精進圓滿，供養上師面前而獲得真實口訣，堪為續部之王口訣教授對象。
如此所說：
某人從聽聞極多續部而具有智慧並生起殊勝智慧，
同樣以了義不了義等六種含義了知續部文句的意義，具足憶念即後來也能憶持所得，以及智慧即別別了知，
能持即能如實持守從上師處所聞法義直至命終，心直即自然銳利的智慧自然領悟，
精進即對聽聞等善業歡喜的功德，具足圓滿這些功德且相互關聯，
其後每日以無有增上慢而承事供養上師面前，
由此獲得真實義口訣的如是弟子，堪為續部之王的口訣，
即吉祥密集五次第心要口訣的教授和解說對象，堪為法器，上師應當對他教授口訣。
།ཡང་ན་དེ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ།རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རིམ་པའི་མཐའ་མར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ།འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་དྲིན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་རབ་ཏུ་མང་ཐོས་པ།།གསལ་བར་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་ཚིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལམ་ནི་རྣམ་ཕྱེ་བ།།ཤཱཀྱའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ནི་དགེ་བ་བསགས་པ་གང་ཡིན་དེས།།གསལ་ལ་མྱུར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་ནས་བྱང་ཆུབ་སྣོད་གྱུར་ཤོག་།ཅེས་པ་གསུངས་ཏེ།འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཐོབ་པའི་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བདག་གིས་གསལ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་ནས་ཚིག་གི་ཕྲེང་བས་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་དགེ་བ་མཐོ་ཞིང་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའི་དགེ་བ་དེས་གསལ་བ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་དུས་མྱུར་བར་ཐོབཔར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པའོ།།འབྲས་བུ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སྣོད་དེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།འདིར་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཡིན་ལ།གྲགས་པའི་མཚན་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡང་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ནི་དེའི་སློབ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྩེ་བའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ནང་དུ་དེའི་མིང་བཅུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་བླ་མ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ཀྱང་སློབ་མས་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ལུགས་ཡིན་ནོ།།བསོད་ནམས་བསྔོ་བ་ནི་ཞབས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི།འདིར་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཀའ་བ་ཉིད་ནི་སེམས་ལས་སྦྱང་དཀའ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རིམ་པ་ལྔའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གཉིས་པའོ།
或者說，他堪為向他人解說續部之王，因為具有智慧且不欺誑的緣故。
因此應當了知他能夠成辦自他二利，這是按照字面意思來解釋的。
現在是次第最後的迴向：
聽聞聖金剛恩德眾多續，
以明顯安立文句分別菩提道，釋迦友所積集的諸善，愿速得明顯成熟成為菩提器。
如此所說：由聖金剛執賢面前的恩德而獲得極多續部的釋迦友我，
以明晰無疑的文句串所安立的清凈心次第菩提道，
以違品和對治品的自性而明顯分別，從此所獲得的高尚善德福德，
以此善業明顯即無疑且速疾獲得的異熟果。
愿以此果使眾產生為菩提器，即以清凈心次第獲得現等正覺，這是其含義。
這是按照字面意思來解釋的。
此處"釋迦友"是龍樹面前出家的法名，其著名的法號是聖龍樹。
又阿阇黎釋迦友是其弟子，因此出於對他的慈愛而在論著中僅僅加入其名，如是具有慈愛的上師們雖然論著是自己所作，但說是弟子所作，這是慣例。
迴向福德雖然是應當做的，但在此處做是因為次第極為困難的緣故。
困難是因為沒有比心更難凈化的緣故。
五次第解說寶鬘中清凈心次第第二品。
།།།ད་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བརྩམ་པ་ཕྱག་འཚལ་བ།རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་དང་པོ་གཙོ།།རྡོ་རྗེ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས།།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་འདི།།བརྩེ་བས་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་ཆེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཆེ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་བདག་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་དང་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།།ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས་སྔར་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ།བདག་གིས་ཏེ་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་བློ་ཡིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩ་སྟེ་བྷ་གའི་དབུས་ན་རབ་ཏུ་གནས་པའོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དེ་ཉིད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་སྟེ་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ལ།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན་ནོ།།དེའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ལས་ཀྱང་།བྷ་ག་ཡི་ནི་དབུས་གནས་པ།།མྱོས་བྱེད་འཛག་པའི་རྩ་གང་ཡིན།།དེ་ནི་རྩ་གཞན་སུམ་ཅུ་གཉིས།།དེ་རྣམས་ནང་ནས་གཙོ་བོ་ཡིན།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ཆེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་པོ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའིཕྱིར་དང་པོ་ཡིན་ཞིང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བའོ།
現在開始自加持次第的頂禮：金剛一切之首尊，頂禮于大金剛已，此自加持之次第，我以慈悲而宣說。如此所說。
大金剛即是五智，因為是彼等成為一體的自性故為大金剛，即第六。
正因如此，是一切金剛即五如來的能生故，是最初且為主尊故為主，因此是一切金剛的最初主尊，即大金剛持。
頂禮已，即禮敬后，前述分別義理的自加持次第，即如幻三摩地次第，我以攝受弟子之心而宣說，這是文字的含義。
或者說，"金剛"是指法界自在母脈，即安住在佛母中央。
其如何？因為從彼生起一切故為一切金剛，即三十二脈中的最初，又因為是大樂的自性故為主尊。
頂禮其自性的菩提心金剛持后將宣說自加持次第，這是總義。
金剛甘露中也說："安住佛母中央者，令醉流泄之脈何，彼為其他三十二，諸脈之中為主尊。"
大金剛即離貪、貪慾和中等貪慾三者，彼等之金剛一切即是一切空性自性的光明真實義。
因為是一切成為一體的自性故為最初，因為是無畏俱生故為自性，因此為主尊。
向彼頂禮即體驗后如前宣說，這是隱義。
同樣，大金剛因為是不可分故為光明。
།དེ་ལས་ལངས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་དང་པོ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་།གཙོ་བོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་བརྟེན་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་གཞག་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེའོ།།རྡོ་རྗེ་ཀུན་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཡིན་ཞིང་།བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་སྟེ།འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞུགས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྦས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་ནི་བཞི་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏེ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་ལྔའི་དང་པོ་ནི་མཚོན་པར་བྱའོ།།གཙོ་བོ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་ཐོབ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཆེ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོའོ།།རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་ཐ་མི་དད་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཡིན་ཞིང་།གཙོ་བོ་སྟེ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའོ།
從彼起已，曼荼羅尊即一切金剛之首即如幻，主尊即曼荼羅主智慧身，向彼頂禮即依止而宣說，這也是隱義。
或者說，因為遍及一切故為大，因為不可安立故為金剛，因此三種識為大金剛。
一切金剛即諸自性。
為斷除彼等故為最初，因為是所取故為主尊，向彼光明頂禮併入于其自性后宣說，這也是隱義。
同樣，大金剛即第四即俱生。
一切金剛即如陽焰等五相之首應當表示。
主尊即成為獲得出世間果位之因，向彼頂禮即獲得后宣說，這是究竟義。
或者說，大金剛即無住涅槃之自性。
一切金剛即世俗諦和勝義諦無別分別故為最初，
主尊即以無學道所得的金剛持身，向彼頂禮即現證后，
以慈悲為利益眾生故宣說自加持次第，這也是究竟義。
།ད་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་།དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བླ་མ་ལ་མཆོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དང་པོར་རེ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་།རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཐོས་པ་འཛིན་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ།དེནས་མཉེས་པར་གྱུར་པའི་བླ་མ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས།ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་པས་ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པ་དང་།མེ་ལོང་དང་མིང་དང་སློབ་དཔོན་དང་རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམས་དང་བཅས་པར་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས་བསྟོད་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚེའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་སོ།།དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའོ།།རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐའ་དྲུག་གི་བཤད་པའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་དང་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པའོ།།ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབེན་པ་འཛིན་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་པའོ།།ཐོས་པ་འཛིན་པ་ནི་མང་དུ་འཛིན་པའོ།།བདེན་པ་གཉིས་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐ་དད་པའི་རིམ་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་མས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་རྒྱུ་མེད་ཅིང་དད་པས་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་ལན་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སོ།
現在為顯示堪為自加持法器的弟子特徵，以及為獲得彼而供養上師故說：
首先隨順生起次第而獲得灌頂，了知四續部密意而具慧，身語意清凈而持聞，以二諦增上信解而令金剛阿阇黎歡喜。
然後對歡喜的上師作大會供養，獻上十六歲女給大金剛阿阇黎，
其後從上師面前獲得自加持次第口訣，獲得具足念珠、水、圓滿佛、金剛、鈴、鏡、名號、阿阇黎和隨許等的秘密灌頂后，應以這些讚頌來讚頌。
"首先"是指祈請自加持時。
"隨順生起次第"即以五現等覺次第。
"獲得灌頂"是指獲得阿阇黎灌頂。
"四續部"即事續、行續、瑜伽續和無上瑜伽續，以六邊解釋次第具足的道、教證和理證來了知義理差別。
持身等清凈即了知三摩地差別。持聞即廣持。
二諦即爲了遍知雙運次第無差別次第的真實義而具增上信解，故為增上信解，即為獲得果位而精進，這是詞義。
如是弟子以無因信心令金剛阿阇黎即金剛上師真實歡喜，並二三次祈請。
།དེའི་རྗེས་ལ་དེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་མཉེས་པར་གྱུར་ཅིང་སློབ་མ་ལ་བརྩེ་བ་དང་བཅས་པའི་བླ་མ་ལ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལྔ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་གསང་བའི་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་གཟུགས་བཟང་བ་རྒྱན་དང་བཅས་ཤིང་ལུས་དྲི་ཞིམ་པ་ལེགས་པར་བསླབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་ཏེ།དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་བའི་འོག་རོལ་གྱི་དུས་སུའོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེས་དེ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས།དེའི་རྗེས་དེ་ལ་བྱིན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལས་ལངས་པར་གྱུར་པ་ན།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པའི་མགོ་ལ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལས་བླངས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ།།ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལ་ཐུག་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ།།གསང་བ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་དང་བཅས་པར་ཐོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མན་ངག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟོད་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་དང་སྦས་པའོ།།ད་ནི་བསྟོད་པ།ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མེད།།ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་མེད་ཀྱང་།།ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟར།།ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུ་ནི་སྟོན་པར་མཛད།།ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁོང་སྟོང་སྟེ་སྒོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་སྟེ་ཁམས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མེད་དེ།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

其後，由其祈請而歡喜，對具慈悲的上師以五欲妙為主的大會供養。
其後為作秘密供養，獻上十六歲、種姓相應、形貌端嚴、具飾、身有妙香、善學的手印。
"其後"是指獻手印之後的時間。
"獲得自加持次第"是指彼金剛阿阇黎與彼等入定所生的菩提心秘密灌頂獲得后，其後賜予彼，
以修四印門而以智慧灌頂授予灌頂，了知光明后從彼起時，獲得自加持次第口訣，應如是說。
"念珠"是指初入曼荼羅時，為加持頭部以天曼荼羅故，從寶瓶取出而安置。
水等乃至隨許的阿阇黎灌頂是為清凈身故。
秘密是為清凈語故。"
具足彼等獲得"是指獲得智慧灌頂后。
其後為獲得智慧智口訣故，為獲得自加持次第口訣真實義故，應以將說的讚頌詞讚頌上師即金剛阿阇黎，這是總義和隱義。
現在讚頌："
您身無內空，雖無肉骨血，
如虹現空中，您身作顯示。"
此義是：噢，世尊金剛阿阇黎，您身無內空即無門等次第空性。
同樣，肉骨血即表示界脈等亦無，因為是一切事物影像相的映象智慧自性故。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྐུ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ཏེ།ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་གཞུ་ཁ་དོག་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་འཕྲོ་བ་དང་གཞུ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་སུ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཆེད་དུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུ་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་བརྟན་པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སྐུ་ལ་སྙུན་མེད་མི་གཙང་མེད།།བཀྲེས་དང་སྐོམ་པ་འབྱུང་མེད་ཀྱང་།།ཁྱོད་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་པའི་ཕྱིར།།འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་སྟོན་པར་མཛད།།ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་དང་འབྲེལ་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྙུན་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་རེག་བྱའི་བྱེ་བྲག་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་མཐུན་བྱའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ངག་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་དང་།འདོད་ཆགས་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་གསལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གཟུང་དུ་མེད།།ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་གནས་པ་མེད།།ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་རྨོངས་མི་མངའ།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཆུ་ཟླ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ལྟུང་བའི་ཟླ་བ་ནི་ཆུ་ཟླ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་པའོ།།ཆུ་ཟླ་ནི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱོདཀྱང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉོན་མོངས་པ་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པས་ང་རྒྱལ་མེད་པའོ།།ནོར་གྱིས་རྒྱགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁེངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ་དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རྨོངས་པ་མི་མངའ་བའོ།།དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ།དེ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
若如是，則于彼全無者如何顯現為身呢？
如同虛空中的彩虹，雖無五色自性放射和弓形形狀，然而顯現，正如是，
為清凈貪等煩惱故，為作寂靜等事業故，您顯示並安立身，這是詞義。
這是從毗盧遮那門讚頌，非密意。"
身無病不凈，飢渴亦不生，
您為順世間，示現世間行。
"您身無貪慾相關煩惱病，同樣身法觸差別飢渴等亦不存在，因為以妙觀察智清凈一切貪等故。
然而為順世間及攝受眾生故，您示現並明顯作調伏等事業世間行為清凈語及斷除貪慾，這是從無量光門讚頌，非密意。"
如水月不可取，不住于諸法，
無慢亦無癡，頂禮無所緣。"
水月即映現於水中的月亮，如是不可取。
如水月雖顯現然不能取，如是因為是虛空界自性故，您亦不能取。
不別別決定住于蘊等諸法，而以差別住於一切，因為是平等性智自性故。
以煩惱慢清凈故無慢。
以財富驕傲門而傲慢者不知為癡，為斷彼故無癡。
執著事物為所緣，因為是無彼故，頂禮無所緣的您。
།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།གཤེགས་དང་བཞུགས་དང་དེ་བཞིན་གཟིམས།།སྤྱོད་ལམ་དག་ནི་ཀུན་ལ་ཡང་།།ཁྱོད་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་སུ་བྱ་བ་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའོ།།དམིགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།།ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་།།ཐ་དད་མེད་ལ་སྙོམས་འཇུག་པ།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་འཕར་བ་དང་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་གསུངས་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པ་རྣམས་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་མིན་ཏེ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དམིགས་མེད་དོ།།ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
這是從寶生門讚頌，非密意。"
行住及臥眠，一切諸威儀，
您恒時等持，頂禮無所緣。
"於行等四威儀中以精進修行為利益一切眾生故等持，即是一味無分別自性。
無所緣即于利益眾生無有勤作與攝收分別，頂禮您，這是從不空成就門讚頌，非密意。
"
如幻三摩地，變現大神變，
入定無差別，頂禮無所緣。"
大神變即身之躍動和顯現等，以及具六十支功德音聲之教示等，以及意之如幻三摩地，以法界智金剛般變現即為斷除貪等煩惱和隨煩惱故而精進。
正因此故，極清凈法界智因是一切法法性自性故無差別即無分別而具等入。
正因此故，是清凈緣水界分別故無所緣。
頂禮您，這是從不動門讚頌，非密意。
།བསྟོད་པ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི།དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་བདེན་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་བསྟོད་ནས།མཉན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་སྔར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་བདེན་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་འབྲེལ་པའི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བསྒྲགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་མཉན་པར་བྱ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པ་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ནི།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས།།སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྦྱོང་བ།།དེ་རིང་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས།།གཙོ་བོས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་སྩོལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ཚོགས་ནི་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱི་ཉིན་རེ་ཞིང་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ།།འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ།།མེད་པས་སྲེད་པ་འདི་ལས་མིན།།དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས།།བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ།།གང་ཞིག་རྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས།།ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི།།ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར།།འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་ཕྲོགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་རིང་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་ཏེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རིན་ཆེན་གྱིས་བདག་ལ་བཀའདྲིན་ཏེ།།རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མཛད་དུ་གསོལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
讚頌后祈請：如是以真實功德聚門正確讚頌金剛阿阇黎后，為聽聞故應以此偈祈請。
如是先前以五偈從真實功德聚門，即從宣說與五如來相關無謬功德聚門作讚頌后，為聽聞故，即以此將說的一偈祈請聽聞自加持次第口訣。
其即是："
一切智智聚，清凈有輪迴，
今日以說寶，主尊賜恩惠。"
一切智智即攝集五智的大金剛持智。
故聚是自證大智自性。
正因此故，清凈十二緣起支自性的有輪即煩惱、業、苦等日日如水車機輪般輪轉，以無分別智清凈即遍知自性。
清凈輪迴輪唯是遍知自性而非他，如說："
有故不解脫，無故非此愛，遍知有無故，大我得解脫。
諸法依緣起，如水中月影，非真實非倒，許此不為奪。"
如是世尊金剛阿阇黎以今日所說寶即自加持次第口訣開示，因是圓滿一切意樂故，以寶於我恩惠即祈請攝受，這是非密意。
།སྐྱབས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་སྤངས་ནས་ནི།།གཙོ་བོ་གཞན་ན་སྐྱབས་མ་མཆིས།།དེ་བས་ཐུབ་ཆེན་སངས་རྒྱས་གཙོ།།འགྲོ་བའི་དཔའ་བོ་སྐུ་དྲིན་སྩོལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་སྟེ་ཞབས་པདྨ་གཉིས་སྤངས་ནས་སྐྱབས་གཞན་མ་མཆིས་ཏེ།ཁྱོད་ཁོ་ན་སྐྱབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་སྐུ་དྲིན་སྩོལ་ཅིག་པ་སྟེ་བརྩེ་བར་མཛོད་ཅིག་པའོ།།ཐུབ་ཆེན་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ནོ།།སངས་རྒྱས་གཙོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།འགྲོ་བ་ལ་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་འདུལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་དཔའ་བོ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་མན་ངག་།དེ་ལྟར་འཇིགས་མེད་གསོལ་འདེབསཔའི།།ཚིག་དེ་ཐོས་པར་གྱུར་ནས་ནི།།སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་དེ།།དེ་ནས་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་བསྟན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚིག་དེ་ཐོས་ཤིང་གུས་ནས་སློབ་མ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་སྐྱེད་ལ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་ཅིང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་ཞེས་པ།།ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྟེ།།དེ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་དག་གིས།།འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་དོན་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ལྷའི་སྐུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མས་ཆ་ཤས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་དཔྱད་ན་མེད་པ་དང་།དོན་དམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླསཔ་ལ་ཡང་ལྷའི་སྐུ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ།འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རླུང་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པས་ལུས་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་མེད་དོ།
為顯示無他皈依故："
舍您蓮足外，主尊他無依，
故大能佛主，眾生勇施恩。"
舍您蓮足即舍二蓮足外無他皈依，意即唯您是皈依。
故請施恩即請慈悲。
大能是身金剛自性。
佛主是不動佛自性。
眾生勇是無量光自性，因以說法門調伏眾生故，此是三如來自性之稱呼，非密意。
今上師口訣："
如是無畏祈，聞彼祈請語，
生悲于弟子，爾後示加持。"
聞彼極善無畏祈請語並恭敬后，于弟子生起悲心，應說示自加持次第，這是如文字義。
其即："
所謂自加持，次第見世俗，
彼由師恩得，非由其他得。"
此義是：善男子，以心清凈次第所得明顯義中無有天身，因為眾生以一多分析極微時無有，且是唯勝義自性故。
于語遠離金剛唸誦亦不緣天身，因入息等自性風無形故。
由身遠離於身無一多故無天身修習。
།འདིར་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་སམ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རིམ་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལས་ལངས་ཏེ།སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མཐོང་ནས་ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་སྟེ་སྐུ་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྟེ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་།གཟུགས་བརྙན་དང་ཆུ་ཟླ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་།སྒྲ་བརྙན་དང་།འཇའ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ཞིང་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དེ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་ཁོ་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་སྦས་པའོ།།དེ་ཉིད་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར།བདག་བྱིན་བརླབ་རིམ་སྒྲུབ་པ་པོ།།གང་གིས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ།།མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ།།དེ་ཡི་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་མ་ཐོབ་པ་དེའི་མདོ་སྡེ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་།བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ངལ་བ་སྟེ་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་བླང་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འབྲས་བུ་ནི།བདག་བྱིན་བརླབ་རིམ་ཐོབ་ནས་ནི།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གཙོ།།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི།།འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྔར་བཤད་པའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་ནས།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་གྱུར་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།
此處或以剎那，或以慧方便近得次第從光明起，
以十二幻喻次第生起，見有自性智身後，于外住諸事物亦應如是觀察，此即自加持次第。
世俗即身修習自性及色等，以及眾生器世間與寂靜等，
以及咒印等一切事業聚之諦見，即見如幻、陽焰、影像、水月、乾闥婆城、回聲、彩虹等幻喻相等，如實見此即是自加持次第。
此亦唯由上師恩德獲得，非由他得，此說是密義即隱藏義。
其即應取，如說："
自加持次第，修行者未得，
經續及觀察，彼勞成無義。"
瑜伽士若未從上師獲得自加持次第口訣，則于經即大乘諸經，及事業等自性續等，
以聞思修次第之勞即努力唯成無義，因未得彼等所應取之真如故，此是詞義。
故應取一切真如。
果即："
自加持次第，諸佛自性主，
此生即成佛，定得無疑慮。"
得前說自加持次第后，諸佛自性即一切如來自性主金剛持，因以如幻性得一切如來自性身故。
།དེ་ལྟར་ཡང་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་རྙེད་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདིར་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་པས་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་བཏགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ།།འདིར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་རྣམ་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་།།དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས།།བདེན་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ནི།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རིམ་པ་གསུམ་པས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་འཛིན་པ་དང་འོད་གསལ་བའི་གནས་ཏེ།རིམ་པ་གཉིས་པས་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།འོད་གསལ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་སྐུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གཞན་ཡང་།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ནི།།འོད་གསལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར།།དེ་བས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས།།དང་པོར་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་བསྟན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞི་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་པར་བྱས་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ།འོད་གསལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བའོ།
如是於此生即得佛性即金剛持性而無疑慮，即此中無有疑慮。
此處意趣是：
生起次第時瑜伽士修天相時，因無如幻三摩地故是不清凈佛性，正因此故彼稱為假立瑜伽與咒身。
此中因如幻性為主故非假立，故天相修習定是佛性，因此應稱為智身，此是如文字義。
今因果差別："
自加持等持，如是光明住，
示為二諦者，因果之差別。"
此密意是：自加持三摩地即第三次第執持幻身，及光明住即第二次第為清凈自性與顯現故，了知光明真如之相，即其二諦即世俗勝義二自性，應知為因果差別。
光明是因，因從彼生身故。
自加持是果，因彼從彼生故。
復有因果差別：
"由自加持次，當得于光明，
故金剛阿阇，初示自加持。
"爾後依自加持次第如幻三摩地，為清凈世俗故以第四次第清凈貪等，將得現證菩提相光明。
故自加持次第是因，光明是果，此是差別。
།དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར་གང་གིས་འོད་གསལ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟ་ན་རིམ་པ་གཉིས་པ་དང་བཞི་པའི་རིགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ།ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་སའི་བྱེ་བྲག་ལས་དེ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་པར་གྱུར་ཅིང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཡང་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་པར་རོ།།འོན་ཀྱང་རིམ་པ་བཞི་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་རིམ་པ་གསུམ་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་།རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ།།རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་གཉིས་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་།རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་བཞི་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།ད་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ།འགྲོ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ།།རང་དབང་དུ་ནི་འབྱུང་མ་ཡིན།།དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ།།འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འགྲོ་བ་འདི་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ཞིང་།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལྷའི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམགྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་རང་དབང་སྟེ་རང་གི་མཐུས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷའི་སྐུར་རང་དབང་ཅན་དེ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐུ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མཚུངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ཡིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་སྔགས་བརྗོད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།འདིར་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་མེད་དོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་བླང་བར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་ལས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷའི་སྐུ་རང་དབང་ཅན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།
故金剛阿阇黎初當示能通達光明之自加持次第，此是其義。
如是第二次第與第四次第是一類，由方便差別與地差別彼等有別。
故光明亦是因亦是果，自加持亦是因亦是果。
然對第四次第而言第三次第是因，對第二次第而言第三次第是果。
對第三次第而言第二次第是因，對第三次第而言第四次第是果，此是隱義。
今自加持次第自性及因："一切眾無自，非由自力生，彼因是光明，光明皆空性。"
此眾生為業惑習氣所縛故無自在即他所依，生起次第瑜伽士天身亦無自在，因以月輪金剛等次第生起故。
故非自在即非由自力而生起。
故唯光明是成就意性自在天身之因，非他。
若問：生起次第瑜伽士身亦唯從見空性而生，故應相等耶？不相等，因彼唯是空性非光明。
如是此是應以咒穩固，如是彼非明顯，否則與誦咒有何關聯？此中咒等無需要。
一切空光明應取為因事。
故從光明因生意性自在天身，此是隱義。
།འོད་གསལ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།རང་དབང་ཅན་དང་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་འོ་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར།སེམས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས།།འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་ཡི།།སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ།།བདེ་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཉམས་པར་བྱས་པའི་གང་གིས་བྱིས་པ་རྣམས་འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ།བཅིངས་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བདེ་གཤེགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གནས་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ།བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དག་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་རང་དབང་ཅན་དང་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ།།དོན་དམ་པར་བཅིང་བ་དང་ཐར་བ་དག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐུགས་ལ་བདོག་ནས།འདིར་ནི་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད།།འགའ་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན།།སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་གནས་པ།།འཁོར་བ་ཉིད་དེ་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱེ་བའམ་འཆི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་འདི་དག་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་ནི་ཡོད་དེ་དེསྐད་དུ་ཡང་།མ་རིག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ལ།།ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་ན།།སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དག་།འགའ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་འཁོར་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་ན།སེམས་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ།འདིར་དོན་དམ་པར་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
光明唯一，若有自在與非自在所作差別，則非真如，為除此過故說："心能縛愚者，輪迴諸繫縛，彼心令瑜伽，趣入善逝境。"
由業惑習氣所損，能縛愚者于輪迴，以彼縛心通過遍知自性與顯現差別門，瑜伽士將得善逝諸佛境地位。
故光明唯一，縛與解脫是由不遍知彼所作，彼唯自在與非自在故，真如遍行性無有損壞。
勝義中無縛解、生滅，思及此故說："
此中無生起，亦無有死亡，心性如是住，應知即輪迴。"
勝義觀察時眾生無絲毫生死，因三界本來無生性故。
此等生滅是假立非圓成，因無其自性故，迷亂中有，如說："
從無明緣生，以真實智觀，
生滅二者中，皆無所緣得。"
等如是說。
若問如是則云何有輪迴？
心等自性即心自性，所取能取相顯現，彼相即是輪迴，此中勝義中無所謂輪迴，此非密意。
།ད་ནི་ལས་ཀྱི་ལུས་སྐྱེ་བ།རླུང་གི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ནི།།སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད།།རང་བཞིན་རྒྱུར་གྱུར་སེམས་ལས་ནི།།ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རེ་ཞིག་དང་པོར་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་འདྲེས་པའི་ནང་དུ་དྲི་ཟའི་སེམས་ཞུགས་པ་ན་དེའི་ནང་དུ་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་དང་འདྲེས་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོརགྱུར་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་མངལ་ནས་བྱུང་ནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སེམས་ལས་རང་འབྱུང་བ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཡུལ་འདྲ་བ་བཟུང་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱ་སྟེ།དེའི་རྗེས་ལ་ཤི་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བ་པའི་ལས་ཀྱི་ལུས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ནི།རླུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས།།གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་ནི།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལུས་སུ་འགྱུར།།སྒྱུ་མའི་ལུས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རླུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བར་ཞུགས་ཏེ།སླར་ཡང་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ལྷའི་སྐུར་གྱུར་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྱུ་མའི་ལུས་དང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས།།ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་བལྟ་བར་བྱའོ།
今業身生起："
無風瑜伽時，心性不可取，
性為因心故，業生皆從生。"
首先精血和合中入持香識時，其中與名為命之風和合，成為心性八識之體性。
其後從胎出，從心性心生諸自生。
其後取相似境，作善不善業，其後死亡轉生，結生相續於他生，如是輪迴業身遍生，此是如文字義。
智身："
具風之識性，彼三複還成，
瑜伽士之身，說名幻化身。"
彼具風之三識入光明，復由近得顯現等次第，成意性體性天身，生為瑜伽士身即智身。
彼即是幻身與幻性蘊，另一異名亦是意性智身，此是隱義。
以此等持觀一切皆如是，故說："住幻等持處，觀一切同彼。"
住幻等持瑜伽士應觀蘊處等一切皆如是唯幻性。
།དེ་ཉིད།གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཉིད་དང་ནི།།འདུ་ཤེས་དང་ནི་འདུ་བྱེད་ཉིད།།ལྔ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།།དེ་བཞིན་ཁམས་ནི་བཞི་པོ་དང་།།དབང་པོ་རྣམས་དང་ཡུལ་རྣམས་དང་།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་ཉིད་དང་ནི།།ཕྱི་དང་ནང་གི་བྱེ་བྲག་སྟེ།།ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་གཞན་དུ་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ།དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་བྱེ་བྲག་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་སྟེ་སྣང་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཁོ་ན་འོ་ཞེས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་སྦས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད།མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན།།སྒྱུ་མའི་ལུས་ནི་ཤེས་པར་བྱ།།ཁ་དོག་རྣམས་ནི་འཇའ་ལྟ་བུ།།ཁྱབ་ཉིད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པ་སྒྱུ་མའི་ལུས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཁ་དོག་ནི་འཇའ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྤངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཁྱབ་པ་ཉིད་ནི་ཆུའི་ཟླ་བ་སྟེ་དེ་ཡང་ཆུའི་བུམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆུའི་བུམ་པ་སྟོང་དུ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་སྦས་པའོ།
彼："色與受自性，想與行自性，第五即識性，如是四界性，諸根及諸境，五智自性等，內外諸差別，一切唯幻化。"
色等五蘊即毗盧遮那等如來，如是四界自性四天女，境根自性色金剛女等菩薩，
彼等一切及如是內外差別血精等與法等界金剛持等自性，
彼等一切皆是幻化，即唯顯現自性，應如是修，此是隱義。
如是平凡五蘊清凈住五智亦應知如幻，此是了義。
五智即五智清凈自性大金剛持身亦應如是觀，此是密義。
幻身應知同幻喻："如同鏡中影，應知幻化身，諸色如彩虹，遍滿如水月。"
瑜伽士幻身之色如彩虹，應知為如幻自性。
自體應知如映象離有無。
遍滿性如水月，如見一水瓶中月，亦見千水瓶中月。
如是如見自身如幻相，應觀三界一切亦如是唯幻自性，此是隱義。
།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི།མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ།།དངོས་དང་དངོས་མེད་སྤང་བ་ཡི།།གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྣང་བ་བཞིན།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་སྤྲོས་པ།།རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་ཞིང་།།སྐུ་ནི་ལྟ་བས་མི་ངོམས་པ།།སློབ་མ་བཟང་ལ་དེ་བསྟན་པ།།དེ་ནི་བདག་བྱིན་བརླབ་ཅེས་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤྲས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྐུ་ལྟ་བས་མི་ངོམས་པ་སྟེ།གང་ཞིག་མཐོང་ནས་ཆོག་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།སྐུ་ཐོབ་པ་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བསྟན་པའི་མཚན་ལྡན་སྒྱུ་མ་ནི།།འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ།།ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ཉིད།།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་དེ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྒྱུ་མ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཤིང་ཉིད་དང་ཤིང་ཤ་པ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་སྒྱུ་མ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ།།གཞན་དུ་ན་སྐུ་དང་སྒྱུ་མ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་སྒྱུ་མལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྱུ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཤད་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ་ལྷའི་སྐུའི་བདེན་པ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།
幻身之結語："如無垢明鏡，離實非實相，影像明顯現，金剛勇識妙，具足勝妙相，身相不厭足，示彼善弟子，此名為加持。"
如無垢明鏡中離實非實即離有無之影像顯現，
如是金剛薩埵身以相好莊嚴，
如是具足十力無畏等一切殊勝相，身相令人視而不厭，見之不知足，
如是智身由金剛阿阇黎示于弟子，此即名為自加持，此是隱義。
為示得身外無餘幻等持故說："
具說相幻化，應知即是此，
世俗諦即幻，圓滿報身亦。"
幻化即由近得顯現等次第所顯智身，此即是彼，非異於幻，如樹與娑羅樹，智身與幻無差別。
若身與幻有別，則非幻等持，因具分別差異故。
云何幻化？具說相即具已說相。
世俗即蘊界處自性或天身之諦，勝義即是幻化。
彼即是薄伽梵圓滿報身應知，又字表示化身亦是幻化，此是隱義。
།ད་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར།དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ཡིན།།རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ།།བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན།།དེ་བས་བདག་ཉིད་མཆོད་ལ་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་བོར་ཏེ་དབང་པོ་ཀུན་དང་ལྡན་པས་ལུས་གཞན་ལེན་པར་བྱེད་པའོ།།འདིར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ལ་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་དང་སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ།སྲ་ཞིང་བརྟན་ལ་ཁོང་སྟོང་མེད།།གཅད་ཅིང་གཞིག་པར་མི་ནུས་ཏེ།།སྲེག་ཅིང་གཞོམ་པར་མི་ནུས་པའི།།སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཤད་དོ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ།རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཡིན་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་སེམས་དཔའ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལྟ་བུས་གང་ཅུང་ཟད་ཟ་བའམ།རེག་པའམ་གཞན་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་བདག་ཉིད་ལ་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་རང་དང་གཞན་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མཆོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བདག་ལ་མཆོད་པའམ།བདག་ལ་མཆོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ད་ནི་ལུང་གི་ཚད་མས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཉིད།།དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།།བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ནི་དབང་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ།།དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།
今幻身即是金剛持自性故應供養："
彼即持香識，亦即金剛身，
自身金剛勇，是故供自身。"
持香識者，捨身器具，具諸根而取他身。
此中於如幻身不見蘊分別故唯是持香識，持香識與幻身無有任何差別。
金剛身即不可分身，此說即是法身，如說："
堅實無內空，不能斷摧毀，
不能燒壞故，說名空性金剛。"
金剛自性身即名金剛，是為法身之義。
金剛薩埵自性即此等持，彼智身從一切空性真如而生。
此中支分義為：金剛即空性，薩埵即大悲，彼自性即是金剛薩埵。
是故以如是等持，凡有所食、所觸或供養他人，一切皆是供養自身，因此等持中自他無別，故供他即是供自，供自即是供他，此非密意。
今以教量示自身即佛故說："自身即諸佛，一切菩薩性，是故盡諸力，常應供自身。
"諸佛即五蘊，一切菩薩即根性菩薩。
因是彼自性故，唯應以一切精進供養自身，此是了義。
།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནི་རང་གི་དོན་ཏོ།།གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་དང་།།དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་དང་།།སྦྱིན་སྲེག་གཏོར་མའི་བྱ་བ་ཀུན།།རྟག་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བཟླས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་དང་བཅིང་བའི་དུས་སུ་ཞི་བ་དང་དྲག་པོ་དང་བར་མའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།སོགས་པའི་སྒྲས་དབང་བསྐུར་བ་དང་།སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་།ས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་།ཁྲུས་བྱ་བ་དང་།ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་ག་དང་།སྤྱན་དྲང་བ་དང་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་།གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་དམ་ཚིག་གི་མེ་ལྷའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གི་བྱ་བ་དང་།འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅདཚིམ་པར་བྱེད་པའི་གཏོར་མའི་བྱ་བ་དང་།བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་གཞན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
諸佛菩薩皆從自性光明而生故，供養自身是密義。此是自利。
為示利他所作諸事亦應如是故說："咒印瑜伽等，壇城諸分別，護摩施食事，常應如幻作。
"誦咒時心咒近心咒等諸咒，結印時寂猛中三印之瑜伽，
即以業差別決定瑜伽，如是壇城即身等壇城，等字攝受灌頂、弟子加持、地界攝受、沐浴、加持儀軌、迎請安住送行等，彼等分別即如理修持，
如是以三昧耶火天門令智慧火天滿足相之護摩事業，
令一切部多滿足之施食事業，及其他任何利益自他之事業，一切皆如幻即如加持次第而作修持，此是如文字義。
།དེ་དག་ཉིད་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས།ཞི་བ་དང་ནི་རྒྱས་པ་དང་།།དེ་བཞིན་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་དང་།།དགུག་སོགས་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ནི།།དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ནད་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་དབུལ་པོ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་།རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་།དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སྤྱོད་དང་།ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དགུག་པ་དང་།སོགས་པ་སྨོས་པས་སྨན་བཟང་པོ་དང་།དངུལ་ཆུ་དང་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་དང་།གསེར་འགྱུར་རྩི་དང་།དབང་དུ་བྱ་བ་དང་།ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་།སགཏེར་དང་།རོ་ལངས་དང་།རལ་གྲི་དང་།དྲིལ་བུ་དང་།མིག་སྨན་དང་།རྐང་མགྱོགས་དང་།ཁུང་གི་སྒོ་དབྱེ་བ་དང་།ཁུང་དུ་འཇུག་པ་དང་།སྔགས་དབབ་པ་དང་།འབྱུང་པོ་དབབ་པ་དང་།སྣོད་དུ་རུང་བ་དབབ་པ་དང་།པྲ་བརྟག་པ་དང་།ཆུ་རེངས་པར་བྱ་བ་དང་།དམག་རེངས་པར་བྱ་བ་དང་།ཕྲ་མན་མ་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་།མི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་དམ་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་སྙེད་དེ་རྣམས་དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས་ཤིང་སྣང་ཙམ་གྱི་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བས་ནང་གི་དུས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་གི་ཚེ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་གཞུ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་བྲལ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏེ་བྱ་བགཞན།སྒེག་སོགས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དང་།།གླུ་དང་རོལ་མོ་སོགས་བརྟེན་དང་།།སྒྱུ་རྩལ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ནི།།ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གར་གྱི་རོ་དགུ་སྟེ།སྒེག་དང་དཔའ་དང་འཇིགས་རུང་དང་།དགོད་དང་དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་དང་།།སྙིང་རྗེ་ངོ་མཚར་ཞི་བ་ནི།།གར་གྱི་རོ་དགུ་ཡིན་པར་བཤད།།ཅེས་བསྟན་ཏོ།
彼等以業差別門："
息增並攝伏，如是敕降等，
召請等一切，應如虹霓作。"
息除病人，增益貧者，攝伏國王等，對損三寶者作降伏，
召請天及非天女等，等字攝受妙藥、水銀、長壽藥、點金藥、攝伏、金翅鳥、伏藏、起尸、寶劍、鈴鐺、眼藥、疾行、開穴門、入穴、降咒、降部多、降堪為器者、占卜、定水、定軍、攝女巫、隱身等，及世間出世間殊勝悉地差別等一切，
皆如虹霓，以唯顯現幻等持而作，此是了義。
如是以四壇城次第放紅等色光輪瑜伽，依內時而作息等時，應觀如虹霓離有無之光輪，此是密義。
其他事業："
妙艷等受用，歌樂等依止，
諸技藝趣入，應如水月作。"
妙艷等即舞蹈九味："
妙艷勇可畏，笑猛令怖畏，
悲奇妙寂靜，說為舞九味。"

班匝咕汝

།དེ་ལ་སྒེག་པའི་རོའི་སྤྱོད་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དགུ་པོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱེད་པ་དང་།འཇིབ་པ་དང་སེན་མོ་འདེབས་པ་དང་།སོ་འདེབས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།དེརྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པ་ལྔ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།ཕྱག་རྒྱ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ལན་གྱི་རིམ་གྱིས་ལུས་དང་ངག་གི་བརྡ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།དཔའ་བོའི་སྤྱོད་པ་ནི་མཚན་མོའི་རོ་ལངས་སྒྲུབ་པ་དང་།འབྱུང་པོ་དབང་དུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།།འཇིགས་སུ་རུང་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་གོ་ཀུ་ད་ཧ་ན་ཟ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཙོག་པའི་སེམས་དང་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དགོད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་རོ་ལངས་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་གད་རྒྱངས་སམ་སྒེག་པའི་རོའི་བྱེ་བྲག་གོ།།དྲག་པོའི་སྤྱོད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུ~ཾ་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའོ།།འཇིགས་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དེའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་བགེགས་སྐྲོད་པའོ།།སྙིང་རྗེའི་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ངོ་མཚར་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དམ།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བས་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཡོངས་སུ་འགེངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ཞི་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་ནི་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གླུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཆོད་པའི་སྐབས་སུ་གླུ་དབྱངས་བདུན་གྱིས་གླུ་ལེན་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་དྲུག་ལས་སྐྱེས་པ་དང་།དྲང་སྲོང་པ་དང་།ས་འཛིན་པ་དང་།བར་མ་པ་དང་།བློ་གསལ་བ་དང་།ལྔ་པ་དང་།འཁོར་ཉན་རྣམས་ཏེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ཆགས་པའི་གླུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའམ།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འབྱུང་ངོ་།།གླུ་དབྱངས་བདུན་དང་ཆགས་གླུ་གསུམ།།རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གཅིག་།རྒྱས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་སྟེ།།དེ་རྣམས་གླུ་དབྱངས་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་གླུའི་བྱ་བ་སྟེ་གླུ་ཉུང་ཟད་ཀྱང་བཟླས་པ་སྟོང་དང་མཉམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ།
其中妙艷味之行為，即與九三昧耶印共為中尊而作擁抱、親吻、吮吸、抓撓、嚙咬等相，與彼等共同受用五欲相，以印及印答次第，由身語表示門受用大樂自性。
勇味行為，即夜間修持起尸及攝伏部多相。
可畏味行為，即食戈庫達哈那相，說生起穢心及怖畏即是可畏。
笑味行為，即修持起尸時大笑或妙艷味差別。
猛味行為，即修持金剛吽作等忿怒壇城。
令怖畏味行為，即以彼形相驅除障礙。
悲味行為，即利益有情相，因諸佛即是彼自性故。
奇妙味行為，即以作息等門調伏諸眾生相，或以放射種種壇城輪遍滿虛空界相。
寂靜味行為，即俱生喜相，此即受用妙艷等。
如是歌者，即于壇城供養時以七音聲唱歌。
彼等亦從六生、仙人、持地、中等、利智、第五、眷屬聽聞等七種因中，出生六十四或三十二種愛歌。
如說："七音聲三愛，次第生二十，廣大二十九，彼等音聲壇。"
如是即歌事業，如說少許歌等同千遍誦等。
།རོལ་མོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་རིམ་གྱིས་བརྡུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱང་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅདམཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ།།སྒྱུ་རྩལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གར་དང་རི་མོ་དང་འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་།གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།གར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་པ་མཉམ་པ་དང་།རྐང་པ་མི་མཉམ་པ་དང་།གཡས་བརྐྱང་བ་དང་།གཡོན་བརྐྱང་པ་དང་།ལག་པ་དང་།རྐང་པ་དང་།རྐེད་པ་དང་།མགྲིན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་གར་བྱེད་དོ།།རི་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་བྱའོ།།འདོད་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ནི་པདྨ་དང་།ཁ་སྦྱར་དང་རབ་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་བུད་མེད་ཀྱི་ཡན་ལག་མཆོག་ལ་རེག་པའོ།།གསོ་བའི་སྒྱུ་རྩལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལ་སོགས་པའི་ནད་རྣམས་མཐུན་པའི་སྨན་གྱིས་བཟློག་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ཚོགས་ནི་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་སྟེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།གཞན་ཡང་།གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དེ་བཞིན་དྲི།།རོ་དང་རེག་བྱ་ཉིད་དག་ལ།།མིག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡང་།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ།།འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ལས་འབྱུང་སྟེ།གཅིག་ནི་རྟོག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་སོ།།གཉིས་པ་ནི་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་ཏེ་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དག་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དང་།དོན་བྱེད་པའི་སྣང་བའི་ཤེས་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་བྱིས་པ་དང་ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དང་པོ་དབང་པོ་འཇུག་པ་དང་།དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཤིང་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ།འདིར་མང་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་ཡང་དག་ཏུ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གང་དག་དམིགས།།དེ་དེ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བརྟག་།མང་དུ་བརྗོད་པས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་གི་ལམ་ཆེན་པོར་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གང་དང་གང་ཅུང་ཟད་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།
樂器即以五如來部為主而次第擊打等，彼等亦如《吉祥一切佛平等瑜伽續》所說，當依彼決定。
技藝即舞蹈、繪畫、愛慾論、醫方等。
舞蹈即雙足齊等、雙足不等、右伸、左伸，以及手、足、腰、頸等動作，以憶念勝自在門而作舞。
繪畫即緣念世尊而作其手印。
愛慾技藝即蓮花、合面、勝贊等差別事業觸控女子勝支分。
醫方技藝即以對治藥物遣除風等諸病。
如是等事業聚，應如水月，即應無有存在與不存在分別顯現，此是如文字義。
複次："
色聲如是香，味觸等諸法，
眼等諸根入，應知如幻化。"
此中識從二因生：一從無分別位，二從決定智自性。
此二智即趣入作用顯現智及作用顯現智。
於色等五境趣入，如嬰兒啞者等識，初根入及彼等執取相之識生，及所生決定智，亦應觀如幻，此是究竟。
如是："
此中何須多言說，金剛乘中真實中，
瑜伽師所緣諸法，彼彼皆應觀如幻。"
多說有何必要？于金剛乘即密咒教法大道中，凡所作自他利益一切事，皆應知如幻並思維，此是究竟。
།འཕགས་པ་བྱམས་པས།སྤྱོད་ནས་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།།ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ།།དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རིགས་ཤིང་མཚུངས་པའི་ཚིག་དག་གིས།།སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་མངོན་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་སྣང་བ་ནི།མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་།།མིག་འཕྲུལ་མཚུངས་པར་གང་གིས་མཐོང་།།དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།།མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་པ་དང་།རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པ་དང་།སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་དང་།ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆུ་བུར་དང་མཚུངས་པ་དང་།ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་པར་གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ་སྦས་པའོ།།དོན་བྱེད་པ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི།མཐོང་བ་དང་ནི་རེག་པ་ཉིད།།འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་ཏེ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་གསུངས་ཏེ།མཐོང་བ་དེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདི་ནི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པར་བྱས་པ་ནས།རེག་པ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདི་ནི་འཇམ་པའམ་རྩུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་།དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲད་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་དང་ཕྲད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའིབློས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།།རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གང་གང་དབང་པོའི་ལམ་ཅན་ཉིད།།འབྱུང་བ་དེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ།།མཉམ་གཞག་མིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས།།ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་བལྟ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་ལ་དབང་པོའི་ལམ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་ལམ་ཅན་ཏེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ།།འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུག་པའོ།།དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།
聖彌勒說："
行后慈悲性，趣入種種境，
如是如是入，應以相應語，
為利諸有情，如理而修行。"
眼等五識之顯現："
鏡中影像及，夢幻水泡與，
幻術誰見同，說彼為主尊。"
眼識如鏡中影像，耳識如夢，鼻識如幻，舌識如水泡，身識如幻術，誰能如是見者即是主尊大金剛持，此是密義。
作用顯現智之清凈："
見及觸等性，如同幻化行，
世俗亦所緣，宣說如幻化。"
此中廣說，從眼識決定"此是青色"等，乃至身識"此是柔軟或粗糙"等，彼等應觀如幻。
其後與青等相遇即是所緣，即與能作燒煮等事物相遇相，世俗中以分別心所領受者，說為如幻，意即應以無所緣心領受，此是密義。
為特別顯示彼清凈故說："諸根道所生，彼彼自性中，非等持瑜伽，觀一切佛性。"
有根道者即具根道，即眼識等六識。
所生即為受用境故趣行。
于彼彼自性中，即應修習如幻等持。
།མཉམ་གཞག་མིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདུས་པ་ལས་སོ་སོར་བསྡུས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཕྱོགས་དངཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན།།ཀུན་དུ་ཀུན་ནས་ཐམས་ཅད་དང་།།བདག་གིས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ནི།།དངོས་སུ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ནི།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཐོང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀུན་ཏེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུའོ།།ཀུན་ནས་ཏེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་སོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་གྱ་ནོམ་པ་དང་དམན་པའོ།།བདག་གི་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ།།རྟག་ཏུ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ།།དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་མམ་རྗེསསུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་གནས་སྐབས་དེ་རྣམས་སུ་རང་གི་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ།གཙོ་བོ་བདེ་བ་ཀུན་རང་བཞིན།།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཤེགས་དང་བཞུགས།།གནས་དང་ཟས་དང་བཞོན་ལ་སོགས།།སྐད་ཅིག་དག་གིས་མཁའ་རུ་དམིགས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའོ།།བདེ་བ་ཀུན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་བདག་ཉིད་དེ།དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་དཔའ་ཡོད་པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེས་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་མཁའ་རུ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ།
非等持瑜伽即從境根和合中各別攝收，以瑜伽三界一切佛性，以禪定瑜伽觀為如來自性，此是究竟。
依方、境、時等："
如幻等持中，一切遍一切，
我之一切中，恒時實成就，
自性見諸佛，一切之自性。
"一切即一切境。
遍即從一切方。
一切者即殊勝事物及下劣。
我之一切即我之蘊界處等。
恒時即一切時。
實即以現量或比量量，于彼等位見自性為諸佛自性，即見為一切如來自性，此是究竟義。
今凈行："
主尊樂自性，大士行住坐，
處所食乘等，剎那緣虛空。"
主尊者，因能利益等持故。
一切樂即離貪及中等貪自性。
彼自性者，因攝彼等故是俱生自性。
大士即于如幻大等持有勇識者是大士，彼於行等四威儀緣于虛空，即知為虛空自性。
།ད་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་འབྲས་བུ་ནི།སྲིད་པ་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་དང་།།སྟོན་པ་འགྲོ་ན་མཆོག་འགྱུར་ཞིང་།།ལྷ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།།ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་བྱས་མཆོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་སྲིད་པ་གཅོད་པ་སྟེ་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་དང་།འགྲོ་བ་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལས་མཆོག་སྟེ་དམ་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་དང་བཅས་པ་ཀུན་གྱིས་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་བྱས་ཤིང་བཏུད་ནས་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ།ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།འཇིག་རྟེན་ཕན་པར་བཞེད་པས་གཤེགས།།དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི།།རང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།།ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དག་ཏུ་ཕན་པར་མཛད་པར་གཤེགས་ཤིང་རྒྱུ་བའོ།།དེ་བཞིན་དེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུའོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ་འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ་གྲུབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།རང་དེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རབ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པར།བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པས་ན།།བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ནི།།རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅིང་དེ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།

今加持次第之果："
能斷諸有及，為師最勝行，
一切諸天眾，恒常作禮供。"
彼瑜伽師能斷有即斷輪迴怖畏，為世間作師故為師，行於聲聞等瑜伽師中最勝即殊勝，
如是一切諸天即帝釋等，隱身而恒常作禮敬供養，此是成就大手印相，如文字義。
如是："
如同佛世尊，欲利世間行，
如是大瑜伽，為生自智慧。"
如同師正等覺世尊，欲利三界有情世間，即於此世他世作利益而行。如是即如是。
大瑜伽即此大手印，既是成就又是瑜伽師故為大瑜伽師，將利益世界。
為何？自即加持次第自性，即出世間智慧自性最勝無分別生起故，如同如來將作一切有情利益，此如文字義。
為證一切自在：
無有不當成，緣金剛薩埵，
一切大樂印，自身當成就。"
加持次第到彼岸瑜伽師，無有不當成即無有少許非所成就，一切唯是所當成就。
།གང་གི་ཕྱིར་དེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེས་ནི་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པའི་བུ་མོའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་རང་གི་འདོད་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏེ།ཡང་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་རང་རིག་པའི་ཚད་མས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏེ།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་།རི་རབ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་།ཕྲ་རབ་རྡུལ་ནི་ཇི་སྙེད་པ།།ཡོན་ཏན་གནས་གྱུར་བུད་མེད་རྣམས།།དེ་སྙེད་དག་ནི་དེ་ཡི་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།མཇུག་བསྡུ་བ།ཉོན་མོངས་ལས་ལམ་ལུས་དང་ནི།།བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད།།སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་།།དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་དང་མཚུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཤུའོ།།ལས་ལམ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་རྣམས་སོ།།ལུས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་གནས་རྣམ་པ་བཞི་བྱེ་བྲག་གི་ལུས་སོ།།བྱེད་པ་པོ་ནི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་དྲུག་དང་རྣམ་པ་བཞིའོ།།འབྲས་བུ་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ་དེ་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ།།ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ།།ལུས་ནི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་སོ།།བྱེད་པ་པོ་ནི་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།།འབྲས་བུ་ནི་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སམ།ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།
由彼以金剛薩埵即如幻等持緣一切事物故，彼即無勤即是大樂因故，一切大樂印即事業印等天及非天等女子手印，由自即隨自欲而成就自在，此是權義。或者一切貪等手印成為俱生自性大樂，由自成就，以自證量所知，此是了義。
如根本續亦云："
須彌三十六，微塵有幾許，功德轉女人，彼數即彼成。"等。
結語："
煩惱業道身，作者及果性，
如陽焰夢幻，猶如乾闥城。"
此中煩惱即貪等六及二十隨煩惱。
業道即身語意殺生等。
身即四生有情差別身。
作者即因，即因緣自性六種及四種。
果即善趣惡趣相，彼等應知如陽焰等。
此即加持次第權義。
煩惱即貪等自性諸如來。
業道即根清凈自性諸菩薩。
身即界自性諸天女。
作者即由智所生具作用境自性色金剛女等。
果即從受用彼等所生喜等，或一切殊勝俱生喜，彼等一切應知如陽焰等，此是了義。
།ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དཀའ་ཐུབ་གཏོང་།།ལེགས་སྡོམ་ཉེས་སྡོམ་འདུལ་བ་དང་།།དམྱལ་བ་ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་དང་།།ལྷ་དང་བཅས་པའི་མི་རྣམས་དང་།།འབྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཕུང་པོ་དང་།།ཁམས་དང་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་དང་།།སྟོན་པ་དང་ནི་ཉན་ཐོས་ཏེ།།ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་བསྟན།།དང་པོའི་ལས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དག་།དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།།ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།།སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས།།དེ་ཀུན་ཐ་མར་འཇིག་པ་སྟེ།།དེ་ནི་བྱིས་པ་བྲིད་པ་ཡིན།།བརྟག་བྱ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན།།གཞན་དགའ་ཞིག་ནི་གསལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི།ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་མ་ཤེས་པས།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཉེར་དམིགས་པས།།ནད་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ།།དེ་དག་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་པོ་གང་ཞིག་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཤེས་ཤིང་།འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གནས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སམ།བཏགས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་སོ།།དེ་རྣམས་ལ་ནད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ་ནད་བཞིན་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དག་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཏེ།སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་ཀུན་དུ་འཁོར་བར་བྱེད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ནི་རོལ་པ་དང་མཐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་མན་ངག་ནི།།གང་གིས་བླ་མ་ལས་མ་བསྒྲུབས།།རྟག་དང་ཆད་པ་ལ་དམིགས་ནས།།མི་དེ་ཕྱིར་ལྡོག་འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྒྲུབ་པ་པོ་གང་གིས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་མ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞིང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་རིམ་པ་གཉིས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རིམ་པའོ།
"法與非法苦行施，善戒惡戒調伏等，地獄餓鬼畜生及，人與天眾諸有情，
已生當生諸蘊及，界與牟尼教法及，導師與及聲聞眾，一切皆示為世俗。
初業世間諸有情，為入勝義諦理故，圓滿佛陀說此方，猶如階梯之次第。
彼等最終皆壞滅，此乃誘導愚童事，不應觀察不可說，他喜一事當明顯。"等。
若無等持則為煩惱所轉成為凡夫："
不知此等持，世俗所緣故，
種種病生起，彼等幻化現。"
即修行者雖知加持教授相之等持，然住于瑜伽增上慢者，於世俗所緣即分別所緣，或假立天瑜伽處。
彼等種種病即如病使墮落之貪等分別念生起。
彼等之彼即幻化現，幻即輪迴輪中周遍輪轉之愛，彼之變化即遊戲威力，此是語義。
為明此故："
加持教授法，若人未從師，
緣常斷二邊，彼人當退轉。"
即修行者若未從上師處得加持次第教授，則依常斷二邊而退轉，從真實性退失而得凡夫果位。
如是密續有二次第，即生起次第與圓滿次第。
圓滿次第有二種，即光明次第與智慧身次第。
།དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ།རྟག་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ།།ཅི་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་པ་དང་བཞི་པའི་འོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཆད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་།གཞན་གྱི་དོན་མེད་པས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་ཆད་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆད་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་དྲན་པར་བྱ་སྟེ།ཐར་པ་འདོད་པས་འབད་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱས་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་སྟེ་དེ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བརྩལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།གང་གི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་གྲོལ་བར་གྱུར་པའི་བླ་མ་དེ་ལ་མཆོད་པ་ནི།མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས།།བླ་མ་མཆོད་པ་ཡང་དག་བརྩམ།།དེ་མཉེས་པས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པའི།།ཡེ་ཤེས་མཆོག་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རང་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བླ་མ་ལ་མཆོད་པ་བརྩམ་ཞིང་བྱའོ།།གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པས་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ་བླ་མ་དེ་མཉེས་པས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རིམ་པ་ལྔས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལྟོས་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དག་ནི་ཁྱད་པར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
此中若常依生起次第而修時，由執著常有天相故是常邊。
若依第二次第及第四次第光明而入時是斷邊，
因唯是勝義諦自性，且無利他故令先前發願無義，如大自在天成為斷見故。
是故加持次第即是智慧身故非常邊，從勝義所生天相故非斷邊。
是故應當正念三世輪迴苦，欲解脫者應勤令金剛上師歡喜，獲得加持次第教授后應求清凈彼之方便，此是不了義。
供養由其恩德得解脫之上師："舍離一切供，當行供上師，令彼生歡喜，當得遍智慧。"
即舍離一切供養，即舍離供養自他，當行供養金剛上師。
因供養他者僅得善趣，令上師歡喜則得一切智智，即以五次第堅固之真實寶，較生起次第殊勝而得故。
天界與解脫二者差別甚大，此是語義，如文字義。
།མཆོད་པའི་འབྲས་བུ་ནི།བླ་ན་མེད་པའི་སློབ་དཔོན་ནི།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཆོད་བྱས་པས།།དེ་ཡི་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ཅི།།དཀའ་ཐུབ་མ་བརྟེན་ཅི་ཞིག་ཡོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་ཤེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་གང་གིས་མཆོད་པ་བྱས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་དེས་ནི་བསོད་ནམས་བྱས་པ་སྟེ།དགེ་བ་མ་བསགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་མ་བརྟེན་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་དོ་བྱས་པ་ཁོ་ནའོ།།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བདག་ཅག་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་ཡིན་ནོ།།བདག་ཅག་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུས་གསུམ་དུ་བརྗོད་ཅིང་མཆོད་པ་མཛད་ནས་གཤེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།མཆོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི།དེ་ཉིད་མི་ཟད་འདོད་པ་ཡིས།།ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་གང་དང་གང་།།ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དག་།དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མར་དབུལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་གང་དང་གང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་སྲོག་པས་ཀྱང་ལྷག་པའི་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དག་དེ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ།ཅི་ཞིག་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞིང་དག་པ་ལ་ཕུལ་བས་ནོར་དེ་མི་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དེ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ།དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་ན་བརྒྱ་འགྱུར་ཐོབ།།སྡིག་པ་ཅན་ལ་བྱིན་ན་སྟོང་འགྱུར་ཐོབ།།ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པས་འབུམ་འགྱུར་ཐོབ་པ་ཡིན།།འདོད་ཆགས་བྲལ་ལས་བྱེ་བ་བརྒྱ་འགྱུར་ཏེ།།གང་ཞིག་མི་སློབ་པ་ལ་བྱིན་བྱེད་པ།།དེས་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་འཕགས་འཐོབ།།སྐྱེས་བུ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ན།།དེ་ཡིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་ཟད་མི་འགྱུར།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།
供養之果："
無上之上師，供養金剛薩，
何福未修作，何苦行未依？
"即無上即以智悲為主之金剛上師等同金剛薩埵，若修行者供養彼者，何福未修作，何梵住等修習相苦行未依止？皆已作矣。
如根本續亦云："我等是一切佛之父，我等是一切佛之母。"
如是三時宣說作供養而去。
是故金剛薩埵與金剛上師無有任何差別，此如文字義。
彼供養之差別："彼欲不盡故，一切極珍貴，及諸最殊勝，彼等獻上師。
""一切極珍貴"即外在珍寶珠寶等。
"最殊勝"即較命更為珍貴之自己妻子等，彼等應供養金剛上師。
為何？若暫求解脫時，外物何所為？若不欲時，由供養清凈田故彼財不盡故，
應以一切所有佈施及殊勝佈施及大布施供養彼。
如雲："施予畜生得百倍，施予罪人得千倍，具戒獲得十萬倍，離貪獲得億萬倍，
若人佈施無學者，則得殊勝大受用，若人供養諸佛陀，圓滿受用永不盡。"
།སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི།སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡིག་པ་འཕྲོག་།སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་འཇིགས་པ་སེལ།།སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི།།རྒྱ་མཚོ་འཇིགས་པ་ཕ་རོལ་སྒྲོལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་འཕྲོག་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བས་ནི་འཇིགས་པ་སེལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཇིགས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་འཇིགས་ཆེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།སློབ་མ་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བརྟག་པ།གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྦགས་ཤིང་།།བདེན་མིན་རིམ་པ་སྟོན་བྱེད་དང་།།དེ་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྙས་བཅས་པ།།དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སློབ་མ་གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།འོན་ཀྱང་བདེན་མིན་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཏེ་བླ་མའི་མན་ངག་གི་ཚིག་རྣམས་ལ་བརྙས་པ་དང་བཅས་ཤིང་སླ་ཆོས་དང་བཅས་པའི་སློབ་མ་དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཞིང་བཤད་པར་མི་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
上師之相："
上師能奪罪，上師能除怖，
上師能度脫，苦海大怖畏。"
即上師以灌頂明而奪罪，因轉變識故。
以密灌頂而除怖，因斷除分別怖畏故。
以智慧智灌頂而度脫大怖苦海，即從煩惱所知障自性輪迴中度脫而到彼岸，此為究竟。
觀察弟子堪能與否："
若人染我慢，示非真實次，
及輕真實法，不應示彼諦。"
即若弟子具我慢，如是若正示真實，有何過失？然示非真實即非正確之真實次第，
如是輕視真實法即上師教授語，具輕慢及輕率之弟子，不應示說勝義真實，此如文字義。
།སློབ་མ་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི།།བླ་མ་ལ་གུས་བདེན་པར་སྨྲ།།རྣམ་པར་བདེན་ཞིང་རྒྱུད་གཅིག་ལ།།དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་སྲུང་བྱེད་པ།།དེ་ལ་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འཆད་པ་པོའི་བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་ཞེ་ས་དང་བཅས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་།ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དབེན་ཞིང་དབང་པོ་ཐུལ་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བཤད་པའི་གཞལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་འཛིན་པས་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་།བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམ་ཚིག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་སྲུང་བ་དང་།གང་གི་སྒྲས་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིམ་པ་སྟེ།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཞིང་བླ་མས་མན་ངག་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རིམ་པ་ལྔའི་བཤད་པའི་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི།ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་པོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ།།བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི།།རིམ་འདི་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའོ།།གང་ལ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་ཕྱག་ན་བསྣམས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བདག་གིས་བཤད་ཅིང་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐམསཅད་སྟོང་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་པོའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།
殊勝之相："
敬師說實語，極清凈一續，
守護誓行者，應為說次第。"
即于說法上師恭敬具禮貌，如是離誑等故說實語，于境受用等外境無貪著故極清凈調伏諸根，
如是由於法決定觀察所生具慧故，能持共說一切所量之義與文故一續，由行持論典之果三昧耶故守護誓行，
以其聲表具精進利生之如是，應為說次第即加持次第，上師應授教授，此如文字義。
此為五次第解說寶鬘中加持次第品第三。
現證次第品首先頂禮："
示現一切空，頂禮金剛薩，
我今當宣說，第四現證次。"
即由示現十八空性一切空性真實故，是示現一切空性者。
金剛即五股金剛，思維及手持彼者即金剛薩埵，即薄伽梵金剛薩埵。
頂禮彼已，我當解說宣示第四現證次第，此是不了義。
如是一切空即攝三空性之真實，由示現彼故是示現一切空性者。金剛即無障智。
།གང་ཞིག་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་གནས་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོ།།བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཞི་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།།དེའི་རིམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ཡིན་ཞིང་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་ཆགས་བར་མ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།དེ་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཞིང་སེམས་དཔའ་ནི་པདྨ་སྟེ་དེ་དག་འདུས་པ་ལས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་སྟོན་པ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་།།རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་ཞིང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པས་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རྡོ་ནི་སའོ།།རྗེ་ནི་ཆུའི་ཁམས་སོ།།སེམས་ནི་མེའི་ཁམས་སོ།།དཔའ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་སོ།།ཐམས་ནི་གཟུགས་སོ།།ཅད་ནི་སྒྲའོ།།སྟོང་ནི་དྲིའོ།།པ་ནི་རོ་སྟེ་ཁམས་དང་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་ཅིང་འཆད་པ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའོ།།གང་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་སེམས་ཤིང་གཏོད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།།བརྟན་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པ་པོའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ།།སེམས་དཔའ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་སུ་སྟོན་པ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།
于彼思維安住者即金剛薩埵，頂禮彼已。"
第四"即攝貪等三故為第四，由得現證菩提故為現證。
其次第即印契與三摩地次第，我當解說，此是了義。
或者，金剛是貪與離貪，薩埵是中等貪，彼等之一切空即俱生。
頂禮彼示者，我當解說，此是密意解釋。
金剛是密金剛，薩埵是蓮花，由彼等和合所得大樂即一切空，頂禮彼示者當解說，此是不了義。
金剛薩埵即第六金剛持。
恒時一切處皆空，由近示人法二無我真實故，是示現一切空者。
頂禮彼已我當解說，此如文字義。
"金"是地。"
剛"是水界。
"薩"是火界。
"埵"是風界。
"一"是色。
"切"是聲。
"空"是香。
"性"是味，示說彼等界處光明真實者，頂禮彼已我當解說，此非如文字義。
於五智自性真實金剛思維專注者即金剛薩埵。
動靜一切事物空即無二智，由近示彼故是示現一切空者。
頂禮彼已當解說，此是字義。
金剛是能取諸識，薩埵是所取境根，示彼等一切離一多性故空，示無自性處，頂禮彼已當解說，此是總義。
།རྡོ་རྗེ་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ཡིན་ནོ།།སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྤྲུལ་པའོ།།དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པ་པོའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་དགའ་བའོ།།སེམས་དཔའ་ནི་མཆོག་གོ།།ཐམས་ཅད་ནི་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་འོད་གསལ་བའོ།།སེམས་དཔའ་ནི་དེལས་ལངས་པའི་ལྷའི་སྐུའོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་དེ་རྣམས་སྟོན་པ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ།།སེམས་དཔའ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ།།དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བའོ།།དེ་སྟོན་ཅིང་ཐོབ་པར་མཛད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།སེམས་དཔའ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ་དེ་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་དེ་ལ་དམིག་པར་མཛད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ།།སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་དག་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།།དེ་སྟོན་པ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཐ་མི་དད་པར་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས།དེ་ནི་རང་འབྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས།།གཅིག་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷ།།མན་ངག་རྣམས་ནི་རབ་སྟེར་བས།།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བས་ལྷག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་བཅོས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ་བྷ་ག་ལ་བཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་རང་འབྱུང་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།
金剛是七萬二千脈。
薩埵是由彼所生菩提心所化眾生。
彼亦由自性大樂自性故為一切空，由示現彼故是示現一切空者。
頂禮彼已當解說，此是總義。
金剛是喜。
薩埵是勝。
一切是離，彼等之空是俱生，頂禮彼示者，此是密義。
金剛是光明。
薩埵是從彼起之天身。
一切空是十二幻喻，頂禮彼等示者當解說，此是密義。
金剛是如金剛不可分之三識。
薩埵是與彼相關之自性等。彼等一切之空性即光明。
頂禮彼示現獲得者當解說，此是密義。
金剛是總持三摩地。
薩埵是次第分解三摩地，頂禮示現及緣取從彼所生一切空光明者，我當解說，此是究竟。
金剛是勝義諦。
薩埵是世俗諦，由彼等是不住涅槃故為無差別一切空。
頂禮彼示者我當解說，此是究竟。
今當說應禮敬之金剛薩埵與金剛上師無差別，如是置於心已："
彼是自生薄伽梵，唯一大我天中尊，
由善授諸教授故，金剛上師更勝彼。"
由調伏一切煩惱及清凈習氣故為薄伽梵，或由住于莊嚴故為薄伽梵。
云何？自生即遍一切法自性法性之體性。
།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་འབྱུང་ངོ་།།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའམ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་ནི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་བཅོས་མ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།རང་བཞིན་གཞན་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ནམ་མཁའ་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ།།བུ་རམ་གྱི་ནི་མངར་དང་མེའི།།ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི།།སྟོང་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད།།དེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།དེ་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ།།ཆོས་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དྲུག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལྷག་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་རབ་སྟེར་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགོངས་པ་ནི་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་འམ་ལུང་འབོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ།།བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་ཁོ་ནས་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གང་ཞིག་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བས་ཆེས་ལྷག་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
如是法性真如是依某因緣決定聚而得或生，然如虛空唯自生故為自生。
以見修道等或咒印三摩地等是斷除暫時垢染，非生真實。
不能改變自性，如不能令虛空成為可見等。
如說："
如糖之甜性，火之熱自性，
如是諸法性，空性為自性。"
彼亦是唯一，"唯"字表決定義。
由法性無差別故。
若具彼性，則如世俗非能遍故。
彼是大我天尊，由攝五智自性如來故。
亦是第六如來之主。
應知如是相之薄伽梵金剛持亦不及金剛上師殊勝。
何故？由善授獲得大金剛持果位之教授故，即殊勝授予故。
密意是：暫且薄伽梵大金剛持非現見或傳授，然由修力通達此真實。
彼修亦唯由上師恩德而得，故應了知令知先前未知之體性者更勝彼，此是不了義。
།དེ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི།ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་རུ།།དེ་ནི་ཡང་དག་མཉེས་བྱ་སྟེ།།མཉེས་པར་གྱུར་པའི་བླ་མ་ལ།།ཅི་ནུས་པས་ནི་མཆོད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དང་པོར་རེ་ཞིག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སློབ་མས་ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བའམ།དམ་གྱི་སྒྲས་ལོ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དག་པར་གུས་པའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་མཉེས་ཤིང་ཐུགས་དགྱེས་པར་བྱ་སྟེ་ཅི་ནུས་པ་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་པར་ཡང་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་མཆོད་པའི་རིམ་གྱིས་མཉེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་པར་བསླབས།།ཅི་འབྱོར་པ་ནི་འབུལ་བྱས་ནས།།ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ནི།།ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་མཆོད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་པར་བསླབས་ཤིང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཅི་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་གདོལ་པ་དང་བཙོ་བླག་མཁན་གྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་དེ་མེད་ན་ཁ་དོག་གམ་འདོད་པའི་ལྷ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རིགས་དང་མཐུན་པར་དབུལབར་བྱས་ཏེ་ཕུལ་ནས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བླ་མ་དེ་ལ་ཚོགས་འཁོར་དབུལ་ཏེ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་རྗེད་པར་བྱའོ།།ཆོ་ག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོ་ག་ལས་མ་འདས་པར་རོ།།དེ་ལ་ཆོ་ག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་དང་པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མ་གཏོགས་པ་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་སློང་དང་།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསོགས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གདན་གདིང་བར་བྱའོ།།དེ་ལ་གྲལ་གཅིག་ཏུ་བསླབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཅིང་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་བསྙེན་གྱི་ཚོགས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འདུག་ཏུ་བཞུག་གོ།།དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚོགས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་གྱི་གྲལ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ཁོ་ན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དགེ་བསྙེན་ནམ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་གོང་དུ་བཞག་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་མདུན་དུ་འོངས་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐང་པ་བཀྲུ་བར་བྱའོ།

令彼歡喜者："半月或一月，應當善令喜，于已喜上師，隨力而供養。
"首先，求現證次第教授之弟子，應以半月或一月，"或"字亦表一年等，以正信承事令歡喜悅意，並應隨力以受用五欲相而供養。
其後承事供養次第令歡喜已，當如何行？為此說："于彼善學印，隨有皆當獻，會輪壇中央，如法而供養。
"其後于彼善學印即三昧耶印，以聞等次第圓滿三昧耶戒度，"隨有"即生於旃陀羅及屠夫種姓者，若無彼則以色或悅意天門隨自種姓而獻供已。
其後于上師獻會供，于會輪中央供養承事。
"如法"即不違儀軌。
其儀軌是：首先除聲聞種姓外，集合優婆塞、比丘、金剛阿阇黎及瑜伽師等，依次為彼等敷座。
於一排中隨戒次第請比丘僧眾就座，其下依次請優婆塞眾就座。
其後請金剛阿阇黎眾于比丘眾前排就座。
瑜伽師眾唯請於一切之上就座，世尊說無論瑜伽師是優婆塞、比丘或沙彌，皆應安置於上。
其後行者來至前作禮，依次第為一切洗足。
།དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྙེན་བཀུར་བ་གཅིག་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ།དེར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་གྲུ་གསུམ་དུ་བྱ་ཞིང་།དེའི་ནང་དུ་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཟླུམ་པོ་བྱ་སྟེ་དེའི་ནང་དུ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཐོད་པ་དུམ་བུ་གཅིག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ས་བོན་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདུད་རྩི་ལྔས་གང་བ་གཞག་པར་བྱ་ཞིང་མེ་ཏོག་དགྲམ་པར་བྱའོ།།ཐོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཐོད་པ་གཞན་གཉིས་བཞག་སྟེ་གཅིག་ནི་རྒུན་ཆང་གིས་གང་བ།ཅིག་ཤོས་ནི་འབྲུའི་ཆང་གིས་གང་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཧཱུ~ཾ་དང་ཧྲཱི་ཡིག་གི་ས་བོན་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་།མེ་ཏོག་དགྲམ་པས་མཛེས་པར་བྱས་ཏེ་པདྨའི་སྣོད་གསུམ་པོ་དབུས་མ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་དག་གོས་སྔོན་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དགབ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་རྫས་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་མཆོད་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྣོད་དབུས་མ་ལས་བདུད་རྩི་བླངས་ཏེ་སྣོད་གཉིས་པོ་ལ་གཏོར་བར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྣོད་གཅིག་བླངས་ཏེ་གོས་བཤུས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པའི་གྲལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲང་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གྲལ་ལ་སྟེ་དྲངས་པའི་འོག་ཏུ་རེ་རེ་ཞིང་ཕྱག་བྱའོ།།འདྲེན་པ་གང་ནས་བརྩམས་པ་དེ་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་དྲང་བར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཤའི་ཚོད་མ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མང་པོ་དང་འབྲས་དྲི་ཞིམ་པོའི་འབྲས་ཆན་དང་འབྲས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འབྲས་ཆན་རོ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་བསླབ་པའི་གྲལ་རིམ་བཞིན་དུ་སྣོད་རྣམས་སུ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་ཨོཾ་ཨཱཿདི་བྱ་ཨ་ན་ས་མཱ་དྷཱི་དྷྱ་ན་པྲི་ན་ནི་སྭཱ་ཧཱ།ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཕྱེད་ཟོས་པ་ན་སྣོད་ཆེན་པོ་གཅིག་བླངས་ནས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ཏེ་ཀུན་གྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་བཟའ་བར་བྱའོ།།བཏུང་བའི་རྫས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ཏེ་མྱང་བར་བྱའོ།
於此應指定一金剛事業本性承事者，彼于眾前應作三角五甘露法源印，其內作圓形明點相，其內觀如映象之初曼荼羅輪。
其下置一完整顱器，以五如來種子加持之五甘露充滿，並散花。
于顱器兩側置二他顱器，一以葡萄酒充滿，一以谷酒充滿，以方便智慧自性吽字及吙字種子加持，以散花莊嚴。
三蓮花器從中央始，右及左以青白紅三布覆蓋。
次由金剛事業禮敬為先，以香等五種供品供養。
其後從中央器取甘露灑於二器。
其後取一器，除布，依次第獻于瑜伽師排。
次於比丘、沙彌、優婆塞及金剛阿阇黎排獻已，一一作禮。
從何處始獻，后亦應獻。
其後以多種不同肉湯及香稻飯、具六味之王稻飯，依戒次第于諸器中獻供，並誦咒：
"嗡阿帝維雅阿那薩瑪帝雅那波日那尼梭哈"食半時，取一大器，一切混合，同時食用。
飲品亦如是混合品嚐。
།དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ཅང་ཏེའུ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ།ཡི་གེ་གསུམ་བཟླས་ནས་ཧཱུ~ཾ་དང་ཕཊ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པར་བྱ་ཞིང་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་གར་སྣ་ཚོགས་པ་བྱ་སྟེ།རྒྱུ་མེད་དངོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེའི་གླུ་དབྱངས་བླང་བར་བྱའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་གར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོས་གར་བྱེད་ཅིང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ན་གླུ་དང་རོལ་མོ་བྱའོ་ཞེས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན་གར་གཞག་པར་བྱའོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་ངང་པ་དང་ཅེ་སྤྱང་དང་བུང་བ་རྣམས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྟགས་སོ།།གལ་ཏེ་དེའི་ནང་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་བཞད་གད་བྱེད་དམ་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་བསྐྲད་པར་བྱ་ཞིང་གུས་པས་འབུལ་ན་ཆད་པའི་ལས་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ།།དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ལོ་མ་དང་བསྲེས་པའི་གོ་ལ་དྲངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞི་ཕུལ་ནས་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སྔགས་འདིས་དུར་ཁྲོད་དུ་གཏོར་བར་བྱའོ།།ོཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ཝཏྟཱ་ལི་མ་ཧཱ་ཝཏྟཱ་ལི།སིདྷཱ་མུ་ཧི་ཤྨ་ཤཱ་ན་ཝསི་ནི།པྲེ་ཏ་ཝ་དྷ་ནི།ཙཎྜི་ཀ་རཱ་ལི།རུདྷི་པྲི་ཏི་ཡི།ས་མ་ཡ་རཀྵཾ་ཏེ།ཡོ་ག་དྷ་རི།ཀི་ལི་ཀི་ལི་ར་ཝེ།བཛྲ་པྲི་ཏི་ཝ་ན་མ་དྷྱེ།བྷུཉྫ་ཧི།བྷཀྵ་ཁ་ཧི།ཀུཀྵན་དཱུ་ཏེ།དྷཱུ་མཱངྒ་རི།ཙཎྜི་ཀ་རཱ་ལི།ཏིཥྛ་ཏིཥྛ།ཨི་མཱ་མུཙྪིཥྛ་བ་ལི་གྲྀཧྞ་སརྦ་དུཥྚཱཾ།བྷཀྵ་ཡ་བྷཀྵ་ཡ།ཧོ་ཕེཾ་ཕེཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་གཏོར་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བར་གནས་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིནཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
其後供養金剛事業鈴鐺，誦三字后，當奏響吽和啪的自性音樂聲，金剛瑜伽母等亦作各種金剛舞，並唱"頂禮無因實相"等金剛歌。
有說一切皆應舞。
有說輪壇主尊跳舞，餘眾唱歌奏樂，獲得勝喜時應止舞。
外在遊園中鵝、狐、蜂等出聲，是薄伽梵加持之相。
若其中有人因某因緣發笑或爭論，應即刻驅逐，若恭敬供養則令行懲罰事業。
次於一切獻三果葉混合檳榔，獻四種功德后，將食物餘集為一，以此咒于尸林拋撒："
嗡庫如庫如瓦達里瑪哈瓦達里悉達姆黑濕瑪夏那瓦悉尼佈列達瓦達尼燦迪卡拉里如地布日帝以薩瑪雅囸堪得約嘎達日吉里吉里囸威班雜布日帝瓦那瑪迪耶布扎黑巴克夏卡黑庫克仙杜得杜芒嘎日燦迪卡拉里底叉底叉伊芒烏其叉巴令格日納薩日瓦杜叉巴克夏雅巴克夏雅吙啪啪啪達梭哈"以此加持後於尸林拋撒。
次一切安樂而住。
此即"如法"之聲所示，是如其聲。
།མཆོད་པར་བྱས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར།དེ་ནས་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱད་པས།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མཉེས་གྱུར་པས།།ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྙོམས་འཇུག་བྱ།།སྣང་བ་དག་ནི་འབྱུང་བ་ན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་མཆོད་པ་དང་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་མཉེས་པར་གྱུར་པས་ན།སྣང་བ་དག་ནི་འབྱུང་བ་ན་སྟེ་དྲོད་ཀྱི་དུས་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ་ས་བོན་ལྔས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱའོ།།ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱའོ།།དེ་ལ་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།དང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྐད་ཅིག་གིས་སྤྲོས་ནས།ལྷ་མོ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ས་བོན་རྣམས་ཀྱིས་མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གོ་ཆ་བཀོད་དེ།སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ནུ་མ་དང་མཆུ་དང་པདྨ་དང་པདྨའི་ནང་རྣམ་པར་དག་པར་བསྒོམས་ནས།གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེའི་པདྨ་ཡང་ཡི་གེ་ཨ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་བྱིན་གྱིསབརླབས་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་བསམས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྩེ་མོ་ལྔ་པ་ཨོཾ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ནོར་བུའི་ཆ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས།དེ་དག་གི་རྩེ་མོར་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་དང་ཕཊ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆར་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀོད་དེ།རང་གི་ལྷའི་འདོད་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་སྒྲས་བཅུག་སྟེ།ལམ་དབུ་མ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་བཟུང་ནས་དེའི་ནང་གི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨའི་ནང་དུ་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ་སྦས་པའོ།
供養已當如何行？為此說："
次以五欲受用已，大瑜伽師生歡喜，
如法而作和合行，當諸光明生起時。"
大瑜伽即金剛阿阇黎以會輪供養及受用五欲門而生歡喜故，
當諸光明生起時，即暖相時入定，與以五種子加持之三昧耶印一起，為攝受弟子故當作和合。
"如法"即如續部所說儀軌而行。
其略儀軌是：首先觀想空性，
次以自加持次第剎那間放射智慧身，天女亦如是觀修，加持身語意后，以五如來種子于頭等處布甲冑。
以佛眼等四印觀修乳、唇、蓮及蓮內清凈，
以色金剛女等清凈境已，如是亦以地藏等加持自眼等，其蓮亦觀想為字阿所變八瓣蓮花，
以字嗡加持具樂，金剛亦觀為字吽所生五股，以字嗡加持具寶珠分。
于彼等尖端依次佈置字吽及啪以遮止流散，
以自尊天欲慢受用大樂后，
以一切如來極隨貪聲攝入，從中脈至金剛尖端持明點相菩提心，
受用其內遍滿之俱生真如，當出一切如來自性菩提心於蓮內而秘密。
།དེ་ལས་ལངས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་འབད་པས།།བུམ་པ་ལ་སོགས་དག་ནི་གཞག་།སློབ་མ་བཟང་བ་བླ་མ་ཡིས།།བརྩེ་བས་ནམ་ཕྱེད་དུསདབང་བསྐུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨའི་སྒོ་ནས་ལག་པས་མ་རེག་པར་བླངས་ནས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དུང་ཆོས་དང་ཉ་ཕྱིས་དང་པདྨའི་སྣོད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་དུ་བཞག་ནས།དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་གིས་སློབ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེར་བསམ་སྟེ།དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།།དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློས་བཏུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ་སྦས་པའོ།།ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བ་ནི།དབང་བསྐུར་ཡང་དག་ཐོབ་ནས་ནི།།ཐོ་རངས་དུས་སུ་ཡང་མཆོད་ལ།།སློབ་མ་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་ཡིས།།བསྟོད་པས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ནོ།།གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཤེསརབ་དེ་བླ་མས་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེས་ཀྱང་སྐྲ་གྲོལ་ཞིང་གོས་མེད་པར་གྱུར་པས་དེ་ལ་ཚིག་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།བི་དང་མུ་ཏྲ་སོགས་ཟ་དང་།།རཀྟ་ཤུ་ཀྲ་དེ་བཞིན་ཤ་།དེ་བཞིན་བུད་མེད་རྣམས་ལ་གུས།།བྷ་གའི་པདྨར་ཙུམ་པ་ན།།རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནུས་སམ་ཅི།།རྡོ་རྗེ་ཅི་བདེ་བར་ནི་སྨྲོས།།བི་དང་མུ་ཏྲ་སོགས་ཟ་དང་།།རཀྟ་ཤུ་ཀྲ་དེ་བཞིན་ཤ་།དེ་བཞིན་བུད་མེད་རྣམས་ལ་གུས།།བྷ་གའི་པདྨར་ཙུམྦ་ན།།ལྷ་མོ་བདག་གིས་ཅིས་མི་ནུས།།ཐམས་ཅད་བདག་གིས་ནུས་པ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ལྷ་མོ་དེས་རང་གི་ལག་པ་དག་གིས་པདྨོའི་ངོས་གཉིས་ནས་བཟུང་སྟེ་པདྨ་བརྒྱངས་ནས་རྩའི་འཁོར་ལོ་བསྟན་པར་བྱའོ།
從彼起已當如何行？為此說："
菩提心以勤精進，置於寶瓶等器中，
善弟子由上師以，慈悲午夜作灌頂。
"其後從三摩地和合所生菩提心從蓮門不以手觸而取，置於瓶等，即螺器、擦巾及蓮花器等中。
即以彼性觀弟子為毗盧遮那金剛，對彼生悲心，于午夜時授予灌頂。
彼亦應以一切如來集聚自性心而禮敬，此為秘密灌頂，是秘密。
智慧智灌頂者："
正得灌頂已，黎明復供養，
弟子合掌以，讚頌悅上師。
"此為密意。
得秘密灌頂后，上師應將彼智慧授予彼。
世尊母亦散發無衣，對彼當說此語："
食糞尿等物，血精亦如肉，如是敬女人，于陰蓮親吻，
金剛汝能否？金剛隨意說。食糞尿等物，血精亦如肉，
如是敬女人，于陰蓮親吻，天女我何不能？一切我皆能。"
次彼天女以自雙手從蓮兩側握持，展開蓮花，顯示脈輪。
།དེ་ལ་པདྨའི་ནང་དུ་རྩའི་འཁོར་ལོ་འདི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཀྱེའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དབུས་ན་གནས་པའི་མིའི་སྣ་ལྟ་བུའི་རྩར་མས་གཡོགས་པར་གྱུར་པས་སྐྱེས་བུའི་ལིངྒ་དང་མཚུངས་པའི་རྩ་དེ་ནི་རྩ་དབུ་མ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཀུན་དུ་བཟང་མོ་ཡིན་ཞིང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ལས་གསུངས་པའི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རཀྟ་དང་ཤུ་ཀྲ་དག་སྡུད་པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལས་ཁམས་གསུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་དང་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།རྩ་གཡོན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།གཡས་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་རྩ་རུས་སྦལ་ཞེས་བྱ་བ་རཀྟ་འབབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་མདུན་གྱི་ཆ་ན་གནས་པའི་རྩ་བྱང་སེམས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་རྒྱབ་ཀྱི་ཆ་ན་གནས་པའི་རྩ་གཞུ་ལས་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཤ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་ན་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་རིགས་ཀྱི་བུ།བྷ་གའི་དབུས་ན་ནམ་མཁའ་གང་།།ནམ་མཁའ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན་པ་སྟེ།།ལྟེ་བ་གེ་སར་རྣམས་དང་ལྡན།།འདབ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་སྤྲས་པ།།དེར་གནས་བདུད་རྩིའི་ཐིག་ལེ་ཡི།།གཟུགས་སུ་རྟག་ཏུ་འཛག་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་།བྷ་ག་ཡི་ནི་དབུས་གནས་པ།།མྱོས་བྱེད་འཛག་པའི་རྩ་གང་ཡིན།།དེ་ནི་རྩ་གང་སུམ་ཅུ་གཉིས།།དེ་རྣམས་ནང་ནས་གཙོ་བོ་ཡིན།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།
于彼蓮內當如是顯示脈輪：
嘿！善男子，中央所住如人鼻之脈為肉所覆，與士夫生殖器相似之脈即是中脈法界自在母，另名普賢母，
為吉祥金剛甘露所說三十二脈中之主尊，集聚赤白二種，由彼生三界，亦于彼中融入。
彼即不動如來之體性故，是般若波羅蜜多及法界智慧之自性，能生攝一切有情。
此左脈為菩提心流注，當知是世尊無量光如來自性，名為月，應了知彼即下行風之自性及能生一切眾生。
右側所住名龜脈者，赤血流注，當知是方便自性。
其後前分所住脈，菩提心流出者，當知是毗盧遮那自性。
其後後分所住脈，名勝弓者，肉生出者，當知是世尊不空成就自性。
次於外如八瓣蓮花顯現者，當知是八識清凈自性之八脈。
善男子："
陰中虛空界，以五空莊嚴，
具臍及花蕊，八瓣所嚴飾，
彼中甘露滴，形相常流注。"
等及善男子亦說："住于陰中央，令醉流注脈，彼即三十二，諸脈中主尊。"
།དེའི་ཕྱིར།ཀྱེ་མའོ་བདགགི་པདྨ་འདི།།བདེ་བ་ཀུན་དང་ཡང་དག་ལྡན།།གང་ཞིག་ཆོ་ག་བཞིན་བརྟེན་པ།།དེ་ཡི་མདུན་ན་བདག་གནས་ཤིང་།།འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ།།སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་གྲོལ་བྱེད།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཉིད་ནི།།དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་འདི་ལ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་ཚིག་དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ཏེ་དེ་ནས་དེས་མིག་དང་ལྕགས་ཀྱུ་དང་བ་དན་དང་སྡིགས་མཛུབ་ཟུང་གཅིག་གིས་དེའི་ནང་དུ་ཇི་སྲིད་རེག་བྱ་དྲོ་བའི་བར་དུ་བསྐྱོད་དེ།དེ་ནས་ལྕེའི་རྩེ་མོས་ཀྱང་ཨ་སྤ་ད་ནཾ་བྱས་ནས་ཨ་ལིང་ག་ན་དང་ཙུམ་པ་ན་ལ་སོགས་པ་བྱ་ཞིང་ཤེས་རབ་དང་དེའི་རྡོ་རྗེ་སྟབ་དཱ་ན་ཨུ་པ་རེ་འདུག་ནས་སངྒ་ར་ཤ་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཤེས་སམ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་མཐོང་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་གཏི་མུག་དགའ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་སློབ་མའི་ཁར་བཅུག་སྟེ།གཏི་མུག་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ཕྲག་དོག་གི་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས་དབང་གི་རིམ་གྱིས་དཔེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་སུ་གཞུག་གོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་དང་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡན་ལག་མཆོག་གི་ནང་དུ་ཕྱུང་སྟེ།དེ་ཡང་དེ་ལས་མ་ལྷུང་བར་ར་ས་ཡ་ནས་མྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ནས་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་སྟེ་སྐྱ་རེངས་འཆར་ཀའི་དུས་སུ་སྟེ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡང་མཆོད་དེ།ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་མས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་།།ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་པར་གྱུར།།འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སློབ་དཔོན་དམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ་བྲལ་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ།
為此："嗚呼我此蓮，具足一切樂，若人如法依，我住彼前際，此乃凈法界，能解眾生界，最勝大安樂，一切事住此。"
此為總相，當知如是印契語已聞，次彼以眼鉤幢及雙訣印于其內動搖，直至觸暖為止。
次以舌尖作阿斯巴達南后，作阿令嘎那及親吻等，智慧與其金剛斯達巴那烏巴列而住，作桑嘎拉夏。
其後見智慧印和合，從金剛阿阇黎心間放射癡歡等四者，入弟子口中，以愚癡、貪慾、嗔恚、嫉妒之流灌頂已，以灌頂次第令知俱生喻。
其後以俱生受用之字吽及啪聲，出菩提心於最勝支內，彼亦不從彼墜，當以拉薩雅那品嚐，此為智慧灌頂。
如是智慧灌於午夜時正得已，于黎明時分即明相將現時，復作五種供養。
為得智慧智灌頂故，弟子合掌，以將說諸贊悅金剛阿阇黎上師並作祈請，此為秘密。
即彼："解脫於三界，等同於虛空，諸欲不能染，頂禮無所緣。"
嗚呼世尊勝師，解脫於三界自性之心及心所分別，即是遠離。
如是等同虛空即映象智。
།དེ་གྱུར་པ་ནི་ཐོབ་པའི་འདོད་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སའི་ཁམས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།།ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་རྣམས་དང་།།སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་མི་བརྟེན་ཞིང་།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟེན་ཞིང་མ་ཆགས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཉེབའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་བྲལ་བ་དང་།མེའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་མེད་དེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།།ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་མེད་ཅིང་།།སྤྲོས་མེད་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ།།མཁའ་མཉམ་པ་ཡི་ཐུགས་མངའ་བ།།དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གནས་མེད་ཅིང་།།རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པ་དང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོས་པ་མེད་པ་དང་།ཞེ་སྡང་དང་ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཐུགས་མངའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།བསྟོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཐོང་འདོད་པས།།བསྟོད་ནས་སླར་ཡང་སློབ་མ་ཡིས།།བླ་མ་ལ་ནི་བསྐུལ་བར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མན་ངག་ཀུན་དུ་བསྟན་པའོ།།མཐོང་འདོད་པ་ནི་ཤེས་པར་འདོད་པའོ།
彼成即是所得欲，即煩惱愚癡及其相應隨煩惱所不染著，即無遮蔽。
正因如此，能清凈地界所緣故，"頂禮無所緣汝"，此是從毗盧遮那門讚頌。"
不依諸蘊界，及諸處所依，解脫諸顛倒，頂禮無所緣。"
以分別智于蘊界處斷除能取所取分別故不依著，
如是解脫遠離顛倒即貪慾分別相應隨煩惱諸分別，能清凈火界分別故，無所緣即如是成就之汝頂禮，此是從無量光門讚頌。"
如空無所住，無戲論染污，具等空之心，頂禮無所緣。"
如虛空無所住，離能依所依事物，如是汝亦因是法界智故無所住，
離一切尋伺故無戲論，無煩惱習氣相應故無染污，能清凈嗔恚及水界分別故，具等空心如是之汝頂禮，此是從不動佛門讚頌，非是密意。
贊后祈請："
一切空性相，欲見現等覺，
贊已復弟子，當勸請上師。"
"一切空性相"者，即是唯明光自性。
從現等覺喻所生俱生教授普示。欲見即是欲知。
།བསྟོད་ནས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་སོ།།ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སྤྱི་བོར་བཞག་པའི་སློབ་མ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའོ།།བླ་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནོ།།བསྐུལ་བར་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ལས་དང་སྐྱེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་།།སྣང་བ་གསུམ་པ་སྤངས་པ་ཡི།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པ་ནི།།མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ།།ཀྱེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མགོན་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྟན་ཞིང་བཤདཔ་བདག་ལ་སྩོལ་བ་ནི་དཔེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཐོང་གི་དཔེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སོ།།དེ་ཡི་དབང་གིས་འཁོར་བར་ཡང་སྐྱེ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་སྣང་བ་གསུམ་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ནི་བོར་བའོ།།རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ།དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཟད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ་ས་བོན་ཚིག་པ་ལས་མྱུ་གུ་དང་།ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཏོན་པ་ལས་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་བཞིན་ནོ།།དེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས།།རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད།།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ།།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བདག་ལ་སྩོལ་བ་སྟེ་སྟོན་ཅིག་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་ཤིང་མི་གཡོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའོ།།གང་ལས་བླ་མར་གྱུར་པ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་བཞི་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྟེ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ།
贊已，即從金剛身等自性門作讚歎已。
合掌置頂之弟子即修行者。
上師即金剛阿阇黎。
當勸請即當祈請，此為如文。"
解脫業及生，遠離三種現，現等覺開示，大怙主賜我。"
嗚呼心金剛持無別自性大怙主，第四真實現等覺開示宣說賜予我，即從喻門而見，非從喻生門，此為結語。
云何？業即善不善自性力所生身語業。
由彼力于輪迴中復生結生相續，從彼解脫。
何故？如是三種現，即舍離識與三智。
自性諸蘊以識為根，由彼力生，由彼力生起故，因盡則果不生，如焦種不生芽，及樹根除則無莖葉花果。
此是從不動佛門祈請。"
諸佛大智慧，一切如來處，
無上金剛智，大阿阇黎賜。"
以能清凈大有情界語門故，無量光自性大阿阇黎，金剛智慧賜予我，即請開示。
如金剛不壞不動之智慧即第四真實。
無有餘上師者即無上，因無第四外余真實故。
諸佛即空性等之大智慧是一切空。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ནི་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོས་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ།།ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་དང་།།ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་ཞིང་།།ལུས་དང་ངག་སེམས་དག་བྱེད་པ།།རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོས་བདག་ལ་སྩོལ།།ཀྱེ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དག་པར་བྱེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་བདག་ལ་སྩོལ་ཏེ་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་པའོ།།ཐོག་མ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་འོ།།མཐའ་མ་ནི་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མཐའ་མེད་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་དེའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི་འོད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་བླ་མའི་བཤད་པ་ནི།དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ།།བརྗོད་པས་མཉེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།།སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་དེ།།དེ་ནས་རིམ་པ་འདི་སྐད་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་ཏེ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་ཅིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་དམ་པ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྟེ་སྙིང་བརྩེ་བ་བསྐྱེད་ནས།འདི་སྐད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་བཤད་ཅིང་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་སྣང་བ་གསལ་བ་ཡིན།།མཚམས་ནས་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་མིན་པར་ལྡན།།མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་རྣམ་བྲལ་བ།།དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་ཏེ་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུམ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཀྱེ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་སུ་དང་པོར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།ཅུང་ཞིག་གསལ་བའི་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོའི་ཆ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མཚན་མོ་ཟླ་བའི་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བར་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།
一切如來即五智自性蘊等之處，以一味事而住，此是從無量光門祈請。"
無始終寂靜，清凈諸煩惱，
能凈身語意，大金剛賜我。"
嗚呼身金剛持自性大金剛，能凈身等之第四真實賜予我，即請開示我。
始即喜及勝喜。
終即離，由離彼故無始終。
一切煩惱即諸自性及其根本諸識，彼清凈即明顯，此是從身金剛門祈請，非是密意。
祈請後上師說："如是真實德，說已悅瑜伽，生悲于弟子，次說此次第。
"如是即如是方式，真實宣說功德如實而住勝行讚歎故，瑜伽即金
剛阿阇黎弟子修行者，生起悲即慈憫，以此將說次第宣說教授，此為如文。
即彼："
夜分現分即明日光現明顯，從際得現不與自性俱相應，
非相非晝非際離諸自性者，彼即菩提剎那勝師說瑜伽即母。
"嗚呼子汝，于方便智慧和合時，初貪慾剎那喜自性所經驗者，當知即是名為現，因稍明樂生故。
彼樂即名夜分，因夜雖有月光而不見諸事物明顯故。
།ཁྱོད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་མཚན་མོ་ལ་ལྟོས་ནས་སྣང་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གསལ་བ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པརཤེས་པར་བྱའོ།།བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།རིགས་ཀྱི་བུ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་མཚན་མིན་ཏེ་དགའ་བ་དང་སྣང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་།ཉིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང་མཆོག་དང་སྣང་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་།མཚམས་མིན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་།དྲི་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་མི་ཤེས་ཤེ་ན་གསུངས་པ།བླ་མ་མཆོག་བཤད་དེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་དུ་ན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ནི་གློག་གི་སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བླ་མ་མཉེས་པ་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།
汝勝喜剎那中等貪慾自性所經驗者，即較夜分現而言，現增長成殊勝喜極明顯故，如日光明顯，即與極明日光相等，當知。
離自性貪慾離者，即無月日光明，不悅意相現近得，具現圓滿相，當了知。
善男子，此三非真實。
何故？如是彼等剎那與自體自性即心所法相應相連。
複次善男子，非相即非喜與現自性，非晝即非勝與現明自性，非際即非貪慾離與現近得自性，正因如此，離諸自性即離諸凡常，無垢者即是菩提剎那，當知是明光自性難解剎那。
若如是，何故一切不知彼？說：勝師說即當從金剛阿阇黎口知。
否則，縱有亦因無明力不能知。
彼如電光剎那難知故，從悅師得。
正因如此，是瑜伽即具自證現量之修行者境，當決定當獲得，此為密義。
།དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཐབས་ནི།མཚན་མོའི་མུན་པ་མ་ལུས་པ་དང་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་དུ་ནུབ་པ་དང་།།ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་དྲི་མེད་དེར་ནི་ཡང་དག་མཐའ་བསྟན་བྱ།།སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་སྤངས་པས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན།།ནང་གི་བདེ་བ་གནས་མཆོག་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འགའ་ཞིག་སྐད་ཅིག་གིས་ཐོབ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་མཚན་མོ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མུན་པ་སྟེ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གང་ཡིན་པ་ནུབ་སྟེ་མ་བྱུང་ཞིང་ཞིག་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མཚམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་སྟེ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་དེའི་སྣང་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡང་ནུབ་ཅིང་མ་བྱུང་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མའི་མཆོག་གི་སྐད་ཅིག་སྟེ་བར་མ་དང་སྣང་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཤར་བ་སྟེ་མ་བྱུང་ཞིང་མ་ཐོས་པའི་སྐད་ཅིག་དྲི་མེད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དེར་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་འོད་གསལ་དཔེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མན་ངག་བཞི་པའི་གཏམ་བསྟན་ཞིང་གསལ་བར་བྱའོ།།སུ་ལ་ཞེ་ན་སློབ་མ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་པོ་ལའོ།།སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་བླ་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ།།གང་གིས་རབ་རིབ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་ཉེས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྤངས་ཤིང་བསལ་བ་དེ་ནི་རབ་རིབ་སྤངས་པ་སྟེ་བླ་མའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན།ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོ་རངས་ཀྱི་མཚམས་ཀྱི་དུས་སུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་།ཉི་མ་ཤར་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་གསལ་བ་དང་།ནུབ་པའི་མཚམས་ཀྱི་དུས་སུ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་།མཚན་མོ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་བསྟན་ཞིང་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ནང་གི་བདེ་བ་སྟེ་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ནི་དང་པོ་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་པོའི་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་གཉིས་པ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་།གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུར་སྣང་བ་སྟེ།སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བྲག་རྒྱུ་བ་འགའ་ཞིག་གོ།།བཞི་པ་མར་མེ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་།ལྔ་པ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་མཚམས་ཀྱི་མུན་པ་དང་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྣང་བ་བཞི་པོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ།
彼知方便即："夜暗盡沒及際現何處沒，乃至日未升無垢剎那彼中示真際。
勝師離翳示弟子外菩提，內樂勝處佛菩提剎那得。
"夜即貪慾剎那，從彼生暗即不悅剎那沒即不生滅，如是際即離貪剎那，即不悅自性，彼現即極明亦沒不生，
如是日勝剎那即中等及現明自性未升即未生未聞之無垢剎那，即離貪等垢，于彼真際即明光喻如是性自性第四教授語當示當明。
于誰？于弟子即修行者。
勝師即最勝上師。
以何離翳即從喻門斷除離貪慾、離貪慾、中等貪慾過失者，即離翳即上師。
云何？外菩提者，即黎明際時一切空，日昇時現明，日落際時現近得，夜生時現，從彼示說門，
內樂即內現等覺，彼即初現五色光聚，二如陽焰現，三如螢火現，螢火即某類行動生物。
四如燈現，五如無雲空現，即當知具月日際暗及餘四現。
此示內現等覺次第。
།ཡང་ན་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ།།སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ།།འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཚིག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སོ།།འདིར་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐད་ཅིག་གིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྦས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི།ཐོག་མིན་གྱུར་དང་དེ་བཞིན་ཐོག་མར་གྱུར།།དབུས་མིན་གྱུར་དང་དེ་བཞིན་དབུས་གྱུར་དང་།།མཐའ་མིན་གྱུར་དང་དེ་བཞིན་མཐའ་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་སྟེ་དགའ་བ་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མིན་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་གྱུར་པ་འམ།ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་གྱུར་པའོ།།དབུས་མ་ནི་མཆོག་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབུས་མིན་གྱུར་པའོ།།དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབུས་སུ་གྱུར་པའོ།།མཐའ་ནི་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མིན་གྱུར་པའོ།།དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་མཐར་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།
或外現等覺即從三昧耶印門所經驗喻俱生。
內現等覺即從喻所生俱生，故以外現等覺方便得內現等覺。
彼亦能令一切分別寂滅故為樂。
佛菩提者即真實圓滿菩提。
某者即當以自證量了知非語言境。
雖般若波羅蜜瑜伽者亦得菩提，然以三無數劫。
此中以剎那即經驗第四真實剎那，此為義。
密意。
彼相即："
非初成及如是成初，非中成及如是成中，
非終成及如是成終，彼即一切空佛所說。
"第四真實者，初即喜，由離彼故非初成。
如是由遍初無故成初，或由生一切故成初。
中即勝，由離彼故非中成。
由遍彼故成中。
終即離，由離彼故非終成。
由遍彼故成終，如是相者，即一切空第四真實，佛說宣說，此為義。究竟。
།རང་གི་ངོ་བོ་ནི།གང་ལ་འགྲོ་བ་དང་ནི་འོང་མེད་ཅིང་།།ཟད་དང་འཕེལ་མེད་དངོས་དང་དངོས་མིན་མེད།།ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ངོ་མཚར་མིན།།གནས་པར་འགྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན།།ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ།འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་གང་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ་འབྱུང་བའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བ་དང་།འོང་བ་སྟེ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་བསྡུ་བ་དང་།དང་གི་སྒྲས་གནས་པ་སྟེ་དེ་དག་གང་ལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ཟད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ།།འཕེལ་བ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་མོ།།དངོས་པོ་ནི་འོད་གསལ་བའོ།།དངོས་མིན་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའོ།།ངོ་མཚར་བྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དག་འོད་གསལ་བར་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།གནས་པར་གྱུར་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།གང་ཞིག་ཡོད་མེད་ཐ་སྙད་ལས་གྲོལ་ཞིང་།།བསོད་ནམས་དངོས་མིན་སྡིག་པ་དངོས་མ་ཡིན།།བསོད་ནམས་སྡིག་གི་བདག་མིན་མཆོག་གྱུར་པ།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་དེ།ཕྱི་རོལ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནིཕྱི་རོལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཡོད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ།
自性即："
于彼無去亦無來，無盡無增無實非實，
極稀有相非稀有，非成住亦非速行。"
此及如此無與非有之一切空，于彼去即由生次第展開，來即由入次第攝收，以"及"字表住，于彼等無，此示非金剛唸誦次第。
盡即三識，增即三現，實即明光，非實即諸自性，彼等無，此示非心清凈次第。
稀有相即由展開異異壇城輪以剎那作利生事。
稀有即以十二幻喻知自性等明光，彼等亦無，此示非加持次第。
非成住者，即于輪迴涅槃不住故。
非速行即住于無動金剛喻三摩地，此示非雙運次第。
當知一切空自性如是，究竟。
彼即："
何者離有無言說，非福德實非罪實，非福罪性成勝者，彼即一切空勝說。"
毗婆沙師說蘊界處以量成故有。
瑜伽行者說一切法唯識相有，外無少許。
經部師說外境比量有，現量則無。
中觀師說所取能取無一多性故唯有空性。
།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཁོ་ན་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྤང་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།།བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བསོད་ནམས་དངོས་མིན་སྡིག་པ་དངོས་མིན་པའོ།།བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འདྲེས་མའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཆ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་དམ་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ་སྣང་བ་བཞི་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དགའ་བ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ།།དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལས་རྣམས་འབྲས་བཅས་ཉིད་དང་ནི།།འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་བཤད།།དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས།།སྐྱེ་མེད་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན།།དགོངས་པའི་དབང་གིས་རྒྱལ་བ་རྣམས།།ང་དང་བདག་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་དགོངས་པའི་དབང་གིས་ནི།།ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གསུངས།།འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ།།རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ།།དེ་ཤེས་ནས་ནི་བྲལ་གྱུར་ན།།ལོག་པར་རྣམ་བརྟག་མ་ཡིན་ནམ།།གང་ཚེ་རྒྱལ་བས་མྱ་ངན་འདས།།གཅིག་པུ་ཁོ་ན་བདེན་པར་གསུངས།།དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་མིན་པར།།མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་པར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགསཔ་གསུངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་པ་ནི།།དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་བདག་ཉིད་འགྲོ་གཉེར་གཅིག་།ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མི་ཡི་སེང་གེ་རྒྱུ།།འགྲོ་ཀུན་གནས་ནས་མི་ཟད་དུས་ཐོབ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་རྙེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དེ།བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་སོ།
順世外道說唯諸大種為心性故無他世。
應離如是有無言說。
如是福德行即信等，非福德行即殺生等，由離彼等故，非福德實非罪實。
亦非福德非福德雜行自性，因無彼二分故。
正因如此，離一切戲論故成勝即勝義。
如是一切空即第四現，諸佛所說，此遮自樂。
密意即此：暫時雖有福非福及其果，然于彼等作觀察則勝義中無，因於真實知中無善趣惡趣故。"
諸業具果及，諸趣亦正說，遍知彼自性，無生亦宣說。
以密意諸佛，說我及我等，如是以密意，說蘊界處等。
說大種等法，正攝入于識，知已若離者，豈非邪分別？
何時佛宣說，涅槃唯一諦，爾時余非邪，智者誰分別？
"究竟。
得真實瑜伽者行即："如是得真實瑜伽者，動不動性求趣一者，智慧自性人中獅行，從諸趣處得無盡時。
"得前說如是真實瑜伽者即動不動自性，遍住于堅動事物一切自性。
།འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་གཅིག་ཡིན་པ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པར་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་གནས་པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་གཡོ་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྡེར་མོའི་རྩེ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་གླང་པོ་ཆེའིམཚོག་མའི་ཀླད་པ་འགེམས་པའི་ཕྱིར་སེང་གེ་དང་འདྲ་བས་ན་སེང་གེ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་མིའི་སེང་གེ་འམ།སེང་གེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིའི་སེང་གེའོ།།སེང་གེ་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་ཐོག་ཏུ་མཆོངས་ནས་བསད་དེ་རང་གནས་སུ་འོངས་ནས་འདུག་གོ་ཞེས་གྲག་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེང་གེས་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པས་རོལ་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་རོལ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་རབ་འདྲེས་པ།།སེང་གེ་རྣམ་རོལ་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་མི་ཟད་པའི་དུས་ཏེ་ཟད་པ་མེད་པའི་དུས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིགསྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ད་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་བྱ་བ།དེ་ནི་ཡོན་པོའི་ལུས་ཀྱང་ལུས་དྲང་ཡིན།།དེ་ནི་སྟན་མེད་གྱུར་ཀྱང་སྟན་གནས་བརྟན།།དེ་ནི་མིག་བཙུམས་གྱུར་ཀྱང་མིག་གདངས་ཡིན།།དེ་ནི་མཉམ་གཞག་མིན་ཡང་མཉམ་གཞག་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་གལ་ཏེ་རེས་འགའ་ཡོན་པོའི་ལུས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོ་མ་ཡིན་པས་མལ་ན་ཉལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་ལུས་དྲང་པོ་ཡིན་ཏེ།ལུས་དྲང་པོར་གནས་པ་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་སྟན་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་འོན་ཀྱང་མན་ངག་གི་མཚན་ཉིད་སྟན་ལ་གནས་པས་བརྟན་ཞིང་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་གལ་ཏེ་མིག་གདངས་པ་སྟེ་མིག་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་དང་གཉིས་ཀ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མིག་བཙུམས་པ་ཡིན་ཏེ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་ཡིན་ནོ།
為諸趣一親者，因專勤利他故。
行即以無戲論及極無戲論行而住。
云何？智慧自性者即勝義，于作業不動。
如是於人中以慧爪尖碎有象額故如獅，故為獅子，或因入獅子解脫三摩地故為人獅。
傳說獅子躍上象頂殺之，返回住于自處。
如是誰以自智慧獅子執持他知而遊戲，彼即具智慧獸王遊戲瑜伽者。
亦說："二智極和合，獅子游戲即印契。
"如是從一切趣即有情器世間自性中，彼瑜伽者即無盡時，即無盡時與俱生時之語詞。
得彼即能得者之語詞，如是文字。
今行儀作業："
彼雖曲身亦身直，彼雖無座亦座穩，
彼雖開目亦閉目，彼雖非定亦入定。"
彼瑜伽者雖或時曲身即不直身臥于床，然亦身直，如身直住現前三摩地。
雖等持時無座，然由住教授相座而穩不動。
彼雖開目即極開目，然由見外內二者一切唯真實自性故閉目，即內觀。
།དེ་བཞིན་དུ་མཉམ་གཞག་མིན་ཡང་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྤྲོས་པ་མེད་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།སྒྲེན་མོའམ་གལ་ཏེ་སྒྲེན་མིན་པས།།གང་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེས།།རང་གི་ལྷ་རུ་དམིགས་བྱས་ཏེ།།དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་རྣམ་བསམ་བྱ།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་པའི་དགོངས་པ་བསུས་ནས།དེ་ནི་ཚིག་དང་ལྡན་ཡང་ངག་བསྡམས་ཡིན།།དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཡང་དམིགས་བྲལ་ཡིན།།དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་ཡང་གཞན་བྲན་གྱུར།།གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་ཉེས་ཀུན་ཟད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཚིག་དང་ལྡན་ཡངསྟེ་ཚིག་དང་ངག་དང་གླུ་དང་རྐྱལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ངག་བསྡམས་ཤིང་ངག་ཀུན་དུ་ཐུལ་བར་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒྲ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དམིགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་དུམཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་རིགས་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བཅུག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཐོས་ཏེ།དཔེར་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདུད་རྩིས་ཐུགས་བརླན་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོན་པའི་གནས་སུ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་ལྔ་བརྒྱ་གཟིགས་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་སྦྱོར་བས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ་སྤྲོས་སོ།།དེ་ནས་དེ་འཆག་ཅིང་སོང་བ་དང་།ལམ་གྱི་དབུས་དགོན་པར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཏོ།
如是雖非等持，即如住四威儀亦等持一心，因見真實已穩固故。
如是見真實瑜伽者行無戲論及極無戲論行當說。
亦說："
裸體或非裸，隨處如何住，
觀想為自尊，一味思真實。"
如是複次思維云何之密意而："
彼雖有言亦制語，彼雖具財亦離執，彼雖世間怙主亦為他仆，誰能證此實性盡諸過。"
如是彼瑜伽者雖具言，即雖
具種種言語聲歌呼喊等言詞，然制語及調伏一切語，說為語，因不執著語分別聲故。
不執著彼者因通達明光故。如是雖具受用即五欲功德，然離執著，即於色等境無近執著，因見彼等以幻喻三摩地自性清凈故。
如是世尊以光明加持化現一比丘形相士夫而放出。
爾時彼行走時，于曠野道中遇彼五百比丘。
如是亦聞于大乘經中，世尊令具執著見聲聞種性五百比丘以幻喻三摩地於一剎那入明光真實。
譬如大悲甘露潤心之正等正覺世尊，見住于曠野處比丘事之五百聲聞。
།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཙུན་པ་ཁྱོད་སུ་ཡིན།དེས་སྨྲས་པ་བཙུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་སྡོམ་པས་རྒན་ནམ་བཞོན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན།དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་གང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན།རྒན་པ་ནི་གང་ཞིག་གཞོན་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་གང་དུ་འགྲོ།།དེས་སྨྲས་པ་གང་ནས་མ་འོངས་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ་འགྲོ་བ་ནི་སུ་ཞིག་གང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཁྱེད་གང་ན་གནས་མིང་དང་རུས་ཅི་ཡིན།དེས་སྨྲས་པ་གང་ན་མི་གནས་ཤིང་ངའི་མིང་དང་རུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།ཁྱོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་ང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགའ་ཡང་མེད་དེ་ང་ནི་འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེའོ།།དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་མཐུས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་དང་།འོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བྲན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཁོལ་པོ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་གདོལ་པའི་ཕྲུ་གུ་བཞིན།།རྒྱགས་དང་ང་རྒྱལ་དྲེགས་པ་སྤངས་ནས་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་ན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཀུན་ཟད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ།མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ཡིས།།དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་བསླབ།།རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་དང་།།དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་གཞིག་པས་སོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བླ་མའི་ཞལ་ནས་མན་ངག་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་ནས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་ཏེ།བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་བྱའོ།།གཅིག་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཞིང་གཉིས་པ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
彼等問："尊者，您是誰？
"彼答："無有所謂尊者。
"彼等問："戒臘長幼抑或非？
"彼答："何為律儀？
誰之律儀？何為長者？何為年少？
"彼等問："您從何來往何處？
"彼答："無所從來亦無所往，誰人何處可往？
"彼等問："您住何處？姓名何？
"彼答："無所住處，我之姓名等亦全無。
"彼等問："您之三摩地為何？
"彼答："我無任何三摩地，我即如是如是。
"爾時彼等比丘以佛加持力於一剎那入離去來等幻喻三摩地，現證真實自性真如。
如是因利益世間故，雖為世間怙主，然如他眾之僕從，因無慢故。
如說："如旃陀羅子于諸趣，舍離驕慢我慢傲。"等。
由知不二真實故為證真實。
正因如此，誰斷盡貪等一切過失，說此語，究竟。
今由二三摩地門現證菩提："
得教授之弟子，爾後學二瑜伽，
全分執持次第，如是漸次壞滅。"
得上師口傳教授即現證菩提次第教授已，為顯示彼故，二瑜伽即以二差別修習三摩地。
一為全分執持次第，二為漸次壞滅次第，此為教示，如是文字。
།བཤད་པ་ནི།མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དག་གམ།།ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་པའི་བར།།རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐར་འཇུག་པ།།རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བཤད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ལྟེ་བ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ལ་ཡི་གེར་བཀོད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་བློས་དེ་ལས་འདི་སྤྲོས་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་མགོ་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྐང་པའི་བར་དུ་བསྲེགས་ནས་སླར་སྙིང་གརསོང་སྟེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཆ་དྲུག་པའི་གོང་བུ་མི་དམིགས་པར་འཛིན་པ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའོ།།བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་ཉིད།།དང་པོ་འོད་གསལ་བར་བྱ་སྟེ།།ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་བྱ།།དེ་ནི་རྗེས་གཞིག་རིམ་པ་ཡིན།།རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བ་སྤུའི་བུ་གའི་གསེབ་ཐམས་ཅད་ནས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་བཞིན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་ཕྱེ་ནས་འགྲོ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།འདིར་དཔེ་གཉིས་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཆུ་བོའམ་ལྟེང་ཀའི་ཆུ་ནི་དྲི་མེད་དག་ལ་ཟླ་བ་གནས་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་རིམ་པ་འདི་ཡིས་རྗེས་སུ་གཞིག་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རྟག་ཏུ་བསམ།།མེ་ལོང་ལ་ནི་རླུང་དག་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུའང་བལྟ་བྱ་སྟེ།།རིལ་པོར་འཛིན་པ་དག་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིནཡང་དག་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ།།འོད་གསལ་བ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དབུགས་ཀྱི་རླུང་ནི་མེ་ལོང་ལ།།ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་ཐིམ་འགྱུར་བ།།དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ།།ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཇིལྟར་མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་དབུགས་ཀྱི་རླུང་སྟེ་ཁའི་རླུང་བཞག་པ་ན་སྐད་ཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཐིམ་ཞིང་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དུ་ན་གློག་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་དོན་དམ་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།
解說："
從頭至足之間，乃至到達心間，
瑜伽入真實際，說名全分執持。"
于臍處八輻法輪安立文字，以諸法無我慧從彼放此，上升至頭部始，燒至足部，復回心間，如是再作，瑜伽師入真實際即勝義，當說為全分執持三摩地。
不執著六分聚為全分執持。
說者，此示為量教，究竟。"
動與不動性，初令成明光，
后成如是性，此為壞滅次。"
以此次第從一切毛孔中放光輪王性之趣無所顯現，如是自身亦令無所顯現，即如塵分析至極微塵，因不執著趣故名隨壞滅，究竟。
此有二喻："
如河或池水清凈中，月住其中亦復然，
如是次第隨壞滅，瑜伽師當常思維。
如於明鏡風漸盡，亦當如是而觀察，
全分執持作次第，如是亦當正觀察。"
為令數數修習明光故："
如氣息風于明鏡，一切如何得融入，
如是瑜伽真實際，數數當入如是修。"
如於無垢明鏡置氣息風即口氣時，剎那融入寂滅，如是瑜伽師于每一剎那入真實際即明光，此示為令修習堅固。
否則如電動搖之勝義剎那不能安住，究竟。
།སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི།།འགྲོ་དང་འདུག་དང་ཉལ་དང་ཟ།།མིག་འབྱེད་འཛུམས་དང་དགོད་པ་དང་།།བསམ་གཏནསྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ནི།།དེ་ཉིད་རིག་པ་རྟག་ཏུ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དབང་པོའི་བྱ་བ་རྣམས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ན་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ཉིད་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པའོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་དང་མཚན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།འོད་གསལ་བ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི།བརྒྱ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ན།།དེ་དང་དེ་མཐུན་འོད་ཟེར་དང་།།རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་ལྡན་པ་ནི།།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པས་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་དེ་མཐུན་པའི་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ལ་རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་སྐུ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་གཞན་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྐུར་བསྐྱེད་ནས་སྐུ་དེ་དང་འོད་ཟེར་གྱི་སྦྱོར་བས་བཤད་པ་ན།སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།འོད་གསལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར།ཇི་ལྟར་དང་བའི་ཆུ་ཀླུང་ལས།།ཉ་དག་མྱུར་བར་འཕར་བ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་གསལ་ལས།།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་དང་ཞིང་འདམ་གྱི་ཉེས་པའི་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཆུ་ཀླུང་སྟེ་ཆུ་བོའི་ཆུ་ལས་གློ་བུར་དུ་ཟས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཉ་དེ་ཉ་རྣམས་མྱུར་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འཕར་ཞིང་འབྱུང་སྟེ་ཆུ་ན་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ནང་དུ་མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིརརོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞིང་གསལ་བ་ལས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་སྐུ་འདི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གིས་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་འམ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ།།དྲ་བ་སྟེ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ།
於一切威儀入明光："
行住臥與食，開閉目與笑，
以此禪定修，真實智常住。"
行等為四種威儀。食等表示諸根作業。
於是入一切業時，瑜伽師示現此三摩地。
真實智者，即如實現證勝義。
常者，即晝夜，究竟。
入明光利益有情："
若作百有情利，隨彼相應光明，
及具風識二者，以加持次第作。"
當瑜伽師欲作有情利益時，以五如來部為主而放彼彼相應光明，具風識即意性天身，
復以他名加持次第，生他如虹身，以身及光明加行宣說時，以成熟等相作有情利益，此為密意。
明光為一切生因："
如從清凈水流中，諸魚迅速躍出時，
如是一切空明中，幻化網輪得生起。"
如從清凈無泥垢濁之水流即河水中，忽為求食之魚，彼等魚迅速剎那躍出，由住水性故能速往其中。
如是從一切空即明光真如，離貪等煩惱泥垢而明凈中，此幻性天身為利有情故剎那生起或遷變。
網即輪迴輪盤一切亦由彼生。

班匝咕汝

།རྣལ་འབྱོར་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བྱས་པ་དང་རང་དབང་ཅན་དང་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིདབཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རིམ་པ་གསུམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མི་སྤྲོ་སྟེ་སྦས་པའོ།།དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནི།རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་པའི།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བརྟག་པ་ནི།།འོད་ཟེར་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ།།ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་མཚུངས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་གསལ་བ་དེ་ལས་སྐུ་སྤྲོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།།དེའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་དང་ཞལ་དང་སྐུ་མདོག་དང་དབྱིབས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཡིན་ལ་འོད་གསལ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།།བརྟག་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན་མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུའམ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ།རིགས་ལྔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འོད་ཟེར་ལྔ་འབྱུང་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འོད་ཟེར་ཁདོག་སྣ་ལྔ་པའི་འོད་ཟེར་རིམ་པའམ་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་ནི།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་སྟེ་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་པའི་ཚོགས་འཕྲོ་བར་བྱེད་པ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་སྦས་པའོ།
應知瑜伽師與凡夫有遍知與不遍知所作、自在與不自在所作之差別。
此即繫縛與解脫之安立，染污與清凈諸法之因唯一，亦融入彼中，此于第三次第已說故此不廣，密意。
從彼所生身之自性："依於五部佛，觀想大手印，五光明出生，等同虛空虹。
"瑜伽師從彼明光所放之身即大手印。
彼具一切相之最勝手、面、身色、形相故為手印，從明光生故為大，故名大手印。
觀想即應知。
云何？為隨順眾生根基或為寂等義故，依於五部佛，即五部如來自性。
正因如此，說五光明出生，即為五色光明次第或頓時出生之因。
較生起次第瑜伽殊勝所說：如虛空即空中虹光放射五色光明聚，如是彼亦非有非無，應知如幻，此為義，密意。
།སྐུ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཁོ་ནས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས།ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བར་བྱེད་པའམ།།གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་བཟླས་པའམ།།གཞན་དག་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ན།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་ལ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའམ།ནང་གི་དགུག་པ་ལ་སོགས་པའམ།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པའམ་ལས་ཏེ་གསང་སྔགས་ངག་གི་བཟླས་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བའམ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྒོ་ནས་མི་གསལ་བར་ཟློས་ཤིང་འདོན་པའམ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་དང་བྱ་བ་དང་གནས་ཐབས་དང་བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་སྟེ།འོད་གསལ་བའི་གནས་ལ་གནས་ཤིང་འདུག་པས་བྱའོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་དེའི་དེ་དག་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དུ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་མཚུངས་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི།ཐམས་ཅད་ཟ་དང་ཐམས་ཅད་འཐུངས།།ཀུན་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཀུན་དུ་འགྲོ།།ཐམས་ཅད་བྱེད་དང་མཚན་མ་ཀུན།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པའམ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།ཐམས་ཅད་ཟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་འགལ་བའམ་མི་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་ཟ་བ་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་འཐུངས་ན་ཡང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཀུན་ལ་སྟེ་བྱིས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སམ།འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འགལ་བ་དང་མི་འགལ་བའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲོ་བས་ན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
於心中安立生起身後結手印等唯依安住真實性而作，故說："若當結手印，或誦密咒時，及作諸餘事，住於一切空。"
結手印即外在手之手印等，
或內召請等，
或業手印等雙運相之作業，
或以密咒語誦明顯，
或以金剛誦不明顯誦持，
如是其他壇城、三摩地、手印咒語、事業、處所方便、誦持、護摩等所作一切，皆住於一切空基即明光處而作。
如是則彼等成有果，成為福德智慧資糧。
否則與生起次第瑜伽師相同，僅成福德資糧故，究竟。
於一切事業安住真實性："
一切食一切飲，普禮敬普遍行，
一切作及諸相，一切空中得成。"
圓滿次第瑜伽師依一切空第四真實性成就或將成就。
云何？一切食者，於一切時一切境一切方所違或不違一切食時無過。
如是一切飲亦無過。
普于愚者與凡夫等或聖者禮敬時無過。
如是若於違或不違境等一切普遍而行時亦無過。
此義為：由殊勝作意攝持真實性智慧之貪等，能得無上果。
།ཇི་སྐད་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ།།གསུམ་པོ་འདི་དག་དུག་ཆེན་ཡིན།།དུག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྟན་བྱས་ན།།དུག་ཏུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཉིད།།བདུད་རྩི་ཉིད་ཀྱིས་བརྟན་བྱས་ན།།བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་།མདོ་སྡེ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཞིང་དང་།འབྲས་ཀྱི་ཞིང་དང་ལྡུམ་ར་རྣམས་ལ་ལུད་ཀྱི་ཕུང་པོས་ཕན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཉོན་མོངས་པས་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཟིན་པའི་དུག་གིས་གསོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས།གང་གིས་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་དང་།།དེ་ཡིས་མཁས་པ་གྲོལ་འགྱུར་ཏེ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་བསྒོམས་པ་ཡིས།།འདི་དག་མ་ལུས་བཟློག་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་གཞན་ལས་ཀྱང་།ལས་ནི་དྲག་པོ་གང་གང་གིས།།སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འཆིང་འགྱུར་བ།།ཐབས་དང་བཅས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས།།སྲིད་པ་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔགས་བླ་མས་བྱིན་པ་གདོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས།སྐལ་བཟང་སློབ་མ་བཟང་པོར་མན་ངག་ཐོབ།ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་ཡིས།།བྱང་ཆུབ་སེམས་སྔགས་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ།།བླ་མ་ལས་ནི་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མན་ངག་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའོ།
如大瑜伽續《勝初》中說："
貪慾瞋恚癡，此三大毒是，
若以毒堅固，即成近毒性，
若以甘露固，即成甘露性。"
《寶積經》中亦云："迦葉，譬如糖蔗田、稻田及園圃，糞聚能作利益。
如是煩惱于菩薩亦能作利益。
迦葉，譬如咒藥所攝之毒不能殺害，如是具足方便智慧之菩薩不為煩惱所墮。"
正因如此，《成就義利續》中說："
由彼令愚癡，智者以彼脫，
如是修菩提，悉皆得轉變。"
他處亦云："
以何猛烈業，眾生得繫縛，
具足方便時，由彼解有縛。"究竟。
今為得教授弟子不退轉故，思維應供養上師以誦佛陀所說上師所賜菩提心咒故說："
善緣勝弟子得教授，合掌持花而作禮，
勝義菩提心咒者，復當從師而領受。"
得教授者，即得現證菩提次第。
།སྐལ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུར་འཛིན་པ་སྟེ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས།ཀུན་དུ་སྣ་ཚོགས་སྐལ་བཟང་ལས།།རང་བདག་སྒྲུབ་པ་སྐལ་བཟང་ཡིན།།ཆོས་ལ་བདག་མེད་དང་ལྡན་ཞིང་།།དམ་ཚིག་སྡང་བ་སྐལ་ངན་ཡིན།།སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར།།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་སྐལ་བཟང་ཡིན།།ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི།།འཇིག་རྟེན་ཉན་ཐོས་སྐལ་ངན་ཡིན།།རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར།།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྐལ་བཟང་ཡིན།།སྟོང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡི།།རང་རྒྱལ་རྣམས་ནི་སྐལ་ངན་ཡིན།།འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྦྱང་བའི་ཕྱིར།།སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་སྐལ་བཟང་སྟེ།།ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི།།འཇིག་རྟེན་མུ་སྟེགས་སྐལ་ངན་ཡིན།།དོན་དམ་མཆོག་ནི་སྡུད་པའི་ཕྱིར།།རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྐལ་བཟང་སྟེ།།རང་གི་ལུས་ལའང་ཆགས་མེད་པའི།།དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཀུན་སྐལ་ངན་ཡིན།།རྒྱལ་སྲིད་མཆོག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར།།དཔལ་ལྡན་རྟ་མཆོག་སྐལ་བཟང་སྟེ།།བདག་གི་མེད་ཅིང་འཛིན་མེད་པའི།།སྡོམ་བརྩོན་ཐམས་ཅད་སྐལ་ངན་ཡིན།།བདེ་ཀུན་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར།།སློབ་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐལ་བཟང་ཡིན།།ལྟས་ངན་དམ་ཚིག་ལ་སྡང་བའི།།སློབ་མ་ཐམས་ཅད་སྐལ་ངན་ཡིན།།དེ་ཉིད་གསང་བ་འདི་ཡིས་ནི།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་གསལ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཉིད་ཡིན་པས་སློབ་མ་བཟང་པོ་སྟེ་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།།ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་བོར་ལག་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའོ།།གང་གིས་ལག་པ་དག་ན་མེ་ཏོག་སྟེ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་རྣམས་འཛིན་པ་སྟེ་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལྷ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ།།དེ་བླ་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་པདྨ་ལས་བླང་ཞིང་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
善緣者，為現證真實性故，執持五如來自性身。
如《吉祥一切佛平等相應續》中說："
種種善緣中，自我成就善，法無我相應，破誓為惡緣。
為成就有故，佛世尊善緣，極入涅槃故，聲聞為惡緣。
為成一切分別故，金剛手善緣，極修空性故，獨覺為惡緣。
為凈一切貪故，觀自在善緣，具邪見外道，世間惡緣是。
為攝勝義故，金剛日善緣，于自身無著，苦行皆惡緣。
為攝勝王位故，吉祥馬勝善，無我無執持，持戒皆惡緣。
為成諸樂性故，一切師善緣，惡相憎誓言，諸弟子惡緣。
由此密真實，識意當明顯。"
正因如此，為如寶般之人故為善弟子，即殊勝子。
合掌者，即頂上合掌。
手持花者，即持花鬘，為供養上師本尊故。
菩提心咒者，為顯示菩提心故而說。
所說主要為勝義故，名為勝義。
從上師即金剛阿阇黎蓮花口中領受，如是文字。
།ད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔགས།ཨོཾ་དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང་།ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་།།གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ།།ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་མཉམ་ཉིད་ལས།།རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་དངོས་པོ་ཀུན་ནི་བདག་དང་སྐྱེས་བུ་དང་།གང་ཟག་དང་།དབང་ཕྱུག་དང་།སྲོག་དང་།དུས་དང་།ངེས་པ་དང་།རང་བཞིན་དང་།གཟའ་དང་།ལས་དང་།ལྷ་དང་།སྐལ་བ་དང་།བསོད་ནམས་རྣམས་ཏེ་གཞན་དག་གིས་བརྟགས་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ།།དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མི་དམིགས་ཏེ་ཚད་མ་མེད་པ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་མཐོ་བ་ཉི་ཤུ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ།།གང་ཞིག་སྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ།།ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་ཟག་ཀྱང་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།དབང་ཕྱུག་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ཞིང་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ན་རྒྱུ་འགག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཚེ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུས་ནི་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་རྣམས་དུས་ཀྱིས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ།ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བ་སྟེ།དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དངསྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དང་།ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང་།།འཇིག་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
今說菩提心咒："
唵，離一切事物，蘊界及處等，遠離能所取，諸法無我等，自心本不生，即空性自性。"
此義如是：首先，一切事物即我、補特伽羅、人、自在天、命、時、定、自性、星宿、業、天、緣、福德等，為他者所計。
其中，我若觀察，則離蘊等別處不可得，因無量度且從二十種薩迦耶見高山所生之我若觀察實不存在故。
非因果性之補特伽羅亦不存在，因完全無故，如兔角。"
若為幻非果"，如是事物不可得。
補特伽羅常住又生，此為相違。
自在天具作者能力又常住不應理，因為作者性故，見果生時因滅故。
是故非常。
命謂遍行性不應理，因識根壽命滅故。
時為剎那異異自性故自體不存在，云何說時令諸生起成熟生起？
定謂死亡，說彼如欲令諸生起生起及攝持亦不應理，若為因則其常性壞故。
說自性者，諸事物種種性不應理，因自性唯一，及見一切同時生滅故。
།ལས་སུ་སྨྲ་བ་ཡང་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཞན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་སེམས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དང་།སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ལས་མེད་ཅིང་།ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ལ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་བཟང་བའམ་ངན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད།གལ་ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།འོ་ན་ནི་ནུས་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་ལྷ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་སྔར་བསལ་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ།།དེའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྐལ་བ་དང་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་པར་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉན་ཐོས་རྣམས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་རིག་པ་ཁོ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་གསལ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་གང་མི་གསལ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་ཉིད་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ངོ་བོ་གང་གིས་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན།བུད་མེད་ཤི་བའི་རོ་གཅིག་ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།བུད་མེད་ལུས་ནི་གཅིག་པོ་ལ།།རོ་དང་འདོད་བྱ་བཟའ་བ་ཤེས།།ཀུན་རྒྱུ་འདོད་ཅན་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་གསུམ་མོ།།དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཅོམ་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྤངས་ཤིང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།
說業者亦依愚者分別而為他法，勝義中無業，因彼與心相應及剎那性故，業力何能有？
如是業亦依作者，離作者別處無業，離業別處亦無作者，彼等互相觀待故，二者皆不成。
若謂一切由天作，何故不作一切善或惡？
若謂有作種種能力，則唯能力是作者而非天，彼等關係已如前遣除。
其異名緣及福德亦如前應知，如是等為量所害之一切事物，皆離及斷。
聲聞若謂雖如是，然有眾生蘊等自性，世尊亦說："
須菩提，一切者，謂五蘊、十二處、十八界。"
此亦不應理，唯識現彼等相，勝義中無外境故。
如是，明顯者為有，不明顯者為無。
色等亦因自體不明顯故即為無。由何體明顯，為識故，眾生唯是彼自性。
若外境實有，則於一女屍，知解不應異。
如雲："
於一女身上，尸貪食三知，
遍行貪狗等，分別有三種。"
是故蘊等非有，世尊為攝受聲聞故而說。
因此，斷除蘊界處而離彼。
།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་གལ་ཏེ།དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ།རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཅི་ཞིག་ཤེས་པར་བྱེད།རང་གི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་གཟུང་བའི་དོན་ནོ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དེ་མེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་ཡང་དོན་འདས་པའམ་མ་འོངས་པ་འམ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞིག་གིས་རྣམ་པར་རིག་པ་བསྐྱེད་གྲང་ན་རེ་ཞིག་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཞིག་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མ་ཐོབ་པས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ད་ལྟར་བས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་གཉི་གའི་ཆས་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཡིན།རིམ་གྱིས་སྐྱེད་ན་ནི་དོན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞིག་པ་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར།ཅིག་ཅར་གྱིས་ན་ནི་གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན།རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན་གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ།།དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ་དེ་ཡིས་སོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རང་གི་སེམས་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་སྤངས་ཤིང་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ།།སློབ་མས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ཀྱི་རྩར་སྙིམ་པས་མེ་ཏོག་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།
瑜伽行派若謂：雖如是，然唯有動靜一切顯現唯識，一切皆是彼自性。
此亦不應理。
何謂識？若謂由了別故為識，了別何者？若謂唯了別自相為所取境，則由離一多故彼無，能取亦無。
複次，過去、未來或現在境生識耶？且非過去，彼已壞故。
亦非未來，未得不現故。
現在亦不能生，因剎那性及二者已具故。
縱許能生，為頓生抑或漸生？若漸生，境剎那性故壞時，識如何依而生？若頓生，何者與何相應？
識亦何故不生境？是故斷除能取所取。
若如是，菩提心為何？
答：蘊等諸法無我，即無我者。
與彼平等，即遍一切。
心、心所及無明體性三識自性之自心本不生，即無自性，斷除生滅住，離常斷見。
是故空性，即一切空，為第四真如。
我當修習彼自性菩提心，為余語。
弟子誦菩提心咒已，當以手捧花供養于師足前，究竟。
།དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་བཞག་ནས།དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན།།བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ།།རིན་ཆེན་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་དང་།།ཡུལ་དང་རྟ་དང་མལ་སྟན་བཅས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ།རང་གི་ནུས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་བླ་མ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་པོ་དེ་བཞིན་དུ།བྲན་དང་བྲན་མོ་ཆུང་མ་སྡུག་།བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་དང་།།བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་དབུལ་བྱ་ན།།ལྷག་མ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས།།བྲན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའོ།།བདག་ཉིད་དབུལ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་པས་ལྷག་མ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དབུལ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ལྟར་མན་ངག་ཐོབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དྲིན་ཐོབ་དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཅན།།གསལ་དག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས།།གཉིས་མེད་རྟོག་བྲལ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་གྲོལ་རང་ཉིད་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན།གང་གིས་སློབ་དཔོན་ལ་དྲིས་ཏེ་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལུང་ཐོབ་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་དང་བྲལ་བའོ།།གང་ལ་བརྟན་པ་སྟེ་བསྒོམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་བློ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དངོས་ཀུན་ནི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཅན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།གསལ་བ་སྟེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དག་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།དག་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ནོ།

其後當想供養財物，如雲："
隨後隨順供，當獻于上師，
寶宮及象馬，國土並床座。"
其後隨順，即隨自力所能供養七寶于上師。
如是施者："
奴婢及愛妻，極愛諸女兒，
乃至獻自身，余物何須說？"
奴等為大布施，獻自身為殊勝佈施，余物何須說，即無不應供養之他物，如是文字。
如是得教授已，為顯由修真如而得果位大手印成就故，云："
從師得恩無垢堅固智，具諸事物自性明凈細，
最勝自性佛涅槃界中，無二離分別最樂自性，
修彼瑜伽士，解脫福非福，自身於此成勝金剛薩埵。"
四真如正教授，如是修習之瑜伽士，離福非福分別已，成為世尊金剛薩埵即大持金剛而得成就。
云何瑜伽士？謂從師問已，從上師處得傳承者。
如是離自性無垢貪等煩惱泥者。
具堅固即于修習極為堅固智者，名為彼。
諸事物即動靜自性，由究竟了知彼等自性勝義故，名具諸事物自性。
云何真如？明即如鏡智清凈自性。
凈即平等性智清凈體性。
།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།མཆོག་ནི་སེམས་ཅནགྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ནོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ནི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ།།སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་མེད་དེ་གཉིས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དོ།།བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དག་པ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རང་བཞིན་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།རིམ་པ་ལྔའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།།དེ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྩོམ་པ་ན་ཕྱག་འཚལ་བ།མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ལ།།ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་ཟུང་འཇུག་པའི།།རིམ་པ་ཐ་མ་བདགགིས་བྲི།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མགོན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ།།རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཡིན་ཞིང་།འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་དོ།།གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤངས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རིམ་པ་ཐ་མ་སྟེ་ཕྱི་མ་བྲི་ཞིང་བཤད་པར་བྱ་བ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ།།རྒྱུ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་སྟེ།དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུའཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།
極細即妙觀察智自性。
最勝即能成辦有情利益而寂靜自性。
無分別智自性，最極寂靜自性即成所作智體性。
佛即如來涅槃界，為法界極清凈智體性。
如是無二，二即離貪，由無彼故無二。
由是所觀故，最極清凈為分別，由離彼故離分別。
是故最極安樂即俱生喜大樂，彼自性即彼體性，修彼瑜伽士即成金剛薩埵，為語義究竟。
五次第論珍寶鬘中現證菩提次第第四竟。
次造雙運次第時禮敬："
怙主因果體性尊，遠離一切二相者，
敬禮已當撰雙運，最後次第我當書。"
怙主即一切如來最勝。
因即二十二種發菩提心差別，果即正等正覺，為彼等體性。
一切二，即離貪等過失為斷。
敬禮彼世尊已，當書寫解說雙運次第，即不住涅槃界自性最後次第，如是文字。
或者，怙主即一切最勝。
因即生起次第修天身，果即得大持金剛果位，彼等體性即彼自性。
一切二即離蘊等一切分別戲論而斷，敬禮已當書雙運次第，為非密意。
怙主即大樂。
།འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།དེའི་རྒྱུ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐབས་དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ།།གཉིས་དེ་དགའ་བ་དང་མཆོག་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བའོ།།འབྲས་བུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།རྒྱུ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་ལམ་གཉིས་སྟོན་པར་མཛད་པའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།འབྲས་བུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་རུ་ཆ་ཤསདང་ཆ་ཤས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུ~ཾ་ངོ་།།རྒྱུ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བཟླས་པའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་འདོད་པའི་བཟླས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།མགོན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་བོན་ནོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཨོཾ་དང་གསུང་གི་ས་བོན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།འབྲས་བུ་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་།།རྒྱུ་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ངོ་།།བདག་ཉིད་ནི་མེ་དང་རླུང་སྟེ་དེ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོ་ནི་འོད་གསལ་བའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་སྟེ་བྱེད་པ་དང་བྱ་བ་དག་ཡིན་ཞིང་ཕ་དང་མ་ལས་བྱུང་བའི་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁམས་དྲུག་ཡིན་ནོ།།དེ་གྱུར་པའི་ལུས་འབྱུང་བ་ལ་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བྱེད་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ།དེ་རྣམས་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོ་སྟེ།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞི་ཐོབ་པར་བྱའོ།
果即菩提心。
其因即方便智慧雙運。
其體性即以彼方便所應得。
二即離一切喜及最勝，離彼斷彼已，敬禮已當書雙運次第，此為密意解釋。
怙主即勝煩惱。果即涅槃。
因即法無我及人無我。其體性即示彼二道。
離一切二即離貪嗔等而斷，敬禮已當說雙運次第，此爲了義。
果即以分位分別住於四輪之吽字。因即以入等次第誦彼真實。
其體性即彼所欲誦自性。怙主即金剛持種子。
一切二即舍離唵及語種子支分，敬禮憶念已當書雙運次第，此為定義。
果即命名風。因即下行風。
體性即火風，由彼等攝故，怙主即光明。
一切二即紅等諸色，離彼斷彼已，敬禮已當書雙運次第，此為非如文。
因果即因果二者，為能作所作，從父母所生眾生自性六界。
彼所成身生起時，一切二即作因、俱生、同分、相應、遍行、異熟等因差別，由彼等清凈故為怙主。
敬禮彼已當書雙運次第，此為文義。
或者，怙主即空性。
因果體性即應得四解脫門。
།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།རྒྱུ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་ས་བོན་གྱི་རིམ་པའོ།།འབྲས་བུ་ནི་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པའོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མགོན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྐུ་འཛིན་པའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་དགྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་རྒྱུ་ནི་རྡོ་རྗེའོ།།འབྲས་བུ་ནི་པདྨ་སྟེ་དེ་དག་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དོ།།མགོན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་སོ།།དེ་དག་སྤངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ།རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།མགོན་པོ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་ནས་ཏེ།སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ལས་སྤྲོས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་བཞི་པའོ།།རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ།།འབྲས་བུ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་དག་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་བོར་བའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།མགོན་པོ་ནི་མན་ངག་བཞི་པའོ།།རྒྱུ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།
一切二即所取能取分別，離彼斷彼已敬禮，隨入已當書雙運次第，此為總義。
因即真如、月輪、金剛及種子次第。
果即生起天身。
其體性怙主即持五如來身。
一切二即我他分別喜，離彼斷彼已敬禮，當書雙運次第，此為總義。
或者，因即金剛。
果即蓮花，由彼等正和合門得清凈處，為因果體性。
怙主即大樂。
一切二即離貪及中等貪。
斷彼俱生已敬禮，善入已當書雙運次第，此為密義。
因果即加持及光明次第，其體性即與彼無別自性。
怙主即入幻化等持。
一切二即以幻等十二幻喻不順品所緣分別，離彼斷已，即具幻喻，如是文義。
敬禮彼已，從光明流出已當書雙運次第，此為密義。
怙主即第四。
因即三識。
果即諸自性，由此清凈彼等故為因果體性。
一切二即舍離空、極空、大空，敬禮彼一切空基真如已，現前彼已當書雙運次第，此為密義。
怙主即第四教授。
因即隨滅等持。
།འབྲས་བུ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་སྤངས་ཤིང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཏེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐོབ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྒྱུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ།།འབྲས་བུ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ།དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དོ།།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།།གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་བོར་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མི་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཐོབ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟུང་ནི་གཉིས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་།རིམ་པ་གང་གིས་དེ་དག་འཇུག་པ་སྟེ་འཆིང་ཞིང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།མི་སློབ་པ་ཉིད་དང་འདི་ལ་ཕ་རོལ་ན་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཐ་མ་སྟེ་དེ་བདག་གིས་བྲི་བར་བྱ་ཞིང་ཕྲེང་བར་བརྒྱུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས།།རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པ་ན།།གང་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད།།དེ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཁས་ལེན་ཏོ།།དེ་ལས་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་ནི་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།གསལ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་མི་གསལ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའི་སྐྱེས་བུ་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའོ།
果即總執等持，彼等所得體性即一切法自性。
一切二即舍離阿賴耶等諸識習氣聚，極明喜自性真如敬禮已，以自證現量證得已當書雙運次第，此為究竟。
因即世俗諦。
果即勝義諦，由令彼等無別故為因果體性。
由是不住涅槃界體性故為怙主。
一切二即舍離有相無相等及凈不凈等已敬禮，
得雙運體性無學菩提體性已，雙運次第者，雙即二，為世俗勝義等體性，
以何次第彼等入即繫縛成一及令無別，即雙運次第，為不住涅槃界自性。
無學性及此中更無餘事故為最後，我當書寫貫串，此為究竟。
今當各別解說彼差別："
輪迴與涅槃，舍離二分別，
何處成一法，說名為雙運。"
此為第五次第總相。
如是一切自部他部由見差別門許輪迴涅槃。
其中數論師如何謂輪迴為顯現不顯現自性：顯現為二十三真如自性，不顯現為三德體性。
由不遍知彼等行相差別，二十五士夫成縛，此為輪迴。

།དེ་དག་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཐར་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་འོ་མ་སེམས་མེད་པ།།བེའུ་བསྐྱེད་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཐར་བྱའི་ཕྱིར།།གཙོ་བོ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན།།རིག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དགུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་གིས་དངོས་པོ་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེསཔ་ཡིན་ལ་དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་འཁོར་བའོ།།ཞི་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ།།སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མེའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མེད་པས་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ནི་ཐར་པ་ཡིན་ནོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་མེའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཚངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བལྟ་བ་ནི་ཐར་པ་ཡིན་ནོ།།མཆོད་འོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་འཁོར་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ།ཐར་པ་ནི་དུས་གསུམ་ཆར་དུའང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བར་ཤེས་པས་དག་པའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའོ།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པཡིན་པར་འདོད་དེ།དེ་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཡིན་ནོ།།རེ་ཞིག་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཁམས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་གྲངས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་པས་ཁམས་གསུམ་པ་བཅིངས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ།དེ་རྣམས་ཉིད་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་།འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དོ།།དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་འཁོར་བའོ།
彼等差別即解脫，如頌云："
如無心之乳，為生犢而入，
如是為解脫，勝性極趣入。"
理論師等之解脫，即由遍知我之九德，我遍知事物思維，不遍知彼即輪迴。
寂靜派之解脫，即由斷三十六真如門，不斷彼即輪迴。
行派者，于作業分，不修火供等即輪迴，修彼等即解脫。
于智慧分，修火供等即輪迴，觀極寂梵真如即解脫。
應供派者，輪迴即貪等心變異，解脫即由知三時一切法變異而見清凈我之真如。
順世外道等，由是無見者故，謂無後世，此為繫縛解脫安立。
彼等即他部輪迴涅槃。
且說自部，毗婆沙師，煩惱及隨煩惱由界及行相差別分類有九十八，三界繫縛即輪迴。
由見修道清凈地位彼等，入滅盡定、無想定及得聲聞菩提即涅槃。
經部師，由比量成故，不知外境為心自性即輪迴，知彼為心自性即涅槃。
瑜伽行派，由無一多性故無外境。
故執取所取能取相之迷亂即輪迴。
།དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ།གཟུགས་བརྙན་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།།དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་བརྟག་པའི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རང་གི་ལུས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ནི་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཡིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འདིར་བསྡུས་པ་ནི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་ཕྲ་བའམ་རགས་པ་གང་རུང་བ་དེ་ནི་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།འཕགས་པ་ཀམ་པ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་བཅས་སེམས།།འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་དབེན་པ།།མདོར་ན་ཐར་པཡིན་པར་ནི།།རྒྱལ་བ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་གསུངས།།ཞེས་གསུངས་སོ།།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་སྤངས་ཤིང་བཅོམ་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་སྟེ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་ཞིང་།འགྲུབ་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་ཏེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།
無垢無邊如虛空法身自性唯一識性即涅槃。
無相唯識瑜伽行派，有相識即輪迴，離影像唯識性即涅槃。
中觀派，所取能取分別迷亂性之有情器世間自性三界即輪迴，由十八空漸得一切空性即涅槃。
事業等瑜伽師，輪迴即執著平凡自身，涅槃即成就天身。
生起次第瑜伽師，輪迴即修天身，涅槃即攝持智身。
圓滿次第瑜伽師，輪迴即任何所緣分別，涅槃即入光明。
故此總攝，任何粗細所緣性分別差別即輪迴分。
離彼真如心喜即涅槃，此為此義。
聖迦摩羅亦云："
貪等垢染心，即是為輪迴，
離彼即解脫，離障佛所說。"
由斷除破壞彼等輪迴涅槃分別，於何等持中成一無別，彼即名為雙運，謂不住涅槃等持。
།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མི་གཡོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་མི་གནས་པ་ཡིན་ལ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་།།དོན་དམ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་ནི།།གང་གི་གཅིག་པ་ཉིད་ཤེས་པ།།དེ་ཡི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཤེས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་བསྡུས་པའི་ཁམས་གསུམ་པའོ།།རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་།ཀུན་འབྱུང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་།།འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་།ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ་རྗེ་བཙུན་དཀོན་མཆོག་སྒྲོལ་མ་ལས།གཉིས་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་དག་ཡིན་ལ།ཡང་གཉིས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན།སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་སྤང་བར་འདོད་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་བདེན་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་འགོག་པ་དང་།ལམ་དག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་དང་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡིན་ཞིང་།ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་དང་ཚད་མས་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའོ།།དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་བར་བྱེད་ཅིང་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་ཞིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་མོ།།དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐད་ཅིག་བཞིའི་དབྱེ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།
如是由於不動于光明等持故不住輪迴，由持如虹智身能成辦一切有情利故不住涅槃，此為直顯雙運次第義相順名。
此為總相非密意。
別相者，頌云："
遍知雜染凈，了知勝義已，
若知彼一性，即知其雙運。"
雜染謂心心所攝三界。
清凈謂彼對治諸善法。
如是苦聖諦、集聖諦、滅聖諦、道聖諦，即四聖諦。
如尊勝救度母經云："二為聲聞聖諦，復二為聖諦。"
其中何者為聖者之諦？
苦及集，以彼等為欲斷輪迴聖者補特伽羅觀為因果事實諦故。
彼等對治之滅及道，由是無為及自離煩惱故為聖，由具正智為先及以量成立故為諦。
彼即清凈，由能令雜染殊勝清凈及損壞故為清凈，為善分所攝道。
故由見修道次第，三界境煩惱寂滅。
波羅蜜多瑜伽師由四剎那差別通達順抉擇分諸法故為法身。
།རྟོགས་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ་།།འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྣང་བ་མེད་ཅིང་།འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་དེས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མར་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་མི་དད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན།དངོས་པོ་རྣམས་བཅས་ཀུན་རྟོག་དང་།།རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོག་པ་དང་།།གཅིག་བཅས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་ཤེས་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་གི་ཕྱོགས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོ་གང་དང་གང་རང་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་དེ་རྣམ་པར་རིག་པ་བཞིན་ནོ།།གང་ཞིག་གཞན་གྱི་གསལ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཁོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གངཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་མེ་ལོང་དུ་བྱུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་འབྱུང་བའོ།།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ།དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་དོན་ལས་འབྱུང་བའམ་དེར་སྣངབའི་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་གོས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ།།གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རྣམས་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
證悟時分現起違品及對治分別。
由現證光明真如故，於何等持中無違品及對治分所攝雜染、清凈分別顯現"此是"想，然瑜伽師若知一性即無二自性，彼知雙運次第，此義非密意。
由立識論前宗故，無別等持："
諸法有分別，無相之分別，
一性行瑜伽，彼知其雙運。"
此是某些唯識宗之宗。
謂瓶、毯等任何外現諸法，非以自性有，以自明故。
任何法若自明性即有，如識。
若為他明則非有，以依他性故。
依他唯由識明故。
故青黃等諸相唯依唯識，如鏡中影像，此為有識論師之法執分別，即外聚顯現分別。
其他唯識論師作是念：
無垢無邊如虛空，舍離一切雜染清凈，唯無相識，彼不應為境生或彼顯相所染，以自性清凈故，如虛空。
客塵顯現即無顯，以是薄伽梵母故。
།སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི།སྒྱུ་མ་དང་།སྨིག་རྒྱུ་དང་།ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་གཉིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཏེ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་ཅིང་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ་མཐོང་བའམ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནིདགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དབུ་མའི་ཕྱོགས་ནི།གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཡི།།བློ་རྣམས་གཉིས་ནི་ཡོད་མིན་གྱི།།གང་དུ་མི་ཕྱེད་ཡོད་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མེད་པར་འདོད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པས་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་བློ་སྟེ་ཤེས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ།།དངོས་པོ་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།ཚད་མ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ།།དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་དེ།དེ་ནི་དོན་དམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་མི་ཕྱེད་པ་ནི་གཅིག་པ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ཅིང་།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།
如顯現般所經驗者，如幻、陽焰、二月等皆無，故唯無相識，此為瑜伽行派無相分別。
如是通達光明真如二分為一，即成一味而行知之瑜伽師，住圓成實性者，即雙運，謂知見或聞不住涅槃界自性真如，此非密意。
中觀宗云：
"所取及能取，二心皆非有，
何處無分別，說彼為雙運。"
中觀師許外境所取離一多故無。
故無所取則無能取，故說無能取。
如是依彼等，心即識之所取能取自性二相非有。
如是彼等又說：一切諸法無自性，離一多故，如影像。
若法具一多性等，如他所計二十五諦等，即違品及無量。
如是中觀師無二現，彼唯勝義分故，為遣除彼故說：
雙運自性等持中無分別即一性，世俗勝義二無二事有，瑜伽師所緣等持即雙運，世尊所說，此示世尊語為量，非密意。
།རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་དགག་པའི་ཕྱིར།རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི།།གང་གིས་སྤངས་ནས་རབ་གནས་པ།།ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ཤེས་བྱ་བ།།གང་གིས་དེ་ཤེས་མཁས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་དུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་བའི་དུག་གི་ལྗོན་ཤིང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམ་གྲངས་གཞནཐེར་ཟུག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞིང་།དེ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་ཞགས་པའི་མདུད་པ་ལས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འགགས་པ་ལས།ཏིལ་མར་ཟད་པས་མར་མེ་ཤི་བ་བཞིན་དུ་མར་མེ་ལྟ་བུའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐར་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་བློ་སྤངས་ཤིང་མི་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་གང་གིས་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་དེ་ནི་མཁས་པ་སྟེ།དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་།བདག་གཞན་ཕན་པ་ཡོངས་ཤེས་ནས།།རྟག་ཏུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས།།ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སུ།།བྱེད་པ་དེ་ནི་མཁས་པ་ཡིན།།བདག་མེད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་།།བདག་གི་མེད་ཅིང་ཡོད་མི་འགྱུར།།ཞེས་པས་བྱིས་པ་སྐྲག་པར་འགྱུར།།མཁས་པ་སྲིད་པ་ཟད་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པར་ནི།།ཤེས་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་འགྱུར་བ།།ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ།།རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།དེ་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།
為破一切諍論宗故，頌云："
斷常二分別，何者斷住者，
知為雙運次，知彼即智者。"
如是任何為我見所執諍論者，皆為輪迴毒樹之因，異名謂常住，住常邊道，彼等不脫輪迴繩結，以不知解脫道故。
某些毗婆沙師等，許如油盡燈滅般，由自蘊等滅而得涅槃。
彼等無有利眾安樂喜樂，超二量而許斷相解脫。
彼等亦不解脫，以解脫非清凈自性故。
由通達光明真如力，於一切法成一味等持中，斷除常斷分別而不住，如是知曉雙運次第者即智者，謂如實見法之瑜伽師。
《寶鬘論》亦云："
了知自他利，恒觀身語意，一切諸作業，彼即為智者。
無我不成有，我所無不成，愚者由此懼，智者盡有邊。"
此非密意。即彼又云："
智悲知一性，善巧而趣入，
說名為雙運，此次佛行境。"
其中智慧有聞所生、思所生、修所生三種。
其中聞等所生有所緣，彼后得無所緣。
།སྙིང་རྗེ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།གཉིས་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་ཐ་མ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་དག་གཅིག་པར་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ།།སྙིང་རྗེ་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གཅིག་པ་ཤེས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ།སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲུལ་པའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ས་བཅུ་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།སྙིང་རྗེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་གཅིག་པར་ཏེ།རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གིས་རོ་གཅིག་པར་ཤེས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།སྙིང་རྗེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་སྟེ་དེ་དག་གཅིག་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཤིང་བསྒྲུབས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིམ་པ་མངོན་པར་ཤེས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།
悲有緣心、緣法、無緣三種。
二者有所緣，最後無所緣，即大悲。
智悲知為一性即無別，瑜伽師如是了知后趣入行利眾事，此為佛行境，說名如來境雙運次第，此爲了義。
或者，智慧即智慧手印，悲即吉祥金剛持即大手印，了知現證彼等和合一性已，瑜伽師趣入，
以放射次第現不同壇城輪而作有情利益，此雙運次第即不住涅槃佛行境第十二地所應得，此為定義。
或者，智慧即勝義菩提心，悲即世俗心，
以持金剛頂支分知彼等一味並體驗已，瑜伽師趣入，住俱生大樂真如，此佛行境，即以自證現量正量所應通達之自性雙運，此非密意。
或者，智慧即般若波羅蜜多，悲即五波羅蜜多，彼等一性即以三輪清凈門修持，
如是了知修持已，瑜伽師趣入，即趣入佈施等之瑜伽師，
此雙運次第即了知無二次第及佛行境，住如來地，此為總義。
།ད་ནི་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པས།ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་ནི།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དུ་གནས།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ།།ཐབས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་སྟེ་དེ་དག་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་དུ་གནས་ཤིང་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཤེས་རབ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ།།ཐབས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དག་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ།།དེས་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཏེ་བསྡུས་ནས་ཤེས་ཤིང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ཉེ་བར་རྟོགས་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་གང་དུ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཉན་ཐོས་ཕྱོགས་སྔ་མར་བཞག་པའི་སྒོ་ནས།གང་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང་།།དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཅེས།།དེ་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ།།དེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའོ།།དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ།།གང་གི་ཚེ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་མ་ཟད་པ་དེའི་ཚེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་གྲོལ་ཡང་མ་གྲོལ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ།།གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟད་ཅིང་ཕུང་པོ་རྣམས་ནུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཏིལ་མར་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།
今從他門："
方便智慧和合已，了知一切自性已，
住於何等大瑜伽，彼即成為雙運者。"
智慧即智慧手印，方便即金剛持身，
以彼等和合瑜伽，了知貪等一切為俱生自性已，瑜伽師住入何等俱生，說名雙運，此爲了義。
或者，智慧即心清凈次第，方便即加持次第，彼等因果事放射攝收即和合。
由此了知攝三界一切自性，證知等同十二幻喻已，圓滿次第現證瑜伽大士，住於何等金剛三昧，說名雙運次第真如，此為定義。
從聲聞前宗門："
何處有餘蘊，如是無餘蘊，
無有彼分別，知彼為雙運。
"聲聞涅槃有二種：有餘依及無餘依。
其中煩惱及隨煩惱習氣所縛蘊等為蘊，與彼俱住即有餘依。
若時以見修道斷煩惱已，然由昔習氣力身未盡時，聲聞種性者雖解脫而作未解脫想。
若時煩惱盡蘊滅時，如油盡燈滅而滅，說名無餘依涅槃。
།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་ནི།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཕྱོགས་དེ་ཉིད།གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་།།ཆོས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡི།།རྟོགས་པ་ཡིས་ནི་དབེན་གྱུར་པ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚནཉིད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ།།ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་ནི་སྐུར་སྒྲུབ་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་གནས་པ་སྟེ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་པ་ཡིན་ནོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྟོགས་པ་དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མི་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ནི།བདག་བྱིན་བརླབ་དང་འོད་གསལ་དང་།།དེ་ཉིད་རིག་པས་རིམ་ཤེས་ནས།།དེ་དག་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ལྷའི་རྣམ་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་རིམ་པ་གཉིས་པ་དང་བཞི་པ་དག་གིས་གཞུག་པའོ།།དེ་དག་རིམ་སྟེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཤེས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིས་རིམ་པ་ལྔ་པས་གཉིས་པོ་དེ་དག་འདུས་པ་སྟེ།གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་ཐ་མི་དད་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།
是故，於何等等持無此二分別，應知解為雙運相等持，此非密意。
即彼分："
何處人無我，法無我所說，
由證悟遠離，是為雙運相。"
世尊以蘊門說無補特伽羅之人無我，以唯識門說無蘊等之法無我。
此亦是毗婆沙師及瑜伽行派二宗，於何等等持無彼二分別顯現，即是雙運次第相及法性，此為總義。
或者，所謂人無我，即以修習空性等解脫門之道現證空性真如。
法無我即以身語意不可得門修成而住于天輪中央，此為生起次第瑜伽師之勝義諦。
圓滿次第瑜伽師等持中無彼二證悟，以是無學故，為雙運次第相及自性，此為總義。
圓滿次第分："
加持及光明，了知真如次，
彼等和合者，即是雙運次。"
加持即頓現天相，為世俗諦自性。
所謂光明，即以第二第四次第攝入彼中。
了知彼等次第，即順逆因果，現證已，后以第五次第合彼二者，成一無別，即說名雙運次第，此為密義。
།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི།རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་གཞིག་གིས།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཞིར་འཇུག་དང་།།དེ་ལ་མཉམ་དུ་ལྔ་པ་གང་།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ནི་གཉིས་པ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ།།རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དང་དེ་དག་ཡང་མགོ་བོའི་བར་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་རང་བདག་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་གཞིག་ནི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོར་ཁམས་གསུམ་པ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་བདག་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་དག་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་འགྲོ་བའིདོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་མཉམ་ཞིང་དུས་མཚུངས་པར་སྐད་ཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་ལྡང་བ་སྟེ།སྐུ་སྤྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་སྐུ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།རིམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས།ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག་།ཐ་དད་བྱེ་བྲག་མེད་ཤེས་ནས།།གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པར་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དོན་དམ་ནི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཀམྦ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་མེད་པའི།།རྣམ་རྟོག་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནི།།ལོག་པར་བྱེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་སོ།

現證次第方便分："
總持及隨滅，真如入基已，
彼中等第五，即是為雙運。"
現證次第瑜伽方便有二：手印次第及等持次第。
其中等持次第有二：總持及隨滅。
所謂總持，即以光輪從頭至足，復從足至頭，令自身無顯。
其後隨滅，即以彼次第先令三界無顯，后令自身無顯，此即名總持及隨滅等持。
以彼等持入真如基，即以一切空性自性現證而入，瑜伽師隨入彼自性已，其後知此是勝義分非世俗，
如夢了知已，為作有情利益故，從彼光明真如中平等同時，
剎那以離二等持分別心頓起，放射身者即是雙運，說為從二等持因所生天身，此為余語究竟。
從他次第："世俗及勝義，了知無差別，何處正和合，說彼為雙運。"
所謂世俗，即有分別知中顯現瓶等分別。
勝義即依殊勝道而離所取能取分別。
如堪巴拉前亦云："
無有餘分別，分別名世俗，
即彼諸分別，轉變為世俗。"
།དེ་དག་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་གནས་སོ།།ཀུན་རྫོབ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དོན་དམ་པ་ནི་མི་དམིགས་ཏེ་དོན་དམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཆོས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་།བུ་རམ་གྱིས་ནི་མངར་དང་མེའི།།ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི།།སྟོང་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད།།བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་བཞིན།།མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་།གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ།།གཟུགསཉིད་སྟོང་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།།གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་ཡང་དག་པར་འདྲེས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་སྟེ་དེ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡང་དག་པར་འདྲེས་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞི་སྟེ།འདི་ཉིད་ལས།ཇི་སྲིད་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པ།།དེ་སྲིད་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།།དོན་དམ་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་སྟེ་དེ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཡང་དག་པར་འདྲེས་པར་བྱེད་ཅིང་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་།།གང་དུ་ལྡང་བ་ཉིད་མེད་པ།།དེར་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མི་ཟད་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞིང་རྣམ་གྲངས་གཞན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ།
彼等雖以輪迴涅槃差別而住，然于勝義無差別而住。
世俗之外不見勝義，以勝義即是真如法性故。
彼亦非異於勝義，以法性之外不見諸法故。
菩提心釋中亦云："
如糖之甜性，火之熱自性，
如是諸法中，空性為自性。
如所作無常，無則定不生。"
般若波羅蜜多中亦云："
色以自性空，色即是空，空亦不異色，色亦不異空。"等。
如是了知世俗勝義無差別已，於何等持正和合為一無別者，說名雙運，此為總義。
或者，世俗勝義即生圓二次第，了知彼等無差別已，於何等持瑜伽師正和合，說名彼雙運。
或者，世俗即金剛唸誦等四次第，如此中所說："乃至具修習，爾時具初業。"
勝義即第五次第，了知彼等無差別無異已，正和合為一味者，說名雙運，此為究竟。
從圓滿次第："
緣于真如中，何處無起時，彼成為雙運，瑜伽住不盡。"
真如即離一切染凈分別過失之殊勝等持，異名即光明。
།དེ་ལ་བཞུགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ།བདག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ལྡང་བ་ནི་སྤྲོ་བས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཟད་ཅིང་ཟད་པ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།གཉིད་ལོག་སད་པ་ཞེས་བྱ་བའི།།གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་ཕྱིར།།གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་བྲལ་བའི།།སྟོན་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གཉིད་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པའི་ཉེས་པའི་མཚན་མོའི་དུས་སུ་སེམས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་སྟེ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ།།སད་པ་ནི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཉིད་སྤངས་ཤིང་གསལ་བའི་ཕྱིར་གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པའི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་གཉིད་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་དེ་རྣམས་ནས་འཛག་ནས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་གནས་པའོ།།གནས་སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་གཉིས་སྤངས་པ་ལས་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་སྟེ་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་དག་སྤངས་ཤིང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལགནས་ཤིང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།མཉམ་པར་གཞག་དང་མ་གཞག་པ།།གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མེད།།དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་སྤངས་པའི།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྷའི་སྐུ་བསྒྲུབ་པའོ།
雖住其中，于真如無所緣，即無"此是彼"或"我已得真如"等別別遍計執取，
如是為利有情以加持次第而起放射，于彼亦不生分別，
是圓滿次第瑜伽師不盡無盡大金剛持現證處，說名如來住處，此為密義究竟。即彼："
所謂睡與醒，彼時位已離，
離於睡醒者，導師為雙運。"
所謂睡，即由不遍知事物自性，于無明過失夜時心之睡眠，即不知性。
醒即由量遍察門遍知諸事各自體性。
離彼二位，即由心行剎那差別而離顯故，離睡醒者，即離知與不知之導師佛陀，瑜伽師應知住何等持即是雙運，此為總義。
或者，所謂睡即菩提心融入七萬二千脈中。
所謂醒即由方便智慧和合門，彼從彼等流出住于金剛頂。
離如是二位，離睡醒即入起二者，住于雙運次第而成導師一切智，此為究竟。
即彼："
等持不等持，於何皆無有，
離於有無者，瑜伽住雙運。"
生起次第瑜伽師等持，即以初加行等次第成就天身。
།མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་ཐུན་མཚམས་སུ་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་གནས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ།།མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་ལྡང་བའོ།།གཉིས་པོ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྟེ་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་མེད་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་དངོས་དང་དངོས་མིན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་བོར་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་ལྷག་མ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཡང་ན་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པའོ།།མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ནི་འབྱུང་བའོ།།དེ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྟེ་རླུང་གི་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་དག་གིས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་ཤིང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ནི།དྲན་དང་མི་དྲན་ལས་གྲོལ་ཞིང་།།རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྟེ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་སྤྱོད།།ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ལ་གནས་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དྲན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ།།མི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་འགགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དག་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སྤངས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་སྟེ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྡོད་པས་ན་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་ཏེ་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་རྟེན་སྤྱོད་པའོ།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དག་ནི།ཆགས་དང་ཆགས་མིན་ལས་གྲོལ་ཞིང་།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན།།ཟུང་འཇུག་རྣམ་པར་སྒོམ་བྱེད་པ།།འཁོར་བ་སྲིད་དུ་གནས་བྱེད་པ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཆགས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དག་གོ།།ཆགས་མིན་དགའ་བྲལ་ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་དག་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྤངས་པའོ།
不等持即彼等一切作已，于座間以四威儀而住。
如是圓滿瑜伽師等持，即于金剛唸誦等修習歡喜。
不等持即由顯現自起彼。
二者於何等持一切時，即三時亦無。
彼瑜伽師離有無，即舍離等持及散亂二者，應知住于雙運，此為余語究竟。
或者，等持即入住。
不等持即出。
彼等於何等持一切時，即于風三時皆無之瑜伽師，離有無即離命行風出入瑜伽，應知住于雙運，此非密意。
心清凈次第分："
離於念不念，恒時相續住，
瑜伽隨欲行，住于雙運次。"
念即通達一切空性光明。
所謂不念，即由三識及自性滅故得無分別位，離彼即舍。
是故恒時相續，即住于輪迴相續之際，為作有情利益而住，故恒時相續住。
如是瑜伽師隨欲，即自在依四威儀而行。
應知彼住于雙運次第，此為密義。
加持及現證次第："
離於貪非貪，具足勝喜身，
修習于雙運，住于輪迴際。"
貪即喜及勝喜。
非貪即離喜，即種種及異熟及遍凈自性，離彼即舍。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་གིས་རང་བཞིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཞིང་།གང་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཏེ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན་པའོ།།མཆོག་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དགའ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཡིན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་བཞི་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་མཆོག་ལས་ཕ་རོལ་གྱི་དགའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་པས་འཛིན་པའི་ཚིག་བསྡུ་བ་ལ་ལོ་མའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པ་ཡིན་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བཞི་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་གི་དོན་བཤད་དུ་མེད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར།བཞི་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་སྦྱོར་བས་གྲག་པའི་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པས་ཉེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་ལངས་ཏེ་ལྷའི་སྐུར་དམིགས་ནས།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་སྟེ་འཁོར་བའི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་གང་གི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པ་སྟེ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ།།རང་གིམཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་ལྔ་པ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དང་ནི།།རང་བཞིན་མི་ཕྱེད་བྱས་ནས་སུ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གང་ཞིག་གནས།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་སངས་རྒྱས་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་སོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ།ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གནས་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཡང་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་དག་གོ།།དེ་དག་མི་ཕྱེད་པར་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་གསུངས་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།
是故勝喜即離相剎那自性俱生樂，具彼自性身即體性者，是為具足勝喜身。
勝即殊勝之喜是俱生喜，勝喜是第四，應如是說。
或者，勝喜即超勝之喜，如葉王等，略去中間詞而不顯，故說即是第四勝喜。
或者，如空行等聲，支分義不可說之勝喜聲，為宣說故表第四，由瑜伽聞名聲故，入于第二亦無過失，此為究竟。
其後為利有情故，從彼剎那而起，緣天身已，住于輪迴際，即住輪迴究竟，爾時由放射異異壇城輪門而住，應知彼瑜伽師住于雙運次第，此為密義。
從自相門第五次第："
因與果性及，自性不分已，
瑜伽師何住，說彼雙運佛。"
所謂因即阿賴耶識相應習氣聚。
所謂果即精血明點所生身。
彼因果不分自性，即成不再生法性已，瑜伽師何所住，諸佛說彼即是雙運次第，此為如文。
或者，因果即俱生及智慧蓮華。
令彼不分已，瑜伽師何所住，即是瑜伽師雙運次第，諸佛所說，此爲了義。
།རྒྱུ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞིའོ།།འབྲས་བུ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་མི་ཕྱེད་པར་བྱས་ཤིང་རོ་གཅིག་པར་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གནས་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་གཅིག་དང་།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ།།གཉིས་པོ་གང་དུ་གཅིག་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི་པོ་སྟེ།རིམ་པ་དེས་ལྷའི་རྣམ་པ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྩ་རྒྱུ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་དེའི་ཡན་ལག་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་དང་།གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་རིགས་མཐུན་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།རིམ་པ་དེ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་གཅིག་སྟེ་ཐ་དད་པའི་བློ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྐུ་དང་།དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཏེ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྣང་བ་མེད་དེ།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷའི་སྐུའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས།འདི་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ།།འདི་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་ཞེས།།རྟོག་པ་གང་དུ་གཅིག་པ་ཉིད།།དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་སྐུ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷའི་སྐུ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྲོ་བ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ།
因即金剛唸誦等四次第。
果即第五次第，令彼等不分而成一味，瑜伽師何所住，諸佛說彼即是雙運次第，此爲了義。
今從二次第門："
此生起次第一，所謂圓滿次，
二者何成一，說彼為雙運。"
共同親近即四金剛，由彼次第成就天相者，即是生起次第。
六支瑜伽、脈行瑜伽、細分瑜伽、明點瑜伽、方便智慧和合及彼支分親近等，
以及金剛唸誦等五次第，及其他如是類同無戲論法性相之修道，即是圓滿次第。
彼等次第於何等持成一，即無差別心性者，世尊說彼即是雙運。
如是于彼等持現證光明及如虹身與壇城眾，無"此是彼"等顯現。
以是不住涅槃界自性及一切分別垢沒故。
然當成辦一切有情利，此為非密意。
從生起次第天身二分門："
此是清凈天，此成不清凈，
分別何成一，彼即是雙運。"
由加持次第從光明剎那生身，即是清凈天身，即智慧身之義。依月輪金剛等次第初加行等三等持所生身者，即不清凈天身，以分別戲論多故。
།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།སྐུ་དེ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ནི།གཟུགས་ཅན་དང་ནི་གཟུགས་མེད་ཅེས།།རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར།།ཞི་བ་རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་ཤེས།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཅན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ།།གཟུགས་མེད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞི་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་སྟེ།རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་གཟུགས་ཅན་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྐུའོ།།གཟུགས་མེད་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་པོ་ནི་མི་གནས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞི་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་འབྲས་བུ་ནི།དེ་ལྟར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།ཟུང་འཇུག་རིམ་ལ་གནས་པ་སྟེ།།དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དེ་ཉིད་མཐོང་།།སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོས་མཁྱེན་པ་དང་།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་སྣ་ཚོགས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ།
是故應說為咒身。
彼等身於何等持成無差別者，應說即是雙運，此為非密意。
圓滿次第二分："
有色與無色，為離二分別，
寂靜瑜伽尊知，彼得雙運位。"
其中先有色即未了識蘊界處等。
無色即虛空與識二者。
如是二種分別於何等持無顯現，故即寂靜，即離一切分別戲論，爾時瑜伽尊即圓滿瑜伽師知，彼時即得雙運次第，應如是說，此爲了義。
或者，有色即從光明所生如虹身。
無色即光明真如。
于真如中離彼二顯現之瑜伽尊，即得不住界性雙運次第寂靜，應如是說，此爲了義。
圓滿瑜伽師果："
如是住瑜伽，住于雙運次，
彼見一切智，說名種種持。"
如是如前所說等持次第而住之瑜伽師，應知住于雙運次第，得不住涅槃界。
是故彼即一切智，以自性了知一切事物，及唯彼真如，即以一切空性自性雙運見真如故見真如，
是故由放射三界種種壇城輪不同異門，持得金剛持位，故為種種持。
།དེས་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་དེའི་ཐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མི་སློབ་པ་ཉིད་ནི།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་མངོན་སངས་རྒྱས།།འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་སོན།།བྱ་བ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་སྟེ།དེར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ཉིད་རྒལ་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བས་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་ལ།སྔར་བཤདཔའི་རིམ་པ་རྣམས་དང་འདིས་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་སོན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བྱ་བ་བྱས་པ་སྟེ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཕ་རོལ་ན་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་བ་སྟེ།དེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྟེ་རྟག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བྱ་བ་བྱས་པའི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ།།མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིན།།སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད།།དེ་བཞིན་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཉིད།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་དང་།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དང་ནི།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་དང་།།གཉིས་སུ་མེད་པར་དེ་བཤད་དོ།
由此明確闡述了自他二利圓滿及其圓滿方便，這不是密意。
無學位即是："
幻網現正覺，度過輪迴海，
所作已辦者，安住二諦理。"
此頌所說二諦之理，即是世俗諦和勝義諦無二自性雙運次第中所安住的瑜伽士，具有如下特徵：
所謂"幻網"是指被煩惱習氣所纏繞的輪迴之輪，於此現前圓滿成佛，是由於完全了知其自性而證悟真如。
同樣，輪迴即是心與心所諸法，因其難以超越故如海洋，稱為海。
通過前述諸次第及此而到達彼岸，故稱"到達彼岸"。
正因如此，安住于無學道，故為"所作已辦"，即是成就自他二利圓滿，因此之外再無其他所作，這是其顯了義。
或者，"幻網"是指如同十二幻喻般所見，由此現前圓滿成佛即是安住于如幻三昧。
正因如此，超越輪迴大海即恒常瑜伽的彼岸，
所以所作已辦的圓滿瑜伽士安住於二諦之理，即應知是安住于雙運自性之次第，這是其了義。
現在，為執著名相者以偈頌宣說雙運次第的異名："
即是無二智，無住般涅槃，即佛金剛薩，如是遍主尊。
金剛喻定及，圓滿次第性，如幻三摩地，說彼無二相。"
།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་དེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ལསའདས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལས་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ས་བཅུ་གཉིས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་དང་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་དང་།འདོད་དགུར་ལྡན་པ་དང་།ཡང་བ་དང་།བདག་པོར་གྱུར་པ་དང་།དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་།དགའ་མགུར་གནས་པ་སྟེ།རྫུ་འཕྲུལ་བརྒྱད་ནི་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ་དེ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་གོ།།ཡང་ན།སྐུ་ཡི་དབང་ཕྱུག་གསུང་དབང་ཕྱུག་།དེ་བཞིན་ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་།།རྫུ་འཕྲུལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་དབང་ཕྱུག་།བྱེད་པོ་ཟད་བྱེད་ཡོན་ཏན་བརྒྱད།།ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་ནསཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་།།ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་།རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ།།རིམ་པ་གསུམ་པ་ལས་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་རིམ་པ་གསུམ་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་རིམ་པ་བཞི་པས་དག་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།རིམ་པ་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དག་པར་བྱེད་པ་གཞན་མི་དགོས་ཏེ་མི་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
因為無有能取所取二種分別，故為無二，這是總義。
因為無有世俗諦和勝義諦二種分別，故為無二，這是究竟義。
因為是超越世間且特別殊勝的自性，故為智慧，這是總義。
因為是攝集五智，故為智慧，這是究竟義。
因為不住于輪迴與涅槃，故為無住涅槃，這是究竟義。
因為已獲得第十二地，故為佛陀，這是非密意。
因為是攝集五如來及一切自在功德之所依，故為金剛薩埵，這是究竟義。
小、大、遍至、如意、輕安、主宰、自在、安樂住，此八神通即是遍主，因為已獲得此等，故為遍主。
或者，身之自在、語自在、如是意之自在、神通功德遍主、作者盡作功德八，因為通達這些，故為遍主，這是如文字義。
轉依阿賴耶等諸識而現證法界智，以及因為不為蘊魔等所動搖，故為金剛喻定，這是究竟義。
因為遠離一切戲論且為自性成就，故金剛喻定即是圓滿次第，這是非密意。
以十二種幻喻所表示的身即是如幻三摩地。
若問與第三次第有何差別？答：第三次第若未經第四次第清凈，則不能成為完全清凈。
此次第則是自性清凈，不需其他能凈法，因為是無學位故。
།དེར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།འདིར་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཏེ་སྦས་པའོ།།སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྒྱུད་ཐམས་ཅད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པར།སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྟོན་པ་རྣམས།།ཐམས་ཅད་འདི་ཡིས་རྗོད་བྱེད་དེ།།དེར་ནི་གཞན་དག་མ་བསྟན་ཏོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་གསུངས་པ་དང་།།སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་།དེ་བཞིན་ཉིད་དང་།ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་།མཉམ་པ་ཉིད་དང་།སྟོང་པ་ཉིད་དང་།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་།རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་།གྲོལ་བ་དང་།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དང་།དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མི་གནས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་ཅིང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྗོད་བྱེད་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དེར་གཞན་མ་བསྟན་ཏེ་རིམ་པ་འདི་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེས་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཐ་དད་དུ་ཟིན་ཀྱང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ལམ་ཐ་དད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།རྟག་པ་ཉིད་དང་གཅིག་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར།།རིགས་འདི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན།།བརྟེན་པ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས།།དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད།།ཅེས་གསུངས་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
在彼處是作如幻觀，而此處則唯是任運成就，這是差別，為隱義。
以前所說的次第中，因為輪迴與涅槃等無有差別，故說為無二，這是究竟義。
一切續部皆以此為量，如說："
無生等諸語，顯示無二智，
一切此能詮，彼中未說他。"
即是說，世尊在諸經續不同形式中所說的無生、真如、實際、平等性、空性、無分別智、世間清凈、出世間、解脫、解脫、唯識性、中道等如是等詞，皆是顯示無二智慧即無住界自性之真如，凡是能詮顯這些的，皆是由此雙運次第來詮顯。
在諸經等中未說其他，即是說除此次第外別無所詮，此為語義。
由此說明，雖然事續等論典有所不同，但所說真如則是唯一。
不同的道並非成立不同的真如，因為是常性、一性及法性自性故。
如理由所依差別而有差異，如聖彌勒所說："法界無差別，此性不應異，依止法差別，宣說彼差別。"
這是如文字義。
།རིམ་པ་འདི་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར།གངྒཱ་ཡི་ནི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཀྱི།།ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་གྲུབ།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རེ་ཞིག་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཏེ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གྲུབ་ཅིང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་བོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ།ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ།།རྒྱུའི་རིམ་པ་བཤད་ནས་འབྲས་བུའི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ།ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྤྱོད་པ་ནི།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བསྒོམ་པ་བཞིན།།སྤྱོད་པའང་དེ་དང་གཉིས་མེད་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་སྔར་བཤད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་གི་ཚེ་སྤྱོད་ན་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་སྤྱོད་པ་ཀུན་དུ་སྤོང་པ་དེའི་ཚེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཇིལྟར་བསྒོམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའང་འདི་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གོམས་པར་བྱ་ཞིང་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི།ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དགྲ།།ཇི་ལྟར་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་ཕ།།ཇི་ལྟར་སྨད་འཚོང་དེ་བཞིན་མ།།ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་དེ་བཞིན་གདོལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བདག་ཉིད་གཞན་དུ་ཕ་རོལ་པོ་དགྲ་བོ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།།བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆུང་མ་དང་ཕ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མ་དང་སྨད་འཚོང་མ་དག་ལ་ཡང་ཐ་དད་པར་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདོད་པར་བྱ་བ་དང་འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁམས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མཚུངས་པ་ཉིད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།
此次第是成就三世諸佛之道，如說："如恒河沙數，諸佛以此道，離有無二邊，成就大手印。"
即是說，恒河沙數諸佛，即三世如來，皆由此雙運自性次第而成就大手印，獲得大金剛持果位。
如何成就？即遠離有邊與無邊，雙運三摩地之自性，此為語義。
因此，如第二次第所說"一切如來勸請后，釋迦獅子得佛果"之理，這是究竟義。
說完因之次第后，從果之次第門中的行為："
安住雙運位，大瑜伽行者，
如同雙運觀，行為亦無二。"
即是說，安住雙運三摩地的前述瑜伽士，當其行持時，即從三摩地起后而行一切行為時，
應如雙運觀修那樣，行為也應與此無二地修習實踐，這是如文字義。
即如所說："
如何見自身，如是見怨敵，如何見妻子，如是見父親，
如何見妓女，如是見母親，如何見婆羅門，如是見旃陀羅。"
即是說，應視自身乃至他方怨敵皆同。
對於所生與能生的妻子與父親也應平等而視，因為無有男女相異的分別故。
對母親與妓女也不應分別，因為在勝義中無有可欲與不可欲故。
因界性相同故而無所緣，故對婆羅門與旃陀羅也應平等而視，此即種姓差別平等性，這是如文字義。
།ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་ནི།ཇི་ལྟར་པགས་པ་དེ་བཞིན་གོས།།ཇི་ལྟར་ཁྲག་ཉིད་དེ་བཞིན་དུག་།ཇི་ལྟར་གཅི་བ་དེ་བཞིན་ཆང་།།ཇི་ལྟར་བཟའ་བ་དེ་བཞིན་བཤང་།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་བགོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གོས་དང་པགས་པ་དག་ལ་ཐ་དད་པར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ།།སེམས་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་ཁྲག་སྟེ་ལུས་ལ་ཕན་པའི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བས་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་དང་ཕན་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྲག་དང་དུག་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།བཏུང་བའི་གནས་སྐབས་དང་བཟའ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བབ་པ་ན་ཆང་དང་གཅི་བ་དག་དང་བཟའ་བ་དང་བཤང་བ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་དེ།རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།རྫས་དང་བྱ་བ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི།ཇི་ལྟར་དྲི་བཟངས་ག་པུར་དང་།།དེ་བཞིན་བཤང་བ་ལས་བྱུང་དྲི།།ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་བྱེད་པའི་ཚིག་།དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྨོད་པའི་ཚིག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དྲི་མཆོག་དང་དྲི་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པས་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བར་བྱེད་པའི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ག་པུར་དང་བཤང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།།བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་དང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚིག་རྣམས་ཐོས་ནས་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བའམ་མི་དགའ་བར་མི་བྱ་སྟེ།ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསམས་ནས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི།དྲག་པོ་ཇི་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ཅན།།ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་དེ་བཞིན་ཉིན།།ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དེ་བཞིན་སད།།ཇི་ལྟར་གཞིག་པ་བཞིན་དུ་གནས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་སུ་ཡང་རུང་བ་རྣམས་དང་།རང་གི་ལུགས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་མི་བྱའོ།།རྟགས་ཀྱི་བྱ་བས་གནས་པ་ཡིས།།ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་ཡང་རུང་།།དེ་དག་ཀྱང་འདིར་སྨད་མི་བྱ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།
關於功德差別："
如何見面板，如是見衣服，如何見鮮血，如是見毒藥，
如何見小便，如是見美酒，如何見飲食，如是見糞便。"
即是說，因為任何衣服都是可穿著的，故不應分別衣服與面板。
因能令心歡喜故為血，如身體有益的甘露等。
因此，由於無害與有益二者無差別故，應知血與毒相等。
在飲用時分與食用時分，酒與小便、飲食與糞便有何差別？
以理與教觀察諸事物時，因清凈與不清凈等實物功德無有差別可得，故對瑜伽士而言，尤其是以一切智智力，一切唯是同一自性，這是如文字義。
關於實物與作用無差別："如何聞栴檀，香與糞便香，如何聞讚語，如是聞誹謗。"
即是說，瑜伽士對於以最勝香與非最勝香而令意愉悅或不悅的實物差別，如栴檀與糞便等，應如前述般平等而視。
聽聞讚歎、誹謗及主要言語后，以念修語言寂靜故，不應生喜或不喜。
思維言語戲論無自性，因為是光明自性故，這是非密意。
關於能差別："
如何見忿怒，如是見持金剛，如何見黑夜，如是見白晝，
如何見夢境，如是見醒時，如何見毀壞，如是見安住。"
即是說，不應分別他宗派的忿怒等任何本尊與自宗所許的本尊金剛持等。
如說："以相應行而住者，任何諍論對方眾，於此亦不應誹謗，是金剛薩埵幻化故。"
།མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་དག་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།རྨི་ལམ་དང་སད་པའི་གནས་སྐབས་དག་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།གནས་པ་དང་།གཞིག་པ་དང་།དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ།ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ལས།།སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དང་།སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།འཇིག་རྟེན་ཆོས་རྣམས་མེད་པ་ནི།།ཇི་ལྟར་བདེ་བ་དེ་བཞིན་སྡུག་།ཇི་ལྟར་སྡང་བ་དེ་བཞིན་བུ།།མནར་མེད་དེ་བཞིན་མཐོ་རིས་ཏེ།།དེ་བཞིན་བསོད་ནམས་སྡིག་པ་ཉིད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ།རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།བུ་དང་གཞན་སྡང་བ་ལ་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དག་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་སུ་འདུས་པས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐོ་རིས་དང་མནར་མེད་པ་དག་ནི་འབྲས་བུའོ།།བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དག་ནི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་འདུས་པས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མཇུག་བསྡུ་བ།དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན།།དོགས་མེད་ཐམས་ཅད་བྱེད་སྤྱོད་ཅིང་།།སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀུན་བསྒྲུབས་ནས།།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་སེམས་ལ་ཡང་དག་པར་བཟུང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན་གང་ཞིག་དོགས་མེད་དེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའམ།གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་སྤངས་ནས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ཅིང་སྤྱོད་པ་སྟེ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའོ།
夜晚與白晝也因是方便與智慧的自性故，應知為一體。
夢境與醒時狀態，應從見諸事物如幻的角度理解為一體。
不應分別安住、毀壞與事物差別，因為如說："
唯從空性法，空性法生起"，此理即是一切法本來無生，無有生住滅故。
這是非密意。"
世間諸法空，如何樂如是苦，如何嗔如是子，無間如是天界，如是福與罪。"
即是說，當遇到可意與不可意境時，應知苦樂相等，因為以心清凈次第而言是光明自性一體故。
這是譬喻，得與不得等也應如是了知。
應平等視子與怨敵，因為近煩惱嗔與貪執皆攝於諸自性中，是光明自性故。
天界與無間是果，福德與罪業是因，彼等也因攝歸一故無差別，應知平等，這是非密意。
結語："
如是了知已，具智無疑惑，
普行一切事，修成密律儀，
圓滿一切德。"
即是說，如是，即如前所說方式了知並確實持於心已，具智者無疑惑地離諸戲論而行一切事，即是利益一切有情，或者斷除清凈等分別垢染而行飲食等事。
།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རལ་པ་དང་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤངས་ནས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀུན་དུ་བསྒྲུབས་ཤིང་བླངས་ན་གང་གི་ཚེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ།དེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་ཅིང་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི།།རིམ་པ་ལྔ་ཡི་མཆོག་གི་དོན།།བཤད་པས་བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་པ།།དེ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་ཟུང་འཇུག་གི།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རོལ་པར་ཤོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རིམ་པ་ལྔའི་མཆོག་གི་དོན་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་བཤད་ཅིང་གསལ་བར་བྱས་པ་ལས།བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཏེ་དགེ་བ་གང་ཐོབ་ཅིང་བསྒྲུབས་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེས་འཇིག་རྟེན་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་གནས་རྣམ་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་ནས་རང་གི་དོན་བྱས་ཏེ།གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་ལྷ་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་རོལ་ཅིང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བརམཛད་དོ།
如何呢？即是密律儀，捨棄外在髮髻、頭頂等律儀，
以方便智慧雙運相而修持一切律儀，當如是受持並行持時，
由此將成就圓滿一切，即成就與大金剛持相應的世間與出世間悉地，這是如文字義。
迴向福德："
宣說五次第，殊勝義理已，以此所得福，愿以世間雙運，三摩地中游。"
即是說，由宣說並闡明五次第殊勝義，
即以圓滿次第為主而獲得的福德，
即我所獲得併成就的善業福德，
愿以此福德使如水磨般在六道中輪轉、四生類自性的眾生，獲得雙運三摩地的無住涅槃界而成就自利后，
為利他故，為諸壇城所環繞，與諸天女共同受用五欲，以大樂三摩地從佛土至佛土中游戲變化，如是作迴向。
།གྲགས་པའི་འོད་ཀྱིས་ས་སྟེངས་མ་ལུས་པར་ནི་ཁྱབ་གྱུར་ཅིང་།།བདེ་གཤེགས་གསུང་གི་རྒྱ་མཚོའི་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་བརྙེས་གྱུར་པ།།གཞན་ལ་ཕན་དགྱེས་བདག་ཉིད་དཔལ་ལྡན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི།།གླང་ཆེན་སྨྱོན་མཚུངས་རྒོལ་ཚོགས་ཀུན་ལས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ།།དེ་ཡི་མན་ངག་འགའ་ཞིག་ལེགས་ཐོབ་ནས།།བཅོམ་ལྡན་རྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་རྗེས་འབྲངས་ཏེ།།དོན་བཅུའི་རིམ་པའི་དོན་གྱི་ཚུལ་འདི་ནི།།རྒྱས་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན།།སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་ཉ་བ་དང་།།མཚུངས་པའི་བསོད་ནམས་ས་བོན་བདག་གིས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ།།དེས་ནི་ཚོགས་ལྡན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་བྲལ་བའི།།བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་སྲིད་སྐད་ཅིག་དེ་ནི་ངེས་པར་ཐོབ་པར་ཤོག་།རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།།།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀརྨ་བཛྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་།ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།
名聲光芒遍及整個大地，獲得善逝語海珍寶心要，
樂於利他尊者聖龍樹，如獅子勝過似狂象諍眾。
獲得彼之某些教授已，隨順薄伽梵續之主尊，
此十義次第義理法，唯作廣大明晰宣說。
如無雲空中圓滿月，我所獲得福德種子，
愿諸具緣眾生以此，剎那定得離苦菩提王位。
《五次第論釋珍寶鬘》中雙運次第第五品。
《五次第論釋珍寶鬘》由阿阇黎龍菩提尊前造畢。
由印度堪布金剛大阿阇黎羯磨金剛尊前與譯師比丘童戒譯校潤定。